1 00:00:06,339 --> 00:00:09,342 ‎(ซีรีส์จาก NETFLIX) 2 00:00:18,018 --> 00:00:20,729 ‎(ดีนกับนอร่า แบรนน็อค ‎โปรครอบครัว - ดี. แบรนน็อค) 3 00:00:28,028 --> 00:00:29,320 ‎ไม่ 4 00:00:30,697 --> 00:00:33,700 ‎(หมายเลขที่โทร) 5 00:00:49,007 --> 00:00:50,383 ‎(ตีหนึ่งสี่นาที) 6 00:01:14,365 --> 00:01:16,326 ‎ไทส์มอเตอร์อินน์ นี่แทมมี่พูดค่ะ 7 00:01:19,204 --> 00:01:21,664 ‎ฮัลโหล ใครโทรมาน่ะ 8 00:01:36,846 --> 00:01:37,847 ‎ฮัลโหล 9 00:01:37,931 --> 00:01:39,974 ‎ค่ะ นี่นอร่า แบรนน็อค 10 00:01:40,058 --> 00:01:43,353 ‎และฉันอยากเจอคุณเดี๋ยวนี้ 11 00:01:58,326 --> 00:02:00,745 ‎นอร่า คุณเป็นยังไงบ้าง 12 00:02:02,038 --> 00:02:02,997 ‎ไม่ค่อยดีค่ะ 13 00:02:04,165 --> 00:02:08,461 ‎ดีนคงบอกคุณแล้วว่า ‎ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ที่บ้าน 14 00:02:10,171 --> 00:02:13,174 ‎ใช่ เรื่องเด็กสาวในห้องนอนจากวิดีโอน่ะ 15 00:02:13,258 --> 00:02:15,593 ‎เขาบอกฉันว่าเขาไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร 16 00:02:15,677 --> 00:02:17,345 ‎บอกว่าเขาไม่ได้นอนกับเธอ 17 00:02:17,887 --> 00:02:19,389 ‎เขาก็บอกฉันแบบนั้น 18 00:02:20,682 --> 00:02:21,850 ‎แล้วคุณเชื่อเขามั้ย 19 00:02:23,351 --> 00:02:25,270 ‎ฉันก็เชื่อนะ 20 00:02:28,439 --> 00:02:30,275 ‎นี่ดูไม่เหมือนเขาเลย 21 00:02:30,358 --> 00:02:34,070 ‎ต้องขอบอกว่า ฉันชอบดีนมากนะ 22 00:02:35,655 --> 00:02:36,739 ‎แต่วิดีโอนั่น… 23 00:02:37,699 --> 00:02:40,660 ‎ห้องนอนคุณ เด็กสาววัย 17 ถักเปีย 24 00:02:40,743 --> 00:02:42,453 ‎แค่นั้นก็ชัดเจนแล้วนะ 25 00:02:44,831 --> 00:02:45,665 ‎อะไรคะ 26 00:02:45,748 --> 00:02:47,417 ‎คำนั้น "ถักเปีย" 27 00:02:48,710 --> 00:02:49,836 ‎ทำไมเหรอคะ 28 00:02:49,919 --> 00:02:52,255 ‎มันแค่เจาะจงมากเลย 29 00:02:52,881 --> 00:02:56,759 ‎และฉันเพิ่งได้ยินแคเรน เพื่อนฉัน ‎พูดคำนั้นที่สโมสรเมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน 30 00:02:56,843 --> 00:02:58,178 ‎แล้วตอนนี้คุณก็ด้วย 31 00:02:58,261 --> 00:03:01,639 ‎ก่อนหน้านั้นฉันไม่ได้ยินคำนี้มา 20 ปีได้ 32 00:03:01,723 --> 00:03:04,058 ‎แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่คุณโทรหาฉันใช่มั้ย 33 00:03:06,519 --> 00:03:07,353 ‎ค่ะ 34 00:03:11,149 --> 00:03:14,611 ‎ฉันอยากเช็กบันทึกการโทรของเขา 35 00:03:16,029 --> 00:03:19,115 ‎จะได้ดูว่าอาจมีเบอร์ที่ฉันไม่รู้จักมั้ย 36 00:03:19,199 --> 00:03:21,201 ‎ของเธอ เด็กสาวคนนั้นน่ะ 37 00:03:21,284 --> 00:03:23,369 ‎แต่บันทึกมือถือของเขาไม่มีอะไรเลย 38 00:03:23,453 --> 00:03:29,000 ‎ฉันเลยคิดว่า "บ้าเอ๊ย ‎เขาอาจโทรหาเธอจากที่บ้าน 39 00:03:29,083 --> 00:03:30,335 ‎โดยใช้โทรศัพท์บ้าน" 40 00:03:31,920 --> 00:03:33,546 ‎แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันพบ 41 00:03:34,214 --> 00:03:37,675 ‎จำได้มั้ยตอนเราเล่าให้คุณฟัง ‎ว่ามีคนโทรหาฉันที่โมเต็ล 42 00:03:37,759 --> 00:03:39,677 ‎ตอนฉันไปอยู่กับลูกๆ น่ะ 43 00:03:39,761 --> 00:03:40,595 ‎ฮัลโหล 44 00:03:42,222 --> 00:03:43,848 ‎ตอนนั้นประมาณตีหนึ่ง… 45 00:03:43,932 --> 00:03:44,849 ‎ฮัลโหล 46 00:03:44,933 --> 00:03:45,975 ‎ฉันจำได้ 47 00:03:47,101 --> 00:03:50,730 ‎ฉันเลยเช็กบันทึกการโทร และก็เจอ 48 00:03:50,813 --> 00:03:52,357 ‎ตรงนั้น 49 00:03:52,440 --> 00:03:57,654 ‎ตีหนึ่งสี่นาที โทรไปที่โมเต็ลด้วยโทรศัพท์บ้าน 50 00:04:01,532 --> 00:04:02,951 ‎คุณพระช่วย 51 00:04:03,826 --> 00:04:08,581 ‎คุณเบิร์ช ฉันคิดว่า ‎สามีฉันเป็นคนเขียนจดหมายพวกนั้น 52 00:04:08,665 --> 00:04:10,833 ‎ฉันคิดว่าเขาสติแตก 53 00:04:10,917 --> 00:04:12,543 ‎เราไม่มีเงินพอจ่ายค่าบ้าน 54 00:04:12,627 --> 00:04:14,837 ‎เขาเลยอยากขายบ้าน แต่เขาบอกฉันไม่ได้ 55 00:04:14,921 --> 00:04:18,049 ‎เขาเลยคิดว่า "ถ้าฉันทำให้เธอกลัว 56 00:04:18,132 --> 00:04:20,927 ‎แค่พอให้เธออยากจะขายบ้านล่ะ" 57 00:04:26,891 --> 00:04:29,394 ‎ฉันคิดว่าดีนนี่แหละ เขาคือผู้เฝ้าดู 58 00:04:46,119 --> 00:04:48,454 ‎หวัดดีค่ะ ฉันแคเรน 59 00:04:48,538 --> 00:04:51,291 ‎แคเรน คัลฮูนจากแดร์เรน ดันน์เรียลตี้ 60 00:04:51,374 --> 00:04:52,792 ‎ฉันขอคุยกับคุณได้มั้ยคะ 61 00:04:55,128 --> 00:04:57,130 ‎ข่าวลือสะพัดไปทั่วเลย 62 00:04:57,213 --> 00:04:59,757 ‎และฉันแค่อยากให้คุณรู้ว่า 63 00:04:59,841 --> 00:05:02,635 ‎ฉันจะไม่ถามรายละเอียดใดๆ โอเคนะคะ 64 00:05:03,803 --> 00:05:06,139 ‎สามีกับฉันไม่พร้อมพูดถึงมันค่ะ 65 00:05:06,222 --> 00:05:07,223 ‎เข้าใจใช่มั้ย 66 00:05:08,558 --> 00:05:11,352 ‎ฉันถึงได้บอกว่าจะไม่ถามรายละเอียดไง 67 00:05:11,436 --> 00:05:12,520 ‎ค่ะ 68 00:05:13,187 --> 00:05:18,318 ‎ถึงแม้คุณจะอยากให้ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น 69 00:05:18,401 --> 00:05:20,737 ‎อย่าง ศพพวกนั้นเป็นใคร… 70 00:05:20,820 --> 00:05:22,947 ‎ฉันคงจะบอกว่า 71 00:05:24,532 --> 00:05:26,617 ‎"ขอร้อง ฉันไม่อยากได้ยิน" แบบนั้นน่ะ 72 00:05:28,244 --> 00:05:29,537 ‎เราไม่อยากพูดถึงมัน 73 00:05:30,121 --> 00:05:32,957 ‎ค่ะ นั่นแหละ ใช่เลย 74 00:05:33,791 --> 00:05:34,959 ‎ค่ะ คืองี้นะ 75 00:05:35,668 --> 00:05:38,338 ‎ฉันเป็นนายหน้าขายบ้านและที่ดิน 76 00:05:39,130 --> 00:05:43,217 ‎และฉันแค่อยากบอกว่าบ้านคุณสวยมาก 77 00:05:43,301 --> 00:05:48,514 ‎และคุณก็อยู่ตรงข้ามกับบ้านที่คนจับจ้อง 78 00:05:48,598 --> 00:05:51,392 ‎บ้านของนอร่ากับดีนวิเศษมาก 79 00:05:51,476 --> 00:05:53,353 ‎และทุกคนอยากได้บ้านหลังนั้น 80 00:05:54,187 --> 00:05:57,023 ‎ฉันขอใช้เวลาสักครู่ 81 00:05:57,106 --> 00:06:00,443 ‎เพื่อแสดงความยินดี 82 00:06:00,526 --> 00:06:04,947 ‎ที่ดูแลบ้านน้อยหลังงามนี้อย่างดี 83 00:06:05,031 --> 00:06:07,367 ‎เพราะฉันรู้ว่าพวกคุณทั้งคู่… 84 00:06:08,242 --> 00:06:11,537 ‎อยู่ในวัยนั้นน่ะ และก็… 85 00:06:11,621 --> 00:06:14,123 ‎ฉันรู้ว่าคุณมีคอนโดในฟลอริดา 86 00:06:14,665 --> 00:06:15,875 ‎คุณรู้ได้ยังไง 87 00:06:15,958 --> 00:06:17,710 ‎คุณคงครุ่นคิดในหัวอยู่ว่า 88 00:06:17,794 --> 00:06:20,463 ‎"เมื่อไหร่เราถึงจะสยายปีกบิน 89 00:06:20,546 --> 00:06:22,298 ‎ไปอยู่ที่นั่นได้อย่างถาวรนะ" 90 00:06:22,382 --> 00:06:23,508 ‎คุณไม่รู้เรื่องนั้น 91 00:06:25,093 --> 00:06:27,845 ‎ที่ฉันรู้คือ 92 00:06:28,596 --> 00:06:34,394 ‎ตอนนี้บ้านของคุณเรียกว่าที่ดินต้องสาป 93 00:06:34,477 --> 00:06:36,104 ‎เพราะเหตุฆาตกรรม 94 00:06:36,187 --> 00:06:40,233 ‎บ้านคุณน่าจะได้ราคาต่ำกว่าที่ตั้งไว้มาก 95 00:06:40,316 --> 00:06:41,818 ‎ประมาณครึ่งนึงเลย 96 00:06:41,901 --> 00:06:43,611 ‎แล้วคุณต้องการอะไร 97 00:06:46,197 --> 00:06:48,908 ‎ฉันอยากเป็นตัวแทนขายบ้านคุณ 98 00:06:48,991 --> 00:06:50,076 ‎เราจะไม่ประกาศขาย 99 00:06:51,202 --> 00:06:53,955 ‎ไม่ต้องประกาศค่ะ คุณแค่ขายให้ฉัน 100 00:06:54,539 --> 00:06:56,791 ‎คุณรู้จักแดร์เรน ดันน์ ‎จากแดร์เรน ดันน์เรียลตี้มั้ย 101 00:06:56,874 --> 00:06:58,251 ‎นั่นเจ้านายฉัน 102 00:06:58,334 --> 00:07:01,462 ‎สิ่งที่เราทำคือเราทำงานร่วมกัน 103 00:07:01,546 --> 00:07:05,299 ‎เราตั้งบริษัทจำกัดแล้วเราก็ซื้อบ้าน 104 00:07:05,383 --> 00:07:07,135 ‎จากนั้นก็ขายออกไปอย่างรวดเร็ว 105 00:07:07,218 --> 00:07:09,762 ‎และคนซื้อก็มักจะพอใจมากๆ เลย 106 00:07:10,847 --> 00:07:14,642 ‎ครอบครัวฉันกำลังเจอเรื่องทุกข์ใจอยู่ ‎คุณน่าจะเห็นนะ 107 00:07:14,725 --> 00:07:18,104 ‎ไม่มีความเห็นใจหรือศักดิ์ศรีเลยเหรอ 108 00:07:18,896 --> 00:07:20,690 ‎ฉันได้ในสิ่งที่ฉันต้องการ 109 00:07:40,126 --> 00:07:42,753 ‎คุณคิดถูกแล้วที่มาหาฉัน นอร่า 110 00:07:42,837 --> 00:07:45,298 ‎ฉันคุยกับสายของฉันที่สถานี 111 00:07:45,381 --> 00:07:47,133 ‎เขารู้จักนักวิเคราะห์ลายมือ 112 00:07:47,216 --> 00:07:48,718 ‎คนที่เขาไว้ใจ 113 00:07:48,801 --> 00:07:51,471 ‎ฉันให้เขาดูซองจดหมายฉบับที่สาม 114 00:07:51,554 --> 00:07:54,724 ‎และรูปของสองฉบับแรก ‎และตัวอย่างลายมือของดีน 115 00:07:54,807 --> 00:07:58,436 ‎ที่คุณให้ฉันมา การ์ดวันเกิด วันวาเลนไทน์ 116 00:07:58,519 --> 00:08:03,524 ‎เขาเตือนฉันว่าตัวอย่างไม่ค่อยดีเท่าไหร่ 117 00:08:04,525 --> 00:08:09,697 ‎เรามีตัวอักษร 30 ตัว เลขแปดตัว ‎เครื่องหมายทับ และลูกน้ำ 118 00:08:10,239 --> 00:08:12,617 ‎ไม่ได้มีให้เปรียบเทียบเยอะ จริงมั้ย 119 00:08:14,619 --> 00:08:18,414 ‎เขาบอกไม่ได้ว่าจดหมายเขียนด้วยคนคนเดียว 120 00:08:18,498 --> 00:08:19,832 ‎พวกมันคล้ายคลึงกันมาก 121 00:08:19,916 --> 00:08:24,420 ‎แต่ก็มีข้อแตกต่างของการตวัดปากกา ‎ในแต่ละสามซองนี้ 122 00:08:25,421 --> 00:08:28,049 ‎อย่างเช่นสองบรรทัดนี้ 123 00:08:28,132 --> 00:08:31,719 ‎ตัวหนึ่งตวัดขึ้น อีกตัวตวัดลง 124 00:08:31,802 --> 00:08:36,098 ‎เขาบอกไม่ได้ว่าเป็นคนคนเดียว ‎ที่เขียนทั้งสองแบบ 125 00:08:36,182 --> 00:08:39,352 ‎หรือมีคนที่สองที่ก๊อปคนแรก 126 00:08:40,311 --> 00:08:43,314 ‎แต่นี่คือสิ่งที่เขาสังเกตเห็น 127 00:08:43,397 --> 00:08:45,024 ‎ซองที่สาม 128 00:08:47,902 --> 00:08:49,487 ‎เห็นตัวเคใน "แบรนน็อค" มั้ย 129 00:08:50,363 --> 00:08:51,447 ‎เห็นวงตรงนั้นมั้ย 130 00:08:52,365 --> 00:08:54,325 ‎เขาบอกว่าจากประสบการณ์ของเขา 131 00:08:55,993 --> 00:08:58,829 ‎มีแค่หนึ่งในสิบคนที่ทำแบบนั้น 132 00:09:00,289 --> 00:09:01,123 ‎ดูนี่นะ 133 00:09:01,999 --> 00:09:05,336 ‎ปกติสามีคุณไม่เขียนตัวพิมพ์ใหญ่หมด 134 00:09:05,419 --> 00:09:09,840 ‎แต่เขาเขียนตัวพิมพ์ใหญ่ ‎บนการ์ดวาเลนไทน์เมื่อห้าปีก่อน 135 00:09:11,467 --> 00:09:13,844 ‎บรรทัดสุดท้ายเขียนว่า 136 00:09:13,928 --> 00:09:16,305 ‎"ผมรักคุณ คุณนายแบรนน็อค" 137 00:09:16,389 --> 00:09:18,307 ‎ดูตรงตัวเคสิ 138 00:09:19,725 --> 00:09:22,395 ‎ฉันทำให้เขาพูดออกมาชัดๆ ไม่ได้ 139 00:09:22,478 --> 00:09:25,189 ‎เขาเอาแต่พูดว่านี่ไม่ใช่ตัวอย่างที่ดี 140 00:09:26,232 --> 00:09:29,193 ‎แต่ฉันขอแค่ความเห็นของเขา 141 00:09:30,361 --> 00:09:33,197 ‎ว่ามันเป็นไปได้มากแค่ไหน ‎ที่คนที่เขียนการ์ดวาเลนไทน์ 142 00:09:33,281 --> 00:09:35,408 ‎จะเป็นคนเดียวกับที่เขียนซองนั่น 143 00:09:35,491 --> 00:09:36,409 ‎เขาบอกว่าไง 144 00:09:38,119 --> 00:09:41,581 ‎เขาบอกว่าเขาแน่ใจว่าใช่ ‎70 ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ 145 00:09:50,965 --> 00:09:53,634 ‎ทำไมเขาถึงทำแบบนี้กับครอบครัวตัวเองล่ะ 146 00:09:54,510 --> 00:09:55,970 ‎ถ้านี่เป็นบ้านในฝันของเขา 147 00:09:56,053 --> 00:10:00,683 ‎เขาตื่นเต้นเรื่องครัว เรื่องเมือง ‎และฉันก็ไม่ได้บังคับให้เขาซื้อนะ 148 00:10:00,766 --> 00:10:02,935 ‎เขาเองก็ตื่นเต้นอยากซื้อพอๆ กับฉัน 149 00:10:03,019 --> 00:10:05,229 ‎เขาอาจแค่อยากเอาใจคุณ นอร่า 150 00:10:05,313 --> 00:10:10,735 ‎ฉันคิดว่าเขายังคิดทำแบบนั้นอยู่ ‎เขาถึงได้ไม่ยอมรับสารภาพสักที 151 00:10:10,818 --> 00:10:13,154 ‎ฉันว่าเขาถลำลึกเกินไป 152 00:10:14,697 --> 00:10:18,117 ‎เขานึกว่าจะจ่ายไหว ‎แต่แล้วก็รู้ตัวว่าไม่ไหว 153 00:10:19,118 --> 00:10:21,495 ‎ที่จริง ฉันรู้ว่านั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น 154 00:10:22,663 --> 00:10:23,497 ‎อะไร 155 00:10:24,999 --> 00:10:27,376 ‎ฉันไปธนาคารที่คุณไปกู้เงิน 156 00:10:27,460 --> 00:10:29,462 ‎ฉันคุยกับคนคนหนึ่ง แบบไม่เป็นทางการ 157 00:10:30,046 --> 00:10:31,797 ‎สตีฟ เพื่อนของเขา 158 00:10:31,881 --> 00:10:34,759 ‎เขาบอกฉันเรื่องที่เขาต้อง ‎พยายามโน้มน้าวเจ้านาย 159 00:10:34,842 --> 00:10:36,177 ‎เพื่อให้คุณได้บ้านนั้น 160 00:10:36,844 --> 00:10:42,141 ‎ดีนถอนเงินสดจากทุกการลงทุน ‎เพื่อมาค้ำเงินกู้นั่น 161 00:10:42,224 --> 00:10:44,977 ‎หุ้น พันธบัตร เงินเกษียณ 162 00:10:47,355 --> 00:10:51,984 ‎แต่คุณต้องรู้เรื่องนั้นสิ 163 00:10:52,568 --> 00:10:54,904 ‎เพราะคุณต้องเซ็นรับรู้ด้วย 164 00:10:54,987 --> 00:10:57,740 ‎ฉันว่าฉัน… 165 00:10:59,325 --> 00:11:01,369 ‎มีหลายอย่างที่ต้องเซ็น… 166 00:11:01,452 --> 00:11:04,372 ‎โอเค หมดละ… อ้อ อีกแผ่น 167 00:11:04,455 --> 00:11:06,832 ‎และฉันคงไม่ได้อ่านให้ดีๆ… 168 00:11:07,333 --> 00:11:08,417 ‎นี่อะไรคะ 169 00:11:08,501 --> 00:11:11,003 ‎เอกสารเงินเกษียณน่ะ 170 00:11:11,921 --> 00:11:14,757 ‎เดอะรอธ แค่เซ็นตรงนี้ ชื่อแรกตรงนั้น 171 00:11:14,840 --> 00:11:16,050 ‎และปล่อยให้เขาจัดการ 172 00:11:16,133 --> 00:11:16,967 ‎ใช่ 173 00:11:18,427 --> 00:11:22,264 ‎และฉันรู้ว่าเงินทั้งหมดของเรา ‎จะเอามาลงที่บ้าน ฉัน… 174 00:11:22,348 --> 00:11:26,352 ‎เงินทั้งหมดของคุณเลยล่ะ นอร่า 175 00:11:26,435 --> 00:11:27,770 ‎ยกเว้นบัตรเอเม็กซ์ของคุณ 176 00:11:27,853 --> 00:11:30,398 ‎และบัญชีเช็คที่มีเงินหนึ่งหมื่น 177 00:11:30,481 --> 00:11:35,945 ‎ตอนคุณตัดสินใจปรับปรุงครัวกับห้องใต้ดิน 178 00:11:36,028 --> 00:11:38,114 ‎นอกเหนือจากค่าจำนองแล้ว 179 00:11:38,197 --> 00:11:42,618 ‎เงินหมดไปแล้ว ‎เขาเลยต้องกลับไปหาสตีฟเพื่อนเขา 180 00:11:43,244 --> 00:11:49,041 ‎แต่สตีฟบอกว่า ‎"ผมไม่มีทางอนุมัติเงินกู้ครั้งที่สอง 181 00:11:49,625 --> 00:11:52,336 ‎แต่มีบางคน 182 00:11:53,546 --> 00:11:55,047 ‎ที่ให้คุณยืมเงินได้นะ 183 00:11:55,840 --> 00:11:58,300 ‎ตราบใดที่คุณจ่ายคืน" 184 00:11:59,927 --> 00:12:01,512 ‎นั่นไม่ใช่รีไฟแนนซ์ นอร่า 185 00:12:02,138 --> 00:12:06,434 ‎นั่นมันเงินกู้ 150,000 เหรียญที่มีดอกเบี้ยสูง 186 00:12:06,517 --> 00:12:08,144 ‎อะไรวะเนี่ย 187 00:12:09,603 --> 00:12:12,148 ‎ฉันรู้ มันหนักหนา 188 00:12:13,023 --> 00:12:14,316 ‎โอเค เดี๋ยวนะ 189 00:12:14,942 --> 00:12:19,280 ‎พอเขาได้เป็นหุ้นส่วนก็หมดปัญหาถูกมั้ย 190 00:12:19,822 --> 00:12:20,781 ‎ที่รัก… 191 00:12:22,616 --> 00:12:24,702 ‎ดีนหมดโอกาสเป็นหุ้นส่วนไปแล้ว 192 00:12:27,913 --> 00:12:29,832 ‎- เมื่อไหร่ ‎- ฉันไม่รู้ 193 00:12:29,915 --> 00:12:32,626 ‎เขาบอกสตีฟเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อน 194 00:12:32,710 --> 00:12:35,796 ‎แต่สตีฟไม่แน่ใจว่าเกิดขึ้นเมื่อไหร่ 195 00:12:36,422 --> 00:12:40,718 ‎ดังนั้นจู่ๆ ไม่เพียงแค่ดีนจะรู้ว่า ‎เขาซื้อบ้านที่จ่ายไม่ไหว 196 00:12:40,801 --> 00:12:44,430 ‎แต่ตอนนี้เขายังกู้เงินที่มีดอกเบี้ยสูง ‎จากคนไม่ดีอีกด้วย 197 00:12:44,513 --> 00:12:47,349 ‎และไม่มีทางที่เขาจะจ่ายคืนได้ 198 00:12:47,433 --> 00:12:48,809 ‎เร็วๆ นี้แน่ 199 00:12:50,144 --> 00:12:51,353 ‎เขาต้องหาทางรอด 200 00:12:55,065 --> 00:12:55,900 ‎ใช่ 201 00:12:58,527 --> 00:13:04,992 ‎นอร่า ฉันเสียใจจริงๆ ‎ที่เราต้องมารู้เรื่องด้วยวิธีนี้ 202 00:13:08,120 --> 00:13:09,914 ‎แต่ฉันต้องขอบอกคุณอย่างนะ ที่รัก 203 00:13:10,956 --> 00:13:13,375 ‎ตอนนี้เรารู้แล้วว่าผู้เฝ้าดูคือใคร 204 00:13:46,450 --> 00:13:47,368 ‎ไง แอนดรูว์ 205 00:13:49,453 --> 00:13:51,121 ‎อะไร… นายจะไปไหน 206 00:13:51,247 --> 00:13:52,790 ‎จะไปไหนวะ 207 00:13:52,873 --> 00:13:54,333 ‎เฮ้ย เฮ้ย ไอ้เวร 208 00:13:59,380 --> 00:14:01,090 ‎- ปล่อยฉันนะ ‎- ไม่เป็นไร 209 00:14:01,173 --> 00:14:04,051 ‎ไม่มีอะไรครับ นายวิ่งหนีฉันทำไม 210 00:14:04,134 --> 00:14:05,219 ‎นายไล่ตามฉันทำไมล่ะ 211 00:14:05,302 --> 00:14:07,096 ‎- เพราะนายโกหกฉัน ‎- ฉันเปล่านะ 212 00:14:07,179 --> 00:14:08,681 ‎นายโกหกฉัน นายเป็นนักแสดง 213 00:14:08,764 --> 00:14:11,350 ‎- นายไม่ได้บอกฉันว่านายเป็นนักแสดง ‎- ก็นายไม่ได้ถาม 214 00:14:11,433 --> 00:14:13,477 ‎นายโกหกฉันรึเปล่า ‎นายเคยอยู่บ้านฉันจริงเหรอ 215 00:14:13,561 --> 00:14:15,312 ‎- จริงสิ ไอ้งั่ง ‎- โอเค 216 00:14:16,272 --> 00:14:18,148 ‎แล้วเรื่องมิตช์กับโมล่ะ 217 00:14:18,232 --> 00:14:20,651 ‎ยังคิดว่าพวกเขาเป็นสมาชิกลัทธิดื่มเลือดอยู่มั้ย 218 00:14:20,734 --> 00:14:21,819 ‎แล้วเรื่องลูกนายอีก 219 00:14:21,902 --> 00:14:24,321 ‎ไปตายซะ ทุกอย่างที่ฉันบอกไปคือเรื่องจริง 220 00:14:24,405 --> 00:14:26,448 ‎ถ้านายไม่อยากเชื่อก็เรื่องของนาย 221 00:14:26,532 --> 00:14:29,910 ‎แต่อยู่ให้ห่างฉันไว้ ไอ้โรคจิต 222 00:14:33,914 --> 00:14:34,748 ‎แม่งเอ๊ย 223 00:15:06,280 --> 00:15:08,741 ‎(นอร่า แบรนน็อค) 224 00:15:37,394 --> 00:15:38,479 ‎นอร่า 225 00:15:39,396 --> 00:15:41,815 ‎ฉันไม่ยักรู้ว่าคุณจะมา ‎คุณน่าจะบอกฉัน 226 00:15:41,899 --> 00:15:42,816 ‎หวัดดีค่ะ 227 00:15:42,900 --> 00:15:43,901 ‎เป็นอะไรไป 228 00:15:43,984 --> 00:15:47,404 ‎เปล่าค่ะ ฉันแค่… 229 00:15:48,197 --> 00:15:51,867 ‎ดูเหมือนขายได้เกือบหมดทุกชิ้นแล้ว 230 00:15:52,743 --> 00:15:54,203 ‎- นั่งก่อนสิ ‎- ไม่อยากจะเชื่อเลย 231 00:15:54,286 --> 00:15:55,579 ‎เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้ 232 00:16:06,966 --> 00:16:08,217 ‎ขอบคุณค่ะ 233 00:16:11,971 --> 00:16:14,598 ‎ฉันไม่ควรรู้เรื่องนี้เลย 234 00:16:15,849 --> 00:16:21,271 ‎แต่คนสมัยนี้ไม่มีอะไรดีๆ ทำ ‎นอกจากนินทาชาวบ้าน 235 00:16:21,355 --> 00:16:23,816 ‎และฉันได้ข่าวเรื่องคุณกับดีน 236 00:16:23,899 --> 00:16:28,487 ‎ใช่ ทุกชีวิตคู่ก็ต้องเจออุปสรรคทั้งนั้น 237 00:16:28,570 --> 00:16:32,074 ‎ฉันนึกว่าเราเจอไปแล้ว ‎แต่ไม่ใช่อะไรแบบนี้เลย 238 00:16:32,741 --> 00:16:37,079 ‎ขอบอกเลยนะ โชว์นี้… 239 00:16:38,205 --> 00:16:41,542 ‎มันเป็นการเบิกเนตรเลย ‎เพราะมันบอกฉันว่า 240 00:16:41,625 --> 00:16:46,714 ‎"นี่ ถ้าคุณกับดีนไปกันไม่รอด ‎คุณก็ยังดูแลครอบครัวได้" 241 00:16:48,257 --> 00:16:50,342 ‎สมัยนี้จะมีศิลปินสักกี่คนที่พูดแบบนั้นได้ 242 00:16:51,593 --> 00:16:52,511 ‎พูดจริงนะ 243 00:16:53,262 --> 00:16:56,098 ‎ฉันอยากให้คุณจัดโชว์ที่นี่อีกเดือนหน้า 244 00:16:56,974 --> 00:16:58,142 ‎คิดว่ายังไงคะ 245 00:17:02,354 --> 00:17:04,732 ‎คือว่า ได้สิคะ 246 00:17:05,357 --> 00:17:07,026 ‎ดีค่ะ ดี 247 00:17:15,826 --> 00:17:17,828 ‎(ดีน) 248 00:17:32,134 --> 00:17:32,968 ‎สวัสดีค่ะ 249 00:17:40,809 --> 00:17:41,852 ‎ฉันเห็นนะ 250 00:17:51,737 --> 00:17:53,697 ‎ดีน นั่นคุณใช่มั้ย 251 00:18:00,079 --> 00:18:00,913 ‎พระเจ้าช่วย 252 00:18:01,747 --> 00:18:03,373 ‎ขวัญอ่อนจังนะ 253 00:18:03,457 --> 00:18:05,292 ‎มีคำกล่าวว่าอะไรนะ 254 00:18:05,375 --> 00:18:07,628 ‎"ภรรยาลับที่กระวนกระวายเกินไป 255 00:18:08,170 --> 00:18:10,714 ‎มีความลับที่เธอซ่อนไว้ช่วงกลางคืน" 256 00:18:11,340 --> 00:18:14,343 ‎ขอโทษค่ะ คุณทำให้ฉันตกใจ 257 00:18:14,426 --> 00:18:15,803 ‎ฉันไม่รู้ว่าคุณได้ข่าวรึยัง 258 00:18:15,886 --> 00:18:18,430 ‎แต่มิตช์กับโม เพื่อนบ้านฝั่งตรงข้ามคุณน่ะ 259 00:18:18,514 --> 00:18:21,350 ‎ปรากฏว่าพวกเขาไม่ได้ถูกยิงที่หน้าด้วยปืนสั้น 260 00:18:21,433 --> 00:18:23,852 ‎ฉันไม่รู้ว่าฉันไปงานศพใครมา 261 00:18:23,936 --> 00:18:26,480 ‎เดี๋ยวนะ แต่มีคนโดนยิงนี่ 262 00:18:26,563 --> 00:18:31,235 ‎เราเห็นศพถูกเข็นออกมา ‎และสามีฉันได้ยินเสียงปืน 263 00:18:31,318 --> 00:18:34,738 ‎ฉันคิดว่าตอนนี้เราไว้ใจสามีคุณไม่ได้ 264 00:18:34,822 --> 00:18:35,697 ‎โอเค 265 00:18:36,490 --> 00:18:39,326 ‎คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่ 266 00:18:39,409 --> 00:18:42,371 ‎พรุ่งนี้ฉันจะจัดเลี้ยงมื้อเที่ยงให้โม 267 00:18:42,454 --> 00:18:45,207 ‎แค่ทำตัวเป็นเพื่อนบ้านที่ดีน่ะ 268 00:18:45,290 --> 00:18:47,876 ‎แขกเอาอาหารมาแบ่งกันเหมือนสมัยก่อน 269 00:18:47,960 --> 00:18:49,670 ‎ฉันคิดว่าคุณควรมานะ 270 00:18:49,753 --> 00:18:52,047 ‎เที่ยงตรง ฉันไม่ขอรับคำปฏิเสธ 271 00:18:53,590 --> 00:18:54,675 ‎- ได้ค่ะ ‎- โอเค 272 00:18:54,758 --> 00:18:57,719 ‎คุณเอาแคสเซอโรลมาได้มั้ย มีสูตรทำรึเปล่า 273 00:18:58,220 --> 00:18:59,972 ‎ตอนนี้ยังนึกไม่ออกค่ะ แต่… 274 00:19:00,055 --> 00:19:01,306 ‎งั้นทำไก่นิกสันนะ 275 00:19:02,432 --> 00:19:04,143 ‎อุ่นเตาอบไว้ที่ 425 องศา 276 00:19:04,226 --> 00:19:05,602 ‎เอาเนื้อไก่ไร้กระดูกไปผัด 277 00:19:05,686 --> 00:19:07,813 ‎ใส่ในถาดแคสเซอโรลขนาดแปดคูณ 12 278 00:19:07,896 --> 00:19:10,941 ‎ใส่บร็อกโคลี ซุปครีมเห็ดหนึ่งกระป๋อง 279 00:19:11,024 --> 00:19:13,861 ‎โรยชีสด้านบน จะชีสอะไรก็ตามใจคุณเลย 280 00:19:13,944 --> 00:19:16,572 ‎ส่วนตัวฉันชอบเชดดาร์เข้มๆ 281 00:19:16,655 --> 00:19:19,992 ‎จากนั้นก็อบ 35 นาที 282 00:19:20,868 --> 00:19:22,411 ‎- โอเค ‎- ตามนั้นนะ 283 00:19:22,494 --> 00:19:23,745 ‎ไก่นิกสัน 284 00:19:24,788 --> 00:19:25,956 ‎เจอกันพรุ่งนี้นะ 285 00:19:28,834 --> 00:19:31,461 ‎เพิร์ล ตลกดีนะ ฉันคิดว่าฉันไม่ได้… 286 00:19:32,462 --> 00:19:36,675 ‎มาบ้านคุณ 20 ปีได้แล้วมั้ง 287 00:19:38,552 --> 00:19:40,804 ‎แต่มันเหมือนที่ฉันจำได้เลย 288 00:19:41,388 --> 00:19:47,561 ‎พ่อแม่ฉันซื้อบ้านหลังนี้ ‎หลังจากแต่งงานกันในยุค 1940 289 00:19:47,644 --> 00:19:49,563 ‎และก็ไม่เคยตกแต่งใหม่เลย 290 00:19:50,063 --> 00:19:52,316 ‎ฉันก็เลยไม่ทำเหมือนกัน 291 00:19:52,900 --> 00:19:55,694 ‎ฉันแค่อยากรักษามันไว้ตามเดิมน่ะ 292 00:20:12,753 --> 00:20:15,005 ‎ฉันรู้ว่าทำไมคุณนัดกินมื้อเที่ยง 293 00:20:19,509 --> 00:20:22,930 ‎ตอนลูกชายฉันอยู่ม.ปลาย เขาติดยา 294 00:20:23,513 --> 00:20:26,767 ‎และมันก็ทำให้เขาเกิดอาการทางจิต 295 00:20:26,850 --> 00:20:29,394 ‎เขาหวาดระแวง ได้ยินเสียงต่างๆ 296 00:20:30,062 --> 00:20:31,563 ‎เราไม่ได้เจอเขามาสักพัก 297 00:20:31,647 --> 00:20:34,942 ‎และครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน ‎คือเพื่อบอกเขาว่าฉันเป็นมะเร็ง 298 00:20:35,025 --> 00:20:37,152 ‎ว่ามันรักษาได้ 299 00:20:37,236 --> 00:20:40,656 ‎แต่ใครจะรู้ว่าฉันมีเวลาแค่ไหน 300 00:20:41,490 --> 00:20:43,700 ‎และบอกว่ามิตช์กับฉันจะไปฟลอริดา 301 00:20:45,160 --> 00:20:47,537 ‎แต่ตอนเราไปพักผ่อนกัน 302 00:20:48,705 --> 00:20:53,168 ‎เขาไปศูนย์พักพิงคนไร้บ้านในนิวเฮเวน ‎และเจอคนชราสองคน… 303 00:20:58,423 --> 00:21:03,220 ‎ที่มีรูปร่างเหมือนพ่อเขากับฉัน 304 00:21:05,305 --> 00:21:08,183 ‎แล้วเขาก็พาพวกเขากลับมาบ้านเรา 305 00:21:09,518 --> 00:21:12,396 ‎เขายิงและฆ่าพวกเขา 306 00:21:15,440 --> 00:21:16,608 ‎ตายจริง 307 00:21:17,526 --> 00:21:19,111 ‎เพื่อเอาเงินประกันน่ะ 308 00:21:20,237 --> 00:21:22,572 ‎จากนั้น… ฉันพูดแบบนี้ดีกว่า 309 00:21:23,532 --> 00:21:26,326 ‎มีข่าวลือว่าคุณได้รับจดหมายน่ากลัวๆ นอร่า 310 00:21:27,327 --> 00:21:30,539 ‎ทันทีที่ฉันรู้ ฉันคิดทันทีเลยว่า 311 00:21:30,622 --> 00:21:32,708 ‎"ไม่นะ เป็นฝีมือคริสโตเฟอร์แน่" 312 00:21:34,084 --> 00:21:39,381 ‎โม แปลกดีนะที่คุณพูดแบบนี้ ‎เพราะที่ผ่านมา 313 00:21:40,090 --> 00:21:43,176 ‎ฉันคิดว่าเป็นแจสเปอร์ที่เขียนจดหมายพวกนั้น 314 00:21:43,927 --> 00:21:47,306 ‎- ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย ‎- ไม่นะ คือฉันก็ไม่มีหลักฐาน 315 00:21:47,389 --> 00:21:49,016 ‎แต่ฉันแค่รู้สึกแบบนั้นน่ะ 316 00:21:49,725 --> 00:21:52,561 ‎เขายึดติดกับบ้านของพวกคุณมาก 317 00:21:52,644 --> 00:21:55,605 ‎และเมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน 318 00:21:55,689 --> 00:21:59,609 ‎ฉันจำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อห้าปีก่อนได้ 319 00:22:02,404 --> 00:22:04,364 ‎ฉันได้รับจดหมาย 320 00:22:06,325 --> 00:22:07,534 ‎มันไม่ได้เขียนยาว 321 00:22:09,369 --> 00:22:12,080 ‎มันเขียนว่า "บทสรรเสริญบ้าน" 322 00:22:12,748 --> 00:22:14,416 ‎แล้วก็มีเขียนอีกว่า 323 00:22:15,959 --> 00:22:19,129 ‎"ถึงคุณวินสโลว์ ผมรักบ้านของคุณ" 324 00:22:19,212 --> 00:22:24,843 ‎"ผมชอบมองมัน ชอบที่มันแตกต่าง" 325 00:22:26,428 --> 00:22:28,597 ‎"บ้านของคุณพิเศษมาก" 326 00:22:29,598 --> 00:22:32,726 ‎"ผมดีใจมากที่คุณไม่ปรับเปลี่ยนมัน" 327 00:22:33,518 --> 00:22:35,729 ‎คุณยังมีจดหมายมั้ย ขอฉันดูได้รึเปล่า 328 00:22:35,812 --> 00:22:37,314 ‎ไม่ ฉันทิ้งไปแล้ว 329 00:22:38,023 --> 00:22:39,358 ‎แต่ฉัน… 330 00:22:39,441 --> 00:22:44,071 ‎ไม่รู้ว่าทำไม ‎ฉันคิดเสมอว่าแจสเปอร์เป็นคนเขียน 331 00:22:44,154 --> 00:22:47,783 ‎ตอนนั้นเราคุยเรื่องทาสีบ้านใหม่น่ะ 332 00:22:47,866 --> 00:22:51,328 ‎และฉันคิดว่านี่อาจเป็นวิธีที่เขาสื่อว่า ‎เขาไม่อยากให้ทาสีใหม่ 333 00:22:51,411 --> 00:22:53,538 ‎แล้วลายมือล่ะ เหมือนของเขามั้ย 334 00:22:53,622 --> 00:22:55,082 ‎เป็นตัวพิมพ์น่ะ 335 00:22:55,957 --> 00:22:59,252 ‎แต่เขาชอบไปห้องสมุด ‎และที่นั่นก็มีเครื่องพิมพ์ดีด 336 00:23:00,212 --> 00:23:04,716 ‎เขาบอกว่าเขาไม่ได้ทำ แต่ฉันยังคาใจอยู่ 337 00:23:13,016 --> 00:23:14,851 ‎แจสเปอร์อยู่มั้ยคะ 338 00:23:14,935 --> 00:23:18,730 ‎ไม่ค่ะ เขาไปเรียนงานฝีมือที่ศูนย์ชุมชนน่ะ 339 00:23:27,864 --> 00:23:29,825 ‎มีคนอื่นอยู่ที่นี่มั้ย 340 00:23:31,410 --> 00:23:33,703 ‎หวังว่าจะเป็นผู้ชายนะ 341 00:23:36,289 --> 00:23:40,127 ‎แค่เพราะผู้หญิงอายุเกิน 50 ‎ไม่ได้แปลว่าเธอไม่มีความต้องการนะ 342 00:23:41,586 --> 00:23:43,046 ‎จริงมั้ย เพิร์ลลี่ 343 00:23:44,631 --> 00:23:46,216 ‎ใช่ โม ถูกต้อง 344 00:23:53,765 --> 00:23:56,435 ‎(กดรหัส ยืนยัน) 345 00:24:09,281 --> 00:24:10,115 ‎แม่คะ 346 00:24:11,783 --> 00:24:13,410 ‎- โทษที ลูก… ‎- ขอคุยด้วยได้มั้ยคะ 347 00:24:14,369 --> 00:24:15,537 ‎ได้สิจ๊ะ 348 00:24:20,500 --> 00:24:21,501 ‎มีอะไรจ๊ะ ลูกรัก 349 00:24:22,502 --> 00:24:25,172 ‎หนูรู้ว่าหนูทำไม่ดีกับพ่อ 350 00:24:27,757 --> 00:24:28,884 ‎หนูรู้ดี 351 00:24:30,343 --> 00:24:32,012 ‎เวลามีคนทำให้หนูโมโห 352 00:24:32,804 --> 00:24:35,724 ‎หนูจะพูดทำร้ายจิตใจพวกเขา 353 00:24:37,267 --> 00:24:38,518 ‎หนูจะทำทุกอย่าง 354 00:24:41,605 --> 00:24:43,315 ‎ถึงแม้หนูรู้ดีว่าจะเสียใจทีหลัง 355 00:24:52,324 --> 00:24:53,325 ‎ไม่เป็นไร ลูกรัก 356 00:24:55,327 --> 00:24:56,495 ‎เราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ 357 00:25:04,503 --> 00:25:05,754 ‎บทสรรเสริญบ้าน 358 00:25:10,175 --> 00:25:13,220 ‎เพิร์ล เพื่อนบ้านของเรา ‎ได้รับจดหมายเมื่อหลายปีก่อน 359 00:25:13,303 --> 00:25:16,056 ‎และตรงหน้าซองเขียนว่า "บทสรรเสริญบ้าน" 360 00:25:16,848 --> 00:25:20,393 ‎จดหมายเขียนมาดี แต่มันส่งไปบ้านพวกเขา 361 00:25:21,353 --> 00:25:23,146 ‎และเธอคิดว่าน้องชายเธอเขียน 362 00:25:23,230 --> 00:25:24,981 ‎และมอรีน 363 00:25:26,399 --> 00:25:28,693 ‎เธอคิดว่าลูกชายเธอเขียนจดหมายถึงเรา 364 00:25:30,278 --> 00:25:31,905 ‎แต่แม่คิดว่าเป็นฝีมือพ่อ 365 00:25:31,988 --> 00:25:32,906 ‎เปล่า แม่… 366 00:25:39,079 --> 00:25:40,330 ‎แม่ไม่เชื่อว่าเป็นเขา 367 00:25:59,057 --> 00:26:00,100 ‎ฟังผมก่อนนะ 368 00:26:03,645 --> 00:26:06,898 ‎โอเค คุณบอกว่าคุณไม่ได้นอน ‎กับผู้หญิงคนนั้นในห้องนอนคุณ 369 00:26:06,982 --> 00:26:09,192 ‎- และผมไม่เชื่อคุณใช่มั้ย ‎- ใช่ 370 00:26:09,859 --> 00:26:12,070 ‎ผมอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร 371 00:26:12,153 --> 00:26:13,947 ‎ก็เลยเช็กเทปอย่างละเอียด 372 00:26:14,030 --> 00:26:16,575 ‎เพื่อดูว่าผมจะเห็นป้ายทะเบียนรถเธอมั้ย 373 00:26:16,658 --> 00:26:18,785 ‎เพราะสิ่งที่คุณบอกมันไม่สมเหตุสมผล 374 00:26:18,868 --> 00:26:20,036 ‎แต่ดูนี่นะ 375 00:26:20,120 --> 00:26:22,455 ‎ไม่เพียงแต่เธอไม่ได้ขับรถมาบ้านคุณ 376 00:26:22,539 --> 00:26:23,873 ‎ไม่มีภาพเธอในจุดอื่นเลย 377 00:26:25,417 --> 00:26:29,379 ‎ผมดูเทปทุกวินาทีจากทุกมุมแล้ว 378 00:26:29,462 --> 00:26:32,632 ‎ย้อนกลับไปวันที่ผมเอากล้องมาติด 379 00:26:32,716 --> 00:26:35,093 ‎และเทปพวกนี้ไม่มีภาพของเธอเลย 380 00:26:36,094 --> 00:26:38,096 ‎ที่เดียวที่เห็นเธอคือห้องนอนคุณ 381 00:26:38,763 --> 00:26:39,848 ‎หมายความว่ายังไง 382 00:26:40,890 --> 00:26:43,435 ‎พวก ผมไม่รู้ว่า ‎เธอเข้าไปในบ้านคุณได้ยังไง 383 00:27:00,577 --> 00:27:01,453 ‎เกิดอะไรขึ้นคะ 384 00:27:02,203 --> 00:27:03,121 ‎ไงครับพ่อ 385 00:27:08,251 --> 00:27:09,085 ‎เราคุยกันได้มั้ย 386 00:27:12,172 --> 00:27:13,006 ‎ไง 387 00:27:20,722 --> 00:27:21,723 ‎สรุปคือยังไง 388 00:27:22,474 --> 00:27:25,101 ‎ผู้หญิงในชุดลายเชอร์รี่เป็นผีเหรอ 389 00:27:26,770 --> 00:27:28,772 ‎ไม่ครับ นั่นมันแปลกไปหน่อย 390 00:27:28,855 --> 00:27:31,983 ‎แต่มีกล้องที่จับภาพนอกบ้านคุณทั้งหมดใช่มั้ย 391 00:27:32,067 --> 00:27:33,151 ‎และในห้องนอนเรา 392 00:27:33,777 --> 00:27:34,819 ‎ผมเอาตัวนั้นออกไปแล้ว 393 00:27:35,487 --> 00:27:37,030 ‎- เธอเห็นผมตอนเอาออก ‎- ใช่ 394 00:27:39,532 --> 00:27:41,868 ‎เอลลี่ ไปทำการบ้าน 395 00:27:45,288 --> 00:27:48,750 ‎ประเด็นคือ ไม่มีภาพตอนที่ผู้หญิงคนนี้ ‎เข้ามาในบ้านคุณ 396 00:27:48,833 --> 00:27:50,752 ‎ไม่มีเลย เธอไม่โผล่มาสักภาพ 397 00:27:50,835 --> 00:27:51,836 ‎เธอเช็กดีแล้วนะ 398 00:27:51,920 --> 00:27:56,257 ‎คุณนายแบรนน็อค ผมดูซ้ำหลายรอบมาก 399 00:27:57,050 --> 00:27:59,552 ‎เพราะมันแปลก จริงมั้ย 400 00:27:59,636 --> 00:28:02,180 ‎ถ้าผู้หญิงคนนี้ไม่กระโดดร่มลงบนหลังคา 401 00:28:02,263 --> 00:28:05,850 ‎และปีนลงมาจากปล่องไฟ ‎ก็แปลว่าเธออยู่ในบ้านตลอดเวลา 402 00:28:06,643 --> 00:28:07,560 ‎ซ่อนตัวอยู่ 403 00:28:08,436 --> 00:28:11,981 ‎หรือมีทางอื่นที่เราไม่รู้ 404 00:28:13,483 --> 00:28:15,276 ‎นี่มันน่าขนลุกมาก 405 00:28:16,986 --> 00:28:19,030 ‎ฟังนะ ตอนแรกที่สามีคุณบอกผมว่า 406 00:28:19,114 --> 00:28:22,200 ‎เขาไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ ‎และบอกว่ามันเป็นการจัดฉาก 407 00:28:22,283 --> 00:28:23,368 ‎ผมไม่เชื่อเขา 408 00:28:24,703 --> 00:28:25,537 ‎ตอนนี้ผมเชื่อแล้ว 409 00:28:26,621 --> 00:28:27,664 ‎ถ้ามันจะมีความหมายนะ 410 00:28:40,927 --> 00:28:42,345 ‎ขอเวลาเราสักครู่นะ 411 00:28:42,429 --> 00:28:44,013 ‎ได้สิครับ 412 00:29:00,321 --> 00:29:02,073 ‎ฉันมีเรื่องจะถามคุณ 413 00:29:02,782 --> 00:29:06,578 ‎และถ้าคุณโกหกฉัน ‎สาบานเลยว่าเราจบกันแน่ 414 00:29:07,454 --> 00:29:08,872 ‎เข้าใจมั้ย จบกัน 415 00:29:08,955 --> 00:29:10,248 ‎ผมจะไม่โกหกคุณ 416 00:29:11,833 --> 00:29:13,126 ‎ถามผมมาได้เลย 417 00:29:18,548 --> 00:29:20,175 ‎คุณเอากับผู้หญิงคนนั้นรึเปล่า 418 00:29:20,258 --> 00:29:21,092 ‎เปล่า 419 00:29:22,343 --> 00:29:24,220 ‎ผมไม่เคยเจอเธอมาก่อน 420 00:29:25,472 --> 00:29:28,141 ‎ผมไม่รู้ว่าเธอเข้ามาในห้องได้ยังไง ‎ผมหลับสนิทเลย 421 00:29:29,058 --> 00:29:33,062 ‎ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง ‎แต่สาบานเลย ผมพูดความจริง 422 00:29:34,939 --> 00:29:35,774 ‎โอเค 423 00:29:39,652 --> 00:29:41,321 ‎คุณเขียนจดหมายพวกนั้นรึเปล่า 424 00:29:51,956 --> 00:29:52,832 ‎ตอบฉันมา 425 00:29:52,916 --> 00:29:55,585 ‎แค่ฉบับสุดท้าย ผมขอโทษ 426 00:29:56,127 --> 00:29:58,213 ‎- ผมขอโทษ ผมกลัวจนลนลาน ‎- พระเจ้าช่วย 427 00:29:58,296 --> 00:30:02,050 ‎ผมกลัวจนลนลาน ผมเสียใจจริงๆ ‎แต่ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี 428 00:30:03,051 --> 00:30:04,677 ‎เป็นเพราะเรื่องเงินกู้เหรอ 429 00:30:05,929 --> 00:30:09,641 ‎ทำไมคุณถึงไม่บอกฉันว่า ‎คุณไม่ได้เป็นหุ้นส่วน 430 00:30:09,724 --> 00:30:10,767 ‎ผมไม่รู้จะบอกยังไง 431 00:30:11,518 --> 00:30:13,478 ‎ผมไม่รู้จะบอกยังไง ผมช็อก 432 00:30:13,561 --> 00:30:16,105 ‎คุณหลอกให้ฉัน ‎เซ็นเอกสารถอนเงินเก็บของเรา 433 00:30:16,189 --> 00:30:17,732 ‎เงินเกษียณของเรา 434 00:30:17,816 --> 00:30:19,317 ‎ผมรู้ ผมขอโทษ 435 00:30:19,400 --> 00:30:20,985 ‎- ผมรู้ว่ามันดูแย่ ‎- อย่า 436 00:30:21,069 --> 00:30:23,238 ‎ผมขอโทษ ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไง 437 00:30:25,281 --> 00:30:27,033 ‎ที่รัก คุณต้องเชื่อผมนะ 438 00:30:28,618 --> 00:30:30,703 ‎ผมไม่ได้เขียนจดหมายสองฉบับแรก 439 00:30:32,121 --> 00:30:33,122 ‎โอเค 440 00:30:36,668 --> 00:30:37,585 ‎พระเจ้า 441 00:30:43,716 --> 00:30:44,551 ‎นอร่า 442 00:30:47,428 --> 00:30:49,639 ‎อย่าหย่ากับผมเพราะเรื่องนี้เลยนะ 443 00:30:52,100 --> 00:30:52,976 ‎ได้โปรด 444 00:30:59,607 --> 00:31:03,403 ‎ฉันไม่ได้บอกว่าจะหย่ากับคุณ 445 00:31:05,530 --> 00:31:06,906 ‎ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่หย่าด้วย 446 00:31:09,951 --> 00:31:10,952 ‎ใส่เสื้อโค้ตซะ 447 00:31:13,371 --> 00:31:15,748 ‎- เราจะไปไหน ‎- ไปหาจนท.สืบสวนแชมเบอร์แลนด์ 448 00:31:15,832 --> 00:31:19,002 ‎ตอนนี้น่าจะได้ผลดีเอ็นเอ ‎จากจดหมายสองฉบับแรกแล้ว 449 00:31:19,085 --> 00:31:20,795 ‎ฉันคิดว่าเขาปกปิดไว้ 450 00:31:20,879 --> 00:31:23,256 ‎ฉันเลยโทรหาเขาบอกว่าถ้าผลยังไม่มา 451 00:31:23,339 --> 00:31:25,925 ‎ฉันจะฟ้องทั้งสถานีตำรวจ 452 00:31:30,263 --> 00:31:31,639 ‎รู้มั้ย ตลกดีนะ 453 00:31:32,307 --> 00:31:35,518 ‎ปรากฏว่าผลถูกส่งมาเมื่อสองสามวันก่อน ‎มากสุดหนึ่งอาทิตย์ 454 00:31:35,602 --> 00:31:38,938 ‎และผมต้องขอโทษด้วย ‎แต่มีไอ้โง่เอามาใส่ในถาดเอกสาร 455 00:31:39,022 --> 00:31:42,358 ‎ข้างใต้แค็ตตาล็อกสินค้าโง่ๆ ‎ที่ผมไม่เคยหยิบดู 456 00:31:42,442 --> 00:31:43,610 ‎ผมเลยไม่เห็น 457 00:31:43,693 --> 00:31:47,697 ‎ดูสิ อุปกรณ์ซ่อมแซม ‎บริษัทพินบอล เกมวินเทจ 458 00:31:48,239 --> 00:31:49,782 ‎มันอยู่ข้างใต้นี่เลย 459 00:31:50,408 --> 00:31:52,243 ‎ต้องขอโทษอีกครั้ง 460 00:31:52,327 --> 00:31:54,287 ‎แล้วคุณยังไม่ได้เปิดอ่านเหรอ 461 00:31:55,038 --> 00:31:57,415 ‎ยัง ผมรอให้พวกคุณมาก่อนน่ะ 462 00:31:59,959 --> 00:32:00,919 ‎เอาละนะ 463 00:32:03,379 --> 00:32:04,213 ‎เอาละ 464 00:32:05,548 --> 00:32:06,883 ‎พวกคุณเก็บนี่ไว้ได้ 465 00:32:08,384 --> 00:32:09,510 ‎และ… 466 00:32:11,429 --> 00:32:12,430 ‎มาดูกัน 467 00:32:18,937 --> 00:32:22,190 ‎โชคร้ายที่มันไม่ตรงกับใคร ‎ในฐานข้อมูลของเราเลย 468 00:32:24,692 --> 00:32:28,196 ‎แต่ตัวอย่างดีเอ็นเอไม่มีโครโมโซมวาย 469 00:32:28,279 --> 00:32:32,533 ‎แปลว่าผู้เฝ้าดูเป็นผู้หญิง 470 00:32:51,719 --> 00:32:52,971 ‎พ่อย้ายกลับมาถาวรรึเปล่า 471 00:32:53,805 --> 00:32:55,723 ‎จะไม่ไปไหนอีกแล้วใช่มั้ย 472 00:32:59,477 --> 00:33:00,311 ‎สำหรับตอนนี้น่ะ 473 00:33:02,897 --> 00:33:05,024 ‎การแต่งงานกับพ่อของลูกไม่ใช่เรื่องง่ายนะ 474 00:33:10,738 --> 00:33:12,115 ‎หนูดีใจที่พ่อกลับมาค่ะ 475 00:33:27,380 --> 00:33:31,050 ‎สรุปตอนนี้ยังไงต่อ ‎ผู้ต้องสงสัยผู้หญิงมีใครบ้าง 476 00:33:31,801 --> 00:33:36,055 ‎เพิร์ล โม บิ๊กโม กับเด็กสาวที่ถักเปีย 477 00:33:36,139 --> 00:33:38,808 ‎แต่ผมจะบอกอีกครั้ง ‎แอนดรูว์คิดว่าเป็นฝีมือมิตช์กับโม 478 00:33:38,891 --> 00:33:43,104 ‎และตอนนี้มีเรื่องที่ลูกชายเธอฆ่าคนอีก ‎มันแปลกเข้าไปใหญ่ 479 00:33:43,187 --> 00:33:45,523 ‎โมคิดว่าลูกชายเธอเป็นคนเขียนจดหมาย 480 00:33:45,606 --> 00:33:48,067 ‎- แต่มันไม่ตรงกับผลดีเอ็นเอ ‎- ใช่ 481 00:33:48,651 --> 00:33:51,946 ‎ส่วนเพิร์ลคิดว่าแจสเปอร์เป็นคนเขียน 482 00:33:52,030 --> 00:33:53,948 ‎แต่ก็ไม่ตรงกับดีเอ็นเออีก 483 00:33:54,657 --> 00:33:55,908 ‎ใช่ เรื่องดีเอ็นเอ 484 00:33:55,992 --> 00:33:58,870 ‎ผมคิดว่าเราควรพักเรื่องดีเอ็นเอไปก่อน 485 00:33:59,412 --> 00:34:01,706 ‎ผมไม่แน่ใจว่าดีเอ็นเอจากซองจดหมาย 486 00:34:01,789 --> 00:34:03,583 ‎ตรงกับของคนที่เขียนจดหมายรึเปล่า 487 00:34:03,666 --> 00:34:05,418 ‎- ทำไมล่ะ ‎- ไม่รู้สิ ผมแค่… 488 00:34:06,502 --> 00:34:07,920 ‎ใครก็ตามที่เขียนจดหมายพวกนั้น… 489 00:34:08,004 --> 00:34:10,548 ‎ยังพยายามที่จะทำให้เราผวาไม่หยุด 490 00:34:10,631 --> 00:34:12,633 ‎ทำไมพวกเขาจะไม่นึกถึงเรื่อง 491 00:34:13,551 --> 00:34:16,804 ‎การใส่ถุงมือเขียนจดหมายล่ะ จริงมั้ย 492 00:34:16,888 --> 00:34:21,559 ‎แล้วให้คนอื่นเลียซอง ‎อย่างแม่ พี่สาว แฟน ใครก็ได้ 493 00:34:21,642 --> 00:34:23,352 ‎นั่นไงล่ะ ดีเอ็นเอผู้หญิง 494 00:34:23,436 --> 00:34:25,772 ‎และตอนนี้เราไม่คืบหน้าเลย 495 00:34:25,855 --> 00:34:28,816 ‎- เป็นผมจะทำแบบนั้นนะ ‎- แหม คุณต้องรู้ดีสินะ 496 00:34:35,698 --> 00:34:38,034 ‎โอเค ได้ ผมสมควรโดนแล้ว 497 00:34:39,702 --> 00:34:41,120 ‎โอเค งั้นนั่นหมายความว่ายังไง 498 00:34:41,204 --> 00:34:42,163 ‎คุณจะบอกว่า 499 00:34:42,663 --> 00:34:45,625 ‎เรื่องดีเอ็นเอผู้หญิงไม่มีประโยชน์เลยเหรอ 500 00:34:45,708 --> 00:34:46,834 ‎ใช่ 501 00:34:46,918 --> 00:34:49,170 ‎มันบอกแค่ว่าใครก็ตามที่เขียนจดหมาย 502 00:34:49,253 --> 00:34:51,172 ‎เป็นผู้หญิง ไม่ก็รู้จักผู้หญิง 503 00:34:51,255 --> 00:34:55,176 ‎ซึ่งตีวงแคบมาที่ทุกคนบนโลกนี้ 504 00:34:56,427 --> 00:34:57,678 ‎เรากลับมานับหนึ่งใหม่ 505 00:35:06,270 --> 00:35:10,233 ‎ฝีมือจอห์น กราฟฟ์ ผมเจอเขา คุยกับเขา 506 00:35:11,109 --> 00:35:14,278 ‎ไม่ คุณคุยกับคนที่คุณคิดว่าเป็นเขา 507 00:35:14,821 --> 00:35:16,239 ‎ใช่ ในบ้านหลังนี้ 508 00:35:17,323 --> 00:35:18,241 ‎บ้านที่… 509 00:35:18,866 --> 00:35:21,702 ‎บ้านที่เขาเคยอยู่ ‎และฆ่าทั้งครอบครัวของเขา 510 00:35:22,286 --> 00:35:24,080 ‎แล้วผู้หญิงคนนี้ก็โผล่มาในบ้าน 511 00:35:24,163 --> 00:35:25,832 ‎ในวิดีโอ ใส่ชุดเดียวกับ 512 00:35:25,915 --> 00:35:28,584 ‎ชุดที่ลูกสาวของกราฟฟ์ใส่ตอนโดนฆ่า ‎แถมถักเปียอีก 513 00:35:28,668 --> 00:35:30,211 ‎คุณคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ 514 00:35:30,294 --> 00:35:35,049 ‎ไม่ แต่ฉันไม่คิดว่า ‎นั่นแปลว่าเป็นฝีมือจอห์น กราฟฟ์ 515 00:35:39,178 --> 00:35:40,263 ‎ตำรวจไม่เคยจับเขาได้ 516 00:35:44,225 --> 00:35:48,521 ‎เขาตัดหน้าตัวเองจากรูปทุกใบ ‎เพราะไม่อยากให้คนจำได้ 517 00:35:48,604 --> 00:35:50,815 ‎แล้วทำไมเขามายังที่เดียว 518 00:35:50,898 --> 00:35:53,151 ‎ที่ทุกคนรู้ว่าเขาหน้าตายังไงล่ะ 519 00:35:54,527 --> 00:35:56,529 ‎มันดูเป็นการกระทำที่โง่นะ 520 00:35:56,612 --> 00:36:00,199 ‎ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น เพื่อคุกคามเราเหรอ 521 00:36:00,741 --> 00:36:02,535 ‎นั่นไม่สมเหตุสมผลเลย 522 00:36:02,618 --> 00:36:04,579 ‎และฉันขอโทษ แต่ฉันแค่ไม่เชื่อว่า 523 00:36:04,662 --> 00:36:08,833 ‎เด็กสาววัย 17 จะเป็นคนวางแผนเรื่องพวกนี้ 524 00:36:08,916 --> 00:36:12,420 ‎จะว่าฉันบ้าหรือเหยียดเพศก็ได้ ‎แต่เธอไม่ใช่ผู้เฝ้าดู 525 00:36:14,046 --> 00:36:15,298 ‎มีคนจ้างเธอ 526 00:36:20,052 --> 00:36:21,512 ‎หลักการออคแคม 527 00:36:22,096 --> 00:36:24,056 ‎อะไรคือคำตอบที่ง่ายที่สุดล่ะ 528 00:36:25,683 --> 00:36:28,269 ‎มีอะไรที่จูงใจให้ใครสักคนเขียนจดหมายพวกนั้น 529 00:36:28,978 --> 00:36:30,104 ‎ผมไม่รู้ 530 00:36:30,188 --> 00:36:32,315 ‎คุณเขียนฉบับนึง คุณพยายามจะทำอะไร 531 00:36:33,608 --> 00:36:36,068 ‎- ให้คุณขายบ้านมั้ง ‎- ใช่เลย 532 00:36:36,152 --> 00:36:39,113 ‎ใครก็ตามที่ทำแบบนี้อยากได้บ้านนี้มาก 533 00:36:39,197 --> 00:36:42,742 ‎พวกเขาอยากได้มาสักพักแล้ว ‎และอยากได้มาเป็นของตัวเอง 534 00:36:43,951 --> 00:36:47,538 ‎ไง เซ็กซี่ แค่อยากคอนเฟิร์มนัดมื้อเที่ยงน่ะ 535 00:36:47,622 --> 00:36:50,374 ‎ฉันต้องทำธุระอีกอย่างเดียว 536 00:36:50,458 --> 00:36:53,294 ‎จากนั้นฉันจะไปเจอคุณที่นั่น 537 00:36:54,295 --> 00:36:55,129 ‎ฮัลโหล 538 00:36:55,213 --> 00:36:56,505 ‎- ไง ที่รัก ‎- ไง 539 00:36:56,589 --> 00:36:58,049 ‎มีข่าวดีมาบอก 540 00:36:58,132 --> 00:36:59,508 ‎เธอได้รับข้อเสนอ 541 00:36:59,592 --> 00:37:02,220 ‎จริงเหรอ ดีเลย 542 00:37:02,303 --> 00:37:03,262 ‎เธอจะไม่… 543 00:37:03,346 --> 00:37:05,556 ‎ก่อนอื่นเลย รู้รึเปล่าว่าใคร 544 00:37:05,640 --> 00:37:07,850 ‎ไม่รู้ เป็นบริษัทจำกัดน่ะ 545 00:37:07,934 --> 00:37:11,604 ‎แต่มันไม่สำคัญหรอก ‎เพราะพวกเขาจะจ่ายเงินสด 546 00:37:11,687 --> 00:37:13,731 ‎โอเค เสนอราคาเท่าไหร่ 547 00:37:13,814 --> 00:37:14,774 ‎พร้อมฟังนะ 548 00:37:14,857 --> 00:37:19,237 ‎หนึ่งล้านเก้าแสนดอลลาร์ จ่ายสด 549 00:37:19,320 --> 00:37:21,489 ‎ฉันว่าเธอควรรับไว้ 550 00:37:21,572 --> 00:37:25,701 ‎อะไรนะ ไม่ เราจ่ายไป 3.3 ล้าน 551 00:37:25,785 --> 00:37:27,745 ‎เราจะไม่ขายที่ 1.9 ล้านหรอก แคเรน 552 00:37:27,828 --> 00:37:30,498 ‎ไม่เอาน่า เธอพูดเรื่องอะไร 553 00:37:30,998 --> 00:37:33,334 ‎คงเป็นเพราะเรื่องจดหมายน่ะ 554 00:37:33,417 --> 00:37:35,169 ‎บางคนคิดว่าบ้านมีผีสิง… 555 00:37:35,253 --> 00:37:38,839 ‎ยังไงก็ช่าง แต่ฉันคิดว่า ‎คงเป็นนักพัฒนาที่ดิน 556 00:37:38,923 --> 00:37:40,091 ‎ที่ชอบที่ดินนั่นมาก 557 00:37:40,174 --> 00:37:43,970 ‎เขาจะทุบบ้าน โรยเกลือไล่ผี ‎แล้วก็สร้างใหม่ 558 00:37:44,053 --> 00:37:48,266 ‎แคเรน ไม่มีใครซื้อบ้านนี้ ‎เพื่อเอาไปทุบทิ้งหรอกน่า 559 00:37:48,349 --> 00:37:51,560 ‎นอร่า ฉันคิดจริงๆ นะว่าเธอควรพิจารณาดู 560 00:37:51,644 --> 00:37:54,313 ‎เธอต้องคุยกับดีนและ… 561 00:37:54,397 --> 00:37:58,234 ‎เอางี้นะ บางทีเราน่าจะขอไปสักสองล้าน 562 00:37:58,317 --> 00:38:02,697 ‎แต่นี่ ฉันคิดว่าเธอควรคิดถึง ‎เรื่องสภาพจิตใจตัวเองไว้ 563 00:38:02,780 --> 00:38:04,031 ‎จริงๆ นะ 564 00:38:04,115 --> 00:38:05,658 ‎เราจะไม่ได้ราคาดีกว่านี้แน่ 565 00:38:05,741 --> 00:38:09,078 ‎โอเค ฉันจะเก็บไปคิดดู 566 00:38:09,161 --> 00:38:10,997 ‎ได้ โทรหาฉันนะ 567 00:38:11,080 --> 00:38:12,623 ‎- หวัดดี ‎- ไงคะ 568 00:38:12,707 --> 00:38:13,749 ‎คุยกับใครเหรอ 569 00:38:14,417 --> 00:38:16,002 ‎ไม่มีอะไรค่ะ ไง 570 00:38:17,003 --> 00:38:20,464 ‎หวัดดี ผมว่าคืนนี้จะทำมื้อค่ำ 571 00:38:21,382 --> 00:38:23,134 ‎เพราะผมทำอาหารเก่งมาก 572 00:38:23,217 --> 00:38:24,677 ‎- อืม ได้สิคะ ‎- เหรอ 573 00:38:26,012 --> 00:38:29,807 ‎ขอกุญแจรถได้มั้ยคะ ‎ฉันต้องแวะไปที่คันทรีคลับน่ะ 574 00:38:30,599 --> 00:38:31,434 ‎ได้สิ 575 00:38:32,685 --> 00:38:35,688 ‎สวัสดีค่ะ ฉันอยากคุยกับแคธี ‎เรื่องบัตรสมาชิกค่ะ 576 00:38:35,771 --> 00:38:38,357 ‎ฉันอยากถามเธอว่า ‎ทำไมบัตรสมาชิกของเราถึงถูกระงับ 577 00:38:38,441 --> 00:38:41,402 ‎- ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันโทรหาเธอให้ ‎- เยี่ยมค่ะ ขอบคุณ 578 00:39:00,338 --> 00:39:02,423 ‎คุณต้องมาที่นี่เดี๋ยวนี้ 579 00:39:03,007 --> 00:39:05,134 ‎ฉันไม่รู้ เรียกอูเบอร์สิ 580 00:39:05,968 --> 00:39:08,929 ‎นี่ เพื่อน เลี้ยวขวาตรงนี้ โทษที 581 00:39:09,764 --> 00:39:12,641 ‎เดี๋ยวนะ เขาเป็นคนที่เอากับเธอมาตลอดเหรอ 582 00:39:12,725 --> 00:39:14,268 ‎ค่ะ ต้องใช่แน่ 583 00:39:14,352 --> 00:39:15,978 ‎และฉันเข้าใจเรื่องจอห์น กราฟฟ์ละ 584 00:39:16,062 --> 00:39:19,774 ‎เธอเข้าถึงข้อมูลทุกอย่าง ‎ที่ตำรวจพยายามปกปิดได้ 585 00:39:19,857 --> 00:39:21,150 ‎เหลือเชื่อเลย 586 00:39:21,233 --> 00:39:22,860 ‎จำได้มั้ยที่เขาพูดว่า 587 00:39:22,943 --> 00:39:25,654 ‎"เรารู้ว่าคุณต้องพยายามอย่างหนัก ‎เพื่อหาเงินมาซื้อบ้าน" 588 00:39:26,155 --> 00:39:28,199 ‎ใช่ เขารู้มาจากเธอไง 589 00:39:28,282 --> 00:39:29,367 ‎โอเค ผมมาถึงละ 590 00:39:32,578 --> 00:39:34,747 ‎ว่าแต่ เราซื้อรถอีกคันได้มั้ย 591 00:39:36,332 --> 00:39:39,377 ‎และฉันบอกว่า "โอเค ขอบคุณ" 592 00:39:44,882 --> 00:39:47,635 ‎หวัดดี พวกคุณมาทำบ้าอะไรที่นี่ 593 00:39:47,718 --> 00:39:49,595 ‎ไม่ยักรู้ว่าพวกคุณคบกัน 594 00:39:49,678 --> 00:39:50,930 ‎หวัดดี เราไม่ได้คบกัน 595 00:39:51,013 --> 00:39:56,102 ‎เราก็แค่… กินมื้อสายกันน่ะ 596 00:39:57,269 --> 00:39:59,688 ‎เราไม่เห็นรู้เลยว่าพวกคุณรู้จักกัน 597 00:39:59,772 --> 00:40:02,191 ‎เพราะคุณไม่เคยบอก ซึ่งแปลกดี 598 00:40:02,274 --> 00:40:04,819 ‎นี่มันอะไรกัน อยู่ๆ ก็เข้ามาก่อกวนเรา 599 00:40:05,653 --> 00:40:07,446 ‎เป็นฝีมือคุณ คุณคือผู้เฝ้าดู 600 00:40:07,530 --> 00:40:10,241 ‎หรือไม่ก็คุณทั้งคู่ ไม่เธอก็เขา 601 00:40:10,324 --> 00:40:12,535 ‎นอร่า เธอพูดแบบนั้นไม่ได้ 602 00:40:12,618 --> 00:40:15,871 ‎ใครก็ตามที่เป็นผู้เฝ้าดู ‎อยากให้เราออกไปจากบ้านนั้น ถูกมั้ย 603 00:40:15,955 --> 00:40:20,167 ‎ใครกันล่ะที่บอกให้ฉันขายบ้าน ‎ตั้งแต่วันที่เราย้ายเข้า เธอไง 604 00:40:20,251 --> 00:40:22,711 ‎เพราะเธอบอกว่ามีปัญหาเรื่องเงิน 605 00:40:22,795 --> 00:40:24,422 ‎แล้วเขารู้จากคุณใช่มั้ย 606 00:40:24,964 --> 00:40:26,841 ‎ทำมาพูดว่า "คุณต้องพยายามอย่างหนัก" 607 00:40:26,924 --> 00:40:29,510 ‎ก็มันดูสมเหตุสมผลสุด ‎บ้านนั้นราคาตั้งสามล้าน 608 00:40:29,593 --> 00:40:32,304 ‎และหล่อนพยายามเป่าหูฉันว่าคุณมีชู้ 609 00:40:32,388 --> 00:40:34,056 ‎- ที่โต๊ะนั้นเลย ‎- อะไรนะ 610 00:40:34,140 --> 00:40:35,391 ‎"เด็กสาวถักเปีย" 611 00:40:35,474 --> 00:40:38,227 ‎แปลกมากที่ใช้คำนั้นไม่กี่อาทิตย์ก่อนที่ 612 00:40:38,310 --> 00:40:41,272 ‎เด็กสาวถักเปียโผล่มาในห้องนอนที่บ้านเรา 613 00:40:41,355 --> 00:40:43,107 ‎แต่งตัวเหมือนเด็กสาวที่ถูกฆ่า 614 00:40:43,190 --> 00:40:44,442 ‎เด็กนั่นชื่อแพท กราฟฟ์ 615 00:40:44,525 --> 00:40:47,611 ‎- ชื่อคุ้นๆ มั้ย คุณตำรวจ ‎- ไม่ 616 00:40:47,695 --> 00:40:48,821 ‎ไม่เหรอ ถามจริง 617 00:40:48,904 --> 00:40:49,947 ‎นี่มันบ้าไปแล้ว 618 00:40:50,030 --> 00:40:51,157 ‎ยาม! 619 00:40:51,240 --> 00:40:53,242 ‎นี่มันเกินไปแล้ว ไม่สิ นี่มันเป็นการใส่ร้าย 620 00:40:53,325 --> 00:40:56,078 ‎ใช่ และรู้อะไรมั้ย ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน 621 00:40:56,162 --> 00:40:58,038 ‎ฉันถูกถอนใบอนุญาตได้นะ 622 00:40:58,706 --> 00:41:00,875 ‎เธออยากได้บ้าน แต่จ่ายไม่ไหว 623 00:41:00,958 --> 00:41:05,045 ‎เขาก็เลยช่วยเธอคุกคามเรา ‎เพื่อให้เรายอมขายราคาถูกๆ 624 00:41:05,129 --> 00:41:06,964 ‎และมันเกือบได้ผลแล้ว 625 00:41:07,047 --> 00:41:09,216 ‎เธอจ่ายได้ในราคา 1.9 ล้านใช่มั้ย 626 00:41:09,300 --> 00:41:12,887 ‎เธอถึงกับปล่อยให้เราปรับปรุงบ้านก่อน ‎แล้วเธอจะได้ขายต่อ 627 00:41:13,637 --> 00:41:16,891 ‎บอกหน่อยสิ แคเรน ‎บริษัทจำกัดนี่ของใครกัน เธอเหรอ 628 00:41:17,475 --> 00:41:19,059 ‎หรือเขา หรือทั้งคู่เลย 629 00:41:19,143 --> 00:41:20,561 ‎แล้วแค็ตตาล็อกสินค้าแปลกๆ นั่น 630 00:41:20,644 --> 00:41:23,856 ‎คุณจะมีแค็ตตาล็อกเครื่องพินบอลไปทำไมกัน 631 00:41:23,939 --> 00:41:27,318 ‎ผมรู้ละ เพราะเครื่องพินบอล ‎มันเหมาะกับห้องส่วนตัวของผู้ชาย 632 00:41:27,401 --> 00:41:29,361 ‎โอเค นี่มัน… 633 00:41:31,155 --> 00:41:32,698 ‎นี่จนท.สืบสวนแชมเบอร์แลนด์ 634 00:41:32,781 --> 00:41:35,284 ‎ส่งรถตำรวจมาที่เวสต์ฟิลด์คันทรีคลับที 635 00:41:35,367 --> 00:41:37,828 ‎คุณโดนจับได้ และคุณก็รู้ตัวดี 636 00:41:37,912 --> 00:41:40,664 ‎จ้างคนมาปลอมเป็นผู้ตรวจสอบอาคาร 637 00:41:40,748 --> 00:41:42,917 ‎แกล้งทำเป็นเขาฆ่าครอบครัวตัวเองยกครัวเนี่ยนะ 638 00:41:43,000 --> 00:41:45,836 ‎และคุณแนะนำธีโอดอร่า เบิร์ช ‎เธอร่วมมือด้วยใช่มั้ย 639 00:41:45,920 --> 00:41:47,922 ‎ขอโทษนะคะ พวกเขาจะนั่งด้วยรึเปล่า 640 00:41:48,005 --> 00:41:49,256 ‎รู้อะไรมั้ย 641 00:41:50,966 --> 00:41:54,011 ‎พวกคุณได้เดือดร้อนแน่ โอเคนะ ‎ทั้งหมดเลย พวก 642 00:41:54,094 --> 00:41:56,180 ‎รอรับหมายศาลได้เลยเพราะคุณจบแล้ว 643 00:41:56,972 --> 00:41:57,973 ‎- คุณจบเห่แล้ว ‎- ใช่ 644 00:42:00,476 --> 00:42:03,062 ‎ฉันอาจจะโทรหาเพื่อนที่ทำเพจซิกซ์ 645 00:42:03,938 --> 00:42:06,607 ‎เพราะฉันคิดว่า ‎ถึงเวลาแล้วที่ทั้งโลกต้องรู้ 646 00:42:06,690 --> 00:42:08,192 ‎ว่าเกิดอะไรขึ้นที่บ้านเธอ 647 00:42:13,614 --> 00:42:16,700 ‎เราอยู่กันแบบนี้ไม่ได้ มันจะทำให้เราเป็นบ้า 648 00:42:16,784 --> 00:42:19,370 ‎ผมรู้ แต่ ฟังนะ ทุกอย่างเข้าเค้าหมดแล้ว 649 00:42:19,453 --> 00:42:21,455 ‎เราไม่ได้พูดเรื่องไม่จริงสักหน่อย 650 00:42:21,539 --> 00:42:24,250 ‎พวกเขาพยายามปั่นหัวเรา ทำให้เราดูบ้า 651 00:42:24,333 --> 00:42:27,086 ‎แต่เป็นเพราะเรารู้ไต๋ 652 00:42:27,169 --> 00:42:30,548 ‎ก็ใช่ แต่แล้วยังไง เราทำอะไรได้ล่ะ ‎เราพิสูจน์อะไรไม่ได้เลย 653 00:42:30,631 --> 00:42:33,300 ‎ตอนนี้ยังไม่ได้ ‎แต่พอเราได้คุยกับธีโอดอร่าล่ะ 654 00:42:33,384 --> 00:42:36,554 ‎ถ้าแชมเบอร์แลนด์เป็นตัวการ ‎เธอก็ร่วมมือด้วยแน่ 655 00:42:38,305 --> 00:42:39,139 ‎ใช่มั้ย 656 00:42:41,809 --> 00:42:43,644 ‎เรื่องนี้ไม่ดีต่อสุขภาพจิตเราเลย 657 00:42:45,020 --> 00:42:47,314 ‎ฉันจำเราคนเดิมไม่ได้อีกแล้ว 658 00:42:48,566 --> 00:42:52,444 ‎โอเค ก่อนอื่นเราต้องจ่ายเงินกู้นั่นให้หมด 659 00:42:53,821 --> 00:42:56,532 ‎จากนั้นฉันว่าเราขายบ้านซะ 660 00:42:57,283 --> 00:43:01,620 ‎รับข้อเสนอที่ดีที่สุดที่ได้ ‎แล้วเราก็กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิม 661 00:43:06,125 --> 00:43:07,459 ‎งานฉันขายหมดเกลี้ยง 662 00:43:09,211 --> 00:43:10,254 ‎เราจะไม่เป็นไร 663 00:43:10,337 --> 00:43:13,090 ‎อะไรนะ… งานคุณขายหมดเกลี้ยงเหรอ 664 00:43:15,926 --> 00:43:18,387 ‎ค่ะ ใช่แล้ว 665 00:43:20,723 --> 00:43:22,474 ‎หนูว่าหนูเจอบางอย่าง 666 00:43:24,977 --> 00:43:27,021 ‎จำที่แม่บอกหนูเรื่อง "บทสรรเสริญบ้าน" ได้มั้ย 667 00:43:27,104 --> 00:43:29,231 ‎- จดหมายที่เพื่อนบ้านเราได้รับน่ะ ‎- อืม 668 00:43:29,315 --> 00:43:32,651 ‎หนูลองเสิร์ชดู ดูอันแรกที่ขึ้นมาสิ 669 00:43:33,736 --> 00:43:36,614 ‎- ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย ‎- ตั้งเป็นกลุ่มเลย 670 00:43:36,697 --> 00:43:38,490 ‎พวกเขาเรียนที่โรงเรียนม.ปลายเวสต์ฟิลด์ 671 00:43:38,574 --> 00:43:40,284 ‎มีครูภาษาอังกฤษคนเดียวกัน 672 00:43:40,367 --> 00:43:43,370 ‎ที่หนูคิดว่าเป็นคนสั่งให้ทำรายงาน ‎ที่พวกเขาชอบทำกันมาก 673 00:43:43,454 --> 00:43:45,080 ‎รายงานอะไร 674 00:43:45,164 --> 00:43:48,375 ‎พวกเขาต้องหาบ้านที่พวกเขาทุกคนชอบ 675 00:43:48,459 --> 00:43:50,878 ‎และใช้เวลาศึกษามันน่ะค่ะ 676 00:43:50,961 --> 00:43:53,088 ‎จากนั้นพวกเขาก็เขียนจดหมายถึงบ้าน ‎จดหมายรัก 677 00:43:53,172 --> 00:43:54,882 ‎แม่เจ้า เอลลี่ 678 00:43:54,965 --> 00:43:56,467 ‎ดูสิ มีคนโพสต์เรื่องบ้านตัวเอง 679 00:43:56,967 --> 00:44:00,054 ‎"ถึงบ้านเลขที่ 89 ฮอลลี่ฮ็อก ริดจ์ ‎แกเป็นบ้านที่ยอดเยี่ยม" 680 00:44:00,137 --> 00:44:01,055 ‎(เลย์น่า โรเบิร์ตส์) 681 00:44:01,138 --> 00:44:04,099 ‎"ผ่านร้อนผ่านหนาว ‎แกอยู่มาได้จนถึงตอนนี้ 99 ปีแล้ว 682 00:44:04,183 --> 00:44:07,061 ‎คิดว่าแกจะอยู่ต่อไปอีก 99 ปีมั้ย" 683 00:44:08,062 --> 00:44:12,024 ‎เดี๋ยวนะ ครูคนนี้เป็นใคร แล้วเขาตายเมื่อไหร่ 684 00:44:12,107 --> 00:44:14,485 ‎ใครบอกว่าเขาตายคะ เขาอยู่ในกลุ่มด้วย 685 00:44:14,568 --> 00:44:16,945 ‎เขาชื่อโรเจอร์ คัปแลน หนูเสิร์ชหาเขาแล้ว 686 00:44:17,029 --> 00:44:18,989 ‎เขาอาศัยอยู่ที่เลขที่ 71 ถนนโอ๊ก เวสต์ฟิลด์ 687 00:44:20,491 --> 00:44:22,159 ‎ฉันเคยเห็นเขามาก่อน 688 00:44:22,242 --> 00:44:23,535 ‎หมายความว่ายังไง 689 00:44:23,619 --> 00:44:25,871 ‎ตอนวันเปิดบ้านที่นี่ไง 690 00:44:27,206 --> 00:44:28,165 ‎ขอโทษที่รบกวน 691 00:44:29,208 --> 00:44:32,461 ‎มีบางอย่างข้างล่างที่พวกคุณจะอยากเห็น 692 00:44:33,170 --> 00:44:34,004 ‎ลมเย็น 693 00:44:34,588 --> 00:44:38,092 ‎มาจากในนี้ ซึ่งดูไม่สมเหตุสมผลเลย 694 00:44:38,676 --> 00:44:40,803 ‎- และพอเราเอาแผ่นบุผนังออก… ‎- อืม 695 00:44:40,886 --> 00:44:43,514 ‎ผมหาไม่เจอว่าลมมาจากไหน 696 00:44:43,597 --> 00:44:46,350 ‎อิฐแน่นหนาดี ไม่มีช่องโหว่ 697 00:44:46,433 --> 00:44:49,144 ‎แต่คนของผมคนหนึ่งเจอปัญหา 698 00:44:53,982 --> 00:44:54,983 ‎ลองดูสิ 699 00:44:56,944 --> 00:44:57,986 ‎พระเจ้าช่วย 700 00:44:58,529 --> 00:44:59,738 ‎นี่มันอุโมงค์ 701 00:45:00,739 --> 00:45:03,075 ‎ไปยังอีกส่วนของบ้านเหรอ 702 00:45:03,158 --> 00:45:05,244 ‎- ไม่รู้เลย เราเพิ่งเจอมัน ‎- ไม่ 703 00:45:05,327 --> 00:45:09,081 ‎มันเป็นเรื่องปกติของบ้านเก่าแก่แบบนี้ ‎ในแถบตะวันออกเฉียงเหนือ 704 00:45:09,998 --> 00:45:12,793 ‎พวกเขาใช้ลำเลียงเหล้าสมัยที่มันผิดกฎหมาย 705 00:45:13,502 --> 00:45:15,087 ‎แอนดรูว์บอกว่ามีอุโมงค์ 706 00:45:17,840 --> 00:45:19,550 ‎ช่างแม่ง ผมจะเข้าไป 707 00:45:20,634 --> 00:45:22,386 ‎เดี๋ยว ฉันไปด้วย 708 00:45:23,262 --> 00:45:24,680 ‎คุณต้องสวมหมวกกันน็อกด้วย 709 00:45:31,478 --> 00:45:32,438 ‎แม่เจ้า 710 00:45:33,897 --> 00:45:34,940 ‎ให้ตายสิ 711 00:45:37,151 --> 00:45:38,861 ‎ที่รัก กลับกันเถอะ 712 00:45:40,154 --> 00:45:42,114 ‎ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย 713 00:45:45,784 --> 00:45:46,910 ‎คุณโอเคนะ ระวังด้วย 714 00:45:47,578 --> 00:45:48,954 ‎กลิ่นเหม็นจัง 715 00:45:50,581 --> 00:45:52,750 ‎เดี๋ยว พระเจ้า 716 00:45:53,333 --> 00:45:55,335 ‎- ออกไปจากที่นี่กันเถอะ ‎- ไม่เป็นไรน่า 717 00:45:56,879 --> 00:45:58,422 ‎พระเจ้าช่วย 718 00:45:59,173 --> 00:46:00,674 ‎ที่นี่มันที่ไหนกัน 719 00:46:03,010 --> 00:46:03,927 ‎ไปอีกหน่อยนะ 720 00:46:07,681 --> 00:46:09,224 ‎เวร สวัสดี 721 00:46:10,350 --> 00:46:11,351 ‎แกเป็นใคร 722 00:46:13,103 --> 00:46:13,937 ‎เวร 723 00:46:14,021 --> 00:46:15,481 ‎แกเป็นใคร 724 00:47:46,655 --> 00:47:51,660 ‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ