BİR NETFLIX DİZİSİ
Kimsin? Buraya gel!
-Dean! -Dur!
Bekle! Silahı olabilir!
Kimsin?
-Dean, bekle! -Gel buraya!
-Tanrım! -Hey!
Hey!
Vay canına!
Bu ne böyle?
Hey!
Geri gel! Dur!
Nerede?
Göremiyorum.
Nerede bu?
Hayır!
Hey!
Bizi fark ettiler.
Bugün niye geldiniz?
-Bodrumumuzda gizli bir kapı var. -Tünellere açılıyor.
Aşağıda bir adam vardı,
peşine düştük ama ortadan kayboldu.
Kulüpteki öfke patlamana bakılırsa
tüneldeki kişi olduğumu düşündün.
Her şeyin arkasında Karen'la benim olduğumu söyledin ya.
Sizi korkutup evi sattırmaya çalıştığımızı mı düşünüyorsun?
John Graff teorine ne oldu Dean?
Hatırlıyorum!
John Graff cinayetlerini örtbas ettiğimi söyledin.
Herkesin önünde hem de.
Belki John Graff'la bir olduk.
Dediğimiz şu,
bunca zaman evimize girmenin yolu varmış. İnternetten baktık.
İçki kaçakçıları yasak zamanında o tünelleri kullanırmış.
Aşağıda bir yatak ve yiyecekler var.
Bu her kimse orada uyuduğu belli.
Ya da birden çok kişi. Ben ve John Graff.
Birçok kişi olabilir, o yüzden buradayız.
Her şeyin sebebi olabileceğinden şüphelendiğiniz birinden yardım istemek…
Bir şey diyeyim mi?
Karen ve senin bu işte parmağınızın olması gayet mümkün.
Bir adım atıp arama emri çıkarabilirsin.
Bari bizim gözümüzde kendine bir şans tanı da
seni baş şüpheliler listemizden çıkaralım.
Tamam, masumiyetimi kanıtlamam için tam olarak ne yapmamı istiyorsunuz?
Pekâlâ.
Tahtalar çakarak girişi kapattık.
Ama bence içeri girmelisin.
O tünellere yani…
Bir ekiple girip tünellerin nereye çıktığına bak.
-Orası labirent gibi. -Her yerde var.
Mitch ve Mo'nun evi,
-kesinlikle Winslow evi. -Winslow'lar.
Anlıyorum. Dediğini anlıyorum.
Evet, yapacağım şey şu…
Hiçbir bok yapmayacağım.
-Ne? -Anlamadım?
Duydunuz. Sizin için parmağımı kıpırdatır mıyım?
Yaptığınızdan sonra?
Hanım arkadaşımla beni alenen sıkıştırıp
suçladınız!
Bu ne kibir yahu!
İnanılmaz.
-Görevin bu. -Görmezden gelemezsin.
Görün bakın.
Sizi öyle bir görmezden geleceğim ki afallayacaksınız.
-Yalnızsınız. Ben yokum. -FBI'a giderim.
Hangi ofise? Newark mu?
Önceden arar, haber veririm.
Onlar arkadaşım.
Bu hafta sonu ikisiyle geyik avına gidiyorum,
sonra da senin peşine düşeceğim adi herif.
Güvenilir bir kaynak, son mektuplardan en az birini senin yazdığını söyledi.
Hayır, yazmadım!
-Bu doğru değil. -Ne?
-Neden yapayım ki? -Pahalı ev.
Boyunu aşmıştı. Kurtulmalıydın.
Polise yanlış ihbarda bulunmak suçtur.
Bir buçuk yıl cezası var.
Kaç yanlış ihbarda bulundun Dean?
Yarım düzine mi? 10 yıl hapis yatabilirsin.
-Dur biraz. -Birini tehdit edip
binayı boşaltmasına yol açmaya ne denir, biliyor musun?
Kendi ailene yaptın hem.
Buna terör tehdidi denir.
Saçmalık bu.
Nihayet bir konuda anlaştık.
Tüm gerginliğinizle buraya geldiğinizden beri
saçma sapan şeylerle uğraşıyoruz çünkü ağzından
başka bir şey çıkmıyor Bay Brannock.
Sen ve sevgili eşin ofisimden defolup gider misiniz?
Nasıl öğrenmiş bilmiyorum ama ben söylemedim.
Mektuplardan birini Dean'in yazdığını ben söylemedim.
Yemin ederim ki doğru.
Belki el yazısı uzmanı söylemiştir.
Konuşmamasını söylemiştim ama adamı o kadar iyi tanımıyordum.
Ben değildim. Nasıl anlatayım, bilmiyorum
ama bu konuda bana güvenmelisiniz.
Benden şüphelendiğinizi biliyorum.
Beni size Chamberland buldu
ve artık ona güvenmiyorsunuz
ama size zarar vermek için bir sebebim yok.
Zaten fazla vaktim kalmadı.
Bu vaka gece uykularımı kaçırıyor, çözülene kadar da bana huzur yok.
Kızım ve torunumla vakit geçirmem gerekirken
sizinle oturmuş vakayı çözmeye çalışıyorum.
Hemen söyleyeyim,
siz olsanız da olmasanız da bu vakayı çözeceğim.
Dean, lütfen otur da
size ne bulduğumu söyleyeyim.
Peki. Tamam, söyle.
Anlıyorum. İkiniz de büyük baskı altındasınız.
Westfield polisi
her şeyi size yıkmadan önce bunu çözmeliyiz.
Aklımı kaçıracağım.
Her fikir yürütüşümde başka birinde karar kılıyorum.
Mesela şimdi Karen olduğundan bayağı eminim.
Ama polis de işin içinde olmalı, değil mi?
Yoksa şu kült olayıyla Mitch ve Mo mu?
Belki Andrew Pierce deli değildir.
Yoksa bambaşka biri mi?
Ne?
Kızınızın Roger Kaplan'la ilgili ipucunu takip ettim.
Bu iş tam ona göre.
-Gerçekten öyle. -Niye?
Eski karısı.
Böyle bir vakada boşanma olaylıysa şahane.
Çünkü kadın konuşur.
Üstelik Roger Kaplan'ın eski karısının anlatacak çok şeyi vardı.
-Evet? -Trish Kaplan siz misiniz?
Hayır. O eskidendi.
Roger'la 25 yıl önce boşanmışlar.
Adam onu eski bir öğrencisi için terk etmiş.
Roger'la ben boşanalı…
Sohbete başlayalı 10 dakika olmamıştı ki şöyle dedi…
Biri bir ev hakkında garip mektuplar yazıyor
ve kendine Gözcü diyorsa
kesinlikle Roger'dır.
-Hadi canım. -Ben de öyle dedim.
Hadi canım!
Sonra bana adamın hikâyesini anlattı.
Roger yoksul bir aileden geliyordu.
Boşanmış olan annesiyle küçük bir dairede yaşıyormuş.
O zamanlar, yani 1950'lerde bu çok önemliydi.
Utanç vericiydi
ama Roger'ın kentin zengin kesiminden arkadaşları varmış.
Vay. Şu sedir kaplamalara bak!
Çatı terası mı o?
Burada yaşadığına inanamıyorum.
-Çok ilginç! -Tek takıntısı
sizin ev değilmiş.
Oak Terrace 55 numarada tanıdığı başka bir çocuk oturuyormuş.
-Neden evimize öyle bakıyorsun? -Hoşuma gitti, hepsi bu.
Oynamak için içeri gelecek misin?
Evet!
Bu çok tuhaf.
Öyle mi dersiniz?
Parçalanmış bir ailede büyüyen yoksul bir çocukmuş.
Sonra ondan hiç de farklı olmayan arkadaşlarının
ona cennet gibi gelen
bu konaklarda oturduğunu görüyormuş.
Çocukluğunda mimar olmak istermiş
ama mimarlık fakültesine gidememiş.
Yoksulmuş. O da bölge üniversitesine gitmiş.
Rutgers'a devam etmiş,
Westfield Lisesi'nde İngilizce öğretmeni olarak iş bulmuş.
Ellie'nin okulu.
Aynı yıl Trish'le evlenmiş.
Çok da mutluymuşlar.
Trish'in çocuğu olmuyormuş ama eşi önemsememiş.
Böylece Doğu Yakası'nı arabayla dolaşıp
onun sevdiği evlere bakacak vakitleri olmuş.
İşte orada.
Şuna bak! Gerçeği daha bile güzel.
Bir gün böyle bir evde yaşayabilir miyiz sence?
Hiç belli olmaz.
Ama herhangi bir eski evi almam.
Gerçekten sevdiğim bir ev olmalı.
Koleksiyonum için.
Derken bir gün Maple Grove Lane 89 numara satılığa çıkmış.
-Çok güzel. -Gerçekten muhteşem.
-Bu kemerler… -Harika.
Anlamadığınız şu. Bu eve sahip olmalıyım.
Hayatım…
Roger, üç teklif verildi bile
ve en yükseği sizinki değil.
Ama aslında yapabileceğin bir şey var.
Emlakçı, evi satanlara bir mektup yazıp
evi ne kadar sevdiğini,
çocukluğundan beri onun için taşıdığı önemi,
teklifimiz diğerleri kadar yüksek olmasa bile
eve iyi bakacağımızı anlatmamızı söyledi.
Evet, artık pek çok kişi böyle yapıyor.
O zamanlar pek yapılmazdı.
Roger daktilonun başına geçti.
Maple Grove Lane 89 numaranın sevgili sahipleri.
35 yıldan fazladır evinize hayranım.
Çocukluğumdan beri
eviniz uzaktan bana huzur verir, hayaller kurdururdu.
Şimdi küçük bir çocuğun hayali gerçekleşebilir.
Tahmin edin, ne oldu?
-Daha yüksek teklifi kabul ettiler. -Çünkü hep böyle olur.
Roger yıkıldı.
Hiç böyle ağladığını görmemiştim.
Annesi öldüğünde bile böyle üzülmemişti.
İşte o zaman aklına ders için bir fikir geldi.
Birkaç çocuğun katıldığı yaratıcı yazarlık kulübüyle başladı.
BİR EVE ÖVGÜ
Ama 10 yıl içinde büyük bir olaya dönüştü.
"Bir eve övgü."
Yeni ödeviniz
sevdiğiniz bir ev bulup
ona bir aşk mektubu yazmak.
Betimleyici olun, yaratıcı olun.
O evde hayran olduğunuz şey ne?
O evde yaşamak nasıl olurdu?
İstediğiniz uzunlukta yazabilirsiniz.
Samimiyetinize göre not alacaksınız.
Bir kopyası bana gelecek,
diğer kopyası eve yollanacak.
Altına adınızı yazmayın.
Anonim olduğunu bilirseniz daha serbest yazabilirsiniz.
Ev sahipleriyle benden başka bunları kimse okumayacak.
Sorusu olan?
Evet, Miko.
Kendi evim olabilir mi?
Kesinlikle olmaz. Başka birinin evi olmalı.
Güzel soru.
Pekâlâ, iyi eğlenceler.
Sevgili Folsom Bridge Drive 901 numara.
Bence evin mükemmel.
Pencerelerin, evin gözleri, ön kapının da
ağzı gibi görünmesine bayılıyorum.
Bina ne zaman inşa edildi acaba? 100 yıl olmuştur…
Bir evi şatoya benzetirsek o zaman sen, Bolingbroke 452 numara,
bir kral ya da kraliçenin ikamet edebileceği en müthiş malikânesin,
gerçekten sihirli bir konutsun.
Senin sahibin olmak ne büyük keyif.
Taşınacak olsam
kesinlikle sana gelirdim Oriole Yolu 84 numara.
Ön cephendeki sarmaşık çok hoş, âdeta bir kazak gibi.
Ders çok başarılı oldu.
Emekliliğine kadar her yıl tekrarladı.
-Otuz yıl. -Vay.
Aslında bu dersin ünü onu bile aştı.
O yüzden bir Facebook grubu kurdular.
Çocuklar buna bayıldı.
Buna Miko da dâhil.
Sonunda da onunla evlendi zaten.
Kaltağın teki, laf aramızda.
Ama Roger'ın çocukluğunda hayran olduğu öteki ev var ya?
Oak Terrace 55 numara.
O ev, mektuplar almaya başlamış.
Roger'ın orada oturan arkadaşı büyümüş, oradan taşınmış.
Artık kız kardeşi Carol Flanagan orada oturuyormuş
ve onun oğlu, Roger'dan İngilizce dersi almış.
Posta kutusunda mektup bulan kadın
Bir Eve Övgü'nün ne olduğunu biliyormuş.
Sevgili Oak Terrace 55 numara.
Merhaba eski dostum.
Çok zaman oldu,
sana ne kadar hayran olduğumu yazmak istedim eski ev.
Enfes ahşap kaplamaların,
ikinci kat sahanlığındaki o göz kamaştırıcı vitray paneller…
Sen ne görkemli bir hazine, ne muhteşem bir mücevher kutususun.
Merhaba anne.
Danny!
Bay Kaplan derste hiç evimizden söz etmiş miydi?
Sanmıyorum.
Sonraki 10 yıl boyunca her yıl bir mektup almışlar.
Sevgili Oak Terrace 55 numara.
Gördüm ki arkadaki eski meşe budanmış…
Seninki gibi muhteşem bir çatı kaplaması niye değiştirilir ki?
Sen bodrumdaki kalorifer ocağını yenilemezdin, değil mi?
Bir yıl yine bir mektup gelmiş ama bu farklıymış.
Karanlık bir tondaymış.
Sevgili Oak Terrace 55 numara. Neden hiç cevap yazmıyorsun?
Yıllarca sana sevgi ve hayranlık besledim
ama karşılığında ne aldım? Hiç.
Sana sevgimi, tutkumu verdim.
Ne istiyorsun öyleyse? Öfkemi mi?
İnan ki bunu hiç istemezsin.
Öfkemle karşılaşsan çok pişman olursun.
Bir hafta sonra
kendine Gözcü diyen birinden bir mektup daha gelmiş.
Sevgili Bayan Flanagan, size çok vakit ayırdım.
Evinizi gözleyip sizi güvende tutuyorum.
Ailenize hayranım
ve hep aileniz için en iyisini istedim.
Oturup talihinizle böbürlenerek dolaşmanızı izledim.
Evi aleyhinize çevirdiniz.
Oak Terrace 55 numara sizi ve küstah böbürlenişinizi reddetti bile.
Ailenizi bir arada tutamamanızın asıl sebebi açgözlülüğünüz mü?
Trish, Carol Flanagan hakkında bunları nereden biliyorsun?
Çünkü hemen ertesi gün kapıma geldi.
Merhaba?
Bir hafta arayla gelen son iki mektubu bana verdi.
Bunları eski eşinin yazdığını doğrular mısın?
Carol, bunlar kesinlikle Roger'dan.
Ne yapmış? Neden polise gitmemiş?
Gitmiş. Yardım etmemişler.
Pek ilgilenmemişler.
Tanıdık geldi.
Bence üçümüz Oak Terrace 55 numaraya gidip
Carol Flanagan'la konuşalım.
-Çok güzel bir eski ev. -Vay!
Daha çok mektup gelmemesine şaşırıyorum.
-Buyurun! -Vay!
-Tanrım, büyüleyici! -Teşekkürler.
Etrafa bakın.
Annemle babamdan miras kaldı.
Roger'ın çocukluk arkadaşı olan ağabeyim Dave
evi istemedi.
Bir kişi için fazla büyük diyordu.
Ben boşandım.
Oğlum Nashville'de. Kızım üniversitede.
Rutgers'ta, yani yakında.
Buyurun lütfen. Oturun.
-Rahatınıza bakın. -Sağ olun!
Muhteşem!
Çok güzel.
Beni nasıl buldunuz?
Facebook'tan mı?
Grupta birkaç şey paylaştım.
Benden nefret ediyorlar.
Hikâyenizi Roger Kaplan'ın eski eşi Trish'ten öğrendik.
Kartonpiyerdeki süslemelere bak.
-Müthiş. -Muhteşem.
-Çok ilginç. -Ne o?
Roger Kaplan gibi konuştunuz.
Mektuplarında gönderme yaptığı bu gibi ayrıntılar
sadece ondan duyduğum şeylerdi.
Şu merdiven babalarına bak! Çok güzeller!
Marangozun adını biliyor musun?
Kaset döşeme duvarlar enfes!
Tuhaf bir çocuktu.
Ama benim çocuklarım ondan ders aldı ve ona hayran kaldılar.
Son mektup, Gözcü'den gelen.
Elinizde mi? Bakabilir miyiz?
Tabii.
Bizim aldığımız mektuplara benziyor.
Aynı yazı stili, aynı yazı karakteri.
Kâğıt hamuru bile aynı.
Evet de Roger Kaplan'ın yazdığından emin miyiz?
Bir Eve Övgü mektupları kesinlikle onun tarzına benziyor
ama Gözcü'nün yazdıkları farklı. Sizce de öyle değil mi?
Nora haklı. Roger, eve yazıyor.
Gözcü denen kadın, erkek, her kimse ev sahibine yazıyor.
İyi bir nokta.
Polis de öyle dedi.
Aynı kişi olduklarını anlamanın yolu yokmuş.
Siz emin miydiniz?
Gözcü'nün mektubu eşimin taşınacağı
ve boşanacağımız duyulduğunda gelmişti.
Roger evi satın alabilsin diye beni korkutmak istedi.
Gün gibi açık.
Ama korkmadınız.
Ne? Roger'dan mı?
10 yaşındayken alt kattaki kömür ocağı karşısında donakalan
çocuktan mı?
Hayır.
Bir keresinde…
Gözcü mektubu gelince polislere gitmiş,
yardım etmeyeceklerini anlamıştım.
Bir gece yatmak üzereydim ki…
Biri beni izliyordu.
Roger Kaplan!
Seni sümsük herif!
Mutfak bıçaklarımı biledim, hazır tutuyorum!
Bir daha buraya adımını atacak olursan
o küçük taşaklarını dilimlerim!
Anladın mı?
Duydun mu beni?
Sonra hiçbir şey olmadı.
Bu 12, 13 yıl önceydi.
Her nedense Roger Kaplan
ya da Gözcü beni rahat bırakmaya karar verdi.
-Size gelen mektubu görebilir miyim? -Tabii.
Evet, bu o.
"Duvarların içindekini bulabildiniz mi?" Kahrolası Roger.
Ödlek herif.
Oraya gitmeliyiz. Adresini biliyoruz.
-Bir dakika. -Ne bekliyoruz ki?
-İyi düşünmek lazım. -Hayatım!
Evine gidip adamı suçlayamazsın.
-Kapıyı yüzüne kapatır. -Doğru.
Hatırlarsan polisten de destek alamadık.
Öyleyse onu nasıl yakalayacağız?
Bilmiyorum.
Ama bir yolunu bulacağız. Hadi.
Az önce aklıma bir şey geldi.
Oturduğu yeri biliyoruz.
Ama onu korkutursak
içeri kaçar ve bir daha çıkmaz.
Fakat beklersek…
Kamusal alanda onu yakalayabiliriz, ben de bunu düşünüyordum.
Sahi mi? Çok seksisin.
Tamam, sadece…
Bu mu?
Evet.
Güzel bir ev.
Tanrım, neden bu kadar öfkeli?
Burası gayet iyi.
Bekle, bak!
Onlar mı?
Sanırım öyle.
Kahretsin.
Arabalarına biniyorlar. Saklan.
Tamam.
Üçüncü koridor.
Alison Roman kim?
YouTuber. Zeki biri.
Müthiş bir aşçı. Onun gibi olmak isterim.
Biber salçası…
-Fasulyeli güveç için lazım. -Tamam.
Başka ne lazım?
-Şey… -Simit.
Simit, biraz da ekmek mi alsak?
Evet!
Evet! Tereyağı?
Takip et!
Biraz da…
Kızarmış ekmek alabiliriz.
Merhaba. Roger Kaplan siz misiniz?
Evet. Siz kimsiniz?
Dean Brannock. Zaten biliyorsunuzdur.
Merhaba, ben Nora Brannock.
Pardon. Tanışıyor muyuz?
Boulevard 657 numarada oturuyoruz. O evi biliyor musunuz?
Aslında biliyoruz, evet.
Eve garip mektuplar geliyor Bay Kaplan.
Haberiniz var mı? Mektup yazmayı seviyorsunuz ya.
"Bir Eve Övgü" falan.
Evet, derslerimden biri bu.
Bizi rahat bırakın.
Rahat bırakacağız.
Siz bizi rahat bırakınca. Buna ne dersiniz?
Tek istediğim öğrencilerime mimarlık konusunda ilham vermekti.
Hoşunuza gitmeyen bir mektup aldıysanız
bu benim suçum değil.
Eşinizin kendine Gözcü dediğini biliyor musunuz?
Evimize nasıl gireceğini biliyor çünkü çocukken orada oynamış.
Neden söz ettiğinizi anlamıyorum,
ikinizi de hayatımda hiç görmedim.
Saçmalık bu
çünkü iki gece önce sizi evimizin altındaki tünellerde gördüm!
Ziyaret gününde oradaydınız Bay Kaplan. Sizi gördüm.
Evet. İnsanlar bunu yapar.
Satışa çıkan evleri ziyaret eder.
Ya tehdit mektubu göndermek?
Bunu da yaparlar mı?
Satın alabilmek için sahiplerine evi sattırmaya çalışırlar mı?
Evinizi alabileceğimi mi sanıyorsunuz?
Ben emekli öğretmenim.
Ziyaret gününe gittim
çünkü çocukluk arkadaşıma aitti.
Yakın zamanda öldü, o yüzden evi görmek istedim.
Bununla bir derdiniz varsa polisi aramaya ne dersiniz?
Hadi gel.
Neydi bu?
Bilmem. Onları tanımıyorum bile.
Delirmişler!
Selam canım.
Yok artık.
Nora!
Şaka mı lan bu?
Tanrım. Orada kal!
Ne yapıyorsunuz?
Beni sizi gözlemekle suçladınız.
Hayaliniz gerçek olsun istedim.
-Tanrım! -Gidin buradan.
Çok güçlü bir düşman edindiniz, farkında mısınız?
İkiniz de.
Eşimin yanında beni alenen köşeye sıkıştırmak, ha?
Dün gece içtiği şaraptan bile keyif alamadı.
Lütfen Bay Kaplan, sakin olun.
Sakin olmamı söylemeyin!
En büyük kâbusunuz gerçek oldu.
Asla bu kasabaya ait olmayacaksınız, gereğini yapacağım
zengin bok çuvalları.
Böyle bir evde yaşayınca istediğinizi yapıp
söyleyebilir misiniz?
Hayır, olmaz.
Ben buradayken olmaz
çünkü her gün burada dikilip duracağım.
Yapabileceğiniz hiçbir şey yok
çünkü burası kamusal alan ve biz özgür bir ülkedeyiz!
-Gidelim. -Bize bulaşmasına izin vermem.
Durmayın. Evinize eşlik edeceğim.
Hadi!
-Ne bu ya? -Gidelim.
Hiçbir yere gitmiyorum. Burada duracağım. Evet.
Eviniz beni tanıyor, seviyor.
Sizin yerinize benim orada oturmamı istiyor.
Çok doğru.
Yakında bu da olacak.
-Hadi! -Çocuklar!
Hadi! Okula geç kalacaksınız!
Ben Gözcü'yüm.
Sayın Sekreter, Westfield Koruma Derneği'nin
son toplantısının notlarını okuyarak başlar mısınız?
Summit Caddesi'nde bir telefon direğine fazla yakın olduğu iddia edilen
kestane ağacının taşınmasını engelleme çabamız
sonuç verdi.
Belediye, en az 15 yıl ağaca dokunulmamasını
kabul etti.
Etkileyici bir başarı.
Şimdi başkan yardımcımız, Spruce ve Windsor'da
cereyan eden trajedi hakkında güncelleme yapacak.
Gizli yöntemlerim sayesinde
Spruce ve Windsor'un kuzeybatı köşesindeki
tadilatla ilgili en kötü şüpheleri
doğrulayabilirim.
Kasaba dışından getirtilen bir tasarımcı,
mimari açıdan uygun dörde dört giyotin pencereler yerine
altıya altı pencereler takmaya hazırlanıyordu.
Bir çekiçle oraya gidip kırdım…
Her penceredeki her camı kırdım.
Kraliçe Anne tarzı bir evde altıya altı pencere gülünçtür!
Pencereler bir evin gözleridir.
Ne zamandır bu grubun üyesiyim?
Beş, altı yıl mı?
10 yıl mı?
Sayamam.
Ne zaman olmaya başladı?
Tüm bu değişiklikler?
Bizi çevreleyen ve değiştirilmesi gerekmeyen şeyleri
bozma dürtüsü?
Bilgisayar yüzünden mi?
İnsan ruhunun yerine makine koymaya başladığımızda mı oldu?
Bilmiyorum. Bilmiyorum ama insanı delirtiyor bu.
Bu banallik.
3.000 yıllık kültürün heba edilmesine tanık olmak.
Bu konuda yapılacak bir şey yokmuş gibi.
Bence yapılacak bir şey var.
Cesaretimizi toplayıp şöyle demeliyiz,
"Hayır, buna razı değilim."
En güçlü yankılanacak ses bu. Bu çığlık
kuşaklar boyu yankı bulacak.
Saklanın.
-Bay Brannock! -Selam!
Yardımcı olayım.
Evet, lütfen.
Polis artık bizimle iş birliği yapmıyor.
Uzun hikâye.
Mesele şu ki, biri bizim eve giriyor.
Şu tünellerden.
Bana kalırsa
tüneller doğruca komşu evlerden birine çıkıyor.
Evinize girip tünellerin buraya çıkmadığından emin olmalıyım.
Dolaplara, bodruma, bütün eve bakmalıyım.
Arama emriniz var mı?
Dedim ya, polis yardımcı olmuyor.
Öyleyse ben de yardımcı olamam.
Yasal olarak elim kolum bağlı.
Hadi ama!
Bay Brannock, iyi görünmediğinizi söyleyen oldu mu?
Gözlerinizin altındaki halkalar böbrek üstü bezindeki zorlanmayı gösterir.
Size taze sıkılmış balık yağı ikram ederdim
ama artık işe yarar mı bilmem.
Merhaba Jasper! Selam dostum!
Evinizin altında tünel var mı?
Evimize girip sevdiğin servis asansörüyle oynamak için kullanıyorsundur.
O korkunç tadilat sizi delirtmiş olmalı.
-Ahşap tezgâh mı? -Evet.
Evinizi şarküteriye mi çeviriyorsunuz?
Bir evi çirkinleştirmek için
bu kadar para dökeni görmemiştim.
Geceleri uyku tutmamalı,
o zavallı güzelim eve yaşattığınız dehşetten pişmanlık duymalısınız.
Kim hapşırdı?
Jasper.
Jasper'ı buradan görüyorum seni yalancı…
Hey!
Siktir.
Bu ne cüret!
Korkunç komşularsınız!
KİLİTLİ
Dean!
Nora?
Nora, neredesin?
Nora!
Bay Brannock.
Baba, silahı var.
Öyle mi yoksa cebimdeki sadece parmağım mı?
-Bırak onu. -Dean!
-Baba, dediğini yap! -Ne?
Eşin ve kızın bodrumda.
Onlara bir şey göstereceğim.
-Ne istiyorsun? -Ne mi istiyorum?
Biliyorsun. Evini istiyorum.
Tamam, senin olsun.
-Dikkatin başka yerde mi? -Hayır.
Bıçak almayı mı düşünüyorsun? Bunun sonu fena olacak.
-Baba. -Hayır.
Dean, dediğini yap!
Yapıyorum! Yapacağım!
Tamam.
Buna mecbur değilsin. Kontrol sende.
İstediğini vereceğim.
Ya evinden fazlasını istiyorsam?
Ne yapıyorsun?
-Baba. -Tamam, hayır!
Hayır!
Dean, neler oluyor?
-Dean, tamam. İyisin. -Hayır.
Geçti hayatım.
Nasılsın?
Daha iyiyim. Bunun faydası oluyor.
Rahat götürdün mü?
Sorun olmadı.
Hayatım…
Bu konuda birine danışmalısın.
Biliyorum.
-Sadece kâbustu, biliyorsun. -Canım…
Salı sabahı saat 9.00 ve sen viski içiyorsun.
Buradan temelli gitmeliyiz.
Çocukların ve ailemizin iyiliği için.
Tamam mı? Evi satmalıyız.
Katılıyorum.
Hayatım.
İşte bu. Böyle yaptınız.
Onun evinden ulaşıyorsunuz!
Biliyordum! Çok mantıklı.
Size gelince, o küçük kapı neredeyse bulacağım
ve bulduğumu anlayacaksınız çünkü oturma odanıza geleceğim.
Neden söz ediyorsun?
Burada deli olan benmişim gibi yapmayın.
Andrew Pierce de bana deli gibi gelmişti
ama bu kasabada yaşamış
en mantıklı insan o olabilir.
Bay Kaplan'la oğlum hakkında konuşuyordum.
En sevdiği öğretmendir.
Eminim onu konuşuyorsunuzdur.
Size gelince bayım,
sizi kan kültüne mensup olacak birine benzetmemiştim.
Yine başladık, kan kültü falan…
Westfield acayip yer. Kimin aklına gelir?
Biz de onu konuşuyorduk. Nasıl yapalım da
-çocuk kaçıralım, kan içelim. -Ne?
Biz kertenkele insanız ya.
Kanlı âlemleri severiz. Çok mantıklı.
Paranoyakça şüphelerinizle ilgili sıkıntı ve tehlike ne,
biliyor musunuz?
Eşim sizin yüzünüzden benden ayrılmaktan söz etmeye başladı.
Akıllı kadın.
Hayır, uydurduğunuz saçmalıklar yüzünden
başka sırlar da sakladığımı düşünüyor.
Evliliğimi mahvettiğiniz için tebrikler!
Biliyor musun dostum?
Sana tebrikler çünkü sen kazandın!
Evi satıyoruz.
Aranızdan biri satın alır
ve onu kahrolası bir
kült toplantı evine falan çevirir.
Şükürler olsun! Duydun mu Roger?
Kan kültü toplantılarımız için! Kan kültü…
Diğer kült mensuplarına söyleyeyim de
QAnon komplosunu dünyaya yayalım!
Çok mantıklı.
Delisin sen!
Karın da öyle! İyi ki kurtulduk!
Bas git şerefsiz!
Yardım lazım! Tamam.
Fazla sipariş etmişiz. Çok şey var.
Tamam. Sağ olun.
Şunu alayım.
Teşekkürler.
Baksana.
Geldiğin için sağ ol.
Davet için teşekkürler.
Tamam.
Bak, seninle kötü bir başlangıç yaptık, değil mi?
Benim hatam.
Bunun için özür dilerim.
Sadece…
Kız sahibi olmak
zor, biliyor musun?
Özür dilerim.
Tamam. Hadi şarap içelim.
Dean, yavaş ol!
Ne? 19 yaşında. Fransa'ya gitmedin mi?
Orada içmeye daha çocukken başlıyorlar.
Evet.
Tamamdır. Kokla.
-Koklamak mı? -Şarabın kokusuna bak.
Evet, güzel, şimdi iç!
-Çok güzel. -Harika, değil mi?
-Vay. -Senin neyin var?
Benim mi? Nasıl yani?
Yine iyi davranmaya başladın.
Hadi ama. Ben hep iyiydim.
Hayır, hep iyi değildin.
Aptal değilim. Bir şeyler oluyor.
Sen söylemek ister misin?
Neyi?
Evi resmen satıyoruz.
-Ne? -Bir dakika, sahi mi?
-Evet. -Niye bize sormadınız?
Ben burayı seviyorum!
-Sevmiyorsun! -Seviyorum!
-Önce sevmiyordun! -Ne?
3,5 milyon nakit mi?
-10 gün emanette kalacak. -Vay!
Dün yeni emlakçımız Bruce aradı
ve evet, dün gece teklifi kabul ettik.
Liste fiyatının 300 üstünde, umduğumuzdan da iyi.
Tadilatları kapsıyor, biraz kâr bile kalıyor!
Yani sonuçta bu hikâye mutlu sona bağlandı.
Tanrım, affedersin.
Kabalık oldu.
Evden elde ettiğimiz kârı anlatıyoruz, oysa hayatta neler var.
Asıl önemlisi onlar.
Kanser gibi mi?
Evet.
Çok sağlıklı görünüyorsun, bazen unutuyorum.
Nasılsın?
Bir denemeye kabul edildim.
Lenox Hill'de deneysel bir kanser tedavisi.
Bu harika!
Theodora, bu… Bu harika.
Harika.
Pardon. Son bir kez şüpheliler panosuna bakabilir miyiz?
-Dean! -Hayır, lütfen.
Son kez, sonra panoyu kaldıracağım.
Tekrar edelim, bunlar başlıca şüpheliler.
Evet.
Tuhaf adam, Roger Kaplan.
Ben hâlâ bizim Roger'a yakıştırıyorum.
Ama Winslow'lar da var.
Ya şu kafadan kontaklar?
Andrew Pierce onların
şeytani vampirler falan olduklarını söylemişti, değil mi?
Sizi böyle dehşete düşürmeleri için bir sebep göremiyorum.
Böylece geriye
dostumuz John Graff kalıyor.
İkiniz de ondan ciddi anlamda
şüphelenmediniz.
Çünkü Dean, kusursuz bir suç işleyip
20 yıl ortadan kaybolduktan sonra
sırf size eziyet etmek için neden geri dönsün?
Ama yaptığı bu, değil mi?
Aşağıya inip onu mutfakta buluyorum.
Sonra adamla sohbet ederken
kızını burada öldürdüğünü itiraf ediyor!
Hayır, muhtemelen John Graff olduğunu
düşünmeni isteyen biriyle konuştun. İşe de yaradı.
Bizim açımızdan John Graff sadece bir isim.
Zihninde bir yüz var ve günden güne sende takıntı hâline geldi.
Belki de başka biriydi.
Dayanamıyorum! Lütfen Tanrım, yeter artık!
Hadi ama, evi sattık!
Çok haklısın.
Artık panoya bakmayacağım.
Bruce arıyor.
Selam Bruce. Evet.
Ne?
-Ne? -Bunu yapamazlar!
Tamam.
Nedir? Ne oldu?
Teklifi çekmişler.
Ne? Neden?
CEHENNEMÎ EV
"Cehennemî Ev." Fantastik.
"New Jersey'li aile lüks Westfield'daki
evlerinden kaçmak istiyor
çünkü aldıkları anonim mektuplar
evin gizli geçmişinde şeytani ayinler
ve toplu katliam olduğuna işaret ediyor.
Ev sahipleri, şeytani bir grubun
100 yıllık evde toplandığını
ve eve gizli geçitlerden girebildiklerini iddia ediyorlar."
Siktir!
Bunu sen yaptın. Sendin, değil mi?
Vay, nereden anladın?
Yapacağımı söylemiştim ya!
Neden? Arkadaşız sanıyordum.
Ben de öyle sanıyordum sürtük!
Ta ki sen kulübü basıp
herkesin önünde o suçlamaları yapıncaya kadar!
Evine girmişim de oğlunun misk faresini öldürmüşüm.
Kulüpteki üyeliğim donduruldu, inceleme bekleniyor.
Evi satıyoruz, tamam mı?
Neden işi bozuyorsun?
Biz zaten gitmeye çalışıyoruz.
Çünkü evden kâr etmeye hakkın yok.
Bunu hak etmiyorsun!
Kıçındaki donu kaybetmelisin!
Siktir git Karen.
Sen siktir git.
Siktir! Çünkü var ya…
İntikamım acı olacak!
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy