‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎แกเป็นใคร มานี่เลย
‎- ดีน ‎- หยุดนะ
‎เดี๋ยว เขาอาจมีปืนนะ
‎แกเป็นใคร
‎- ดีน รอด้วย ‎- มานี่
‎- พระเจ้า ‎- เฮ้ย
‎เฮ้ย
‎พระเจ้าช่วย
‎ที่นี่มันอะไรกัน
‎เฮ้ย แก
‎กลับมานี่ หยุด
‎เขาไปไหนแล้ว
‎ฉันไม่เห็นเขาแล้ว
‎เขาอยู่ไหนวะ
‎ไม่นะ
‎เฮ้ย
‎พวกนั้นรู้เรื่องเราแล้ว
‎วันนี้มีเรื่องอะไรครับ
‎- มีประตูลับในห้องใต้ดินของเรา ‎- มันนำไปสู่อุโมงค์ต่างๆ
‎และเราเจอผู้ชายอยู่ข้างล่างนั่น
‎เราวิ่งไล่ตามเขา และเขาก็หายไป
‎งั้นดูจากที่คุณไปอาละวาดที่คันทรีคลับ
‎คุณเลยคิดว่าเป็นผมในอุโมงค์นั่นสินะ
‎เพราะคุณบอกว่า ‎ผมเป็นคนวางแผนเรื่องนี้กับแคเรน
‎และคุณคิดว่าเราพยายามทำให้คุณกลัว ‎จนต้องขายบ้าน
‎เกิดอะไรขึ้นกับทฤษฎีจอห์น กราฟฟ์ล่ะ ดีน
‎จำได้ละ
‎คุณบอกว่าผมปกปิด ‎คดีฆาตกรรมของจอห์น กราฟฟ์
‎คุณพูดต่อหน้าทุกคนเลย
‎บางทีจอห์น กราฟฟ์กับผม ‎อาจร่วมมือกันก็ได้
‎ที่เราจะบอกคือ
‎ที่ผ่านมามันมีอีกทางเข้าไปในบ้านเรา ‎และเราเสิร์ชออนไลน์แล้ว
‎พวกทำเหล้าเถื่อนเคยใช้อุโมงค์พวกนั้น ‎ช่วงห้ามขายเหล้า
‎ในนั้นมีเตียง มีอาหารด้วย
‎ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ‎เห็นชัดว่าเขานอนอยู่ข้างล่างนั่น
‎หรืออาจหลายคนก็ได้ ผมกับจอห์น กราฟฟ์
‎อาจมีหลายคน เราถึงได้มาที่นี่ไง
‎เพื่อขอความช่วยเหลือจากคนที่คุณสงสัย ‎ว่าอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
‎รู้อะไรมั้ย พวก
‎มันยังน่าเชื่ออยู่ว่า ‎คุณกับแคเรนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‎และคุณพ้นข้อกล่าวหาได้ ‎ด้วยการเอาหมายค้นมา
‎ช่วยตัวเองให้พ้นผิดต่อหน้าเราไง
‎เราจะได้ตัดคุณออกจากผู้ต้องสงสัยหลัก
‎โอเค เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของผม ‎คุณอยากให้ผมทำอะไรกันแน่
‎โอเค
‎โอเค ผมปิดทางเข้าออกไปแล้ว
‎แต่ผมคิดว่าคุณควรเข้าไปในนั้น
‎เข้าไปในอุโมงค์นั่นเพราะ…
‎อาจให้ทีมคุณไปดูว่าอุโมงค์ไปสุดที่ไหน
‎- เพราะในนั้นอย่างกับเขาวงกต ‎- มีหลายช่องมาก
‎ผมว่าไปเช็กบ้านมิตช์กับโม
‎- บ้านพวกวินสโลว์ด้วย ‎- พวกวินสโลว์
‎เข้าใจละ ผมเข้าใจที่คุณพูดละ
‎ใช่ นี่คือสิ่งที่ผมจะทำ…
‎ไม่ทำห่าอะไรเลย
‎- อะไรนะ ‎- ว่าไงนะ
‎ได้ยินแล้วนี่ คิดว่าผมจะช่วยคุณ
‎หลังจากสิ่งที่คุณทำเหรอ
‎ด่าผมกับผู้หญิงของผมต่อหน้าคนอื่น…
‎กล่าวหาผม
‎พวกคุณหน้าด้านมาก
‎เหลือเชื่อเลย
‎- นี่มันหน้าที่คุณนะ ‎- คุณทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้
‎คอยดูละกัน
‎ผมจะไม่สนห่าอะไรคุณสองคนทั้งนั้น
‎- จัดการกันเองนะ ผมพอละ ‎- ผมจะไปหาเอฟบีไอ
‎สำนักงานไหน นวกเหรอ
‎ผมจะโทรบอกพวกเขาให้ว่าคุณจะไปหา
‎คนพวกนั้นเป็นเพื่อนผมเอง
‎สุดสัปดาห์นี้ผมจะไปล่ากวาง ‎กับเพื่อนเอฟบีไอสองคน
‎จากนั้นผมจะเล่นงานคุณ ไอ้เศษสวะ
‎แหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือได้บอกผมว่า ‎คุณเป็นคนเขียนจดหมายหนึ่งฉบับ
‎ไม่ใช่สักหน่อย
‎- นั่นไม่จริงนะ ‎- อะไร
‎- ผมจะทำแบบนั้นทำไม ‎- บ้านต้องใช้เงินเยอะใช่มั้ย
‎คุณเจอปัญหาหนัก คุณต้องหาทางหนี
‎รู้รึเปล่าว่าแจ้งความเท็จ ‎ถือเป็นความผิดอาญานะ
‎ติดคุกปีครึ่งได้เลยนะ
‎แล้วคุณแจ้งความกับเรากี่รอบ ดีน
‎หกครั้งได้มั้ย คุณได้ติดคุกสิบปีเลยนะ
‎- เดี๋ยวก่อน ‎- รู้มั้ยมันเรียกว่าอะไร
‎เวลาคุณข่มขู่คนอื่น ‎แล้วมันทำให้คนคนนั้นหนีออกจากตึกน่ะ
‎ในกรณีนี้คือครอบครัวคุณ
‎มันเรียกว่าภัยคุกคามจากการก่อการร้าย
‎นี่มันไร้สาระ
‎ในที่สุดเราก็เห็นตรงกัน
‎ตั้งแต่คุณมาอวดเบ่งที่นี่
‎เราก็เจอแต่เรื่องไร้สาระ ‎เพราะมันเป็นสิ่งเดียว
‎ที่ออกมาจากปากคุณ คุณแบรนน็อค
‎เพราะงั้นคุณกับภรรยาที่น่ารักของคุณ ‎ช่วยไสหัวออกไปจากออฟฟิศผมที
‎ฉันไม่รู้ว่าเขารู้เรื่องได้ยังไง ‎แต่ฉันไม่ได้บอกเขานะ
‎ฉันไม่ได้บอกแชมเบอร์แลนด์ ‎เรื่องที่ดีนเขียนจดหมาย
‎นั่นคือความจริงที่สุด
‎อาจเป็นผู้เชี่ยวชาญลายมือก็ได้ที่บอกเขา
‎ฉันบอกเขาว่าให้เก็บเป็นความลับ ‎แต่ฉันไม่รู้จักเขาดีพอ
‎แต่ไม่ใช่ฉันแน่ ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
‎แต่คุณต้องเชื่อฉันนะ
‎ฟังนะ ฉันรู้ว่าคุณสงสัยในตัวฉัน
‎คุณรู้จักฉันผ่านแชมเบอร์แลนด์
‎ซึ่งตอนนี้คุณไม่ไว้ใจอีกแล้ว
‎แต่ฉันไม่มีแรงจูงใจที่จะทำร้ายคุณ
‎และฉันก็มีเวลาไม่มาก เข้าใจใช่มั้ย
‎คดีนี้ทำฉันนอนไม่หลับ ‎และฉันจะไม่พักจนกว่าจะไขคดีได้
‎ฉันควรจะใช้เวลากับลูกสาวและหลานสาว
‎แต่ฉันกลับมานั่งไขคดีที่นี่กับคุณสองคน
‎ฉันขอบอกคุณตอนนี้เลย
‎ถึงมีหรือไม่มีพวกคุณ ฉันก็จะไขคดีนี้
‎เพราะงั้น ดีน ช่วยนั่งลงด้วย
‎ฉันจะได้บอกพวกคุณถึงสิ่งที่ฉันพบ
‎ได้ โอเค ว่ามาเลย
‎ฟังนะ ฉันเข้าใจ พวกคุณกดดันมาก
‎เราต้องไขคดีนี้ให้ได้
‎ก่อนที่สถานีตำรวจเวสต์ฟิลด์ ‎จะโยนความผิดให้คุณ
‎ผมรู้สึกเหมือนจะสติแตกแล้ว
‎ทุกครั้งที่ผมคิดทบทวนเรื่องนี้ ‎มันกลายเป็นคนอื่นตลอด
‎อย่างตอนนี้ผมมั่นใจมากว่าเป็นฝีมือแคเรน
‎ยกเว้นสถานีตำรวจ ‎พวกเขาต้องมีส่วนด้วยสิ จริงมั้ย
‎หรือเรื่องลัทธิของมิตช์กับโม
‎บางทีแอนดรูว์ เพียร์ซอาจไม่ได้บ้า
‎หรืออาจเป็นคนอื่นเลย
‎อะไรนะ
‎เพราะฉันสืบต่อจากเบาะแสที่ลูกสาวคุณเจอ ‎เรื่องโรเจอร์ คัปแลนน่ะ
‎และฉันคิดว่าเป็นเขา
‎- ใช่เขาแน่ๆ ‎- ทำไมคะ
‎ภรรยาเก่าไง
‎ในกรณีแบบนี้ ‎ถ้าการหย่าเละเทะ ถือว่าดีมาก
‎นั่นแปลว่าเธอจะเล่าหมด
‎และภรรยาเก่าของโรเจอร์ คัปแลน ‎ก็ปากสว่างทีเดียว
‎- คะ ‎- คุณคือทริช คัปแลนใช่มั้ย
‎ไม่ใช่ เคยใช่น่ะ
‎เธอกับโรเจอร์หย่ากันเมื่อ 25 ปีก่อน
‎เขาทิ้งเธอไปหาอดีตลูกศิษย์ของเขา
‎โรเจอร์กับฉัน เราหย่ากัน…
‎เราคุยกันไม่ถึงสิบนาที เธอก็เล่าเรื่องนี้
‎ถ้ามีคนเขียนจดหมายแปลกๆ เรื่องบ้าน
‎และเรียกตัวเองว่าผู้เฝ้าดู
‎ต้องเป็นโรเจอร์แน่
‎- พระเจ้าช่วย ‎- ฉันก็พูดแบบนั้น
‎พระเจ้าช่วย
‎แล้วเธอก็เล่าทุกอย่างเกี่ยวกับเขา
‎โรเจอร์เติบโตในย่านยากจน
‎เขาอยู่ในอะพาร์ตเมนต์เล็กๆ ‎กับแม่เขา ซึ่งหย่ากับพ่อเขา
‎สมัยก่อนในยุค 1950 การหย่านี่เรื่องใหญ่นะ
‎มันเป็นเรื่องน่าละอาย
‎แต่โรเจอร์มีเพื่อนที่อยู่ย่านคนรวย
‎โอ้โฮ ดูหลังคาไม้ซีดาร์นั่นสิ
‎นั่นระเบียงหลังคาเหรอ
‎ไม่อยากจะเชื่อว่านี่บ้านนาย
‎- เหลือเชื่อเลย ‎- และบ้านคุณไม่ใช่
‎บ้านหลังเดียวที่เขาหมกมุ่นนะ
‎มีอีกหลัง เลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ ‎บ้านที่เพื่อนอีกคนของเขาอาศัยอยู่
‎- ทำไมนายมองบ้านเราแบบนั้นล่ะ ‎- ฉันแค่ชอบมันน่ะ
‎นายจะเข้ามาเล่นมั้ย
‎เอาสิ
‎นี่มันพิลึกพิลั่นมากๆ
‎งั้นเหรอ
‎เขาเป็นเด็กยากจนจากครอบครัวบ้านแตก
‎และเขาก็เห็นเพื่อนๆ ของเขา ‎ที่ไม่ได้แตกต่างจากเขา
‎อาศัยอยู่ในคฤหาสน์
‎ที่ดูเหมือนพระราชวังสำหรับเขา
‎ตั้งแต่เด็กๆ เขาอยากเป็นสถาปนิก
‎เรียนสถาปัตยกรรม แต่เขาไม่มีเงิน
‎เขายากจนก็เลยไปเรียนวิทยาลัยชุมชนแทน
‎เรียนภาคค่ำที่รัตเกอส์
‎จากนั้นก็ได้เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ‎ที่โรงเรียนมัธยมปลายเวสต์ฟิลด์
‎โรงเรียนของเอลลี่
‎ปีเดียวกันนั้น เขาแต่งงานกับทริช
‎เธอบอกว่าพวกเขามีความสุขมาก
‎เธอมีลูกไม่ได้ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร
‎มันทำให้พวกเขามีเวลาขับรถเล่น
‎ไปตามอีสต์โคสต์เพื่อดูบ้านที่เขารัก
‎นั่นไงล่ะ
‎ดูนั่นสิ บ้านจริงสวยกว่าในรูปอีก
‎คุณคิดว่าสักวันเราจะได้อยู่บ้านแบบนี้มั้ย
‎ก็ไม่แน่นะ
‎แต่ผมจะไม่ซื้อบ้านเก่าหลังไหนก็ได้
‎มันต้องเป็นบ้านที่ผมรักจริงๆ
‎หนึ่งในคอลเลกชันของผม
‎แต่วันหนึ่ง ‎บ้านเลขที่ 89 ถนนเมเปิลโกรฟ ประกาศขาย
‎- สวยจัง ‎- งดงามมาก
‎- ซุ้มประตู… ‎- เยี่ยมมาก
‎นี่แหละที่คุณไม่เข้าใจ ผมต้องซื้อบ้านหลังนี้
‎ที่รัก…
‎โรเจอร์ มีคนเสนอราคาสามเจ้าแล้ว
‎และฉันขอบอกว่าคุณไม่ได้ให้ราคาสูงที่สุด
‎แต่รู้อะไรมั้ย มีบางอย่างที่คุณทำได้นะ
‎นายหน้าบอกให้เขาเขียนจดหมายถึงผู้ขาย
‎บอกพวกเขาว่าเขารักบ้านนี้ขนาดไหน
‎มันมีความหมายกับเขาแค่ไหน ‎ตั้งแต่เขายังเด็กๆ
‎ว่าเขาจะดูแลมันได้ดีกว่าผู้ซื้อเจ้าอื่น
‎แม้ว่าเราจะไม่ได้ให้ราคาสูงเท่าพวกนั้น
‎ใช่ สมัยนี้หลายคนก็ทำแบบนั้น
‎สมัยนั้นเขาไม่ได้ทำกัน
‎โรเจอร์ก็เลยนั่งพิมพ์จดหมาย
‎ถึงเจ้าของบ้านเลขที่ 89 ถนนเมเปิลโกรฟ
‎ผมรักบ้านของคุณมากว่า 35 ปีแล้ว
‎ตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก
‎บ้านของคุณทำให้ผมรู้สึกอุ่นใจ ‎เป็นบ้านที่ผมใฝ่ฝัน
‎และตอนนี้ดูเหมือนว่าความฝันของเด็กน้อย ‎อาจเป็นจริงได้
‎เดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น
‎- พวกเขาเลือกข้อเสนอที่สูงกว่า ‎- เพราะนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอ
‎โรเจอร์เสียใจมาก
‎ฉันไม่เคยเห็นเขาร้องไห้แบบนั้นเลย
‎ขนาดตอนแม่เขาตาย เขาก็ไม่เสียใจขนาดนั้น
‎นั่นเป็นตอนที่เขาได้ไอเดียเรื่องบทเรียน
‎เริ่มจากกลุ่มเล็กๆ ก่อน ‎เด็กไม่กี่คนในชมรมการเขียนเชิงสร้างสรรค์
‎(บทสรรเสริญบ้าน)
‎แต่หลังจากผ่านไปสิบปี มันกลายเป็นที่นิยมมาก
‎"บทสรรเสริญบ้าน"
‎การบ้านครั้งต่อไปของพวกเธอ
‎คือหาบ้านที่พวกเธอรัก
‎และเขียนจดหมายรักถึงมัน
‎พรรณนารายละเอียด ใช้จินตนาการ
‎เธอรักอะไรในบ้านหลังนี้
‎มันจะรู้สึกยังไงที่ได้อยู่ในบ้านหลังนี้
‎จะเขียนยาวหรือสั้นก็ได้
‎ครูจะให้คะแนนจากความจริงใจ
‎แผ่นหนึ่งส่งให้ครู
‎ส่วนอีกแผ่นส่งไปที่บ้าน
‎และอย่าลงชื่อนะ
‎เธอจะเขียนได้อย่างอิสระมากกว่า ‎ถ้าเป็นจดหมายนิรนาม
‎จะไม่มีใครได้อ่าน ‎นอกจากเจ้าของบ้านและครู
‎มีคำถามมั้ย
‎ว่าไง มิโกะ
‎เขียนถึงบ้านตัวเองได้มั้ยคะ
‎ไม่ได้เด็ดขาด ต้องเป็นบ้านคนอื่น
‎ถามได้ดี
‎เอาละ ขอให้สนุกนะ
‎ถึงบ้านเลขที่ 901 ถนนฟอลซัมบริดจ์
‎ผมคิดว่าบ้านคุณเจ๋งสุดๆ
‎ผมชอบที่หน้าต่างดูเหมือนดวงตาของบ้าน
‎ส่วนประตูหน้าก็เหมือนปาก
‎อยากรู้จังว่าบ้านสร้างขึ้นเมื่อไหร่ ‎น่าจะร้อยปีก่อน…
‎ถ้าบ้านเปรียบเหมือนปราสาท ‎งั้นคุณ 452 โบลิงโบรก
‎ก็คือคฤหาสน์ที่น่าทึ่งที่สุด ‎ที่ราชาหรือราชินีเคยอาศัยอยู่
‎คุณคือที่พักอาศัยที่เหลือเชื่อ
‎คุณคงเป็นที่รักของครอบครัวมาก
‎ฉันคิดว่าถ้าฉันจะย้ายบ้าน
‎มันจะเป็นแกแน่นอน บ้านเลขที่ 84 ถนนโอริโอล
‎ต้นไอวี่ที่ขึ้นคลุมประตูหน้าดูเจ๋งดี ‎เหมือนใส่เสื้อสเวตเตอร์เลย
‎เด็กๆ ชื่นชอบบทเรียนนี้มาก
‎และเขาก็ทำทุกปีจนเขาเกษียณ
‎- สามสิบปีเลยนะ ‎- ว้าว
‎และบทเรียนนี้ก็ไปไกลกว่าแค่ตัวเขา
‎พวกเขาถึงได้ตั้งกลุ่มเฟซบุ๊กไง
‎และลูกศิษย์เขาชอบมาก
‎และนั่นรวมถึงมิโกะด้วย
‎คนที่เขาไปแต่งงานด้วย
‎ยัยนั่นร้ายจริงๆ
‎แต่จำบ้านอีกหลัง ‎ที่โรเจอร์ชอบตอนเด็กได้มั้ย
‎บ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ
‎บ้านหลังนั้นเริ่มได้รับจดหมาย
‎เพื่อนของโรเจอร์ที่เคยอยู่ที่นั่น ‎โตขึ้นและย้ายออกไป
‎พี่สาวเขาอยู่ที่นั่น แครอล ฟลานาแกน
‎และลูกชายเธอเป็นลูกศิษย์ของโรเจอร์
‎ดังนั้นตอนได้รับจดหมาย
‎เธอรู้เลยว่ามันคือบทสรรเสริญบ้าน
‎ถึงบ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ
‎สวัสดี เพื่อนเก่า
‎มันนานเกินไปแล้ว
‎ผมเลยคิดว่าผมเขียนมาบอกดีกว่าว่า ‎ผมชื่นชอบคุณมากแค่ไหน บ้านเก่า
‎แผ่นผนังไม้ของคุณวิจิตรมาก
‎แผ่นกระจกสีตรงที่พักบันไดชั้นสอง ‎ก็ช่างสุกสกาว
‎คุณช่างเป็นสมบัติล้ำค่า ‎กล่องอัญมณีอันงดงาม
‎หวัดดีฮะแม่
‎แดนนี่
‎ตอนลูกเรียนกับคุณคัปแลน ‎เขาได้พูดถึงบ้านเรามั้ย
‎ไม่นะฮะ
‎พวกเขาได้รับจดหมายปีละครั้งเป็นเวลาสิบปี
‎ถึงบ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ
‎ผมว่าต้องเล็มต้นโอ๊กเก่าด้านหลัง…
‎ใครกันมามุงหลังคาใหม่ ‎เพื่อบดบังหลังคาแสนวิเศษของคุณ
‎ไม่มีใครมาเปลี่ยนเตาหลอมเก่า ‎ในห้องใต้ดินของคุณแน่
‎มีอยู่ปีนึง พวกเขาได้รับจดหมาย ‎และมันไม่เหมือนฉบับอื่น
‎มันมืดมน
‎ถึงบ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ ‎ทำไมไม่เขียนตอบผมเลย
‎ผมใช้เวลามากมาย ‎ไปกับการรักคุณ ชื่นชอบคุณ
‎แล้วผมได้อะไรตอบแทนล่ะ ไม่มีเลย
‎ผมได้ให้ความรักและความปรารถนาดีกับคุณ
‎คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่ ‎ความโกรธเหรอ
‎สาบานเลย คุณไม่อยากได้แน่
‎คุณจะเสียใจแน่ถ้ารู้ว่า ‎ความโกรธของผมเป็นยังไง
‎จากนั้นหนึ่งสัปดาห์ต่อมา
‎เธอได้รับจดหมายอีกฉบับ ‎จากคนที่เรียกตัวเองว่าผู้เฝ้าดู
‎ถึงคุณนายฟลานาแกน ‎ผมทุ่มเทเวลามากมายให้คุณ
‎ผมเฝ้าดูบ้านและทำให้คุณปลอดภัย
‎ผมชื่นชมครอบครัวคุณ
‎และปรารถนาสิ่งที่ดีที่สุดให้คุณเสมอ
‎ผมนั่งเฝ้าดูคุณอย่างภาคภูมิใจ ‎ชื่นชมความโชคดีของคุณ
‎คุณทำให้บ้านต่อต้านคุณ
‎บ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซได้ปฏิเสธคุณ ‎และความยโสโอหังของคุณ
‎ความโลภของคุณเป็นเหตุผลเดียว ‎ที่ทำให้ครอบครัวคุณแตกแยกใช่มั้ย
‎ทริช คุณรู้เรื่องแครอล ฟลานาแกนได้ยังไง
‎เพราะวันต่อมาเธอโผล่มาบ้านฉัน
‎สวัสดีค่ะ
‎เธอส่งจดหมายสองฉบับสุดท้ายให้ฉัน ‎ฉบับที่ส่งห่างกันหนึ่งอาทิตย์น่ะ
‎ช่วยยืนยันได้มั้ยว่าเป็นสามีเก่าคุณ
‎แครอล เป็นฝีมือโรเจอร์แน่นอน
‎เธอทำยังไง ทำไมเธอไม่ไปหาตำรวจล่ะ
‎เธอไปแล้ว บอกว่าพวกเขาไม่ช่วยอะไรเลย
‎ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ
‎ฟังคุ้นๆ นะ
‎ฉันว่าเราสามคน ‎ไปที่บ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ
‎และคุยกับแครอล ฟลานาแกนกัน
‎- เป็นบ้านที่สวยดีนะคะ ‎- ว้าว
‎ฉันแปลกใจที่มันไม่ได้จดหมายอีก ‎มาหลายปีแล้ว
‎- เข้ามาสิ ‎- ว้าว
‎- พระเจ้า น่าทึ่งจริงๆ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎เดินดูตามสบายเลยนะ
‎ฉันได้บ้านจากพ่อแม่ตอนพวกท่านเสีย
‎เดฟ น้องชายฉัน ‎ที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของโรเจอร์
‎เขาไม่อยากได้บ้าน
‎เขาคิดว่ามันหลังใหญ่ไปสำหรับอยู่คนเดียว
‎ฉันหย่าแล้ว
‎ลูกชายฉันอยู่แนชวิลล์ ‎ลูกสาวเรียนปริญญาโทอยู่
‎รัตเกอส์น่ะ เรียนใกล้จบละ
‎เข้ามาสิคะ นั่งลง
‎- ทำตัวตามสบายนะ ‎- ขอบคุณครับ
‎สวยมากค่ะ
‎สวยจริงๆ
‎แล้วพวกคุณตามเจอฉันได้ยังไง
‎เพจเฟซบุ๊กเหรอ
‎ในช่วงหลายปีฉันโพสต์ไม่กี่อย่างเอง
‎คนพวกนั้นเกลียดฉันมาก
‎เราได้ยินเรื่องของคุณ ‎จากทริช ภรรยาเก่าของโรเจอร์ คัปแลน
‎ดูงานปูนแกะสลักนั่นสิ
‎- น่าทึ่งมาก ‎- งดงาม
‎- นั่นตลกดีนะ ‎- อะไรเหรอ
‎คุณพูดเหมือนโรเจอร์ คัปแลนเลย
‎เขาพูดถึงสิ่งต่างๆ แบบนั้น ‎ในจดหมายน่ะ พวกรายละเอียด
‎คำพูดที่ฉันจะได้ยินจากเขาคนเดียว
‎ดูเสาค้ำนี่สิ สวยมากเลย
‎เธอรู้ชื่อช่างไม้มั้ย
‎แผงผนังนี่วิจิตรมาก
‎เขาช่างเป็นเด็กแปลก
‎แต่ลูกๆ ฉันเรียนกับเขา ‎และพวกเขารักเขามาก
‎จดหมายฉบับสุดท้ายที่คุณได้จากผู้เฝ้าดู
‎คุณเก็บไว้แถวนี้มั้ย เราขอดูได้รึเปล่า
‎ได้สิ
‎นี่เหมือนจดหมายที่เราได้รับเลย
‎มันมีสไตล์การเขียนเหมือนกัน ตัวพิมพ์เหมือนกัน
‎แม้แต่กระดาษก็เหมือนกัน
‎ใช่ แต่เราแน่ใจเหรอว่านี่ฝีมือโรเจอร์ คัปแลน
‎จดหมายบทสรรเสริญบ้านพวกนี้ ‎ดูเป็นฝีมือเขาเขียน
‎แต่เวลาผู้เฝ้าดูเขียน ‎มันไม่เหมือนกันนะ คิดงั้นมั้ย
‎นอร่าพูดถูก โรเจอร์เขียนถึงบ้าน
‎ผู้เฝ้าดู… เขา เธอ พวกเขา ‎เขียนถึงเจ้าของบ้าน
‎พูดมีประเด็นอยู่นะ
‎ตำรวจก็พูดแบบนั้น
‎พวกเขาบอกว่าไม่มีทางรู้ได้ว่า ‎เป็นฝีมือของคนเดียวกันรึเปล่า
‎และคุณมั่นใจว่าใช่เหรอ
‎เราได้รับจดหมายจากผู้เฝ้าดู ‎ตอนที่ชาวบ้านรู้กันว่า
‎สามีฉันย้ายออกไปและเรากำลังจะหย่ากัน
‎โรเจอร์อยากทำให้ฉันกลัวจนย้ายออก ‎เขาจะได้ซื้อบ้านนี้
‎มันชัดเจนจะตาย
‎แต่คุณไม่เคยกลัว
‎อะไร กลัวโรเจอร์เนี่ยนะ
‎คนที่ตะลึงกับเตาหลอมถ่านในห้องใต้ดิน
‎ตอนเขาสิบขวบอะนะ
‎ไม่มีทาง
‎มีอยู่ครั้งหนึ่ง…
‎หลังจากได้รับจดหมายจากผู้เฝ้าดู ‎ฉันไปหาตำรวจ
‎และมันก็ชัดเจนว่าพวกเขาจะไม่ช่วยฉัน
‎คืนหนึ่งฉันกำลังเดินไปห้องนอน…
‎มีคนกำลังมองฉันอยู่
‎โรเจอร์ คัปแลน
‎ไอ้ขี้ขลาดตาขาว
‎ฉันคอยลับมีดฉันให้คมเสมอ
‎ถ้าแกเข้ามาในบ้านฉันอีกละก็
‎ฉันจะเฉือนตุ้มจิ๋วของแกทิ้ง
‎เข้าใจมั้ย
‎ได้ยินรึเปล่า
‎แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎นั่นเมื่อ 12 13 ปีก่อน
‎ไม่รู้ทำไม โรเจอร์ คัปแลน
‎หรือผู้เฝ้าดูตัดสินใจเลิกยุ่งกับฉัน
‎- ขอฉันดูจดหมายคุณได้มั้ย ‎- อ้อ ได้สิครับ
‎ใช่ นี่ใช่เขาเลย
‎"เจอสิ่งที่อยู่ในกำแพงรึยัง" ไอ้ห่าโรเจอร์
‎ไอ้ขี้ป๊อดน่าสมเพช
‎เราควรไปที่นั่นตอนนี้ เรารู้ว่าบ้านเขาอยู่ไหน
‎- รอก่อนดีกว่า ‎- จะรอไปทำไม
‎- คุณต้องคิดให้ดีๆ ก่อน ‎- ที่รัก
‎คุณจะไปกล่าวหาเขาถึงที่บ้านไม่ได้
‎- เขาปิดประตูใส่หน้าคุณแน่ ‎- ใช่เลย
‎และถ้าคุณจำได้ ตำรวจไม่ช่วยเราแล้ว
‎งั้นเราจะจับเขาได้ยังไง
‎ฉันไม่รู้
‎แต่เดี๋ยวเราก็หาทางได้ มาเถอะ
‎นี่ ผมคิดอะไรออกละ
‎เรารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนใช่มั้ย
‎แต่ถ้าเราทำให้เขากลัว
‎เขาจะวิ่งเข้าบ้านและไม่ออกมาอีกเลย
‎แต่ถ้าเรารอเขา…
‎เราก็เผชิญหน้ากับเขาในที่สาธารณะ ‎ฉันก็คิดแบบนั้นเลย
‎ถามจริง คุณโคตรเซ็กซี่เลย
‎โอเค แค่…
‎หลังนี้เหรอ
‎ใช่
‎บ้านสวยดีออก
‎พระเจ้า แล้วเขาจะโมโหไปทำไมกัน
‎บ้านนี้สวยจะตาย
‎เดี๋ยว ดูสิ
‎นั่นพวกเขาเหรอ
‎คิดว่านะ
‎เวรละ
‎พวกเขากำลังขึ้นรถ หลบเร็ว
‎โอเค
‎ช่องสาม
‎อลิสัน โรมันเป็นใคร
‎ยูทูบเบอร์ค่ะ เธอเยี่ยมมาก
‎ทำอาหารเก่งสุดๆ ฉันอยากเป็นเธอ
‎ซอสฮาริสซา…
‎- เราต้องใช้นั่นทำสตูถั่ว ‎- โอเค
‎เราต้องซื้ออะไรอีก
‎- เราต้องซื้อ… ‎- เบเกิล
‎เบเกิล เอาขนมปังด้วยมั้ย
‎เอาสิ
‎ใช่ เนยล่ะ
‎ตามไปสิ
‎เราซื้อ…
‎บางทีเราควรซื้อขนมปังปิ้ง
‎สวัสดีครับ คุณคือโรเจอร์ คัปแลนใช่มั้ย
‎ใช่ แล้วคุณคือ…
‎ผมดีน แบรนน็อค คุณน่าจะรู้อยู่แล้ว
‎สวัสดีค่ะ ฉันนอร่า แบรนน็อค
‎ขอโทษนะ เรารู้จักคุณเหรอ
‎เราอยู่ที่ 657 บูเลอวาร์ด คุณรู้จักบ้านหลังนั้นมั้ย
‎ที่จริง เรารู้จักนะ ใช่
‎มีจดหมายแปลกๆ ส่งมาที่บ้านเรา
‎คุณรู้อะไรเรื่องนั้นมั้ย ‎ผมรู้ว่าคุณชอบเขียนจดหมาย
‎"บทสรรเสริญบ้าน" อะไรพวกนั้น
‎ใช่ นั่นเป็นหนึ่งในบทเรียนของผม
‎อย่ายุ่งกับเราเลยค่ะ
‎เราจะไม่ยุ่งกับคุณ
‎ทันทีที่คุณเลิกยุ่งกับเรา แบบนั้นเป็นไง
‎สิ่งเดียวที่ผมอยากทำคือ ‎สร้างแรงบันดาลใจเรื่องสถาปัตยกรรมให้ลูกศิษย์
‎ถ้าคุณได้รับจดหมายและคุณไม่ชอบ
‎นั่นไม่ใช่ความผิดผม
‎คุณรู้รึเปล่าว่าสามีคุณเรียกตัวเองว่าผู้เฝ้าดู
‎เขารู้ทางเข้าออกบ้านเรา ‎เพราะเขาเคยไปเล่นที่นั่นตอนเด็กๆ
‎ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‎และผมไม่เคยเจอพวกคุณมาก่อน
‎ตอแหลชัดๆ
‎เพราะผมเห็นคุณในอุโมงค์ใต้บ้านเรา ‎เมื่อสองคืนก่อน
‎คุณไปที่นั่นในวันเปิดขายบ้าน ‎คุณคัปแลน ฉันเห็นคุณ
‎ใช่ ใครๆ ก็ทำแบบนั้น
‎พวกเขาไปวันเปิดขายบ้าน
‎แล้วเรื่องส่งจดหมายขู่ล่ะ
‎ใครๆ ก็ทำแบบนั้นด้วยเหรอ
‎ทำให้เจ้าของใหม่ขายแบบขาดทุน ‎คุณจะได้ซื้อบ้านไป
‎คิดว่าผมมีเงินซื้อบ้านคุณเหรอ
‎ผมเป็นครูโรงเรียนรัฐที่เกษียณแล้วนะ
‎ผมไปงานวันเปิดขายบ้านนั่น
‎เพราะมันเคยเป็นของเพื่อนสมัยเด็กผม
‎เขาเพิ่งตายไป ผมเลยอยากเห็นบ้านหลังนั้น
‎ถ้าพวกคุณมีปัญหากับเรื่องนั้น ‎ทำไมไม่แจ้งตำรวจล่ะ
‎ไปกันเถอะ
‎มีเรื่องอะไรกันคะ
‎ไม่รู้เลย ไม่เคยเจอพวกเขามาก่อน
‎พวกคนบ้าน่ะ
‎ไง ลูกรัก
‎อะไรกันวะ
‎นอร่า
‎ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย
‎พระเจ้า อย่าออกมา
‎คุณทำบ้าอะไร
‎คุณกล่าวหาว่าผมคอยดูคุณ
‎ผมก็เลยมาทำให้ฝันคุณเป็นจริงไง
‎- ให้ตาย ‎- ไสหัวไปเลย
‎คุณได้สร้างศัตรูตัวฉกาจขึ้นมา รู้ตัวรึเปล่า
‎ทั้งคู่เลย
‎ต้อนผมในที่สาธารณะต่อหน้าภรรยาผมแบบนั้น
‎เมื่อคืนเธอหมดอารมณ์ดื่มไวน์ไปเลย
‎ขอร้องค่ะ คุณคัปแลน ใจเย็นๆ
‎อย่ามาบอกให้ผมใจเย็น
‎ผมคือฝันร้ายที่กลายเป็นจริงของคุณ
‎คุณจะไม่มีวันเข้ากับเมืองนี้ได้ ‎และผมจะทำให้เป็นแบบนั้น
‎ไอ้คนรวยสันดานเสีย
‎คิดว่าอยู่บ้านแบบนี้แล้วคุณจะทำอะไรก็ได้
‎พูดอะไรก็ได้งั้นเหรอ
‎ไม่มีทาง
‎ตราบใดที่ผมยังอยู่
‎เพราะผมจะมายืนที่นี่ทั้งวันทุกวัน
‎และคุณก็ทำอะไรไม่ได้
‎เพราะตรงนี้เป็นที่สาธารณะ ‎และที่นี่ก็เป็นประเทศเสรีโว้ย
‎- ไปเถอะ ‎- ผมจะไม่ปล่อยให้เขามายุ่งกับเรา
‎เออ เอาเลย ผมจะอยู่เป็นเพื่อนบ้านคุณให้
‎ไปเลย
‎- อะไรวะ ‎- ไปเถอะ
‎ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ผมจะอยู่ตรงนี้ ใช่แล้ว
‎บ้านคุณรู้จักผม บ้านคุณชอบผม
‎บ้านคุณอยากให้ผมอยู่ที่นี่แทนคุณ
‎ใช่แล้ว
‎และผมอาจจะได้อยู่ก่อนคุณจะรู้ตัวซะอีก
‎- ไปเลย ‎- ลูกๆ
‎มาเถอะ เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย
‎ผมคือผู้เฝ้าดู
‎คุณเลขาฯ ช่วยเริ่มอ่านรายงานการประชุม
‎ครั้งสุดท้ายของสมาคมอนุรักษ์ ‎ของเวสต์ฟิลด์ดังๆ หน่อยได้มั้ย
‎ความพยายามของเราที่จะป้องกัน ‎การตัดกิ่งต้นสุดาจีที่ถนนซัมมิท
‎ที่ถูกกล่าวหาผิดๆ ว่า ‎รุกล้ำสายโทรศัพท์ไปหนึ่งเมตร
‎ไม่ได้สูญเปล่า
‎ทางการได้ตกลงแล้วว่า ‎จะไม่แตะต้องต้นสุดาจี
‎เป็นเวลาอย่างน้อย 15 ปี
‎เป็นความสำเร็จที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
‎และตอนนี้รองประธานของเรามีข่าวอัปเดต
‎เรื่องโศกนาฏกรรมที่ปรากฏ ‎ที่สปรูซแอนด์วินด์เซอร์
‎ด้วยความพยายามที่ระมัดระวังของผม
‎ผมยืนยันต่อที่ประชุมได้ว่า ‎เรื่องที่เราสงสัยกันเป็นความจริง
‎จะมีการการปรับปรุง ‎มุมทางตะวันตกเฉียงเหนือ
‎ของสปรูซแอนด์วินด์เซอร์
‎ดีไซเนอร์จากนอกเมืองซื้อ ‎และเตรียมจะติดหน้าต่าง
‎ขนาดหกคูณหกใหม่เอี่ยม ‎แทนหน้าต่างบานเลื่อนคู่ดั้งเดิม
‎แบบเรียงสี่ที่สมส่วน
‎ผมไปที่นั่นพร้อมค้อนและผมทุบ…
‎ผมทุบช่องหน้าต่างทุกบานเลย
‎ติดหน้าต่างหกคูณหก ‎ให้บ้านสไตล์ควีนแอนน์ น่าขำจริง
‎หน้าต่างเปรียบเหมือนดวงตาของบ้าน
‎ผมเป็นสมาชิกกลุ่มนี้มานานแค่ไหนแล้ว
‎ห้าหกปีได้มั้ย
‎สิบปี
‎ลืมนับไปแล้ว
‎เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่
‎อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปหมด
‎แรงกดดันที่จะบิดเบือนสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา
‎สิ่งที่ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน
‎เป็นเพราะคอมพิวเตอร์เหรอ
‎เป็นตอนที่เราย้ายความเป็นมนุษย์ออก ‎และใส่เครื่องจักรเข้าไปแทนเหรอ
‎ไม่รู้สิ ผมไม่รู้ แต่นี่มันบ้ามาก
‎ความไม่สร้างสรรค์ของมัน
‎การต้องยืนตรงนั้น ‎ขณะที่วัฒนธรรม 3,000 ปี
‎ถูกทุบทิ้งไปราวกับมันไม่มีค่าอะไร
‎ผมว่ามีบางอย่างที่เราทำได้
‎เราต้องรวบรวมความกล้าที่จะพูดว่า
‎"ไม่ ฉันไม่ยอมเด็ดขาด"
‎นั่นคือเสียงที่จะดังก้องที่สุด ‎นั่นคือการวิงวอน…
‎ที่จะดังก้องไปหลายยุคสมัย
‎ไปซ่อนเร็ว
‎- คุณแบรนน็อค ‎- สวัสดี
‎มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ
‎ใช่ ที่จริง มีครับ
‎ปรากฏว่าตำรวจไม่ช่วยเราอีกแล้ว
‎เรื่องมันยาวน่ะ
‎แต่เรื่องสำคัญคือมีคนเข้าในบ้านของเรา
‎ผ่านอุโมงค์พวกนี้
‎และผมเชื่อว่า
‎อุโมงค์พวกนี้เชื่อมต่อมายังหนึ่งในบ้านแถวนี้
‎ผมต้องเข้าไปในบ้านคุณ ‎เพื่อดูว่าอุโมงค์ไม่เชื่อมต่อมาที่นี่
‎ดูในตู้เสื้อผ้า ห้องใต้ดิน หรือทั้งบ้านเลย
‎คุณมีหมายค้นรึเปล่า
‎ไม่ ผมบอกแล้วไงว่าตำรวจไม่ช่วยเราแล้ว
‎งั้นฉันก็ให้คุณเข้ามาไม่ได้ค่ะ
‎ทางกฎหมายแล้ว ฉันให้เข้าไม่ได้
‎ไม่เอาน่า
‎คุณแบรนน็อค มีใครบอกคุณมั้ยว่าคุณดูโทรม
‎รอยคล้ำใต้ตานั่น ‎เกิดจากภาวะต่อมหมวกไตล้านะ
‎ฉันก็อยากเอาน้ำมันตับปลาค็อดให้คุณนะ
‎แต่ ณ จุดนี้ ฉันว่า ‎กินไปก็คงไม่ช่วยอะไรแล้ว
‎ไง แจสเปอร์ ไง เพื่อน
‎นี่ ใต้บ้านคุณมีอุโมงค์มั้ย
‎คุณอาจใช้ทางนั้นแอบเข้าบ้านเรา ‎เพื่อไปเล่นถาดชักรอกที่คุณรักน่ะ
‎การปรับปรุงบ้านแย่ๆ นั่น ‎คงทำให้คุณเครียดมากสินะ
‎- เคาน์เตอร์ไม้เขียงเนี่ยนะ ‎- ใช่
‎นี่จะทำบ้านให้เป็นร้านอาหารเหรอ
‎ฉันไม่เคยเจอใครใช้เงินมากมาย
‎เพื่อแต่งบ้านให้ดูน่าเกลียดเลย
‎กลางคืนคุณคงนอนไม่หลับ
‎เพราะมัวแต่เสียใจถึงเรื่องแย่ๆ ‎ที่คุณทำกับบ้านสินะ
‎ใครจามน่ะ
‎แจสเปอร์
‎ผมมองเห็นแจสเปอร์ คุณโกหก…
‎เฮ้ย นี่
‎เฮ้ย
‎แม่ง
‎กล้าดียังไง
‎คุณเป็นเพื่อนบ้านที่แย่มากๆ
‎(สัญญาณเปิดแล้ว)
‎ดีน
‎นอร่า
‎นอร่า คุณอยู่ไหน
‎นอร่า
‎คุณแบรนน็อค
‎พ่อ เขามีปืน
‎งั้นเหรอ ในกระเป๋าเสื้อผมอาจเป็นนิ้วก็ได้นะ
‎- ปล่อยเขาไป ‎- ดีน
‎- พ่อ ทำตามที่เขาบอกสิ ‎- อะไรนะ
‎ภรรยากับลูกสาวของคุณอยู่ในห้องใต้ดิน
‎เดี๋ยวผมจะให้พวกเธอดูบางอย่าง
‎- คุณต้องการอะไร ‎- ผมต้องการอะไรน่ะเหรอ
‎คุณก็รู้นี่ ผมต้องการบ้านคุณ
‎โอเค ได้ คุณเอาไปเลย
‎- ผมทำคุณหมดความสนใจเหรอ ‎- เปล่า
‎คิดจะหยิบมีดใช่มั้ย นี่จะจบไม่สวยนะ
‎- พ่อ ‎- อย่า
‎ดีน ทำตามที่เขาบอก
‎ทำอยู่ ผมจะทำ
‎โอเค
‎คุณไม่ต้องทำแบบนี้หรอก ‎ที่นี่คุณเป็นคนคุม
‎ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ
‎ถ้าผมอยากได้มากกว่าบ้านคุณล่ะ
‎คุณจะทำอะไร
‎- พ่อ ‎- โอเค อย่า
‎ไม่นะ
‎ดีน เกิดอะไรขึ้น
‎- ดีน ไม่เป็นไร คุณไม่เป็นไร ‎- ไม่
‎คุณไม่เป็นไรแล้ว ที่รัก
‎รู้สึกยังไงบ้างคะ
‎ดีขึ้นแล้ว นี่ช่วยได้
‎ไปส่งลูกๆ มาเป็นไงบ้าง
‎ก็ดีค่ะ
‎ที่รัก…
‎คุณต้องไปหาหมอนะ
‎ผมรู้
‎- มันก็แค่ฝันร้าย ‎- ที่รัก…
‎นี่มันเก้าโมงเช้าวันอังคาร ‎และคุณกำลังดื่มเหล้าสกอตช์นะ
‎เราต้องย้ายไปจากที่นี่ถาวร
‎เพื่อลูกๆ เพื่อครอบครัวของเรา
‎โอเคนะ เราต้องขายบ้านหลังนี้
‎ผมเห็นด้วย
‎ที่รัก
‎แบบนี้นี่เอง แกถึงเข้ามาได้
‎คุณเข้ามาทางบ้านเธอ
‎ผมว่าแล้ว เข้าใจแจ่มแจ้งเลย
‎ส่วนคุณ ผมจะรู้ให้ได้ว่าประตูเล็กๆ นั่นอยู่ไหน
‎และคุณจะรู้ตอนผมรู้ ‎เพราะผมจะเริ่มโผล่ไปที่ห้องนั่งเล่นคุณ
‎พูดเรื่องอะไรของคุณ
‎อย่าทำเหมือนผมเป็นคนบ้า
‎ผมนึกว่าแอนดรูว์ เพียร์ซฟังดูเพี้ยนแล้ว
‎แต่ผมคิดว่าแอนดรูว์ เพียร์ซอาจเป็น
‎คนที่สติดีที่สุดที่เคยอยู่ในเมืองนี้
‎ฉันแค่คุยกับคุณคัปแลนเรื่องลูกชายฉัน
‎เขาเป็นครูคนโปรดของลูกฉัน
‎แหงสิ คุณคุยกันเรื่องนั้นสินะ
‎ส่วนคุณ แหม ต้องขอบอกเลย
‎คุณดูไม่เหมือนคนลัทธิดื่มเลือดเลยนะ
‎โอเค พล่ามเรื่องลัทธิดื่มเลือดอีกแล้ว
‎เวสต์ฟิลด์ เมืองวิปริต ใครจะไปคิดเนอะ
‎นั่นละสิ่งที่เราคุยกันอยู่ หาวิธีกันน่ะ
‎- ลักพาตัวเด็ก ดื่มเลือดพวกเขา ‎- อะไรนะ
‎เพราะเราเป็นมนุษย์สัตว์เลื้อยคลาน
‎เราชอบชุมนุมดื่มเลือด ‎นั่นโคตรสมเหตุสมผลเลย
‎รู้มั้ยว่าปัญหาเรื่องความสงสัย ‎ประสาทหลอนของคุณ
‎ส่งผลเสียยังไง
‎ตอนนี้ภรรยาผมอยากแยกทางกับผมเพราะคุณ
‎เธอฉลาดดีนะ
‎ไม่ เพราะเรื่องเพ้อเจ้อที่คุณคิดไปเองต่างหาก
‎เธอคิดว่าผมปกปิดความลับจากเธอ
‎ยินดีด้วยที่ทำชีวิตคู่ผมพัง
‎รู้อะไรมั้ย พวก
‎ยินดีด้วย เพราะคุณชนะ
‎เราจะประกาศขายบ้าน
‎ตอนนี้พวกคุณคนใดคนหนึ่งก็จะได้ซื้อมัน
‎ไปเปลี่ยนเป็น
‎บ้านชุมนุมลัทธิห่าเหว
‎สวรรค์โปรด ได้ยินมั้ย โรเจอร์
‎สำหรับชุมนุมลัทธิดื่มเลือดของเรา ‎สำหรับชุมนุมลัทธิ…
‎อยากรีบบอกสมาชิกลัทธิคนอื่นแล้วเนี่ย
‎แล้วเราจะได้เผยแพร่คำสอนของคิวอะนอน
‎นั่นเข้าท่ามากเลย
‎คุณแม่งบ้าไปแล้ว
‎ภรรยาคุณด้วย ไปให้พ้นเลย
‎ไปแล้วไปลับเลยนะ ไอ้เวร
‎ช่วยหน่อยสิ โอเค
‎โทษทีค่ะ เราสั่งเยอะไปหน่อย ของเยอะเลย
‎เอาไป ขอบใจ
‎ผมช่วยถือครับ
‎ขอบใจนะ
‎นี่
‎ขอบคุณที่มากินข้าวด้วยนะ
‎ขอบคุณที่ชวนผมครับ
‎โอเค
‎ฟังนะ นายกับฉัน เราเริ่มต้นกันไม่ดี
‎เป็นความผิดฉันเอง
‎ขอโทษด้วยนะ
‎ก็แค่…
‎การมีลูกสาว
‎มันยากน่ะ
‎ฉันขอโทษ
‎โอเค ไปดื่มไวน์กัน
‎ดีน เบาๆ หน่อย
‎อะไร เขาอายุ 19 แล้ว ‎คุณไม่เคยไปฝรั่งเศสเหรอ
‎คนที่นั่นเริ่มดื่มตั้งแต่เด็กๆ เลยนะ
‎ใช่
‎ดื่มเลย อย่าลืมดมก่อน
‎- ดมเหรอครับ ‎- ดมกลิ่นหอมๆ ของมัน
‎ใช่ ดี ทีนี้ก็ดื่ม
‎- รสดีมากครับ ‎- ของดีเลยเนอะ
‎- ว้าว ‎- พ่อเป็นอะไรไปคะ
‎พ่อเหรอ หมายความว่าไง
‎ก็พ่อทำตัวดีอีกแล้ว
‎ไม่เอาน่า พ่อก็ทำตัวดีตลอดแหละ
‎ไม่ ไม่ได้ทำตัวดีตลอด
‎หนูไม่ได้โง่นะ หนูรู้ว่ามีเรื่องอะไรแน่ๆ
‎คุณอยากบอกลูกๆ มั้ย
‎บอกอะไรคะ
‎เราจะขายบ้านจ้ะ
‎- อะไรนะ ‎- เดี๋ยว จริงเหรอคะ
‎- ใช่ ‎- ทำไมไม่ถามเราก่อนฮะ
‎แต่หนูชอบที่นี่
‎- พี่ไม่ชอบสักหน่อย ‎- ฉันชอบ
‎- ตอนแรกพี่ไม่ชอบ ‎- อะไรนะ
‎จ่ายสด 3.5 ล้านเหรอ
‎- โอนเงินภายในสิบวัน ‎- ว้าว
‎เมื่อวานบรูซ นายหน้าคนใหม่ของเราโทรบอก
‎และใช่ เมื่อคืนเรารับข้อเสนอ
‎ใช่ นั่นมากกว่าราคาที่ตั้งไว้สามแสน ‎ซึ่งมากกว่าที่เราหวังไว้
‎แถมนั่นเอามาโปะค่าปรับปรุงได้ ‎และได้กำไรอีกนิดหน่อยด้วย
‎งั้นเรื่องนี้ก็จบลงแบบแสนสุขสินะ
‎ตายจริง ฉันขอโทษค่ะ
‎นั่นมันหยาบคายมากเลย
‎พูดถึงเงินที่เราขายบ้านได้ ‎ซึ่งตรงข้ามกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง
‎เรื่องที่สำคัญจริงๆ น่ะ
‎อย่างมะเร็งน่ะเหรอ
‎ใช่ค่ะ
‎คุณดูสุขภาพดีมาก ‎จนบางครั้งฉันก็ลืมไปน่ะ
‎คุณเป็นยังไงบ้าง
‎ฉันได้รับการตอบรับให้เข้าทดลอง
‎วิธีรักษามะเร็งแบบใหม่ที่เลน็อกซ์ฮิล
‎นั่นวิเศษไปเลยค่ะ
‎ธีโอดอร่า นั่น… ว้าว นั่นเยี่ยมไปเลย
‎เยี่ยมจริงๆ ค่ะ
‎ขอโทษนะ เราดูบอร์ดผู้ต้องสงสัย ‎เป็นครั้งสุดท้ายได้มั้ย
‎- ดีน ‎- เถอะน่า
‎ขออีกครั้งเดียวแล้วผมจะเอาไปทิ้ง
‎อีกครั้ง นี่คือผู้ต้องสงสัยหลัก
‎ใช่
‎เรามีโรเจอร์ คัปแลน คนเพี้ยน
‎ฉันยังคิดว่าเป็นเขาอยู่นะ
‎แต่เราก็มีพวกวินสโลว์
‎แล้วคู่รักโรคจิตนี่อีกล่ะ
‎เอาละ แอนดรูว์ เพียร์ซบอกว่า
‎พวกเขาเป็นแวมไพร์ผีดิบอะไรสักอย่าง
‎ฉันแค่ไม่คิดว่าพวกเขามีแรงจูงใจ ‎ให้คุกคามพวกคุณ
‎ทีนี้ก็เหลือ…
‎จอห์น กราฟฟ์ เพื่อนของเรา
‎ซึ่งพวกคุณไม่มีใครคิดเลยว่า
‎เขาจะเป็นผู้ต้องสงสัย
‎ดีน ก็เพราะว่าเขาจะก่อเหตุที่แยบยล
‎แล้วหายตัวไปเป็นยี่สิบปี
‎จากนั้นก็กลับเข้าเมือง ‎เพื่อมาทรมานคุณไปทำไม
‎แต่นั่นคือสิ่งที่เขาทำ จริงมั้ย
‎ผมลงไปข้างล่าง เขาอยู่ในครัว
‎รู้ตัวอีกที ผมก็กำลังคุยกับคน
‎ที่ยอมรับเป็นนัยๆ ว่าฆ่าลูกสาวของเขาที่นี่
‎ไม่ใช่ คุณคุยกับคน
‎ที่อยากให้คุณคิดว่า ‎เขาคือจอห์น กราฟฟ์ และมันได้ผล
‎สำหรับพวกเรา จอห์น กราฟฟ์เป็นแค่ชื่อ
‎คุณมีใบหน้าเขาในหัว ‎และคุณก็หมกมุ่นกับมันไม่หยุด
‎บางทีมันอาจเป็นแรงจูงใจของคนอื่น
‎ฉันไม่ไหว ขอร้องละ ให้ตาย พอเถอะ
‎ไม่เอาน่า เราขายบ้านไปแล้ว
‎คุณพูดถูก
‎ผมจะไม่ดูบอร์ดอีกแล้ว
‎บรูซโทรมา
‎หวัดดีค่ะ บรูซ ค่ะ
‎อะไรนะ
‎- มีอะไร ‎- พวกเขาทำแบบนั้นไม่ได้นะ
‎โอเค
‎มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
‎พวกเขาถอนข้อเสนอ
‎หา! ทำไม
‎(บ้านจากนรก)
‎"บ้านจากนรก" วิเศษไปเลย
‎"ครอบครัวจากนิวเจอร์ซีย์ ‎อยากหนีออกไปจากบ้าน
‎ที่พวกเขานึกว่าเป็นบ้านในฝัน
‎ในย่านหรูของเวสต์ฟิลด์ ‎หลังจากได้รับจดหมายนิรนาม
‎ที่บอกใบ้ถึงพิธีกรรมซาตาน ‎และการฆาตกรรมหมู่
‎ซึ่งเป็นความลับในอดีตของบ้าน"
‎"เจ้าของบ้านยังคงจัดพิธีชั่วร้าย
‎โดยใช้บ้านอายุ 100 ปีเป็นสถานที่ชุมนุม
‎และสามารถเข้าบ้านได้ตามใจชอบ ‎ผ่านเส้นทางลับ"
‎แม่งเอ๊ย
‎นี่ฝีมือเธอ เป็นเธอใช่มั้ย
‎โอ้โฮ ช่างเป็นการอนุมานที่น่าทึ่ง
‎ทั้งที่ฉันบอกไปแล้วว่าฉันจะทำ
‎ทำไม ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
‎ฉันก็นึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน อีเวร
‎จนเธอมากล่าวหาฉัน
‎บุกเข้ามาในคันทรีคลับต่อหน้าทุกคน
‎บอกว่าฉันบุกเข้าไปในบ้านเธอ ‎และฉันฆ่าตัวมัสค์แรตของลูกชายเธอ
‎ตอนนี้สโมสรระงับบัตรสมาชิกฉัน
‎เราจะขายบ้าน โอเคนะ
‎ทำไมเธอต้องทำมันพังด้วย
‎ทั้งที่เราพยายามไปจากที่นี่
‎เพราะเธอไม่สมควรทำกำไรได้
‎ไม่สมควรได้เลย
‎เธอสมควรเสียทุกอย่างไป
‎ไปตายซะ แคเรน
‎ไม่ เธอสิไปตายซะ
‎ไปตายซะไป เพราะอะไรรู้มั้ย
‎สิ่งที่เธอโดนมันสาสมแล้ว
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ