1
00:00:06,297 --> 00:00:09,342
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:10,301 --> 00:00:12,595
‎แกเป็นใคร มานี่เลย

3
00:00:12,679 --> 00:00:13,722
‎- ดีน
‎- หยุดนะ

4
00:00:13,805 --> 00:00:15,473
‎เดี๋ยว เขาอาจมีปืนนะ

5
00:00:15,557 --> 00:00:16,683
‎แกเป็นใคร

6
00:00:16,766 --> 00:00:18,184
‎- ดีน รอด้วย
‎- มานี่

7
00:00:19,561 --> 00:00:20,729
‎- พระเจ้า
‎- เฮ้ย

8
00:00:21,312 --> 00:00:22,147
‎เฮ้ย

9
00:00:24,649 --> 00:00:25,525
‎เฮ้ย

10
00:00:30,739 --> 00:00:31,948
‎พระเจ้าช่วย

11
00:00:32,032 --> 00:00:33,241
‎ที่นี่มันอะไรกัน

12
00:00:34,325 --> 00:00:36,453
‎เฮ้ย แก

13
00:00:36,536 --> 00:00:39,164
‎กลับมานี่ หยุด

14
00:00:39,247 --> 00:00:40,373
‎เขาไปไหนแล้ว

15
00:00:40,457 --> 00:00:41,332
‎ฉันไม่เห็นเขาแล้ว

16
00:00:41,416 --> 00:00:42,500
‎เขาอยู่ไหนวะ

17
00:00:42,584 --> 00:00:44,544
‎ไม่นะ

18
00:00:45,545 --> 00:00:47,839
‎เฮ้ย

19
00:00:52,135 --> 00:00:53,303
‎พวกนั้นรู้เรื่องเราแล้ว

20
00:00:57,682 --> 00:00:59,100
‎วันนี้มีเรื่องอะไรครับ

21
00:00:59,184 --> 00:01:02,979
‎- มีประตูลับในห้องใต้ดินของเรา
‎- มันนำไปสู่อุโมงค์ต่างๆ

22
00:01:03,063 --> 00:01:04,939
‎และเราเจอผู้ชายอยู่ข้างล่างนั่น

23
00:01:05,023 --> 00:01:08,151
‎เราวิ่งไล่ตามเขา และเขาก็หายไป

24
00:01:08,234 --> 00:01:10,904
‎งั้นดูจากที่คุณไปอาละวาดที่คันทรีคลับ

25
00:01:11,446 --> 00:01:13,573
‎คุณเลยคิดว่าเป็นผมในอุโมงค์นั่นสินะ

26
00:01:13,656 --> 00:01:16,993
‎เพราะคุณบอกว่า
‎ผมเป็นคนวางแผนเรื่องนี้กับแคเรน

27
00:01:17,077 --> 00:01:21,372
‎และคุณคิดว่าเราพยายามทำให้คุณกลัว
‎จนต้องขายบ้าน

28
00:01:21,456 --> 00:01:23,750
‎เกิดอะไรขึ้นกับทฤษฎีจอห์น กราฟฟ์ล่ะ ดีน

29
00:01:23,833 --> 00:01:24,876
‎จำได้ละ

30
00:01:24,959 --> 00:01:28,671
‎คุณบอกว่าผมปกปิด
‎คดีฆาตกรรมของจอห์น กราฟฟ์

31
00:01:28,755 --> 00:01:30,632
‎คุณพูดต่อหน้าทุกคนเลย

32
00:01:30,715 --> 00:01:32,759
‎บางทีจอห์น กราฟฟ์กับผม
‎อาจร่วมมือกันก็ได้

33
00:01:32,842 --> 00:01:34,010
‎ที่เราจะบอกคือ

34
00:01:34,677 --> 00:01:38,223
‎ที่ผ่านมามันมีอีกทางเข้าไปในบ้านเรา
‎และเราเสิร์ชออนไลน์แล้ว

35
00:01:38,306 --> 00:01:41,684
‎พวกทำเหล้าเถื่อนเคยใช้อุโมงค์พวกนั้น
‎ช่วงห้ามขายเหล้า

36
00:01:41,768 --> 00:01:43,937
‎ในนั้นมีเตียง มีอาหารด้วย

37
00:01:44,020 --> 00:01:46,856
‎ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร
‎เห็นชัดว่าเขานอนอยู่ข้างล่างนั่น

38
00:01:46,940 --> 00:01:49,442
‎หรืออาจหลายคนก็ได้ ผมกับจอห์น กราฟฟ์

39
00:01:49,526 --> 00:01:52,612
‎อาจมีหลายคน เราถึงได้มาที่นี่ไง

40
00:01:52,695 --> 00:01:56,991
‎เพื่อขอความช่วยเหลือจากคนที่คุณสงสัย
‎ว่าอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

41
00:01:57,075 --> 00:01:58,159
‎รู้อะไรมั้ย พวก

42
00:01:58,243 --> 00:02:01,746
‎มันยังน่าเชื่ออยู่ว่า
‎คุณกับแคเรนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

43
00:02:01,830 --> 00:02:04,749
‎และคุณพ้นข้อกล่าวหาได้
‎ด้วยการเอาหมายค้นมา

44
00:02:04,833 --> 00:02:07,377
‎ช่วยตัวเองให้พ้นผิดต่อหน้าเราไง

45
00:02:07,460 --> 00:02:10,880
‎เราจะได้ตัดคุณออกจากผู้ต้องสงสัยหลัก

46
00:02:13,174 --> 00:02:18,638
‎โอเค เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของผม
‎คุณอยากให้ผมทำอะไรกันแน่

47
00:02:19,764 --> 00:02:20,598
‎โอเค

48
00:02:21,224 --> 00:02:25,061
‎โอเค ผมปิดทางเข้าออกไปแล้ว

49
00:02:25,145 --> 00:02:27,105
‎แต่ผมคิดว่าคุณควรเข้าไปในนั้น

50
00:02:27,188 --> 00:02:28,773
‎เข้าไปในอุโมงค์นั่นเพราะ…

51
00:02:28,857 --> 00:02:31,526
‎อาจให้ทีมคุณไปดูว่าอุโมงค์ไปสุดที่ไหน

52
00:02:31,609 --> 00:02:34,445
‎- เพราะในนั้นอย่างกับเขาวงกต
‎- มีหลายช่องมาก

53
00:02:34,529 --> 00:02:36,364
‎ผมว่าไปเช็กบ้านมิตช์กับโม

54
00:02:36,447 --> 00:02:38,741
‎- บ้านพวกวินสโลว์ด้วย
‎- พวกวินสโลว์

55
00:02:38,825 --> 00:02:40,785
‎เข้าใจละ ผมเข้าใจที่คุณพูดละ

56
00:02:40,869 --> 00:02:43,788
‎ใช่ นี่คือสิ่งที่ผมจะทำ…

57
00:02:46,875 --> 00:02:49,627
‎ไม่ทำห่าอะไรเลย

58
00:02:50,336 --> 00:02:51,254
‎- อะไรนะ
‎- ว่าไงนะ

59
00:02:51,337 --> 00:02:53,923
‎ได้ยินแล้วนี่ คิดว่าผมจะช่วยคุณ

60
00:02:54,007 --> 00:02:55,008
‎หลังจากสิ่งที่คุณทำเหรอ

61
00:02:55,091 --> 00:02:57,635
‎ด่าผมกับผู้หญิงของผมต่อหน้าคนอื่น…

62
00:02:58,845 --> 00:02:59,971
‎กล่าวหาผม

63
00:03:00,597 --> 00:03:01,848
‎พวกคุณหน้าด้านมาก

64
00:03:01,931 --> 00:03:02,974
‎เหลือเชื่อเลย

65
00:03:03,057 --> 00:03:05,602
‎- นี่มันหน้าที่คุณนะ
‎- คุณทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้

66
00:03:05,685 --> 00:03:06,811
‎คอยดูละกัน

67
00:03:06,895 --> 00:03:09,898
‎ผมจะไม่สนห่าอะไรคุณสองคนทั้งนั้น

68
00:03:09,981 --> 00:03:12,233
‎- จัดการกันเองนะ ผมพอละ
‎- ผมจะไปหาเอฟบีไอ

69
00:03:12,317 --> 00:03:14,068
‎สำนักงานไหน นวกเหรอ

70
00:03:15,111 --> 00:03:17,030
‎ผมจะโทรบอกพวกเขาให้ว่าคุณจะไปหา

71
00:03:17,113 --> 00:03:18,448
‎คนพวกนั้นเป็นเพื่อนผมเอง

72
00:03:18,531 --> 00:03:20,950
‎สุดสัปดาห์นี้ผมจะไปล่ากวาง
‎กับเพื่อนเอฟบีไอสองคน

73
00:03:21,534 --> 00:03:24,120
‎จากนั้นผมจะเล่นงานคุณ ไอ้เศษสวะ

74
00:03:24,204 --> 00:03:28,458
‎แหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือได้บอกผมว่า
‎คุณเป็นคนเขียนจดหมายหนึ่งฉบับ

75
00:03:28,541 --> 00:03:29,667
‎ไม่ใช่สักหน่อย

76
00:03:29,751 --> 00:03:31,085
‎- นั่นไม่จริงนะ
‎- อะไร

77
00:03:31,169 --> 00:03:33,671
‎- ผมจะทำแบบนั้นทำไม
‎- บ้านต้องใช้เงินเยอะใช่มั้ย

78
00:03:33,755 --> 00:03:36,716
‎คุณเจอปัญหาหนัก คุณต้องหาทางหนี

79
00:03:36,799 --> 00:03:39,552
‎รู้รึเปล่าว่าแจ้งความเท็จ
‎ถือเป็นความผิดอาญานะ

80
00:03:39,636 --> 00:03:41,221
‎ติดคุกปีครึ่งได้เลยนะ

81
00:03:41,304 --> 00:03:43,473
‎แล้วคุณแจ้งความกับเรากี่รอบ ดีน

82
00:03:43,556 --> 00:03:46,267
‎หกครั้งได้มั้ย คุณได้ติดคุกสิบปีเลยนะ

83
00:03:46,351 --> 00:03:48,102
‎- เดี๋ยวก่อน
‎- รู้มั้ยมันเรียกว่าอะไร

84
00:03:48,186 --> 00:03:52,023
‎เวลาคุณข่มขู่คนอื่น
‎แล้วมันทำให้คนคนนั้นหนีออกจากตึกน่ะ

85
00:03:52,106 --> 00:03:53,483
‎ในกรณีนี้คือครอบครัวคุณ

86
00:03:53,566 --> 00:03:55,318
‎มันเรียกว่าภัยคุกคามจากการก่อการร้าย

87
00:03:55,401 --> 00:03:56,569
‎นี่มันไร้สาระ

88
00:03:56,653 --> 00:03:58,321
‎ในที่สุดเราก็เห็นตรงกัน

89
00:03:58,404 --> 00:04:01,115
‎ตั้งแต่คุณมาอวดเบ่งที่นี่

90
00:04:01,199 --> 00:04:04,369
‎เราก็เจอแต่เรื่องไร้สาระ
‎เพราะมันเป็นสิ่งเดียว

91
00:04:04,452 --> 00:04:07,038
‎ที่ออกมาจากปากคุณ คุณแบรนน็อค

92
00:04:07,121 --> 00:04:11,417
‎เพราะงั้นคุณกับภรรยาที่น่ารักของคุณ
‎ช่วยไสหัวออกไปจากออฟฟิศผมที

93
00:04:18,299 --> 00:04:21,427
‎ฉันไม่รู้ว่าเขารู้เรื่องได้ยังไง
‎แต่ฉันไม่ได้บอกเขานะ

94
00:04:25,431 --> 00:04:28,434
‎ฉันไม่ได้บอกแชมเบอร์แลนด์
‎เรื่องที่ดีนเขียนจดหมาย

95
00:04:28,518 --> 00:04:30,311
‎นั่นคือความจริงที่สุด

96
00:04:30,937 --> 00:04:33,523
‎อาจเป็นผู้เชี่ยวชาญลายมือก็ได้ที่บอกเขา

97
00:04:33,606 --> 00:04:37,402
‎ฉันบอกเขาว่าให้เก็บเป็นความลับ
‎แต่ฉันไม่รู้จักเขาดีพอ

98
00:04:37,485 --> 00:04:39,904
‎แต่ไม่ใช่ฉันแน่ ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี

99
00:04:39,988 --> 00:04:42,156
‎แต่คุณต้องเชื่อฉันนะ

100
00:04:48,246 --> 00:04:51,040
‎ฟังนะ ฉันรู้ว่าคุณสงสัยในตัวฉัน

101
00:04:51,624 --> 00:04:53,126
‎คุณรู้จักฉันผ่านแชมเบอร์แลนด์

102
00:04:53,209 --> 00:04:55,378
‎ซึ่งตอนนี้คุณไม่ไว้ใจอีกแล้ว

103
00:04:56,170 --> 00:04:59,340
‎แต่ฉันไม่มีแรงจูงใจที่จะทำร้ายคุณ

104
00:05:01,050 --> 00:05:03,303
‎และฉันก็มีเวลาไม่มาก เข้าใจใช่มั้ย

105
00:05:04,887 --> 00:05:10,560
‎คดีนี้ทำฉันนอนไม่หลับ
‎และฉันจะไม่พักจนกว่าจะไขคดีได้

106
00:05:10,643 --> 00:05:14,772
‎ฉันควรจะใช้เวลากับลูกสาวและหลานสาว

107
00:05:14,856 --> 00:05:18,776
‎แต่ฉันกลับมานั่งไขคดีที่นี่กับคุณสองคน

108
00:05:18,860 --> 00:05:20,361
‎ฉันขอบอกคุณตอนนี้เลย

109
00:05:20,987 --> 00:05:23,906
‎ถึงมีหรือไม่มีพวกคุณ ฉันก็จะไขคดีนี้

110
00:05:24,657 --> 00:05:27,327
‎เพราะงั้น ดีน ช่วยนั่งลงด้วย

111
00:05:27,410 --> 00:05:29,537
‎ฉันจะได้บอกพวกคุณถึงสิ่งที่ฉันพบ

112
00:05:31,956 --> 00:05:34,250
‎ได้ โอเค ว่ามาเลย

113
00:05:34,334 --> 00:05:37,211
‎ฟังนะ ฉันเข้าใจ พวกคุณกดดันมาก

114
00:05:37,295 --> 00:05:38,463
‎เราต้องไขคดีนี้ให้ได้

115
00:05:38,546 --> 00:05:41,674
‎ก่อนที่สถานีตำรวจเวสต์ฟิลด์
‎จะโยนความผิดให้คุณ

116
00:05:41,758 --> 00:05:43,384
‎ผมรู้สึกเหมือนจะสติแตกแล้ว

117
00:05:43,468 --> 00:05:46,554
‎ทุกครั้งที่ผมคิดทบทวนเรื่องนี้
‎มันกลายเป็นคนอื่นตลอด

118
00:05:46,637 --> 00:05:50,308
‎อย่างตอนนี้ผมมั่นใจมากว่าเป็นฝีมือแคเรน

119
00:05:50,391 --> 00:05:53,978
‎ยกเว้นสถานีตำรวจ
‎พวกเขาต้องมีส่วนด้วยสิ จริงมั้ย

120
00:05:54,062 --> 00:05:57,148
‎หรือเรื่องลัทธิของมิตช์กับโม

121
00:05:57,231 --> 00:05:59,150
‎บางทีแอนดรูว์ เพียร์ซอาจไม่ได้บ้า

122
00:05:59,233 --> 00:06:00,943
‎หรืออาจเป็นคนอื่นเลย

123
00:06:01,527 --> 00:06:02,570
‎อะไรนะ

124
00:06:02,653 --> 00:06:05,948
‎เพราะฉันสืบต่อจากเบาะแสที่ลูกสาวคุณเจอ
‎เรื่องโรเจอร์ คัปแลนน่ะ

125
00:06:06,032 --> 00:06:08,117
‎และฉันคิดว่าเป็นเขา

126
00:06:08,201 --> 00:06:09,535
‎- ใช่เขาแน่ๆ
‎- ทำไมคะ

127
00:06:11,204 --> 00:06:12,205
‎ภรรยาเก่าไง

128
00:06:12,955 --> 00:06:16,292
‎ในกรณีแบบนี้
‎ถ้าการหย่าเละเทะ ถือว่าดีมาก

129
00:06:16,376 --> 00:06:17,502
‎นั่นแปลว่าเธอจะเล่าหมด

130
00:06:18,127 --> 00:06:21,964
‎และภรรยาเก่าของโรเจอร์ คัปแลน
‎ก็ปากสว่างทีเดียว

131
00:06:22,048 --> 00:06:24,342
‎- คะ
‎- คุณคือทริช คัปแลนใช่มั้ย

132
00:06:24,425 --> 00:06:26,302
‎ไม่ใช่ เคยใช่น่ะ

133
00:06:26,386 --> 00:06:28,596
‎เธอกับโรเจอร์หย่ากันเมื่อ 25 ปีก่อน

134
00:06:28,679 --> 00:06:30,807
‎เขาทิ้งเธอไปหาอดีตลูกศิษย์ของเขา

135
00:06:30,890 --> 00:06:33,059
‎โรเจอร์กับฉัน เราหย่ากัน…

136
00:06:33,142 --> 00:06:35,937
‎เราคุยกันไม่ถึงสิบนาที เธอก็เล่าเรื่องนี้

137
00:06:36,020 --> 00:06:39,399
‎ถ้ามีคนเขียนจดหมายแปลกๆ เรื่องบ้าน

138
00:06:39,482 --> 00:06:42,151
‎และเรียกตัวเองว่าผู้เฝ้าดู

139
00:06:43,194 --> 00:06:45,029
‎ต้องเป็นโรเจอร์แน่

140
00:06:45,113 --> 00:06:47,448
‎- พระเจ้าช่วย
‎- ฉันก็พูดแบบนั้น

141
00:06:47,532 --> 00:06:48,574
‎พระเจ้าช่วย

142
00:06:48,658 --> 00:06:50,660
‎แล้วเธอก็เล่าทุกอย่างเกี่ยวกับเขา

143
00:06:50,743 --> 00:06:53,454
‎โรเจอร์เติบโตในย่านยากจน

144
00:06:53,538 --> 00:06:56,666
‎เขาอยู่ในอะพาร์ตเมนต์เล็กๆ
‎กับแม่เขา ซึ่งหย่ากับพ่อเขา

145
00:06:56,749 --> 00:07:00,169
‎สมัยก่อนในยุค 1950 การหย่านี่เรื่องใหญ่นะ

146
00:07:00,253 --> 00:07:01,921
‎มันเป็นเรื่องน่าละอาย

147
00:07:02,672 --> 00:07:06,217
‎แต่โรเจอร์มีเพื่อนที่อยู่ย่านคนรวย

148
00:07:06,300 --> 00:07:09,470
‎โอ้โฮ ดูหลังคาไม้ซีดาร์นั่นสิ

149
00:07:10,138 --> 00:07:12,098
‎นั่นระเบียงหลังคาเหรอ

150
00:07:12,181 --> 00:07:14,392
‎ไม่อยากจะเชื่อว่านี่บ้านนาย

151
00:07:14,934 --> 00:07:16,769
‎- เหลือเชื่อเลย
‎- และบ้านคุณไม่ใช่

152
00:07:16,853 --> 00:07:18,312
‎บ้านหลังเดียวที่เขาหมกมุ่นนะ

153
00:07:18,396 --> 00:07:22,316
‎มีอีกหลัง เลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ
‎บ้านที่เพื่อนอีกคนของเขาอาศัยอยู่

154
00:07:23,568 --> 00:07:26,904
‎- ทำไมนายมองบ้านเราแบบนั้นล่ะ
‎- ฉันแค่ชอบมันน่ะ

155
00:07:26,988 --> 00:07:28,948
‎นายจะเข้ามาเล่นมั้ย

156
00:07:29,031 --> 00:07:29,866
‎เอาสิ

157
00:07:29,949 --> 00:07:31,242
‎นี่มันพิลึกพิลั่นมากๆ

158
00:07:31,325 --> 00:07:32,660
‎งั้นเหรอ

159
00:07:32,743 --> 00:07:36,122
‎เขาเป็นเด็กยากจนจากครอบครัวบ้านแตก

160
00:07:36,205 --> 00:07:40,209
‎และเขาก็เห็นเพื่อนๆ ของเขา
‎ที่ไม่ได้แตกต่างจากเขา

161
00:07:41,210 --> 00:07:43,129
‎อาศัยอยู่ในคฤหาสน์

162
00:07:43,212 --> 00:07:46,466
‎ที่ดูเหมือนพระราชวังสำหรับเขา

163
00:07:47,133 --> 00:07:51,053
‎ตั้งแต่เด็กๆ เขาอยากเป็นสถาปนิก

164
00:07:51,137 --> 00:07:53,347
‎เรียนสถาปัตยกรรม แต่เขาไม่มีเงิน

165
00:07:53,431 --> 00:07:56,309
‎เขายากจนก็เลยไปเรียนวิทยาลัยชุมชนแทน

166
00:07:56,392 --> 00:07:57,727
‎เรียนภาคค่ำที่รัตเกอส์

167
00:07:57,810 --> 00:08:01,397
‎จากนั้นก็ได้เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ
‎ที่โรงเรียนมัธยมปลายเวสต์ฟิลด์

168
00:08:01,481 --> 00:08:02,732
‎โรงเรียนของเอลลี่

169
00:08:02,815 --> 00:08:04,817
‎ปีเดียวกันนั้น เขาแต่งงานกับทริช

170
00:08:04,901 --> 00:08:06,402
‎เธอบอกว่าพวกเขามีความสุขมาก

171
00:08:06,486 --> 00:08:09,197
‎เธอมีลูกไม่ได้ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร

172
00:08:09,280 --> 00:08:12,867
‎มันทำให้พวกเขามีเวลาขับรถเล่น

173
00:08:12,950 --> 00:08:16,370
‎ไปตามอีสต์โคสต์เพื่อดูบ้านที่เขารัก

174
00:08:17,914 --> 00:08:19,040
‎นั่นไงล่ะ

175
00:08:19,665 --> 00:08:22,543
‎ดูนั่นสิ บ้านจริงสวยกว่าในรูปอีก

176
00:08:22,627 --> 00:08:25,671
‎คุณคิดว่าสักวันเราจะได้อยู่บ้านแบบนี้มั้ย

177
00:08:25,755 --> 00:08:26,923
‎ก็ไม่แน่นะ

178
00:08:27,882 --> 00:08:29,967
‎แต่ผมจะไม่ซื้อบ้านเก่าหลังไหนก็ได้

179
00:08:30,051 --> 00:08:32,011
‎มันต้องเป็นบ้านที่ผมรักจริงๆ

180
00:08:33,179 --> 00:08:34,555
‎หนึ่งในคอลเลกชันของผม

181
00:08:34,639 --> 00:08:38,684
‎แต่วันหนึ่ง
‎บ้านเลขที่ 89 ถนนเมเปิลโกรฟ ประกาศขาย

182
00:08:38,768 --> 00:08:40,853
‎- สวยจัง
‎- งดงามมาก

183
00:08:40,937 --> 00:08:42,772
‎- ซุ้มประตู…
‎- เยี่ยมมาก

184
00:08:42,855 --> 00:08:46,108
‎นี่แหละที่คุณไม่เข้าใจ ผมต้องซื้อบ้านหลังนี้

185
00:08:46,192 --> 00:08:47,026
‎ที่รัก…

186
00:08:47,109 --> 00:08:49,278
‎โรเจอร์ มีคนเสนอราคาสามเจ้าแล้ว

187
00:08:49,362 --> 00:08:51,781
‎และฉันขอบอกว่าคุณไม่ได้ให้ราคาสูงที่สุด

188
00:08:52,782 --> 00:08:56,118
‎แต่รู้อะไรมั้ย มีบางอย่างที่คุณทำได้นะ

189
00:08:56,202 --> 00:08:58,704
‎นายหน้าบอกให้เขาเขียนจดหมายถึงผู้ขาย

190
00:08:58,788 --> 00:09:00,540
‎บอกพวกเขาว่าเขารักบ้านนี้ขนาดไหน

191
00:09:00,623 --> 00:09:03,334
‎มันมีความหมายกับเขาแค่ไหน
‎ตั้งแต่เขายังเด็กๆ

192
00:09:03,417 --> 00:09:06,087
‎ว่าเขาจะดูแลมันได้ดีกว่าผู้ซื้อเจ้าอื่น

193
00:09:06,170 --> 00:09:08,256
‎แม้ว่าเราจะไม่ได้ให้ราคาสูงเท่าพวกนั้น

194
00:09:08,339 --> 00:09:11,133
‎ใช่ สมัยนี้หลายคนก็ทำแบบนั้น

195
00:09:11,217 --> 00:09:12,802
‎สมัยนั้นเขาไม่ได้ทำกัน

196
00:09:13,511 --> 00:09:17,181
‎โรเจอร์ก็เลยนั่งพิมพ์จดหมาย

197
00:09:17,265 --> 00:09:19,892
‎ถึงเจ้าของบ้านเลขที่ 89 ถนนเมเปิลโกรฟ

198
00:09:19,976 --> 00:09:22,687
‎ผมรักบ้านของคุณมากว่า 35 ปีแล้ว

199
00:09:22,770 --> 00:09:24,188
‎ตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก

200
00:09:24,272 --> 00:09:27,942
‎บ้านของคุณทำให้ผมรู้สึกอุ่นใจ
‎เป็นบ้านที่ผมใฝ่ฝัน

201
00:09:28,025 --> 00:09:31,320
‎และตอนนี้ดูเหมือนว่าความฝันของเด็กน้อย
‎อาจเป็นจริงได้

202
00:09:31,404 --> 00:09:32,780
‎เดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น

203
00:09:32,863 --> 00:09:36,325
‎- พวกเขาเลือกข้อเสนอที่สูงกว่า
‎- เพราะนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอ

204
00:09:36,409 --> 00:09:39,829
‎โรเจอร์เสียใจมาก

205
00:09:40,538 --> 00:09:42,665
‎ฉันไม่เคยเห็นเขาร้องไห้แบบนั้นเลย

206
00:09:42,748 --> 00:09:44,959
‎ขนาดตอนแม่เขาตาย เขาก็ไม่เสียใจขนาดนั้น

207
00:09:46,127 --> 00:09:50,131
‎นั่นเป็นตอนที่เขาได้ไอเดียเรื่องบทเรียน

208
00:09:50,214 --> 00:09:54,051
‎เริ่มจากกลุ่มเล็กๆ ก่อน
‎เด็กไม่กี่คนในชมรมการเขียนเชิงสร้างสรรค์

209
00:09:54,135 --> 00:09:55,136
‎(บทสรรเสริญบ้าน)

210
00:09:55,219 --> 00:09:58,306
‎แต่หลังจากผ่านไปสิบปี มันกลายเป็นที่นิยมมาก

211
00:09:58,389 --> 00:09:59,557
‎"บทสรรเสริญบ้าน"

212
00:10:01,475 --> 00:10:02,727
‎การบ้านครั้งต่อไปของพวกเธอ

213
00:10:04,020 --> 00:10:06,188
‎คือหาบ้านที่พวกเธอรัก

214
00:10:06,731 --> 00:10:08,566
‎และเขียนจดหมายรักถึงมัน

215
00:10:08,649 --> 00:10:11,235
‎พรรณนารายละเอียด ใช้จินตนาการ

216
00:10:11,319 --> 00:10:14,614
‎เธอรักอะไรในบ้านหลังนี้

217
00:10:14,697 --> 00:10:17,450
‎มันจะรู้สึกยังไงที่ได้อยู่ในบ้านหลังนี้

218
00:10:18,117 --> 00:10:20,411
‎จะเขียนยาวหรือสั้นก็ได้

219
00:10:20,494 --> 00:10:22,330
‎ครูจะให้คะแนนจากความจริงใจ

220
00:10:22,413 --> 00:10:24,457
‎แผ่นหนึ่งส่งให้ครู

221
00:10:24,540 --> 00:10:26,917
‎ส่วนอีกแผ่นส่งไปที่บ้าน

222
00:10:27,001 --> 00:10:28,377
‎และอย่าลงชื่อนะ

223
00:10:29,295 --> 00:10:32,381
‎เธอจะเขียนได้อย่างอิสระมากกว่า
‎ถ้าเป็นจดหมายนิรนาม

224
00:10:32,465 --> 00:10:35,593
‎จะไม่มีใครได้อ่าน
‎นอกจากเจ้าของบ้านและครู

225
00:10:35,676 --> 00:10:37,094
‎มีคำถามมั้ย

226
00:10:37,178 --> 00:10:38,179
‎ว่าไง มิโกะ

227
00:10:38,929 --> 00:10:40,765
‎เขียนถึงบ้านตัวเองได้มั้ยคะ

228
00:10:40,848 --> 00:10:43,684
‎ไม่ได้เด็ดขาด ต้องเป็นบ้านคนอื่น

229
00:10:44,602 --> 00:10:45,519
‎ถามได้ดี

230
00:10:46,562 --> 00:10:48,522
‎เอาละ ขอให้สนุกนะ

231
00:10:49,649 --> 00:10:52,026
‎ถึงบ้านเลขที่ 901 ถนนฟอลซัมบริดจ์

232
00:10:52,109 --> 00:10:54,028
‎ผมคิดว่าบ้านคุณเจ๋งสุดๆ

233
00:10:54,111 --> 00:10:56,614
‎ผมชอบที่หน้าต่างดูเหมือนดวงตาของบ้าน

234
00:10:56,697 --> 00:10:58,824
‎ส่วนประตูหน้าก็เหมือนปาก

235
00:10:59,492 --> 00:11:02,453
‎อยากรู้จังว่าบ้านสร้างขึ้นเมื่อไหร่
‎น่าจะร้อยปีก่อน…

236
00:11:02,536 --> 00:11:06,707
‎ถ้าบ้านเปรียบเหมือนปราสาท
‎งั้นคุณ 452 โบลิงโบรก

237
00:11:06,791 --> 00:11:11,879
‎ก็คือคฤหาสน์ที่น่าทึ่งที่สุด
‎ที่ราชาหรือราชินีเคยอาศัยอยู่

238
00:11:11,962 --> 00:11:14,507
‎คุณคือที่พักอาศัยที่เหลือเชื่อ

239
00:11:14,590 --> 00:11:16,592
‎คุณคงเป็นที่รักของครอบครัวมาก

240
00:11:16,676 --> 00:11:18,094
‎ฉันคิดว่าถ้าฉันจะย้ายบ้าน

241
00:11:18,177 --> 00:11:20,596
‎มันจะเป็นแกแน่นอน บ้านเลขที่ 84 ถนนโอริโอล

242
00:11:20,680 --> 00:11:23,724
‎ต้นไอวี่ที่ขึ้นคลุมประตูหน้าดูเจ๋งดี
‎เหมือนใส่เสื้อสเวตเตอร์เลย

243
00:11:23,808 --> 00:11:26,352
‎เด็กๆ ชื่นชอบบทเรียนนี้มาก

244
00:11:26,435 --> 00:11:28,896
‎และเขาก็ทำทุกปีจนเขาเกษียณ

245
00:11:28,979 --> 00:11:30,272
‎- สามสิบปีเลยนะ
‎- ว้าว

246
00:11:30,356 --> 00:11:33,651
‎และบทเรียนนี้ก็ไปไกลกว่าแค่ตัวเขา

247
00:11:33,734 --> 00:11:36,153
‎พวกเขาถึงได้ตั้งกลุ่มเฟซบุ๊กไง

248
00:11:36,237 --> 00:11:38,531
‎และลูกศิษย์เขาชอบมาก

249
00:11:38,614 --> 00:11:40,950
‎และนั่นรวมถึงมิโกะด้วย

250
00:11:42,201 --> 00:11:44,495
‎คนที่เขาไปแต่งงานด้วย

251
00:11:46,747 --> 00:11:48,374
‎ยัยนั่นร้ายจริงๆ

252
00:11:48,999 --> 00:11:52,378
‎แต่จำบ้านอีกหลัง
‎ที่โรเจอร์ชอบตอนเด็กได้มั้ย

253
00:11:52,461 --> 00:11:53,879
‎บ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ

254
00:11:53,963 --> 00:11:57,091
‎บ้านหลังนั้นเริ่มได้รับจดหมาย

255
00:12:03,389 --> 00:12:06,767
‎เพื่อนของโรเจอร์ที่เคยอยู่ที่นั่น
‎โตขึ้นและย้ายออกไป

256
00:12:06,851 --> 00:12:10,855
‎พี่สาวเขาอยู่ที่นั่น แครอล ฟลานาแกน

257
00:12:10,938 --> 00:12:13,816
‎และลูกชายเธอเป็นลูกศิษย์ของโรเจอร์

258
00:12:13,899 --> 00:12:16,318
‎ดังนั้นตอนได้รับจดหมาย

259
00:12:16,402 --> 00:12:19,739
‎เธอรู้เลยว่ามันคือบทสรรเสริญบ้าน

260
00:12:20,322 --> 00:12:22,366
‎ถึงบ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ

261
00:12:22,450 --> 00:12:23,743
‎สวัสดี เพื่อนเก่า

262
00:12:23,826 --> 00:12:24,994
‎มันนานเกินไปแล้ว

263
00:12:25,077 --> 00:12:28,664
‎ผมเลยคิดว่าผมเขียนมาบอกดีกว่าว่า
‎ผมชื่นชอบคุณมากแค่ไหน บ้านเก่า

264
00:12:28,748 --> 00:12:30,291
‎แผ่นผนังไม้ของคุณวิจิตรมาก

265
00:12:30,374 --> 00:12:34,545
‎แผ่นกระจกสีตรงที่พักบันไดชั้นสอง
‎ก็ช่างสุกสกาว

266
00:12:34,628 --> 00:12:38,966
‎คุณช่างเป็นสมบัติล้ำค่า
‎กล่องอัญมณีอันงดงาม

267
00:12:39,049 --> 00:12:40,050
‎หวัดดีฮะแม่

268
00:12:40,134 --> 00:12:40,968
‎แดนนี่

269
00:12:41,510 --> 00:12:44,847
‎ตอนลูกเรียนกับคุณคัปแลน
‎เขาได้พูดถึงบ้านเรามั้ย

270
00:12:44,930 --> 00:12:45,890
‎ไม่นะฮะ

271
00:12:49,560 --> 00:12:54,940
‎พวกเขาได้รับจดหมายปีละครั้งเป็นเวลาสิบปี

272
00:12:55,024 --> 00:12:56,525
‎ถึงบ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ

273
00:12:56,609 --> 00:12:59,028
‎ผมว่าต้องเล็มต้นโอ๊กเก่าด้านหลัง…

274
00:12:59,111 --> 00:13:02,490
‎ใครกันมามุงหลังคาใหม่
‎เพื่อบดบังหลังคาแสนวิเศษของคุณ

275
00:13:02,573 --> 00:13:06,076
‎ไม่มีใครมาเปลี่ยนเตาหลอมเก่า
‎ในห้องใต้ดินของคุณแน่

276
00:13:06,160 --> 00:13:09,121
‎มีอยู่ปีนึง พวกเขาได้รับจดหมาย
‎และมันไม่เหมือนฉบับอื่น

277
00:13:10,748 --> 00:13:12,708
‎มันมืดมน

278
00:13:12,792 --> 00:13:16,378
‎ถึงบ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ
‎ทำไมไม่เขียนตอบผมเลย

279
00:13:16,462 --> 00:13:19,173
‎ผมใช้เวลามากมาย
‎ไปกับการรักคุณ ชื่นชอบคุณ

280
00:13:19,256 --> 00:13:21,467
‎แล้วผมได้อะไรตอบแทนล่ะ ไม่มีเลย

281
00:13:21,550 --> 00:13:23,969
‎ผมได้ให้ความรักและความปรารถนาดีกับคุณ

282
00:13:24,053 --> 00:13:26,096
‎คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่
‎ความโกรธเหรอ

283
00:13:26,639 --> 00:13:29,391
‎สาบานเลย คุณไม่อยากได้แน่

284
00:13:29,475 --> 00:13:32,311
‎คุณจะเสียใจแน่ถ้ารู้ว่า
‎ความโกรธของผมเป็นยังไง

285
00:13:32,394 --> 00:13:34,480
‎จากนั้นหนึ่งสัปดาห์ต่อมา

286
00:13:34,563 --> 00:13:40,069
‎เธอได้รับจดหมายอีกฉบับ
‎จากคนที่เรียกตัวเองว่าผู้เฝ้าดู

287
00:13:42,613 --> 00:13:46,909
‎ถึงคุณนายฟลานาแกน
‎ผมทุ่มเทเวลามากมายให้คุณ

288
00:13:46,992 --> 00:13:49,870
‎ผมเฝ้าดูบ้านและทำให้คุณปลอดภัย

289
00:13:49,954 --> 00:13:51,872
‎ผมชื่นชมครอบครัวคุณ

290
00:13:51,956 --> 00:13:55,042
‎และปรารถนาสิ่งที่ดีที่สุดให้คุณเสมอ

291
00:13:55,125 --> 00:13:59,088
‎ผมนั่งเฝ้าดูคุณอย่างภาคภูมิใจ
‎ชื่นชมความโชคดีของคุณ

292
00:13:59,171 --> 00:14:01,298
‎คุณทำให้บ้านต่อต้านคุณ

293
00:14:01,382 --> 00:14:07,471
‎บ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซได้ปฏิเสธคุณ
‎และความยโสโอหังของคุณ

294
00:14:07,555 --> 00:14:11,308
‎ความโลภของคุณเป็นเหตุผลเดียว
‎ที่ทำให้ครอบครัวคุณแตกแยกใช่มั้ย

295
00:14:11,851 --> 00:14:15,938
‎ทริช คุณรู้เรื่องแครอล ฟลานาแกนได้ยังไง

296
00:14:16,021 --> 00:14:18,941
‎เพราะวันต่อมาเธอโผล่มาบ้านฉัน

297
00:14:19,024 --> 00:14:19,859
‎สวัสดีค่ะ

298
00:14:19,942 --> 00:14:23,612
‎เธอส่งจดหมายสองฉบับสุดท้ายให้ฉัน
‎ฉบับที่ส่งห่างกันหนึ่งอาทิตย์น่ะ

299
00:14:23,696 --> 00:14:26,240
‎ช่วยยืนยันได้มั้ยว่าเป็นสามีเก่าคุณ

300
00:14:26,323 --> 00:14:29,159
‎แครอล เป็นฝีมือโรเจอร์แน่นอน

301
00:14:29,243 --> 00:14:31,954
‎เธอทำยังไง ทำไมเธอไม่ไปหาตำรวจล่ะ

302
00:14:32,037 --> 00:14:35,124
‎เธอไปแล้ว บอกว่าพวกเขาไม่ช่วยอะไรเลย

303
00:14:35,207 --> 00:14:36,917
‎ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ

304
00:14:37,001 --> 00:14:37,918
‎ฟังคุ้นๆ นะ

305
00:14:38,002 --> 00:14:42,756
‎ฉันว่าเราสามคน
‎ไปที่บ้านเลขที่ 55 โอ๊กเทอร์เรซ

306
00:14:42,840 --> 00:14:44,967
‎และคุยกับแครอล ฟลานาแกนกัน

307
00:14:45,968 --> 00:14:47,386
‎- เป็นบ้านที่สวยดีนะคะ
‎- ว้าว

308
00:14:47,469 --> 00:14:49,889
‎ฉันแปลกใจที่มันไม่ได้จดหมายอีก
‎มาหลายปีแล้ว

309
00:14:49,972 --> 00:14:51,015
‎- เข้ามาสิ
‎- ว้าว

310
00:14:51,098 --> 00:14:53,517
‎- พระเจ้า น่าทึ่งจริงๆ
‎- ขอบคุณค่ะ

311
00:14:54,351 --> 00:14:55,477
‎เดินดูตามสบายเลยนะ

312
00:14:55,561 --> 00:14:58,355
‎ฉันได้บ้านจากพ่อแม่ตอนพวกท่านเสีย

313
00:14:58,439 --> 00:15:01,150
‎เดฟ น้องชายฉัน
‎ที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของโรเจอร์

314
00:15:01,233 --> 00:15:02,693
‎เขาไม่อยากได้บ้าน

315
00:15:02,776 --> 00:15:05,029
‎เขาคิดว่ามันหลังใหญ่ไปสำหรับอยู่คนเดียว

316
00:15:05,112 --> 00:15:06,447
‎ฉันหย่าแล้ว

317
00:15:06,530 --> 00:15:08,908
‎ลูกชายฉันอยู่แนชวิลล์
‎ลูกสาวเรียนปริญญาโทอยู่

318
00:15:08,991 --> 00:15:10,618
‎รัตเกอส์น่ะ เรียนใกล้จบละ

319
00:15:10,701 --> 00:15:12,119
‎เข้ามาสิคะ นั่งลง

320
00:15:12,912 --> 00:15:14,705
‎- ทำตัวตามสบายนะ
‎- ขอบคุณครับ

321
00:15:14,788 --> 00:15:15,664
‎สวยมากค่ะ

322
00:15:16,373 --> 00:15:17,541
‎สวยจริงๆ

323
00:15:19,209 --> 00:15:21,629
‎แล้วพวกคุณตามเจอฉันได้ยังไง

324
00:15:21,712 --> 00:15:22,838
‎เพจเฟซบุ๊กเหรอ

325
00:15:23,505 --> 00:15:25,591
‎ในช่วงหลายปีฉันโพสต์ไม่กี่อย่างเอง

326
00:15:25,674 --> 00:15:27,259
‎คนพวกนั้นเกลียดฉันมาก

327
00:15:27,343 --> 00:15:30,888
‎เราได้ยินเรื่องของคุณ
‎จากทริช ภรรยาเก่าของโรเจอร์ คัปแลน

328
00:15:31,639 --> 00:15:33,682
‎ดูงานปูนแกะสลักนั่นสิ

329
00:15:33,766 --> 00:15:34,934
‎- น่าทึ่งมาก
‎- งดงาม

330
00:15:35,017 --> 00:15:36,602
‎- นั่นตลกดีนะ
‎- อะไรเหรอ

331
00:15:36,685 --> 00:15:38,854
‎คุณพูดเหมือนโรเจอร์ คัปแลนเลย

332
00:15:38,938 --> 00:15:42,524
‎เขาพูดถึงสิ่งต่างๆ แบบนั้น
‎ในจดหมายน่ะ พวกรายละเอียด

333
00:15:42,608 --> 00:15:44,693
‎คำพูดที่ฉันจะได้ยินจากเขาคนเดียว

334
00:15:44,777 --> 00:15:47,488
‎ดูเสาค้ำนี่สิ สวยมากเลย

335
00:15:47,571 --> 00:15:49,448
‎เธอรู้ชื่อช่างไม้มั้ย

336
00:15:50,574 --> 00:15:54,828
‎แผงผนังนี่วิจิตรมาก

337
00:15:54,912 --> 00:15:56,956
‎เขาช่างเป็นเด็กแปลก

338
00:15:57,039 --> 00:16:00,584
‎แต่ลูกๆ ฉันเรียนกับเขา
‎และพวกเขารักเขามาก

339
00:16:00,668 --> 00:16:03,003
‎จดหมายฉบับสุดท้ายที่คุณได้จากผู้เฝ้าดู

340
00:16:03,087 --> 00:16:05,422
‎คุณเก็บไว้แถวนี้มั้ย เราขอดูได้รึเปล่า

341
00:16:05,506 --> 00:16:06,340
‎ได้สิ

342
00:16:16,141 --> 00:16:18,435
‎นี่เหมือนจดหมายที่เราได้รับเลย

343
00:16:18,519 --> 00:16:21,146
‎มันมีสไตล์การเขียนเหมือนกัน ตัวพิมพ์เหมือนกัน

344
00:16:21,230 --> 00:16:22,606
‎แม้แต่กระดาษก็เหมือนกัน

345
00:16:22,690 --> 00:16:25,234
‎ใช่ แต่เราแน่ใจเหรอว่านี่ฝีมือโรเจอร์ คัปแลน

346
00:16:25,317 --> 00:16:29,822
‎จดหมายบทสรรเสริญบ้านพวกนี้
‎ดูเป็นฝีมือเขาเขียน

347
00:16:29,905 --> 00:16:33,450
‎แต่เวลาผู้เฝ้าดูเขียน
‎มันไม่เหมือนกันนะ คิดงั้นมั้ย

348
00:16:34,410 --> 00:16:37,162
‎นอร่าพูดถูก โรเจอร์เขียนถึงบ้าน

349
00:16:37,246 --> 00:16:41,500
‎ผู้เฝ้าดู… เขา เธอ พวกเขา
‎เขียนถึงเจ้าของบ้าน

350
00:16:41,583 --> 00:16:42,793
‎พูดมีประเด็นอยู่นะ

351
00:16:42,876 --> 00:16:44,294
‎ตำรวจก็พูดแบบนั้น

352
00:16:45,337 --> 00:16:48,340
‎พวกเขาบอกว่าไม่มีทางรู้ได้ว่า
‎เป็นฝีมือของคนเดียวกันรึเปล่า

353
00:16:48,424 --> 00:16:50,134
‎และคุณมั่นใจว่าใช่เหรอ

354
00:16:50,217 --> 00:16:53,804
‎เราได้รับจดหมายจากผู้เฝ้าดู
‎ตอนที่ชาวบ้านรู้กันว่า

355
00:16:53,887 --> 00:16:56,890
‎สามีฉันย้ายออกไปและเรากำลังจะหย่ากัน

356
00:16:56,974 --> 00:17:00,602
‎โรเจอร์อยากทำให้ฉันกลัวจนย้ายออก
‎เขาจะได้ซื้อบ้านนี้

357
00:17:01,145 --> 00:17:02,271
‎มันชัดเจนจะตาย

358
00:17:02,354 --> 00:17:03,814
‎แต่คุณไม่เคยกลัว

359
00:17:03,897 --> 00:17:05,065
‎อะไร กลัวโรเจอร์เนี่ยนะ

360
00:17:05,149 --> 00:17:08,235
‎คนที่ตะลึงกับเตาหลอมถ่านในห้องใต้ดิน

361
00:17:08,318 --> 00:17:09,236
‎ตอนเขาสิบขวบอะนะ

362
00:17:09,820 --> 00:17:10,654
‎ไม่มีทาง

363
00:17:12,281 --> 00:17:13,282
‎มีอยู่ครั้งหนึ่ง…

364
00:17:15,325 --> 00:17:18,495
‎หลังจากได้รับจดหมายจากผู้เฝ้าดู
‎ฉันไปหาตำรวจ

365
00:17:19,038 --> 00:17:20,831
‎และมันก็ชัดเจนว่าพวกเขาจะไม่ช่วยฉัน

366
00:17:22,166 --> 00:17:25,002
‎คืนหนึ่งฉันกำลังเดินไปห้องนอน…

367
00:17:28,630 --> 00:17:30,340
‎มีคนกำลังมองฉันอยู่

368
00:17:33,635 --> 00:17:35,387
‎โรเจอร์ คัปแลน

369
00:17:36,055 --> 00:17:38,182
‎ไอ้ขี้ขลาดตาขาว

370
00:17:38,807 --> 00:17:42,227
‎ฉันคอยลับมีดฉันให้คมเสมอ

371
00:17:42,311 --> 00:17:45,522
‎ถ้าแกเข้ามาในบ้านฉันอีกละก็

372
00:17:45,606 --> 00:17:48,358
‎ฉันจะเฉือนตุ้มจิ๋วของแกทิ้ง

373
00:17:49,568 --> 00:17:50,527
‎เข้าใจมั้ย

374
00:17:51,528 --> 00:17:52,571
‎ได้ยินรึเปล่า

375
00:17:55,157 --> 00:17:56,825
‎แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

376
00:17:56,909 --> 00:17:58,202
‎นั่นเมื่อ 12 13 ปีก่อน

377
00:17:58,744 --> 00:18:01,371
‎ไม่รู้ทำไม โรเจอร์ คัปแลน

378
00:18:01,455 --> 00:18:04,792
‎หรือผู้เฝ้าดูตัดสินใจเลิกยุ่งกับฉัน

379
00:18:08,420 --> 00:18:11,173
‎- ขอฉันดูจดหมายคุณได้มั้ย
‎- อ้อ ได้สิครับ

380
00:18:20,057 --> 00:18:22,392
‎ใช่ นี่ใช่เขาเลย

381
00:18:22,935 --> 00:18:26,313
‎"เจอสิ่งที่อยู่ในกำแพงรึยัง" ไอ้ห่าโรเจอร์

382
00:18:26,980 --> 00:18:28,482
‎ไอ้ขี้ป๊อดน่าสมเพช

383
00:18:29,650 --> 00:18:32,069
‎เราควรไปที่นั่นตอนนี้ เรารู้ว่าบ้านเขาอยู่ไหน

384
00:18:32,152 --> 00:18:34,655
‎- รอก่อนดีกว่า
‎- จะรอไปทำไม

385
00:18:34,738 --> 00:18:36,615
‎- คุณต้องคิดให้ดีๆ ก่อน
‎- ที่รัก

386
00:18:36,698 --> 00:18:39,118
‎คุณจะไปกล่าวหาเขาถึงที่บ้านไม่ได้

387
00:18:39,201 --> 00:18:41,120
‎- เขาปิดประตูใส่หน้าคุณแน่
‎- ใช่เลย

388
00:18:41,203 --> 00:18:44,331
‎และถ้าคุณจำได้ ตำรวจไม่ช่วยเราแล้ว

389
00:18:44,414 --> 00:18:46,166
‎งั้นเราจะจับเขาได้ยังไง

390
00:18:47,751 --> 00:18:49,628
‎ฉันไม่รู้

391
00:18:50,879 --> 00:18:52,631
‎แต่เดี๋ยวเราก็หาทางได้ มาเถอะ

392
00:19:03,016 --> 00:19:04,810
‎นี่ ผมคิดอะไรออกละ

393
00:19:04,893 --> 00:19:06,520
‎เรารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนใช่มั้ย

394
00:19:06,603 --> 00:19:07,855
‎แต่ถ้าเราทำให้เขากลัว

395
00:19:07,938 --> 00:19:10,607
‎เขาจะวิ่งเข้าบ้านและไม่ออกมาอีกเลย

396
00:19:10,691 --> 00:19:11,650
‎แต่ถ้าเรารอเขา…

397
00:19:11,733 --> 00:19:15,112
‎เราก็เผชิญหน้ากับเขาในที่สาธารณะ
‎ฉันก็คิดแบบนั้นเลย

398
00:19:15,195 --> 00:19:17,072
‎ถามจริง คุณโคตรเซ็กซี่เลย

399
00:19:18,991 --> 00:19:19,950
‎โอเค แค่…

400
00:19:27,833 --> 00:19:28,667
‎หลังนี้เหรอ

401
00:19:29,418 --> 00:19:30,252
‎ใช่

402
00:19:30,335 --> 00:19:31,920
‎บ้านสวยดีออก

403
00:19:32,462 --> 00:19:34,506
‎พระเจ้า แล้วเขาจะโมโหไปทำไมกัน

404
00:19:34,590 --> 00:19:35,799
‎บ้านนี้สวยจะตาย

405
00:19:37,551 --> 00:19:38,468
‎เดี๋ยว ดูสิ

406
00:19:39,511 --> 00:19:40,679
‎นั่นพวกเขาเหรอ

407
00:19:40,762 --> 00:19:41,763
‎คิดว่านะ

408
00:19:42,973 --> 00:19:43,974
‎เวรละ

409
00:19:44,057 --> 00:19:46,185
‎พวกเขากำลังขึ้นรถ หลบเร็ว

410
00:19:53,317 --> 00:19:54,151
‎โอเค

411
00:19:59,156 --> 00:20:00,490
‎ช่องสาม

412
00:20:18,383 --> 00:20:19,843
‎อลิสัน โรมันเป็นใคร

413
00:20:19,927 --> 00:20:21,762
‎ยูทูบเบอร์ค่ะ เธอเยี่ยมมาก

414
00:20:21,845 --> 00:20:24,139
‎ทำอาหารเก่งสุดๆ ฉันอยากเป็นเธอ

415
00:20:24,223 --> 00:20:25,641
‎ซอสฮาริสซา…

416
00:20:25,724 --> 00:20:28,227
‎- เราต้องใช้นั่นทำสตูถั่ว
‎- โอเค

417
00:20:28,310 --> 00:20:29,436
‎เราต้องซื้ออะไรอีก

418
00:20:29,519 --> 00:20:31,980
‎- เราต้องซื้อ…
‎- เบเกิล

419
00:20:32,064 --> 00:20:35,734
‎เบเกิล เอาขนมปังด้วยมั้ย

420
00:20:36,318 --> 00:20:37,152
‎เอาสิ

421
00:20:37,236 --> 00:20:39,363
‎ใช่ เนยล่ะ

422
00:20:39,446 --> 00:20:40,822
‎ตามไปสิ

423
00:20:50,958 --> 00:20:52,376
‎เราซื้อ…

424
00:20:52,459 --> 00:20:55,003
‎บางทีเราควรซื้อขนมปังปิ้ง

425
00:20:56,088 --> 00:20:58,507
‎สวัสดีครับ คุณคือโรเจอร์ คัปแลนใช่มั้ย

426
00:20:59,633 --> 00:21:01,885
‎ใช่ แล้วคุณคือ…

427
00:21:01,969 --> 00:21:04,346
‎ผมดีน แบรนน็อค คุณน่าจะรู้อยู่แล้ว

428
00:21:04,429 --> 00:21:06,473
‎สวัสดีค่ะ ฉันนอร่า แบรนน็อค

429
00:21:06,556 --> 00:21:08,600
‎ขอโทษนะ เรารู้จักคุณเหรอ

430
00:21:08,684 --> 00:21:11,728
‎เราอยู่ที่ 657 บูเลอวาร์ด คุณรู้จักบ้านหลังนั้นมั้ย

431
00:21:11,812 --> 00:21:13,855
‎ที่จริง เรารู้จักนะ ใช่

432
00:21:13,939 --> 00:21:16,566
‎มีจดหมายแปลกๆ ส่งมาที่บ้านเรา

433
00:21:17,484 --> 00:21:20,153
‎คุณรู้อะไรเรื่องนั้นมั้ย
‎ผมรู้ว่าคุณชอบเขียนจดหมาย

434
00:21:20,237 --> 00:21:21,863
‎"บทสรรเสริญบ้าน" อะไรพวกนั้น

435
00:21:21,947 --> 00:21:23,865
‎ใช่ นั่นเป็นหนึ่งในบทเรียนของผม

436
00:21:23,949 --> 00:21:24,866
‎อย่ายุ่งกับเราเลยค่ะ

437
00:21:24,950 --> 00:21:26,243
‎เราจะไม่ยุ่งกับคุณ

438
00:21:26,326 --> 00:21:28,870
‎ทันทีที่คุณเลิกยุ่งกับเรา แบบนั้นเป็นไง

439
00:21:31,373 --> 00:21:36,128
‎สิ่งเดียวที่ผมอยากทำคือ
‎สร้างแรงบันดาลใจเรื่องสถาปัตยกรรมให้ลูกศิษย์

440
00:21:36,211 --> 00:21:39,589
‎ถ้าคุณได้รับจดหมายและคุณไม่ชอบ

441
00:21:39,673 --> 00:21:40,966
‎นั่นไม่ใช่ความผิดผม

442
00:21:41,049 --> 00:21:43,510
‎คุณรู้รึเปล่าว่าสามีคุณเรียกตัวเองว่าผู้เฝ้าดู

443
00:21:43,593 --> 00:21:47,055
‎เขารู้ทางเข้าออกบ้านเรา
‎เพราะเขาเคยไปเล่นที่นั่นตอนเด็กๆ

444
00:21:47,139 --> 00:21:49,057
‎ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร

445
00:21:49,141 --> 00:21:51,601
‎และผมไม่เคยเจอพวกคุณมาก่อน

446
00:21:51,685 --> 00:21:53,145
‎ตอแหลชัดๆ

447
00:21:53,228 --> 00:21:56,523
‎เพราะผมเห็นคุณในอุโมงค์ใต้บ้านเรา
‎เมื่อสองคืนก่อน

448
00:21:56,606 --> 00:21:59,568
‎คุณไปที่นั่นในวันเปิดขายบ้าน
‎คุณคัปแลน ฉันเห็นคุณ

449
00:21:59,651 --> 00:22:01,737
‎ใช่ ใครๆ ก็ทำแบบนั้น

450
00:22:01,820 --> 00:22:03,613
‎พวกเขาไปวันเปิดขายบ้าน

451
00:22:03,697 --> 00:22:05,574
‎แล้วเรื่องส่งจดหมายขู่ล่ะ

452
00:22:06,158 --> 00:22:07,367
‎ใครๆ ก็ทำแบบนั้นด้วยเหรอ

453
00:22:07,909 --> 00:22:11,371
‎ทำให้เจ้าของใหม่ขายแบบขาดทุน
‎คุณจะได้ซื้อบ้านไป

454
00:22:11,455 --> 00:22:13,665
‎คิดว่าผมมีเงินซื้อบ้านคุณเหรอ

455
00:22:13,749 --> 00:22:16,084
‎ผมเป็นครูโรงเรียนรัฐที่เกษียณแล้วนะ

456
00:22:17,294 --> 00:22:19,129
‎ผมไปงานวันเปิดขายบ้านนั่น

457
00:22:19,212 --> 00:22:21,757
‎เพราะมันเคยเป็นของเพื่อนสมัยเด็กผม

458
00:22:22,424 --> 00:22:26,887
‎เขาเพิ่งตายไป ผมเลยอยากเห็นบ้านหลังนั้น

459
00:22:28,096 --> 00:22:32,100
‎ถ้าพวกคุณมีปัญหากับเรื่องนั้น
‎ทำไมไม่แจ้งตำรวจล่ะ

460
00:22:35,062 --> 00:22:35,896
‎ไปกันเถอะ

461
00:22:37,564 --> 00:22:38,607
‎มีเรื่องอะไรกันคะ

462
00:22:38,690 --> 00:22:40,650
‎ไม่รู้เลย ไม่เคยเจอพวกเขามาก่อน

463
00:22:40,734 --> 00:22:41,568
‎พวกคนบ้าน่ะ

464
00:22:57,542 --> 00:22:58,418
‎ไง ลูกรัก

465
00:23:00,462 --> 00:23:01,755
‎อะไรกันวะ

466
00:23:03,215 --> 00:23:04,049
‎นอร่า

467
00:23:05,300 --> 00:23:06,760
‎ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย

468
00:23:07,677 --> 00:23:09,638
‎พระเจ้า อย่าออกมา

469
00:23:15,852 --> 00:23:17,229
‎คุณทำบ้าอะไร

470
00:23:17,312 --> 00:23:19,481
‎คุณกล่าวหาว่าผมคอยดูคุณ

471
00:23:20,315 --> 00:23:23,110
‎ผมก็เลยมาทำให้ฝันคุณเป็นจริงไง

472
00:23:23,193 --> 00:23:24,486
‎- ให้ตาย
‎- ไสหัวไปเลย

473
00:23:24,569 --> 00:23:27,823
‎คุณได้สร้างศัตรูตัวฉกาจขึ้นมา รู้ตัวรึเปล่า

474
00:23:28,615 --> 00:23:29,491
‎ทั้งคู่เลย

475
00:23:30,575 --> 00:23:34,788
‎ต้อนผมในที่สาธารณะต่อหน้าภรรยาผมแบบนั้น

476
00:23:34,871 --> 00:23:37,666
‎เมื่อคืนเธอหมดอารมณ์ดื่มไวน์ไปเลย

477
00:23:37,749 --> 00:23:39,251
‎ขอร้องค่ะ คุณคัปแลน ใจเย็นๆ

478
00:23:39,334 --> 00:23:40,710
‎อย่ามาบอกให้ผมใจเย็น

479
00:23:40,794 --> 00:23:42,921
‎ผมคือฝันร้ายที่กลายเป็นจริงของคุณ

480
00:23:43,004 --> 00:23:46,383
‎คุณจะไม่มีวันเข้ากับเมืองนี้ได้
‎และผมจะทำให้เป็นแบบนั้น

481
00:23:46,466 --> 00:23:48,093
‎ไอ้คนรวยสันดานเสีย

482
00:23:48,677 --> 00:23:52,180
‎คิดว่าอยู่บ้านแบบนี้แล้วคุณจะทำอะไรก็ได้

483
00:23:52,264 --> 00:23:53,640
‎พูดอะไรก็ได้งั้นเหรอ

484
00:23:53,723 --> 00:23:54,599
‎ไม่มีทาง

485
00:23:54,683 --> 00:23:55,934
‎ตราบใดที่ผมยังอยู่

486
00:23:56,017 --> 00:23:59,479
‎เพราะผมจะมายืนที่นี่ทั้งวันทุกวัน

487
00:23:59,563 --> 00:24:01,857
‎และคุณก็ทำอะไรไม่ได้

488
00:24:01,940 --> 00:24:05,235
‎เพราะตรงนี้เป็นที่สาธารณะ
‎และที่นี่ก็เป็นประเทศเสรีโว้ย

489
00:24:05,318 --> 00:24:07,529
‎- ไปเถอะ
‎- ผมจะไม่ปล่อยให้เขามายุ่งกับเรา

490
00:24:07,612 --> 00:24:09,990
‎เออ เอาเลย ผมจะอยู่เป็นเพื่อนบ้านคุณให้

491
00:24:10,073 --> 00:24:10,907
‎ไปเลย

492
00:24:10,991 --> 00:24:12,325
‎- อะไรวะ
‎- ไปเถอะ

493
00:24:12,409 --> 00:24:15,203
‎ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ผมจะอยู่ตรงนี้ ใช่แล้ว

494
00:24:15,287 --> 00:24:17,664
‎บ้านคุณรู้จักผม บ้านคุณชอบผม

495
00:24:17,747 --> 00:24:20,709
‎บ้านคุณอยากให้ผมอยู่ที่นี่แทนคุณ

496
00:24:20,792 --> 00:24:21,751
‎ใช่แล้ว

497
00:24:21,835 --> 00:24:24,296
‎และผมอาจจะได้อยู่ก่อนคุณจะรู้ตัวซะอีก

498
00:24:24,379 --> 00:24:25,839
‎- ไปเลย
‎- ลูกๆ

499
00:24:26,631 --> 00:24:28,383
‎มาเถอะ เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย

500
00:24:29,009 --> 00:24:30,135
‎ผมคือผู้เฝ้าดู

501
00:24:31,595 --> 00:24:34,556
‎คุณเลขาฯ ช่วยเริ่มอ่านรายงานการประชุม

502
00:24:34,639 --> 00:24:38,268
‎ครั้งสุดท้ายของสมาคมอนุรักษ์
‎ของเวสต์ฟิลด์ดังๆ หน่อยได้มั้ย

503
00:24:38,852 --> 00:24:44,399
‎ความพยายามของเราที่จะป้องกัน
‎การตัดกิ่งต้นสุดาจีที่ถนนซัมมิท

504
00:24:44,483 --> 00:24:50,030
‎ที่ถูกกล่าวหาผิดๆ ว่า
‎รุกล้ำสายโทรศัพท์ไปหนึ่งเมตร

505
00:24:50,530 --> 00:24:52,491
‎ไม่ได้สูญเปล่า

506
00:24:52,574 --> 00:24:56,536
‎ทางการได้ตกลงแล้วว่า
‎จะไม่แตะต้องต้นสุดาจี

507
00:24:57,287 --> 00:24:59,247
‎เป็นเวลาอย่างน้อย 15 ปี

508
00:25:00,332 --> 00:25:03,335
‎เป็นความสำเร็จที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

509
00:25:03,418 --> 00:25:06,463
‎และตอนนี้รองประธานของเรามีข่าวอัปเดต

510
00:25:06,546 --> 00:25:09,508
‎เรื่องโศกนาฏกรรมที่ปรากฏ
‎ที่สปรูซแอนด์วินด์เซอร์

511
00:25:09,591 --> 00:25:13,929
‎ด้วยความพยายามที่ระมัดระวังของผม

512
00:25:14,012 --> 00:25:17,265
‎ผมยืนยันต่อที่ประชุมได้ว่า
‎เรื่องที่เราสงสัยกันเป็นความจริง

513
00:25:17,349 --> 00:25:19,851
‎จะมีการการปรับปรุง
‎มุมทางตะวันตกเฉียงเหนือ

514
00:25:19,935 --> 00:25:21,394
‎ของสปรูซแอนด์วินด์เซอร์

515
00:25:22,604 --> 00:25:28,401
‎ดีไซเนอร์จากนอกเมืองซื้อ
‎และเตรียมจะติดหน้าต่าง

516
00:25:28,485 --> 00:25:31,780
‎ขนาดหกคูณหกใหม่เอี่ยม
‎แทนหน้าต่างบานเลื่อนคู่ดั้งเดิม

517
00:25:31,863 --> 00:25:34,574
‎แบบเรียงสี่ที่สมส่วน

518
00:25:34,658 --> 00:25:37,369
‎ผมไปที่นั่นพร้อมค้อนและผมทุบ…

519
00:25:37,994 --> 00:25:40,705
‎ผมทุบช่องหน้าต่างทุกบานเลย

520
00:25:40,789 --> 00:25:45,627
‎ติดหน้าต่างหกคูณหก
‎ให้บ้านสไตล์ควีนแอนน์ น่าขำจริง

521
00:25:47,003 --> 00:25:49,005
‎หน้าต่างเปรียบเหมือนดวงตาของบ้าน

522
00:25:49,673 --> 00:25:52,384
‎ผมเป็นสมาชิกกลุ่มนี้มานานแค่ไหนแล้ว

523
00:25:53,385 --> 00:25:55,303
‎ห้าหกปีได้มั้ย

524
00:25:56,179 --> 00:25:57,097
‎สิบปี

525
00:25:58,515 --> 00:25:59,516
‎ลืมนับไปแล้ว

526
00:26:01,518 --> 00:26:03,019
‎เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่

527
00:26:03,645 --> 00:26:04,854
‎อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปหมด

528
00:26:06,064 --> 00:26:11,152
‎แรงกดดันที่จะบิดเบือนสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา

529
00:26:11,945 --> 00:26:13,655
‎สิ่งที่ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน

530
00:26:15,532 --> 00:26:17,325
‎เป็นเพราะคอมพิวเตอร์เหรอ

531
00:26:17,409 --> 00:26:23,748
‎เป็นตอนที่เราย้ายความเป็นมนุษย์ออก
‎และใส่เครื่องจักรเข้าไปแทนเหรอ

532
00:26:25,458 --> 00:26:29,170
‎ไม่รู้สิ ผมไม่รู้ แต่นี่มันบ้ามาก

533
00:26:29,754 --> 00:26:31,006
‎ความไม่สร้างสรรค์ของมัน

534
00:26:31,715 --> 00:26:35,427
‎การต้องยืนตรงนั้น
‎ขณะที่วัฒนธรรม 3,000 ปี

535
00:26:35,510 --> 00:26:39,723
‎ถูกทุบทิ้งไปราวกับมันไม่มีค่าอะไร

536
00:26:43,101 --> 00:26:44,978
‎ผมว่ามีบางอย่างที่เราทำได้

537
00:26:46,229 --> 00:26:48,440
‎เราต้องรวบรวมความกล้าที่จะพูดว่า

538
00:26:49,024 --> 00:26:52,736
‎"ไม่ ฉันไม่ยอมเด็ดขาด"

539
00:26:55,280 --> 00:26:58,283
‎นั่นคือเสียงที่จะดังก้องที่สุด
‎นั่นคือการวิงวอน…

540
00:26:59,868 --> 00:27:02,245
‎ที่จะดังก้องไปหลายยุคสมัย

541
00:27:07,042 --> 00:27:08,043
‎ไปซ่อนเร็ว

542
00:27:13,298 --> 00:27:14,341
‎- คุณแบรนน็อค
‎- สวัสดี

543
00:27:14,424 --> 00:27:15,383
‎มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ

544
00:27:15,467 --> 00:27:17,010
‎ใช่ ที่จริง มีครับ

545
00:27:17,093 --> 00:27:19,929
‎ปรากฏว่าตำรวจไม่ช่วยเราอีกแล้ว

546
00:27:20,013 --> 00:27:21,139
‎เรื่องมันยาวน่ะ

547
00:27:21,222 --> 00:27:24,184
‎แต่เรื่องสำคัญคือมีคนเข้าในบ้านของเรา

548
00:27:24,267 --> 00:27:25,602
‎ผ่านอุโมงค์พวกนี้

549
00:27:25,685 --> 00:27:27,062
‎และผมเชื่อว่า

550
00:27:27,145 --> 00:27:30,273
‎อุโมงค์พวกนี้เชื่อมต่อมายังหนึ่งในบ้านแถวนี้

551
00:27:30,357 --> 00:27:33,943
‎ผมต้องเข้าไปในบ้านคุณ
‎เพื่อดูว่าอุโมงค์ไม่เชื่อมต่อมาที่นี่

552
00:27:34,027 --> 00:27:36,529
‎ดูในตู้เสื้อผ้า ห้องใต้ดิน หรือทั้งบ้านเลย

553
00:27:36,613 --> 00:27:38,239
‎คุณมีหมายค้นรึเปล่า

554
00:27:38,323 --> 00:27:40,367
‎ไม่ ผมบอกแล้วไงว่าตำรวจไม่ช่วยเราแล้ว

555
00:27:40,450 --> 00:27:42,619
‎งั้นฉันก็ให้คุณเข้ามาไม่ได้ค่ะ

556
00:27:42,702 --> 00:27:45,580
‎ทางกฎหมายแล้ว ฉันให้เข้าไม่ได้

557
00:27:45,664 --> 00:27:46,790
‎ไม่เอาน่า

558
00:27:47,374 --> 00:27:51,670
‎คุณแบรนน็อค มีใครบอกคุณมั้ยว่าคุณดูโทรม

559
00:27:51,753 --> 00:27:56,132
‎รอยคล้ำใต้ตานั่น
‎เกิดจากภาวะต่อมหมวกไตล้านะ

560
00:27:56,216 --> 00:27:59,010
‎ฉันก็อยากเอาน้ำมันตับปลาค็อดให้คุณนะ

561
00:27:59,094 --> 00:28:02,847
‎แต่ ณ จุดนี้ ฉันว่า
‎กินไปก็คงไม่ช่วยอะไรแล้ว

562
00:28:02,931 --> 00:28:05,183
‎ไง แจสเปอร์ ไง เพื่อน

563
00:28:05,266 --> 00:28:07,894
‎นี่ ใต้บ้านคุณมีอุโมงค์มั้ย

564
00:28:07,977 --> 00:28:12,357
‎คุณอาจใช้ทางนั้นแอบเข้าบ้านเรา
‎เพื่อไปเล่นถาดชักรอกที่คุณรักน่ะ

565
00:28:12,440 --> 00:28:17,070
‎การปรับปรุงบ้านแย่ๆ นั่น
‎คงทำให้คุณเครียดมากสินะ

566
00:28:17,153 --> 00:28:19,698
‎- เคาน์เตอร์ไม้เขียงเนี่ยนะ
‎- ใช่

567
00:28:19,781 --> 00:28:22,325
‎นี่จะทำบ้านให้เป็นร้านอาหารเหรอ

568
00:28:22,409 --> 00:28:25,286
‎ฉันไม่เคยเจอใครใช้เงินมากมาย

569
00:28:25,370 --> 00:28:27,997
‎เพื่อแต่งบ้านให้ดูน่าเกลียดเลย

570
00:28:28,081 --> 00:28:29,582
‎กลางคืนคุณคงนอนไม่หลับ

571
00:28:29,666 --> 00:28:35,296
‎เพราะมัวแต่เสียใจถึงเรื่องแย่ๆ
‎ที่คุณทำกับบ้านสินะ

572
00:28:38,007 --> 00:28:38,883
‎ใครจามน่ะ

573
00:28:39,551 --> 00:28:40,385
‎แจสเปอร์

574
00:28:40,468 --> 00:28:42,554
‎ผมมองเห็นแจสเปอร์ คุณโกหก…

575
00:28:42,637 --> 00:28:44,222
‎เฮ้ย นี่

576
00:28:45,640 --> 00:28:46,474
‎เฮ้ย

577
00:28:48,268 --> 00:28:49,102
‎แม่ง

578
00:28:49,978 --> 00:28:51,688
‎กล้าดียังไง

579
00:28:51,771 --> 00:28:53,690
‎กล้าดียังไง

580
00:28:53,773 --> 00:28:55,692
‎กล้าดียังไง

581
00:28:55,775 --> 00:28:57,527
‎กล้าดียังไง

582
00:28:58,778 --> 00:29:02,365
‎คุณเป็นเพื่อนบ้านที่แย่มากๆ

583
00:29:12,417 --> 00:29:13,251
‎(สัญญาณเปิดแล้ว)

584
00:29:47,911 --> 00:29:48,828
‎ดีน

585
00:29:56,628 --> 00:29:57,545
‎นอร่า

586
00:30:01,841 --> 00:30:04,677
‎นอร่า คุณอยู่ไหน

587
00:30:07,430 --> 00:30:08,306
‎นอร่า

588
00:30:12,602 --> 00:30:13,686
‎คุณแบรนน็อค

589
00:30:14,813 --> 00:30:16,356
‎พ่อ เขามีปืน

590
00:30:16,856 --> 00:30:19,567
‎งั้นเหรอ ในกระเป๋าเสื้อผมอาจเป็นนิ้วก็ได้นะ

591
00:30:19,651 --> 00:30:20,902
‎- ปล่อยเขาไป
‎- ดีน

592
00:30:20,985 --> 00:30:22,612
‎- พ่อ ทำตามที่เขาบอกสิ
‎- อะไรนะ

593
00:30:22,695 --> 00:30:24,656
‎ภรรยากับลูกสาวของคุณอยู่ในห้องใต้ดิน

594
00:30:24,739 --> 00:30:26,407
‎เดี๋ยวผมจะให้พวกเธอดูบางอย่าง

595
00:30:26,491 --> 00:30:28,618
‎- คุณต้องการอะไร
‎- ผมต้องการอะไรน่ะเหรอ

596
00:30:28,701 --> 00:30:30,370
‎คุณก็รู้นี่ ผมต้องการบ้านคุณ

597
00:30:30,453 --> 00:30:32,080
‎โอเค ได้ คุณเอาไปเลย

598
00:30:34,666 --> 00:30:36,960
‎- ผมทำคุณหมดความสนใจเหรอ
‎- เปล่า

599
00:30:37,043 --> 00:30:40,380
‎คิดจะหยิบมีดใช่มั้ย นี่จะจบไม่สวยนะ

600
00:30:40,964 --> 00:30:42,590
‎- พ่อ
‎- อย่า

601
00:30:42,674 --> 00:30:43,925
‎ดีน ทำตามที่เขาบอก

602
00:30:44,008 --> 00:30:45,260
‎ทำอยู่ ผมจะทำ

603
00:30:45,343 --> 00:30:46,928
‎โอเค

604
00:30:47,470 --> 00:30:49,889
‎คุณไม่ต้องทำแบบนี้หรอก
‎ที่นี่คุณเป็นคนคุม

605
00:30:49,973 --> 00:30:51,432
‎ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ

606
00:30:51,516 --> 00:30:53,434
‎ถ้าผมอยากได้มากกว่าบ้านคุณล่ะ

607
00:30:53,518 --> 00:30:54,644
‎คุณจะทำอะไร

608
00:30:54,727 --> 00:30:57,021
‎- พ่อ
‎- โอเค อย่า

609
00:30:57,105 --> 00:30:59,691
‎ไม่นะ

610
00:30:59,774 --> 00:31:01,734
‎ดีน เกิดอะไรขึ้น

611
00:31:01,818 --> 00:31:05,530
‎- ดีน ไม่เป็นไร คุณไม่เป็นไร
‎- ไม่

612
00:31:05,613 --> 00:31:06,781
‎คุณไม่เป็นไรแล้ว ที่รัก

613
00:31:22,881 --> 00:31:24,340
‎รู้สึกยังไงบ้างคะ

614
00:31:24,424 --> 00:31:26,885
‎ดีขึ้นแล้ว นี่ช่วยได้

615
00:31:28,469 --> 00:31:29,762
‎ไปส่งลูกๆ มาเป็นไงบ้าง

616
00:31:30,889 --> 00:31:31,848
‎ก็ดีค่ะ

617
00:31:39,731 --> 00:31:40,565
‎ที่รัก…

618
00:31:42,400 --> 00:31:44,319
‎คุณต้องไปหาหมอนะ

619
00:31:44,402 --> 00:31:46,362
‎ผมรู้

620
00:31:47,906 --> 00:31:50,325
‎- มันก็แค่ฝันร้าย
‎- ที่รัก…

621
00:31:52,869 --> 00:31:56,372
‎นี่มันเก้าโมงเช้าวันอังคาร
‎และคุณกำลังดื่มเหล้าสกอตช์นะ

622
00:31:57,332 --> 00:31:59,709
‎เราต้องย้ายไปจากที่นี่ถาวร

623
00:31:59,792 --> 00:32:02,837
‎เพื่อลูกๆ เพื่อครอบครัวของเรา

624
00:32:04,547 --> 00:32:08,051
‎โอเคนะ เราต้องขายบ้านหลังนี้

625
00:32:10,053 --> 00:32:11,054
‎ผมเห็นด้วย

626
00:32:14,265 --> 00:32:15,224
‎ผมเห็นด้วย

627
00:32:17,185 --> 00:32:18,061
‎ที่รัก

628
00:32:45,004 --> 00:32:47,256
‎แบบนี้นี่เอง แกถึงเข้ามาได้

629
00:32:56,182 --> 00:32:58,101
‎คุณเข้ามาทางบ้านเธอ

630
00:32:58,184 --> 00:33:00,019
‎ผมว่าแล้ว เข้าใจแจ่มแจ้งเลย

631
00:33:00,103 --> 00:33:03,439
‎ส่วนคุณ ผมจะรู้ให้ได้ว่าประตูเล็กๆ นั่นอยู่ไหน

632
00:33:03,523 --> 00:33:07,026
‎และคุณจะรู้ตอนผมรู้
‎เพราะผมจะเริ่มโผล่ไปที่ห้องนั่งเล่นคุณ

633
00:33:07,110 --> 00:33:08,236
‎พูดเรื่องอะไรของคุณ

634
00:33:08,319 --> 00:33:10,613
‎อย่าทำเหมือนผมเป็นคนบ้า

635
00:33:10,697 --> 00:33:13,199
‎ผมนึกว่าแอนดรูว์ เพียร์ซฟังดูเพี้ยนแล้ว

636
00:33:13,282 --> 00:33:14,993
‎แต่ผมคิดว่าแอนดรูว์ เพียร์ซอาจเป็น

637
00:33:15,076 --> 00:33:17,328
‎คนที่สติดีที่สุดที่เคยอยู่ในเมืองนี้

638
00:33:17,412 --> 00:33:19,747
‎ฉันแค่คุยกับคุณคัปแลนเรื่องลูกชายฉัน

639
00:33:19,831 --> 00:33:21,249
‎เขาเป็นครูคนโปรดของลูกฉัน

640
00:33:21,332 --> 00:33:23,668
‎แหงสิ คุณคุยกันเรื่องนั้นสินะ

641
00:33:23,751 --> 00:33:26,129
‎ส่วนคุณ แหม ต้องขอบอกเลย

642
00:33:26,212 --> 00:33:29,340
‎คุณดูไม่เหมือนคนลัทธิดื่มเลือดเลยนะ

643
00:33:29,424 --> 00:33:32,051
‎โอเค พล่ามเรื่องลัทธิดื่มเลือดอีกแล้ว

644
00:33:32,135 --> 00:33:34,303
‎เวสต์ฟิลด์ เมืองวิปริต ใครจะไปคิดเนอะ

645
00:33:34,387 --> 00:33:37,015
‎นั่นละสิ่งที่เราคุยกันอยู่ หาวิธีกันน่ะ

646
00:33:37,098 --> 00:33:39,142
‎- ลักพาตัวเด็ก ดื่มเลือดพวกเขา
‎- อะไรนะ

647
00:33:39,225 --> 00:33:40,810
‎เพราะเราเป็นมนุษย์สัตว์เลื้อยคลาน

648
00:33:40,893 --> 00:33:43,479
‎เราชอบชุมนุมดื่มเลือด
‎นั่นโคตรสมเหตุสมผลเลย

649
00:33:43,563 --> 00:33:46,816
‎รู้มั้ยว่าปัญหาเรื่องความสงสัย
‎ประสาทหลอนของคุณ

650
00:33:46,899 --> 00:33:47,984
‎ส่งผลเสียยังไง

651
00:33:48,609 --> 00:33:52,071
‎ตอนนี้ภรรยาผมอยากแยกทางกับผมเพราะคุณ

652
00:33:52,155 --> 00:33:53,364
‎เธอฉลาดดีนะ

653
00:33:53,448 --> 00:33:56,325
‎ไม่ เพราะเรื่องเพ้อเจ้อที่คุณคิดไปเองต่างหาก

654
00:33:56,409 --> 00:33:58,536
‎เธอคิดว่าผมปกปิดความลับจากเธอ

655
00:33:58,619 --> 00:34:01,456
‎ยินดีด้วยที่ทำชีวิตคู่ผมพัง

656
00:34:02,999 --> 00:34:04,208
‎รู้อะไรมั้ย พวก

657
00:34:04,292 --> 00:34:07,295
‎ยินดีด้วย เพราะคุณชนะ

658
00:34:07,378 --> 00:34:08,379
‎เราจะประกาศขายบ้าน

659
00:34:08,463 --> 00:34:10,256
‎ตอนนี้พวกคุณคนใดคนหนึ่งก็จะได้ซื้อมัน

660
00:34:10,339 --> 00:34:11,799
‎ไปเปลี่ยนเป็น

661
00:34:12,717 --> 00:34:14,677
‎บ้านชุมนุมลัทธิห่าเหว

662
00:34:15,344 --> 00:34:18,014
‎สวรรค์โปรด ได้ยินมั้ย โรเจอร์

663
00:34:18,097 --> 00:34:20,850
‎สำหรับชุมนุมลัทธิดื่มเลือดของเรา
‎สำหรับชุมนุมลัทธิ…

664
00:34:20,933 --> 00:34:23,144
‎อยากรีบบอกสมาชิกลัทธิคนอื่นแล้วเนี่ย

665
00:34:23,227 --> 00:34:25,730
‎แล้วเราจะได้เผยแพร่คำสอนของคิวอะนอน

666
00:34:25,813 --> 00:34:27,398
‎นั่นเข้าท่ามากเลย

667
00:34:27,482 --> 00:34:28,816
‎คุณแม่งบ้าไปแล้ว

668
00:34:28,900 --> 00:34:30,985
‎ภรรยาคุณด้วย ไปให้พ้นเลย

669
00:34:31,069 --> 00:34:33,821
‎ไปแล้วไปลับเลยนะ ไอ้เวร

670
00:34:37,658 --> 00:34:39,452
‎ช่วยหน่อยสิ โอเค

671
00:34:39,535 --> 00:34:42,538
‎โทษทีค่ะ เราสั่งเยอะไปหน่อย ของเยอะเลย

672
00:34:43,623 --> 00:34:44,999
‎เอาไป ขอบใจ

673
00:34:45,083 --> 00:34:46,459
‎ผมช่วยถือครับ

674
00:34:47,043 --> 00:34:47,960
‎ขอบใจนะ

675
00:34:48,044 --> 00:34:49,087
‎นี่

676
00:34:51,798 --> 00:34:53,341
‎ขอบคุณที่มากินข้าวด้วยนะ

677
00:34:53,925 --> 00:34:55,343
‎ขอบคุณที่ชวนผมครับ

678
00:34:55,426 --> 00:34:56,260
‎โอเค

679
00:34:57,178 --> 00:35:01,599
‎ฟังนะ นายกับฉัน เราเริ่มต้นกันไม่ดี

680
00:35:01,682 --> 00:35:02,934
‎เป็นความผิดฉันเอง

681
00:35:04,185 --> 00:35:06,437
‎ขอโทษด้วยนะ

682
00:35:07,605 --> 00:35:08,439
‎ก็แค่…

683
00:35:09,232 --> 00:35:10,858
‎การมีลูกสาว

684
00:35:12,735 --> 00:35:14,153
‎มันยากน่ะ

685
00:35:14,237 --> 00:35:15,154
‎ฉันขอโทษ

686
00:35:16,030 --> 00:35:17,782
‎โอเค ไปดื่มไวน์กัน

687
00:35:22,620 --> 00:35:24,080
‎ดีน เบาๆ หน่อย

688
00:35:24,163 --> 00:35:26,999
‎อะไร เขาอายุ 19 แล้ว
‎คุณไม่เคยไปฝรั่งเศสเหรอ

689
00:35:27,083 --> 00:35:29,544
‎คนที่นั่นเริ่มดื่มตั้งแต่เด็กๆ เลยนะ

690
00:35:29,627 --> 00:35:30,711
‎ใช่

691
00:35:30,795 --> 00:35:32,463
‎ดื่มเลย อย่าลืมดมก่อน

692
00:35:32,547 --> 00:35:34,715
‎- ดมเหรอครับ
‎- ดมกลิ่นหอมๆ ของมัน

693
00:35:34,799 --> 00:35:36,300
‎ใช่ ดี ทีนี้ก็ดื่ม

694
00:35:39,303 --> 00:35:40,972
‎- รสดีมากครับ
‎- ของดีเลยเนอะ

695
00:35:41,806 --> 00:35:44,142
‎- ว้าว
‎- พ่อเป็นอะไรไปคะ

696
00:35:44,892 --> 00:35:46,144
‎พ่อเหรอ หมายความว่าไง

697
00:35:46,227 --> 00:35:48,146
‎ก็พ่อทำตัวดีอีกแล้ว

698
00:35:48,229 --> 00:35:50,857
‎ไม่เอาน่า พ่อก็ทำตัวดีตลอดแหละ

699
00:35:50,940 --> 00:35:53,109
‎ไม่ ไม่ได้ทำตัวดีตลอด

700
00:35:53,734 --> 00:35:55,862
‎หนูไม่ได้โง่นะ หนูรู้ว่ามีเรื่องอะไรแน่ๆ

701
00:35:58,990 --> 00:36:01,284
‎คุณอยากบอกลูกๆ มั้ย

702
00:36:01,367 --> 00:36:02,785
‎บอกอะไรคะ

703
00:36:04,453 --> 00:36:06,914
‎เราจะขายบ้านจ้ะ

704
00:36:06,998 --> 00:36:08,499
‎- อะไรนะ
‎- เดี๋ยว จริงเหรอคะ

705
00:36:09,167 --> 00:36:10,668
‎- ใช่
‎- ทำไมไม่ถามเราก่อนฮะ

706
00:36:10,751 --> 00:36:11,919
‎แต่หนูชอบที่นี่

707
00:36:12,003 --> 00:36:13,796
‎- พี่ไม่ชอบสักหน่อย
‎- ฉันชอบ

708
00:36:13,880 --> 00:36:15,798
‎- ตอนแรกพี่ไม่ชอบ
‎- อะไรนะ

709
00:36:18,759 --> 00:36:21,220
‎จ่ายสด 3.5 ล้านเหรอ

710
00:36:21,304 --> 00:36:22,805
‎- โอนเงินภายในสิบวัน
‎- ว้าว

711
00:36:22,889 --> 00:36:26,309
‎เมื่อวานบรูซ นายหน้าคนใหม่ของเราโทรบอก

712
00:36:26,392 --> 00:36:29,270
‎และใช่ เมื่อคืนเรารับข้อเสนอ

713
00:36:29,353 --> 00:36:32,273
‎ใช่ นั่นมากกว่าราคาที่ตั้งไว้สามแสน
‎ซึ่งมากกว่าที่เราหวังไว้

714
00:36:32,356 --> 00:36:37,612
‎แถมนั่นเอามาโปะค่าปรับปรุงได้
‎และได้กำไรอีกนิดหน่อยด้วย

715
00:36:37,695 --> 00:36:40,698
‎งั้นเรื่องนี้ก็จบลงแบบแสนสุขสินะ

716
00:36:44,035 --> 00:36:45,703
‎ตายจริง ฉันขอโทษค่ะ

717
00:36:45,786 --> 00:36:47,330
‎นั่นมันหยาบคายมากเลย

718
00:36:47,413 --> 00:36:53,002
‎พูดถึงเงินที่เราขายบ้านได้
‎ซึ่งตรงข้ามกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง

719
00:36:53,085 --> 00:36:54,795
‎เรื่องที่สำคัญจริงๆ น่ะ

720
00:36:54,879 --> 00:36:56,214
‎อย่างมะเร็งน่ะเหรอ

721
00:36:56,297 --> 00:36:57,423
‎ใช่ค่ะ

722
00:36:57,506 --> 00:37:02,011
‎คุณดูสุขภาพดีมาก
‎จนบางครั้งฉันก็ลืมไปน่ะ

723
00:37:05,598 --> 00:37:06,766
‎คุณเป็นยังไงบ้าง

724
00:37:12,855 --> 00:37:15,274
‎ฉันได้รับการตอบรับให้เข้าทดลอง

725
00:37:15,358 --> 00:37:18,653
‎วิธีรักษามะเร็งแบบใหม่ที่เลน็อกซ์ฮิล

726
00:37:18,736 --> 00:37:20,071
‎นั่นวิเศษไปเลยค่ะ

727
00:37:20,154 --> 00:37:23,991
‎ธีโอดอร่า นั่น… ว้าว นั่นเยี่ยมไปเลย

728
00:37:24,075 --> 00:37:25,117
‎เยี่ยมจริงๆ ค่ะ

729
00:37:27,620 --> 00:37:31,290
‎ขอโทษนะ เราดูบอร์ดผู้ต้องสงสัย
‎เป็นครั้งสุดท้ายได้มั้ย

730
00:37:31,374 --> 00:37:32,625
‎- ดีน
‎- เถอะน่า

731
00:37:32,708 --> 00:37:34,585
‎ขออีกครั้งเดียวแล้วผมจะเอาไปทิ้ง

732
00:37:34,669 --> 00:37:36,921
‎อีกครั้ง นี่คือผู้ต้องสงสัยหลัก

733
00:37:37,004 --> 00:37:37,880
‎ใช่

734
00:37:37,964 --> 00:37:39,882
‎เรามีโรเจอร์ คัปแลน คนเพี้ยน

735
00:37:40,466 --> 00:37:43,427
‎ฉันยังคิดว่าเป็นเขาอยู่นะ

736
00:37:43,511 --> 00:37:46,389
‎แต่เราก็มีพวกวินสโลว์

737
00:37:46,472 --> 00:37:49,892
‎แล้วคู่รักโรคจิตนี่อีกล่ะ

738
00:37:50,476 --> 00:37:53,104
‎เอาละ แอนดรูว์ เพียร์ซบอกว่า

739
00:37:53,187 --> 00:37:56,691
‎พวกเขาเป็นแวมไพร์ผีดิบอะไรสักอย่าง

740
00:37:57,733 --> 00:38:02,822
‎ฉันแค่ไม่คิดว่าพวกเขามีแรงจูงใจ
‎ให้คุกคามพวกคุณ

741
00:38:02,905 --> 00:38:03,864
‎ทีนี้ก็เหลือ…

742
00:38:05,491 --> 00:38:06,951
‎จอห์น กราฟฟ์ เพื่อนของเรา

743
00:38:07,034 --> 00:38:09,578
‎ซึ่งพวกคุณไม่มีใครคิดเลยว่า

744
00:38:09,662 --> 00:38:11,247
‎เขาจะเป็นผู้ต้องสงสัย

745
00:38:11,330 --> 00:38:15,209
‎ดีน ก็เพราะว่าเขาจะก่อเหตุที่แยบยล

746
00:38:15,293 --> 00:38:17,586
‎แล้วหายตัวไปเป็นยี่สิบปี

747
00:38:17,670 --> 00:38:21,841
‎จากนั้นก็กลับเข้าเมือง
‎เพื่อมาทรมานคุณไปทำไม

748
00:38:21,924 --> 00:38:23,509
‎แต่นั่นคือสิ่งที่เขาทำ จริงมั้ย

749
00:38:23,592 --> 00:38:25,720
‎ผมลงไปข้างล่าง เขาอยู่ในครัว

750
00:38:25,803 --> 00:38:28,014
‎รู้ตัวอีกที ผมก็กำลังคุยกับคน

751
00:38:28,097 --> 00:38:31,100
‎ที่ยอมรับเป็นนัยๆ ว่าฆ่าลูกสาวของเขาที่นี่

752
00:38:31,183 --> 00:38:33,269
‎ไม่ใช่ คุณคุยกับคน

753
00:38:33,352 --> 00:38:37,064
‎ที่อยากให้คุณคิดว่า
‎เขาคือจอห์น กราฟฟ์ และมันได้ผล

754
00:38:37,648 --> 00:38:39,900
‎สำหรับพวกเรา จอห์น กราฟฟ์เป็นแค่ชื่อ

755
00:38:40,484 --> 00:38:44,530
‎คุณมีใบหน้าเขาในหัว
‎และคุณก็หมกมุ่นกับมันไม่หยุด

756
00:38:44,613 --> 00:38:46,574
‎บางทีมันอาจเป็นแรงจูงใจของคนอื่น

757
00:38:46,657 --> 00:38:50,745
‎ฉันไม่ไหว ขอร้องละ ให้ตาย พอเถอะ

758
00:38:50,828 --> 00:38:53,456
‎ไม่เอาน่า เราขายบ้านไปแล้ว

759
00:38:53,539 --> 00:38:54,915
‎คุณพูดถูก

760
00:38:54,999 --> 00:38:56,834
‎ผมจะไม่ดูบอร์ดอีกแล้ว

761
00:38:58,044 --> 00:38:58,878
‎บรูซโทรมา

762
00:39:00,129 --> 00:39:01,964
‎หวัดดีค่ะ บรูซ ค่ะ

763
00:39:03,841 --> 00:39:04,675
‎อะไรนะ

764
00:39:04,759 --> 00:39:06,510
‎- มีอะไร
‎- พวกเขาทำแบบนั้นไม่ได้นะ

765
00:39:09,305 --> 00:39:10,181
‎โอเค

766
00:39:10,931 --> 00:39:12,099
‎มีอะไร เกิดอะไรขึ้น

767
00:39:14,018 --> 00:39:15,019
‎พวกเขาถอนข้อเสนอ

768
00:39:15,644 --> 00:39:16,645
‎หา! ทำไม

769
00:39:16,729 --> 00:39:17,563
‎(บ้านจากนรก)

770
00:39:17,646 --> 00:39:19,398
‎"บ้านจากนรก" วิเศษไปเลย

771
00:39:19,482 --> 00:39:21,817
‎"ครอบครัวจากนิวเจอร์ซีย์
‎อยากหนีออกไปจากบ้าน

772
00:39:21,901 --> 00:39:23,569
‎ที่พวกเขานึกว่าเป็นบ้านในฝัน

773
00:39:23,652 --> 00:39:26,614
‎ในย่านหรูของเวสต์ฟิลด์
‎หลังจากได้รับจดหมายนิรนาม

774
00:39:26,697 --> 00:39:29,367
‎ที่บอกใบ้ถึงพิธีกรรมซาตาน
‎และการฆาตกรรมหมู่

775
00:39:29,450 --> 00:39:31,952
‎ซึ่งเป็นความลับในอดีตของบ้าน"

776
00:39:32,036 --> 00:39:34,246
‎"เจ้าของบ้านยังคงจัดพิธีชั่วร้าย

777
00:39:34,330 --> 00:39:37,083
‎โดยใช้บ้านอายุ 100 ปีเป็นสถานที่ชุมนุม

778
00:39:37,166 --> 00:39:42,254
‎และสามารถเข้าบ้านได้ตามใจชอบ
‎ผ่านเส้นทางลับ"

779
00:39:42,338 --> 00:39:43,172
‎แม่งเอ๊ย

780
00:39:45,466 --> 00:39:48,594
‎นี่ฝีมือเธอ เป็นเธอใช่มั้ย

781
00:39:48,677 --> 00:39:51,389
‎โอ้โฮ ช่างเป็นการอนุมานที่น่าทึ่ง

782
00:39:51,472 --> 00:39:53,808
‎ทั้งที่ฉันบอกไปแล้วว่าฉันจะทำ

783
00:39:53,891 --> 00:39:55,976
‎ทำไม ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน

784
00:39:56,060 --> 00:39:57,728
‎ฉันก็นึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน อีเวร

785
00:39:57,812 --> 00:39:59,730
‎จนเธอมากล่าวหาฉัน

786
00:39:59,814 --> 00:40:02,983
‎บุกเข้ามาในคันทรีคลับต่อหน้าทุกคน

787
00:40:03,067 --> 00:40:07,154
‎บอกว่าฉันบุกเข้าไปในบ้านเธอ
‎และฉันฆ่าตัวมัสค์แรตของลูกชายเธอ

788
00:40:07,238 --> 00:40:10,533
‎ตอนนี้สโมสรระงับบัตรสมาชิกฉัน

789
00:40:10,616 --> 00:40:13,285
‎เราจะขายบ้าน โอเคนะ

790
00:40:13,369 --> 00:40:15,079
‎ทำไมเธอต้องทำมันพังด้วย

791
00:40:15,162 --> 00:40:17,456
‎ทั้งที่เราพยายามไปจากที่นี่

792
00:40:17,540 --> 00:40:19,625
‎เพราะเธอไม่สมควรทำกำไรได้

793
00:40:19,708 --> 00:40:21,001
‎ไม่สมควรได้เลย

794
00:40:21,085 --> 00:40:23,003
‎เธอสมควรเสียทุกอย่างไป

795
00:40:23,671 --> 00:40:25,005
‎ไปตายซะ แคเรน

796
00:40:27,675 --> 00:40:28,801
‎ไม่ เธอสิไปตายซะ

797
00:40:28,884 --> 00:40:30,511
‎ไปตายซะไป เพราะอะไรรู้มั้ย

798
00:40:31,053 --> 00:40:32,513
‎สิ่งที่เธอโดนมันสาสมแล้ว

799
00:42:41,517 --> 00:42:46,522
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ