ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Sino ka? Lumapit ka!
-Dean! -Tigil!
Saglit! Baka may baril!
Sino ka?
-Dean, teka! -Lumapit ka!
-Diyos ko po! -Hoy!
Hoy!
Grabe!
Ano ito?
Hoy! Hoy!
Bumalik ka! Tigil!
Nasa'n siya?
Di ko makita.
Saan nagpunta?
Naku!
Hoy!
Natutunugan na nila.
Napadaan kayo.
-May lihim na pinto sa basement namin. -At konektado ito sa lagusan.
At may tao roon,
kaya, hinabol namin, at bigla na lang nawala.
Base sa ginawa mo sa country club kailan lang,
iniisip niyong ako 'yun, tama?
Kasi sabi niyo, pakana ko ito, kasabwat si Karen.
At iniisip niyong tinatakot namin kayo para ibenta ang bahay?
Anong nangyari sa teorya mong John Graff?
Naaalala ko!
Sabi mo, tinatago ko ang mga pagpatay na ginawa ni John Graff.
Sa harap ng mga tao.
Kaya baka kasabwat ko si John Graff.
Ang sinasabi lang namin,
may lagusan pala sa loob ng bahay at tiningnan namin online.
Dito pala pinupuslit ang mga alak no'ng prohibisyon, tama?
May higaan doon. May pagkain pa nga.
Kung sino man ito, malinaw na doon siya natutulog.
O maraming tao. Ako at si John Graff.
Maaaring kahit sino at kaya kami nandito.
Para humingi ng tulong sa taong tingin niyong may pakana ng lahat.
Alam mo, brad?
Posible pa rin namang may kinalaman kayo rito.
At puwede kang mag-utos ng pagsasaliksik, di ba?
Para linawin mo sa mata namin,
at di ka na namin paghinalaan.
Okey, para patunayang inosente ako, ano ang gusto niyong gawin ko?
Okey.
Okey, hinarangan ko ng tabla ang pasukan, okey?
Pero dapat niyo pa ring tingnan.
Sa loob ng lagusan kasi…
Kung mas maraming titingin, makikita ang dulo?
-Kasi maraming pasikot-sikot. -Kung saan-saan.
Puwedeng bahay ni Mitch at Mo,
-siguradong sa Winslow. -Sa mga Winslow.
Okey. Alam ko ang sinasabi niyo.
Oo, ito ang gagawin ko…
Wala.
-Ano? -Bakit?
Narinig niyo ako. Tingin niyo, tutulong ako?
Sa mga ginawa niyo?
Kinumpronta niyo kami sa publiko…
Inakusahan ako!
Ang yayabang niyo!
Di kapani-paniwala.
-May tungkulin ka. -Wag kang magbulag-bulagan.
Tingnan natin.
Di ko kayo papansinin.
-Bahala na kayo. -Lalapit ako sa FBI.
Saang opisina? Newark?
Ipapaalam ko pa sa kanila.
Kaibigan ko sila.
Kasama ko ang dalawa sa kanilang mag-hunting,
at hahabulin kitang gago ka.
Alam kong ikaw ang sumulat ng isa sa mga liham na 'yun.
Hindi, di ako!
-Di 'yan totoo. -Ano?
-Bakit ko gagawin 'yun? -Malaking bahay, di ba?
Nahihirapan ka. Gusto mo nang wakasan.
Alam mong ang ginawa mo'y malalang krimen?
1.5 taong pakakakulong.
Ilan nga ang pinagawa mong report, Dean?
Anim? Mahina ang sampung taon mo sa kulungan.
-Teka lang. -Alam mo kung ano
kapag may tinakot ka at napaalis mo sila sa isang lugar,
dito, ang pamilya mo?
Isa itong terroristic threat.
Kasinungalingan.
Sa wakas, nagkasundo tayo.
Simula no'ng dumating ka rito,
nalulunod kami sa kasinungalingan kasi 'yun lang
ang lumalabas sa bibig mo, G. Brannock.
Kaya bakit di pa kayo lumabas ng magaling mong asawa mo sa opisina ko?
Di ko alam paano niya nalaman, pero di ko sinabi sa kanya.
Di ko sinabing si Dean ang gumawa ng isa sa mga sulat.
'Yan ang katotohanan.
Maaaring 'yung kaibigan niyang eksperto 'yun.
Sinabi kong itago niya, pero di ko siya gano'n kakilala.
Pero di ako. Di ko alam paano sasabihin,
pero kailangan niyo akong paniwalaan.
Alam kong nagdududa na kayo sa akin.
Pinakilala ako ni Chamberland,
at ngayon, di na ako mapagkakatiwalaan,
pero wala akong motibo para saktan kayo.
At di na ako magtatagal, malinaw ba?
Di ako makatulog sa gabi dahil dito at di ako titigil.
Dapat kasama ko ang anak at apo ko,
pero nakaupo ako rito't sinusubukang lutasin ang kaso.
At sasabihin ko sa inyo,
malulutas ko ang kaso, nandiyan man kayo o wala.
Kaya, Dean, maupo ka,
at sasabihin ko ang nalaman ko.
Okey. Sige.
Naiintindihan ko. Parehas kayong nahihirapan.
Dapat matapos ito
bago isisi sa inyo ng Westfield Police ang lahat.
Di ko na masundan.
Tuwing iniisip ko ito, iba ang nagiging resulta!
Tulad ngayon, sigurado akong si Karen, di ba?
Kaya dapat kasabwat ang pulis dito, tama?
O si Mitch at Mo na isang kulto?
Baka hindi baliw si Andrew Pierce.
O baka wala sa kanilang lahat?
Ano?
Sinundan ko ang hinala ng anak niyo kay Roger Kaplan.
At gusto ko siya dahil dito.
-Gustong-gusto. -Bakit?
'Yung ex-wife.
Sa bagay na ito, pag magulo ang diborsiyo, mas maganda.
Kakanta siya.
At, napakagaling kumanta ng ex-wife ni Roger Kaplan.
-Ano 'yun? -Ikaw ba si Trish Kaplan?
Hindi. Dati, oo.
25 taon na silang hiwalay.
Iniwan siya para sa isang estudyante.
Hiwalay na kami ni Roger ng…
Wala pang sampung minuto no'ng sabihin niya.
Kung may nakatatanggap ng sulat tungkol sa bahay
at nagpapakilalang Ang Tagabantay,
Siguradong si Roger 'yun.
-Diyos ko po. -'Yan din ang sabi ko.
Diyos ko po!
Ikinuwento niya ang buong buhay niya.
Lumaki si Roger na medyo kapos ang pamilya.
Malit na bahay at kasama ang ina niya, na hiwalay din.
Noong 1950, malaking bagay 'yun.
Nakakahiya 'yun,
pero maraming mayayamang kaibigan si Roger.
Wow. Tingnan mo ang bubong na Cedar!
Puwedeng lakaran?
Di ako makapaniwalang bahay niyo ito.
-Imposible! -Di lang sa bahay niyo
siya talagang nahumaling.
May isa pa, sa 55 Oak Terrace, kung saan nakatira ang isa pang bata.
-Bakit ganyan ka tumingin sa bahay? -Gusto ko lang siya.
Papasok ka ba para maglaro o hindi?
Oo!
Iba ang pakiramdam ko.
Gano'n ba?
Mahirap lang sila at hiwalay ang mga magulang.
At nakikita niya ang mga kaibigan niya, na parehas lang naman,
pero nakatira sa mansiyon.
Parang Shangri-La 'yun sa kanya.
Ngayon, lumaki siya at gustong maging arkitekto,
gustong mag-aral, pero wala siyang pera.
Mahirap lang siya. Kaya sa community college pumasok.
Panggabi sa Rutgers,
at nagtuturo ng Ingles sa Westfield High.
Sa eskuwela ni Ellie.
No'n din sila ikinasal ni Trish.
Masaya raw si Trish no'n.
Di siya magkakaanak, pero okey lang sa asawa niya.
Kaya may panahon silang maglakbay o gumalang mag-asawa
sa East Coast na tinitingnan ang mga bahay na gusto niya.
Ayun.
Tingnan mo! Ang ganda sa personal.
Tingin mo ba, makakatira tayo sa ganyang bahay?
Di mo masasabi.
Pero di ako bibili ng basta luma.
Kailangang gustong-gusto ko ito.
Para sa koleksiyon ko.
Pero isang araw, lumabas sa market ang 89 Maple Grive Lane.
-Maganda. -Walang katulad.
-Itong arko… -Ang laki.
Di niyo naiintindihan. Dapat makuha ko ang bahay na ito.
Honey…
Naku, Roger, may tatlo nang alok,
at hindi sa iyo ang pinakamataas.
Pero alam mo? May magagawa ka pa.
Napayuhan siyang sulatan ang tagabenta,
at sabihin ang gusto niya,
gaano ito kahalaga simula no'ng bata pa siya,
na aalagaan niya ito higit sa ibang bumibili,
kahit na ang alok namin ay di kalakihan.
Oo, marami nang gumagawa niyan.
Noon, hindi pa.
Ngayon, si Roger, umupo sa harap ng typewriter.
Magandang araw sa may-ari ng 89 Maple Grove Lane.
Iniibig ko ang bahay niyo nang 35 taon na ngayon,
bata pa lang ako,
nagiginhawaan ako sa tahanan niyo, bagay na aking minimithi.
Ngayon, may pagkakataong matupad ang pangarap ng batang iyon.
Hulaan mo ang nangyari.
-Binenta sa mataas na alok. -Kasi gano'n naman palagi.
Gumuho ang mundo ni Roger.
No'n ko lang siya nakitang umiyak.
Di gano'n no'ng namatay ang nanay niya.
Do'n siya nagkaideya para sa isang leksiyon.
Maliit sa simula, ilang bata sa creative writing club.
AWIT PARA SA BAHAY
Pero makalipas ang 10 taon, sumikat na ito.
"Awit para sa bahay."
Ang takdang-aralin
ay humanap ng bahay na gusto niyo
at sumulat ng liham ng pag-ibig.
Gamitin ang imahinasyon, ilarawang maigi.
Kung anong nagustuhan ninyo sa bahay?
Anong pakiramdam ng tumira rito?
Maaaring maikli o mahaba.
Ang marka ay base sa katapatan.
Isang kopya sa akin
at isa ay ipadadala sa bahay,
at wag niyong pirmahan.
Mas marami kayong maisusulat kung walang pangalan.
Ako at mga may-ari lang ng bahay ang makababasa nito.
May katanungan ba?
Sige, Miko.
Puwede ba sa sariling bahay?
Hindi. Kailangan sa iba.
Magandang tanong.
Sige na, magsaya kayo.
Dear, 901 Folsom Bridge Drive.
Maganda ang bahay mo.
Ang mga bintana ay mistulang mata ng bahay,
at ang pinto ay parang bibig.
Gaano katanda na kaya? Malamang 100 taon na…
Kung ang tahanan ay kastilyo, ikaw, 452 Bolingbroke,
ang pinakanagniningning na kastilyo para sa isang hari at reyna,
tunay kang mahiwaga.
Napakasaya ng nagmamay-ari sa 'yo.
Tingin ko, kung lilipat ako,
siguradong sa iyo, 84 Oriole Road.
Napakaangas ng ivy sa harapan, parang panlamig.
Ang leksiyong ito ay nagustuhan ng lahat,
taon-taon ito hanggang magretiro siya.
-Tatlumpung taon. -Wow.
Naging mas mahalaga ang leksiyon kaysa sa kanya.
Kaya may grupo sa Facebook para rito.
Nagustuhan iyon ng mga bata.
Kasama si Miko,
'yung bago niyang asawa.
Nakakainis siya.
Pero naaalala mo 'yung isa pang bahay na gusto niya?
55 Oak Terrace.
Nakakakuha ng sulat ang bahay na iyon.
'Yung dating kaibigan ni Roger doon, nakaalis na.
'Yung kapatid niyang si Carol Flanagan na ang nakatira,
pati anak niyang pumapasok sa Ingles ni Roger.
At no'ng may sulat na dumating,
alam niya kung ano 'yung Awit para sa Bahay.
Dear, 55 Oak Terrace.
Kumusta, kaibigan?
Matagal na rin
at naisip kong ipaalam sa 'yong hinahangaan kita, lumang bahay.
Masarap mong wainscoting.
Ang salaming panel sa ikalawang palapag.
Isa kang kayamanan, isang jewel box.
Hi. Ma.
Danny!
No'ng pumasok ka kay G. Kaplan, nabanggit ba ang bahay?
Hindi.
Taon-taong may sulat na dumadating sa loob ng sampung taon.
Dear, 55 Oak Terrace.
Pansin kong tinabas ang oak sa likod…
Bakit merong sisira ng maganda mong bubong?
Di mo rin papalitan ang lumang furnace sa basement, di ba?
Isang beses, kakaiba ang natanggap nilang sulat.
Madilim ito.
Dear, 55 Oak Terrace. Bakit di ka sumasagot sa sulat ko?
Buong buhay ko'y para mahalin at hangaan ka
at anong nakuha ko? Wala.
Pagmamahal, pananabik, lahat binigay ko.
Ano ba ang gusto mo? Galit ko?
Pangako, di mo ito magugustuhan.
Pagsisisihan mong naktia mo ito.
Pagkatapos ng isang linggo,
may dumating na isa pang sulat galing sa Tagabantay.
Dear, G, Flanagan, Maraming oras ang ginugol ko sa 'yo.
Binantayan ko ang bahay mo at pinrotektahan kayo.
Hinahangaan ko ang pamilya mo
at tanging maganda ang nais ko para sa inyo.
Nakaupo ako at tinitingnan ang pagparada niyo sa inyong karangyaan.
Binaliktad mo ang bahay, laban na sa iyo.
Itinatakwil ka na ng 55 Oak Terrace at ang labis mong pagkukunwari.
Kasakiman ba ang dahilan at naghiwalay ang pamilya niyo?
Trish, bakit alam mo lahat ng tungkol kay Carol Flanagan?
Kasi pinuntahan niya ako kinabukasan.
Tao po.
Inabot niya sa akin ang mga sulat, 'yung isang linggong magkasunod.
Puwede mo bang sabihing ex-husband mo ito?
Carol, siguradong galing ito kay Roger.
Anong ginawa niya? Bakit di sinabi sa pulis?
Sinabi niya. Di rin nakatulong.
Di sila interesado.
Pamilyar nga.
Gusto kong puntahan natin ang 55 Oak Terrace
at kausapin si Carol Flanagan.
-Antigo ang bahay. -Wow!
Nakakagulat na ilan lang ang sulat na dumating.
-Pasok kayo! -Wow!
-Diyos ko, di ako makapaniwala! -Salamat.
Tingin lang kayo.
Pamana ng mga magulang ko no'ng namatay sila.
Ang kapatid ko, si Dave, ay kababata ni Roger,
di niya ito gusto.
Malaki raw masyado para sa isang tao.
Hiwalay ako sa asawa.
Nag-aaral pa ang isa ko, grad school.
Rutgers, malapit lang.
Tuloy kayo, maupo kayo.
-Relaks lang kayo. -Salamat.
Napakaganda!
Waka akong masabi.
Paano niyo ako natunton?
Facebook page?
May mga post ako ro'n dati.
Galit sila sa akin.
Narinig namin ang nangyari kay Trish, ex-wife ni Roger Kaplan.
Tingnan mo 'yung mga nakaukit.
-Detalyado. -Ang ganda.
-Nakakatawa. -Ano?
Para kang si Roger Kaplan.
Ganyan siya pumuna, letra, detalye,
bagay na sa kanya lang maririnig.
Tingnan mo itong poste! Ang ganda ng hugis!
Kilala mo kung sino ang umukit?
Ang sarap ng pader na ito!
Naiiba siyang bata sa lahat.
Pumasok sa klase niya ang mga anak ko at gusto nila siya.
'Yung sulat na galing kay Ang Tagabantay.
Naitago niyo pa? Puwede bang makita?
Oo.
Ganito rin ang mga natatanggap namin.
Parehas ng pagsulat, istilo,
pati 'yung papel.
Oo, pero sigurado ba tayong si Roger Kaplan?
Itong Awit para sa Bahay na mga sulat, siguradong siya
pero kapag Ang Tagabantay, iba. Tingin mo?
Tama si Nora. Si Roger, sa bahay sumusulat.
Ang Tagabantay… lalaki, babae, sila ay sumusulat sa may-ari.
Tama ka.
'Yan ang sabi ng pulis.
Wala raw paraan para malaman kung isang tao lang sila.
At sigurado kang isa sila?
Dumating ang sulat ni Tagabantay no'ng lumabas sa publikong
umalis na ang asawa ko at magdidiborsiyo na kami.
Gusto akong takutin ni Roger para mabili niya ang bahay.
Malinaw na malinaw.
Pero di ka natakot.
Saan? Kay Roger?
Ang lalaking nanigas sa takot sa pugon sa baba
no'ng 10 pa siya?
Hindi.
May isang beses…
No'ng sumulat si Tagabantay at nagpunta ako sa pulis,
at di sila tutulong sa akin.
Isang gabi, matutulog na ako…
May nakatingin sa akin.
Roger Kaplan!
Isa kang duwag!
Palagi kong hinahasa ang mga kutsilyo ko!
Kapag umapak kang muli rito sa bakuran ko,
tatagain ko ang bayag mo!
Kuha mo?
Naririnig mo ako?
Pero pagkatapos no'n, wala.
May 12, 13 taon na.
Sa kung anong dahilan, si Roger Kaplan
o Ang Tagabantay, ay nilubayan na ako.
-Puwedeng patingin ng sulat? -Oo, sige.
Oo, siya nga ito.
"Nakita niyo ba kung anong nasa dingding?" Gagong Roger.
Miserableng duwag.
Dapat puntahan na natin ang bahay niya.
-Huwag muna. -Ano pang hinihintay natin?
-Pag-isipan muna natin. -Hon!
Di ka puwedeng pumunta ro'n at akusahan siya.
-Sasarahan ka ng pinto. -Tama.
At wala sa atin ang suporta ng mga pulis.
Paano pala siya mahuhuli?
Di ko alam.
Gawan natin ng paraan. Tara.
Uy, naisip ko lang.
Alam natin ang bahay, di ba?
Kung tatakutin siya,
tatakbo lang siya papasok at di na lalabas.
Kung hinintay…
Puwedeng sa publikong lugar, at 'yan ang naiisip ko.
Talaga? Ang galing mo.
Okey, basta…
Ito?
Oo.
Ang ganda ng bahay.
Diyos ko, ano pa ang gusto niya?
Maayos ang lugar.
Teka, ayun!
Sila ba?
Tingin ko.
Buwisit.
Paparating na sila. Tago.
Okey.
Aisle three.
Sino si Alison Roman?
Youtuber. Magaling siya.
Magaling magluto. Naiinggit ako.
Harissa paste…
-'Yun ang kailangan sa bean stew. -Okey.
Ano pang kailangan?
-Kailangan… -Mga bagel.
Bagel at kukuha rin ba tayo ng tinapay?
Oo!
Oo! Mantikilya?
Sundan mo!
Bili tayo ng…
Bili tayo ng toasted bread.
Ikaw ba si Roger Kaplan?
Oo. Ikaw?
Ako si Dean Brannock. Alam kong alam mo.
Ako si Nora Brannock.
Teka. Kilala ba namin kayo?
Sa 657 Boulevard kami nakatira. Aalm mo 'yung lugar?
Sa totoo lang, oo.
Nakatatanggap kami ng mga kakaibang sulat.
May alam ka ba rito? Alam kong hilig mo 'yun.
"Awit para sa Bahay," di ba?
Oo, isa 'yan sa mga leksiyon ko.
Tumigil kayo.
Aalis na kami.
Kapag tinigilan niyo kami. Okey ba 'yun?
Gusto ko lang ma-inspire sa arkitektura ang mga estudyante ko.
Kung nakatanggap kayo ng sulat na di niyo gusto,
di ko na kasalanan.
Alam mong asawa mo Ang Tagabantay?
Pumapasok siya sa bahay kasi laruan niya 'yun noon.
Di ko alam ang sinasabi niyo,
ngayon ko lang kayo nakita.
'Yan ay kalokohan.
Nakita kita sa lagusan sa bahay nitong nakaraan lang!
Nasa open house ka, G. Kaplan. Nakita kita.
Oo. Gano'n naman talaga ang tao.
Pumupunta sa open house.
Ang pagpapadala ng mga sulat?
Natural din ba 'yun?
Ibebenta ng may-ari na mababa ang presyo, para mabili mo?
Tingin mo, kaya kong bilihin 'yun?
Ako ay retirado sa pampublikong paaralan.
Pumunta ako sa open house
kasi kaibigan ko ang dating may-ari.
Kamamatay lang niya kaya gusto kong makita ang bahay.
Kung may problema kayo ro'n, tawagan niyo ang mga pulis.
Tara na.
Ano 'yun?
Di ko alam. Di ko sila kilala.
Mga baliw!
Uy, anak.
Imposible.
Nora!
Nagbibiro ka ba?
Diyos ko. Diyan ka lang!
Anong ginagawa mo rito?
Inakusahan niyo akong nagmamatyag.
Sinisigurado ko lang na magkakatotoo ito.
-Diyos ko! -Umalis ka!
Masama akong kalaban, alam niyo?
Kayong dalawa.
Kinumpronta niyo ako sa publiko sa harapan ng asawa ko?
Ni hindi niya mainom ang alak niya kagabi.
G. Kaplan, kumalma kayo.
Di ako kakalma!
Ako ang bangungot niyo.
Di kayo nababagay sa lugar na ito at sisiguraduhin ko.
Nakakasukang mayayaman.
Di porket ganito ang bahay niyo ay magagawa niyo na ang lahat.
Sabihin ang lahat?
Hindi gano'n.
Habang nandito ako,
kasi tatayo ako rito buong araw buong buhay ko.
At wala kayong magagawa
kasi sa publiko ito at malayang bansa ito!
-Tara na. -Gagawan ko ng paraan.
Sige lang. Ako nang bahala sa bahay niyo.
Sige!
-Buwisit. -Tara na.
Di ako aalis. Dito lang ako. Tama 'yun.
Kilala ako ng bahay niyo, gusto ako nito,
mas gusto niyang ako ang nakatira kaysa sa inyo.
Gano'n.
Gagawin ko ang lahat, matupad lang 'yun.
-Sige na! -Mga bata!
Tara na! Mahuhuli na kayo!
Ako Ang Tagabantay.
G. Secretary, pakibasa nga nang malakas
ang naganap sa nakaraang pulong ng Westfield Preservation Society?
Ang mga ginawa natin na tutulong tanggalin ang Summit Avenue chinquapin limb,
na maling inakusahang tumama sa isang telephone wire,
ay di nasayang.
Sumang-ayon ang siyudad na di na gagalawin ang Chinquapin
sa susunod na 15 taon.
Isang tagumpay.
At ngayon, ang bise presidente ay may pahayag
sa trahedyang nagaganap sa Spruce at Windsor.
Sa ilalim ng isinagawa kong matahimik na pagmamatyag,
kinukumpirma ko sa grupong itong ang hinala
tungkol sa konstruksiyon sa northwest corner
ng Spruce at Windsor.
Isang tagalabas na designer ang bumili at naghahandang ilagay ang bagong
six-by-six na bintana, kapalit ng orihinal na double hung
at nararapat na four-over-four.
Pumunta akong may dalang martilyo at binasag…
Binasag ko ang bawat bintana.
Ang six-by-six na bintana sa Queen Anne ay isang kalokohan.
Ang bintana ay mata ng tahanan.
Gaano katagal na ba akong miyembro ng grupo?
Lima, anim na taon?
Dekada?
Di na matandaan.
Kailan ito nagsimula?
Lahat ng pagbabago?
Ang pagpilit na pakialaman ang mga nasa paligid,
di naman kailangang palitan.
Kompiyuter ba ang may gawa?
No'ng tinanggal ba natin ang kalooban at pinalitan ng makina?
Di ko alam. Di ko na alam, pero nagagalit ako.
Ang kasagraduhan.
Para tumayo lang habang ang 3000 taong kultura
ay sinisira na parang walang nararapat gawin.
Sasabihin ko, may dapat gawin.
Ipunin ang lakas at sabihing,
'Hindi namin ito pinapayagan."
'Yan ang boses na dapat marinig. Ang sigaw…
na maririnig ng susunod na henerasyon.
Magtago ka.
-G. Brannock! -Uy!
Makakatulong ako?
Oo, sana.
Di na kami tutulungan ng pulis.
Mahabang istorya.
Ang problema ay may nakakapasok sa bahay
gamit ang mga lagusan,
at naniniwala akong
ang mga lagusan ay konektado sa mga kalapit na bahay.
Kailangan kong pumasok sa bahay niyo para makita ang lagusan.
Titingnan ko ang mga kabinet sa basement.
May search warrant ba?
Wala, ayaw nang tumulong ng pulis.
Kung gano'n, di kita matutulungan.
Sana legal, wala akong magagawa.
Sige na!
G. Brannock, may nagsabi na ba sa 'yong mukhang may nararamdaman ka?
Maitim ang paligid ng mata mo, mukhang pagod na pagod ka.
Bibigyan sana kita ng liver oil ng cod,
pero di ko alam kung ano pa ang maitutulong no'n.
Uy, Jasper! Kaibigan!
May lagusan ba sa ilalim ng bahay niyo?
Na magagamit para lumusot sa bahay namin, at laruin ang dumbwaiter?
Mukhang nakaapekto sa 'yo ang konstruksiyong ginawa niyo.
-Countertop na kahoy? -Oo.
Ginagawa mo bang tindahan ang bahay mo?
Wala pa akong alam na naglabas ng gano'ng pera
para papangitin ang bahay.
Di ka na yata nakakatulog
sa pagsisisi mo sa mga ginawa mo sa kawawang bahay.
Sinong bumahing?
Jasper?
Nakikita ko siya, sinungaling ka…
Hoy! Hoy!
Hoy!
Buwisit.
Ang lakas ng loob mo!
Di magandang kapitbahay!
ARMADO
Dean!
Nora?
Nora, nasa'n ka?
Nora!
G. Brannock.
Papa, may baril siya.
O baka daliri ko lang ang nasa bulsa?
-Bitawan mo siya. -Dean!
-Papa, sundin mo siya! -Ano?
Ang asawa't anak mo'y nasa baba.
May ipapakita ako mamaya.
-Anong gusto mo? -Anong gusto ko?
Alam mo. Gusto ko ang bahay.
Okey, sige, sa 'yo na.
-Nasa akin ba ang atensiyon mo? -Oo.
Naisip mo ang kutsilyo? Di 'yan maganda.
-Dad. -Huwag.
Dean, sundin mo siya!
Oo! Susundin ko!
Okey.
Di mo kailangang gawin ito. Susundin kita.
Ibibigay ko ang nais mo.
Paano kung higit pa sa bahay?
Anong ginagawa mo?
-Dad. -Okey, huwag!
Huwag!
Dean, anonng nangyari?
-Dean, okey na. Sige na. -Hindi.
Okey ka na, honey.
Kumusta ka?
Mas maayos na. Nakatulong ito.
Kumusta ang paghatid?
Ayos lang.
Hon…
Kailangan mong magpatingin.
Oo nga.
-Masamang panaginip lang 'yun. -Babe…
9:00 a.m. ng Martes at scotch ang iniinom mo.
Kailangan na nating umalis dito,
para sa mga bata, para sa pamilya natin.
Okey? Kailangan nating ibenta ang bahay.
Sang-ayon ako.
Sige.
Honey.
Gano'n. Gano'n niyo pala ginawa.
Dumadaan ka sa bahay niya!
Sabi ko na! Kaya pala.
At ikaw, mahahanap ko kung nasaan ang pintong 'yan,
at malalaman niyo rin dahil magpapakita ako sa sala niyo.
Anong sinasabi mo?
Wag niyo ako pagmukhaing baliw, okey?
Akala ko, baliw si Andrew Pierce,
pero si Andrew Pierce pa ang
pinakamatinong nanirahan dito.
Pinag-uusapan namin ang anak ko.
Siya ang paborito niya.
Naku, huwag niyo akong lokohin.
At ikaw naman, sir,
di ko naisip na kulto ka pala.
Hay naku, ito na naman tayo sa kulto.
Munting Westfield. Sinong mag-aakala?
'Yan ang pinag-uusapan namin, paraan ng?
-Pagkidnap sa mga bata. -Ano?
Kasi mga butiki kami.
Mahilig kami sa dugo. Kaya naman pala.
Alam mo ang problema sa mga maling suspetsa mo,
anong delikado?
Kinakausap ako ng asawa ko ukol sa hiwalayan dahil sa 'yo.
Matalinong babae.
Hindi, dahil sa lahat ng kasinungalingang ginawa mo,
iniisip niyang may iba pa akong tinatago.
Pagbati sa pagsira mo sa kasal namin.
Alam mo, kaibigan?
Pagbati rin, kasi nanalo ka na!
Binenta na namin.
Para mabili na ng isa sa inyo
at magawa itong
bahay ng kulto.
Aleluya! Narinig mo, Roger?
Para sa miting ng kulto natin! Para sa kulto…
Nagagalak akong balitaan ang kulto
at ipapaalam natin ito sa QAnon!
Malinaw ang lahat.
Isa kang baliw!
Pati asawa mo! Paalam sa inyo!
Huwag ka sanang maipit sa pinto, gago!
Tulong naman! Okey.
Pasensiya, naparami ang order namin. May inaayos pa.
Sige. Salamat.
Tulungan na kita.
Salamat.
Uy.
Salamat sa pagpunta.
Salamat sa pag-imbita.
Okey.
Di maganda ang naging simula natin, di ba?
Kasalanan ko.
Pasensiya ka na.
Ano lang…
Kapag may anak kang babae,
mahirap, alam mo 'yun?
Patawad.
Okey. Mag-wine tayo.
Dean, kaunti lang!
Ano? 19 taon na siya. Di ka pa nakapunta sa France?
Umiinom na sila, bata pa lang.
Oo.
Okey ka na. Amuyin mo muna.
-Amuyin? -'Yan ang bouquet.
Oo, di ba? Inumin mo na!
-Masarap. -Ayos, di ba?
-Wow. -Anong meron sa 'yo?
Sa 'kin? Bakit?
Ang bait mo ngayon.
Ikaw naman. Mabait talaga ako.
Hindi, di ka laging ganyan.
Di ako tanga. May binabalak ka.
Gusto mo nang sabihin?
Sabihin ang alin?
Ibebenta na natin ang bahay.
-Ano? -Teka, totoo?
-Oo. -Di niyo kami tinanong?
Pero gusto ko rito!
-Hindi, ayaw mo! -Oo, gusto ko!
-Hindi no'ng una! -Ano?
3.5 milyon na cash.
-10 araw na escrow. -Wow!
Tinawagan kami ng bago naming ahente, si Bruce,
at oo, tinanggap na namin ang alok kagabi.
Oo, mas mataas ng 300 sa hinihingi namin,
tsaka kasama na ro'n ang gastos namin sa pagpagawa at kaunting kita na rin.
Masayang wakas din pala ito matapos ang lahat.
Diyos ko, pasensiya na.
Di ako nahiya,
pinag-uusapan ang magandang nangyari sa kabila ng tunay na problema sa buhay.
Tunay na mahahalagang bagay.
Tulad ng kanser?
Oo.
Di ka mukhang may sakit kaya nalilimutan ko minsan.
Kumusta ka?
Natanggap na ako sa pagsubok
na eksperimento para malunasan ang kanser, sa Lenox Hill.
Maganda nga 'yan!
Uy, Theodora, ano… Masaya ako para sa 'yo.
Maganda talaga.
Teka. Tingnan naman natin, isang beses pa, ang suspect board?
-Dean! -Hindi, sige na.
Isang beses na lang bago alisin.
Inuulit ko, ito ang pangunahing suspect.
Oo.
Nandiyan si Roger Kaplan.
Gusto ko si Roger para rito.
Pero, nandiyan din ang mga Winslow.
Ano naman kaya sila?
Sige, sabi ni Andrew Pierce
na para silang mga bampira, di ba?
Di ko makita ang dahilan nila para takutin kayo nang gano'n.
Kung gano'n…
si John Graff,
hindi ninyo sineryoso
ang pagiging suspek niya.
Kasi, Dean, kung nagawa mo na ang krimen nang walang bakas,
nawala ng dalawang dekada,
tapos, bumalik dito para pahirapan ka?
'Yun ang nangyari, di ba?
Bumaba ako, nandoon siya sa kusina
at sunod, kausap ko siya
kung saan inamin niya ang pagpatay sa anak niyang babae!
Di, nakipag-usap ka sa kung sinong
gustong isipin mong siya si John Graff. At gumana naman.
Si John Graff ay isa lang pangalan.
Iniisip mong alam mo ang itsura niya at di mo matigilang isipin siya.
Baka ibang tao ang may motibo.
Naku! Huwag na, pakiusap, huminto kayo!
Sige na, nabenta na natin ang bahay!
Tama ka.
Di ko na titingnan ang board ulit.
Si Bruce.
Uy, Bruce. Oo.
Ano?
-Ano? -Di puwede 'yun!
Okey.
Anong nangyari?
Binawi ang alok.
Ano? Bakit?
IMPIYERNONG BAHAY
"Impiyernong Bahay." Kayganda.
"Pamilya sa New Jersey, desperadong takasan
ang akala nilang dream home
sa magarbong Westfield matapos makatanggap ng mga sulat
na nagsasabi tungkol sa mga ritwal at pagpatay
bilang nakaraan ng bahay."
"Ayon sa may-ari, ang mga satanista
ay ginagamit ang 100 taong bahay sa mga ritwal
at nakapapasok sa bahay anumang oras gamit ang mga nakatagong lagusan."
Gago!
Ginawa mo ito. Ikaw ito, di ba?
Ang galing. Nahulaan mo.
Kahit narinig mo nang sinabi ko 'yan.
Bakit? Akala ko, kaibigan ka.
Akala ko rin, gago!
Hanggang sa inakusahan mo ako
at sinugod sa country club sa harapan ng lahat!
At sinabi mong nilooban ko kayo't pinatay ko ang muskrat ng anak mo.
Suspendido ako sa club ngayon.
Binebenta na namin ang bahay, okey?
Bakit kailangan mong gawin
kung paalis na kami?
Di ka nararapat na kumita.
Di ka nararapat!
Dapat kang mawalan ng mga damit!
Gago ka, Karen.
Hindi, gago ka.
Gago ka! Kasi alam mo?
Lintik lang ang walang ganti!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni YobRivera