1
00:00:06,297 --> 00:00:09,551
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:10,635 --> 00:00:12,846
‎แต่ ดีน ลัทธิดื่มเลือดเนี่ยนะ

3
00:00:12,929 --> 00:00:14,931
‎ผมรู้ แต่ขอบอกเลย ผมอยู่ตรงนั้น

4
00:00:15,015 --> 00:00:18,476
‎หมอนี่เอาแต่พูดไม่หยุด… เขาร้องไห้

5
00:00:18,560 --> 00:00:22,939
‎ฟังนะ แอนดรูว์ เพียร์ซอาศัยอยู่กับลูกชาย
‎ในแคมเดน นิวเจอร์ซีย์

6
00:00:23,023 --> 00:00:25,692
‎สารวัตรบอกว่า
‎เขาเพิ่งรู้เรื่องของแอนดรูว์เมื่อวาน

7
00:00:25,775 --> 00:00:28,945
‎บอกว่าแอนดรูว์ขี้โกหก ตลบตะแลง

8
00:00:29,029 --> 00:00:31,906
‎สองปีก่อน เขากล่าวหาว่าครูใหญ่
‎ของโรงเรียนลูกชายเขา

9
00:00:31,990 --> 00:00:32,907
‎เป็นโรคจิตรักเด็ก

10
00:00:32,991 --> 00:00:36,244
‎บอกว่าเธอล่วงเกินลูกชายเขา
‎ตอนไปทัศนศึกษา

11
00:00:36,327 --> 00:00:37,620
‎ตำรวจสืบแล้ว

12
00:00:37,704 --> 00:00:40,498
‎ลูกเขาไม่ได้ไปทัศนศึกษาด้วยซ้ำ

13
00:00:42,250 --> 00:00:43,168
‎ขอโทษนะ

14
00:00:43,251 --> 00:00:45,628
‎ฉันน่าจะตรวจสอบเขาก่อนที่จะแนะนำเขา

15
00:00:45,712 --> 00:00:49,883
‎ใช่ นั่นอาจจะจริงก็ได้
‎แต่เขาได้รับจดหมายนะ

16
00:00:51,051 --> 00:00:53,970
‎เขาเชื่อว่ามิตช์กับโมเป็นคนเขียนจดหมาย

17
00:00:54,054 --> 00:00:58,516
‎เขาก็เชื่อด้วยว่าวิลเลียม มอร์ริสเป็นมาเฟีย

18
00:00:58,600 --> 00:01:00,435
‎เขาไปเตือนเอฟบีไอ

19
00:01:00,518 --> 00:01:03,730
‎บอกว่าเอเจนซี่คุมโดยห้าแก๊งมาเฟียหลัก

20
00:01:03,813 --> 00:01:05,190
‎เพราะแบบนั้นเขาถึงได้โดนไล่ออก

21
00:01:06,024 --> 00:01:11,404
‎ก็ได้ แล้วเรื่องที่มิตช์กับโม
‎โผล่มาในห้องใต้ดินเขาล่ะ

22
00:01:11,488 --> 00:01:12,322
‎เข้ามาได้ยังไง

23
00:01:12,405 --> 00:01:14,657
‎ถ้ามิตช์กับโมเป็นคนเขียนจดหมาย

24
00:01:14,741 --> 00:01:17,285
‎งั้นปัญหาก็จบแล้ว จริงมั้ย
‎เพราะพวกเขาตายแล้ว

25
00:01:17,368 --> 00:01:20,163
‎ฉันแค่รู้สึกว่าพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องเลย

26
00:01:20,246 --> 00:01:22,499
‎ทำไม อะไรทำให้คุณพูดแบบนั้น

27
00:01:24,709 --> 00:01:27,045
‎เชื่อฉันเถอะ ถ้าคุณต้องรับมือกับโรคมะเร็ง

28
00:01:28,254 --> 00:01:31,257
‎สิ่งสุดท้ายที่คุณจะคิดคือ

29
00:01:31,341 --> 00:01:34,469
‎ผูกพยาบาทพิลึกๆ
‎หรือสร้างความเสียหายให้ใคร

30
00:01:35,929 --> 00:01:38,348
‎แทนที่จะทำแบบนั้น คุณอยากใช้ชีวิตสงบๆ

31
00:01:38,431 --> 00:01:39,766
‎พยายามแก้ปัญหาให้จบ

32
00:01:39,849 --> 00:01:42,560
‎ดูแลคนที่คุณกำลังจะทิ้งไว้ข้างหลัง

33
00:01:46,564 --> 00:01:48,024
‎สัญชาตญาณฉันบอกแบบนั้น

34
00:01:49,067 --> 00:01:51,486
‎ฉันแค่คิดว่า สำหรับสองคนนี้

35
00:01:53,279 --> 00:01:55,240
‎คุณสงสัยผิดคนแล้ว

36
00:01:57,075 --> 00:01:59,994
‎คุณพูดเหมือน
‎จนท.สืบสวนแชมเบอร์แลนด์เลย

37
00:02:04,165 --> 00:02:06,584
‎สิ่งที่เกิดขึ้นกับสองคนนั้นน่าเศร้านะ

38
00:02:06,668 --> 00:02:08,044
‎มันไม่เกี่ยวกับคุณ

39
00:02:08,128 --> 00:02:11,339
‎และส่วนแอนดรูว์ เพียร์ซ
‎เรื่องทั้งหมดนั่นมันตอแหลชัดๆ

40
00:02:11,422 --> 00:02:14,843
‎ถ้าเขาได้รับจดหมาย เขาก็ไม่เคยบอกเอฟบีไอ
‎และที่แน่ๆ ไม่เคยบอกเราด้วย

41
00:02:14,926 --> 00:02:17,971
‎ตอนนี้มีผู้สูงอายุน่ารักสองคน

42
00:02:18,054 --> 00:02:20,181
‎ที่เป็นเสาหลักของชุมชนตาย

43
00:02:20,265 --> 00:02:21,766
‎มันไม่เกี่ยวกับคุณเลย

44
00:02:21,850 --> 00:02:23,643
‎คุณสงสัยผิดคนแล้ว

45
00:02:23,726 --> 00:02:26,396
‎ผมมาเสียเวลาจริงๆ ขอบคุณนะ

46
00:02:28,481 --> 00:02:30,483
‎- ก่อสร้างไปถึงไหนแล้วล่ะ
‎- อะไรนะ

47
00:02:30,567 --> 00:02:31,943
‎เกือบเสร็จรึยัง

48
00:02:33,611 --> 00:02:36,698
‎ครัวเกือบเสร็จแล้ว
‎แต่ยังต้องทำห้องใต้ดิน ถามทำไม

49
00:02:36,781 --> 00:02:39,701
‎คุณจะทำอะไรกับห้องใต้ดิน
‎ทำเป็นห้องส่วนตัวของผู้ชายสิ

50
00:02:39,784 --> 00:02:42,453
‎มีโต๊ะพูล บาร์ ทีวีจอใหญ่

51
00:02:42,537 --> 00:02:44,038
‎ผู้ซื้อสมัยนี้ชอบกันนะ

52
00:02:44,122 --> 00:02:45,081
‎ขอบอกเลย

53
00:02:45,165 --> 00:02:48,042
‎หมอนั่นเป็นไงมาไง เขาเป็นคนดีรึเปล่า

54
00:02:48,126 --> 00:02:49,169
‎- แชมเบอร์แลนด์
‎- ใช่

55
00:02:49,252 --> 00:02:50,920
‎ใช่ รู้จักเขามาหลายปีแล้ว

56
00:02:51,713 --> 00:02:53,506
‎เขาไม่ใช่คนขยันอะไรนัก

57
00:02:53,590 --> 00:02:56,426
‎ออกจะขี้เกียจ แต่คุณถึงได้มีฉันไง

58
00:02:57,969 --> 00:02:58,970
‎อะไร

59
00:02:59,596 --> 00:03:00,430
‎ผม…

60
00:03:01,598 --> 00:03:03,725
‎นี่มันเหตุฆ่าคนอื่นแล้วฆ่าตัวตายตาม ทำไม…

61
00:03:04,309 --> 00:03:06,728
‎ทำไมไม่กินยาฆ่าตัวตาย

62
00:03:06,811 --> 00:03:10,523
‎ไม่ก็ปิดประตูโรงรถ นั่งในรถ
‎แล้วสตาร์ตเครื่องรมควันตัวเองล่ะ

63
00:03:10,607 --> 00:03:14,027
‎แต่สามีที่รักภรรยามากคนนี้

64
00:03:14,110 --> 00:03:15,445
‎กลับยิงหน้าเธอ

65
00:03:15,528 --> 00:03:18,406
‎แล้วก็ยิงตัวเองที่หน้าด้วยปืนสั้นเนี่ยนะ

66
00:03:18,489 --> 00:03:21,743
‎อาจเพราะปืนทำให้สำเร็จลุล่วงได้
‎ยาไม่ได้ผลเสมอไปนะ

67
00:03:23,620 --> 00:03:26,289
‎เขาอาจไม่อยากให้ตายไปคนเดียว

68
00:03:26,372 --> 00:03:29,375
‎แล้วอีกคนที่เหลือต้องอยู่กับความรู้สึกผิด

69
00:03:29,459 --> 00:03:31,211
‎หรือเธออาจเป็นคนยิง

70
00:03:31,294 --> 00:03:32,921
‎เธอเป็นคนที่เป็นมะเร็งนะ

71
00:03:33,004 --> 00:03:34,756
‎เธออาจไม่อยากให้เขาแต่งงานใหม่

72
00:03:34,839 --> 00:03:38,760
‎เธออาจรู้ว่าเขาอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ
‎เธอเลยฆ่าตอนเขาไม่รู้ตัว

73
00:03:39,469 --> 00:03:42,263
‎เขานั่งบนเก้าอี้และดูแมตล็อก
‎ที่เอามาฉายซ้ำ

74
00:03:42,347 --> 00:03:43,806
‎เธอสะกิดไหล่ของเขา…

75
00:03:43,890 --> 00:03:45,850
‎ปัง หันปืนเข้าหาตัวเอง ปัง

76
00:03:46,434 --> 00:03:48,728
‎ไม่รู้สิ ทั้งหมดนี่มันแปลกๆ

77
00:03:51,105 --> 00:03:54,442
‎การสืบสวนยังดำเนินอยู่
‎และฉันก็คอยตามเรื่องทุกวัน

78
00:03:54,525 --> 00:03:56,903
‎แล้วตัวลูกชายล่ะ เรารู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง

79
00:03:56,986 --> 00:04:00,740
‎คริสโตเฟอร์ ประวัติไม่ค่อยดี
‎แต่ที่ฉันเจอก็ไม่มีเรื่องรุนแรงนะ

80
00:04:00,823 --> 00:04:03,243
‎ติดทัณฑ์บนหนึ่งปีเพราะเช็คเด้ง

81
00:04:07,538 --> 00:04:09,249
‎ฟังนะ ฉันคิดแบบนี้นะ

82
00:04:11,292 --> 00:04:15,338
‎ใครก็ตามที่เขียนจดหมาย
‎เห็นบ้านคุณได้ชัดเจน

83
00:04:15,880 --> 00:04:19,342
‎ดังนั้นมิตช์กับโม ตอนนี้ตายไปแล้ว

84
00:04:19,425 --> 00:04:23,263
‎หลักการออคแคม คำอธิบายที่ง่ายที่สุด
‎ดูเหมือนจะเป็นไปได้ที่สุด

85
00:04:23,346 --> 00:04:27,517
‎มันสื่อว่าเราลืมพวกเขาไปได้เลย

86
00:04:28,101 --> 00:04:32,021
‎จากนั้นก็มีแจสเปอร์ วินสโลว์

87
00:04:32,105 --> 00:04:35,900
‎ฉันไปแอบสืบดู ด้วยวิธีที่ไม่ค่อยถูกกฎหมาย

88
00:04:37,068 --> 00:04:43,616
‎แจสเปอร์ วินสโลว์อยู่บ้านข้างๆ มาทั้งชีวิต
‎กับแม่ พ่อ และพี่สาว

89
00:04:44,242 --> 00:04:45,368
‎เรียนจบมัธยมปลาย

90
00:04:45,451 --> 00:04:48,913
‎เป็นพนักงานเอาของใส่ถุง
‎ที่ซูเปอร์มาร์เกตในตัวเมืองเวสต์ฟิลด์

91
00:04:49,497 --> 00:04:53,710
‎เขาทำงานที่นั่นหกวันต่อสัปดาห์
‎มา 23 ปีแล้ว

92
00:04:53,793 --> 00:04:56,587
‎จากนั้นจู่ๆ ในเดือนพฤศจิกายน 1995

93
00:04:56,671 --> 00:04:58,673
‎เขาเลิกไปทำงาน

94
00:04:58,756 --> 00:05:01,551
‎ที่จริง เขาไม่เคยกลับไป
‎เป็นพนักงานเอาของใส่ถุงอีกเลย

95
00:05:01,634 --> 00:05:04,721
‎นั่นเป็นเดือนที่ครอบครัวเขาเริ่มจ่ายเงิน

96
00:05:04,804 --> 00:05:07,432
‎ให้กับศูนย์สุขภาพทางพฤติกรรมอวาลอน

97
00:05:08,016 --> 00:05:12,520
‎และก็จ่ายเรื่อยๆ ทุกเดือนตลอดสิบปี

98
00:05:13,187 --> 00:05:14,772
‎แล้วพวกเขาวินิจฉัยว่าเขาเป็นอะไร

99
00:05:14,856 --> 00:05:17,817
‎"ความผิดปกติชนิดแยกตัวและภาวะไม่ยอมพูด"

100
00:05:19,068 --> 00:05:20,486
‎เขาหยุดพูดเหรอ

101
00:05:20,570 --> 00:05:21,696
‎คงงั้น

102
00:05:21,779 --> 00:05:25,033
‎แล้วในปี 2001 การวินิจฉัยก็เปลี่ยนอีก

103
00:05:25,116 --> 00:05:28,453
‎ความผิดปกติหลังเหตุสะเทือนใจ โรคฮิต

104
00:05:32,248 --> 00:05:36,836
‎ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1995
‎มีบางอย่างเกิดขึ้นกับแจสเปอร์ วินสโลว์

105
00:05:36,919 --> 00:05:40,006
‎ถึงขั้นที่เขาไม่พูดอะไรอยู่หลายปี

106
00:05:41,716 --> 00:05:42,800
‎เกิดอะไรขึ้นกับคุณ

107
00:05:46,679 --> 00:05:47,555
‎ฉันชนะ

108
00:05:48,139 --> 00:05:50,767
‎ไม่เห็นบอกเลยว่าวันนี้เราจะเล่นจัดหนักกัน

109
00:05:50,850 --> 00:05:52,810
‎ฉันไม่ได้เล่นเลยตั้งแต่คาร์เตอร์เกิด

110
00:05:52,894 --> 00:05:54,812
‎แล้วจู่ๆ ฉันก็เล่นได้ดีเหมือนเดิม

111
00:05:54,896 --> 00:05:56,105
‎นี่ นอร่า…

112
00:05:57,482 --> 00:06:02,862
‎มันมีกฎที่คนเขารู้ๆ กันว่าเรา…

113
00:06:04,530 --> 00:06:06,032
‎เธอไม่…

114
00:06:06,783 --> 00:06:10,286
‎เธอไม่ควรโค่นคู่เล่นเทนนิสของเธอนะ

115
00:06:11,120 --> 00:06:13,790
‎คือมันก็โอเคถ้าเธอจะชนะนานๆ ครั้ง

116
00:06:13,873 --> 00:06:17,251
‎นั่นก็ดีนะ แต่เธอต้องให้คนอื่นชนะด้วย

117
00:06:17,335 --> 00:06:18,211
‎อย่างฉัน

118
00:06:18,294 --> 00:06:20,213
‎พระเจ้า ฉันขอโทษ จริงด้วย

119
00:06:20,296 --> 00:06:22,048
‎ไม่เป็นไร เธอดูเครียดมากนะ

120
00:06:22,632 --> 00:06:24,759
‎- อะไรนะ
‎- จริงๆ นะ ฉันว่าฉันรู้สาเหตุ

121
00:06:24,842 --> 00:06:26,344
‎เธอไม่ได้มีเซ็กซ์เลยสินะ

122
00:06:27,303 --> 00:06:28,846
‎และเหตุผลที่ฉันรู้

123
00:06:28,930 --> 00:06:31,641
‎ก็เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับฉันและริค

124
00:06:31,724 --> 00:06:34,644
‎สุดท้ายเขาก็แค่…

125
00:06:34,727 --> 00:06:38,022
‎เขากลัวเกินไปที่จะเอาฉันน่ะ

126
00:06:38,106 --> 00:06:39,899
‎แต่นั่นไม่เป็นไร

127
00:06:39,982 --> 00:06:42,944
‎เพราะดูฉันตอนนี้สิ
‎ฉันได้ไอ้จ้อนที่ดีที่สุดเลย

128
00:06:44,404 --> 00:06:46,697
‎และได้ไม่ขาดสายด้วย

129
00:06:46,781 --> 00:06:49,242
‎เหมือนได้โชคสองชั้น ก็ดีนะ

130
00:06:49,325 --> 00:06:52,328
‎โอเค จ้อนใครเหรอ

131
00:06:57,125 --> 00:06:59,335
‎ฉันบอกไม่ได้ ขอโทษนะ

132
00:07:00,044 --> 00:07:02,463
‎ฉันไม่อยากบอกไปแล้วโชคร้ายน่ะ ฉัน…

133
00:07:03,131 --> 00:07:04,882
‎แต่ฉันอยากแนะนำเธอหน่อยนะ

134
00:07:04,966 --> 00:07:08,261
‎เธอกับสามีต้องเอากันทุกวันนะ

135
00:07:08,344 --> 00:07:12,306
‎และถ้าไม่ละก็ พวกเธอจะไปกันไม่รอดแน่

136
00:07:16,644 --> 00:07:17,979
‎ฉันคิดว่าเพราะฉันนี่แหละ

137
00:07:20,064 --> 00:07:25,236
‎ใช่ เราไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ
‎ตั้งแต่ย้ายมาอยู่บ้านนั้น

138
00:07:25,319 --> 00:07:26,779
‎กับทุกอย่างที่เกิดขึ้น…

139
00:07:26,863 --> 00:07:29,907
‎จดหมาย เฟร์เร็ต เรื่องบุกรุกบ้าน

140
00:07:31,117 --> 00:07:34,120
‎แล้วเมื่อคืนที่โมเต็ล

141
00:07:34,829 --> 00:07:37,665
‎เขาขึ้นนอนบนเตียงหลังจากส่งลูกๆ เข้านอน

142
00:07:38,416 --> 00:07:41,669
‎และเขานอนซุกข้างๆ ฉัน
‎และฉันดูออกว่าเขาอยาก

143
00:07:41,752 --> 00:07:42,879
‎แต่ฉันแค่…

144
00:07:43,671 --> 00:07:44,755
‎ฉันทำไม่ได้

145
00:07:44,839 --> 00:07:47,300
‎ฉันเลยแกล้งทำเป็นหลับ

146
00:07:47,383 --> 00:07:48,509
‎โห

147
00:07:48,593 --> 00:07:49,552
‎เพราะ…

148
00:07:50,678 --> 00:07:52,597
‎เพราะเอลลี่น่ะ ใช่

149
00:07:52,680 --> 00:07:54,432
‎วิธีที่เขาพูดกับแก

150
00:07:54,515 --> 00:07:56,184
‎ไม่ใช่ตลอดเวลานะ แต่แค่…

151
00:07:56,767 --> 00:08:00,104
‎ตอนนี้แกเป็นวัยรุ่นแล้ว และเขาก็จู้จี้กับแก

152
00:08:00,188 --> 00:08:03,483
‎อย่างถ้าไหล่เสื้อของแกตกน่ะ

153
00:08:04,025 --> 00:08:06,068
‎มันไร้สาระ แปลกมาก

154
00:08:07,028 --> 00:08:09,906
‎แล้วเขาก็โมโหและอ้างว่า

155
00:08:10,448 --> 00:08:13,451
‎"ผมไม่อยากให้ลูกสาวถูกมองเป็นวัตถุทางเพศ"

156
00:08:13,534 --> 00:08:16,287
‎และฉันก็บอกว่า
‎"คุณคนเดียวนั่นแหละที่มองเธอแบบนั้น

157
00:08:16,370 --> 00:08:18,122
‎เด็กๆ ก็แบบนี้"

158
00:08:19,624 --> 00:08:22,793
‎ฉันว่าเขากิ๊กกับเด็กสาว

159
00:08:22,877 --> 00:08:26,172
‎ไม่รู้สิ อาจจะเด็กฝึกงานที่ออฟฟิศเขา

160
00:08:26,255 --> 00:08:31,219
‎พวกเด็กสาวๆ ที่ชอบถักเปียน่ะ

161
00:08:31,844 --> 00:08:32,678
‎ใช่

162
00:08:34,555 --> 00:08:37,350
‎ฉันขอแบบนั้นแก้วนึงได้มั้ยคะ

163
00:08:37,433 --> 00:08:38,392
‎- ได้ค่ะ
‎- ขอบคุณ

164
00:08:38,476 --> 00:08:40,686
‎นี่ คริสซี่ ฉันขอ…

165
00:08:40,770 --> 00:08:45,316
‎ฉันขอให้เทเยอะๆ ตลอด
‎และวันนี้ฉันแอบคอแห้งน่ะ

166
00:08:47,026 --> 00:08:48,027
‎ขอบคุณ

167
00:08:49,904 --> 00:08:51,864
‎รู้มั้ยฉันอยากรู้อะไร

168
00:08:51,948 --> 00:08:55,243
‎ฉันอยากรู้เรื่องจดหมายน่าขนลุกพวกนั้น

169
00:08:55,326 --> 00:08:56,661
‎เธอได้รับมันอีกมั้ย

170
00:08:56,744 --> 00:08:57,578
‎ไม่

171
00:08:58,412 --> 00:09:02,667
‎กล้องวงจรปิดจะถูกติดตั้ง
‎ตอนที่ปรับปรุงบ้านเสร็จแล้ว

172
00:09:02,750 --> 00:09:07,713
‎จากนั้นฉันว่าเราจะย้ายกลับมา แต่ไม่รู้สิ

173
00:09:08,548 --> 00:09:09,840
‎ไม่มีจดหมายส่งมาอีก

174
00:09:09,924 --> 00:09:13,386
‎บอกตรงๆ ฉันคิดว่าเป็นการแกล้งงี่เง่าน่ะ

175
00:09:14,053 --> 00:09:16,180
‎พูดเรื่องอะไรของเธอ

176
00:09:16,264 --> 00:09:17,765
‎บ้าไปแล้วเหรอ

177
00:09:17,848 --> 00:09:19,642
‎ไม่ใช่การแกล้งสักหน่อย

178
00:09:19,725 --> 00:09:21,894
‎เธอกำลังเจอกับฝันร้ายนะ

179
00:09:21,978 --> 00:09:24,939
‎เธอต้องปรับปรุงบ้านนิดๆ หน่อยๆ
‎แล้วก็ออกไปจากที่นั่น

180
00:09:25,898 --> 00:09:26,732
‎ขอบคุณค่ะ

181
00:09:28,317 --> 00:09:30,069
‎นั่นน้อยไปนะ

182
00:09:30,152 --> 00:09:32,655
‎ฉันไม่อยากทำให้เธอกลัวนะ

183
00:09:32,738 --> 00:09:36,117
‎แต่เธอไม่มีเวลาเหลือแล้ว

184
00:09:36,200 --> 00:09:37,076
‎จริงๆ นะ

185
00:09:37,159 --> 00:09:40,162
‎จะเกิดอะไรขึ้นถ้าทุกคนรู้เรื่องจดหมายล่ะ

186
00:09:40,246 --> 00:09:42,832
‎เธอจะไม่มีทางขายบ้านได้แน่

187
00:09:43,416 --> 00:09:46,294
‎นั่นละ ฉันยังไม่ได้บอกเธอ
‎แต่ฉันมีบ้านอีกหลัง

188
00:09:47,420 --> 00:09:49,297
‎พื้นไม้แข็งสวยงาม

189
00:09:49,880 --> 00:09:54,135
‎ไม่มีอะไรเสียหายเลย แถมกลิ่นยังหอม

190
00:09:54,218 --> 00:09:56,721
‎และฉันให้ความสำคัญกับเรื่องกลิ่นมาก เธอล่ะ

191
00:09:58,472 --> 00:10:00,391
‎ใช่ มัน… มันสวยดี

192
00:10:01,517 --> 00:10:03,686
‎แค่ไม่สวยเท่าบ้านของเรา

193
00:10:05,813 --> 00:10:06,689
‎ก็นะ…

194
00:10:08,357 --> 00:10:10,192
‎ไม่รู้สิ เป็นฉันคงคิดว่า

195
00:10:11,110 --> 00:10:13,613
‎การไม่โดนคุกคามโดยฆาตกรถือขวาน

196
00:10:13,696 --> 00:10:16,616
‎คงจะดีไม่น้อย รู้มั้ย

197
00:10:16,699 --> 00:10:20,119
‎และราคาที่นี่น้อยกว่าราคาที่เธอขายบ้านได้
‎หนึ่งล้านดอลลาร์

198
00:10:25,625 --> 00:10:27,043
‎ลองคิดดูสิ

199
00:10:27,126 --> 00:10:29,754
‎นอร่า เธอจะไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีก

200
00:10:29,837 --> 00:10:34,550
‎ดีนไม่ต้องเสียหน้า
‎และได้ทำห่าอะไรก็ตามที่เขาอยากทำ

201
00:10:34,634 --> 00:10:37,303
‎แต่เธอ เธอได้เป็นอิสระ

202
00:10:37,928 --> 00:10:42,183
‎เล่นเทนนิสช่วงกลางวัน

203
00:10:42,266 --> 00:10:45,144
‎ใช้เตาเผา ปั้นหม้อ

204
00:10:45,227 --> 00:10:47,521
‎ไม่รู้สิ หาเพื่อนเล่นโครเกต์

205
00:10:50,775 --> 00:10:52,610
‎อืม ฉันไม่คิดงั้นนะ

206
00:10:54,320 --> 00:10:58,282
‎นอร่า ฉันกำลังเสนอทางหนีให้เธอนะ

207
00:10:58,824 --> 00:11:00,242
‎และเธอควรรับมันไว้

208
00:11:01,869 --> 00:11:03,496
‎ให้ฉันขายบ้านเธอนะ

209
00:11:04,872 --> 00:11:07,875
‎โอเค ขอฉันคุยกับดีนก่อน

210
00:11:10,169 --> 00:11:12,213
‎ไง ทุกคน พ่อกลับมาแล้ว

211
00:11:16,801 --> 00:11:18,678
‎เยี่ยม ดูดีนะ

212
00:11:18,761 --> 00:11:20,304
‎ใช่ เคลือบครั้งสุดท้ายแล้ว

213
00:11:44,203 --> 00:11:45,371
‎เอลลี่ อยู่ในนั้นรึเปล่า

214
00:11:45,454 --> 00:11:46,455
‎แป๊บนึงค่ะ…

215
00:11:46,539 --> 00:11:48,290
‎ไม่เป็นไร แม่ล่ะ

216
00:11:49,792 --> 00:11:51,544
‎เอลลี่ ทำอะไรในนั้นน่ะ

217
00:11:52,753 --> 00:11:53,963
‎ทำไมล็อกประตู

218
00:11:54,672 --> 00:11:56,757
‎เพราะในบ้านมีคนงานเต็มเลย

219
00:11:56,841 --> 00:11:58,384
‎และไอ้บ้าที่อยากฆ่าเราไง

220
00:11:58,467 --> 00:11:59,468
‎พอเลย

221
00:11:59,552 --> 00:12:01,387
‎หนูไม่ได้ทำอะไรค่ะ แค่อ่านหนังสือ

222
00:12:01,470 --> 00:12:03,431
‎โอเค ก็ได้ แม่อยู่ไหน

223
00:12:03,514 --> 00:12:05,975
‎แม่ส่งข้อความมาว่าไปตีเทนนิส
‎จะกลับสายหน่อย

224
00:12:06,058 --> 00:12:08,477
‎หนูเลยนั่งรถเมล์มา
‎เพราะหนูนึกว่าเราจะกินข้าวด้วยกัน

225
00:12:08,561 --> 00:12:10,479
‎ใช่ไง ใจเย็นๆ สิ

226
00:12:10,563 --> 00:12:13,482
‎พ่อสิใจเย็น พ่อชอบคิดว่า
‎หนูทำอะไรบางอย่าง และหนูไม่ได้ทำ

227
00:12:21,574 --> 00:12:24,660
‎- นายออกไปทางหน้าต่างได้
‎- ฉันจะไม่ออกทางหน้าต่าง

228
00:12:33,544 --> 00:12:34,670
‎มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ

229
00:12:34,754 --> 00:12:36,172
‎อ้อ ขอโทษที

230
00:12:36,922 --> 00:12:40,134
‎ภรรยาคุณบอกว่า
‎ผมหยิบของจากตู้เย็นได้เลย

231
00:12:40,217 --> 00:12:42,136
‎โอเค ภรรยาผมไม่อยู่บ้าน

232
00:12:43,179 --> 00:12:45,556
‎ก่อนหน้านี้น่ะ ผมแวะมาก่อนหน้านี้

233
00:12:45,639 --> 00:12:47,892
‎จอห์นครับ ผมเป็นผู้ตรวจสอบอาคาร

234
00:12:50,853 --> 00:12:54,315
‎อ้อ ไม่มีปัญหา ขอโทษนะครับ
‎ตามสบายเลย

235
00:12:56,317 --> 00:12:58,068
‎ภรรยาคุณดูเป็นคนดีนะ

236
00:12:59,111 --> 00:13:01,030
‎คุณมีลูกสาวกับลูกชายใช่มั้ย

237
00:13:01,113 --> 00:13:02,364
‎ใช่แล้วครับ

238
00:13:03,407 --> 00:13:05,910
‎ผมก็เหมือนกัน ลูกชายกับลูกสาว

239
00:13:07,328 --> 00:13:10,790
‎ขอถามหน่อยสิ พวกคุณ…

240
00:13:11,916 --> 00:13:13,542
‎พวกคุณเป็นคนคริสเตียนรึเปล่า

241
00:13:15,377 --> 00:13:16,629
‎ใช่ จะว่าอย่างนั้นก็ได้

242
00:13:16,712 --> 00:13:18,464
‎คือว่า เราไม่ไปโบสถ์ ก็เลย…

243
00:13:26,430 --> 00:13:28,307
‎ทุกอย่างดูโอเคสำหรับคุณมั้ย

244
00:13:28,390 --> 00:13:30,226
‎ตัวบ้านหรืออะไรก็แล้วแต่

245
00:13:30,309 --> 00:13:34,313
‎เรายังต้องทำห้องใต้ดินอีก
‎แต่ครัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว

246
00:13:34,396 --> 00:13:37,691
‎เราเปลี่ยนหินอ่อนเป็นไม้เขียง

247
00:13:37,775 --> 00:13:40,694
‎ตลกดีนะ เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ติดโต๊ะเตรียมอาหาร

248
00:13:40,778 --> 00:13:42,071
‎มีกันทุกบ้านเลย

249
00:13:45,491 --> 00:13:49,537
‎อีกสองสามวันผมจะกลับมา
‎ตอนทุกอย่างเสร็จแล้ว แต่…

250
00:13:51,038 --> 00:13:53,541
‎ใช่ ทุกอย่างดูดีเลย

251
00:13:53,624 --> 00:13:54,792
‎ดีครับ

252
00:13:58,796 --> 00:14:01,632
‎คุณโชคดีนะที่หาผู้รับเหมาได้

253
00:14:03,551 --> 00:14:05,094
‎เหรอครับ ทำไมถึงโชคดีล่ะ

254
00:14:05,970 --> 00:14:08,055
‎มีการก่อสร้างเกิดขึ้นทุกที่เลย

255
00:14:08,138 --> 00:14:10,724
‎ผู้รับเหมามีไม่พอกับความต้องการ

256
00:14:11,267 --> 00:14:13,352
‎โลกสมัยนี้ก็แบบนี้แหละ

257
00:14:13,435 --> 00:14:18,315
‎ความเจริญกำลังมอดไหม้
‎คนไม่อยากออกไปข้างนอก

258
00:14:18,399 --> 00:14:21,986
‎พวกเขาอยากซ่อมบ้าน
‎อยากเปลี่ยนบ้านให้เป็นป้อมปราการ

259
00:14:22,903 --> 00:14:25,030
‎ใช่ คนเริ่มย้ายออกจากเมือง

260
00:14:25,114 --> 00:14:26,073
‎มั้งนะ

261
00:14:26,740 --> 00:14:28,284
‎ตลกดีนะที่เป็นแบบนั้น

262
00:14:30,703 --> 00:14:31,954
‎มันคือจุดพลิกผันที่สี่

263
00:14:33,247 --> 00:14:34,164
‎ว่าไงนะครับ

264
00:14:34,248 --> 00:14:35,457
‎เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์

265
00:14:35,541 --> 00:14:37,376
‎มันไม่ได้จู่ๆ ก็เกิดขึ้น

266
00:14:37,459 --> 00:14:42,590
‎มันถูกกำหนดไว้แล้วโดยมหาบุรุษ
‎บุคคลสำคัญในยุคนั้นๆ

267
00:14:44,174 --> 00:14:48,721
‎และแต่ละคนปลดปล่อยจุดพลิกผัน
‎ที่จะเกิดขึ้นราวๆ

268
00:14:49,805 --> 00:14:51,932
‎ยี่สิบปี ประมาณนั้น

269
00:14:53,684 --> 00:14:57,938
‎และทุกๆ สี่จุดพลิกผันก็คือช่วงอายุขัย

270
00:14:58,022 --> 00:15:00,274
‎ประมาณระยะเวลาชีวิตของมนุษย์

271
00:15:00,357 --> 00:15:03,777
‎และจุดสิ้นสุดของแต่ละจุดพลิกผันจะเกิดวิกฤต

272
00:15:05,821 --> 00:15:09,825
‎สำหรับประเทศนี้ วิกฤตคือสงครามเสมอ

273
00:15:10,367 --> 00:15:12,161
‎การปฏิวัติ

274
00:15:12,244 --> 00:15:14,413
‎แปดสิบปีต่อมา สงครามกลางเมือง

275
00:15:14,496 --> 00:15:17,833
‎แปดสิบปีต่อมา สงครามโลกครั้งที่สอง

276
00:15:19,376 --> 00:15:22,338
‎และนี่ก็ใกล้จะครบ 80 ปีอีกแล้ว ดังนั้น…

277
00:15:29,136 --> 00:15:30,721
‎จะมีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน

278
00:15:36,894 --> 00:15:38,854
‎ที่จริงผมไม่ค่อยหิวเท่าไหร่

279
00:15:43,901 --> 00:15:46,528
‎คุณจะตรวจสอบเสร็จเมื่อไหร่ครับ

280
00:15:47,404 --> 00:15:51,075
‎ลุกสาวคุณ เธอ… อายุ 18 ใช่มั้ย

281
00:15:51,158 --> 00:15:54,286
‎ไม่ใช่ เธออายุ 16 นั่นเกี่ยวอะไรกับ…

282
00:15:54,370 --> 00:15:55,412
‎คือว่า…

283
00:15:56,789 --> 00:15:58,874
‎ผมไม่รู้ว่าผมควรบอกคุณเรื่องนี้มั้ย

284
00:15:58,958 --> 00:16:02,878
‎และยกโทษให้ผมด้วยถ้าผมล้ำเส้น

285
00:16:04,046 --> 00:16:06,382
‎แต่ถ้าผมเป็นพ่อของเธอ ผมก็คงอยากจะรู้

286
00:16:07,174 --> 00:16:08,092
‎รู้อะไร

287
00:16:11,095 --> 00:16:12,471
‎ผมเห็นลูกสาวคุณ

288
00:16:14,014 --> 00:16:16,558
‎คุยกับหนุ่มแอฟริกันอเมริกันคนนั้น

289
00:16:16,642 --> 00:16:19,144
‎ที่มาติดตั้งกล้องน่ะ

290
00:16:19,228 --> 00:16:23,023
‎และวิธีที่พวกเขาคุยกัน แตะตัวกัน

291
00:16:23,107 --> 00:16:27,194
‎มันชัดเจนว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง

292
00:16:29,154 --> 00:16:30,990
‎ขอโทษที อะไรนะ

293
00:16:32,783 --> 00:16:34,118
‎ผมคิดว่าคุณควรรู้ไว้

294
00:16:34,910 --> 00:16:37,287
‎ผมเชื่อว่าคนเป็นพ่อควรรู้เรื่องพวกนั้น

295
00:16:40,541 --> 00:16:43,127
‎ผมทำให้คุณโกรธ ผมขอโทษ

296
00:16:44,712 --> 00:16:49,216
‎ก็แค่เธอทำให้ผมนึกถึงลูกสาวผม
‎ตอนแกอายุเท่านั้น

297
00:16:51,844 --> 00:16:53,846
‎แกมีเพศสัมพันธ์…

298
00:16:55,305 --> 00:16:56,515
‎ตอนเด็กมาก

299
00:16:57,266 --> 00:16:58,517
‎แกเป็นสาวสำส่อนโรงเรียน

300
00:16:59,184 --> 00:17:04,314
‎เราแก้ปัญหาได้ แต่ทั้งครอบครัวบอบช้ำ

301
00:17:05,149 --> 00:17:07,067
‎ขอโทษนะ ชื่อจอห์นใช่มั้ย

302
00:17:09,319 --> 00:17:10,279
‎ผมต้องขอบอกเลยนะ

303
00:17:10,362 --> 00:17:13,282
‎ผมไม่สะดวกใจที่จะคุยเรื่องนี้กับคุณ

304
00:17:13,991 --> 00:17:15,284
‎คุณจะไม่เจอผมอีก

305
00:17:16,452 --> 00:17:18,746
‎ไหนคุณบอกว่าอีกสองสามวันจะกลับมาไง

306
00:17:21,331 --> 00:17:22,166
‎ใช่

307
00:17:32,885 --> 00:17:34,344
‎นี่ แล้วคุณ…

308
00:17:39,016 --> 00:17:41,518
‎คุณจัดการปัญหากับลูกสาวคุณยังไง

309
00:17:44,313 --> 00:17:47,858
‎เอาเป็นว่าเธอไม่เคยใส่เสื้อคอลึกอีกเลย

310
00:17:52,571 --> 00:17:53,822
‎บ้านสวยดีนะครับ

311
00:17:53,906 --> 00:17:55,949
‎ตอนผมเด็กๆ เราไม่เคยต้องล็อกประตู

312
00:17:56,033 --> 00:17:56,909
‎ไม่มีใครล็อกเลย

313
00:17:58,702 --> 00:18:00,245
‎ทุกคนไปโบสถ์

314
00:18:00,329 --> 00:18:04,374
‎สมัยนี้ไม่มีใครไปโบสถ์ และทุกคนล็อกประตู

315
00:18:05,918 --> 00:18:07,586
‎ผมว่านั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญนะ

316
00:18:07,669 --> 00:18:08,504
‎นี่

317
00:18:10,547 --> 00:18:11,882
‎คุยสนุกดีนะ

318
00:18:13,175 --> 00:18:15,719
‎มีโบสถ์ลูเทอแรนอยู่แถวนี้

319
00:18:15,803 --> 00:18:18,597
‎ลองพาครอบครัวไปสิ

320
00:18:19,848 --> 00:18:20,808
‎มันจะช่วยได้นะ

321
00:18:23,310 --> 00:18:24,686
‎ขอบคุณสำหรับแซนด์วิช

322
00:18:29,066 --> 00:18:31,026
‎นี่ ผู้ตรวจสอบคนนั้น

323
00:18:31,110 --> 00:18:33,362
‎เขาเพี้ยน และผมไม่อยากให้เขากลับมาที่นี่อีก

324
00:18:33,445 --> 00:18:34,863
‎คุณพูดเรื่องอะไร

325
00:18:34,947 --> 00:18:38,575
‎ผู้ตรวจสอบอาคาร จอห์นไง ที่คลั่งศาสนา

326
00:18:38,659 --> 00:18:40,410
‎เขาทำแซนด์วิชในห้องครัวผม

327
00:18:40,494 --> 00:18:43,413
‎ผมต้องทนฟังเขาเทศนา
‎ตอนเขาค้นนู่นนี่ไปเรื่อย

328
00:18:43,497 --> 00:18:45,082
‎ไม่มีผู้ตรวจสอบชื่อจอห์นนะ

329
00:18:45,165 --> 00:18:46,583
‎ในเวสต์ฟิลด์ไม่มี

330
00:18:46,667 --> 00:18:51,004
‎ที่นี่มีแต่แกรี่กับอลัน
‎และพวกเขาจะไม่มาจนกว่าเราจะทำเสร็จ

331
00:18:51,088 --> 00:18:53,132
‎อะไรนะ แล้วเมื่อกี้ผมคุยกับใคร

332
00:18:53,966 --> 00:18:56,969
‎ไม่รู้สิ แต่ไม่ใช่คนของผมแน่

333
00:18:57,052 --> 00:18:58,470
‎และเขาก็ไม่ใช่ผู้ตรวจสอบ

334
00:18:59,930 --> 00:19:02,474
‎(เวสต์ฟิลด์ บริษัทความปลอดภัย)

335
00:19:11,817 --> 00:19:12,776
‎ไงคะ

336
00:19:12,860 --> 00:19:16,321
‎ไง คุณไปไหนมา ผมหาคุณทั้งวันเลย

337
00:19:16,405 --> 00:19:18,031
‎ไปที่สโมสรกับแคเรนน่ะ

338
00:19:28,250 --> 00:19:29,168
‎คุณโอเคนะ

339
00:19:29,251 --> 00:19:32,629
‎ครับ คงงั้น ผมแค่กำลังหา
‎บริษัทความปลอดภัยอื่นน่ะ

340
00:19:33,172 --> 00:19:34,381
‎(เซฟไลฟ์เซเคียวริตี้)

341
00:19:35,174 --> 00:19:39,511
‎งั้น… ฉันไม่กวนคุณดีกว่า

342
00:19:40,095 --> 00:19:41,013
‎อะไรนะ

343
00:19:45,726 --> 00:19:46,602
‎โอเค

344
00:20:07,789 --> 00:20:10,459
‎ที่รัก ฉันอยากมากเลย

345
00:20:13,212 --> 00:20:15,380
‎- ให้ตาย ที่รัก
‎- โอเค…

346
00:20:15,464 --> 00:20:17,257
‎- เดี๋ยว ผมเปิดสัญญาณก่อน
‎- อะไรนะ

347
00:20:17,341 --> 00:20:19,343
‎- อะไร ตอนนี้เหรอ
‎- ทุกคนอยู่ในบ้าน

348
00:20:19,426 --> 00:20:22,346
‎ต้องทำให้ชินกับการเปิดสัญญาณ
‎ตอนเราอยู่ในบ้าน

349
00:20:22,846 --> 00:20:23,722
‎เดี๋ยวสิ แค่…

350
00:20:29,811 --> 00:20:32,022
‎ผมจะรีบไปเช็ก แล้วเดี๋ยวกลับมา

351
00:20:32,105 --> 00:20:34,399
‎ผมจะไปเปิดแล้วกลับมา รออยู่ตรงนั้น

352
00:20:34,483 --> 00:20:36,235
‎- ช่างเถอะ
‎- ผมจะวิ่งลงไปข้างล่าง

353
00:20:36,318 --> 00:20:37,819
‎- เดี๋ยวผมมา
‎- ไม่เป็นไร

354
00:20:37,903 --> 00:20:40,322
‎- คุณจะไปไหน
‎- อยากรู้อะไรมั้ย

355
00:20:40,405 --> 00:20:42,699
‎เราไม่ได้มีเซ็กซ์มาหลายอาทิตย์แล้ว

356
00:20:42,783 --> 00:20:45,702
‎ไม่เอาน่า ผมแค่ไม่มีสมาธิน่ะ
‎แล้วคุณก็ไปอยู่โมเต็ล

357
00:20:45,786 --> 00:20:46,870
‎ไม่เป็นไร ช่างเถอะ

358
00:20:48,705 --> 00:20:51,041
‎- ที่รัก…
‎- ลงมาบอกลาลูกๆ สิ

359
00:20:53,877 --> 00:20:56,505
‎นอนหลับฝันดีนะลูก เจอกันพรุ่งนี้

360
00:20:56,588 --> 00:20:58,048
‎บายฮะพ่อ เจอกันพรุ่งนี้

361
00:20:58,131 --> 00:20:59,007
‎รักนะ

362
00:20:59,549 --> 00:21:01,134
‎นี่ เราโอเคกันใช่มั้ย

363
00:21:07,516 --> 00:21:08,350
‎เดี๋ยว เอลลี่

364
00:21:12,229 --> 00:21:15,524
‎ลูกกับเด็กดาโคตานั่นมีอะไรกันรึเปล่า

365
00:21:15,607 --> 00:21:16,692
‎อะไรนะ ไม่มี

366
00:21:16,775 --> 00:21:18,235
‎เอลลี่ ลูกโกหกพ่อรึเปล่า

367
00:21:18,318 --> 00:21:20,153
‎เพราะมีคนเห็นลูกกับเขาอยู่ด้วยกัน

368
00:21:20,237 --> 00:21:21,280
‎ให้ตายสิ พ่อ…

369
00:21:21,363 --> 00:21:24,157
‎และพ่อไม่พอใจที่คนแปลกหน้า
‎มาบอกเรื่องลูกสาวตัวเอง

370
00:21:24,241 --> 00:21:26,118
‎พ่อให้คนมาจับตาดูหนูเหรอ

371
00:21:26,201 --> 00:21:29,579
‎ไม่ใช่ เอลลี่ ดาโคตาอายุ 19 นะ

372
00:21:29,663 --> 00:21:31,999
‎ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น พ่อต้องรู้

373
00:21:32,082 --> 00:21:34,209
‎ไม่มีอะไรค่ะพ่อ โอเคนะ ทีนี้พ่อรู้แล้ว

374
00:21:36,128 --> 00:21:39,006
‎อะไรกัน เอลลี่ เอลลี่

375
00:21:41,133 --> 00:21:41,967
‎ดีน

376
00:21:43,385 --> 00:21:45,762
‎ไม่มีอะไร ไปเถอะ โอเค เจอกันพรุ่งนี้

377
00:21:46,555 --> 00:21:47,514
‎บาย

378
00:21:58,191 --> 00:21:59,318
‎(ธีโอดอร่า เบิร์ช)

379
00:22:03,613 --> 00:22:04,740
‎- ดีน
‎- แค่…

380
00:22:07,242 --> 00:22:08,076
‎ฮัลโหล

381
00:22:08,160 --> 00:22:11,204
‎ฉันเจอบางอย่างที่คุณจะไม่เชื่อแน่

382
00:22:11,288 --> 00:22:12,331
‎เจออะไร

383
00:22:12,414 --> 00:22:14,291
‎ฉันอยู่แถวนี้ มาพบฉันได้มั้ย

384
00:22:20,964 --> 00:22:25,093
‎สิ่งที่ฉันกำลังจะบอกคุณ
‎มาพร้อมคำเตือนเยอะเลยนะ

385
00:22:26,011 --> 00:22:27,346
‎ฉันเจอบางอย่าง

386
00:22:28,472 --> 00:22:30,599
‎แต่เราต้องระวังกับสิ่งที่เราจะทำกับมัน

387
00:22:30,682 --> 00:22:34,227
‎เพราะเราอาจบาดหมางกับสถานีตำรวจเวสต์ฟิลด์

388
00:22:34,311 --> 00:22:36,980
‎หรือทั้งเมืองเวสต์ฟิลด์

389
00:22:37,731 --> 00:22:39,483
‎แต่ฉันทำงานให้คุณ

390
00:22:41,401 --> 00:22:43,487
‎ผมไม่เข้าใจสิ่งที่คุณพูด

391
00:22:43,570 --> 00:22:47,866
‎ฉันไปคิดๆ เรื่องแจสเปอร์ วินสโลว์
‎เพราะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา

392
00:22:48,575 --> 00:22:49,910
‎คุณตำรวจ ฉันมีคำถาม

393
00:22:50,494 --> 00:22:52,621
‎ฉันอยากรู้ว่ามีประวัติบ้านหลังนั้นมั้ย

394
00:22:52,704 --> 00:22:55,457
‎อย่างแฟ้มบันทึกเก่าที่คุณมี

395
00:22:55,540 --> 00:22:57,876
‎ที่ฉันอาจขอดูได้

396
00:22:57,959 --> 00:23:02,005
‎อะไรก็ได้ที่อาจเกี่ยวข้องกับ
‎เจ้าของเก่าของบ้านนั้น

397
00:23:02,089 --> 00:23:05,884
‎เขาทำสีหน้าแปลกมาก

398
00:23:05,967 --> 00:23:07,511
‎ฉันไม่รู้ว่าหมายความว่ายังไง

399
00:23:07,594 --> 00:23:11,515
‎แต่แล้วเขาก็นั่งตัวตรง
‎จ้องตาฉันและพูดว่า…

400
00:23:11,598 --> 00:23:13,600
‎ผมรอให้คุณถามแบบนั้นอยู่เลย

401
00:23:19,189 --> 00:23:23,985
‎ผมไม่รู้ว่าคุณจะเจออะไรบ้าง
‎แต่… ลองดูละกัน

402
00:23:24,736 --> 00:23:25,570
‎ขอบคุณค่ะ

403
00:23:28,824 --> 00:23:31,827
‎ฉันสังเกตเห็นว่ามีคนเปิดกล่อง

404
00:23:31,910 --> 00:23:35,122
‎เทปกาวถูกตัด บอกไม่ได้ว่าเมื่อไหร่

405
00:23:35,914 --> 00:23:36,915
‎ดีน

406
00:23:38,625 --> 00:23:41,920
‎มีครอบครัวที่ซื้อบ้าน 657 บูเลอวาร์ด

407
00:23:42,003 --> 00:23:45,090
‎และอยู่ที่นั่นจนถึงปี 1995

408
00:23:46,466 --> 00:23:48,427
‎ครอบครัวกราฟฟ์

409
00:23:49,052 --> 00:23:52,764
‎ทีนี้ ก่อนฉันจะบอกคุณเรื่องนี้…

410
00:23:54,724 --> 00:23:56,518
‎ฉันอยากให้คุณเข้าใจว่า

411
00:23:56,601 --> 00:24:01,940
‎ไม่มีเอกสารราชการบ่งชี้ว่า
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง โอเคนะ

412
00:24:02,023 --> 00:24:06,570
‎ไม่มีข่าวหนังสือพิมพ์ หรือในเว็บไซต์ใดๆ

413
00:24:06,653 --> 00:24:08,613
‎โอเค แล้ว…

414
00:24:11,366 --> 00:24:12,784
‎เรื่องราวมันยังไง

415
00:24:12,868 --> 00:24:13,743
‎โอเค

416
00:24:17,706 --> 00:24:19,666
‎คนพ่อ จอห์น กราฟฟ์

417
00:24:19,749 --> 00:24:21,835
‎เป็นคนแสนธรรมดาทั่วไป

418
00:24:21,918 --> 00:24:24,296
‎เขารักสองอย่าง ครอบครัวเขากับโบสถ์ของเขา

419
00:24:24,379 --> 00:24:27,841
‎อดีตทหาร กลายมาเป็นนักบัญชี
‎มีอะพาร์ตเมนต์ขนาดย่อมที่อัปเปอร์อีสต์ไซด์

420
00:24:27,924 --> 00:24:30,051
‎ไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์

421
00:24:39,060 --> 00:24:40,812
‎คืนหนึ่งเขาทำงานจนดึก

422
00:24:40,896 --> 00:24:43,815
‎หาแท็กซี่ไม่ได้ก็เลยจะไปนั่งรถไฟใต้ดิน

423
00:25:04,461 --> 00:25:09,007
‎แต่โชคดีที่แม่ของเขาเพิ่งได้เงินมรดกมา

424
00:25:09,090 --> 00:25:11,259
‎เธอบอกเขาว่า "ลูกต้องออกไปจากเมือง

425
00:25:11,343 --> 00:25:13,261
‎ที่นี่ไม่เหมาะกับการมีครอบครัว

426
00:25:13,345 --> 00:25:15,639
‎แม่จะช่วยลูกซื้อบ้านในย่านชานเมือง"

427
00:25:21,186 --> 00:25:22,812
‎เขามีลูกชายชื่อเดล

428
00:25:22,896 --> 00:25:26,191
‎ลูกหัวแก้วหัวแหวน
‎นักกีฬา นักเรียนเรียนดี…

429
00:25:26,274 --> 00:25:28,109
‎ฉันไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน

430
00:25:28,193 --> 00:25:29,027
‎แพท

431
00:25:30,612 --> 00:25:31,655
‎ต้องวางแล้ว ที่รัก

432
00:25:32,322 --> 00:25:35,200
‎ลูกสาวคนโตของเขาอายุ 17
‎แต่เด็ก 17 มักแก่แดดใช่มั้ย

433
00:25:35,283 --> 00:25:38,078
‎เขากังวลเรื่องเธอมากเลยไปคุยกับบาทหลวง

434
00:25:38,161 --> 00:25:41,706
‎เรื่องที่เขาคิดว่าเธอบ้าผู้ชายไปหน่อย

435
00:25:46,711 --> 00:25:48,463
‎ใครจะนำสวด

436
00:25:50,674 --> 00:25:51,675
‎ฉันนำแล้วกัน

437
00:25:53,093 --> 00:25:54,636
‎ถึงพระผู้เป็นเจ้า

438
00:25:54,719 --> 00:25:57,889
‎ลูกอยากขอบคุณที่ประทานอาหารและ…

439
00:25:59,808 --> 00:26:03,603
‎เดี๋ยวนะ ฉันต่างหากที่ทำอาหารเวรนี่

440
00:26:03,687 --> 00:26:05,981
‎พูดจาดีๆ ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้

441
00:26:06,565 --> 00:26:11,695
‎ส่วนภรรยาเขา เฮเลน
‎ชอบทำให้เขาอับอายต่อหน้าคนอื่น

442
00:26:11,778 --> 00:26:14,322
‎เธอดื่มเก่ง ทุกคนคิดว่าเธอบ้าหน่อยๆ

443
00:26:17,033 --> 00:26:20,495
‎เด็กๆ ล้างจานด้วยนะ

444
00:26:21,121 --> 00:26:23,582
‎เพราะแม่เขาช่วยเขาเรื่องบ้าน

445
00:26:23,665 --> 00:26:25,875
‎นั่นแปลว่าเธอต้องอยู่ที่นั่นด้วย

446
00:26:25,959 --> 00:26:29,170
‎มันน่าอับอายมาก จอห์น
‎เป็นการดูถูกครอบครัวนี้

447
00:26:29,754 --> 00:26:32,966
‎อยู่ๆ จะให้ผมไปขอเลื่อนขั้นไม่ได้หรอกแม่

448
00:26:33,049 --> 00:26:36,428
‎ลูกทำงานที่นั่นมา 12 ปี
‎ลูกควรจะเป็นคนคุมแผนกนั้นได้แล้ว

449
00:26:37,304 --> 00:26:38,597
‎ผมรู้ครับแม่

450
00:26:40,557 --> 00:26:43,727
‎วันหนึ่ง เขาไปทำงาน
‎เจ้านายบอกว่าเขาถูกไล่ออก

451
00:26:43,810 --> 00:26:46,021
‎เจ้านายบอกว่าเขาร้องไห้โฮเลย

452
00:26:46,104 --> 00:26:49,024
‎ไม่เคยเห็นผู้ชายร้องไห้แบบนั้นมาก่อน

453
00:26:49,107 --> 00:26:51,234
‎เอาละ เขาเป็นนักบัญชีใช่มั้ย

454
00:26:51,318 --> 00:26:55,155
‎เขาเลยดูแลบัญชีของครอบครัว
‎และบัญชีของแม่เขา

455
00:26:56,656 --> 00:26:59,034
‎แต่เขาไม่ได้บอกครอบครัวเขา

456
00:26:59,576 --> 00:27:02,454
‎เขาแค่แกล้งทำเป็นไปทำงานทุกเช้า

457
00:27:02,537 --> 00:27:04,539
‎จากนั้นเขาก็ไปที่ธนาคาร

458
00:27:04,623 --> 00:27:07,167
‎เริ่มถอนเงินจากบัญชีของแม่เขา

459
00:27:07,250 --> 00:27:08,710
‎เงินจำนวนน้อยจะได้ไม่ผิดสังเกต

460
00:27:08,793 --> 00:27:11,921
‎เขาเอาเงินไปจ่ายค่าจำนองบ้าน
‎สาธารณูปโภค…

461
00:27:12,005 --> 00:27:14,633
‎ครอบครัวไม่รู้เลยว่าเขาตกงาน

462
00:27:16,885 --> 00:27:19,929
‎แล้ววันหนึ่งเขากลับบ้าน ทำทีว่าไปทำงานมา

463
00:27:23,099 --> 00:27:25,352
‎(คุณและคุณนายกราฟฟ์
‎657 บูเลอวาร์ด เวสต์ฟิลด์)

464
00:27:25,435 --> 00:27:28,688
‎เขาเจอจดหมายในตู้จดหมาย

465
00:27:36,279 --> 00:27:38,198
‎สวัสดี คุณกราฟฟ์

466
00:27:38,740 --> 00:27:42,702
‎ผมสนุกกับการเฝ้าดูครอบครัวคุณมาสักพักแล้ว

467
00:27:42,786 --> 00:27:46,748
‎ลูกสาวของคุณชื่อแพทใช่มั้ย

468
00:27:47,791 --> 00:27:51,461
‎เธอแบ่งบานกลายเป็นหญิงสาวแสนสวย

469
00:27:51,544 --> 00:27:54,422
‎คุณรู้มั้ยว่าเธอไปไหนตอนกลางคืน

470
00:27:55,298 --> 00:27:56,174
‎ผมรู้

471
00:27:59,678 --> 00:28:02,764
‎แล้วคุณไปไหนทุกเช้าเหรอ

472
00:28:03,348 --> 00:28:05,225
‎คุณไม่ได้ไปทำงาน

473
00:28:05,308 --> 00:28:06,810
‎ภรรยาคุณรู้รึเปล่า

474
00:28:06,893 --> 00:28:09,938
‎ผมเฝ้าดูเธอถอดเสื้อผ้าตอนคุณไม่อยู่

475
00:28:10,021 --> 00:28:12,691
‎และเขาก็ได้จดหมายเรื่อยๆ ฉบับแล้วฉบับเล่า

476
00:28:12,774 --> 00:28:14,484
‎ไม่รู้เลยว่าใครส่งมา

477
00:28:14,567 --> 00:28:17,195
‎เป็นเพราะความโลภ คุณกราฟฟ์

478
00:28:17,278 --> 00:28:19,572
‎ความโลภนำคุณมาที่นี่

479
00:28:19,656 --> 00:28:22,075
‎คุณสารภาพอะไรกับบาทหลวง จอห์น

480
00:28:22,158 --> 00:28:23,034
‎(ฉันคือผู้เฝ้าดู)

481
00:28:23,118 --> 00:28:28,373
‎"เลือดหนุ่มสาวคือสิ่งที่บ้านปรารถนา
‎ทำไมถึงไม่ให้สิ่งที่มันต้องการล่ะ"

482
00:28:29,165 --> 00:28:30,625
‎แต่เขาไม่ได้บอกใคร

483
00:28:30,709 --> 00:28:33,044
‎ไม่บอกภรรยาหรือลูกๆ

484
00:28:33,128 --> 00:28:34,587
‎เขาไม่บอกตำรวจ

485
00:28:34,671 --> 00:28:37,382
‎เขาแค่แสร้งทำเป็นไปทำงานต่อ…

486
00:28:37,465 --> 00:28:38,508
‎(บิชอปแบงกิ้งกรุ๊ป)

487
00:28:38,591 --> 00:28:41,219
‎ขโมยเงินจากบัญชีของแม่

488
00:28:49,102 --> 00:28:50,937
‎หลอกหรือเลี้ยง

489
00:29:01,114 --> 00:29:02,323
‎ไปช่วงถนนถัดไป

490
00:29:02,407 --> 00:29:03,742
‎คืนหนึ่งเขากลับมาบ้าน

491
00:29:03,825 --> 00:29:06,202
‎และลูกสาวของเขาก็จัดปาร์ตี้ฮาโลวีน

492
00:29:25,013 --> 00:29:25,972
‎ทำอะไรน่ะ

493
00:29:26,806 --> 00:29:29,142
‎เราแค่ไปเดินขอขนมมาค่ะ

494
00:29:31,186 --> 00:29:32,604
‎นายเป็นครูของเธอ

495
00:29:32,687 --> 00:29:34,105
‎เธอชวนผมมา…

496
00:29:34,189 --> 00:29:36,775
‎อย่ายุ่งกับเธอนะ ออกไปจากบ้านฉัน

497
00:29:38,985 --> 00:29:40,779
‎พ่อ หยุดนะ

498
00:29:42,572 --> 00:29:43,907
‎ลูกแต่งตัวอย่างกับโสเภณี

499
00:29:44,574 --> 00:29:46,242
‎เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย

500
00:29:46,326 --> 00:29:49,037
‎มีคนจับตาดูเราอยู่

501
00:29:49,120 --> 00:29:50,580
‎โทษทีนะ แต่ผมต้องขอถาม…

502
00:29:53,291 --> 00:29:54,834
‎เมื่อก่อนเขาเคยเป็นแบบนี้มั้ย

503
00:29:56,252 --> 00:29:57,086
‎หรือ…

504
00:29:59,506 --> 00:30:01,674
‎หรือว่าบ้านเปลี่ยนเขา

505
00:30:02,759 --> 00:30:04,469
‎อะไร แบบบ้านมีผีสิงเหรอ

506
00:30:04,552 --> 00:30:05,804
‎ผม…

507
00:30:06,721 --> 00:30:08,306
‎ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนั้น

508
00:30:09,307 --> 00:30:13,478
‎ฉันว่าเขารู้สึกว่าชีวิตเขากำลังพังทลาย

509
00:30:13,561 --> 00:30:16,231
‎เพราะเรื่องฉากหน้าที่เขาสร้างน่ะ

510
00:30:16,815 --> 00:30:18,358
‎เขาใช้ชีวิตอยู่กับการโกหก

511
00:30:18,441 --> 00:30:21,027
‎และใครก็ตามที่เขียนจดหมายพวกนั้น
‎พวกเขารู้

512
00:30:21,611 --> 00:30:26,491
‎(สถานีรถประจำทาง)

513
00:30:27,075 --> 00:30:31,538
‎"ความโลภคือบาปของคุณ จอห์น
‎ส่วนความใจร้อนคือบาปของผม

514
00:30:31,621 --> 00:30:35,375
‎ทำไมไม่ให้สิ่งที่บ้านต้องการล่ะ

515
00:30:35,458 --> 00:30:40,630
‎ให้เลือดกับมัน และผมจะปล่อยให้คุณ
‎เก็บทุกอย่างที่คุณมี และมากกว่านั้น

516
00:30:41,214 --> 00:30:43,967
‎คุณเห็นแล้วใช่มั้ยว่ามันจะเป็นยังไง

517
00:30:44,050 --> 00:30:44,884
‎ผมเห็นนะ"

518
00:30:46,052 --> 00:30:48,221
‎"ทำสิ่งที่บ้านขอคุณสิ

519
00:30:48,304 --> 00:30:51,474
‎และคุณก็รู้ว่าพวกเขาจะไปที่ที่ดีกว่า"

520
00:30:51,558 --> 00:30:54,227
‎"ผมจะเฝ้าดูพวกเขาจากที่นั่น จอห์น

521
00:30:54,310 --> 00:30:57,063
‎ผมจะไม่มีวันหยุดเฝ้าดู"

522
00:31:09,284 --> 00:31:10,535
‎เราจะตายกันหมด

523
00:31:12,370 --> 00:31:13,454
‎คุณรู้ใช่มั้ย

524
00:31:14,747 --> 00:31:16,332
‎อะไรกันวะ

525
00:31:17,041 --> 00:31:18,459
‎ไม่ เขาพูดถูก

526
00:31:18,543 --> 00:31:21,337
‎เราทุกคนต้องเตรียมพร้อม
‎ที่จะพบกับพระผู้สร้างของเราอยู่เสมอ

527
00:31:21,421 --> 00:31:22,255
‎ใช่แล้ว

528
00:31:23,548 --> 00:31:26,175
‎เราควรเตรียมตัวไว้เมื่อวันนั้นมาถึง

529
00:31:27,385 --> 00:31:29,345
‎พ่ออยากเจอทุกคนอีกครั้งบนสวรรค์

530
00:31:30,597 --> 00:31:33,933
‎เราควรสำนึกถึงบาปของเรา
‎และภาวนาขอการให้อภัย

531
00:31:36,936 --> 00:31:40,356
‎จากนั้นเขาก็วางแผน

532
00:31:40,440 --> 00:31:42,358
‎เขาโทรหาครูใหญ่โรงเรียนของลูกๆ…

533
00:31:42,442 --> 00:31:46,321
‎ครับ เราต้องออกนอกเมืองสองสามเดือน

534
00:31:46,404 --> 00:31:47,655
‎ไปเยี่ยมญาติน่ะ

535
00:31:49,073 --> 00:31:50,867
‎พ่อของภรรยาผมป่วย

536
00:31:58,291 --> 00:32:01,920
‎เขาตัดหน้าของเขา
‎ออกจากรูปครอบครัวทุกรูป…

537
00:32:02,545 --> 00:32:03,922
‎ทำอะไรน่ะ จอห์น

538
00:32:06,299 --> 00:32:08,176
‎ให้ตายสิ

539
00:32:09,802 --> 00:32:13,222
‎สาบานเลย เดี๋ยวนี้จิตใจคุณ
‎มันอ่อนแอพอๆ กับไอ้จ้อนของคุณ ที่รัก

540
00:32:16,100 --> 00:32:17,644
‎ฉันมีชู้ จอห์น

541
00:32:17,727 --> 00:32:20,688
‎เอ่อ ฉันจะมีชู้ จอห์น

542
00:32:21,606 --> 00:32:22,690
‎ฉันรู้ว่าคุณไม่สนหรอก

543
00:32:24,192 --> 00:32:25,985
‎หยุดพูดได้แล้ว

544
00:32:26,069 --> 00:32:31,574
‎ก็แค่… ฉันอยากได้ไอ้จ้อนน่ะ จอห์น

545
00:32:33,201 --> 00:32:35,078
‎ฉันอยากมีคนเอาด้วย

546
00:32:37,622 --> 00:32:38,539
‎จอห์น

547
00:32:39,582 --> 00:32:42,460
‎จอห์น เสียงอะไรน่ะ

548
00:32:52,887 --> 00:32:53,972
‎สวัสดีค่ะ

549
00:33:11,698 --> 00:33:15,994
‎แล้วเขาก็ลงไปข้างล่างทำแซนด์วิชกิน

550
00:33:16,828 --> 00:33:17,912
‎และเขา…

551
00:33:20,164 --> 00:33:20,999
‎โทษที

552
00:33:24,460 --> 00:33:27,588
‎แล้วเขาก็ไปดูลูกชายแข่งบาส

553
00:33:45,523 --> 00:33:47,483
‎มีอะไรเลอะแว่นคุณน่ะ

554
00:33:49,068 --> 00:33:50,069
‎ขอบคุณ

555
00:33:51,904 --> 00:33:53,239
‎ทาสีบ้านน่ะ

556
00:34:35,323 --> 00:34:36,157
‎ลูก…

557
00:34:37,033 --> 00:34:38,284
‎ไม่นะ… พ่อ

558
00:34:44,082 --> 00:34:45,666
‎จากนั้นเขาก็จัดฉาก

559
00:34:47,585 --> 00:34:48,961
‎เขาเปิดไฟทุกดวง

560
00:34:51,130 --> 00:34:53,549
‎เปิดเพลงออกอินเตอร์คอม

561
00:34:55,802 --> 00:34:57,386
‎เกิทเทอร์เด็มเมอรุง ของวากเนอร์

562
00:34:57,970 --> 00:35:00,264
‎แปลว่า "อัสดงแห่งทวยเทพ"

563
00:35:00,348 --> 00:35:02,058
‎ส่วนสุดท้ายของปกรณัมแหวน

564
00:35:06,604 --> 00:35:07,814
‎ผมรู้จักเพลงนี้

565
00:35:09,023 --> 00:35:11,359
‎ศพวางอยู่ในบ้านสองอาทิตย์

566
00:35:11,442 --> 00:35:13,069
‎ไม่มีใครผิดสังเกตอะไรเลย

567
00:35:13,152 --> 00:35:17,490
‎จากนั้นเพื่อนบ้าน
‎ผู้ชายแปลกๆ ที่สนิทกับลูกชายเขา

568
00:35:17,573 --> 00:35:19,659
‎เขาได้ยินเสียงเพลงดังมาจากข้างใน

569
00:35:34,048 --> 00:35:36,175
‎แล้วเขาก็ได้กลิ่น

570
00:35:36,884 --> 00:35:37,844
‎สวัสดี

571
00:35:38,469 --> 00:35:40,263
‎แจสเปอร์ วินสโลว์ คุณพระช่วย

572
00:35:48,479 --> 00:35:51,774
‎ศพเป็นเหมือนมัมมี่ แห้งสนิทหมด

573
00:35:51,858 --> 00:35:53,276
‎เหมือนโดนสูบน้ำออกไป

574
00:36:06,581 --> 00:36:09,709
‎และบนพื้นในห้องใต้ดิน มีเหยือกนมเปล่า

575
00:36:10,793 --> 00:36:14,338
‎พวกมันเคยเต็มไปด้วยเลือด
‎แต่ตอนนี้ว่างเปล่า

576
00:36:15,840 --> 00:36:18,301
‎แต่พวกเขาไม่ได้ถูกฆ่าในนั้น

577
00:36:18,384 --> 00:36:21,387
‎ไม่ คุณย่าโดนฆ่าชั้นบน
‎ภรรยาในห้องนั่งเล่น

578
00:36:21,470 --> 00:36:23,723
‎ลูกสาวในห้องน้ำ ลูกชายตรงทางเดิน

579
00:36:24,974 --> 00:36:26,851
‎แล้วไงต่อ เขาฆ่าตัวตายเหรอ

580
00:36:27,435 --> 00:36:30,646
‎ศพอยู่ไหนล่ะ นี่มันแปลกขึ้นเรื่อยๆ

581
00:36:30,730 --> 00:36:34,984
‎สิบเอ็ดวันก่อนมีคนพบศพ
‎เท่ากับสามวันหลังจากพวกเขาถูกฆ่า

582
00:36:35,067 --> 00:36:38,446
‎ไอ้ครูโรคจิตที่ปาร์ตี้ฮาโลวีนน่ะ

583
00:36:44,660 --> 00:36:46,537
‎มีคนพบศพเขาในรถของเขา

584
00:36:46,621 --> 00:36:49,624
‎โดนยิงเข้าที่หัวตายคาที่ตรงที่นั่งคนขับ

585
00:36:51,667 --> 00:36:52,960
‎จากปืนอีกชนิด

586
00:36:53,044 --> 00:36:55,463
‎กระสุนไม่ตรงกัน นั่นมันยังไงกัน

587
00:36:56,047 --> 00:36:58,758
‎และฟังนะ ตลอดเวลา 14 วัน

588
00:36:58,841 --> 00:37:01,594
‎ที่ศพพวกนั้นนอนตาย
‎อยู่ในบ้านเลขที่ 657 บูเลอวาร์ด…

589
00:37:04,430 --> 00:37:07,892
‎ยังมีคนคอยเฝ้าดูบ้านอยู่

590
00:37:10,061 --> 00:37:13,314
‎จอห์น กราฟฟ์ลืมระงับการรับจดหมาย

591
00:37:13,397 --> 00:37:15,483
‎แต่ไม่มีกองจดหมาย

592
00:37:15,566 --> 00:37:17,944
‎บุรุษไปรษณีย์บอกว่า
‎ตู้จดหมายว่างเปล่าทุกวัน

593
00:37:18,027 --> 00:37:21,697
‎เด็กส่งหนังสือพิมพ์มาส่งหนังสือพิมพ์
‎มีคนมาเก็บไป

594
00:37:28,412 --> 00:37:32,500
‎ทีนี้ คุณอาจลำบากใจที่จะดูนี่

595
00:37:40,132 --> 00:37:41,467
‎(ฉันคือผู้เฝ้าดู)

596
00:37:42,802 --> 00:37:44,720
‎(คุณและคุณนายกราฟฟ์
‎657 บูเลอวาร์ด เวสต์ฟิลด์)

597
00:37:49,350 --> 00:37:52,103
‎นี่เหมือนจดหมายที่ผมได้รับเลย

598
00:37:52,687 --> 00:37:55,648
‎นี่คือรูปที่เกิดเหตุของครอบครัวกราฟฟ์

599
00:38:00,069 --> 00:38:02,446
‎ทำไมผมไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน

600
00:38:03,781 --> 00:38:05,741
‎ทำไมไม่มีใครพูดเรื่องนี้ตอนขายบ้าน

601
00:38:06,284 --> 00:38:08,119
‎ทำไมไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย

602
00:38:08,202 --> 00:38:11,414
‎พวกตำรวจปกปิดน่ะสิ
‎และคุณโทษแชมเบอร์แลนด์ไม่ได้

603
00:38:11,497 --> 00:38:14,000
‎เขามาประจำการตอนปี 2005 สิบปีให้หลัง

604
00:38:14,083 --> 00:38:17,128
‎ไม่มีใครในเมืองรู้เลยเหรอ
‎ถามจริง ไม่มีเลยเหรอ

605
00:38:17,211 --> 00:38:20,214
‎ดีน เมืองไม่อยากให้เรื่องนี้
‎แพร่งพรายออกไป

606
00:38:20,298 --> 00:38:24,093
‎มีหลายคนที่สนแต่เรื่องมูลค่าที่ดินของพวกเขา

607
00:38:24,176 --> 00:38:27,847
‎และภาพลักษณ์ของ
‎การเป็นหนึ่งในเมืองที่ปลอดภัยที่สุด

608
00:38:31,642 --> 00:38:35,062
‎แล้ว… มิตช์กับโมล่ะ

609
00:38:35,146 --> 00:38:38,190
‎ตัวลูกชายน่ะ
‎พวกเขาอยู่บ้านหลังถัดไปนี่

610
00:38:38,274 --> 00:38:39,650
‎บางทีเขาอาจรู้อะไรก็ได้

611
00:38:39,734 --> 00:38:44,780
‎ไม่ มิตช์กับโมย้ายมาเวสด์ฟิลด์
‎ในปี 1996 หนึ่งปีหลังจากนั้น

612
00:38:45,698 --> 00:38:46,532
‎แม่งเอ๊ย

613
00:38:49,910 --> 00:38:51,704
‎แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเขา

614
00:38:52,288 --> 00:38:53,622
‎- จอห์น กราฟฟ์น่ะเหรอ
‎- ใช่

615
00:38:53,706 --> 00:38:55,458
‎เขาตายแล้วหรือมีชีวิตอยู่ ใครจะไปรู้ล่ะ

616
00:38:56,542 --> 00:38:59,211
‎ไม่มีร่องรอยของเขาเลย เขาแค่หายตัวไป

617
00:39:00,212 --> 00:39:01,339
‎แต่ฉันว่า…

618
00:39:03,632 --> 00:39:06,218
‎คุณไม่มีทางรู้ว่าเขาหน้าตายังไง

619
00:39:06,302 --> 00:39:07,887
‎ถ้าเขาปรากฏตัวขึ้นมา

620
00:39:07,970 --> 00:39:11,682
‎เพราะเขาตัดหน้าตัวเอง
‎ออกจากรูปทุกใบและเผามัน

621
00:39:12,641 --> 00:39:14,518
‎งั้นไม่มีใครรู้ว่าเขาหน้าตาเป็นยังไงเหรอ

622
00:39:14,602 --> 00:39:15,436
‎ใช่

623
00:39:20,733 --> 00:39:21,609
‎เดี๋ยวนะ

624
00:39:23,819 --> 00:39:26,364
‎จอห์น กราฟฟ์ไปโบสถ์ไหนนะ

625
00:39:27,615 --> 00:39:30,701
‎เซนต์มาร์ค เวสต์ฟิลด์ โบสถ์นิกายลูเทอแรน

626
00:39:31,786 --> 00:39:35,289
‎ผมแวะมาก่อนหน้านี้ จอห์น
‎ผมเป็นผู้ตรวจสอบอาคาร

627
00:39:35,373 --> 00:39:36,791
‎เราแก้ปัญหาได้

628
00:39:38,084 --> 00:39:40,211
‎แต่ทั้งครอบครัวบอบช้ำ

629
00:39:40,294 --> 00:39:42,963
‎มีโบสถ์ลูเทอแรนอยู่แถวนี้

630
00:39:43,047 --> 00:39:45,132
‎ลองพาครอบครัวไปสิ

631
00:39:46,092 --> 00:39:46,967
‎มีอะไรเหรอ

632
00:39:48,135 --> 00:39:49,053
‎ผมเจอเขาแล้ว

633
00:39:50,638 --> 00:39:51,555
‎จอห์น กราฟฟ์

634
00:39:54,058 --> 00:39:55,184
‎เขาไปที่บ้านผม

635
00:39:56,811 --> 00:39:59,146
‎เดี๋ยวนะคะ บ้านเสร็จแล้วจริงๆ เหรอ

636
00:39:59,230 --> 00:40:02,608
‎ห้องใต้ดินต้องใช้เวลาสองอาทิตย์
‎แต่ครัวเสร็จแล้วจ้ะ

637
00:40:03,609 --> 00:40:06,654
‎กล้องติดหมดแล้ว
‎สัญญาณกันขโมยก็เรียบร้อย เพราะงั้น…

638
00:40:06,737 --> 00:40:08,155
‎เราจะย้ายกลับกันใช่มั้ยฮะ

639
00:40:08,239 --> 00:40:09,115
‎ใช่จ้ะ

640
00:40:11,700 --> 00:40:13,285
‎- เราแวะซื้ออาหารกันดีมั้ย
‎- ค่ะ

641
00:40:13,369 --> 00:40:15,287
‎ครับ ผมหิวสุดๆ

642
00:40:23,087 --> 00:40:25,756
‎ไม่ แจสเปอร์ ผมไม่ได้จะทำร้ายคุณ

643
00:40:25,840 --> 00:40:27,716
‎ผมขอโทษที่ทำกับคุณแบบนั้น

644
00:40:27,800 --> 00:40:30,094
‎- แจสเปอร์ ใครมาเหรอ
‎- อย่าบอก มองผมนะ

645
00:40:30,177 --> 00:40:32,054
‎ผมมีแค่คำถามเดียว

646
00:40:32,680 --> 00:40:35,224
‎คุณรู้จักจอห์น กราฟฟ์มั้ย

647
00:40:37,852 --> 00:40:39,186
‎แจสเปอร์ อย่าไปคุยกับเขานะ

648
00:40:39,270 --> 00:40:40,396
‎แจสเปอร์ ผมขอโทษ…

649
00:40:40,479 --> 00:40:41,897
‎เราไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ

650
00:40:42,690 --> 00:40:43,774
‎และบอกให้รู้นะ

651
00:40:43,858 --> 00:40:47,153
‎เราจะเอาเรื่องคุณกับเรื่องถาดชักรอกนั่น

652
00:40:47,236 --> 00:40:50,364
‎สมาคมอนุรักษ์โมโหมาก

653
00:40:50,448 --> 00:40:54,660
‎พวกเขาสั่งให้มีการตรวจสอบ
‎และเราก็เข้าไปดูได้ทุกเมื่อที่ต้องการ

654
00:40:54,743 --> 00:40:55,661
‎ไม่ได้ แม่คุณ

655
00:40:55,744 --> 00:40:58,789
‎ลองค้นดูสิ ทุกเมื่อที่เราต้องการ

656
00:40:59,915 --> 00:41:01,500
‎อะไรนะ ไม่…

657
00:41:06,380 --> 00:41:11,260
‎คุณช่างไม่มีน้ำใจเลยนะ
‎ที่ไม่ไปร่วมงานศพมิตช์กับโม

658
00:41:13,012 --> 00:41:14,513
‎ผมไม่รู้ว่าจัดเมื่อไหร่

659
00:41:14,597 --> 00:41:17,516
‎ไม่รู้ว่าจัดที่ไหน…
‎แม่คุณ ผมไม่รู้จักพวกเขา

660
00:41:17,600 --> 00:41:20,603
‎คุณรู้จักพวกเขาดีพอ
‎ที่จะทำให้พวกเขาฆ่าตัวตาย

661
00:41:22,229 --> 00:41:23,481
‎ไร้น้ำใจจริงๆ

662
00:41:37,703 --> 00:41:39,163
‎ว้าว เหมือนในแค็ตตาล็อกเลย

663
00:41:40,623 --> 00:41:42,041
‎สวยเนอะ

664
00:41:42,124 --> 00:41:44,835
‎ค่ะ เราเพิ่งจัดของเสร็จ ดีจังที่ได้กลับบ้าน

665
00:41:44,919 --> 00:41:47,379
‎โถ ลูกรัก… พ่อล่ะ

666
00:41:47,922 --> 00:41:50,007
‎- ดีน
‎- อ้าว ไง ผมอยู่นี่

667
00:41:50,090 --> 00:41:51,634
‎คุณเพิ่งเดินเข้ามาเหรอ

668
00:41:51,717 --> 00:41:52,885
‎ใช่ ไง

669
00:41:52,968 --> 00:41:54,011
‎ไงคะ

670
00:41:55,179 --> 00:41:57,097
‎มันวิเศษไปเลย เรากลับมาบ้านแล้ว

671
00:42:30,339 --> 00:42:32,841
‎คาร์เตอร์ เร็วเข้า ไปกัน

672
00:42:33,342 --> 00:42:35,261
‎นี่ เอลลี่ มาเร็ว

673
00:42:36,387 --> 00:42:38,222
‎ต้องรีบออกก่อนสักสองสามนาที

674
00:42:38,305 --> 00:42:40,766
‎แม่ต้องไปแกลเลอรี พ่อจะพาลูกไปโรงเรียน

675
00:42:40,849 --> 00:42:42,142
‎แต่พ่อไม่อยากพลาดรถไฟ

676
00:42:42,226 --> 00:42:43,310
‎ฉันพาลูกๆ ไปเองค่ะ

677
00:42:43,394 --> 00:42:45,521
‎อะไรนะ ไม่ต้อง คุณไปทำธุระของคุณเถอะ

678
00:42:46,105 --> 00:42:47,231
‎ตอนนี้ที่นี่สวยแล้ว

679
00:42:47,982 --> 00:42:49,900
‎เราทำถูกแล้วใช่มั้ย

680
00:42:49,984 --> 00:42:50,859
‎ที่อยู่ต่อน่ะ

681
00:42:51,735 --> 00:42:52,778
‎ใช่แล้ว

682
00:42:54,196 --> 00:42:55,114
‎ผมรักคุณ

683
00:42:55,698 --> 00:42:56,949
‎ฉันรักคุณ

684
00:43:00,536 --> 00:43:02,746
‎พ่อไปแล้วนะ มาเร็ว

685
00:43:10,588 --> 00:43:12,089
‎- บาย ที่รัก
‎- บายค่ะแม่

686
00:43:12,172 --> 00:43:13,257
‎บายฮะแม่

687
00:43:33,736 --> 00:43:35,821
‎(คุณและคุณนายแบรนน็อค
‎657 บูเลอวาร์ด เวสต์ฟิลด์)

688
00:43:43,829 --> 00:43:46,165
‎คุณและคุณนายแบรนน็อค

689
00:43:46,248 --> 00:43:48,500
‎ตอนนี้มีกล้องติดอยู่ทุกที่

690
00:43:49,251 --> 00:43:52,504
‎แต่คุณไม่มีทางปลอดภัย
‎ในโลกนี้ได้หรอก จริงมั้ย

691
00:43:52,588 --> 00:43:55,007
‎ผมยังเฝ้าดูอยู่

692
00:45:35,190 --> 00:45:40,195
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ