BİR NETFLIX DİZİSİ
Bir şey yapamayacağınızı söylemenizden bıktım.
Hayır, orta yolda buluşalım, diyorum.
Üzerime düşeni yapıyorum. İlk zarftaki DNA'yı araştırıyoruz.
Bu zarftakine de bakarız.
Herhâlde aynı kişidir.
Dün gece devriye arabası dört kez evinizin önünden geçti.
Hiçbir şey görmediler.
Şu kameralar kurulsun, tamam mı?
Bilemiyorum, sanki bunu biliyordu,
ikinci mektubu gönderirken onu tespit edemeyeceğimizi biliyordu.
Peki, kimi suçlayalım?
Sınırlama emrini kime yollayalım? Kim yaptı, bilmiyoruz.
Bence biliyoruz, burnumuzun dibinde duruyor.
Jasper Winslow olmalı. Onu araştırdınız mı?
Onu evinizden atıp öldürmekle tehdit ettiğiniz için
çok korkmuştur.
Ablası beş gündür odasından çıkmadığını söyledi.
O da korkmuş gibiydi, bence doğru söylüyor.
-Kadın da onun kadar tuhaf. -Evet.
Gözüm üzerinizde, dedi.
100 yaşındaki ağaçtan da söz etti.
-Mektupta da öyle diyordu. -Bence eşofmanlı ikizler.
-Mitch ve Mo mu? -Evet.
Onlar bir âlemdir.
Bakın, ben şöyle düşünüyorum.
Bu mektupları yazan kişi gitmenizi istiyor.
Blöfünü görüp evi satışa çıkarın.
Ne? Evi satacak değilim dedektif.
Satın demedim.
Satışa çıkarın dedim. Bakalım kim teklif verecek, değil mi?
Bize ipucu verebilir.
Ama evi satmak istemiyorsunuz. Bunu anlarım.
Sabırlı olun demek hoşuma gitmese de durum bu.
Kameraları yerleştirin, yine de güvende hissetmezseniz
özel güvenlik tutun.
Ekip arabası bütün gece orada kalamaz.
Vergilerle ödeniyor.
Ama masrafı siz karşılarsanız
gün boyu silahlı bir adam kapınızı bekleyebilir.
Olmaz. O konuyu araştırdık.
-Haftada 7.000 dolar. Bunu karşılayamayız. -O para tadilata harcanıyor.
Belki özel dedektif tutarsınız.
Daha ucuz. Bizim yapamayacağımız şekilde araştırır.
Süreci hızlandırabilir.
Özel dedektifi nasıl bulacağız?
Birkaç isim verebilirim.
122 vaka.
93'ünü çözdüm.
Cinayet Dosyası dizisi gibiyim.
Polis miydiniz?
Polis mi? Yok canım, hayır.
Caz şarkıcısıydım.
Caz… Şaka yapıyorsunuz!
Çok da iyiydim.
Vay. Neden bıraktığınızı sorabilir miyim?
Anlayacağınız, içkiyle aram müzikle olduğundan bile iyiydi.
Bir noktada eşim bana ültimatom verdi.
Ya ben ya içki, dedi. Kolayca içkiyi seçtim.
Sonra sahnede kalp krizi geçirdim.
10 dakikalığına öldüm.
Hiçbir şeyin tadı kalmadı.
Rehabilitasyondayken ilginç bir şey oldu.
Alkol tat vermemeye başladı.
Onun yerine cinayetin tadını aldım.
Bağımlısı oldum.
Gerçek suç dizilerini izledim.
Çözülmemiş vakaları.
Zihnimde onları evirip çeviriyordum.
Başka şey düşünemez oldum.
Beni tamamen ele geçirdi.
Derken
bir gün "Siktir et" dedim.
"Özel dedektif olacağım."
Filmlerdeki gibi!
Suçları aydınlatacağım!
Göreceğiniz gibi, her tür vakayı çözdüm.
Bilmecelere bayılırım.
Bu yüzden vakanızı sevdim.
Tam bir bilmece, öyle değil mi?
O mektupları yazan kişi sizi korkutmaya çalışıyor. Neden?
Neden? Bundan kazancı ne?
Ne istiyor?
Her suçun kökenindeki soru budur.
O mektuplar bir şeye imrenen birinden geliyor.
Elinizdeki şeyi isteyen birinden.
Evet, tamam ama kim?
Saati 100 dolara öğrenebilirsiniz.
O şerefsizi bulacağım Bay Brannock.
Kahretsin.
İşe dönmeliyim.
Bakın, çok teşekkürler.
Bu konuyu eşimle konuşmalıyım, size haber veririm.
Yarısına da yaparım.
50 papel.
Benzin parası da istemem.
Karaciğer kanserim var.
Ayrıca çocuklu, bekâr bir kızım var ve ömrüm yettikçe
ona bakmam gerekiyor.
Haber vereceğim.
Chamberland haklı mı sence? Belki evi satışa çıkarmalıyız.
Chamberland'ın dediği o değildi.
Theodora Birch'e mesaj atıp işi aldığını söyleyeyim.
Gözcü'yü bulmak için birkaç haftası var
ama o zamana dek tadilat biter.
Bir tane buldum.
Buradan 10 dakika mesafede. Güzel görünüyor.
Görünüşü…
Tamam. Bak, bence…
Burada uyumak güvenli değil,
zaten toz Carter'ın astımına iyi gelmez.
Paramız buna yetiyorsa sorun değil.
Gençliğimizde Motel 6'lerde kalırdık.
Eğlenceliydi. Ritz-Carlton süitine ihtiyacım yok.
Biliyorum, bak, birimiz gece burada kalmalı.
İşçiler şafak sökerken gelecek.
Biri onları içeri almalı.
Etrafta 30.000 dolarlık malzeme olacak,
soyguna davetiye çıkarıyoruz.
Alarm kurduk ya.
Şimdi de tanımadığımız insanlara alarm şifremizi veriyoruz.
Şifreyi değiştiririz.
Canım, girişte
bir araba olmalı. Işıklar her zamanki gibi yanıp sönmeli.
Tamam, öyleyse sen burada kal,
çocuklarla ben motelde uyuruz.
Buna var mısın?
Hayatım. Ben aptal bir motelden değil, asıl buradan korkuyorum.
Üstelik sadece birkaç hafta.
Her akşam burada seninle yemek yeriz,
sonra çocuklarla ben motelde uyuruz.
Her şey yolunda gidecek, söz.
Çocuklar buna bayılacak, tamam mı?
Peki.
Burada kaç gece kalmayı planlıyorsunuz?
Emin değilim, iki hafta. Belki de üç.
Evde bazı şeyler yaptırıyoruz. Tadilat yani.
Oğlum Carter'ın astımı var. Toz olacak falan…
Amex geçiyor mu?
Burada kalmak istediğinizden emin misiniz?
Siz pek… Her zamanki müşterilerimiz gibi değilsiniz.
-Burası harika. -Gayet iyi.
Bir süredir aklımızdaydı, ev tatili gibi olacak.
Siz bilirsiniz.
Hadi çocuklar, geç oldu. Uyku vakti.
Sen gidiyor musun?
Evet, bu gece evde kalacağım ki
yarın işçileri içeri alabileyim.
Bu sizin için müthiş bir durum.
Kendi eviniz varmış gibi. Alıştırma olacak.
Üstelik havuz da var.
Evde yüzüyordunuz, devam edebilirsiniz.
Pekâlâ, iyi geceler. Hoşça kal.
-Baba? -Efendim?
Ya saklandığımız kişi peşimizden buraya gelirse?
Hey, kimse peşinize düşmeyecek, tamam mı?
Evet. Anneniz burada, değil mi?
O kapıyı açık bırakın, diğerlerini kilitleriz.
Kimse burada olduğumuzu bilmiyor. Tamam mı?
-Tamam. -Oldu mu?
Tamam, uyu şimdi.
-El, saat 11 oldu, telefonu kapat. -Peki.
Sağ ol. Tamam mı?
Seni seviyorum.
-Ben de. -Ben daha çok.
Daha fazla değil, sadece farklı. Pekâlâ.
Bunu yapanı yakalamak için evde kalıyorsun,
öyle değil mi?
Yalan söyleme.
Evet. Mıhlayacağım o şerefsiz herifi.
Belki erkek değildir, kadın da olabilir.
Doğru. İyi geceler. Sizi seviyorum.
Alo.
Alo?
Kim o?
THE TIDES MOTEL
-Çocuklar nerede? -İçerideler, uyuyorlar.
-Sen iyi misin? -Onunla konuşalım.
Size ne diyeceğimi bilmiyorum.
Biri aradı. Beş numaralı odayı sordu.
Telefonu bağladım, gariplik yoktu.
-Erkek miydi, kadın mı? -Bilmiyorum. Erkekti sanırım.
Belki de kadındı. Bazıları sesimi erkeğe benzetir.
Peki.
Bir şey dedi mi?
Hayır. Sadece nefes sesi vardı.
-Sonra arayan oldu mu? -Hayır.
-Yıldız 69'u çevirin lütfen. -Ne?
-Yıldız 69. Son arayanı arar. -Evet.
Kimse açmıyor.
BİLİNMEYEN NUMARA
Pek bir şey bulamadım.
Bir teklif daha olduğunu öğrendim.
Çok düşük bir teklifmiş.
Ucuza kapatıp elden geçirerek yüksek fiyattan satmak için.
Bunu yapan birileri var ama sınırlı sorumlu bir şirket,
yani belgelerde isim falan yok.
Bildiğin gibi patronum Darren
müşterilerinin mahremiyetine çok önem veriyor.
Bu yüzden batı yakasının en iyisi.
Peki. Uğraştığın için sağ ol.
Ne demek.
Neyse, sana bir şey sorabilir miyim? Lafı dolandırmadan?
Kim, sen mi? Evet, lafı dolandırma. Söyle.
İlk aklına gelen neydi?
İlk mektubu aldığınızda.
Eşini ve çocuklarını alıp buradan gitmek istedin mi?
Evet, sanırım öyle.
Öyleyse yapman gereken bu.
Satmalısın.
Evet. Emlakçın olurum.
Evi bir hafta sonunda satarım.
Öyle mi dersin?
Tabii doğru fiyat vermek lazım.
Ben olsam
mesela 500.000 indirirdim.
500.000 mi?
Hayatım, iki şeytani mektup aldınız,
sizi ve çocukları tehdit ediyor!
Tanrı aşkına…
Merhaba, daha karar vermedik. Peçetem de sirke kokuyor.
Cidden tatlım, evini derhâl satmalısın.
Gerçekten öyle. Yakınlarda şirin, küçük bir ev bulursunuz.
Hollyhock'ta hoş bir tane var.
Sizinki kadar şık ve büyük değil ama çok şirin.
Aynı okul bölgesinde, yani okul değiştirmeniz gerekmez.
Kulüpte de kalabilirsiniz.
Bilmiyorum, ben…
Aslında New York'u özlemeye başladım.
-Apartman dairesini değil ama şehri. -Tanrım.
New York şehrinin beş yıl sonra
su altında kalacağını biliyor muydun?
Haberin var mıydı?
Hem ne yapacaksın? Çanak çömleğini mi satacaksın?
İşim bu.
O evi satmalısın. Mecbursun.
Tadilatı bitirin
ve sokağın ilerisindeki motelde canınızdan olmayın.
Çünkü Nora, tükendin sen.
Gerçekten yoruldun ve korkuyorsun
ama aslında…
Aslında öfkeli olmalısın.
Eskiden evinizde oturan bir adamın adı ve numarası bu.
Sanatçı temsilcisiymiş.
-Evi ondan satın almadınız… -Orada dur.
Peki.
Eşim evi satmak istiyor.
Olanlardan sonra bir de şu telefon…
Onu koruduğumu hissetmesini istiyorum.
-Bilmek istemiyor musunuz? -Neyi?
Bunu size kimin yaptığını.
Nora bunu umursamıyor.
Tek istediği o evden gitmek. Benden de destek istiyor.
Anlıyorum. Beni dinleyin hele.
Yıllar önce, içki içtiğim dönemde,
kocam biriyle yatıyordu ve bunu biliyordum.
O sırada konuşmuyorduk bile.
Nihayet bir gün canına tak dedi, içmemden bıkmıştı,
kalkıp gitti.
Ama kalp krizi geçirip içkiyi temelli bıraktığımda onu özledim.
Bana dönmesi için yalvardım. Bir şart koştu.
Kiminle yattığını asla sormayacaktım.
Bunu kabul edersem geri dönecekti.
Hayatının en iyi yıllarını ziyan etmemi affedecekti.
Kabul ettim.
Ve mutluyduk.
Ama kadının kim olduğunu bilmemek…
İçim içimi yiyordu. Tek düşünebildiğim buydu.
Masada gülümsüyor, kanepede sarılıp televizyon izliyorduk.
Ama o kadının bulanık yüzü sürekli zihnimdeydi.
O kadın benden bir şey almıştı.
Aldığı şey benim zaten hak etmediğim bir şey olsa da…
Öğrendim.
Rockland bölgesine gittim.
Kocamla tek kelime konuşursa onu öldüreceğimi söyledim.
Ve kocam hiç öğrenmedi.
Hayatımız hiç bu kadar sağlam olmamıştı.
Bilmek zorundaydım.
Başka seçeneğim yoktu.
Bilmeliydim. Öğrenmeden hayatıma devam edemezdim.
Bunu kapı kulpunun altına yerleştiriyorsunuz
ve bakın, açmaya başlayamıyorsunuz bile.
Deneyebilirsiniz ama koçbaşı bile bunu başaramaz.
Bunu kurduğunuzda kimse bu kapıdan geçemez.
Basit ama etkili.
Teşekkürler.
Benim için bir zevk.
Bunu çocukların odasına koydum mu hazırsınız.
Hallederiz. Teşekkürler.
Tabii. Ne demek.
New York'taki ilk dairem gibi.
Sen iyi misin?
-Evet. -Nedir? Ne oldu?
Hani satmalıyız diyordum ya?
Bunca zaman dehşet hissettim.
Ama sanırım ne kadar öfkeli olduğumu fark etmedim.
Bana mı öfkelisin?
Bunu bize yapan kişiye.
Bu tür korkulardan muaf olmak için buraya taşındık, değil mi?
Sadece bize olmuyor, biliyorum.
Ülkenin her yanında herkese oluyor.
Hayatın mahvolabiliyor.
Hedef alınıyorsun.
Hiçbir yerde güvende değiliz.
Çocuklarımıza söyleyeceğimiz şey bu mu?
Biri terör estirirse ona izin mi vereceğiz?
Kaçacak mıyız?
Buna nasıl devam ederiz, bilmiyorum ama…
Bence henüz pes edemeyiz.
Sen bir savaşçısın bebeğim.
Hep öyleydin.
-Tamam. -Benim işim bitti.
Harika. Teşekkürler.
Düşünüyordum da, mecbur değilsiniz
ama isterseniz gece dışarıda odalarınızı görebileceğim bir yerde durup
herhangi bir sorun olmasın diye izlerim.
Memnuniyetle yaparım bunu.
Yani bütün gece dışarıda mı kalacaksın?
Evet.
Alarm sistemlerine başlamadan önce işim buydu.
Peki, tamam. Kaç para istersin diye sormak zorundayım.
Bilmem.
Saatte 20 dolar?
Gün batımından şafağa.
Tamam. Evet. Bu çok faydalı olur.
Sizi baş başa bırakayım.
-Dean mi? -Evet.
Andrew.
Nereden geliyorsun?
Ne?
Bunu neden soruyorsun?
Meraktan.
Bak, şu anda burada olmak istemiyorum.
Tamam mı?
Olanları konuşmak hoşuma gitmiyor.
Bunları hatırlamak istemiyorum.
Ama o evde oturuyorsan sana yardım etme sorumluluğum var
çünkü kimse bana yardım etmedi,
oysa bunu çok isterdim.
Aileni önemsiyorsan o evden çıkmalısın.
Peki. Sebebini söyler misin?
Banliyöye taşınmayı istememiştim.
Şehri seviyorum.
Evet.
Sanatçı temsilcisiydim.
Eşim Rose çellocuydu.
Bir gece tanıştık ve…
Âşık olduk.
Altı ay sonra da evlendik.
Hamile kaldı.
Zor bir hamilelikti.
Vaktinin çoğunu yatakta geçirdi, çello çalamadı.
Benim kariyerimse yükselişteydi, evde eşimin yanında olamıyordum.
Caleb doğdu. Doğum sonrası depresyonu çok uzun sürdü.
Belki bir buçuk yıl.
Yardımcı tuttum
çünkü annelikle baş edemiyordu.
Bakıcıya çello çalacağını söylüyordu ama çelloya dokunmuyordu bile.
Sonunda "Bunu değiştirmeliyiz" dedim.
"Böyle olmuyor."
Westfield'a gittik.
Evi gördük
ve fiyatına inanamadık.
Bu, 2014'te oldu.
Krizden birkaç yıl sonraydı, fiyatlar hâlâ iyiydi,
ben de işte çok başarılıydım.
Rosamund Pike'ı, Andrew Garfield'ı temsil ediyordum.
Durumumuz iyiydi.
Ev de müthişti.
"Vay, bunu kaçırmamalıyız" dedim.
Oğlum iki buçuk, üç yaşındaydı.
Oynayabileceği büyük bahçeyi görünce "Siktir et" dedim.
"Banliyöye taşınıyoruz."
Bir anda her şey değişmiş gibiydi.
Eşim kısa sürede toparladı.
Tekrar çello çalmaya başladı.
Sonra hayatımıza onlar girdi.
Kim?
Arka evdeki garip çift.
Mahalleye hoş geldiniz!
Koca Mo'nun meşhur raventli turtası!
Ufaklık için de küçük bir hediye.
Oğulları büyüyüp evden gitmişti. Öyle dediler…
Çello çalışmak için vakit lazımsa ufaklığa biz bakarız.
Kendine vakit ayırabilirsin.
Bu harika olur.
Bum.
Sonra eşim değişti, bir anda.
Ne oldu?
Gecenin bir yarısı uyanıp müzik sesi duyduğunu söylüyordu.
Sonra bir şeyler görmeye başladı.
İkide birde polisi çağırıyorduk, evi arıyorlardı.
Kimse yoktu.
Sonra eşim pes etti. Çelloyu bıraktı.
Evde kalıp çocuk bakmak istemedi.
Sabahın altısında oğlumu Mitch'le Mo'ya götürüp
işe koşturuyordum.
-Her gece kavga ediyorduk. -Siktir!
O noktada aklım başımda değildi.
Rosamund beni bıraktı, Garfield beni bıraktı.
Onları suçlamıyorum, işimi yapmıyordum.
Bir gece oğlumu yatırırken gününün nasıl geçtiğini sordum.
Baba, sana bir şey söyleyeceğim.
Mitch ve Mo'nun evindeydi.
Yatak odalarında oynadığını
ve oturma odasına indiğini söyledi.
Orada bir sürü ihtiyar varmış,
uzun kırmızı cübbeleriyle halka olmuş
şarkı söylüyorlarmış.
Halkanın ortasında da…
Ne?
Sunakta küçük bir bebek varmış.
Boğazını kesmişler.
Kanını içiyorlarmış.
Pardon, bunları oğlun mu anlattı?
Biliyorum. Deli saçması gibi.
O sırada üç yaşındaymış…
Diyorum ya, oğlum korkmuştu.
Ben…
Onu terapiye götürdüm.
Terapist "Bunları uyduruyor" dedi.
Ama iki gün sonra bir haber okudum.
Stamford'da üç aylık bir bebek bir gece beşiğinden kaybolmuş.
Bulamamışlar.
Aklımı kaçıracaktım, tamam mı?
Uyuyabilmek için ilaç içmeye başladım.
Eşim her gün rehabilitasyona gidiyordu,
oğluma bakabilmek için işten izin aldım.
Sürekli Mitch ve Mo'nun evine bakıyordum.
Polislere anlattım. Delirdiğimi söylediler.
Sonra mektup geldi.
Sevgili Bay ve Bayan Pierce. Boulevard 657 numaraya hoş geldiniz.
Onlar olduğunu anlamıştım.
Bunu siz mi yazdınız?
-Neden söz ediyorsun? -Ne yapmışız biz?
Küçük Caleb'ı neden göremiyoruz?
Ailemden uzak durun!
O oğlanın hayatındaki tek dengeli unsur biziz.
Seni delirten, o çatlak karın.
Onu bir yere kapatmalısın!
Başka mektuplar da geldi.
Oğlunuz Caleb ne güzel gülümsüyor.
Çoğu günler eşinizi göremiyorum.
Gittikçe daha…
Eşinizi öldürmeyi düşündünüz mü?
…vahşileştiler.
Eşinizi veya oğlunuzu kurban eder misiniz?
Ama bunlar…
Bizim aldığımız mektuplara benziyor.
Çocukların kanını içiyorlar.
Peki.
Pardon. Bunu neden yapıyorlardı?
Genç görünmek için mi?
Araştırdım.
Böyle tarikatlar var.
Kandaki adrenokrom denen şey
korkunca salgılanıyor
ve bundan besleniyorlar.
Bak. Şeytanın avukatlığını yaparak şunu sormak zorundayım.
O sırada çok ilaç kullanıyordun, değil mi?
Elime geçen ilacı yutuyordum.
Ne gerçek ne değil, bilmiyordum.
Mektuplar gelmeye devam etti.
Dedektiflerle, kahrolası FBI'la konuştum.
Genç kan!
İnanılır tehdit var mı diye sordunuz. Bu ne?
Yeterince inanılır mı?
Bir gün eve geldim, eşim aklını kaçırmıştı.
Ne olduğunu sordum, bana dedi ki…
Caleb?
Oğlumuz bir yerini kestiğini söylemiş.
Bir de baktık kadın oradaydı.
Gizli bir tünelden gelmişti.
Baktım. Bulamadım.
O gece oradan ayrıldık.
Şehre dönüp tek odalı bir eve yerleştik.
Ama eşim düzelemedi.
Halüsinasyonlar hiç geçmedi.
Bir gün oğlumu arkadaş buluşmasından eve getiriyordum.
Git, içeride oyna.
Canım?
Merhaba?
Çok üzgünüm.
Hayır, sorun yok.
Dur, hayır. Andrew, lütfen. Bak, bir komşu var.
Ablasıyla yaşıyor. Garip bir tip, kel.
-Jasper Winslow mu? -Evet.
Evet, iyi biridir, postamı getirirdi.
Oğluma karşı hep iyiydi, iyi adamdır.
Evi kime sattınız?
Bilmiyorum. Bir şirkete.
Yaşlı çift, söylüyorum işte.
O evden ayrılın.
Ha siktir!
Ödümü kopardın.
Ne biçim gözcüsün? Dışarı çıktım, fark etmedin bile.
Kahretsin. Haklısın.
Başımı belaya sokma. Tamam mı?
Söylemem, tabii benim yüzmeye gittiğimi söylemezsen.
Gece yüzmesine bayılırım. Sen de gel.
Bilmem ki. Dışarısı çok serin.
Havuz ısıtılıyor.
Odayı buradan da gözlersin.
Mükemmel.
Açıkçası senin için üzülüyorum.
Niye o?
Baban… Sana sert davranıyor, değil mi?
Evet ama eskiden öyle değildi.
Ama son birkaç ayda…
Sanki biri bir düğme çevirdi.
Ne yapmaya çalıştığını anlıyorum aslında.
Güzel bir kızı var ve onu korumak istiyor.
Ben güzel değilim.
Tabii ki güzelsin.
Benimle yüzsene.
-Söylemiştim. Suya girmem. -Tanrım, gel işte!
Mayom yok!
Tamam, iç çamaşırınla gel.
Burada havlu var.
Bunu yaptırmana inanamıyorum.
Sence kim?
Kim?
Mektupları yazan. Gözcü.
Bence bitişikteki deli adam.
Evinize gelip duruyor.
O olmalı.
Ama bence tehlikeli falan değil.
Seni öpebilir miyim?
Aman diyeyim…
Kaç yaşındasın?
16.
Ben 19 yaşındayım.
Başım derde girebilir.
Bu da heyecanı artırıyor, öyle değil mi?
Öyle.
Ben Pearl. Saat erken, biliyorum ama acil bir durum var.
Söküyorlar.
Canavar bunlar.
Bu taraftan. Mutfaktaki camlara dikkat edin.
-Eşim kızmasın. -Kaya matkabı mı o?
Evet, öyle! Merhaba Mo.
Mutfağı yeniliyoruz.
Bodrumda da gürültü yapacağız.
Bu adamlar daha bir süre burada olacak.
Akşam 20.00 ile sabah 7.00 arasında bunu yapamazsınız.
Biliyorum. Bakın. 7.02.
Vay! Amma gürültülü.
Bir bu eksikti.
Zaten sinirlerim harap oldu, şimdi de bu işler…
Duyamıyorum!
Böyle şeylerin bir usulü vardır.
Eşimle ben emekliyiz.
Bize haber verseniz
o sürede buradan giderdik göt herif.
-O lafı duydum. -Evi neden bozuyorsunuz?
Carrara mermeri sevmem. İtalyanım, yemek pişirmeyi severim.
Carrara mermeri İtalya'dan geliyor sersem.
Evet de onun üzerinde domatesli sos yapılmaz, leke oluyor…
Niye açıklıyorum ki?
O benim evim, tamam mı? İstediğimi yaparım.
Her yanından rüküşlük akan bir şey olmasın da.
Herhâlde her yere betondan işeyen çıplak melekler,
bodruma da langırt koyarsınız.
Ev bu hâliyle mükemmel. Onu bozacaksınız.
Demek evin içine girdiniz.
Tabii ki girdim.
Nasıl? Arka kapıdan mı? Tünelden mi?
Ne dediğini anlamıyorum.
Mülkümden çıkar mısınız?
Günlük tutacağım, duyuyor musun?
Ses ölçüm cihazım var.
Her desibeli günbegün kaydedeceğim.
Seni izliyorum!
İzliyor musunuz?
Mektupları siz gönderdiniz.
Artık ben de sizi izleyeceğim.
Bugün güneşli.
D vitamini almak için iyi fırsat.
Gidip eşimle yağlanacağım.
D vitaminini fazla kaçırmayın. Cilt kanseri olursunuz sonra.
Belki zaten onunla mücadele ediyorumdur.
Siktirsin.
Neler oluyor? Randy evleniyor mu yoksa?
Duymadın mı?
Al, seni sonra arayayım.
Ne yapıyorsun Jack?
Ofisime öyle dalamazsın.
Randy'yi ortak mı yaptın? Randy'yi, ha?
Buraya geleli ne kadar oldu? Bir yıl mı?
30 yaşında bile değil.
Ben 10 yıldır bu şirketteyim Jack.
Noel partisinde "Sıra sende" demiştin.
Sıra sende olabilir, dedim. Sırf benim kararım değil.
Müşteri getiriyor.
Ben koskoca Lennox Hill'i getirdim.
Randy bize Warby Parker'ı ve Instacart'ı getirdi.
Milyarlarca dolarlık halka arz söz konusu.
Formdan düştün dostum
ve bunu anlayamıyorsan sorun daha büyük demektir.
Tamam, bak.
İki aydır meşguldüm, yeni bir ev aldım.
-Çocukları yeni okullara… -Üç, dört yıldır böyle.
Eskiden iş bitiriciydin Dean. Burası senin hayatındı.
Ofise ilk gelip son çıkan sendin.
Evliliğime mal oluyordu.
Onun sebebi borcunu ödeyemeyip iflas etmendi.
Tamam, o…
O mesele kapandı. Tamam mı Jack?
Ortak olacağımı hesap ediyordum,
o paraya ihtiyacım var Jack.
Burada ne yapıyoruz biz?
Her gün 4.30'da gittiğini görmemenin faydası olabilir.
Josie, Albert'ı tekrar bağlar mısın?
Selam.
Selam. İş nasıl geçti?
Bilirsin…
Aslında o yüzden aradım.
Bana epeyce iş yıktılar canım,
bu gece uğrayamayacağım.
Peki.
Seni çok seviyorum.
Ben de seni.
Dinlenmeye bak, tamam mı?
Çok geç yatma.
Evet, yorgunum.
Tabii.
Tatlı rüyalar.
Hayatım, iyi misin?
Evet, iyiyim. İyiyim canım.
-İyi uyu. -Seni seviyorum.
Merhaba! Günaydın!
-Selam! -Hayatım!
-Selam dostum. -Selam baba.
-Vay. Tamam. -Seni özledim.
-Şu harika şeylere bak. -İyiymiş.
-Selam. -Vay.
-Merhaba baba. -Selam.
-İyi olacak. -Mesajlar için sağ ol.
-Tamam. -Çok tatlıydı. Şaka.
Bir kere bile yazmadı.
Ama sorun değil.
Selam. Nasıl uyudun?
-Müthiş. -Öyle mi?
-Çocuklar uyudu, ben uyudum. Sen? -Müthiş.
Garip rüyalar gördüm. Ayrıca dışarıdan silah sesi geldi sandım.
Ne, silah sesi mi?
Silah sesi duyduğumu sandım.
Biliyor musun? Dün Koca Mo ile yüzleştim.
-Sahi mi? Ne… -Evet.
Tadilat yüzünden canıma okudu.
-Hayatım. -Fark etmez.
Olay şu, haklarında bir şey öğrendim.
Ne?
-Onlarmış. -Hayır.
-Evet. -Sen…
-Nasıl? -Eminim.
Hey. Duydun mu?
Hayatım.
Sen! Onları tehdit ettin, değil mi?
Ne? Anlamadım, ne…
İntihar ettiler. Babam önce annemi, sonra kendini vurmuş.
Onların oğlu musun?
Annem kanserdi. Fazla ömrü kalmamıştı.
Babam onsuz yaşamak istemiyordu.
Tek istedikleri biraz huzurdu, sen gidip tadilata başladın.
Sonra da onları tehdit ettin.
Hayır. Kimseyi tehdit etmedim.
Bu notta yazıyor adi herif.
Onları tehdit etmişsin. Bunu sen yaptın!
Neler oluyor?
Her şey yolunda.
Yukarı çık lütfen.
Dean?
Ne oldu? Ona ne dedin?
Bir şey demedim.
Sadece tadilat yaptığımızı söyledim.
Kendinizi öldürün demedim.
Tanrım, Nora.
Bu gece neden burada kalamıyoruz?
Mutfağı tamamlamak için birkaç gün daha lazım.
Hem Dakota geliyor, dışarıya kamera yerleştirecek.
Tamam mı?
Dediğim gibi, çok güvenli olsun istiyoruz.
Gerçi artık güvendeyiz.
Ama doğru, kameraları yerleştirmeliyiz.
Babanız kalacak, biz motele döneceğiz.
Birkaç gece daha.
Moteli seviyorum. Havuzu denemek istiyorum.
Burada da havuz var Ellie.
Bilmem, unuttun mu?
Nasıl ya?
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy