1
00:00:06,297 --> 00:00:09,175
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:10,510 --> 00:00:12,220
‎พระเจ้า

3
00:00:12,303 --> 00:00:14,764
‎ผู้คนคลั่งไคล้เครื่องปั้นของคุณมาก

4
00:00:14,848 --> 00:00:18,810
‎ขายหมดไปแล้วครึ่งนึง ใช้เวลาแค่ 25 นาทีเอง

5
00:00:18,893 --> 00:00:21,521
‎ตายแล้ว ฉันตื่นเต้นจนจะเป็นลม

6
00:00:22,981 --> 00:00:23,857
‎ดีนไปไหนล่ะ

7
00:00:24,399 --> 00:00:27,485
‎เขาอยู่บ้านกับลูกๆ น่ะ พวกแกมีการบ้านและ…

8
00:00:27,569 --> 00:00:30,780
‎ใช่ เรายังรู้สึกไม่พร้อม
‎ที่จะปล่อยพวกแกอยู่กันตามลำพังน่ะ

9
00:00:31,990 --> 00:00:35,452
‎แต่เขากับคุณ…

10
00:00:35,535 --> 00:00:36,953
‎พวกคุณโอเครึเปล่า

11
00:00:37,954 --> 00:00:38,830
‎น่าจะนะคะ

12
00:00:40,915 --> 00:00:42,375
‎อีกห้านาทีถามฉันอีกรอบ

13
00:00:43,877 --> 00:00:46,379
‎บางทีนี่อาจช่วยได้

14
00:00:46,921 --> 00:00:52,260
‎นิทรรศการบาเซิลที่ไมแอมีกับเจนีวา
‎ติดต่อกลับฉันมาแล้ว

15
00:00:52,343 --> 00:00:56,056
‎จำได้มั้ยที่ฉันไม่แน่ใจว่า
‎คุณได้รับเชิญไปแสดงงานที่ไหนน่ะ

16
00:00:56,139 --> 00:00:58,266
‎ปรากฏว่าได้รับเชิญไปสองที่เลย

17
00:01:01,603 --> 00:01:03,563
‎จริงเหรอคะ ตายแล้ว

18
00:01:03,646 --> 00:01:06,566
‎คุณทำสำเร็จ คุณดังแล้ว นอร่า

19
00:01:07,317 --> 00:01:09,360
‎ความสำเร็จหน้าตาเป็นแบบนี้แหละ

20
00:01:09,944 --> 00:01:11,946
‎ฉันรู้สึกเหมือนโดนแกล้งเลย

21
00:01:12,739 --> 00:01:16,409
‎พระเจ้า ว้าว ว้าว

22
00:01:16,493 --> 00:01:17,535
‎นี่มัน…

23
00:01:21,206 --> 00:01:24,417
‎ฉันพูดไม่ออกเลย

24
00:01:25,001 --> 00:01:27,295
‎นอร่า ใจลอยไปไหน

25
00:01:28,338 --> 00:01:31,424
‎ขอโทษค่ะ คือว่า… ดีนน่ะ

26
00:01:33,635 --> 00:01:37,097
‎การตัดสินใจขายบ้าน
‎ทำให้เขาคิดว่าตัวเองล้มเหลว

27
00:01:38,014 --> 00:01:41,518
‎แล้วฉันก็มาประสบความสำเร็จแบบนี้

28
00:01:43,436 --> 00:01:44,354
‎มันยากน่ะ

29
00:01:48,733 --> 00:01:50,485
‎ค่ะ บรูซ นี่นอร่านะ

30
00:01:51,194 --> 00:01:53,321
‎โทษที่โทรมาดึก ฉันแค่…

31
00:01:54,447 --> 00:01:55,406
‎คุณได้รับ…

32
00:01:56,699 --> 00:01:59,160
‎โอเค ไม่มีข้อเสนอเลยเหรอ

33
00:02:01,704 --> 00:02:04,415
‎ฮะ ใช่ นี่มันสองสัปดาห์แล้ว

34
00:02:07,210 --> 00:02:08,211
‎โอเค งั้น…

35
00:02:10,130 --> 00:02:11,631
‎ลดราคาไปแล้วกัน

36
00:02:12,674 --> 00:02:14,008
‎ใช่ เราอยากขายๆ ไปซะ

37
00:02:22,183 --> 00:02:23,184
‎เรียบร้อย

38
00:02:24,144 --> 00:02:24,978
‎ไง

39
00:02:25,061 --> 00:02:26,896
‎ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ

40
00:02:26,980 --> 00:02:30,108
‎ผมแค่นอนไม่หลับ
‎หัวผมคิดนู่นคิดนี่ไม่หยุดเลย

41
00:02:30,191 --> 00:02:32,819
‎ผมเริ่มคิดเรื่องจอห์น กราฟฟ์
‎แล้วผมก็คิดอะไรออก

42
00:02:32,902 --> 00:02:35,280
‎- ไม่นะ
‎- แค่ฟังผมก่อนนะ

43
00:02:35,363 --> 00:02:38,992
‎- ไม่ ฉันจะไม่ฟัง ไม่
‎- มีเรื่องหนึ่งที่เรามองข้ามไป

44
00:02:44,747 --> 00:02:45,582
‎ก็ได้

45
00:02:45,665 --> 00:02:48,459
‎โอเค ที่จริงมันเป็นสิ่งที่คุณพูด

46
00:02:48,543 --> 00:02:49,419
‎ฉันพูดอะไร

47
00:02:49,961 --> 00:02:51,671
‎ธีโอดอร่าพูดถูกนะ

48
00:02:51,754 --> 00:02:54,382
‎ผมเจอผู้ชายคนนี้ เขาบอกผมว่าเขาชื่อจอห์น

49
00:02:54,465 --> 00:02:57,635
‎แล้วจากนั้นตอนธีโอดอร่า
‎เล่าเรื่องจอห์น กราฟฟ์ให้ผมฟัง

50
00:02:57,719 --> 00:03:00,638
‎ผมก็คิดภาพเป็นผู้ชายคนนี้เลย
‎มันสมเหตุสมผลนะ

51
00:03:00,722 --> 00:03:03,474
‎จากนี้ไปผมคงจะคิดว่าเป็นเขาตลอด

52
00:03:04,976 --> 00:03:07,228
‎แต่ถ้าเกิดเขาคือจอห์น จอห์นสันล่ะ

53
00:03:07,770 --> 00:03:08,980
‎ชื่อเห่ยไปหน่อย

54
00:03:09,063 --> 00:03:11,566
‎- แต่คุณเข้าใจที่ผมจะสื่อใช่มั้ย
‎- เรื่องนี้ต้องหยุดได้แล้ว

55
00:03:11,649 --> 00:03:14,068
‎ถ้าเกิดคุณพูดถูกล่ะ
‎ถ้าเขาเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่ง

56
00:03:14,152 --> 00:03:15,737
‎แค่ผู้ชายที่ปลอมตัวมา

57
00:03:15,820 --> 00:03:18,364
‎แค่คนที่ถูกจ้างมาล่ะ

58
00:03:18,448 --> 00:03:22,577
‎เขาจะไม่ไปซ่อนตัวแน่
‎เพราะเขาไม่ใช่จอห์น กราฟฟ์ จริงมั้ย งั้น…

59
00:03:24,621 --> 00:03:27,957
‎ถ้าเกิดเราจ้างศิลปินภาพเหมือน
‎มาวาดรูปเขาล่ะ

60
00:03:28,041 --> 00:03:29,209
‎- ไม่ ดีน
‎- ฟังผมก่อน

61
00:03:29,292 --> 00:03:31,836
‎จากนั้นเราก็ทำใบปลิวแจกไปทั่วเมือง

62
00:03:31,920 --> 00:03:34,130
‎แล้วก็มาดูกันว่าเพื่อนบ้านจำเขาได้มั้ย

63
00:03:34,214 --> 00:03:36,841
‎ดีน เรื่องนี้ต้องหยุดได้แล้วนะ

64
00:03:36,925 --> 00:03:38,927
‎ยอมรับสักทีว่าเราแพ้แล้ว เราแพ้

65
00:03:39,010 --> 00:03:40,511
‎- ใช่ ผมรู้
‎- ไม่ คุณไม่รู้

66
00:03:40,595 --> 00:03:45,558
‎คุณยังคิดว่าเรื่องนี้ไม่จบ
‎ฉันขอบอกคุณตอนนี้เลยว่ามันจบแล้ว

67
00:03:49,520 --> 00:03:52,649
‎- วันนี้คุณได้นั่งรถไฟใต้ดินรึเปล่า
‎- อะไรนะ

68
00:03:52,732 --> 00:03:57,403
‎ระบบพัง ช้าไปตั้งสองชั่วโมง รู้มั้ยว่าทำไม

69
00:03:58,404 --> 00:04:02,033
‎สถานีถนนคานัลตอนเช้าคนแน่น
‎รถไฟสายแปดกำลังเข้ามาจอด

70
00:04:02,116 --> 00:04:07,747
‎แล้วก็มีโรคจิตผลักคนสองคน
‎ลงไปในราง ตาย ง่ายๆ แบบนั้นเลย

71
00:04:11,793 --> 00:04:12,961
‎เมืองห่าเหวนี่

72
00:04:15,004 --> 00:04:17,215
‎มีบางอย่างเกิดขึ้น

73
00:04:17,298 --> 00:04:21,928
‎มันเหมือนโรคระบาด
‎และผมพยายามให้ทุกคนอยู่ในที่ที่ปลอดภัย

74
00:04:22,011 --> 00:04:24,180
‎แต่เราก็กลับมาบ้านเก่าอีกครั้ง

75
00:04:24,264 --> 00:04:25,556
‎และผมยอมรับไม่ได้ นอร่า

76
00:04:25,640 --> 00:04:26,975
‎- เราได้มันมาแล้ว
‎- ไม่ใช่

77
00:04:27,058 --> 00:04:28,601
‎- เราได้บ้านมาแล้ว
‎- เราไม่เคยได้

78
00:04:28,685 --> 00:04:31,396
‎เราได้มีชีวิต แล้วก็มีคนมาพรากมันไปจากเรา

79
00:04:31,479 --> 00:04:33,439
‎และผมจะแย่งมันคืนมาให้เรา

80
00:04:33,523 --> 00:04:35,400
‎- เราทำไม่ได้
‎- บ้านยังไม่ได้ขาย

81
00:04:35,483 --> 00:04:38,152
‎- ยุติการขายมันกันเถอะ
‎- ไม่ๆ ดีน

82
00:04:38,236 --> 00:04:40,780
‎เราใกล้จะรู้ความจริงแล้ว เรามีเบาะแส

83
00:04:40,863 --> 00:04:43,825
‎ไม่ใช่เลย เราไม่เคยมีเบาะแสสักอย่าง

84
00:04:45,702 --> 00:04:46,953
‎เราจะไม่มีวันได้รู้หรอก

85
00:04:47,036 --> 00:04:49,831
‎เราจะไม่มีวันได้รู้

86
00:04:50,748 --> 00:04:57,088
‎ก็เหมือนคนที่ไหนไม่รู้ ผลักคนสองคน
‎ไปหน้ารถไฟให้โดนชน นั่นแหละเรา

87
00:04:57,880 --> 00:05:00,758
‎ก็แค่เรื่องรุนแรงที่บังเอิญเกิดขึ้น

88
00:05:00,842 --> 00:05:01,676
‎แค่นั้น

89
00:05:04,554 --> 00:05:06,597
‎ตอนนี้เราต้องยอมรับมันได้แล้ว โอเคมั้ย

90
00:05:06,681 --> 00:05:09,726
‎เรายอมรับและใช้ชีวิตต่อไป

91
00:05:12,312 --> 00:05:13,187
‎โอเคนะ

92
00:05:15,940 --> 00:05:17,525
‎(ไม่แจ้งเบอร์)

93
00:05:22,322 --> 00:05:23,448
‎มาทำอะไรที่นี่คะ

94
00:05:24,115 --> 00:05:27,076
‎- สวยจัง ขอบคุณค่ะ
‎- ค่ะ

95
00:05:27,160 --> 00:05:27,994
‎ไงครับ

96
00:05:28,077 --> 00:05:29,704
‎หวังว่าคุณคงไม่ว่าอะไรที่เรามา

97
00:05:29,787 --> 00:05:33,416
‎ลูกสาวคุณโทรมาบอกว่า
‎เกิดเรื่องไม่ดี เราก็เลย…

98
00:05:34,208 --> 00:05:35,543
‎ใช่ พวกเขา…

99
00:05:36,586 --> 00:05:38,379
‎พวกเขาไม่ให้ฉันทดลองรักษา

100
00:05:38,963 --> 00:05:41,591
‎ผลทดสอบออกมาว่ามันกระจายไปทั่วแล้ว

101
00:05:41,674 --> 00:05:44,302
‎พระเจ้าช่วย ผมเสียใจด้วยนะ

102
00:05:47,930 --> 00:05:53,186
‎ฟังนะ ถ้ามีอะไรที่คุณต้องการ อะไรก็แล้วแต่

103
00:05:53,269 --> 00:05:54,312
‎ใช่

104
00:05:55,938 --> 00:05:58,316
‎ที่จริงก็มีนะ

105
00:05:58,399 --> 00:06:01,194
‎ถ้าคุณไม่ว่าอะไรนะ

106
00:06:01,277 --> 00:06:03,905
‎มีร้านขายของชำข้างๆ ที่นี่

107
00:06:03,988 --> 00:06:05,073
‎ครับ

108
00:06:05,156 --> 00:06:10,078
‎ฉันอยากได้โค้กเย็นเจี๊ยบ
‎กับบุหรี่พาร์เลียเมนต์ไลตส์หนึ่งซอง

109
00:06:11,162 --> 00:06:13,164
‎ผมว่าคุณสูบบุหรี่ที่นี่ไม่ได้นะ

110
00:06:14,248 --> 00:06:16,125
‎ฉันไม่สนเลยสักนิด

111
00:06:16,209 --> 00:06:18,044
‎- ได้เลย เดี๋ยวซื้อมาให้
‎- ค่ะ

112
00:06:20,713 --> 00:06:22,006
‎มานี่สิ

113
00:06:23,216 --> 00:06:24,509
‎- นั่งได้มั้ยคะ
‎- ได้สิ

114
00:06:29,680 --> 00:06:31,641
‎ฉันดูออกว่าคุณมีเรื่องกังวลใจ

115
00:06:34,769 --> 00:06:38,231
‎ค่ะ เรื่องบ้าน ยังขายไม่ได้เลย

116
00:06:38,314 --> 00:06:40,566
‎แล้วทีนี้ยังไง ต้องล้มละลายอีกรอบเหรอ

117
00:06:40,650 --> 00:06:44,904
‎ไม่ค่ะ ฉันคิดว่าด้านการเงินเราจะโอเคเลย

118
00:06:44,987 --> 00:06:47,407
‎ในที่สุดงานฉันก็ได้รับความนิยม

119
00:06:48,116 --> 00:06:50,701
‎งานที่โชว์ไปขายหมดเกลี้ยง
‎เดี๋ยวจะมีอีกสองโชว์ด้วย

120
00:06:51,285 --> 00:06:53,579
‎ดูคุณสิ คุณนอร่า แบรนน็อค

121
00:06:56,332 --> 00:06:57,208
‎เรื่อง…

122
00:06:58,167 --> 00:06:59,460
‎เรื่องดีนน่ะ

123
00:06:59,544 --> 00:07:02,296
‎เขาเสียสติไปแล้ว

124
00:07:03,214 --> 00:07:06,551
‎เขาเอารูปผู้ต้องสงสัย
‎ติดกำแพงในอะพาร์ตเมนต์อีกแล้ว

125
00:07:09,053 --> 00:07:10,763
‎ฉันเคยเห็นเรื่องแบบนั้นมาก่อน

126
00:07:10,847 --> 00:07:14,225
‎ปริศนาที่คุณไขไม่ได้ มันจะทำให้คุณบ้า

127
00:07:14,767 --> 00:07:17,019
‎มนุษย์เราก็แบบนี้แหละ

128
00:07:17,603 --> 00:07:21,149
‎ความอยากรู้แล้วไม่ได้รู้ มันทรมานใจนะ

129
00:07:24,193 --> 00:07:25,486
‎ฮีโร่ของฉัน

130
00:07:26,362 --> 00:07:28,072
‎- ผมแกะมาให้แล้ว
‎- งั้นเหรอ

131
00:07:28,156 --> 00:07:28,990
‎ใช่

132
00:07:29,574 --> 00:07:30,992
‎จุดไฟให้ที สุดหล่อ

133
00:07:36,122 --> 00:07:37,498
‎แต่นี่มันคุ้มค่านะ

134
00:07:43,129 --> 00:07:43,963
‎(จอห์น กราฟฟ์)

135
00:07:44,046 --> 00:07:45,131
‎(แอนดรูว์ เพียร์ซ)

136
00:07:45,214 --> 00:07:47,091
‎(ขายแล้ว
‎แดร์เรน ดันน์ - แคเรน คัลฮูน)

137
00:07:47,675 --> 00:07:51,053
‎ดีน คุณเห็นนี่รึยัง คอลัมน์เพจซิกซ์

138
00:07:51,137 --> 00:07:53,681
‎"เรื่องหักมุมใหม่ในปริศนาบ้านฆาตกรรม"

139
00:07:54,432 --> 00:07:55,308
‎เยี่ยมไปเลย

140
00:07:55,892 --> 00:07:58,478
‎"แหล่งข่าวบอกเราว่า
‎จดหมายข่มขู่ใหม่ที่ส่งมา

141
00:07:58,561 --> 00:08:03,357
‎ได้ทำให้สิ่งที่เจ้าของบ้านอ้างว่า
‎ถูกคุกคามกลายเป็นข้อกังขา"

142
00:08:03,441 --> 00:08:07,153
‎"จดหมายอย่างน้อยสามฉบับ
‎จาก 'ผู้เฝ้าดู' ถูกส่งไปให้เพื่อนบ้าน

143
00:08:07,236 --> 00:08:10,573
‎ซึ่งแต่ละคนก็เคยถูกสงสัยว่าเป็นผู้เฝ้าดู"

144
00:08:10,656 --> 00:08:12,200
‎"มีอะไรที่น่าสงสัยอีกน่ะเหรอ"

145
00:08:12,283 --> 00:08:16,913
‎"จดหมายฉบับใหม่พวกนี้ถูกส่งมาจาก
‎ไปรษณีย์ย่านทางใต้ของแมนฮัตตัน

146
00:08:16,996 --> 00:08:21,626
‎ที่อยู่ใกล้มากกับบ้านที่เจ้าของเดิม
‎ของ 657 เพิ่งย้ายไปอยู่"

147
00:08:22,210 --> 00:08:26,214
‎"สัญญาณที่เคยบ่งชี้ว่าเป็นการคุกคาม
‎ตอนนี้กลายเป็นการหลอกลวง"

148
00:08:29,091 --> 00:08:31,677
‎ดีน คุณส่งจดหมายไปหาพวกเขาเหรอ

149
00:08:33,638 --> 00:08:34,514
‎อาจจะ

150
00:08:35,765 --> 00:08:38,351
‎คุณกำลังทำให้ทุกอย่างแย่ลงนะ

151
00:08:38,434 --> 00:08:40,895
‎พวกเขาสมควรโดนแล้ว
‎จะได้รู้ว่ามันเป็นยังไง

152
00:08:40,978 --> 00:08:43,606
‎โอเค ฉันไม่ไหวกับเรื่องนี้แล้ว

153
00:08:43,689 --> 00:08:45,733
‎ฉันไม่ไหวกับเรื่องนั้น แล้วก็เรื่องนี้ด้วย

154
00:08:45,816 --> 00:08:47,527
‎เข้าใจชัดเจนแล้วนะ

155
00:08:47,610 --> 00:08:50,071
‎ผมจะหาให้ได้ว่าเป็นฝีมือใคร โอเคนะ

156
00:08:50,154 --> 00:08:52,406
‎ตอนนี้ผมยอมรับเรื่องนั้น
‎คุณก็ควรทำแบบเดียวกัน

157
00:08:52,490 --> 00:08:55,201
‎ผมจะหาให้ได้ว่าใครทำลายครอบครัวนี้

158
00:08:55,284 --> 00:08:59,080
‎คุณนั่นแหละ คุณคือคนที่ทำลาย
‎ครอบครัวนี้เพราะไม่ยอมปล่อยวาง

159
00:08:59,163 --> 00:09:02,625
‎เสียสติจนมองไม่เห็นว่าอะไรสำคัญ

160
00:09:05,169 --> 00:09:07,004
‎ถ้าคุณเห็นค่าชีวิตคู่ของเรา

161
00:09:07,088 --> 00:09:08,381
‎คุณจะขับรถไปเวสต์ฟิลด์

162
00:09:08,464 --> 00:09:11,842
‎และคุณจะต้องขอโทษทุกคน
‎ที่คุณเขียนจดหมายส่งไป

163
00:09:12,385 --> 00:09:13,302
‎ได้ยินมั้ย

164
00:09:14,595 --> 00:09:15,680
‎ผมทำแบบนั้นไม่ได้

165
00:09:16,973 --> 00:09:21,185
‎ฉันไม่ได้ถามว่าคุณทำได้มั้ย
‎ฉันถามว่าได้ยินฉันรึเปล่า

166
00:09:36,826 --> 00:09:38,411
‎- ไง
‎- ไง

167
00:09:39,579 --> 00:09:40,788
‎แต่งตัวสวยเชียว

168
00:09:42,081 --> 00:09:43,165
‎ฉันจะไปข้างนอกนะ

169
00:09:44,250 --> 00:09:47,211
‎- ไม่กินข้าวเย็นกับลูกๆ เหรอ
‎- ไม่ คุณกินเถอะ

170
00:09:47,295 --> 00:09:52,883
‎ฉันจะทำตัวเป็นคนปกติ
‎ไปดื่มและกินข้าวกับมาร์จอรี

171
00:09:58,306 --> 00:09:59,682
‎คุณได้ทำสิ่งที่ฉันขอรึยัง

172
00:10:00,683 --> 00:10:03,185
‎ไม่ ผมควรจะทำมันตอนไหน

173
00:10:03,978 --> 00:10:07,898
‎โอเค ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะรีบทำเลย

174
00:10:11,986 --> 00:10:13,154
‎แม่จะไปข้างนอกเหรอ

175
00:10:13,904 --> 00:10:16,073
‎ใช่ แม่เข้ามาจูบราตรีสวัสดิ์น่ะ

176
00:10:16,157 --> 00:10:16,991
‎บายค่ะแม่

177
00:10:24,582 --> 00:10:25,833
‎(ธีโอดอร่า)

178
00:10:27,585 --> 00:10:28,419
‎ไง

179
00:10:30,588 --> 00:10:35,593
‎คุณจะรู้สึกกับคนคนนี้ยังไงก็ตามใจคุณ

180
00:10:35,676 --> 00:10:39,430
‎แต่สัญญากับฉันนะว่า
‎คุณจะไม่แก้เผ็ดคนรอบตัวเขา

181
00:10:40,556 --> 00:10:43,225
‎ได้ สัญญา

182
00:10:44,644 --> 00:10:47,104
‎ดีน ได้ยินแล้วคุณอาจทำใจลำบาก

183
00:10:47,938 --> 00:10:50,358
‎คุณรู้แล้วเหรอว่าฝีมือใคร

184
00:10:51,609 --> 00:10:53,944
‎เจ้าของบ้านคนก่อน…

185
00:10:56,155 --> 00:10:57,365
‎คือฉันเอง

186
00:10:59,825 --> 00:11:01,535
‎คุณพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย

187
00:11:02,078 --> 00:11:03,579
‎ฉันขายบ้านให้คุณ

188
00:11:06,957 --> 00:11:08,584
‎ทำไมคุณไม่บอกผม

189
00:11:09,543 --> 00:11:10,961
‎คุณคิดว่าทำไมล่ะ

190
00:11:15,341 --> 00:11:16,759
‎เพราะคุณคือผู้เฝ้าดูเหรอ

191
00:11:19,261 --> 00:11:21,013
‎ฉันจะเล่าเรื่องราวสุดท้ายให้ฟังนะ

192
00:11:22,098 --> 00:11:25,267
‎วันที่เราพบกัน ฉันเล่าเรื่องสามีฉันให้คุณฟัง
‎เรื่องที่เขามีชู้

193
00:11:25,351 --> 00:11:27,353
‎แต่พอฉันเจอว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

194
00:11:27,436 --> 00:11:31,190
‎พอฉันได้รู้ เขากับฉันก็อยู่กันอย่างมีความสุข

195
00:11:32,692 --> 00:11:35,444
‎มันเป็นแบบนั้นอยู่หลายปี

196
00:11:35,528 --> 00:11:38,614
‎แต่สุดท้ายเราก็หย่ากัน

197
00:11:38,698 --> 00:11:40,991
‎เราแค่ห่างเหินกันน่ะ

198
00:11:41,075 --> 00:11:47,289
‎และเพราะฉันเป็นคนหาเงินเข้าบ้าน
‎ส่วนเขาเป็นปรสิต

199
00:11:48,457 --> 00:11:50,626
‎ฉันเลยต้องจ่ายค่าเลี้ยงดูให้เขา

200
00:11:50,710 --> 00:11:53,254
‎ฉันจึงกลับไปรับงานร้องเพลงอีก

201
00:11:53,337 --> 00:11:57,341
‎ฉันไปออกทัวร์บ้าง
‎ฉันยังทำงานเสริมเป็นนักสืบอยู่

202
00:11:57,425 --> 00:12:00,386
‎และถึงแม้ฉันจะให้เงินครึ่งนึงของฉันกับเขา

203
00:12:00,469 --> 00:12:04,473
‎ฉันก็ยังสามารถเก็บเงินไว้ได้บ้าง

204
00:12:21,198 --> 00:12:25,411
‎แปดปีก่อน
‎เขาตายเพราะเส้นเลือดในสมองแตก

205
00:12:26,996 --> 00:12:29,999
‎จู่ๆ ฉันก็ไม่โดนสูบเงินทุกเดือนแล้ว

206
00:12:30,082 --> 00:12:32,585
‎แต่ฉันหาบ้านไม่ได้

207
00:12:32,668 --> 00:12:36,964
‎ฉันหาอยู่สี่ห้าปี ไม่มีหลังไหนที่ฉันชอบเลย

208
00:12:38,966 --> 00:12:42,303
‎พอได้เห็นปุ๊บฉันรู้เลย

209
00:12:42,386 --> 00:12:46,348
‎เสนอราคาตรงนั้นทันที
‎สามสิบวันต่อมา มันก็เป็นของฉัน

210
00:12:48,517 --> 00:12:50,352
‎ฉันเป็นสมาชิกที่คันทรีคลับด้วย

211
00:12:52,480 --> 00:12:54,231
‎และนั่นเป็นตอนที่ฉันได้รู้ว่าเป็นมะเร็ง

212
00:12:55,900 --> 00:12:56,901
‎มันกระจายไปทั่วแล้ว

213
00:12:56,984 --> 00:12:59,403
‎หมอบอกว่าพวกเขาทำอะไรไม่ได้มาก

214
00:12:59,487 --> 00:13:04,700
‎แต่มีแพทย์ด้านมะเร็งในเม็กซิโก
‎ที่ไม่คิดแบบนั้น

215
00:13:05,868 --> 00:13:09,705
‎ค่ารักษาของเขาแพงมาก ฉันเลยไม่มีทางเลือก

216
00:13:09,789 --> 00:13:11,415
‎ฉันต้องขายบ้าน

217
00:13:17,213 --> 00:13:21,717
‎ฉันรู้สึกเหมือนสวรรค์แกล้งกันน่ะ

218
00:13:21,801 --> 00:13:28,057
‎เหมือนฉันได้รับรสแห่งความสุข
‎แล้วมันก็ถูกพรากไป

219
00:13:33,020 --> 00:13:36,982
‎จากนั้น สาบานเลย

220
00:13:37,983 --> 00:13:42,571
‎ฉันได้รับสายจากศาลพินัยกรรม
‎ในซาราโซตา ฟลอริดา

221
00:13:43,656 --> 00:13:46,408
‎ปรากฏว่าสามีปรสิตของฉัน

222
00:13:47,827 --> 00:13:50,746
‎ในช่วงแรกๆ ที่เราแต่งงานกัน

223
00:13:50,830 --> 00:13:51,997
‎เขาได้ซ่อน

224
00:13:53,332 --> 00:13:56,502
‎เงินค่าสิทธิไว้ 1.4 ล้านดอลลาร์

225
00:13:57,253 --> 00:14:00,506
‎ฉันเลยไม่ต้องขายบ้านอีกแล้ว

226
00:14:01,131 --> 00:14:03,801
‎(คอลลินส์ โบรส์)

227
00:14:06,637 --> 00:14:08,013
‎ฉันดูออกว่าคุณรักบ้านนั้น

228
00:14:08,889 --> 00:14:10,641
‎เกือบพอๆ กับที่ฉันรัก

229
00:14:11,559 --> 00:14:15,980
‎ฉันแค่ต้องทำอย่างเดียว
‎เพื่อให้ได้มันคืนมา

230
00:14:17,606 --> 00:14:19,191
‎โน้มน้าวให้เราขาย

231
00:14:20,526 --> 00:14:23,904
‎ฉันเคยได้รับจดหมาย "บทสรรเสริญบ้าน"

232
00:14:23,988 --> 00:14:25,531
‎ในเดือนแรกที่ฉันอยู่ที่นั่น

233
00:14:31,996 --> 00:14:33,789
‎ถึงบ้านเลขที่ 657 บูเลอวาร์ด

234
00:14:33,873 --> 00:14:38,752
‎ขอบอกว่าคุณเป็นบ้าน
‎ที่โอ่อ่าที่สุดที่ฉันเคยเห็นเลย

235
00:14:39,670 --> 00:14:43,924
‎ฉันชอบมาก แต่ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร

236
00:14:45,050 --> 00:14:46,969
‎ฉันเลยค้นหาดู

237
00:14:48,804 --> 00:14:52,600
‎ฉันเจอว่าโรเจอร์ คัปแลนเป็นใคร
‎และนักเรียนทุกคนที่ทำการบ้านนี้

238
00:14:52,683 --> 00:14:55,185
‎เห็นว่าพวกเขารักเขาแค่ไหน

239
00:14:56,228 --> 00:14:58,898
‎แล้วฉันก็เห็นจดหมายผู้เฝ้าดู

240
00:14:58,981 --> 00:15:02,693
‎ที่แครอล ฟลานาแกนโพสต์กล่าวหา
‎โรเจอร์ว่าเป็นคนส่งมา

241
00:15:02,776 --> 00:15:06,030
‎ฉันไม่ได้คิดอะไรเลย ที่จริงลืมไปแล้วด้วย

242
00:15:06,697 --> 00:15:08,449
‎แต่แล้วฉันก็จำได้

243
00:15:09,033 --> 00:15:10,409
‎มันเป็นแผนที่สมบูรณ์แบบ

244
00:15:11,160 --> 00:15:16,749
‎ฉันเจอพิมพ์ดีดเก่าทางอีเบย์
‎ที่มีตัวพิมพ์เหมือนในจดหมาย

245
00:15:16,832 --> 00:15:18,459
‎มันไม่ได้ยากเลย

246
00:15:19,084 --> 00:15:22,755
‎ถึงเพื่อนบ้านใหม่ที่ 657 บูเลอวาร์ด

247
00:15:25,799 --> 00:15:29,470
‎ยินดีต้อนรับสู่ย่านของเรา

248
00:15:30,721 --> 00:15:32,139
‎ถ้าคุณพูดความจริง…

249
00:15:35,809 --> 00:15:38,646
‎คุณก็รอดตัวแล้วนี่
‎ทำไมถึงมาสารภาพกับผมตอนนี้ล่ะ

250
00:15:38,729 --> 00:15:40,648
‎ฉันกลบร่องรอยของตัวเอง ดีน

251
00:15:43,233 --> 00:15:45,986
‎ไม่มีทางที่คุณจะได้รู้ความจริง

252
00:15:46,070 --> 00:15:48,280
‎และฉันรู้ว่านั่นจะทำให้คุณเป็นบ้า

253
00:15:49,365 --> 00:15:50,741
‎และคุณไม่สมควรเจอแบบนั้น

254
00:15:51,951 --> 00:15:53,869
‎แล้วจอห์น กราฟฟ์ล่ะ

255
00:15:58,666 --> 00:16:00,334
‎มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่

256
00:16:00,417 --> 00:16:04,338
‎ฉันเป็นคนเดียวที่เจอหลักฐานว่า
‎จอห์น กราฟฟ์มีตัวตนจริง

257
00:16:05,798 --> 00:16:08,592
‎เพราะเขาไม่มีตัวตน ฉันสร้างเขาขึ้นมา

258
00:16:09,927 --> 00:16:11,095
‎ส่วนหลักฐานที่เจอ

259
00:16:13,722 --> 00:16:17,768
‎ฉันเขียนจดหมายที่เขาได้รับจากผู้เฝ้าดูเอง

260
00:16:17,851 --> 00:16:19,770
‎รูปในที่เกิดเหตุ

261
00:16:20,813 --> 00:16:23,732
‎มาจากเหตุฆาตกรรมในโคโลราโด

262
00:16:23,816 --> 00:16:27,861
‎ส่วนผู้ชายที่คุณคุยด้วย
‎คนที่แสร้งเป็นจอห์น กราฟฟ์

263
00:16:29,113 --> 00:16:30,531
‎ฉันจ้างเขาเอง

264
00:16:33,784 --> 00:16:35,077
‎แล้วเด็กสาวที่ถักเปียล่ะ

265
00:16:37,121 --> 00:16:39,873
‎เธอเป็นนักแสดง เชื่อมั้ยล่ะ

266
00:16:39,957 --> 00:16:45,212
‎ฉันเห็นว่าตอนฉันไปที่นั่นช่วงกลางวัน
‎คุณไม่เคยเปิดสัญญาณกันขโมย

267
00:16:45,295 --> 00:16:49,883
‎ฉันให้เธอแต่งตัวเป็นช่างก่อสร้าง
‎และปีนผ่านหน้าต่างบานหนึ่ง

268
00:16:49,967 --> 00:16:52,970
‎ที่กล้องของดาโคตาจับภาพไม่ได้

269
00:16:53,679 --> 00:16:56,473
‎เธอซ่อนตัวในห้องใต้ดินจนคุณเข้านอน

270
00:16:59,893 --> 00:17:02,730
‎ฉันไม่เคยรู้เรื่องอุโมงค์ในห้องใต้ดิน

271
00:17:03,439 --> 00:17:06,442
‎ตอนคุณบอกว่าเจอมัน ฉันแปลกใจเลย

272
00:17:06,525 --> 00:17:11,155
‎นั่นอาจเป็นทางที่แจสเปอร์เข้ามา
‎เพื่อไปเล่นถาดชักรอก

273
00:17:11,238 --> 00:17:15,743
‎ว่าแต่ เรื่องนั้นฉันไม่เกี่ยวนะ เขาทำของเขาเอง

274
00:17:21,123 --> 00:17:24,334
‎แอนดรูว์ เพียร์ซเคยอยู่บ้านนั้นจริง

275
00:17:25,085 --> 00:17:29,965
‎แต่เขาประสาท ติดยา และถูกชี้นำง่าย

276
00:17:30,049 --> 00:17:31,800
‎แล้วเธอก็ดูดนิ้วเขา

277
00:17:31,884 --> 00:17:34,386
‎นี่แปลว่าเขาจะเป็นแวมไพร์รึเปล่า

278
00:17:34,470 --> 00:17:40,267
‎แอนดรูว์ ฉันอยากคุยเรื่องจดหมาย
‎ที่คุณกับภรรยาได้รับ

279
00:17:40,350 --> 00:17:42,394
‎จากคนที่ใช้ชื่อว่าผู้เฝ้าดู

280
00:17:43,687 --> 00:17:44,855
‎จดหมายอะไร

281
00:17:45,981 --> 00:17:49,026
‎คุณพูดเรื่องอะไร
‎ผมไม่เคยเห็นจดหมายพวกนี้มาก่อน

282
00:17:52,154 --> 00:17:56,033
‎ตำรวจเจอมันในที่เกิดเหตุ
‎ตอนภรรยาคุณฆ่าตัวตาย

283
00:17:56,116 --> 00:17:58,285
‎มันอยู่ในกระเป๋าเธอ
‎พวกเขาไม่เคยบอกคุณเหรอ

284
00:17:58,368 --> 00:17:59,286
‎ไม่เคย

285
00:18:01,705 --> 00:18:03,373
‎แต่ผมไม่แปลกใจนะ

286
00:18:03,457 --> 00:18:07,127
‎ตำรวจพวกนี้ ในเวสต์ฟิลด์ นิวยอร์กซิตี

287
00:18:07,211 --> 00:18:08,837
‎พวกเขาปกป้องกันและกัน

288
00:18:09,421 --> 00:18:11,006
‎แต่เดี๋ยวนะ

289
00:18:12,508 --> 00:18:14,259
‎ภรรยาคุณก็ไม่เคยพูดถึงมันเหรอ

290
00:18:14,343 --> 00:18:15,886
‎ไม่ ไม่เคย

291
00:18:18,555 --> 00:18:20,057
‎ผมไม่คิดงั้นนะ

292
00:18:20,140 --> 00:18:21,850
‎เดี๋ยว ผมจำได้ละว่าเคยได้จดหมาย

293
00:18:23,310 --> 00:18:26,688
‎แต่มันไม่ใช่จดหมายข่มขู่ มันเป็น…

294
00:18:27,606 --> 00:18:30,025
‎จดหมายชมเชย

295
00:18:30,651 --> 00:18:34,196
‎มันเริ่มต้นประโยคด้วยคำว่า
‎"บทสรรเสริญบ้าน" รึเปล่า

296
00:18:34,279 --> 00:18:36,782
‎ใช่ ผมจำได้แล้ว ใช่เลย

297
00:18:36,865 --> 00:18:39,326
‎"บทสรรเสริญบ้าน" เราได้รับหลายฉบับเลย

298
00:18:46,708 --> 00:18:50,629
‎ส่วนเรื่องมิตช์กับโม ใครจะไปรู้ล่ะ

299
00:18:50,712 --> 00:18:54,633
‎แชมเบอร์แลนด์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
‎แคเรนก็เช่นกัน

300
00:18:54,716 --> 00:18:57,052
‎สองคนนั้นไม่รู้ว่าฉันเคยอยู่บ้านหลังนั้น

301
00:18:57,136 --> 00:18:58,887
‎หรือแม้แต่ในเวสต์ฟิลด์

302
00:19:00,556 --> 00:19:01,682
‎จนท.สืบสวนแชมเบอร์แลนด์

303
00:19:01,765 --> 00:19:04,810
‎ฉันโทรหาเขาวันที่ฉันส่งจดหมายฉบับแรกไป

304
00:19:04,893 --> 00:19:07,312
‎เขาจะได้นึกถึงฉันเป็นคนแรก

305
00:19:07,396 --> 00:19:10,232
‎ตอนที่เขาคิดถึงนักสืบเอกชน

306
00:19:10,315 --> 00:19:14,736
‎ธีโอดอร่าเหรอ ผมจำคุณได้สิ เป็นไงบ้าง

307
00:19:18,031 --> 00:19:20,492
‎เรื่องนี้ไม่เคยเกี่ยวกับคุณเลย ดีน

308
00:19:22,661 --> 00:19:23,537
‎คุณเป็น…

309
00:19:24,371 --> 00:19:26,999
‎คุณเป็นคนดีที่มีครอบครัวแสนวิเศษ

310
00:19:29,668 --> 00:19:31,044
‎มันเกี่ยวกับบ้าน

311
00:19:32,838 --> 00:19:35,883
‎มันเป็นบ้านที่ดีมาก

312
00:19:55,444 --> 00:19:58,989
‎ฉันไม่เข้าใจ ฉันรู้สึกอยากจะอ้วก

313
00:19:59,573 --> 00:20:00,490
‎ผมรู้

314
00:20:01,992 --> 00:20:05,037
‎เราไว้ใจเธอ เธอเข้ามาในบ้านเรา

315
00:20:05,120 --> 00:20:06,914
‎เราบอกทุกอย่างกับเธอ

316
00:20:06,997 --> 00:20:09,166
‎และเธอ…

317
00:20:09,833 --> 00:20:11,251
‎เธอเป็นเพื่อนของเรา

318
00:20:11,335 --> 00:20:12,294
‎นี่ ผมรู้

319
00:20:13,587 --> 00:20:15,339
‎มานี่สิ ผมรู้ มานี่มา

320
00:20:16,423 --> 00:20:18,175
‎ผมรู้

321
00:20:21,553 --> 00:20:23,847
‎สวัสดีค่ะ เข้ามาสิ

322
00:20:24,473 --> 00:20:25,307
‎ครับ

323
00:20:33,523 --> 00:20:38,946
‎ผมแค่อยากขอโทษ
‎ที่ผมส่งจดหมายนั่นให้คุณ

324
00:20:39,029 --> 00:20:40,739
‎และผมก็ละอายใจมาก

325
00:20:42,574 --> 00:20:43,575
‎ใครสนกันล่ะ

326
00:20:43,659 --> 00:20:45,994
‎ไม่นะ มันเป็นการกระทำโง่ๆ

327
00:20:46,078 --> 00:20:47,412
‎ผมรู้จักยอมรับเวลาที่ผมโง่แล้ว

328
00:20:47,955 --> 00:20:52,292
‎เรื่องก็คือตอนนั้นผมโกรธทุกคน

329
00:20:52,376 --> 00:20:54,127
‎แต่ผมไม่รู้เรื่องมิตช์เลย

330
00:20:54,211 --> 00:20:57,130
‎ถ้าผมรู้ ผมสาบานเลยว่า
‎ผมจะไม่มีวันส่งจดหมายนั่น

331
00:20:58,048 --> 00:20:58,882
‎อืม

332
00:21:01,802 --> 00:21:03,428
‎เวลาสามีตายเพราะภาวะลิ่มเลือดอุดตัน

333
00:21:03,512 --> 00:21:06,682
‎และลูกชายก็ติดคุกเพราะฆ่าคนสองคน

334
00:21:06,765 --> 00:21:09,726
‎มันช่วยเปลี่ยนมุมมองของทุกอย่าง

335
00:21:10,644 --> 00:21:12,854
‎แล้วทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจล่ะ

336
00:21:13,438 --> 00:21:15,065
‎เพราะเรารู้แล้วว่าฝีมือใคร

337
00:21:15,148 --> 00:21:16,525
‎- เรื่องจดหมายน่ะเหรอ
‎- ใช่

338
00:21:16,608 --> 00:21:18,610
‎เรื่องจดหมาย เรื่องแปลกๆ

339
00:21:20,404 --> 00:21:24,366
‎เป็นฝีมือนักสืบเอกชนที่เราจ้างน่ะ
‎ธีโอดอร่า เบิร์ช เพื่อนบ้านเก่าของคุณ

340
00:21:24,449 --> 00:21:25,909
‎เพื่อนบ้านเก่าที่ไหน

341
00:21:27,411 --> 00:21:30,080
‎ที่นี่ไง เธอเคยอยู่บ้านเรา

342
00:21:30,789 --> 00:21:32,791
‎ธีโอดอร่า เบิร์ช ผู้หญิงผิวดำสวยๆ

343
00:21:32,874 --> 00:21:36,003
‎ใส่ถุงมือตลอดเวลา
‎เคยเป็นสมาชิกที่คันทรีคลับ

344
00:21:36,086 --> 00:21:39,089
‎เธอต้องขายบ้าน
‎เพราะเธอต้องการเงินไปรักษามะเร็ง…

345
00:21:39,172 --> 00:21:40,299
‎เดี๋ยวนะๆ

346
00:21:40,382 --> 00:21:44,052
‎ซาแมนธากับเท็ด ฟอร์เรสต์
‎เป็นคนขายบ้านนั้นให้คุณ

347
00:21:45,178 --> 00:21:50,684
‎คู่รักสูงอายุ เป็นคนเก็บตัวมาก
‎เราบังเอิญเจอพวกเขาในเซนต์ออกัสติน

348
00:21:51,643 --> 00:21:54,438
‎ไม่เคยมีผู้หญิงผิวดำอยู่ที่นั่นนะ

349
00:21:54,521 --> 00:21:57,190
‎อย่างน้อยก็ไม่ใช่ใน 25 ปีที่ฉันอยู่ที่นี่

350
00:21:57,274 --> 00:21:59,776
‎และเธอก็ไม่เคยเป็นสมาชิกที่คันทรีคลับ

351
00:22:00,527 --> 00:22:04,448
‎ฉันรู้จักคนผิวสีทุกคนที่เป็นสมาชิกที่นั่น

352
00:22:04,531 --> 00:22:07,534
‎และนี่เป็นเรื่องไม่น่าภูมิใจเลย

353
00:22:07,617 --> 00:22:08,994
‎พวกเขามีไม่เยอะนะ

354
00:22:09,077 --> 00:22:11,705
‎เพราะงั้นธีโอดอร่า เบิร์ชคนนี้

355
00:22:12,497 --> 00:22:14,583
‎ไม่มีนะ ไม่งั้นฉันต้องจำได้แล้ว

356
00:22:23,675 --> 00:22:26,678
‎สวัสดีค่ะ นีน่า ฉันเสียใจด้วยจริงๆ

357
00:22:26,762 --> 00:22:29,056
‎เราคือดีนกับนอร่า แบรนน็อคค่ะ

358
00:22:30,057 --> 00:22:31,099
‎- สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีครับ

359
00:22:31,183 --> 00:22:32,684
‎ขอบคุณมากที่มาในวันนี้นะคะ

360
00:22:32,768 --> 00:22:34,895
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณสักที

361
00:22:34,978 --> 00:22:37,230
‎นี่คงเป็นซูวี่สินะ หวัดดีจ้ะ ซูวี่

362
00:22:38,440 --> 00:22:39,358
‎พูดหวัดดีสิจ๊ะ

363
00:22:41,401 --> 00:22:43,737
‎ยายของหนูพูดถึงหนูตลอดเวลาเลยนะ

364
00:22:45,322 --> 00:22:46,615
‎แกรักคุณยายมาก

365
00:22:50,452 --> 00:22:53,538
‎คือว่า ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี

366
00:22:53,622 --> 00:22:55,665
‎แต่แม่คุณ…

367
00:22:55,749 --> 00:22:57,751
‎เธอเคยพูดเรื่องคดีของเราบ้างมั้ย

368
00:22:57,834 --> 00:22:59,586
‎สักนิดน่ะ

369
00:22:59,669 --> 00:23:01,213
‎ก็มีนิดหน่อย

370
00:23:01,296 --> 00:23:03,465
‎นี่จะฟังดูบ้านะ แต่แม่คุณ

371
00:23:04,674 --> 00:23:07,260
‎เธอบอกผมในช่วงระยะสุดท้าย

372
00:23:08,345 --> 00:23:10,055
‎ว่าที่ผ่านมาเป็นฝีมือของเธอ

373
00:23:10,680 --> 00:23:12,182
‎บอกว่าเธอเป็นคนเขียนจดหมาย

374
00:23:12,265 --> 00:23:14,393
‎เธอเป็นเจ้าของบ้านคนก่อนเรา

375
00:23:16,269 --> 00:23:17,979
‎ค่ะ นั่นไม่ใช่เรื่องจริง

376
00:23:18,563 --> 00:23:19,439
‎อะไรนะ

377
00:23:21,358 --> 00:23:24,653
‎สองอาทิตย์สุดท้ายก่อนเธอเสีย
‎ฉันเห็นเธอทำบางอย่าง

378
00:23:24,736 --> 00:23:27,197
‎มันเหมือนเธอกำลังเขียนเรื่องราว

379
00:23:27,280 --> 00:23:28,740
‎แต่เธอไม่ยอมให้ฉันอ่าน

380
00:23:29,866 --> 00:23:31,618
‎หนึ่ง สอง สาม…

381
00:23:36,665 --> 00:23:38,208
‎แล้วในที่สุดเธอก็บอกว่า…

382
00:23:38,792 --> 00:23:41,920
‎ได้จ้ะ แม่จะบอกความจริงกับลูก

383
00:23:42,671 --> 00:23:43,505
‎ค่ะ

384
00:23:45,799 --> 00:23:48,885
‎เธอบอกว่าเธออยากให้คุณสองคนไม่ติดค้าง

385
00:23:50,053 --> 00:23:51,638
‎ฉันคิดว่าเธอก็ไม่อยากติดค้างเช่นกัน

386
00:23:52,305 --> 00:23:54,558
‎เธอไม่อยากให้คดีสุดท้ายของเธอไขไม่ได้

387
00:23:55,642 --> 00:23:58,145
‎เธออยากรู้ตอนจบของเรื่อง เธอก็เลย…

388
00:24:00,021 --> 00:24:01,440
‎เธอก็เลยเขียนมันขึ้นมาเอง

389
00:24:09,906 --> 00:24:12,784
‎ค่ะ โอเค มีอะไรคะ

390
00:24:16,037 --> 00:24:16,913
‎โอเค

391
00:24:16,997 --> 00:24:19,875
‎(ดาโคตา
‎ไง - ฉันคิดถึงเธอ)

392
00:24:19,958 --> 00:24:20,792
‎ค่ะ

393
00:24:23,086 --> 00:24:23,962
‎ใช่

394
00:24:25,088 --> 00:24:26,756
‎ฉันจะต้องคุยกับเขาก่อน

395
00:24:27,716 --> 00:24:28,925
‎ทั้งหมดเลย หรือ…

396
00:24:29,468 --> 00:24:30,302
‎เรากลับมาแล้ว

397
00:24:30,385 --> 00:24:33,680
‎- ไม่ต้องรีบ ลูกมีข่าวมาบอก
‎- พวกเขามาแล้ว อะไรเหรอ

398
00:24:33,805 --> 00:24:35,807
‎- ผมได้เข้าทีมบาสเกตบอล
‎- พระเจ้า

399
00:24:35,891 --> 00:24:36,975
‎ฮะ เป็นไปได้ยังไง

400
00:24:37,058 --> 00:24:39,519
‎- แป๊บนะคะ
‎- นี่ ยินดีกับน้องไม่เป็นเหรอ

401
00:24:39,603 --> 00:24:41,730
‎ไม่ หนูแค่… คือเขาตัวเตี้ยจะตาย

402
00:24:41,813 --> 00:24:44,316
‎- ผมจะเป็นตัวจ่ายบอล
‎- ตอบได้ดี นั่นไงล่ะ

403
00:24:44,399 --> 00:24:46,109
‎นั่นฟังดูดีค่ะ ไว้ฉันโทรกลับนะ

404
00:24:46,193 --> 00:24:48,403
‎- ทำอะไรอยู่น่ะ
‎- ขอเวลาฉันห้านาทีนะ

405
00:24:48,487 --> 00:24:49,446
‎ขอบคุณค่ะ

406
00:24:50,071 --> 00:24:51,865
‎- ดูพ่อนักบาสคนเก่งนี่สิ
‎- อะไรนะ

407
00:24:51,948 --> 00:24:53,408
‎พระเจ้า

408
00:24:53,492 --> 00:24:55,494
‎- แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก
‎- ใช่

409
00:24:55,577 --> 00:24:58,330
‎ฉันเองก็มีข่าวมาบอก

410
00:24:58,914 --> 00:25:00,123
‎เราได้รับข้อเสนอ

411
00:25:00,207 --> 00:25:03,293
‎เงินสดล้วน ไม่ถอนตัวแน่
‎พวกเขาอยากได้บ้านจริงๆ

412
00:25:03,877 --> 00:25:06,046
‎- ให้เท่าไหร่
‎- สองล้านเจ็ดแสนห้าหมื่น

413
00:25:06,129 --> 00:25:07,714
‎ฉันรู้ว่าไม่ได้เยอะ

414
00:25:08,548 --> 00:25:11,384
‎แต่บรูซคิดว่าพอรวมค่าเฟอร์นิเจอร์แล้ว

415
00:25:11,468 --> 00:25:13,220
‎เราก็จะได้อีก 125,000 - 150,000

416
00:25:13,303 --> 00:25:14,554
‎แล้วใครเป็นคนซื้อ

417
00:25:15,430 --> 00:25:17,724
‎ไม่รู้สิ เป็นบริษัทจำกัด

418
00:25:18,308 --> 00:25:19,309
‎อ้อ แน่สินะ

419
00:25:19,392 --> 00:25:22,270
‎ใช่ ฟังนะ สิ่งเดียวที่พวกเขาอยากเปลี่ยน

420
00:25:22,354 --> 00:25:23,230
‎ครัว

421
00:25:23,313 --> 00:25:25,148
‎อะไรนะ ล้อเล่นรึเปล่า

422
00:25:25,232 --> 00:25:27,609
‎สงสัยไม่ใช่ทุกคนที่ชอบเคาน์เตอร์ไม้เขียงน่ะ

423
00:25:27,692 --> 00:25:29,945
‎นี่ ไม่เอาน่า คนพวกนี้ไม่มีรสนิยมเลย

424
00:25:30,028 --> 00:25:32,113
‎- ใช่เลย
‎- เอาละ ครอบครัวแบรนน็อค

425
00:25:33,240 --> 00:25:34,741
‎เราคิดว่าไง

426
00:25:38,119 --> 00:25:39,246
‎ผมว่าตกลง

427
00:25:39,329 --> 00:25:40,455
‎ฉันก็ว่าตกลง

428
00:25:43,333 --> 00:25:44,751
‎- ตกลงฮะ
‎- ตกลง

429
00:25:44,834 --> 00:25:46,419
‎- ตกลง!
‎- ตกลง!

430
00:25:47,003 --> 00:25:50,507
‎ฉันยินดีเหลือเกิน
‎ที่ได้จัดประชุมต้อนรับสมาชิกใหม่

431
00:25:50,590 --> 00:25:54,427
‎ของสมาคมอนุรักษ์เวสต์ฟิลด์

432
00:25:57,180 --> 00:26:01,768
‎ค่ะ ตอนนี้ช่วยแนะนำตัวด้วย โมคะ

433
00:26:02,352 --> 00:26:03,395
‎ฉันก่อนเหรอ

434
00:26:04,896 --> 00:26:10,193
‎โอเค หวัดดีค่ะ ฉันมอรีน
‎เพื่อนๆ ฉันเรียกฉันว่าบิ๊กโม

435
00:26:11,278 --> 00:26:15,657
‎ฉันอยู่บ้านถัดไปนี่เอง
‎และน่าเศร้าที่ฉันเพิ่งเป็นม่าย

436
00:26:15,740 --> 00:26:19,077
‎ฉันจึงซึ้งใจมาก
‎ที่เพิร์ลให้ฉันเข้าสมาคมด้วย

437
00:26:19,661 --> 00:26:21,913
‎ก็อย่างที่คนพูดกัน
‎อย่าปล่อยให้ตัวเองอยู่ว่างๆ

438
00:26:25,917 --> 00:26:30,630
‎หวัดดีครับ ผมโรเจอร์ คัปแลน และ ให้ตาย

439
00:26:30,714 --> 00:26:35,677
‎ผมรักบ้านเก่าตั้งแต่เด็กๆ แล้ว

440
00:26:36,511 --> 00:26:38,096
‎และผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่

441
00:26:38,805 --> 00:26:40,807
‎เราดีใจมากที่คุณมาค่ะ

442
00:26:41,683 --> 00:26:44,269
‎และฉันเพิร์ล วินสโลว์

443
00:26:44,352 --> 00:26:47,564
‎ส่วนนี่คือแจสเปอร์ เลขาฯ ของเรา

444
00:26:47,647 --> 00:26:50,525
‎และ… วิลเลี่ยมคะ

445
00:26:53,987 --> 00:26:59,034
‎สวัสดี ผมวิลเลี่ยม เว็บสเตอร์
‎บางครั้งผมก็ใช้ชื่อว่าบิล

446
00:26:59,743 --> 00:27:05,040
‎ผมย้ายมาที่เวสต์ฟิลด์ราวๆ ปี 1995

447
00:27:05,123 --> 00:27:06,916
‎ปี 1995 เหรอ

448
00:27:07,000 --> 00:27:08,460
‎ใช่ ผม…

449
00:27:10,795 --> 00:27:14,924
‎ผมมีความต้องการที่จะรักษาเมืองนี้ไว้
‎อย่างที่มันควรจะเป็น

450
00:27:15,550 --> 00:27:16,384
‎นั่นแหละ

451
00:27:18,303 --> 00:27:19,471
‎ขอบคุณครับ

452
00:27:19,554 --> 00:27:21,056
‎คุณชื่อบิลเหรอ

453
00:27:22,349 --> 00:27:24,059
‎ผมคุ้นหน้าคุณมากนะ

454
00:27:24,851 --> 00:27:29,981
‎บิลทำงานที่ห้องสมุดสาธารณะ
‎คุณคงจำเขาได้จากที่นั่นน่ะ

455
00:27:31,816 --> 00:27:34,486
‎ผมว่าผมรู้แล้วว่าผมจำคุณได้จากที่ไหน

456
00:27:34,569 --> 00:27:37,947
‎ผมว่าคุณรู้จักผมจากห้องสมุดสาธารณะนั่นละ

457
00:27:39,532 --> 00:27:40,742
‎ที่บ้านคุณเป็นไงบ้าง บิล

458
00:27:48,166 --> 00:27:50,210
‎บ้านข้างๆ มีเจ้าของใหม่

459
00:27:50,293 --> 00:27:52,545
‎บ้านข้างๆ มีเจ้าของใหม่
‎ขอบคุณ แจสเปอร์

460
00:27:52,629 --> 00:27:55,715
‎แจสเปอร์ บอกเราสิว่านายเห็นอะไร

461
00:27:55,799 --> 00:27:57,801
‎แผ่นหินอ่อนสีชมพู…

462
00:28:00,053 --> 00:28:02,389
‎ขนาดใหญ่ถูกวางไว้ในครัว

463
00:28:04,432 --> 00:28:07,977
‎หินอ่อนสีชมพู
‎ฉันไม่ยักรู้ว่ามีของแบบนั้นด้วย

464
00:28:08,061 --> 00:28:12,107
‎มันยกระดับจากไม้เขียงนะ ว่ามั้ย

465
00:28:12,774 --> 00:28:13,608
‎เนอะ

466
00:28:14,609 --> 00:28:16,194
‎ขอโทษที ขออนุญาตพูดนะ

467
00:28:16,277 --> 00:28:19,823
‎ผมเข้าใจความต้องการที่จะรักษา

468
00:28:21,116 --> 00:28:23,493
‎รูปลักษณ์ภายนอกของอาคารเก่าแก่ไว้

469
00:28:23,576 --> 00:28:28,832
‎แต่เรามีอำนาจที่จะไปควบคุม
‎การออกแบบภายในของพวกเขาเหรอ

470
00:28:29,499 --> 00:28:33,044
‎ก็ไม่เป็นทางการนะ

471
00:28:34,254 --> 00:28:38,800
‎แต่เราให้คำแนะนำที่จริงจัง

472
00:28:38,883 --> 00:28:43,513
‎แล้วอะไรที่เรารู้สึกว่า
‎เป็นวัสดุที่เหมาะกับพื้นเคาน์เตอร์

473
00:28:43,596 --> 00:28:46,057
‎ในครัวแบบในบ้าน…

474
00:28:46,141 --> 00:28:47,016
‎บ้านเลขที่ 657

475
00:28:47,100 --> 00:28:49,436
‎ใช่ บ้านเลขที่ 657

476
00:28:49,519 --> 00:28:50,562
‎ที่จริงแล้ว

477
00:28:51,646 --> 00:28:54,983
‎ผมเคยอยู่บ้านนั้นเมื่อหลายปีก่อน

478
00:28:55,066 --> 00:28:58,278
‎ผมจำได้ว่าพื้นเคาน์เตอร์เป็นของดั้งเดิม

479
00:28:58,361 --> 00:29:01,906
‎เป็นไม้วอลนัตดำขัดเงา

480
00:29:01,990 --> 00:29:03,575
‎เชื่อมั้ยล่ะ

481
00:29:03,658 --> 00:29:07,787
‎มันถูกใช้ทั่วไปในบ้านสไตล์วิกตอเรีย
‎ที่สร้างในยุค 1920

482
00:29:08,371 --> 00:29:12,125
‎นั่นมีประโยชน์มากเลย ขอบคุณค่ะ

483
00:29:13,460 --> 00:29:18,715
‎แจสเปอร์ ไม้วอลนัตดำขัดเงา จดลงไป

484
00:29:21,217 --> 00:29:26,306
‎เดินมาเลยค่ะ เดินมา และ…

485
00:29:26,389 --> 00:29:27,557
‎เปิดตาได้ค่ะ

486
00:29:29,058 --> 00:29:33,855
‎โห จอร์เจีย พระเจ้า

487
00:29:35,190 --> 00:29:37,817
‎คุณแต่งได้เป็นตัวฉันมาก

488
00:29:40,361 --> 00:29:42,906
‎ฉันคิดว่าฉันจะมีความสุขกับที่นี่มาก

489
00:29:45,283 --> 00:29:46,826
‎- ขอบคุณมากค่ะ
‎- ยินดีค่ะ

490
00:29:46,910 --> 00:29:48,286
‎- พรุ่งนี้คุยกันนะ
‎- ได้ค่ะ

491
00:29:48,369 --> 00:29:49,454
‎เอาละ บ๊ายบาย

492
00:29:51,039 --> 00:29:52,165
‎ว้าว

493
00:29:55,668 --> 00:29:56,961
‎ว้าว ไง ทุกคน

494
00:29:58,296 --> 00:30:00,548
‎ว้าว นี่จัดแต่งได้ดีมากเลย

495
00:30:00,632 --> 00:30:03,510
‎ว้าว ดีมาก ขอบคุณ

496
00:30:03,593 --> 00:30:04,844
‎ดูเป็นตัวฉันมากเลย

497
00:30:04,928 --> 00:30:08,431
‎ว้าว สาวโสดดูแลตัวเอง

498
00:30:10,433 --> 00:30:12,769
‎ขอบคุณค่ะ เจอกันพรุ่งนี้

499
00:30:27,826 --> 00:30:29,786
‎ฉันนึกแล้วว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นสักวัน

500
00:30:30,829 --> 00:30:32,413
‎อยากดื่มอะไรมั้ย

501
00:30:32,497 --> 00:30:35,041
‎เอาวิสเปอร์ริงแองเจิลเย็นๆ มั้ย

502
00:30:35,124 --> 00:30:37,168
‎ฉันมีสแนปเปิล

503
00:30:37,252 --> 00:30:40,547
‎ในตู้เย็นมีของเต็ม… พระเจ้า

504
00:30:41,798 --> 00:30:42,715
‎มีทุกอย่างเลย

505
00:30:53,601 --> 00:30:56,980
‎เป็นฝีมือเธอมาตลอดสินะ

506
00:30:59,524 --> 00:31:01,985
‎พอมองย้อนกลับไป มันออกจะชัดเจน แต่…

507
00:31:04,404 --> 00:31:07,824
‎คอยกดดันเราให้ขายบ้าน

508
00:31:07,907 --> 00:31:10,410
‎ฝีมือฉันอะไร

509
00:31:10,994 --> 00:31:14,080
‎เราจะคุยกันเรื่องนี้อีกแล้วเหรอ นอร่า

510
00:31:14,163 --> 00:31:15,248
‎เธอทำตัวเอง

511
00:31:15,331 --> 00:31:19,711
‎เธอเป็นคนที่โวยวายเรื่องจดหมายโง่ๆ

512
00:31:19,794 --> 00:31:21,170
‎ที่ไม่น่ากลัวด้วยซ้ำ

513
00:31:21,254 --> 00:31:22,881
‎แล้วเธอ… จะบ้าตาย

514
00:31:22,964 --> 00:31:26,467
‎มีคนเหยียบบีเวอร์หรือมัสค์แรต
‎หรือห่าอะไรก็ช่าง

515
00:31:26,551 --> 00:31:27,760
‎ของลูกชายเธอตาย

516
00:31:27,844 --> 00:31:31,347
‎เธอเป็นคนที่ลดราคาบ้านตอนขายต่อเอง

517
00:31:31,431 --> 00:31:32,265
‎ใช่แล้ว นอร่า

518
00:31:32,348 --> 00:31:36,561
‎ฉันแย่งบ้านเธอมาได้เพราะราคามันดี

519
00:31:38,730 --> 00:31:42,066
‎เธอกับแชมเบอร์แลนด์อยากได้บ้านนี้สินะ

520
00:31:42,150 --> 00:31:44,402
‎เขาคือคนที่เราเห็นในอุโมงค์

521
00:31:45,486 --> 00:31:49,073
‎ขอที เราคบกันแป๊บเดียวแล้วก็เลิกกัน

522
00:31:51,534 --> 00:31:53,828
‎โทษทีนะที่ฉันแย่ง
‎ชีวิตที่ดีงามของเธอมา นอร่า

523
00:31:54,412 --> 00:31:57,081
‎แต่ฉันไม่ผิด เธอนั่นแหละผิด

524
00:31:59,459 --> 00:32:01,961
‎และตอนนี้ฉันอยากพูดบางอย่างใส่หน้าเธอ

525
00:32:02,712 --> 00:32:05,924
‎ไสหัวออกไปจากบ้านฉัน

526
00:32:10,136 --> 00:32:14,307
‎ฉันรู้สึกว่าอะไรๆ มันจะไม่เป็นไป

527
00:32:14,390 --> 00:32:15,975
‎ตามที่เธอต้องการนะ

528
00:32:18,519 --> 00:32:19,854
‎เป็นฉันจะระวังตัว

529
00:32:28,321 --> 00:32:29,781
‎นี่ขู่ฉันเหรอ

530
00:32:31,908 --> 00:32:33,117
‎เปล่า

531
00:32:35,620 --> 00:32:37,038
‎แต่ฉันจะคอยจับตาดูนะ

532
00:32:52,470 --> 00:32:53,304
‎สวัสดีค่ะ

533
00:32:53,388 --> 00:32:56,474
‎สวัสดี เราเป็นเพื่อนบ้านใหม่ของคุณ

534
00:32:56,557 --> 00:33:00,019
‎เราแค่อยากแวะมาแนะนำตัวเองน่ะ

535
00:33:00,103 --> 00:33:03,231
‎ฉันเพิร์ลค่ะ ฉันคิดว่าคุณคงรู้จักมอรีนแล้ว

536
00:33:03,314 --> 00:33:07,110
‎หวัดดีค่ะ ฉันแคเรน คัลฮูน
‎ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

537
00:33:07,193 --> 00:33:08,695
‎ส่วนนี่บารอนน้อย

538
00:33:09,487 --> 00:33:10,655
‎อุ๊ย น้องหมา

539
00:33:11,489 --> 00:33:13,491
‎เราตกลงกันไม่ได้ว่าจะทำอะไรให้คุณดี

540
00:33:13,574 --> 00:33:17,036
‎ฉันเลยทำบลอนดี้คาราเมลขึ้นชื่อของฉันมาให้

541
00:33:17,120 --> 00:33:19,288
‎ถ้าแช่ช่องแข็งไว้กินได้นานเลยนะ

542
00:33:19,372 --> 00:33:23,835
‎ฉันทำพายอิงลิชวอลนัตมาให้ค่ะ

543
00:33:24,919 --> 00:33:26,087
‎โอเค แกลงไปก่อนนะ

544
00:33:26,170 --> 00:33:28,006
‎ไปเลย ไปหาของเล่นของแกสิ

545
00:33:28,631 --> 00:33:29,674
‎ใช่ ไปหาเลย

546
00:33:31,676 --> 00:33:33,136
‎ฟังนะคะ สาวๆ

547
00:33:33,219 --> 00:33:37,932
‎ตอนนี้ฉันกินคีโตอยู่น่ะ
‎ก็เลยรับของพวกนี้ไม่ได้

548
00:33:38,766 --> 00:33:40,685
‎พวกคุณเก็บไว้กินเองเถอะ

549
00:33:41,978 --> 00:33:42,854
‎โอเค

550
00:33:45,398 --> 00:33:46,357
‎ให้ตาย

551
00:33:49,861 --> 00:33:54,782
‎แ-ค-เ-ร-น แคเรน

552
00:34:01,956 --> 00:34:03,291
‎นั่นโทรศัพท์บ้านเหรอ

553
00:34:20,850 --> 00:34:21,726
‎ฮัลโหล

554
00:34:26,230 --> 00:34:27,065
‎ฮัลโหล

555
00:34:31,360 --> 00:34:32,195
‎ฮัลโหล

556
00:34:41,287 --> 00:34:42,789
‎อะไรวะ

557
00:35:00,765 --> 00:35:03,935
‎ไม่นะ ไม่ๆ

558
00:35:07,396 --> 00:35:08,356
‎ตายแล้ว

559
00:35:12,693 --> 00:35:14,070
‎พระเจ้า

560
00:35:14,612 --> 00:35:16,072
‎เวร

561
00:35:17,115 --> 00:35:19,450
‎นังบ้าเอ๊ย

562
00:35:26,082 --> 00:35:26,999
‎ฮัลโหล

563
00:35:27,083 --> 00:35:28,709
‎สวัสดี คุณเป็นยังไงบ้าง

564
00:35:28,793 --> 00:35:30,253
‎โทรหาผมทำไม แคเรน

565
00:35:30,336 --> 00:35:33,297
‎ฉันสงสัยว่าคุณจะแวะมาได้มั้ย

566
00:35:33,381 --> 00:35:37,760
‎หรือส่งใครมาเช็กบ้านที

567
00:35:37,844 --> 00:35:39,637
‎ฉันว่ามีคนเข้ามาในนี้

568
00:35:40,346 --> 00:35:41,264
‎และฉัน…

569
00:35:43,516 --> 00:35:45,685
‎ฉันว่าอาจเป็นนอร่า

570
00:35:46,477 --> 00:35:47,311
‎อะไรนะ

571
00:35:47,395 --> 00:35:49,355
‎บางทีคุณอาจค้นบ้าน

572
00:35:49,856 --> 00:35:52,191
‎ดูว่ามีใครอยู่ในนี้รึเปล่า

573
00:35:52,275 --> 00:35:54,402
‎ไม่ๆ นั่นจะไม่เกิดขึ้นแน่

574
00:35:55,236 --> 00:35:58,364
‎ไม่ ผมจะไม่แวะไปและจะไม่ส่งใครไป

575
00:35:58,447 --> 00:36:01,492
‎ผมไม่ชอบที่ถูกล้อเรื่องนกเขาไม่ขัน

576
00:36:01,576 --> 00:36:04,120
‎- อะไรนะ
‎- คุณกับผม เราไม่ใช่เพื่อนกัน

577
00:36:04,203 --> 00:36:07,123
‎ไม่หลังจากที่เราจบกันไม่ดี
‎และผมมีเพื่อนเยอะแล้ว

578
00:36:07,206 --> 00:36:09,500
‎และพวกเขาก็ไม่พอใจกับการกระทำของคุณด้วย

579
00:36:09,584 --> 00:36:12,211
‎ไม่ต้องคิดโทรหา 911 ด้วยนะ

580
00:36:12,795 --> 00:36:14,839
‎เพราะคุณบอกว่าคุณอยากอยู่คนเดียว

581
00:36:14,922 --> 00:36:16,465
‎และนั่นคือสิ่งที่คุณจะได้รับ

582
00:36:17,300 --> 00:36:18,551
‎เดี๋ยวสิ

583
00:36:19,886 --> 00:36:20,803
‎แม่งเอ๊ย

584
00:36:29,020 --> 00:36:30,271
‎บารอน ลูกรัก

585
00:36:33,608 --> 00:36:35,026
‎เห่าอะไรน่ะ

586
00:36:36,319 --> 00:36:37,403
‎นี่ บารอน

587
00:36:50,833 --> 00:36:51,709
‎โอเค

588
00:36:54,795 --> 00:36:55,880
‎อะไรกันวะ

589
00:36:58,049 --> 00:37:00,051
‎บารอน มีคนเข้ามาทางนี้เหรอ

590
00:37:05,723 --> 00:37:06,557
‎เวรละ

591
00:37:14,815 --> 00:37:18,319
‎บารอน มานี่ มาสิ

592
00:37:18,402 --> 00:37:20,905
‎บารอน มานี่ มาเลย

593
00:37:20,988 --> 00:37:22,073
‎มาจ้ะ เด็กดี

594
00:37:28,246 --> 00:37:31,791
‎พวกคุณจะมาแต่เช้าเลยใช่มั้ย

595
00:37:31,874 --> 00:37:34,669
‎ครับ เราน่าจะไปถึงตอน 6.30 ไม่ก็ 6.45 น.

596
00:37:34,752 --> 00:37:39,048
‎เยี่ยมเลย ปัญหาใหญ่ของฉันคือเรื่องเห็ดรา

597
00:37:39,131 --> 00:37:41,759
‎ได้ครับ เราจะเอาเครื่องลดความชื้นไปด้วย

598
00:37:41,842 --> 00:37:45,388
‎ดีค่ะ ขอบคุณนะ ราตรีสวัสดิ์

599
00:39:25,071 --> 00:39:26,989
‎(คุณคัลฮูน
‎657 บูเลอวาร์ด)

600
00:39:38,125 --> 00:39:42,338
‎ถึงคุณคัลฮูน ยินดีต้อนรับสู่ฝันร้ายของคุณ

601
00:39:42,421 --> 00:39:45,091
‎ชื่อเสียงของคุณมาก่อนตัวคุณเสียอีก

602
00:39:45,174 --> 00:39:48,386
‎บ้านเลขที่ 657 ร้องเรียกมาสักพักแล้ว

603
00:39:49,011 --> 00:39:50,763
‎คุณได้ยินเสียงมันครั้งแรกเมื่อไหร่

604
00:39:50,846 --> 00:39:53,099
‎ครั้งแรกที่ผมได้ยินเสียงบ้านเรียกผม

605
00:39:53,182 --> 00:39:55,643
‎มันขอให้ผมพาคนแบบคุณมา

606
00:39:55,726 --> 00:39:58,729
‎คนที่คิดถึงความโลภก่อนอย่างอื่น

607
00:40:05,820 --> 00:40:08,447
‎นี่จะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่คุณจะได้ข่าวจากผม

608
00:40:09,156 --> 00:40:12,910
‎ผมขอแสดงความยินดี
‎กับบ้านใหม่แสนวิเศษของคุณ

609
00:40:30,553 --> 00:40:34,265
‎และผมรู้ว่ามิตรภาพของเรา
‎จะเติบโตขึ้นเรื่อยๆ

610
00:40:34,348 --> 00:40:37,101
‎ผมอยากรู้เรื่องทุกอย่างของคุณแล้ว

611
00:40:37,184 --> 00:40:42,648
‎มีความลับมากมายในบ้านเลขที่ 657
‎ที่คุณจะได้รู้

612
00:40:42,731 --> 00:40:44,984
‎ผมตั้งตารอที่จะเล่ามันให้คุณฟัง

613
00:40:45,568 --> 00:40:47,361
‎ผมคือผู้เฝ้าดู

614
00:40:50,865 --> 00:40:54,618
‎ขอโทษด้วยนะ ช่วงสองอาทิตย์มานี้
‎ผมจำวันผิดตลอดเลย

615
00:40:55,244 --> 00:40:57,705
‎ไม่เป็นไร คุณรู้สึกยังไงบ้าง

616
00:40:58,914 --> 00:41:01,041
‎อ้อ ดีครับ ดีเลย

617
00:41:01,125 --> 00:41:03,461
‎ผมรู้สึกว่าในที่สุดผมก็สบายดี…

618
00:41:03,544 --> 00:41:06,255
‎ที่จริง ทั้งครอบครัวผมเลยละ

619
00:41:06,338 --> 00:41:10,176
‎รู้สึกว่าในที่สุดเราก็ใช้ชีวิตต่อได้แล้ว

620
00:41:10,259 --> 00:41:12,136
‎- ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
‎- ครับ

621
00:41:13,179 --> 00:41:14,680
‎คาร์เตอร์เยี่ยมมาก

622
00:41:14,763 --> 00:41:16,056
‎เอลลี่…

623
00:41:16,140 --> 00:41:18,601
‎เอลลี่กำลังตื่นเต้น
‎อยากไปเรียนที่ม.บราวน์

624
00:41:18,684 --> 00:41:21,604
‎สัปดาห์หน้าเราเลยจะไปที่นั่น

625
00:41:21,687 --> 00:41:22,897
‎- ว้าว
‎- เนอะ

626
00:41:23,814 --> 00:41:25,274
‎ถ้าคุณบอกผมว่า

627
00:41:25,357 --> 00:41:27,485
‎ผมจะมีลูกที่อาจได้เรียนมหาวิทยาลัยดังๆ

628
00:41:27,568 --> 00:41:32,031
‎ผมก็บอกว่า "ไม่หรอก นั่นไม่น่าใช่ลูกผม"

629
00:41:32,781 --> 00:41:33,657
‎แล้วนอร่าล่ะ

630
00:41:34,575 --> 00:41:38,245
‎เธอเพิ่งจัดอีกโชว์ไปวันศุกร์ที่แล้ว
‎มันน่าทึ่งมาก

631
00:41:38,329 --> 00:41:41,832
‎เธอ… คือว่า ผมไม่รู้เรื่องศิลปะเลย

632
00:41:41,916 --> 00:41:45,252
‎แต่เห็นได้ชัดว่า
‎เธอเป็นศิลปินมาแรงคนใหม่

633
00:41:45,336 --> 00:41:46,670
‎นั่นยอดไปเลย

634
00:41:47,838 --> 00:41:50,966
‎แล้วคุณกับนอร่าเป็นยังไง
‎ความสัมพันธ์ของพวกคุณน่ะ

635
00:41:51,759 --> 00:41:53,677
‎เราโอเคครับ ดีมากเลย

636
00:41:53,761 --> 00:41:55,137
‎ผมว่าเราผ่านมันมาได้แล้ว

637
00:41:56,055 --> 00:41:59,308
‎มันเป็นปีที่หนักมาก

638
00:42:00,684 --> 00:42:03,395
‎แต่เราทำใจได้แล้ว เรื่องบ้าน

639
00:42:03,479 --> 00:42:07,024
‎เรื่องทุกอย่างเลย มันเป็นอดีตไปแล้ว

640
00:42:07,107 --> 00:42:10,861
‎เกือบลืม แคเรนต้องขายบ้าน

641
00:42:11,695 --> 00:42:14,114
‎ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ จริงมั้ย

642
00:42:14,198 --> 00:42:17,159
‎เพราะเธออยู่ในบ้านนั้นแค่ 48 ชั่วโมงเอง

643
00:42:17,701 --> 00:42:19,787
‎เธออาจปรับปรุงบ้านแล้วก็ขาย แต่ไม่รู้สิ

644
00:42:19,870 --> 00:42:20,829
‎ถ้านั่นเป็นแผน

645
00:42:20,913 --> 00:42:24,041
‎เธออ่านตลาดได้แย่มากเพราะเธอขายมัน

646
00:42:24,124 --> 00:42:27,086
‎เดาสิว่าขายไปเท่าไหร่ เดาสิ

647
00:42:28,045 --> 00:42:28,921
‎สองล้านหก

648
00:42:30,965 --> 00:42:32,132
‎สองล้านหก

649
00:42:32,883 --> 00:42:34,301
‎เธอขาดทุนย่อยยับเลย

650
00:42:34,385 --> 00:42:36,220
‎ผมไม่รู้ว่าใครซื้อต่อ แต่ใครก็ตามที่ซื้อไป

651
00:42:36,303 --> 00:42:37,972
‎พวกเขาได้ข้อตกลงที่ดีที่สุดเลย

652
00:42:39,640 --> 00:42:41,517
‎คุณพูดเรื่องบ้านอีกแล้ว

653
00:42:43,602 --> 00:42:45,604
‎อ้าว ก็คุณถามนี่

654
00:42:46,188 --> 00:42:48,065
‎ผมไม่ได้ถาม

655
00:42:56,490 --> 00:42:58,033
‎ผมปล่อยวางไม่ได้

656
00:42:59,076 --> 00:43:01,078
‎ผมลืมไม่ได้

657
00:43:04,164 --> 00:43:06,959
‎ผมรู้สึกว่ามีคนกลั่นแกล้งเรา

658
00:43:07,042 --> 00:43:09,086
‎และผมจะไม่มีวันได้รู้ว่าพวกเขาทำไปทำไม

659
00:43:09,169 --> 00:43:12,881
‎ในจุดนี้ ผมบอกคุณไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ว่าพวกเขาทำยังไง แต่พวกเขาทำ

660
00:43:16,218 --> 00:43:19,888
‎แล้วผมควรจะลืมๆ มันไปงั้นเหรอ

661
00:43:19,972 --> 00:43:21,390
‎ผมทำแบบนั้นไม่เป็น

662
00:43:24,018 --> 00:43:25,644
‎ผมเลยต้องคอย…

663
00:43:25,728 --> 00:43:26,937
‎ผมคอยพยายามที่จะ

664
00:43:28,355 --> 00:43:30,399
‎แต่งเรื่องราวที่มีตอนจบแสนสุข

665
00:43:31,942 --> 00:43:33,110
‎แต่มันจะไม่เป็นแบบนั้น

666
00:43:34,361 --> 00:43:36,864
‎เมื่อห้านาทีก่อน
‎ตอนคุณเล่าถึงครอบครัวของคุณ

667
00:43:37,740 --> 00:43:40,034
‎นั่นฟังดูเหมือนตอนจบแสนสุขนะ

668
00:43:40,618 --> 00:43:42,745
‎แต่คุณไม่ได้รู้สึกแบบนั้นใช่มั้ย

669
00:44:05,142 --> 00:44:07,269
‎(วซซ
‎แวนการ์ดเซเคียวริตี้โซลูชั่นส์)

670
00:44:16,528 --> 00:44:18,989
‎(สอบถามราคาติดต่อดาโคตา
‎603 555-0014)

671
00:44:32,586 --> 00:44:34,088
‎นี่ แจสเปอร์

672
00:44:34,171 --> 00:44:35,631
‎แจสเปอร์ มานี่สิ

673
00:44:36,882 --> 00:44:38,967
‎มาสิ มาเร็ว ไปกัน

674
00:44:39,051 --> 00:44:40,761
‎มาสิ

675
00:45:23,679 --> 00:45:25,431
‎รับได้ดีจ้ะ

676
00:45:30,519 --> 00:45:31,520
‎มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ

677
00:45:36,608 --> 00:45:37,568
‎ไม่ ผมแค่…

678
00:45:39,027 --> 00:45:40,320
‎บ้านสวยดีนะครับ

679
00:45:41,238 --> 00:45:43,866
‎ขอบคุณครับ เพิ่งย้ายมาน่ะ

680
00:45:43,949 --> 00:45:46,994
‎งั้นเหรอ ยินดีด้วยนะ

681
00:45:48,495 --> 00:45:49,329
‎เบนครับ

682
00:45:50,247 --> 00:45:51,081
‎เบน

683
00:45:52,916 --> 00:45:53,792
‎จอห์นครับ

684
00:45:53,876 --> 00:45:56,712
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ จอห์น
‎คุณอยู่แถวนี้ หรือ…

685
00:45:57,337 --> 00:46:00,048
‎ครับ ถัดไปสองสามช่วงถนนน่ะ

686
00:46:00,132 --> 00:46:00,966
‎เยี่ยมเลย

687
00:46:03,051 --> 00:46:04,136
‎ไว้เจอกันนะครับ

688
00:46:08,682 --> 00:46:09,641
‎แน่นอน

689
00:46:50,724 --> 00:46:51,558
‎หวัดดี

690
00:46:52,392 --> 00:46:53,435
‎นี่ คุณอยู่ที่ไหนคะ

691
00:46:54,269 --> 00:46:56,355
‎รถติดอยู่น่ะ

692
00:46:57,731 --> 00:47:00,651
‎อุโมงค์ฮอลแลนด์รถเยอะมาก
‎รถติดยาวเลย

693
00:47:03,904 --> 00:47:05,197
‎สัมภาษณ์เป็นยังไงบ้างคะ

694
00:47:07,324 --> 00:47:10,327
‎ก็ดีนะ เดี๋ยวก็รู้

695
00:47:12,996 --> 00:47:13,914
‎นี่ ที่รัก

696
00:47:15,332 --> 00:47:17,668
‎ฉันรู้ว่าฉันคงไม่ได้พูดมันมากพอ แต่

697
00:47:18,544 --> 00:47:19,419
‎แค่…

698
00:47:20,671 --> 00:47:24,007
‎ฉันขอบคุณทุกอย่างที่คุณทำอยู่นะ

699
00:47:25,008 --> 00:47:26,385
‎การบำบัดและทุกอย่าง ฉัน…

700
00:47:27,886 --> 00:47:29,763
‎มันสร้างความแตกต่างได้มากจริงๆ

701
00:47:32,015 --> 00:47:34,768
‎ฉันมีความสุขมาก
‎หวังว่าคุณเองก็เช่นกันนะ

702
00:47:38,564 --> 00:47:39,523
‎ใช่ ขอบคุณนะ

703
00:47:42,109 --> 00:47:43,151
‎ผมมีความสุข

704
00:47:45,195 --> 00:47:46,613
‎ฉันรักคุณมากนะ

705
00:47:50,409 --> 00:47:51,451
‎ผมก็รักคุณ

706
00:47:54,162 --> 00:47:55,163
‎เจอกันที่บ้านนะ

707
00:48:52,262 --> 00:48:58,769
‎(คดีผู้เฝ้าดูยังคงไขไม่ได้)

708
00:50:26,648 --> 00:50:31,653
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ