Droga Sugar, nigdy jeszcze nie pisałam takiego listu,
ale regularnie czytuję twoje porady.
Obecne wydarzenia w moim życiu sprawiają, że sama potrzebuję wsparcia.
DROGA SUGAR RUBRYKA PORAD OSOBISTYCH
Który to dom?
- Nie wie, gdzie mieszka? - To tutaj! To ten.
To jest ten. Świetna robota.
Dzięki wielkie i szczęśliwej emerytury.
Zamknięte.
Przepraszam. Dziękuję.
Gratulacje.
Tak.
Kurwa!
MAŁE WIELKIE HISTORIE
Nie ruszaj się.
- Co? Boże, Danny, to ja! - Co do...
Co to ma być, Clare? Już miałem dzwonić po gliny.
- Po co? - Co ty wyprawiasz? Co ty masz na sobie?
Pożyczyłam to na hawajską imprezę.
Nie wzięłam kluczy, a potem... Okno było... Zrobiło się późno.
- Upiłaś się. - Masz kurczaka?
- Pachnie tak kurczakowo. - Tak, jedliśmy go sześć godzin temu.
Były toasty i przemowy. Jakaś masakra.
Jakby 43 lata pracy
można było zmieścić na tacy pełnej koreczków z bekonem i ananasem.
- Albo w emerytuńczyku. Czaisz? - Mama?
Hej, Frankie, kochanie.
- Rae. - Hej, kotku. Chcesz miętówkę?
Nie, nikt ich nie chce.
- Nie ma już kurczaka? - Zjedliśmy tego cholernego kurczaka.
Co ty tu robisz?
Czemu jesteście tacy źli? Co się dzieje?
Wróciłaś?
Co?
Myślałam, że nie powinno cię tu być.
Czemu ja to jem?
Bo złapałaś za kierownicę, gdy mijaliśmy...
Trzeba było mi zabronić.
Trzeba było jechać. Tylko nie mów o tym Frankie.
- Ma na imię Rae. - Nie lubię tego imienia.
Ale ma rację, bo źle traktują homoseksualistów.
To znaczy osoby queer. Ale nie chodzi tylko o homofobię.
Tylko... tylko o... Patrz, o te śmieci.
Będą się unosić na tej planecie do końca świata.
Będą się wbijać w nozdrza niewinnych żółwi.
Ale nie wiem, masło i ogórki są... Rany!
I te przeklęte frytki.
Takie dobre.
Tak. Czemu to wszystko jest takie trudne?
Wszystko, co dobre, okazuje się złe.
Nie ma za co.
Wyrzuciłeś mnie i chcesz podziękowań?
- Wiesz, że to nie ty jesteś ofiarą? - Ty też nie, Danny.
- Świetnie. - Ty też nią nie jesteś!
- Wspaniale! - Świetnie. Dziękuję!
Moje życie się sypie, Sugar.
Moja córka mnie nienawidzi, mąż kilka dni temu wyrzucił mnie z domu
i myśli, że nocuję o przyjaciółki, ale to nieprawda.
Siedzę pod jej mieszkaniem i czekam na Ubera... Pool.
Zastanawiam się, co się stało z moim życiem.
Szukam pocieszenia u kobiety, której nawet nie znam.
Jestem też ciekawa, czy ktoś kiedyś napisał,
żeby pocieszyć ciebie.
Ben powiedział mojej mamie, że studia są dla cieniasów.
„Po co wydawać tyle kasy na tytuł?”
Czytałam ostatnio twoją odpowiedź i jedno zdanie z twojej porady
bardzo do mnie przemówiło.
Pisałaś o swojej siostrze, że chorowała na raka.
Zapłaciłem za loda w bitcoinach.
Przykro mi, że zmarła tak wcześnie.
To tu. Proszę się zatrzymać.
DOM SENIORA WATER’S EDGE
Niezła miejscówka.
Smutek taki już jest.
Nie da się go wypłakać, zajeść ani wybić.
Po prostu jest obecny.
Trzeba go przetrwać i wytrzymać.
Trzeba z nim żyć.
A to najtrudniejsza rzecz na świecie.
CÓRKA OPTYMISTY UMIŁOWANA
Miałam 22 lata, gdy wykryto raka u mojej mamy.
Wszyscy gotowi?
- Tak! - Tak.
Clare Marie Pierce to sławna eseistka,
a wkrótce ukończy college ze średnią 4.0.
Ma zamiar wejść na Machu Picchu
- podczas ferii! - Meksyk!
Chodź tu, Clare!
A teraz kończący liceum uczeń, który nie zrobi sobie tatuażu
bez względu na jego argumenty.
- I nadal jest prawiczkiem! - Przestań!
Nosi tę samą koszulkę już czwarty dzień
i nie ma zamiaru jej ściągnąć.
- Dawaj, Lucas! - Lucas!
Oto i on! Lucas!
Czy my z tego kiedyś wyrośniemy?
Będziemy to robić do osiemdziesiątki.
- Wesołych Świąt. - Wesołych Świąt.
Ostatnio ciągle śpiewam w myślach
naszą ostatnią piosenkę świąteczną.
Ja pierwsza.
Ja chcę zacząć.
Rany, to zabytek?
Wiedziałam, że taki chciałeś. Należał do twojego ojca.
Przysłał go?
Odnowiłam go.
Lucas, nie bądź gburem. Ktoś coś ci dał, więc to weź.
Sama sobie weź.
Ja niczego od nie go nie chce.
W porządku, nie musi.
Teraz ty, kochanie.
Jess mówiła, że myślałaś o tym.
Przyda ci się w Nowym Jorku.
Podoba ci się?
Tak, piękny.
Bardzo mi się podoba.
- Serio ci się podoba? - Ej.
Jest... długi.
I taki gruby.
Jest wyjątkowy.
Zastanawiam się...
czy nie lepiej pójść w czerń, bo w Nowym Jorku jest brudno.
Będzie dłużej służył.
Pewnie można go wymienić.
Pewnie, powinnaś kupić to, co chcesz.
Mam nadzieję, że po śmierci siostry udało ci się zrobić coś,
czego mi się nie udało. Zbudować coś w oparciu o jej życie.
Zrobić coś pięknego.
Proszę, powiedz, jak to zrobiłaś.
Pozdrawiam, Clare.
ADMINISTRACJA
Możecie to już zdjąć.
SZCZĘŚLIWEJ EMERYTURY
Wczoraj byłaś taka pijana, że nie wiem, jak ty w ogóle możesz dziś chodzić.
Nie wiem, Shan. Jakoś tu przyczłapałam
mimo nienawiści uprzywilejowanego milenialsa.
Chodzi mi o dosłowne chodzenie.
Jak spadłaś ze sceny po mnie i Bobbym McGee, myślałam,
że złamałaś biodro.
Ściągniesz ten pieprzony szyld? Dziękuję.
Córka Bev wzywała cię do pokoju 19. Mówiła, że to coś pilnego.
- Kiedy? - Jakąś godzinę temu.
Kurwa.
Cholera.
Jestem zoomerką.
Dobrze.
Crystal, wybacz, że musiałaś czekać.
- Dopiero dostałam wiadomość. - Spałaś tu dziś w nocy?
Moja mama mówi, że pani z administracji u niej spała.
Przepraszam.
Wiem, że czasem czujesz się samotna,
i wiesz, że nie mogę tutaj spać,
to zawsze będę przy tobie i będę o ciebie dbać.
Utulę cię, dobrze?
To alzheimer.
- Proszę. - Dziękuję.
- Co? - Rety.
- Sam? Co ty tu robisz? - Minęło...
- Całe wieki? Cholera, nie wierzę. - Świetnie wyglądasz.
- Kiedy my ostatnio... - Nie wiem.
- Czy to był Oddech miłości? - Miejskie światła, odczyt Hannah.
No tak!
Nadal pracujesz w The Believer?
Nie, zamknęli redakcję w marcu, ale przeniosłem się do The Mantros.
Uwielbiam ich eseje i... Droga Sugar.
Wiem! Dostałem wczoraj twój list!
Napisałaś do Drogiej Sugar.
Ja jestem Sugar.
Wszystko wyjaśnię. Wyjdziemy gdzieś?
Nadal nie prowadzisz?
Rubryka porad dobrze się klika,
ale kto chciałby dostać radę od białego gościa w średnim wieku?
Czytam tę rubrykę od trzech miesięcy
- i to ciągle byłeś ty? - Wyczuwam
- jakąś pogardę. - Podajesz się
- za kobietę? Co ty? - Wiem! Żyję w kłamstwie!
Napisałaś list i zobaczyłem twoje imię.
Przypomniał mi się twój styl pisania i ten pieprzony esej.
Zrozumiałem, że kobieta, którą udaję,
z klasy pracującej, samodzielna,
- ale trochę roztrzepana, to właśnie ty. - Dobra.
- Skręć w lewo, na Elm. - To ty powinnaś to robić.
Co takiego?
- Być Sugar. - Co? O nie.
Może to nieopłacalne i...
nie masz uznania, bo jesteś anonimowa. Ale nadajesz się do tego.
Musisz tylko odpowiadać na jeden list w tygodniu i...
Sam, przestań. Nie będę nikomu doradzać.
Moje życie to jeden wielki bałagan!
I nie jestem pisarką!
Jesteś jedną z najlepszych pisarek, jakie znam.
Nie bez powodu podpisałaś umowę na publikację eseju.
To się nie liczy, skoro jej nie napisałam.
Wszystko się liczy, Sugar.
Nie nazywaj mnie tak!
Przykro mi z powodu siostry.
Ja nie mam żadnej siostry. Zmyśliłem to.
Zmyśliłeś kogoś, kto choruje na raka? Skręć w prawo.
Tak, wszystko zmyśliłem!
- Dlatego cię potrzebuję. - Jesteś beznadziejny.
Nie mogę uwierzyć, że niemal się z tobą przespałam. Stój.
- Co robisz? - Wysiadam.
Jak to „niemal”? Nie spaliśmy ze sobą? Czemu?
Bo jesteś dupkiem!
I na tym zakończysz?
Idę na terapię, dzięki za podwózkę.
- Co? To ty jesteś dupkiem. - Dobra.
Nie, poczekaj! Wydrukowałem listy,
na które nie odpowiedziałem, bo nie...
Przeczytaj je i odpisz, jeśli zechcesz.
Każdy ma bałagan w życiu!
Ludzie potrzebują pomocy. Sama to przyznałaś.
Stwórz coś w oparciu o jej życie. Zrób coś pięknego.
Może będę mogła pomóc. Ma pani paragon?
Nie wzięłam go, bo to była wyprzedaż.
- Mogę poszukać kopii. - Byłoby świetnie, dziękuję.
Będę musiała porozmawiać z kierownikiem.
Udało się?
- W porządku? - Tak.
Spóźniłaś się.
Jestem dwie minuty wcześniej,
bo ona zawsze spóźnia się o pięć.
Wyłączę telefon.
Kto to?
Znowu Lucas?
Cieszę się, że oboje przyszliście z własnej woli.
Wiem, że nie zawsze tak bywało.
To wyjątkowo trudny czas w waszym małżeństwie.
Padło wiele słów...
i może wiele zostało przemilczane.
Tak, też tak sądzę.
Szczerze, to...
Ta.
Jung powiedział kiedyś: „Nie jestem tym, co mi się przydarzyło,
tylko tym, czym chcę być”.
Czy coś ci to mówi, Clare?
Nie.
Jak długo mam być poza domem?
A ile powinnaś być poza nim?
Co my tu robimy?
Do czego prowadzi ta „przestrzeń”?
A może to długie, eksperymentalne tortury,
które obracają moją córkę przeciwko mnie?
- To był pieniądze na studia. - Część, którą spłaci!
Dałaś je bez pytania mnie o zdanie!
Myślałaś, że nie zauważę?
To co mam zrobić? Zostawić go na ulicy?
To był nasz rodzinny dom!
To dom mojej matki. On tam mieszka!
- I zalała go woda. - Tak, bo nawalił.
Cały czas to robi!
Ciągle nawala, a ty zawsze ...
Dobrze! Ale rodzina się o siebie troszczy. Ja jestem jego rodziną.
A ty co byś zrobił? Zostawił mnie na ulicy?
Clare, słyszałaś kiedyś o „finansowej zdradzie”?
- Boże. - Potrafi zdestabilizować
i zniszczyć związek jak zdrada seksualna, a nawet bardziej.
W porządku. Ale to nie ma nic do rzeczy,
- bo tu nie ma żadnej zdrady. - Dobrze.
Muszę zająć się bratem.
Jak ty zrobisz coś źle, to zasady się zmieniają.
Tu nie chodzi o zasady.
Nie wszyscy są jak ty...
- Znowu to samo. - ...zaczynają życie
- z czystą kartą. - Jestem czarnoskórym w Ameryce.
Wiem, że ludzie nie mają czystej karty.
Chodzi mi o pieniądze!
- Jestem z klasy średniej! - Bogatej!
Co mam powiedzieć?
Mój brat jest porażką i ja też.
Jestem okropną osobą, i tyle.
Nie wiem, co powiedzieć. Brak mi już słów.
Powiedz, jak się czujesz.
Czuję głód, jestem zmęczona.
Czuje się pogubiona, jakbym patrzyła w otchłań.
Rozumiem.
Jeszcze tego nie doświadczyłam, ale to normalne, że kobieta
w twoim wieku tak się czuje.
Mówiłaś o swoich kompleksach, które pojawiają się z wiekiem.
Myślałam, że mówimy o pieniądzach, które dałam bratu.
- Różnica wieku między wami... - Nie jest taka duża.
To, jak społeczeństwo traktuje kobiety po 50.
- Mam 49 lat. - Za miesiąc będzie 50.
Kobietom po 50. zostają strzępki seksualności,
a ich piękno przemija.
Albo raczej tradycyjne piękno.
To wpływa na ich energię.
A ich potrzeby uważane są za spóźnione wymysły.
Okej.
Nie.
Teraz jest stoisko.
To terapia.
Nie zostaje się po lekcjach na zajęcia dodatkowe.
To jak szambo pełne bakterii.
Niech twoja sexy zmywarka je wyczyści.
Może ją o to poproszę.
- Siemka. - Proszę.
- Boże. - Dziękuję.
Matko, Amy.
Mam kosmate myśli.
Bzykają się? Chcą to zrobić?
Czy terapia dla par to jakaś chora gra wstępna,
w której telepatycznie robią sobie dobrze na moich oczach?
Płacę za to z mojego ubezpieczenia!
Boże! Może powinnam być terapeutką dla par.
To ja ją znalazłam! On nawet nie chciał iść.
I teraz nagle gzi się z jakąś babą,
która ozdabia swój gabinet krasnalami łapiącymi się za kamienne waginy?
Danny cię kocha i nie bzyka się z terapeutką
ani z kamiennymi waginami.
Nazwała mnie „strzępkiem kobiety”.
- Czy ja jestem strzępkiem kobiety? - Powiedziała tak, żeby zaliczyć.
Dzięki, Amy.
Cześć.
TERAPEUTKA RODZINNA I MAŁŻEŃSKA
Dzięki.
TERAPEUTKA
BIOGRAFIA
Hej.
Cholera.
Tak!
- Dobra. - Nie mogę wejść.
Może jest pod złym kątem.
- Tak, może... - Dobrze.
Co się dzieje?
To łóżko wodne? O Boże.
Przeniosłam się do 1979 r.?
Jestem uwięziona w piosence Steely Dan?
Boże.
- O rany. - Co?
- Boże! - Wszystko w porządku?
Nic nie jest w porządku!
Masz męża?
- Co? - Masz obrączkę.
Teraz będziesz mnie oceniał? Masz łóżko wodne w mieszkaniu!
I co?
Lubię Steely Dan.
To dobry zespół.
WIADOMOŚĆ OD LUCASA
Zostawiłem podziękowanie na werandzie. Spłacę to, obiecuję.
Droga Sugar, mam 22 lata i mam krótkie pytanie.
Co powiedziałabyś dwudziestoletniej sobie, gdybyś mogła z nią porozmawiać?
Pozdrawiam, Szukająca Mądrości.
Droga...
Droga Szukająca Mądrości. Co powiedziałabym 22-letniej sobie?
Powiedziałabym: „Nie przejmuj się swoją wagą.
Nakarm się. Dosłownie.
- Ludzie warci twojej miłości... - Jesteś zadowolona.
...będą cię kochać za to bardziej”.
Powiedziałabym, że większość spraw w końcu się ułoży...
ale nie wszystko.
MAMA
Pewnego popołudnia
naćpałaś się heroiną
i jechałaś autobusem, myśląc, jaka jesteś bezwartościowa.
Do autobusu wsiadła dziewczynka z mamą.
Trzymała w ręku dwa fioletowe balony.
Chciała ci jeden dać, ale ty odmówiłaś,
bo uważałaś, że nie masz już prawa
do takich małych pięknych rzeczy.
Mylisz się.
Masz prawo.
To będzie razem 127,62.
Przykro mi.
Pewnego dnia wspomnisz święta,
kiedy dostałaś od mamy musztardowy płaszcz,
na który zbierała kilka miesięcy.
Nie mów, że nie lubisz takich długich,
takich grubych albo za ciepłych.
Do wiosny mama już nie będzie żyła.
A ten płaszcz to ostatni prezent, jaki ci dała.
Nic ci nie jest?
Kocham cię.
Wiesz o tym, prawda? A te pieniądze... One nie przepadły.
Nie chodzi o pieniądze.
A o co?
Wnieść to do środka?
Do końca życia będziesz żałować, że nie powiedziałaś jednej rzeczy.
Dobrej nocy.
Tobie również.
Gdy dostajesz prezent, podziękuj.
Mamo.
Coś ci wypadło.
Gdy dostajesz prezent, podziękuj.
Gdy dostajesz prezent...
Dziękuję.
Napisy: Joanna Ziółkowska