Sevgili Şeker, daha önce hiç hayran mektubu yazmamıştım.
Ama senin tavsiyeler köşeni hiç aksatmadan okurum.
Muhtemelen, hayatıma bakılınca tavsiyeye ihtiyaç duyduğum bellidir.
MANTROS - SEVGİLİ ŞEKER, MANTROS TAVSİYE KÖŞESİ #24: YAŞININ ADAMI OLMA
Hangi evdi canım?
- Kim evinin yolunu bilmez ya? -İşte! Geldik...
Şuradaki ev. Harikasınız.
Çok teşekkür ederim ve emekliliğiniz hayırlı olsun.
Kapı kilitliymiş.
Pardon. Teşekkürler.
Tebrikler.
İşte bu.
Siktir!
Sakın kıpırdayayım deme.
- Ne? Tanrım, Danny! Benim ya! - Bu da ne...
Bu ne şimdi Clare? Az kalsın polisi arayacaktım!
- Neden? - Ne yapıyorsun? Ne giydin üstüne?
Ödünç almıştım. Hawaii temalı.
Anahtarım yoktu ve... Pencere de açıktı... Saat de geç olmuştu.
- Sarhoşsun. - Tavuk mu var?
- Burası tavuk kokuyor da. - Evet, tavuk yedik, altı saat önce.
Kutlamalar ve konuşmalar vardı... Ne kadar acıklı olduğunu biliyorsun.
Sanki 43 senelik meslek hayatını
bir tepsi dolusu, pastırmaya sarılmış ananas lokmalarına indirgemişler...
- Emeklilik şekerleri de var. Anladın mı? - Anne?
Merhaba Frankie. Tatlım.
- Rae. - Tatlım... Biraz şeker ister misin?
Hayır, kimse şeker istemiyor.
- Yani tavuk yok mu? - Bütün tavuğu yedik Clare.
Neden buradasın?
Peki. Neden herkes götlük yapıyor? Neler oluyor?
Döndün mü?
Ne...
Burada olmaman gerekiyordu diye biliyordum da.
Bunu neden yiyorum ki?
Çünkü orada resmen direksiyonu aldın...
Sen de bana izin vermeseydin.
İzin vermemeliydin. Frankie'ye söyleme sakın.
- Rae'e yani. - O isimden nefret ediyorum.
Haklı gerçi. Geylere karşı korkunç davranıyorlar.
Eşcinsel insanlara yani, pardon. Homofobiyle de kalmıyorlar.
Yani... Bak, bütün bu çöp.
Sonsuza dek gezegende kalacak bunlar.
Masum bir kaplumbağanın burnuna tıkanacaklar falan.
Ama bilmiyorum ya. Tereyağı ve turşular da... Of ya!
Hele ki o waffle kızartmaları.
Çok iyiler.
Aynen. Her şeyi zorlaştırıyor.
Güzel olan her şey kötü çıkıyor.
Bir şey değil.
Beni dışarı attın ve teşekkür mü bekliyorsun?
- Mağdur sen değilsin, farkında mısın? - Sen de değilsin Danny.
- Aman ne güzel. - Sen de değilsin!
- Tabii. Kesinlikle harika. - Aynen öyle. Sağ ol!
Hayatım rezil bir durumda Şeker.
Kızım benden nefret ediyor ve kocam beni birkaç gün önce evden attı.
En yakın arkadaşımın evinde kaldığımı düşünüyor ancak kalmıyorum.
Merdivende oturmuş Uber bekliyorum... Ne yapayım?
Hayatımın nasıl bu noktaya geldiğini merak ediyorum.
Tanımadığım bir kadından teselli bekliyorum.
Bu arada, sana hiç teselli etme teklifiyle
yazan biri oldu mu?
Ben, anneme dedi ki "Üniversite, salaklar içindir.
"Diploma için o paraya değer mi?"
Bu haftanın köşesini okudum ve tavsiyelerinin içindeki tek bir cümle
beni yazmaya zorladı.
Kız kardeşin ve onun kanser olmasıyla ilgili bir cümleydi.
Oral seksin parasını Bitcoin'le ödedim.
Bu kadar genç yaşta ve erken öldüğü için üzgünüm.
Bir dakika, geldik. Durun, durun.
WATER'S EDGE EMEKLİ EVİ
Güzel mekânmış.
Ama yas tutmak da böyle bir şeydir.
Ağlayarak, yiyerek veya etrafı yumruklayarak geçmez.
Hep oradadır işte.
Bunu atlatmak ve buna katlanmak zorundasındır.
Bununla yaşamak zorundasın.
Ki bu da dünyanın en zor şeyidir.
EUDORA WELTY: İYİMSERİN KIZI
Anneme teşhis konulduğunda 22 yaşındaydım.
Herkes hazır mı?
- Evet! - Evet.
Clare Marie Pierce, ödüllü bir deneme yazarıdır
ve yakında 4.0 ortalama ile üniversiteden mezun olacak.
Bahar tatilinden sonra da Machu Pichu'da
- zirveye katılacak! - Meksika!
Hadi kürsüye gel Clare!
Şimdi ise geçerli sebebi olsa da liseden mezun olana kadar
dövme yaptıramayacak olan ve hâlâ...
- ...bakire olan bir son sınıf öğrencisi. -Şunu söylemeyi kes.
Dört gündür aynı tişörtü giyiyor
ve anlaşılan çıkartmaya da niyeti yok.
- Buraya gel Lucas! - Lucas!
Lucas, oğlum! Lucas!
Bunun modası ne zaman geçecek acaba?
Ben 80 yaşındayken de bunu yapıyor olacağız.
- Mutlu Noeller. - Mutlu Noeller.
Son zamanlarda, birlikte geçirdiğimiz son Noel’i
tekrar tekrar zihnimde canlandırıyorum.
Önce ben.
Önce ben. İlk ben vermek istiyorum.
Yok artık. Antika bir şey mi bu?
Bundan istediğini biliyordum. Bu, babanındı.
O mu gönderdi?
Ben yeniledim.
Lucas, götlük yapma. Biri sana bir şey veriyorsa alırsın.
Sen al.
Ondan bir şey isteyen ben değilim.
Sorun yok. Almak zorunda değil.
Peki, sıra senin hediyende tatlım.
Jess, ihtiyacın olduğunu söyledi.
New York'ta işine yarar diye düşündüm.
Beğendin mi?
Evet, bayıldım.
Gerçekten bayıldım.
-Öyle mi? Bayıldın mı? - Hey.
Uzunmuş.
Muazzam bir şey.
Özel olduğunu düşündüm.
Merak ediyorum da...
Siyahı daha mı mantıklı olurdu? New York kirli ya çok.
Ve muhtemelen daha uzun süre dayanır.
Ayrıca değiştirmesi de kolaydır herhalde.
Tabii, tabii. Nasıl istersen tatlım.
Umarım kardeşinin ölümünde benim yapamadığım bir şeyi
başarabilirsin. Onun hayatından ilham almak gibi.
Bunu, güzelce yap.
Sonra, bana nasıl yapabildiğini de söyle lütfen.
Sevgiler, Clare.
CLARE PIERCE HASTA KABUL KOORDİNATÖRÜ
Onu indirebilirsiniz.
MUTLU EMEKLİLİKLER
Dün gece zil zurna sarhoştun. Bu sabah nasıl yürüyebiliyorsun?
Bilemiyorum Shan. Bocalasam da bir şekilde oluyor.
Y Kuşağı'ndan olmanın verdiği acıya rağmen.
Gerçek anlamda yürümekten bahsediyorum.
Ben ve Bobby McGee'den sonra sahneden düşünce
kalçanı falan kırmışsındır sandım.
Sen şu pankartı indirecek misin Shan? Teşekkürler.
Bev'in kızı, 19 numaralı odaya uğramanı istedi. Acilmiş.
- Ne zaman? - Bir saat önce falan.
Siktir.
Lanet olsun.
Ayrıca ben de Z Kuşağı'yım.
Peki.
Crystal. Beklettiğim için çok üzgünüm.
- Mesajını şimdi aldım. - Dün burada mı uyudun?
Annem, hasta kabuldeki kadının dün burada uyuduğunu söyledi.
Affedersiniz.
Bazen yalnız hissettiğinizi biliyorum.
Ve benim burada uyuyamayacağımı bilmenize rağmen
hep sizin yanınızda olacağım. Burada rahat ve güvende hissettiğinizden
emin olmak için. Değil mi?
Alzheimer işte.
- Buyurun. - Teşekkürler beyefendi.
- Ne? - Vay canına.
- Tanrım. Sam? Burada ne arıyorsun? -Çok uzun...
-Çok uzun zaman oldu. Ne? - Harika görünüyorsun!
- En son ne zaman... - Hatırlamıyorum.
- Aşk Nefesi miydi? -Şehir Işıkları, Hannah'nın okumasında.
Siktir! Öyle ya!
Bir dakika. Hâlâ The Believer' da mısın?
Hayır. Martta iflas ettiler ama zaten yıllar önce Mantros için ayrılmıştım.
Mantros'a bayılırım. Köşe yazılarına ve... Sevgili Şeker'e de.
Biliyorum! Dün gece senin mektubunu aldım!
Sevgili Şeker'e yazmıştın.
Şeker benim.
Anlatacağım. Bir yere gidelim mi?
Hâlâ araba kullanmıyor musun?
Tavsiye köşesi çok tıklanma alıyor.
Ama kim orta yaşlı, beyaz bir adamdan tavsiye ister ki?
Son üç aydır bu köşeyi okuyorum ve...
- ...yazan sen misin? Nasıl ya? - Biraz küçümseme...
- ...havası sezdim. - Yani kadın rolü mü...
- ...yapıyordun? Ne? - Biliyorum! Bir yalanın içindeyim!
Ama sonra sen yazdın ve adını gördüğümde senin
nasıl iyi bir deneme yazarı olduğunu hatırladım.
Bu rolünü yaptığım kadın, çalışan kesimden,
tırnaklarıyla kazıyarak buraya gelmiş
- ve biraz da darmadağın. Tıpkı senin gibi. - Peki. Peki.
- Tamam, Elm sapağından sola gir. - Bunu sen yapmalısın.
Neyi?
-Şeker olmayı. - Ne? Hayır.
Yani kazancı çok değil ve biliyorsun ki
anonim olduğu için bir primi de yok. Ama ben, seni takip ederdim.
Tek yapman gereken de haftada bir mektup cevaplamak ve...
Sam, kes artık. Kimseye tavsiye veremem.
Hayatım tam bir fiyasko!
Ve ben bir yazar değilim!
Sen, tanıdığım en iyi yazarlardansın.
O yazdığın deneme için yayınevi sana boş yere yazarlık teklifi sunmadı.
Kitabı yazmadıysam sayılmaz ama.
Her şey sayılır Şeker.
Bana öyle deme!
Kız kardeşin için çok üzgünüm.
Clare, benim kız kardeşim yok. Uydurdum onu.
Kanser hastası birini mi uydurdun? Sağa dön.
Evet, hepsini uydurdum!
- Bu yüzden sana ihtiyacım var. - Senden kötüsü olamaz Sam.
Seninle neredeyse yatacaktım, inanamıyorum. Kenara çek.
- Ne yapıyorsun? -İniyorum.
Dur, neredeyse mi? Biz hiç yatmadık mı? Neden?
Pisliğin tekisin çünkü!
Yani benimle işin bitti, öyle mi?
Terapiye gidiyorum. Bıraktığın için sağ ol.
- Ne? Asıl sen pisliksin. -İyi, öyle olsun.
Hayır, hayır! Bekle biraz. Cevaplamadığım mektupları
yazdırmıştım çünkü belki sen...
En azından birini oku. Canın isterse cevap verirsin işte.
Herkesin hayatı fiyasko zaten!
İnsanların yardıma ihtiyacı var. Kendin söyledin.
Kardeşinin hayatından ilham al ve güzel olsun işte.
Size yardımcı olmaya çalışayım. Fişi saklamış mıydınız?
Saklamamıştım. İadesiz satıştı.
- Nüshası var mı diye bakayım. -Çok makbule geçer. Sağ olun.
Yöneticimle konuşmam gerekebilir.
Halloldu mu?
- Sorun yok yani? - Sorun yok.
Geç kaldın.
İki dakika erken bile geldim,
zira o hep beş dakika geç kalıyor da...
Kapattığımdan emin olayım.
Kim o?
Lucas mı yine?
Bugün, ikinizin de burada olmayı seçmesinden memnunum.
Önceden böyle değildi, farkındayım.
Bu, evliliğinizin epey zorlu bir dönemi gibi duruyor.
Bence birçok şey söylendi
ve belki de birçok şey söylenemedi.
Evet. Yani ben de öyle düşünüyorum.
Açıkçası bu...
Aynen.
Jung, bir keresinde, "Ben, başıma gelen şeylerin toplamı değil,
"olmayı seçtiğim kişiyim" demişti.
Bu, sana bir şey hatırlatıyor mu Clare?
Hayır.
Daha ne kadar süre evimden uzak kalmam gerekiyor?
Peki sence ne kadar süre uzak kalmalısın?
Ne yapıyoruz biz?
Bu "mesafe" bize tam olarak ne katıyor?
Yoksa bu, kendi kızımı bana düşman etmek için yapılan
işkence dolu bir deney mi?
-Üniversite birikimini harcadın. - Bir kısmını. Ki onu da geri ödeyecek!
Parayı verirken bana sormadın bile!
Anlamayacağımı mı sandın?
Ne yapsaydım? Evsiz kalmasına müsaade mi etseydim?
İçinde büyüdüğümüz evdi o!
Orası, annemin evi. O da orada yaşıyor!
- Su altında kalmıştı. - Evet. Beceriksizliği yüzünden.
Evet, hep beceriksizdir!
Öyledir. Sen de hep...
Tamam, anladık! Ama aileler birbirine sahip çıkar. Ben de onun ailesiyim.
Sen olsan ne yapardın? Beni sokağa mı atardın?
Clare, hiç "finansal aldatma" diye bir kalıp duydun mu?
- Tanrım. - Bu da tıpkı cinsel aldatma gibi
denge bozan, yıkıcı bir şeydir. Hatta fazlasıdır.
Tamam, anlıyorum. Ama konumuzla hiç alakalı değil
-çünkü burada bir ihanet yok. - Tabii.
Kardeşime sahip çıkmak zorundaydım.
Yanlış yaptığın zaman, bu kurallar değişir.
Konumuz kurallar değil.
Herkes, sizin geldiğiniz yerden gelmiyor...
- Başladı yine. - ...veya hayata böylesi bir
- rahatlık ile başlayamıyor. - Amerika'da bir siyahiyim.
İnsanların eşit başlamadığını bilirim Clare.
Zengin olmayı kastediyorum!
- Orta sınıftan geliyorum! - Zenginsin yani!
- Ne... - Ne diyeyim yani?
Kardeşim de ben de fiyaskoyuz.
Tamam, ben iğrenç bir insanım. Korkunç biriyim, o kadar.
Ne desem bilemiyorum. Gerçekten bilmiyorum ya!
Nasıl hissettiğinle başlayalım.
Aç hissediyorum. Yorgun hissediyorum.
Kendimi boşlukta hissediyorum. Sanki bir boşluğa bakıyormuşum gibi.
Evet, anlıyorum.
Yani tam olarak anlayamam ama senin yaşındaki kadınlarda
çok yaygın bir durum bu bence.
Yaşlanmakla ilgili kaygılarından
önceden de bahsetmiştin.
Para verme olayını tartışıyoruz sanıyordum.
- Ya Danny ile yaş farkınız? -Öyle çok değil.
Toplum da 50 yaş üstü kadınları görmezden geliyor.
- Ben 49'um. -Önümüzdeki ay 50 olacaksın.
Elli yaşını geçen kadınlar, cinsel olarak zar zor beğenilirler
ve güzellikleri solmaya başlar.
Yani en azından toplumun kabul ettiği güzellikleri.
Bu yüzden, güçleri de azalır.
İstekleri ve arzuları ikinci plana atılır.
Peki.
Hayır.
Orada bir yer var.
Yani terapi sonuçta.
Mesaide değiliz. Bittikten sonra gidiyorsun.
Bakteriyle dolu bir çöplük gibi olduğunu biliyorsun, değil mi?
Peki. O zaman neden orayı bulaşık makinene temizletmiyorsun?
Belki de öyle yaparım.
- Merhaba. - Buyur.
- Tanrım. - Sağ ol.
Tanrı aşkına Amy.
Ben yaramazımdır.
Seks mi yapıyorlar? Seks yapmak istiyorlar mı ki?
Çift terapileri, çiftlerin birbirine telepatik olarak muamele çektiği
sapıkça bir ön sevişme türü değil mi?
Ve benim sağlık sigortam da bunları ödüyor!
Aman Tanrım! Belki ben de çift terapisti olmalıyım.
Sonuçta onu bulan benim! Adam, gitmek bile istemiyordu!
Peki kadına ne demeli? Geçip de ofisini
taştan vajinalarını tutan tuhaf cüce heykelleriyle dekore ediyor.
Peki. Danny, seni seviyor. Terapistiyle
veya taştan vajinalarla yatmıyor. Tamam mı?
Bana, "tam kadın değilsin" dedi.
- Ben, yarım kadın mıyım? - Yani onu sevişmek için demiştir.
Sağ ol Amy.
Ne demek.
Teşekkürler.
MEL GREEN TERAPÖTİK UYGULAMALAR
BİYOGRAFİ
Hey.
Siktir.
Siktir!
- Oldu. - Sokamıyorum.
Hayır, açı biraz şey...
- Belki şöyle yapsak... Evet. - Evet.
Ne... Ne oluyor lan?
Su yatağı mı bu ya? Aman Tanrım!
1979'da mıyız ya?
Steely Dan şarkısına mı hapsedildim?
Aman Tanrım.
- Tanrım, aman Tanrım! - Ne?
- Aman Tanrım! -İyi misin?
İyi falan değilim!
Sen evli misin ya?
- Ne? - Parmağındaki yüzüğü diyorum.
Beni mi yargılayacaksın? Evinde su yatağı var!
Ne olmuş?
Ve Steely Dan'i de seviyorum.
Tabii, güzel bir grup.
MESAJ LUCAS
Kapına teşekkür için bir şey koydum. Geri ödeyeceğim. Söz.
Sevgili Şeker, 22 yaşındayım ve kısa bir sorum var.
Yirmili yaşlardaki hâlinle konuşabilseydin bugün ona derdin?
Sevgiler, Bilgelik Arayan.
Sevgili...
Sevgili Bilgelik Arayan. 22 yaşındaki kendime ne mi derdim?
Derdim ki "Şişmanım diye endişelenmeyi bırak.
"Kendini besle. Gerçek anlamda."
-"Sevgini hak edenler..." - Mutlu görünüyorsun.
"...seni zaten her hâlinle severdi."
Ayrıca çoğu şeyin nihayetinde yoluna gireceğini söylerdim.
Ancak her şeyin değil.
ANNE
Yirmilerinde, bir öğlen saati
kendini eroinle mahvetmişsin.
Otobüse binmişsin ve ne kadar değersiz olduğunu düşünüyorsun.
Elinde iki tane mor balonla, küçük bir kız,
annesiyle otobüse biner.
Sana balonlardan birini vermek ister ama almazsın.
Çünkü artık böyle küçük, güzel şeylere hakkının
olmadığını düşünüyorsundur.
Yanlış düşünüyorsun.
Hakkın var.
Vergiyle beraber 127.62 yapıyor.
Çok üzgünüm.
Ve bir gün, geçmişe baktığında, annenin aylarca
para biriktirerek sana hardal rengi montu aldığı
o Noel gününü anımsarsın.
Eline o montu alıp istediğinden uzun olduğunu,
çok kabarık veya hatta çok sıcak olduğunu söyleme.
Çünkü annen, bahar geldiğinde ölmüş olacak.
Ve o mont, sana aldığı son hediye olacak.
İyi misin?
Seni seviyorum.
Bunu biliyorsun, değil mi? Paraya gelince de komple gitmiş değil.
Konu para değil.
Ne o zaman?
İçeri almamı ister misin?
Hayatının sonuna dek, o söylemediğin küçük şey için pişman olacaksın.
İyi geceler.
Sana da.
Bir hediye aldığında, teşekkür et.
Anne?
Bir şey düşürdün.
Bir hediye aldığında, teşekkür et.
Bir hediye aldığında...
Teşekkür ederim.
Alt yazı çevirmeni: Metin AK