BİR NETFLIX DİZİSİ
DEAN VE NORA BRANNOCK AİLE PLANI: CEP - D. BRANNOCK
Hayır.
ARANAN NUMARA
Tides Motel. Ben Tammy.
Alo? Kim o?
Alo.
Evet, ben Nora Brannock.
Hemen görüşmeliyiz.
Nora, nasılsın?
Pek iyi değilim.
Dean şu sıra evde kalmadığını söylemiştir herhâlde.
Evet. Videodaki kız. Yatak odasında.
Kim olduğunu bilmediğini söyledi.
Onunla yatmamış.
Bana da öyle söyledi.
Ona inanıyor musun?
İnandım.
Onun yapacağı şey değil sanki.
Şunu söylemeliyim ki Dean'i çok seviyorum.
Ama o video…
Yatak odanız, saçı iki yandan örülü 17 yaşında bir kız.
Her şey ortada.
Ne oldu?
"Saçı iki yandan örülü."
Ne var bunda?
Çok spesifik.
Birkaç hafta önce arkadaşım Karen kulüpte bu ifadeyi kullanmıştı.
Şimdi de sen.
Yıllar var ki öyle dendiğini duymuyorum.
Ama beni bu yüzden aramadın, değil mi?
Doğru.
Dean'in telefon kayıtlarına baktım.
Tanımadığım bir numara var mı diye.
Kızınki mesela.
Cep telefonunda bir şey yoktu.
"Belki evdeki sabit hattan aramıştır"
diye düşündüm.
Ama bulduğum o değildi.
Motelde çocuklarla tek başımayken bir telefon geldiğini
söylemiştim ya?
Alo?
Saat 1.00 civarıydı.
Alo?
Hatırlıyorum.
Telefon kaydına baktım, orada.
İşte şurada.
Gece 1.04'te motel sabit hattımızdan aranmış.
Yok artık.
Bayan Birch, bence o mektupları yazan kocamdı.
Sanırım kafayı yedi.
Eve gücümüz yetmiyordu,
caymak istedi ama bana söyleyemedi.
"Onu yeterince korkutabilirsem
evi satmak ister" diye düşündü.
Bence Dean yaptı. Gözcü o.
Merhaba! Ben Karen.
Darren Dunn Emlak'tan Karen Calhoun.
Biraz konuşabilir miyiz?
Dedikodular dönüyor
ve şunu bilin ki
hiçbir ayrıntıyı sormayacağım, tamam mı?
Eşimle ben bunu konuşmaya hazır değiliz.
Anlıyor musunuz?
Bu yüzden ayrıntıları sormayacağımı söyledim ya.
Evet.
Gerçekte olanları, cesetlerin kim olduğunu falan
bilmemi isteseniz bile…
Şöyle derdim,
"Lütfen, duymak istemiyorum."
Konuşmak istemiyoruz.
Evet, aynen. Evet.
Evet, bakın.
Ben emlak işindeyim, tamam mı?
Evinizin çok cazip olduğunu belirtmeliyim.
Üstelik asıl para eden mülkün tam karşısında.
Nora ve Dean'in evi muhteşem,
herkes de o evi istiyor.
Neyse, bu vesileyle
sizi tebrik etmek istiyorum.
Bu müthiş yatırıma iyi bakmışsınız.
Biliyorum ki ikiniz de
belli bir yaştasınız
ve Florida'da bir daireniz var.
Nereden biliyorsunuz?
Aklınızdan şu geçiyordur,
"Ne zaman minik kanatlarımızı açıp
temelli oraya taşınacağız?"
Bunu bilemezsiniz.
Bildiğim şey şu,
eviniz artık damgalı mülk dediğimiz sınıfa giriyor.
Cinayetler yüzünden.
Muhtemelen rayicinden çok daha düşük fiyata,
hatta %50 azına gider.
Ne istiyorsunuz peki?
Evi sizin için satmak istiyorum.
Satışa çıkarmıyoruz.
Şart değil. Bana satın.
Darren Dunn Emlak'tan Darren Dunn var ya?
Patronum olur.
Onunla birlikte
sınırlı sorumlu bir şirket kurup evleri satın alıyoruz,
tadilat yapıp satıyoruz.
Herkes çok memnun kalıyor.
Ailem zor günler geçiriyor. Görüyorsunuz.
Birazcık anlayışınız, haysiyetiniz yok mu?
İstediğimi alırım.
Bana gelmen zekiceydi Nora.
FBI'daki bir tanıdığımla konuştum.
Bir el yazısı uzmanı tanıyor.
Güvendiği biri.
Üçüncü zarfı, ilk ikisinin fotoğraflarını
ve bana verdiğin örnekleri, Dean'in yazdığı
doğum günü ve Sevgililer Günü kartlarını o adama gösterdim.
Örneklerin mükemmel olmadığı konusunda beni uyardı.
30 harf, sekiz rakam, bir taksim işareti, bir de virgül var.
Pek fazla sayılmaz, değil mi?
Tüm bu mektupların tek kişi tarafından yazıldığını söyleyemiyor.
Çok benzedikleri açık
ama zarflar arasında, kalem darbelerinde yeterince çeşitlilik var.
Mesela bu iki çizgi.
Biri aşağı, öteki yukarı doğru.
Aynı kişi taksim işaretini iki türlü mü yapıyor
yoksa ikinci kişi ilkini taklit mi etmiş, anlayamamış.
Ama bir şeyi fark etmiş.
Üçüncü zarf.
"Brannock"un K'si var ya?
Halkaya bak.
Deneyimine dayanarak diyor ki
on kişiden ancak biri bunu yaparmış.
Şuraya bak.
Eşin genellikle büyük harflerle yazmıyor
ama beş yıl önce Sevgililer Günü'nde büyük harflerle yazmış.
Son satır şöyle,
"Seni seviyorum Bayan Brannock."
Son K'ye bak.
Adamı sıkboğaz edemedim.
Örnekler yeterli değil deyip durdu
ama ona fikrini sordum.
Sevgililer Günü kartını yazan kişi
o zarfı da yazmış olabilir mi diye.
Ne dedi?
%70 ila %80 ihtimalle öyle olduğunu söyledi.
Bunu kendi ailesine neden yapsın?
Hayalindeki evdi.
Mutfak için, kasaba için heyecanlanmıştı, onu ben zorlamadım ki.
O da benim kadar hevesliydi.
Seni memnun etmek istemiş olabilir.
Bence hâlâ öyle, o yüzden itiraf edemiyor.
Sanırım fazla harcama yaptı.
Parası yeter sandı, sonra yetmeyeceğini fark etti.
Hatta biliyorum ki olan bu.
Ne?
Kredi çektiğiniz bankaya gittim.
Kayıt dışı olarak adamla konuştum.
Arkadaşı, yani Steve,
size o evi aldırabilmek için patronunu
epey sıkıştırmış.
Dean kredi alabilmek için tüm yatırımları nakde çevirmiş.
Hisseler, tahviller, emeklilik fonunuz…
Ama bunu bilmen gerekirdi, değil mi?
Çünkü imzan lazımdı.
Şey, sanırım ben…
İmzalanacak bir sürü şey vardı…
Tamam. Hepsi bu… Evet, bir tane daha.
…ve küçük yazıları okumadım sanırım.
Bunlar ne?
Emeklilik fonuyla ilgili.
Roth. Şurayı imzala, şuraya paraf at.
Kontrolü ona bıraktım.
Evet.
Bütün paramızın eve gideceğini biliyordum. Ben…
Resmen bütün paranız Nora.
AMEX kredi kartın
ve içinde 10.000 dolar olan hesap hariç.
İpoteğin üzerine bir de mutfakla bodrumu yenilemeye
karar verince
hiç para kalmadı. Bunun üzerine yine arkadaşı Steve'e gitti.
O ise "İkinci bir krediye onay vermem mümkün değil
ama sana borç verebilecek
birileri var,
yeter ki borcunu öde" dedi.
O yeni bir kredi değildi.
150.000 dolarlık yüksek faizli borçtu.
Nasıl ya?
Biliyorum. Çok para.
Tamam, dur biraz.
Bu sorun, Dean şirkete ortak olduğunda ortadan kalkacak, değil mi?
Tatlım…
Ortaklık teklifi başkasına gitmiş.
-Ne zaman? -Bilmiyorum.
Steve'e birkaç hafta önce söylemiş
ama Steve tam bir tarih veremedi.
Yani Dean bütçesini aşan bir ev aldığını fark etmekle kalmadı,
şimdi bir de şaibeli birilerinden yüksek faizli borç aldı
ve kısa sürede borcunu ödemesine
imkân yok.
Bir çözüm bulmalıydı.
Evet.
Nora, bu şekilde öğrendiğimiz için çok üzgünüm.
Ama sana bir şey söylemeliyim.
Artık Gözcü'nün kim olduğunu biliyoruz.
Hey, Andrew.
Ne… Nereye gidiyorsun?
Nereye ulan?
Hey! Şerefsiz!
-Bırak beni! -Tamam!
Sorun yok! Neden kaçıyorsun birader?
Neden peşimdesin?
-Çünkü yalan söyledin. -Hayır!
Yalan söyledin. Aktörsün.
-Oyuncu olduğunu söylemedin. -Sormadın ki!
Yalan mıydı? Evimde oturdun mu?
-Evet, göt herif! -Tamam.
Ya Mitch ve Mo?
Bir nevi kan kültüne mi mensuplar?
Ya çocuğunun olayı?
Siktir! Söylediklerim doğruydu.
İnanmak istemiyorsan sen bilirsin.
Ama benden uzak dur kahrolası psikopat.
Siktir.
Nora?
Geleceğini bilmiyordum. Haber verseydin.
Merhaba.
Sorun ne?
Hiç. Sadece…
Neredeyse tüm parçalar satılmış galiba.
-Otursana. -İnanamıyorum.
Sana su getireyim.
Sağ ol.
Muhtemelen bunu bilmemem gerekirdi
ama bugünlerde kimsenin dedikodudan başka işi yok sanki,
Dean'le aranızda geçenleri duydum.
Evet. Her evlilikte zor bir dönem yaşanıyor, değil mi?
Bizimkini atlattık sanıyordum ama bu çok farklı.
O zaman şöyle söyleyeyim, bu sergi…
Gerçekten aydınlatıcı oldu çünkü bana şunu gösterdi,
"Dean'le aranız düzelmezse aileni sen geçindirebilirsin."
Bugün bunu söyleyecek kaç sanatçı var?
Cidden.
Önümüzdeki ay burada bir sergi daha aç.
Ne dersin?
Olur, tabii.
Güzel.
Kim o?
Seni gördüm!
Dean! Sen misin?
Tanrım.
Pek de gerginsin.
Şöyle bir laf vardı sanki.
"Fazla gergin hanımlar
geceleri sırlar saklar."
Kusura bakmayın. Beni korkuttunuz.
Duydun mu bilmem
ama karşı komşularınız Mitch ve Mo
tüfekle yüzlerinden vurulup öldürülmemiş meğer.
Kimin cenazesine gittim, bilmem.
Bir dakika, biri vurulmuş ama.
Cesetlerin dışarı çıkarıldığını gördük, eşim de silah sesi duymuştu…
Artık eşine pek güvenebileceğimizi sanmıyorum.
Peki.
Bana ne diyecektiniz?
Yarın Mo için bir öğle yemeği daveti veriyorum.
Komşuluk bunu gerektirir.
Âdettendir, herkes bir şeyler getirecek.
Bence sen de gelmelisin.
Saat 12.00'de. İtiraz istemiyorum.
-Tamam. -Tamam.
Güveç yapabilir misin? Tarifin var mı?
Ezberimde yok ama…
Nixon usulü tavuk olsun.
Fırını 220 dereceye getir.
Kemiksiz tavuk etini kızart,
20'ye 30 santimlik güveç kabına koy.
Brokoli ve bir kutu kremalı mantar çorbası ekle,
üzerine istediğin çeşit peyniri serpiştir.
Ben çedar tercih ediyorum.
Sonra 35 dakika fırınla.
-Peki. -Tamam mı?
Nixon usulü tavuk.
Yarın görüşürüz.
Biliyor musun Pearl, çok ilginç. Ben…
Belki 20 yıldır evine gelmemiştim.
Ama aynen hatırladığım gibi.
Annemle babam bu evi 1940'larda evlendikten hemen sonra almışlar
ve hiç yeniden döşemediler.
Ben de yapmadım.
Olduğu gibi korumak istedim.
Bu yemek ne içindi, biliyorum.
Oğlum lisedeyken uyuşturucuya bulaştı.
Böyle şeylere yol açabiliyor, bir akıl hastalığını tetikledi.
Paranoya. Sesler duyuyor.
Bir süredir onu görmüyorduk,
son konuşmamızda kanser olduğumu söyledim.
Tedavi edilebilir olduğunu
ama kim bilir ne kadar ömrüm kaldığını…
Ve Mitch'le Florida'ya gideceğimizi.
Ama biz tatildeyken
New Haven'da bir evsizler barınağına gidip…
…babasıyla benim beden yapılarımızda iki ihtiyar bulmuş.
Onları evimize getirmiş,
sonra da vurup öldürmüş.
Tanrım.
Sigortadan para almak için.
Sonra da… Bunu da söyleyebilirim.
Bazı çirkin mektuplar aldığınız söyleniyor Nora.
Bunu duyar duymaz
"Eyvah, Christopher yapmıştır" dedim.
Mo, bunu söylemen çok ilginç çünkü bunca zamandır
o mektupları yazanın Jasper olduğunu düşünüyordum.
-Ciddi olamazsınız. -Kanıtım yok tabii.
Sadece bir his.
Sizin evinize öyle bağlı ki…
Birkaç hafta önce
beş yıl öncesinden bir şeyi hatırladım.
Bana da bir mektup gelmişti.
Uzun değildi.
"Bir eve övgü" diyordu.
Sonra şöyle devam ediyordu,
"Sevgili Bayan Winslow, evinize bayılıyorum.
Ona bakmaya bayılıyorum. Farklı olmasına bayılıyorum.
Eviniz çok özel.
İyi ki onu hiç değiştirmediniz."
Hâlâ duruyor mu? Görebilir miyim?
Hayır, attım.
Ama ben…
Nedense onu Jasper'ın yazdığını sanıyordum.
Mektup tam da evi boyamayı konuştuğumuz sırada geldi
ve bunu istemediğini böyle ifade ediyordur, diye düşündüm.
Ya el yazısı? Onunkine benziyor mu?
Daktiloyla yazılmıştı.
Ama kütüphanelere gitmeyi sever, orada daktilo var.
Ben yapmadım, diyor ama içimde yer etti işte.
Jasper burada mı?
Hayır, halkevindeki sanat kursunda.
İçeride başkası mı var?
Umarım bir beydir.
Elli küsur yaşındaki kadınların da ihtiyaçları vardır.
Öyle değil mi Pearly?
Evet, Mo, çok doğru.
GÜVENLİK ŞİFRESİNİ GİRİN GİRİŞ
Anne?
-Pardon, sen… -Konuşalım mı?
Evet, tabii.
Ne oldu tatlım?
Babam konusunda saçmaladım.
Farkındayım,
biri beni kızdırınca
onu incitmek için her şeyi söyleyebilirim.
Her şeyi yapabilirim.
Sonradan pişman olsam da.
Tamam tatlım.
Bunu atlatacağız.
Bir eve övgü.
Komşumuz Pearl yıllar önce bir mektup almış.
Başlığı da "Bir Eve Övgü"ymüş.
Aslında aşk mektubu gibi ama evlerine duyulan bir aşk.
Kardeşinin yazdığını düşünmüş.
Maureen de aldığımız mektupları
oğlunun yazdığını düşünüyor.
Ama sen babam sanıyorsun.
Hayır, bence…
Bence o yapmadı.
Dinle beni.
Yatak odandaki kızla yatmadığını söyledin
-ve sana inanmadım, tamam mı? -Tamam.
Kızın kim olduğunu merak ettim.
Kamera kayıtlarını inceledim,
arabasının plakasını görmeye çalıştım
çünkü söylediklerin mantıksızdı.
Ama şuna bak.
Eve arabayla gelmediği gibi,
aslında hiç gelmemiş.
Yani her açıdan yapılan çekimlerin her saniyesini inceledim.
Ta kameraları yerleştirdiğim güne kadar.
Kayıtların hiçbirinde kız ortaya çıkmadı.
Sadece yatak odanda görünüyor.
Ne demek bu?
Ahbap, o kız evine nasıl girdi, bilmiyorum.
Neler oluyor?
Merhaba baba.
Konuşalım mı?
Selam.
Ne yani?
Kirazlı elbisesi olan kız hayalet miymiş?
Hayır. Bu biraz abartılı olur
ama evinizin dış tarafı kameralarla izleniyor.
Yatak odamız da.
Oradakini söktüm.
-Beni gördü. -Söktü.
Ellie. Ödev vakti.
Olay şu, kızın evinize girdiğine dair kayıt yok.
Hem de hiç. Yani eve gelmemiş.
Tekrar baktın mı?
Bayan Brannock, tekrar tekrar baktım
çünkü bu çok garip. Değil mi?
Bu kız ya paraşütle çatıya inip
bacadan içeri girdi ya da hep burada.
Saklanıyor.
Veya bilmediğimiz başka bir giriş var.
Çok ürkütücü.
Bakın, eşiniz kızı tanımadığını,
her şeyin bir tuzak olduğunu söylediğinde
ona inanmadım.
Şimdi inanıyorum.
Bir kıymeti varsa.
Bize izin verir misin?
Evet, tabii.
Sana bazı sorular soracağım.
Eğer yalan söylersen yemin ederim aramızdaki her şey biter.
Anlıyor musun? Biter.
Yalan söylemeyeceğim.
Ne istersen sor.
O kızla yattın mı?
Hayır.
O kızı hayatımda hiç görmedim.
Odaya nasıl girdi, bilmiyorum. Ben hiç uyanmadım.
Nasıl oldu, bilmiyorum ama yemin ederim doğru söylüyorum.
Tamam.
O mektupları sen mi yazdın?
Cevap ver.
Sadece sonuncuyu. Özür dilerim.
-Paniğe kapılmıştım. -Tanrım.
Paniğe kapıldım. Şimdi çok pişmanım ama ne yapacağımı bilemedim.
Borç yüzünden mi?
Ortak yapılmadığını bana neden söylemedin?
Yolunu bulamadım.
Yolunu bulamadım. Şoktaydım.
Tüm birikimimizi, emeklilik fonumuzu çekmek için
benden imza aldın.
Biliyorum. Özür dilerim.
-Kötü görünüyor, evet. -Yapma.
Üzgünüm. Ne yapacağımı bilemedim.
Bebeğim, bana inanmalısın.
İlk iki mektubu ben yazmadım.
Tamam.
Tanrım.
Nora.
Lütfen bu yüzden beni boşama.
Lütfen.
Boşanacağımı söylemiyorum.
Boşanmam da demiyorum.
Ceketini al.
-Nereye gidiyoruz? -Dedektif Chamberland'a.
İlk iki mektuptan alınan DNA sonuçları gelmiş olmalı.
Bence üstüne yatıyor.
Onu aradım ve sonuçlar gelmediyse
emniyet müdürlüğüne dava açacağımı söyledim.
İlginç bir şey olmuş.
Sonuçlar birkaç gün, en fazla bir hafta önce gelmiş.
Özür dilerim ama gerzeğin teki onu posta kutuma,
hiç bakmayacağım saçma katalogların altına koymuş.
O yüzden görmemişim.
Bakın, hırdavat dükkânı, tilt oyunu şirketi, eski tip atari salonu.
Tam şunun altındaydı.
Tekrar özür dilerim.
Daha açmadınız mı?
Hayır. Gelmenizi bekledim.
Hadi bakalım.
Pekâlâ.
Bunlar sizde kalacak.
Ve…
İşte.
Maalesef veri tabanımızdaki hiç kimseyle uyuşmamış.
DNA örneğinde Y kromozomu yokmuş,
yani Gözcü bir kadın.
Temelli mi döndün?
Bir daha gitmeyecek misin?
Şimdilik.
Babanızla evli olmak kolay değil.
Dönmene sevindim baba.
Ne durumdayız? Kadın şüphelilerimiz kim?
Pearl, Mo, Koca Mo ve İki Yandan Örülü Saç.
Ama tekrar edeyim, Andrew, "Mitch ve Mo" diyordu.
Katil oğul olayı da eklenince iyice garipleşti, değil mi?
Mo, mektupları oğlunun yazdığını sanıyor
-ama DNA öyle demiyor. -Hayır.
Pearl de Jasper'dan şüpheleniyor
ama DNA sonucu ona da uymuyor.
Evet, DNA sonucu.
Bence DNA meselesine bir ara vermeliyiz.
Zarftaki DNA'nın mektubu yazanınki olduğundan
emin değilim.
-Neden? -Bilmem. Yani…
Mektupları yazan kişi
canımıza okumak için öyle şeyler yapıyor ki
neden bir önlem daha alıp
mektupları yazarken eldiven takmasın, değil mi?
Zarfı da başkasına yalatmıştır. Annesine, ablasına, sevgilisine falan.
Al sana kadın DNA'sı işte.
Yine yerimizde sayıyoruz.
-Ben öyle yapardım. -Bu işten anlıyorsun, değil mi?
Tamam. Güzel, bunu hak etmiştim.
Peki, bu ne demek?
Kadın DNA'sının
bize faydası olmayacak mı diyorsun?
Bence öyle.
Ama mektupları yazan her kimse
ya kadın ya da bir kadını tanıyor.
Yani yeryüzündeki herkes o kişi olabilir.
En başa döndük.
John Graff. Onu gördüm, onunla konuştum.
Hayır, o olduğunu sandığın biriyle konuştun.
Evet, bu evde.
Bu ev ki…
Burada yaşamış ve bütün ailesini katletmiş.
Sonra videoda görünen kız var,
Graff'ın kızı öldürülürken
üzerinde olan elbiseyi giymiş, saçları örülü.
Sence tesadüf mü?
Bence değil ama bu, o kişinin John Graff olduğu anlamına gelmiyor.
Hiç yakalanmadı.
Fotoğraflardan yüzünü kesti çünkü tanınmak istemiyordu.
Herkesin onu tanıdığı tek yerde
neden ortaya çıksın ki?
Aptalca olmaz mı?
Bunu neden yapsın? Bizi taciz etmek için mi?
Bu çok saçma.
Ayrıca kusura bakma
ama bunları planlayan kişinin 17 yaşında bir kız olacağına inanmıyorum.
Bana ister deli de, ister cinsiyetçi ama Gözcü o değil.
Biri onu parayla tutmuş.
Occam'ın usturası.
En basit çözüm ne?
Birini o mektupları yazmaya iten ne?
Bilmiyorum.
Sen bir tane yazdın. Amacın neydi?
-Seni evden vazgeçirmek. -Çok doğru.
Bunu yapan her kimse evi çok istiyor.
Bir süredir istiyor, hem de kendisi için.
Selam seksi şey. Öğle yemeğini teyit edeyim dedim.
Bugün yapacağım son bir iş kaldı,
sonra orada buluşuruz.
Alo?
-Selam canım. -Selam.
Harika bir haberim var.
Bir teklif aldınız!
Öyle mi? Güzel.
Yoksa sen…
İlk olarak, kim olduğunu biliyor muyuz?
Hayır, sınırlı sorumlu bir şirket
ama fark etmez çünkü nakit teklif ediyorlar.
Ne kadar?
Hazır mısın?
1,9 milyon dolar, nakit.
Bence kabul etmelisiniz!
Ne? Hayır! Biz 3,3 milyon dolar verdik.
1,9'a satmayız Karen.
Hadi ama. Sen neden söz ediyorsun?
Mektuplar yüzünden olmalı.
Perili falan sanıyorlardır…
Her neyse, bana kalırsa araziyi seven
bir müteahhit olmalı.
Evi yıkıp temizleyecek ve baştan yapacaktır.
Karen, kimse bu evi yıkmak için satın almaz.
Nora, bence bunu düşünmelisin.
Dean'le konuş ve…
Bak ne diyeceğim. Belki ikiye yuvarlayabiliriz.
Ama bence huzurunuzu da hesaba katmalısınız.
Benim fikrim bu.
Bundan iyisini bulamayız.
Tamam, düşüneceğim.
Peki. Ara beni.
-Selam. -Merhaba.
Kimdi o?
Hiç. Selam.
Selam. Bu akşam yemeği ben yapayım diye düşündüm.
Bu işte ustayım ya.
-Evet. Tabii. -Olur mu?
Anahtarları alabilir miyim? Kulübe uğramam lazım.
Tabii.
Merhaba. Üyelik'ten Kathy ile görüşmek istiyorum.
Üyeliğimizin neden iptal edildiğini soracağım.
-Tabii. Ona ulaşmaya çalışayım. -Harika. Sağ olun.
Hemen buraya gelmen lazım.
Bilmiyorum. Uber çağır.
Dostum, buradan sağa dön lütfen. Pardon.
Dur biraz, yani bunca zaman yattığı adam o muymuş?
Evet. Öyle olmalı.
Şu Graff olayı da anlaşıldı.
Kadın, polisin saklamaya çalıştığı tüm bilgilere erişebiliyordu.
İnanılmaz.
Hatırlarsan şöyle demişti,
"Orayı satın almak için çok para döktüğünüz malum."
Evet, demek bu sayede biliyormuş.
Birazdan oradayım.
Bir araba daha mı alsak?
Ben de "Tamam, sağ ol" dedim.
Selam. Burada ne yapıyorsunuz böyle?
Çift olduğunuzu bilmiyordum.
Selam. Çift değiliz.
Hayır, sadece geç bir öğle yemeği yiyorduk.
Tanıştığınızı bile bilmiyorduk.
Çünkü hiç söz etmediniz ki bu garip.
Ne o? Buraya gelip sohbetimizi bölüyorsunuz.
Sensin. Gözcü sensin.
Belki ikiniz de. İkinizden biri.
Nora, böyle bir şey söyleyemezsin.
Gözcü her kimse o evden çıkmamızı istiyor, değil mi?
Taşındığımız günden beri evi satmamızı söyleyen kimdi? Sen.
Çünkü para sıkıntısı çektiğinizi söyledin.
O da böyle mi öğrendi?
"Para dökme" zırvasını yani?
Sağlam bir tahmin. Üç milyon dolarlık ev.
Beni aldattığına dair beynimi yıkamaya çalıştı.
-Tam şuradaki masada. -Ne?
"Saçı örülü kız."
Saçı iki yandan örülü bir kızın yatak odamızda
ortaya çıkmasından birkaç hafta önce söyledin bunu.
Öldürülen kız gibi giyinmişti.
Adı Pat Graff'tı.
-Bu isim bir şey çağrıştırdı mı Dedektif? -Hayır.
Hayır mı? Sahi mi?
Saçmalık bu.
Güvenlik!
Olacak şey değil. Buna iftira denir.
Aynen öyle. Bak, arkadaşız sanıyordum.
Bu yüzden ruhsatımı kaybedebilirdim.
Paranın yetmeyeceği evi istedin,
o da ucuza satalım diye bizi taciz ederek sana yardım ediyor.
Az kalsın işe yarayacaktı.
1,9 milyonun vardı, değil mi?
Yüksek paraya satabilesin diye tadilat yapmamızı bile sağladın.
Söylesene Karen, şirketin arkasındaki kim? Sen misin?
Veya o mu? Yoksa ikiniz de mi?
O tuhaf kataloglar.
Tilt makinesi kataloğunun masanda ne işi var?
Buldum, tilt makineleri erkek sığınağına çok yakışır.
Tamam. Bu…
Ben Dedektif Chamberland.
Westfield Kulübü'ne bir ekip aracı istiyorum.
Çuvalladın ve bunu biliyorsun, tamam mı?
Bütün ailesini katletmiş yapı denetim görevlisi
rolü yapacak birini tuttun.
Theodora Birch'ü önerdin. O da işin içinde mi?
Pardon, size katılacaklar mı?
Var ya…
Tüm bunların altında kalacaksın. Tamam mı? Hepsinin.
Mahkemeyi bekle çünkü işin bitti.
-İşin bitti. -Evet.
Page Six'teki arkadaşımı arayacağım
çünkü artık bütün dünyanın sizin evde olanları
bilmesinin vakti geldi!
Böyle yaşayamayız. Kafayı yiyeceğiz.
Biliyorum ama bak, her şey yerine oturuyor.
Doğru olmayan bir şey söylemedik ki.
Bizi yönlendirip deli gibi göstermeye çalışıyorlar
çünkü ipucu yakaladık.
Evet ama ne yapabiliriz ki? Hiçbirini kanıtlayamayız.
Belki henüz değil ama Theodora'yla konuşalım.
Chamberland işin içindeyse o da işin içindedir.
Değil mi?
Bu hiç sağlıklı değil.
Artık kendimizi tanıyamıyorum.
Önce bizi soktuğun borcu ödemeliyiz,
sonra da evi satalım bence.
Gelen en iyi teklifi kabul edip eski hayatımıza döneriz.
Sergideki her şey satıldı.
İdare ederiz.
Dur, ne… Her şey satıldı mı?
Evet. Öyle.
Galiba bir şey buldum.
Bana "Bir Eve Övgü"den söz etmiştin,
-hani komşumuza gelen mektuptaki. -Evet.
Sosyal medyada aradım. Karşıma çıkan ilk şeye baksanıza.
-Ciddi olamazsın. -Koca bir grup.
Westfield Lisesi'ne gitmişler.
İngilizce öğretmenleri aynıymış.
Onlara çok sevdikleri bir ödev vermiş.
Ödev neymiş?
Sevdikleri bir ev bulup
onu inceleyeceklermiş.
Sonra da ona aşk mektubu yazacaklarmış.
Vay canına Ellie.
Biri ödevini paylaşmış.
"Sevgili Hollyhock Ridge 89 numara. Müthiş bir evsin.
Güngörmüş ve güçlüsün, 99 yıldır orada duruyorsun.
99 yıl sonra da orada olacak mısın?"
Dur biraz, öğretmen kimmiş ve ne zaman ölmüş?
Öldüğünü nereden çıkardın? O da grupta.
Adı Roger Kaplan. Onu da araştırdım.
Westfield, Oak Sokağı 71'de oturuyor.
Ben bu yüzü gördüm.
Nasıl yani?
Evin ziyarete açıldığı gün.
Bölüyorum, pardon.
Aşağıda bir şey var, görmek isteyebilirsiniz.
Soğuk hava.
Buradan geliyor ki bu çok saçmaydı.
-Alçı paneli kaldırınca… -Evet?
Nereden geldiğini anlayamadım.
Sağlam tuğla, sızıntı yok.
Ama sonra adamlarımdan biri sorunu buldu.
Bakın.
Aman Tanrım.
Bu bir tünel.
Mülkün başka bir kısmına mı açılıyor?
-Bilmiyorum. Yeni bulduk. -Hayır.
Bunlar Kuzeydoğu'daki bu kadar eski evlerde çok yaygındır.
Yasak sırasında içki kaçırmakta kullanılıyordu.
Andrew tünellerden söz etmişti.
Siktir et. İçeri giriyorum.
Dur. Ben de geleceğim.
Baret takın.
Vay canına.
Hayatım, geri gidelim.
Buna inanamıyorum.
İyi misin? Dikkat et.
Burada kötü bir koku var.
Bekle. Tanrım.
-Lütfen gidelim. -Yok bir şey!
Tanrım.
Burası ne böyle?
Dur.
Kahretsin. Hey!
Kimsiniz?
Kahretsin.
Kimsiniz?
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy