BİR NETFLIX DİZİSİ
Ama Dean, kan kültü mü?
Biliyorum. Ama diyorum ya, oradaydım.
Adam durmadan anlattı… Ağlıyordu.
Bak, Andrew Pierce oğluyla Camden, New Jersey'de yaşıyor.
Polis şefi dün onu iyi tanıdığını söyledi.
Fabulistmiş. Patolojik yalancı yani.
İki yıl önce oğlunun okulunun müdürüne
pedofil demiş.
Bir okul gezisinde oğlunu taciz ettiğini söylemiş.
Polis olayı araştırmış.
Çocuk o geziye gitmemiş bile.
Üzgünüm.
Sizi tanıştırmadan önce araştırmalıydım.
Evet, bunlar doğru olabilir ama mektupları almış.
Onları Mitch'le Mo'nun yazdığından da emin.
William Morris'in mafya paravanı olduğundan da emindi.
FBI'a ihbar etmiş,
kurumun Beş Aile tarafından kontrol edildiğini söylemiş.
O yüzden de kovulmuş.
Pekâlâ. Ya Mitch'le Mo'nun adamın bodrumunda belirivermesi?
Nasıl olur?
Mektupları Mitch'le Mo yazdıysa
sorun çözülmüştür, değil mi? Çünkü öldüler.
Ama bununla ilgileri olduğunu sanmıyorum.
Neden? Niye öyle dedin?
Tecrübeyle sabit, kanserle boğuşurken
aklındaki son şey
tuhaf bir intikam almak veya birine zarar vermektir.
Tersine, dünyayla barışmak istersin.
Yarım kalmış işleri çözüp
arkada bırakacağın kişilerle ilgilenirsin.
Benim hissiyatım böyle.
Bence o ikisiyle
boşuna uğraşıyorsun.
Dedektif Chamberland da aynı şeyi söyledi.
Onların başına gelen bir trajedi.
Bunu şahsileştirmeyin.
Andrew Pierce'e gelince, hepsi deli saçması.
Mektup almışsa da FBI'a söylememiş, bize hiç söylemedi.
Bu arada, toplumumuzun önemli üyelerinden
yaşını başını almış iki iyi insan öldü.
Sizinle alakası yok.
Boşuna uğraşıyorsunuz.
Burada boşa vakit harcadım. Teşekkürler.
-Tadilat nasıl gidiyor? -Ne?
Yakında bitecek mi?
Mutfak bitti sayılır, daha bodrum var. Neden?
Bodrumda ne yapacaksınız? Erkek sığınağı olsun.
Bilardo masası, bar, büyük ekran televizyon.
Alıcılar bunları istiyor.
Haberiniz olsun.
O adamın olayı ne? Dürüst müdür?
-Chamberland? -Evet.
Evet. Onu yıllardır tanırım.
Pek çalışkan değildir.
Biraz üşengeçtir. Beni bu yüzden buldun zaten.
Ne?
Ben…
Şu cinayet-intihar. Neden…
Neden hap içmediler
veya garaj kapısını kapatarak arabada oturup motoru çalıştırmadılar?
Bunun yerine, karısını çok seven adam
onu yüzünden vurdu.
Sonra da av tüfeğiyle kendi suratını dağıttı.
Belki silah garanti olduğu içindir. Hap işe yaramayabilir.
Belki adam birinin ölüp diğerinin sağ kalmasını
ve vicdan azabıyla yaşamasını istemedi.
Belki tetiği kadın çekmiştir.
Kanseri olan oydu.
Adam yine evlensin istememiştir.
Adamın onsuz yaşayamayacağını bildiğinden onu gafil avlamış olabilir.
Adam rahat koltuğunda oturmuş Matlock izliyor.
Kadın omzuna dokunuyor…
Bum! Silahı kendine doğrultuyor. Bum!
Bilmiyorum. Tamamen tuhaf bir olay.
Soruşturma devam ediyor, her gün takip ediyorum.
Ya oğlan? Onun hakkında ne biliyoruz?
Christopher. Biraz beceriksiz biri ama şiddet geçmişi yok.
Karşılıksız çek yüzünden bir yıl denetim almış.
Bak, bence şöyle oldu.
Mektupları yazan kişi evinizi doğrudan görebiliyor.
Mitch ve Mo, artık öldüler.
Occam'ın usturası, en basit açıklama genellikle en olası durumdur.
Buna göre, onları unutabiliriz.
Sonra Jasper Winslow var.
Biraz araştırdım, arka yollardan.
Jasper Winslow hayatı boyunca ana babası ve ablasıyla bitişikte yaşamış.
Liseyi bitirince
Westfield'ın merkezinde bir markette sebze paketleme işine girmiş.
Sonraki 23 yıl boyunca haftada altı gün orada çalışmış.
Derken birdenbire, 1995 kasımında,
işe gelmeyi bırakmış.
Hatta bir daha sebze paketlemeye dönmemiş.
O ay ailesi Avalon Davranış Sağlığı Merkezi'ne
ödeme yapmaya başlamış
ve sonraki 10 yıl boyunca her ay ödemeye devam etmişler.
Ne teşhis konmuş?
"Şizoid bozukluk ve tercihli dilsizlik."
Konuşmayı mı bırakmış?
Sanırım öyle.
Sonra 2001'de teşhis tekrar değişmiş.
Bildiğimiz travma sonrası stres bozukluğu.
1995 kasımında Jasper Winslow'a bir şey olmuş
ve yıllarca bundan söz etmemek için uğraşmış.
Ne oldu acaba?
Oyun.
Bugün kardiyo çalışacağımızı bilmiyordum.
Carter doğduğundan beri oynamamıştım,
şimdi birden eski formuma döndüm.
Nora, aslında…
Burada yazılı olmayan bir kural var.
Sen…
Tenis partnerini madara etmemelisin.
Yani arada bir kazanmanda sorun yok.
Bu güzel. Ama başkalarının da kazanmasına izin vermelisin.
Mesela benim.
Tanrım, pardon. Doğru.
Sorun değil. Hem çok gerginsin.
-Ne? -Öyle. Sebebini biliyorum sanki.
Bence seks yapmıyorsun.
Biliyorum
çünkü Rick'le bana da öyle olmuştu.
En sonunda o…
Benimle yatmaya korkar olmuştu
ama sorun değil.
Çünkü şimdi bak, çüklerin en âlâsına sahibim.
Üstelik kalıcı da.
Yani katmerli. Bu iyi.
Peki, kim o?
Söyleyemem, kusura bakma.
Nazar değsin istemiyorum. Ben…
Ama sana tavsiye vereyim.
Sen ve kocan her gün sevişmelisiniz.
Yoksa sizin için hiç ümit yok.
Sorun bende.
Evet, eve taşındığımızdan beri hiç yapmadık.
Olan bitenler…
Mektuplar, gelincik, izinsiz eve girmeler…
Sonra dün gece motelde
çocukları yatırdıktan sonra yatağa atladı.
Bana sarıldı, istediği belliydi
ama ben…
Yapamadım.
Uyuyormuş gibi yaptım.
Vay.
Bu…
Ellie yüzünden. Evet.
Onunla konuşma tarzı.
Sürekli değil ama bazen…
O artık bir genç kız ama çok üstüne gidiyor.
Yok tişörtü omzundan düşmüşmüş…
Gülünç. Garip.
Sonra savunmaya geçip
"Kızımın cinselleştirilmesini istemiyorum" diyor.
"Onu cinselleştiren sensin" diyorum.
"O çocuk gibi davranıyor."
Bence bir genç kızla ilişkisi var.
Ne bileyim, belki ofisteki stajyerle.
Hani şu saçı iki yandan örülü ufak kızlar.
Evet.
Mümkünse ben de bir kadeh alabilir miyim?
-Tabii. -Sağ olun.
Chrissy. Acaba…
Hep bol koyulsun isterim, bugün biraz az oldu.
Sağ ol.
Şeyi merak ediyorum…
O ürkütücü mektuplara ne oldu?
Başka geldi mi?
Hayır.
Tadilat bittiğinde güvenlik kameraları kurulmuş olacak,
sonra geri taşınacağız ama bilmiyorum.
Mektup gelmez oldu.
Açıkçası bence aptalca bir şakaydı.
Ne diyorsun sen?
Delirdin mi?
Şaka falan değil.
Tam bir kâbus yaşadınız.
Ufak tefek tadilatlar yapıp oradan çıkmalısınız.
Teşekkürler.
O da az oldu.
Ödünü koparmak istemem
ama fazla vaktin yok.
Sahiden öyle.
Herkes mektupları duyunca ne olacak?
O evi üç kuruşa satamayacaksınız.
Neyse, sana henüz söylemedim. Bir ev daha buldum.
Güzel ahşap döşemeleri var.
Hiç hasar yok, hatta güzel bile kokuyor.
Koku benim için çok önemli, ya senin için?
Evet, hoş.
Ama bizimkinin yanına yaklaşamaz.
Şey…
Bilemiyorum. Baltalı bir caninin
dehşetine maruz kalmamak
epey hoş olsa gerek. Ne dersin?
Üstelik sizin evden bir milyon dolar daha ucuz.
Bir düşünsene.
Nora, artık para derdiniz kalmaz.
Dean istediği kadar saçmalayıp kafasına eseni yapabilir.
Ama sen kendini kurtarırsın.
Gündüz tenis oynar,
seramik fırınında kaplar pişirirsin.
Ne bileyim, bir kroket arkadaşın olur.
Hiç sanmıyorum.
Nora, sana bir çıkış yolu teklif ediyorum,
kabul etmelisin.
Evini satışa koyayım.
Tamam. Dean'le konuşayım.
Millet, ben geldim.
Pekâlâ. İyi görünüyor.
Evet. Son kat.
Ellie, orada mısın?
Bir saniye…
Evet, tabii. Annen nerede?
Ellie? Orada ne yapıyorsun?
Kapı neden kilitli?
Etrafta işçiler ve canımıza kast eden
bir deli var diye.
Pekâlâ.
Bir şey yapmıyordum. Okuyordum.
Tamam. Güzel. Annen nerede?
Mesaj attı, tenisten geç dönecekmiş.
Ben de birlikte yiyeceğiz diye otobüse bindim.
Yiyeceğiz. Sakin ol, tamam mı?
Sen sakin ol. Benden boş yere şüpheleniyorsun.
-Pencereden çıkabilirsin. -Pencereden çıkmam.
Yardım edebilir miyim?
Pardon.
Eşiniz dolaptan istediğimi alabileceğimi söylemişti.
Eşim burada değil ki.
Daha önce uğradığımda söyledi.
John. Yapı denetim görevlisiyim.
Evet. Sorun yok. Affedersiniz. Rahatınıza bakın.
Eşiniz iyi bir kadın.
Bir oğlunuz, bir de kızınız var.
Evet, doğru.
Benim de öyle. Oğlan ve kız.
Acaba siz…
Hristiyan bir aile misiniz?
Evet, bence öyle.
Gerçi kiliseye gitmiyoruz.
Her şey yolunda mı?
Tadilatla ilgili yani.
Daha bodrumu yapacağız ama mutfak bitti.
Mermerin yerine bu kalın ahşabı koyduk.
Çok ilginç. Artık herkes ada koyuyor.
Adalara boğulduk.
Birkaç gün sonra bittiğinde tekrar geleceğim ama…
Evet, her şey iyi görünüyor.
Güzel.
Müteahhit bulduğunuz için şanslısınız.
Öyle mi? Neden?
Her yerde inşaat yapılıyor.
Sektör taleplere yetişemiyor.
Dünya bu hâldeyken,
medeniyet çökerken kimse dışarı çıkmak istemiyor.
Evlerini onartıyorlar. Kaleye çeviriyorlar.
Evet, insanlar şehirlerden kaçıyor.
Sanırım.
Bunun olması ilginç.
Dördüncü Dönüşüm.
Pardon?
Tarihî olaylar.
Öylesine olmuyor.
Bunları önemli insanlar, nesillere damga vuran kişiler başlatıyor.
Her biri de yaklaşık 20 yıl süren
bir dönüşüme yol açıyor.
Dört dönüşüm bir dönem oluşturuyor,
yaklaşık insan ömrü kadar.
Her birinin sonunda da bir kriz oluyor.
Bu ülkede kriz hep savaş getirir.
Devrim,
80 yıl sonra İç Savaş.
80 yıl sonra 2. Dünya Savaşı.
Yine 80 yıla yaklaşıyoruz.
Bir şeyler olacak.
Aslında pek aç değilim.
Teftişi ne zaman bitireceksiniz?
Kızınız 18 yaşında mı?
Hayır, 16. Bunun ne alakası…
Şey…
Söylemeli miyim, bilmiyorum.
Haddimi aşıyorsam lütfen affedin
ama ben babası olsam bilmek isterdim.
Neyi?
Kızınızı
o Afrikalı Amerikalı çocukla konuşurken gördüm.
Kameraları kuran hani.
Konuşma biçimleri, birbirlerine dokunmaları
samimi olduklarını gösteriyordu.
Pardon, ne?
Bilmeniz gerekir bence.
Bir baba böyle bir şeyi bilmeli.
Sizi gücendirdim. Affedersiniz.
Bana kızımın o yaştaki hâlini hatırlatıyor.
Cinsel açıdan faaldi.
Genç yaşta.
Okulun fahişesiydi.
Sorunu giderdik ama bütün aile için travmatik oldu.
Pardon, John, değil mi?
Şunu söyleyeyim ki
bu konuşma beni rahatsız etti.
Bir daha görüşmeyeceğiz.
Birkaç gün sonra gelecektiniz hani?
Evet.
Baksanıza, siz ne…
Kızınızla ilgili sorunu nasıl çözdünüz?
Şu kadarını söyleyeyim, bir daha açık saçık giyinmedi.
Güzel bir ev.
Çocukluğumda kapı kilitlemezdik.
Kimse kilitlemezdi
ve herkes kiliseye giderdi.
Şimdi kimse kiliseye gitmiyor ve herkes kapısını kilitliyor.
Bence tesadüf değil.
Bakın…
Güzel sohbetti.
Yolun ilerisinde hoş bir Lüterci Kilise var.
Ailenizle gidebilirsiniz.
Faydası olur.
Sandviç için sağ olun.
Şu denetim görevlisi var ya,
delinin teki, onu burada istemiyorum.
Neden söz ediyorsunuz?
Yapı denetim görevlisi. John. Şu dindar adam.
Mutfağımda sandviç yapıyordu.
Etrafa bakarken bana vaaz verdi.
Westfield'da John adında
denetim görevlisi yok.
Belediyenin denetimcileri Gary ve Alan, onlar da işimiz bitene dek gelmez.
Ne? Peki, ben kiminle konuştum?
Bilmem ama bizimkilerden biri değildi.
Denetim görevlisi de değildi.
WESTFIELD GÜVENLİK ŞİRKETLERİ
Selam.
Selam. Neredeydin? Bütün gün seni aradım.
Karen'la kulüpteydim.
Sen iyi misin?
Evet, sanırım. Başka güvenlik şirketlerine bakıyorum.
EMİN HAYAT GÜVENLİK
Seni rahatsız etmeyeyim.
Ne?
Tamam.
Bebeğim, bunu istiyordum.
-Eyvah canım. -Tamam…
-Dur. Alarmı çalıştırayım. -Ne?
-Ne? Şimdi mi? -Herkes evde.
Evdeyken alarmı çalıştırmaya alışmalıyız.
Dur…
Hemen bakıp dönerim.
Açıp döneceğim. Burada bekle.
-Boş ver. -Aşağıya koşuyorum.
-Hemen dönerim. -Sorun değil.
-Nereye? -Bir şey diyeyim mi?
Haftalardır sevişmedik.
Yapma, dikkatim dağınık, tamam mı? Sen moteldesin.
Tamam. Sorun yok.
-Canım… -İnip çocuklara güle güle de.
İyi uyu, tamam mı dostum? Yarın görüşürüz.
Hoşça kal baba! Görüşürüz!
Seni seviyorum.
Hey. Aramız iyi mi?
Dursana Ellie.
Şu Dakota denen çocukla aranda bir şey var mı?
Ne? Hayır!
Yalan mı söylüyorsun?
Çünkü sizi birlikte görmüşler.
Tanrım, baba…
Kızımı yabancılardan dinlemek hoşuma gitmiyor.
Şimdi de beni mi izletiyorsun?
Hayır, Ellie. Dakota 19 yaşında, tamam mı?
Bir şeyler oluyorsa bilmeliyim.
Hiçbir şey olduğu yok baba. O kadar.
Ne? Ellie!
Dean.
Sorun yok. Gidin. Tamam. Yarın görüşürüz.
Güle güle.
-Dean? -Sadece…
Merhaba.
Söyleyeceklerimi duyunca inanamayacaksın.
Nedir?
Sizin sokaktayım. Buluşalım mı?
Söyleyeceklerim için baştan uyarayım, tamam mı?
Bir şey buldum.
Ama bu konuda dikkatli olmalıyız
çünkü Westfield polisiyle, hatta tüm Westfield'la
başımız derde girebilir.
Ama ben senin için çalışıyorum.
Neden söz ettiğini anlamıyorum.
Jasper Winslow'u düşünüyordum çünkü ona bir şey olmuştu.
Dedektif, bir sorum var.
O evin bir geçmişi varsa,
mesela dosyalarınızda eski kayıtlar varsa
bakabilir miyim acaba?
Evin eski sahipleriyle ilgili herhangi bir şey.
İfadesi bir tuhaflaştı.
Ne anlam vereceğimi bilemedim.
Sonra kalktı, gözümün içine bakarak dedi ki…
Bana bunu sormanı bekliyordum.
Burada ne bulursun, bilmiyorum ama bir bak.
Teşekkürler.
Kutuya bir şey yapıldığını fark ettim.
Mührü kırılmıştı. Kim bilir ne zaman.
Dean.
Boulevard 657 numaradaki evi satın alıp
1995'e kadar orada oturan bir aile var.
Graff ailesi.
Sana bunu söylemeden önce
şunu anlamanı istiyorum,
bunların meydana geldiğine dair resmî bir kayıt yok, tamam mı?
Bu hikâye gazetede veya internette yer almıyor.
Tamam. Peki…
Hikâye ne?
Pekâlâ.
Baba, John Graff,
olabilecek en normal adamlardanmış.
İki şeyi severmiş, ailesini ve kiliseyi.
Eski asker, muhasebeci. Yukarı Doğu Yakası'nda mütevazı ev.
Her pazar kilise.
Bir gece, mesaisi uzun sürmüş,
taksi bulamayınca metroya binmeye karar vermiş.
Şansına, kısa süre önce kendisine bir miktar para miras kalan annesi
"Şehirden gideceksin" demiş.
"Burası ailelere uygun değil.
Banliyöde ev almana yardım ederim."
Bir oğlu varmış. Dale.
Gözünün bebeği, sporcu, başarılı öğrenci…
Bunu daha önce yapmamıştım.
Pat!
Kapatmalıyım.
Büyük kızı 17 yaşındaymış ama 30 yaşında gibiymiş.
Kızı için endişeleniyormuş, papazla konuşup
onun erkeklere düşkünlüğünden dert yanmış.
Kim dua edecek?
Ben yapayım.
Sevgili İsa,
bu yemek için sana şükürler olsun…
Bir dakika. Kahrolası yemeği yapan benim.
Sözlerine dikkat et. Geri al!
Karısı Helen onu herkesin içinde aşağılarmış.
İçki içermiş. Herkes onu biraz çatlak bulurmuş.
Çocuklar, bulaşıkları yıkayın.
Annesi ev için ona yardım ettiğinden
o da orada yaşıyormuş.
Bu utanç verici bir şey John. Ailemiz için yüz karası.
Gidip terfi isteyemem anne.
12 yıldır orada çalışıyorsun. Bölümün başına geçmeliydin.
Evet, biliyorum anne.
Bir gün işe gitmiş. Patronu ona kovulduğunu söylemiş.
Patronu, gözyaşlarına boğulduğunu söylüyor.
Hiç öyle ağlayanını görmemiş.
Ama adam muhasebeci ya,
ailesinin ve annesinin hesaplarını yönetiyormuş.
Durumu ailesine söylememiş.
Her sabah işe gider gibi yapmış.
Sonra bankaya gidip
annesinin hesabından para almaya başlamış.
Fark edilmeyecek miktarlar.
Onunla evin kredisini, faturaları ödüyormuş.
Ailesi işten atıldığını bilmiyormuş.
Bir gün işten gelir gibi eve dönmüş.
BAY/BAYAN GRAFF BOULEVARD 657, NJ 11537
Posta kutusunda bir mektup bulmuş.
Merhaba Bay Graff.
Bir süredir ailenizi izleme zevkine nail oldum.
Kızınızın adı Pat, öyle değil mi?
Güzel, genç bir kadın olma yolunda.
Geceleri nereye gittiğini biliyor musunuz?
Ben biliyorum.
Ya siz sabahları nereye gidiyorsunuz?
İşe gitmiyorsunuz.
Eşiniz biliyor mu?
Siz yokken soyunmasını izliyorum.
Mektuplar gelmeye devam etmiş. Peş peşe.
Kimin gönderdiğini bilmiyormuş.
Açgözlülük Bay Graff.
Sizi buraya getiren şey açgözlülük.
Papaza ne itiraf edeceksin John?
BEN GÖZCÜ'YÜM
"Evin arzusu, genç kan. Neden ona istediğini vermiyorsun?"
Ama kimseye söylememiş.
Ne eşine ne çocuklarına
ne de polise söylemiş.
İşe gider gibi yapmaya…
BISHOP BANKACILIK
…ve annesinin hesabından çalmaya devam etmiş.
Şeker ya da şaka!
Yan sokağa geçelim!
Bir akşam eve geldiğinde
kızı Cadılar Bayramı partisi veriyormuş.
Ne yapıyorsun?
Şeker toplamaya gittik de.
Onun öğretmenisin.
Davet edildim…
Ondan uzak dur. Defol evimden!
Baba, kes şunu!
Orospu gibi giyinmişsin.
Neler oluyor?
Biri izliyor!
Pardon, şunu sormalıyım…
Önceden de böyle miymiş?
Yoksa…
Yoksa onu değiştiren şey ev mi?
Ne? Perili gibi mi?
Ben…
Ben öyle şeylere inanmam.
Bence hayatı üzerine çöküyordu
çünkü her şey göstermelikti.
Sürekli yalan söylüyordu
ve o mektupları yazan kişi bunu biliyordu.
OTOBÜS DURAĞI
"Senin günahın açgözlülük John, benimkiyse sabırsızlık.
Neden eve istediği şeyi vermiyorsun?
Kan ver, ben de sahip olduğun şeyleri korumanı ve daha fazlasını sağlayayım.
Nereye varacaklarını görüyorsun, değil mi?
Ben görüyorum.
Evin istediği şeyi yap
ve daha iyi bir yere varacaklarını bil.
Ben onları oradan izleyeceğim John.
İzlemekten asla vazgeçmeyeceğim."
Hepimiz öleceğiz.
Malum, değil mi?
Ne oluyor ya?
Hayır, doğru söylüyor.
Her an Yaradan'ımızla buluşmaya hazır olmalıyız.
Evet.
Hepimiz o güne hazırlıklı olmalıyız.
Hepinizi cennette görmek istiyorum.
Günahlarımızı idrak edip affedilmek için dua etmeliyiz.
Sonra bir plan yapmış.
Çocuklarının okul müdürünü aramış.
Evet, birkaç aylığına şehirden ayrılmamız gerekiyor.
Akraba ziyareti.
Kayınpederim hasta.
Aile fotoğraflarından yüzünü kesip çıkarmış.
Ne yapıyorsun John?
Yüce Tanrım.
Yemin ederim bugünlerde beynin de çükün gibi lapaya döndü.
Bir ilişkim var John.
Yani bir ilişkim olacak John.
Gerçi umurunda değil.
Sus artık.
Benim bir erkeğe ihtiyacım var John.
Düzüşecek biri lazım bana.
John?
John, o gürültü neydi?
Merhaba?
Sonra alt kata inip kendine sandviç yapmış.
Ve o…
Affedersin.
Sonra oğlunun basketbol maçına gitmiş.
Gözlüğünde bir şey var.
Sağ ol.
Boya yapıyorum da.
Oğlum…
Hayır… Baba!
Sonra sahneyi kurmuş.
Tüm ışıkları yakmış.
Diyafona müzik koymuş.
Wagner'den Götterdämmerung.
Anlamı "Tanrıların Şafağı."
Nibelung Yüzüğü'nün son kısmı.
Bu müziği biliyorum.
Cesetler iki hafta orada kalmış.
Kimsenin haberi olmamış.
Derken bitişikteki komşu, oğluyla iyi anlaşan garip adam,
içeriden müzik sesi geldiğini duymuş.
Kokuyu da fark etmiş.
Merhaba?
Jasper Winslow. Tanrım.
Cesetler mumya gibi kupkuruymuş.
Tüm sıvı çekilmiş gibi.
Bodrumun zemininde de boş süt şişeleri varmış.
İçlerine kan doldurulmuş ama artık boşalmışlar.
Ama aşağıda öldürülmemişlerdi.
Hayır. Büyükanne yukarıda, kadın salonda,
kız banyoda, oğlan antrede.
Ne olmuş? Kendini de mi öldürmüş?
Cesedi neredeydi peki? İşler daha da garipleşiyor.
Cesetler bulunmadan 11 gün önce, yani öldürülmelerinden üç gün sonra,
Cadılar Bayramı partisindeki tuhaf öğretmen var ya?
Arabasında bulunmuş.
Şoför tarafı havaya uçmuş, adam başından vurulmuş.
Farklı bir silahla.
Kurşunlar eşleşmiyormuş. Ne demek bu?
Düşün, onca zaman, 14 gün,
o cesetler Boulevard 657 numaradaymış.
Biri hâlâ evi gözlüyormuş.
John Graff postayı durdurmayı unutmuş.
Ama mektuplar birikmiyormuş.
Postacı her gün kutunun boşaldığını söylüyor.
Gazeteci gazete bırakıyormuş, biri gelip alıyormuş.
Buna bakmak biraz zor olacak.
BEN GÖZCÜ'YÜM
BAY/BAYAN GRAFF
Bunlar tıpkı benim aldığım mektuplar gibi.
İşte Graff ailesinin olay yeri fotoğrafları.
Niye bunu daha önce duymadım?
Satış sırasında niye bahsedilmedi?
Niye bu hikâyeyi kimse bilmiyor?
Polisler örtbas etmiş. Chamberland'ı da suçlayamazsın.
Adam olaydan 10 yıl sonra, 2005'te polis olmuş.
Kasabada kimse bilmiyor muydu? Cidden mi? Hiç kimse?
Dean, kasaba bu hikâyenin duyulmasını istemiyor.
Emlak değerlerini ve kasabanın yaşanacak en güvenli yer olma imajını
önemseyen pek çok ilgili taraf var.
Ya Mitch ve Mo?
Oğulları? Onlar bitişikte oturuyordu, değil mi?
Belki o biliyordur?
Hayır. Mitch ve Mo bir yıl sonra, 1996'da Westfield'a taşınmış.
Siktir.
Peki, ona ne olmuş?
-John Graff'e mi? -Evet.
Ölmüş mü? Sağ mı? Kim bilir?
Sonra ondan hiç iz yok. Sırra kadem basmış.
Gerçi bana kalırsa
karşına çıkacak olsa
kim olduğunu anlamazdın.
Her fotoğraftan yüzünü kesip yaktığını düşünecek olursan…
Yani adamın eşkâlini bilen yok mu?
Yok.
Bir dakika.
John Graff hangi kiliseye gidiyordu?
St. Mark. Westfield. Lüterci Kilise.
Daha önce uğradığımda söyledi. John. Yapı denetim görevlisiyim.
Sorunu giderdik
ama bütün aile için travmatik oldu.
Yolun ilerisinde hoş bir Lüterci Kilise var.
Ailenizle gidebilirsiniz.
Ne oldu?
Onunla tanıştım.
John Graff.
Evimdeydi.
Yani tamamen mi bitti?
Bodrumun daha birkaç haftası var ama mutfak tamam.
Kameralar yerleştirildi, alarmlar kuruldu.
Yani geri mi taşınıyoruz?
Evet.
-Bir şeyler yiyelim mi? -Evet.
Evet. Açlıktan ölüyorum.
Hayır, Jasper! Sana zarar vermeyeceğim.
Daha öncesi için özür dilerim.
-Jasper, kim o? -Hayır, bana bak.
Tek bir sorum var.
John Graff'i tanıyor musun?
Jasper? Konuşma onunla.
Jasper, üzgünüm…
Size söyleyecek sözümüz yok.
Haberiniz olsun,
servis asansörü meselesini yanınıza bırakmayacağız.
Koruma Derneği küplere bindi.
Teftiş kararı aldılar. Ne zaman istersek gelebiliriz.
Gelemezsiniz.
Buyurun, araştırın! Ne zaman istersek.
Ne? Hayır…
Ayrıca Mitch ve Mo'nun cenazesine katılmamanız komşuluğa sığmadı.
Zamanını bilmiyordum.
Yerini bilmiyordum. Onları tanımıyordum.
İntihar etmelerine sebep olacak kadar tanıyordunuz.
Komşuluğa hiç sığmaz.
Vay, kataloglardaki gibi.
Hoş, değil mi?
Evet, bavulları boşalttık. Evde olmak güzel.
Hayatım… Babanız nerede?
-Dean? -Evet! Buradayım.
Dışarıdan mı geldin?
Evet. Selam.
Selam.
Bu harika. Evdeyiz.
Carter? Hadi, gidelim.
Hey, Ellie. Hadi.
Birkaç dakika erken çıkalım.
Anneniz galeriye gidecek, sizi okula bırakacağım
ama treni kaçırmayayım.
Ben götürebilirim.
Ne? Hayır. Sen işini yap.
Burası güzel olmuş.
Doğru yaptık, değil mi?
Kalmakla?
Doğru yaptık.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Ben gidiyorum. Hadi!
-Hoşça kal canım. -Hoşça kal.
Hoşça kal anne.
BAY/BAYAN BRANNOCK
Bay ve Bayan Brannock.
Artık her yerde kamera var
ama bu dünyada asla güvende olamazsınız, değil mi?
Hâlâ gözlüyorum.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy