We zijn bijeen om het testament van Charles Morrow te lezen.
Julia.
We zijn klaar, meneer Maynard.
Ik, Charles Morrow, geef mijn executeur de opdracht
om mijn nalatenschap als volgt te verdelen.
Aan mijn kinderen, Thomas, Peter en Mariana,
laat ik elk een bedrag van 20.000 dollar na.
Aan mijn vrouw Irene
laat ik de rest van mijn nalatenschap na,
met één uitzondering.
Het is goed dat jullie hier bijeen zijn,
waar we zo veel kostbare, gelukkige herinneringen gemaakt hebben.
Het Château Belleforet is mijn grootste bezit
en ik laat dit kroonjuweel hierbij na
aan het kind dat het het meest verdient.
Mijn dochter. Julia Morrow.
Nee. Dat klopt niet.
Dat kan toch niet kloppen?
Zo heeft je vader het gewild.
Gefeliciteerd, Julia.
Na al die jaren
zorg je nog steeds voor conflict in de familie.
Zijn we klaar? Ik wil iets drinken.
Nog niet.
Er is nog één laatste geschenk.
Aanschouw het laatste geschenk
van Charles Morrow aan zijn geliefde gezin.
Verdomme, het lijkt Trump wel.
DE MOORDSTEEN - DEEL ÉÉN
Proost. Fijne trouwdag.
Zevenentwintig jaar. Wat is jullie geheim?
-Hij doet wat hem gezegd wordt. -Ja.
Daar heb je het. Dat is het.
Dat doe je steeds.
Goed.
We moeten dit vaker doen.
Pierre, voor je vertrekt,
-kun je ergens naar kijken? -Ja. Wat is het?
De plaats delict in Kevin Kis' bungalow.
Wat denk je dat het spetterpatroon betekent?
Ik kan niets definitiefs zeggen, maar...
Armand, luister.
Een zaak van een afstand in de gaten houden is één ding,
maar knoeien met een plaats delict...
Een plaats delict die onopgemerkt was tot mijn brigadier hem vond.
Dan nog, dat is niet jouw taak.
Dat zeg ik je als een vriend, oké? Je moet een stap achteruit doen.
Dit kan je je baan kosten.
Pierre, het is tijd om te gaan.
Geniet van de rest van je verblijf.
En doe jezelf een gunst.
-Ontspan je, goed? -Ja.
Nou, nou.
Sorry...
Clara, Peter, dit is Reine-Marie, mijn vrouw.
-Aangenaam. -Wat brengt jullie hier?
Een familiebijeenkomst.
Eerder een kwelling.
We strooien mijn vaders as uit.
Gecondoleerd.
Bedankt. Dit hotel is van onze familie. Daarom doen we het hier.
Het is hier heerlijk. We hebben altijd al eens willen komen.
-Ben je er klaar voor? -We zullen zien.
Fijne avond.
-Fijne avond. -Ja.
Volgens mij zitten we hier... Ja.
Dat moet onze tafel zijn. Ik zal het navragen.
Het komt goed.
-Kom, we gaan. -Oké.
Waar is Julia?
Ja, waar is Julia?
Typisch, dat ze op zich laat wachten.
Met een beetje geluk durft ze niet te komen.
We zijn hier om paps as uit te strooien.
Laten we het netjes houden.
Madame.
Wat fijn om u te zien na zo veel jaren.
Noem me Julia, alsjeblieft.
Gefeliciteerd met het hotel. Ik ben erg blij voor je.
Je bent de enige.
Wens me geluk.
Sorry dat ik laat ben.
Wil iemand champagne? Ik trakteer.
-Ik niet. Ik krijg er oprispingen van. -Ja.
Juist.
Hoi, pa. Lang geleden.
Fijn dat je inzag dat je me iets schuldig was.
Pap was je niets schuldig.
-Je vertrok op je 16e. -Vanwege hem.
-Hij beschermde je. -Hij was een monster.
Ik haatte hem erom.
En ik was helemaal alleen. Niemand van jullie heeft me verdedigd.
Jullie doen wel alsof het niet gebeurd is, maar het is gebeurd.
Met mij.
Maar nu maakt het niets meer uit.
Ik heb mijn zoon gevonden. Ja, horen jullie dat?
En aangezien hij het dichtst bij echte familie komt,
kan ik hem net zo goed het hotel geven.
Dat zou je niet durven.
Wacht maar af.
Nee, Armand.
Het was een nachtmerrie.
Dat is alles.
Waar ging het deze keer over?
Ik weet het niet.
Was het erg?
Ja.
Misschien zijn de dromen een goed teken.
Misschien. Ik word wakker met een gevoel van ontzetting.
Je moet je niet zo schuldig voelen over dingen.
Armand.
Misschien kun je in therapie gaan?
Wat is er aan de hand?
Hoofdinspecteur.
Er is een ongeluk gebeurd.
Hou iedereen hier weg.
Ga naar binnen, allemaal.
Goedemorgen.
Morgen.
Ze heet Julia Morrow. Ze is gevonden onder het standbeeld.
Het leek eerst op een ongeluk.
Maar kijk eens,
het hoofd van het beeld raakte haar nek en wang.
Het bloed komt
-uit een andere richting. -Precies.
Jean-Guy?
Ze heeft een klap gekregen.
Ze is doodgeslagen
en toen is het standbeeld omgeduwd, zodat het een ongeluk leek.
Het kan een groepsactie zijn.
-Enig idee van de tijd van overlijden? -Het lichaam verslapt.
Dus ik denk vannacht.
Het terrein is omheind.
De poort heeft een alarm.
De dader kan nog op het terrein zijn.
Zorg dat niemand van de gasten en het personeel vertrekt.
Je ziet hier markeringen waar het cement nog zacht was.
Ook op zijn schoenen.
En kijk hier eens.
Ja, nog meer.
Dat is stront.
Als het stront is, heeft iemand het erop gesmeerd.
Je bent de manager, verdorie.
We hebben het recht om te weten wat er gaande is in ons hotel.
.U moet even wachten.
Maurice, waar is de hertenkop? Die ik geschoten heb.
In de opslag. Hij is kapot.
-Repareer hem en hang mijn trofee terug. -Ja.
Waarom is er overal politie?
Madame Morrow. Ik wil u even alleen spreken.
En wie bent u dan precies?
Hoofdinspecteur Gamache. Hoofd Moordzaken bij de Sûreté du Québec.
Ga wat frisdrank halen met het kind.
Dat is het beste.
Ga maar, schat.
-Nou? -Wat is er aan de hand?
Ik heb erg slecht nieuws.
Er is iemand overleden.
Julia.
Dood?
Dood? Maar hoe?
Hij zei 'moordzaken', Thomas.
Ja. Julia is vermoord. Het spijt me erg.
Ik moet weten waar iedereen gisteravond was.
Heeft iemand Julia na het diner nog gezien?
Mijn vrouw en ik zijn meteen naar bed gegaan.
Ik ook. Mariana heeft me naar boven gebracht.
Ik ben naar mijn kamer gegaan.
Wij hebben op de kamer gedineerd.
Ik heb haar na het eten niet gezien. Ik was de keuken aan het schoonmaken.
Ik deed de administratie in het kantoor.
Ik heb van u allemaal DNA-monsters nodig.
Is dat echt nodig?
Het kan de beste manier zijn om de dader te vinden.
U wilt de dader vast net zo graag vinden als ik.
Bedankt.
Dit is onze eerste trouwdag waarop we niet samen zijn.
Je bent hier nodig.
Pas op jezelf. Je kunt me altijd bellen.
Ik zal het goedmaken.
Daar hou ik je aan.
Wat voor megalomaan laat een beeld van zichzelf neerzetten?
Het soort megalomaan dat voor de lol dieren doodt.
Charles Morrow was vroeger een meedogenloze zakenman.
Dit was het familiehuis
tot het 20 jaar geleden een hotel geworden is.
Zijn fortuin raakte op en hij had het geld nodig.
-Wie erft het hotel nu? -De moeder, Irene Morrow.
We moeten gasten en personeel ondervragen, maar concentreer je op de familie.
Zoek uit wanneer ze waar waren, vind tegenstrijdigheden in hun verhalen.
En vraag de hotelmanager om bewakingsbeelden.
Er was iemand bij haar, bij het beeld.
Agent Nichol?
Jullie nemen het ervan in dit chique hotel.
Ik heb het rapport van de patholoog meegebracht.
Het internet bestaat ook nog.
Ik ben sneller.
'Doodsoorzaak, subduraal hematoom. Overleden tussen 23.00 en 1.00 uur.'
Bedankt.
Nu ik hier toch ben, hoe kan ik helpen?
-Wat doe je? -Ik haal een stoel voor Clara.
-Peter, ga zitten. -Maar...
Ga zitten. We gaan zo beginnen.
Ik was net 11 geworden.
Pa zei dat het tijd was voor mijn eerste jacht.
Haal diep adem.
Adem uit. Schiet.
Ik durfde niet, maar...
Pa hielp me erdoorheen.
Kom op, zoon.
Ik heb hem al geschoten.
Hij hielp me om hem uit zijn lijden te verlossen.
Ik wilde alleen maar op jou lijken, pa.
Ik hoop dat je trots op me was.
En Julia?
Moeten we niet iets zeggen?
Peter?
Wat weet je nog over haar?
Ze was...
Ze was grappig,
slim, gevoelig.
Ze fleurde de hele kamer op als ze binnenkwam.
Ze kon jullie vader om haar vinger winden.
Tenminste totdat...
Alstublieft.
Het moet een vreselijke schok zijn geweest.
Thomas en u leken niet blij met het testament.
Het is al drie generaties lang een familietraditie
dat dit landgoed van de vader op de oudste zoon overgaat.
Niemand houdt van zulke verrassingen.
Niet dat hij het nodig heeft.
Het idee dat wij verdacht worden, is belachelijk.
Gisteravond leken er veel woede en verontwaardiging te heersen aan tafel.
Voor je het gaat vieren,
vind ik dat we het testament moeten aanvechten.
Charles was ziek, aan het einde.
Hij wilde het vast goedmaken.
Ja. Beter laat dan nooit, pap.
Je mag het huis hebben. Ik heb niets van pa nodig.
Het gaat om het principe.
-Ik ben trouw gebleven. -Ik had geen keus.
-Ik moest weg. -Waarom rakel je het verleden op?
Omdat jullie willen doen alsof het niet gebeurd is, maar het is wel gebeurd.
Met mij.
Klopt het dat er ruzie was in het gezin toen Julia vertrok?
Dat gaat u niets aan.
Als het me helpt om de moordenaar te vinden, gaat het me wel aan.
Julia raakte op haar 15e zwanger.
We hebben de baby laten adopteren. Dat leek ons het beste.
Wat vond Julia ervan?
Oordeel niet over mij, commissaris. Het was Charles' besluit.
Hij had hoge verwachtingen van haar en was diep geschokt.
Ik had geen inbreng.
Dat moet wel moeilijk geweest zijn.
Nee.
Nu ben ik haar voorgoed kwijt.
Als hij u ertoe dwong,
was het niet uw schuld.
Patron.
Sorry.
Dit is de camera bij de achterdeur.
Hij gaat in de richting van de tuin.
Nadat jullie het terras verlaten hadden, gingen Clara en jij naar jullie kamer.
-Ja. -Ben je later nog buiten de kamer geweest?
Nee.
Wat?
We hebben camerabeelden waarop je door de achterdeur naar buiten gaat
en in de richting van het standbeeld loopt.
Ik zocht Julia, maar ik kon haar niet vinden.
Waar ging je heen?
Ik...
Niet naar het beeld.
Naar achteren, het terras op.
Ik kwam naar binnen door de salondeur, dronk iets en ging terug naar de kamer.
Waarom was je op zoek naar Julia?
Om het uit te praten of verder te ruziën?
Pa was je niets verschuldigd.
-Je vertrok op je 16e. -Vanwege hem.
-Hij beschermde je. -Hij was een monster.
Je wilde hem nog steeds graag behagen, of niet?
Ik was maar een kind.
-Dus je verklikte me uit wrok? -Ja.
-Maar een kind, hè? -Een kind.
Je hebt me verraden, Peter. Weet je wat er door jou...
Ik heb mijn zus niet vermoord.
Waarom zou ik?
Ik ben blij met mijn rustige leven als schilder.
Thomas en Sandra wilden het hotel.
Ik wil niets van mijn ouders.
Zijn we klaar?
Nog één ding.
Wat denk je van deze markeringen?
Op het standbeeld van je vader.
Pa deed dit.
Hij liet puzzels achter.
Meestal om een van ons te vernederen.
Hij zei dat het ons sterker zou maken.
Zodat we niet futloos zouden worden.
Dat is een kopie van een tekening van toen ik zes was.
Hij heeft nooit een schilderij van me gekocht.
Geen idee waarom hij die bewaard heeft.
Bedankt.
Wat deed ze voor werk?
Tech-ondernemer.
Ze leek een echte hoogvlieger.
Nu niet meer.
Hé.
Misschien moet je maar even koffie gaan halen.
Oké.
-Wat is het nummer van de roomservice? -De keuken ligt naast de lobby.
Oké.
Hebben jullie al lunch besteld?
KOM NAAR HET BEELD - WE MOETEN PRATEN
Je zei dat Peter en jij in jullie kamer gegeten hadden.
Ja.
Daarna zat Peter te schetsen en nam ik een bad.
Ik dacht dat het me zou helpen ontspannen.
Clara, Peter is vlak voor middernacht buiten het hotel gezien.
Hij zegt dat hij op zoek was naar Julia.
Ik had geen idee.
Waarom heeft hij niets gezegd?
Je hebt me verraden, Peter. Weet je wat er door jou...
Laat hem maar, Claire. Hij is altijd een aansteller geweest.
Het is 'Clara', moeder.
Dat zei ik toch?
Kunnen we hiermee ophouden?
Wat was er tussen hen gebeurd?
Peter is de enige persoon zonder alibi.
Dit is geen tijd voor geheimen.
Hij heeft het onlangs verteld.
Toen Julia zwanger raakte,
vertelde ze Peter dat ze er stiekem vandoor wilde met haar vriend.
Om een of andere reden
legde Peter haar foto van de echo op zijn vaders bureau.
Julia was Charles' lieveling.
Misschien was Peter jaloers.
Wie weet?
Ze heeft het hem nooit vergeven.
Hij was 12.
Als hij hen ziet, maakt het van alles los.
De schaamte vreet enorm aan hem.
Het moet erg geweest zijn voor hem, dat Julia kwam.
-Peter is geen moordenaar. -Iedereen kan de controle verliezen.
De laatste impuls komt voort uit emotie.
Meestal gedreven door woede
of schuldgevoel.
KOM NAAR HET STANDBEELD - WE MOETEN PRATEN
Iemand heeft Julia de dood in gelokt.
We moeten het handschrift van alle gezinsleden onderzoeken.
Ze had gisteravond gezelschap.
Ik heb twee wijnglazen gevonden. Ik laat ze testen.
De camera's pikken bijna alles op.
Er is een blinde vlek bij de salondeur
en één bij de dienstingang.
Weten we niet hoelang hij buiten was?
Als Peter de dader niet is, is iemand anders naar buiten geglipt.
Iemand liegt. Controleer hun verhalen nog eens.
Goed, inspecteur. Met wie zal ik beginnen?
Kijk of we de gegevens van alle gasten hebben.
-Laat ze dan vertrekken. -Oké.
Ik heb Peter Morrow gevraagd naar de markeringen.
Pa liet graag puzzels achter.
Hij solde graag met zijn kinderen.
Hond, eend, kat, schildpad en hert.
Peter zegt dat hij de hond was.
De patholoog heeft wasbeerpoep gevonden onder Julia's nagels,
dus zij moet het op het hert gesmeerd hebben.
Als de markeringen een bericht aan de gezinsleden zijn,
wil ik graag weten voor wie het hert staat.
Was je in je kamer met je man na het eten, rond 23.15 uur?
Ja. We hebben geen geheimen voor elkaar.
En was Julia in haar kamer?
Je kent me.
Voor wanneer?
Dat komt voor elkaar.
Ik beloof het.
Ik spreek je snel.
De politie vervolgt de zoektocht naar Kevin Kis,
in verband met de verdwijning
van Blue Two-Rivers en Tommy Kis, 19 maanden geleden.
Arisawe en Kara moeten wel wanhopig zijn.
Heb je ze gesproken?
Ze willen niet gebeld worden tenzij ik nieuws heb.
-Ik heb Francoeur gevraagd of ik... -Laat me raden, dikke vette nee?
Wat zei Sandra Morrow?
Thomas en zij gingen rond 23.15 uur naar hun kamer
en waren de hele nacht samen.
Ze hoorde Julia lachen vanuit haar kamer,
in de kamer naast hen, vlak nadat ze binnenkwamen.
Ze zei dat het klonk alsof Julia hen uitlachte.
Wat een figuren.
Er is een gezinslid overleden en het lijkt ze niet te kunnen schelen.
Is alles in orde thuis?
Ja, geen problemen meer.
Dat is tenminste iets.
Waarom ga je je meiden niet knuffelen?
Jean-Guy en ik kunnen het hier wel aan.
Vergeet agent Nichol niet.
Alsof.
'Hou je ogen dicht.
'Want als de Gorgoonse Medusa verschijnt, kun je nooit meer terug naar boven.'
Alles goed?
Ik kende tante Julia niet echt, maar volgens mam was ze verdrietig.
Weet je waarom?
Mam zei dat ze haar gebroken hadden.
Daarom houdt ze me bij oma weg.
Zodat je niet versteent?
Kijk maar wat opa overkomen is.
Mam heeft gelijk.
Zeker als een van hen een moordenaar is.
Waarom had je me niet verteld dat je Julia was gaan zoeken?
Ik wilde je niet bezorgd maken.
Je zei dat je het als kind alleen uithield door je kunst.
Wanneer wordt de reddingsboot een gevangenisschip?
Het is Julia, of niet?
In je werk.
Het rode accent in het duister.
Je bent nooit opgehouden met je excuses aanbieden.
Hé.
Als ik geweten had dat pa dat zou doen...
Wat dacht je dat hij zou doen?
Ik weet het niet.
Ik wilde haar niet kwijtraken.
Ik sliep.
De lege minibar zal dat bevestigen.
Kom naar het standbeeld.
Zeg niets tegen moeder.
Was je bij je dochter?
Nee.
Ze was naar de storm gaan kijken.
Ik geloof niet in grenzen.
Ja.
Had je gehoopt om het hotel te erven?
Ik?
Het nakomertje.
Een mislukking.
Ik was onzichtbaar.
Dat ben ik nog steeds.
We zagen Julia af en toe.
Bij een bruiloft of begrafenis.
Ik hoopte altijd dat ze zou komen.
En ze keek recht door me heen.
Ik was onzichtbaar.
Heb je plannen voor het hotel, Julia?
Het kan wel een opknapbeurt gebruiken.
Misschien kan ik je ermee helpen.
Als zussen, samen.
Ik was altijd goed in interieurontwerp.
Bedankt, Marianna, maar het is een hotel, geen commune.
Ik had deze gestolen voor pap al haar foto's verscheurde.
Ik wilde hem haar laten zien.
Dat we ooit een gezin waren.
Julia ziet er zo gelukkig uit.
We hebben deze markeringen gevonden
op het standbeeld van je vader.
-Zeggen ze je iets? -Ik was dol op paps spelletjes.
Hier.
Dat ben ik.
De schildpad.
'Langzaam aan, dan kom je er wel', zei hij.
Dat is tenminste iets.
En de rest?
De eend kan Thomas zijn.
Hoezo?
Zo noemde pap hem toen hij weer eens om een lening vroeg.
Een 'lame duck'.
Wanneer was dat, Mariana?
Twee maanden terug.
Bedankt. Dat helpt enorm.
Ik kan het nog niet geloven.
Ondanks alles wat er gebeurd was, was ze nog altijd mijn kleine zusje.
Het was vast een schok dat ze het hotel kreeg.
Op Julia.
Usurpator.
Ik zit niet aan het hoofd van de tafel.
Hoe heb je het gedaan, zus? De ouwe een schuldgevoel aangepraat?
Ik heb hem niet gesproken.
Maar nu maakt het niets meer uit.
Ik heb mijn zoon gevonden. Ja, horen jullie dat?
En aangezien hij het dichtst bij echte familie komt,
zal ik hem het hotel geven.
Dat zou je niet durven.
Wacht maar af.
Waardeloze geluks-manchetknopen.
Ik heb deze vervallen bodemloze put niet nodig.
Ik heb geld zat.
Waarom had je dan een lening van 400.000 nodig van je vader?
Ik wilde het voor hem investeren.
Hij was seniel aan het worden.
Maar hij was nog scherp genoeg om je af te wijzen.
Ik had niet anders verwacht.
We hebben deze markeringen op je vaders beeld gevonden.
We denken dat ze staan voor gezinsleden.
Ik ben zeker weten het hert.
De eerstgeborene. Iedereen wist dat ik pa's favoriet was.
Enig idee waarom Julia wasbeerpoep op je markering zou smeren?
Ze was jaloers op mijn relatie met hem.
Maar pa had haar een gunst gedaan.
Haar het tienermoederschap en het schuldgevoel na een abortus bespaard.
Ik heb een voorbeeld van je handschrift nodig.
Oké, hier.
Willen jullie pizza en een film?
-Ja. Bedankt, mam. -Goed, dan.
Kies maar, maar niet iets wat we al honderd keer gezien hebben.
Hallo.
Hallo?
Hoi, met wie spreek ik?
Brigadier Lacoste?
Met Kevin Kis.
Kevin.
Waar ben je?
Ze zeiden dat ik je kon vertrouwen.
Je moet me geloven.
Ik zou Tommy of Blue nooit iets aandoen.
Oké. Wie dan wel? Weet je dat?
Je bent Blues familie de waarheid verschuldigd.
Ik weet het.
Dat wil ik ook.
Daarom ben ik teruggekomen.
Ik wil jouw kant van het verhaal horen.
Wil je mij en mijn baas spreken?
Geen andere agenten.
Hoe bedoel je?
Kevin, ben je er nog?
Luister, ik weet dat dit eng voor je moet zijn.
Laat me je helpen.
Ik wil praten, maar alleen met jou.
Kom naar de plek die ik je geef.
Anders hoor je nooit meer van me.
Oké. Waar wil je afspreken?
Maurice, hoelang ken je de familie Morrow al?
Sinds ik klein was.
Mijn moeder was hier de huishoudster
en toen het een hotel werd, werd zij de manager.
Toen ze overleed, nam ik haar werk over.
Wat was Julia voor iemand?
Zij was de enige die de regels brak en met me praatte.
Maar toen was ze plotseling verdwenen.
Zei iemand waarom?
Nee, ze haalden haar foto's weg en het was alsof
ze nooit bestaan had.
Mijn moeder zei altijd:
'We hebben hun geld niet, maar wij hebben liefde.'
Dit kan niet makkelijk voor je zijn.
Nee.
Ik ben opgelucht dat Thomas niet de eigenaar is.
Hoe bedoel je?
Hij was blij dat Julia vertrok. Dat betekende
dat hij de favoriet werd.
Gamache.
Is er een match?
Elliot. Heb je even?
Je zei dat je na het eten de keuken ging schoonmaken.
Heb je nog iets toe te voegen?
Zoals dat je wijn gedronken hebt in Julia's kamer?
Niet waar.
Hoe leg je dan uit dat je DNA gevonden is op een wijnglas?
Elliot.
Je bent nu de laatste die haar levend gezien heeft.
Maar je hebt niets gezegd.
Waarom niet? Heb je iets te verbergen?
Ze vroeg me om mee het dak op te gaan.
Daar zag ik haar dansen in de regen.
Ze nodigde me uit voor een drankje in haar kamer. Dat is alles.
We hadden seks.
Zij wilde het.
Zodra het voorbij was, ging ik weer aan het werk...
Heb je haar niet naar het beeld gelokt?
Ik zei niets omdat ik niet ontslagen wil worden.
Toen ik vertrok, leefde ze nog.
Patron.
Wacht.
We weten van wie het handschrift was.
En we hebben een motief.
Goed werk, Jean-Guy.
Je mag gaan.
Ik weet dat je hem mist.
Ik had meer dan genoeg van die man.
Nee, ik mis Julia.
Ik besef nu dat we haar in de steek gelaten hadden.
We moeten het goedmaken.
Maar hoe dan?
Door haar wensen te respecteren.
Ik ga haar zoon het hotel geven.
Hij is tenslotte mijn kleinzoon.
Meneer Morrow.
Kunnen we je even spreken?
Je wilt onze vragen vast niet in het bijzijn van je familie beantwoorden.
Wat voor vragen?
Het is jouw handschrift.
-Jij vroeg Julia om te komen. -Niet waar.
Ik was in mijn kamer met mijn vrouw. Toch, Sandra?
Ja, we waren samen.
Waarom zou ik mijn zus doden?
Wil je hier over je financiën praten?
-Onzin. -Wat voor financiën?
Het is niets. Een misverstand.
Dan moet je het maar opklaren.
Niet hier.
Jullie proberen me in de val te lokken.
Iedereen dacht dat jij het hotel zou krijgen.
Je was boos en hebt veel schulden.
Je bent bijna failliet. Je bent bijna je huis kwijt.
Wilde je Julia overhalen om het hotel aan jou te geven?
-Weigerde ze? -Dit is intimidatie.
Meer niet, en jullie gissen maar wat.
-Het is jouw handschrift. -Geen vragen meer zonder advocaat.
-Dat is best. -Ik heb een alibi.
Ik zal hier niet voor opdraaien.
Laat mijn familie met rust.
Ik wil agenten bij de poort en rond het terrein.
Niemand mag vertrekken.
Heb je de hertentrofee al teruggehangen?
Nee, sorry. Ik...
Vandaag, anders ben je ontslagen.
Was dat een schot?
O, mijn god.
Waar kwam dat vandaan?
-O, mijn god. -Wat gebeurt er?
Hou de familie hier.
U moet allemaal hier blijven. Oké?
U heeft hem gehoord.
Thomas.
Rustig aan.
Thomas.
Wat je ook gedaan hebt, ik hou van je.
Thomas. Kijk me aan.
Kom niet dichterbij...
-Thomas. -...of ik schiet.
Ik blijf hier.
-Ik wil met je praten. -Blijf staan, of ik schiet. Ik zweer het.
Ondertiteld door: MvV
Creatief supervisor Maaike van der Heijden