‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากเรื่องจริง)
‎พระเจ้า แถวนี้สวยจังเลย
‎เหมือนสวรรค์เลย
‎ตกลงเราจะซื้อบ้านหลังนี้เหรอคะ
‎เราต้องเห็นมันก่อนถึงจะรู้ว่าอยากซื้อมั้ย
‎เราเข้าไปดูข้างในได้มั้ยฮะ
‎ไม่ เราแค่จะขับผ่านบ้านไปแบบเร็วๆ
‎แล้วก็โยนเงินใส่มัน
‎นั่นละวิธีซื้อบ้าน
‎ดูต้นไม้พวกนี้สิ สวยมาก
‎สงสัยแถวนี้จะมีคันทรีคลับนะ
‎โอเค ใกล้ถึงแล้ว นี่ไงล่ะ
‎พระเจ้า ที่นี่เหรอ
‎ที่รัก ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎นี่ คาร์เตอร์ อย่าวิ่งซนไปทั่วนะ
‎พระเจ้า สวยกว่าในรูปอีก
‎- ผมบอกแล้วไง ‎- มันน่าทึ่งมาก
‎วิวทะเลสาบ ติดทะเลสาบ
‎คุณพูดว่าติดทะเลสาบเหรอ คุณแบรนน็อค
‎ใช่แล้ว คุณนายแบรนน็อค
‎นี่ เอลลี่ อ่านเรื่องสาวทรงเสน่ห์อยู่รึไง
‎หนูแค่ส่งรูปบ้านใหม่ของเราให้เพื่อนดูค่ะ
‎มันไม่ใช่บ้านของเรา… ยังไม่ใช่
‎ไง
‎ผู้ชายคนนั้นเป็นใครฮะ
‎คู่แข่งของเรา ลูกรัก
‎ลูกน่าจะวิ่งเข้าไปขู่ให้เขากลัวนะ
‎- เร็วเข้า เอลลี่ เก็บมือถือ ไม่งั้นแม่ยึดนะ ‎- เร็วเข้าสิ อืดอาดกันจังเลย
‎- ลูกไปดูรอบๆ สิ ‎- โอเค
‎มันดูจืดชืดไปนะ
‎ผมว่าคุณทำให้มันเพอร์เฟกต์ได้
‎คุณทำได้เสมอแหละ
‎หยุดเลย
‎- ผมจะไปดูไม่ให้ลูกๆ ทำบ้านพังซะก่อน ‎- ค่ะ
‎- ลูกคิดว่าไง ‎- มีสระว่ายน้ำด้วย
‎โอเค แจสเปอร์ ได้เวลากลับบ้านแล้ว
‎มาเร็ว แจสเปอร์ มาสิ
‎ได้เวลากลับแล้ว แค่…
‎แจสเปอร์ ถ้าไม่ไป ฉันจะทิ้งเธอไว้นะ ฉัน…
‎สวัสดีค่ะ แจสเปอร์ ทักทายสิ
‎- สวัสดี ‎- สวัสดีครับ
‎ทารกมีกระดูกมากกว่าผู้ใหญ่ 100 ชิ้น
‎ถาดชักรอกนี่น่ะ มันเป็นสมบัติแห่งชาติ
‎ฉันเป็นประธานสมาคมอนุรักษ์ของชุมชนค่ะ
‎มีคนมาดูเฉพาะถาดชักรอกนี่ 14 เจ้าเลยนะ
‎มันเป็นสมบัติแห่งชาติ
‎บ้านสวยมาก
‎เอามือถือมา กูเกิลคำว่า "ถาดชักรอก" ซิ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- ช่วยเซ็นลงทะเบียนให้ด้วยสิคะ ‎- อ๋อ ได้ค่ะ
‎แคเรน
‎นอร่า นอร่า มิลเลอร์
‎พระเจ้าช่วย
‎หุบปากไปเลย
‎นี่เหลือเชื่อเลย
‎- พระเจ้า ‎- เธอเป็นไงบ้าง
‎- ฉันไม่เจอเธอนานมาก ‎- เดี๋ยวนะ
‎- เธอเป็นนายหน้าบ้านหลังนี้เหรอ ‎- ใช่แล้ว
‎ฉันไม่ได้เจอเธอเลย ‎หลังจากเรียนจบจากริสดีใช่มั้ย
‎ใช่
‎ตายแล้ว เธอดูดีมาก
‎ขอที เธอสิดูดี สวยมากเลย
‎และตอนนี้ฉันเป็นนอร่า แบรนน็อคแล้ว
‎แต่ฟังแล้วฉันยังรู้สึกแปลกๆ อยู่เลย
‎แล้วเธอล่ะ แต่งงานแล้วใช่มั้ย
‎ฉันเคยแต่งงานแล้ว ใช่
‎- เรื่องมันยาวน่ะ ช่างเถอะ แล้วเธอล่ะ ‎- ฉันเสียใจด้วย
‎ฉันไม่เคยคิดเลยว่า ‎เธอจะมาอยู่แถบชานเมือง
‎เพราะสมัยนั้นเธอแนวรักษ์โลกมาก ‎ก่อนที่มันจะฮิต
‎ไม่ใช่สักหน่อย
‎ฉันเห็นบทความเกี่ยวกับเธอในไทมส์
‎พระเจ้า ได้แสดงงานในแกลเลอรีชื่อดัง
‎งานเดี่ยวงานแรกของฉันน่ะ ‎งานเซรามิกที่แกลเลอรีใหม่ในไทรเบกา
‎เธอประสบความสำเร็จโคตรๆ
‎เพราะดูฉันสิ ไม่ใช่เลย ฉันแบบ ช่างหัววาดรูป
‎ใช่ ฉันจะหาสามีรวยๆ แบบนั้นง่ายกว่า
‎หวัดดีครับ
‎พ่อฮะ
‎ว่าไง ลูก
‎ดูสิ มีลิฟต์ด้วย
‎ที่จริงมันเรียกว่าถาดชักรอก ‎พ่อเพิ่งรู้เมื่อกี้
‎พวกเขาเคยส่งอาหารขึ้นลงตามชั้น ‎โดยใช้เจ้านี่
‎- โห เจ๋งไปเลย ‎- เจ๋งเนอะ
‎เราลองได้มั้ยฮะ
‎เข้าท่าดีนะ ได้ วิ่งไปรอชั้นบน
‎เดี๋ยวพ่อส่งมันขึ้นไป
‎แจ่ม
‎พระเจ้าช่วย พ่อ อย่าทำแบบนั้นสิ
‎นี่ ลูกโอเคนะ มีอะไรเหรอ
‎เปล่าค่ะ หนูแค่…
‎ลูกไม่ชอบบ้านนี้สินะ
‎- มันก็ไม่เลวค่ะ ‎- เป็นอะไร
‎หนูคงจะคิดถึงเพื่อนๆ หนู
‎ลูกรัก…
‎เราอยู่ห่างจากตัวเมืองแค่ชั่วโมงเดียวเอง
‎อีกอย่างพ่อไม่เคยเห็นลูก ‎คุยกับเพื่อนตัวเป็นๆ เลย
‎ลูกคุยผ่านติ๊กต็อก สแนปแคร็กเกิล และ…
‎สิ่งที่ทำให้บ้านนี้พิเศษก็คือ
‎มันเป็นบ้านที่ทันสมัยนะ
‎แต่มีความเป็นผู้หญิง
‎- และเธอไม่เคยเห็นแบบนั้น ‎- สวยมาก
‎ขอโทษครับ
‎คุณรู้มั้ยว่าทาสรับใช้ตามสัญญา ‎เป็นคนสร้างบ้านหลังนี้รึเปล่า
‎อะไรนะคะ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‎นึกว่าคุณอาจจะรู้
‎สวยดีนะครับ
‎เธอต้องได้เห็นสระว่ายน้ำนะ
‎น้ำในสระมีสีฟ้าสมจริงยิ่งกว่าน้ำทะเลอีก
‎นอร่า มาดูสิ
‎เขาอยู่นั่นไง
‎ดีน ที่รัก
‎แคเรน นี่สามีฉัน
‎แคเรนกับฉันเรียนที่ริสดีด้วยกัน ‎เดาสิว่าใครเป็นนายหน้าบ้านนี้
‎ล้อเล่นรึเปล่า
‎แม่เจ้า คือแบบ… ว้าว
‎หยุดเลย
‎คุณคิดว่าไงคะ
‎- อืม ผมชอบมาก ‎- ค่ะ
‎ผมรักคุณ
‎แหม ที่รัก
‎- ผมอยากเสนอราคา ‎- อะไรนะ
‎- ถามจริง ง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอ ‎- ครับ
‎- โอเค ‎- ตามนั้น
‎งั้นก็ได้เลย คุณสองคนคุยกัน ‎ฉันแค่ต้องบอกก่อนว่า
‎มีอีกสองเจ้าที่เสนอราคามา
‎และคุณแค่ต้องให้มากกว่าราคาที่ตั้งไว้ ‎เพราะงั้นจัดหนักเลยนะ
‎- โอเค ‎- ขอบคุณ แคเรน
‎ไม่เอาน่า สตีฟ ที่นี่อเมริกานะ
‎ใครๆ ก็ซื้อบ้านที่ไม่มีปัญญาจ่ายทั้งนั้น
‎- รู้มั้ยว่าปัญหามันคืออะไร ‎- อะไร
‎เรื่องล้มละลายไง
‎นั่นมันสิบปีมาแล้ว
‎ดีน ผมก็อยากช่วยนะ
‎แต่ความจริงคือ รายได้ของคุณตอนนี้
‎พวกคุณไม่มีคุณสมบัติพอที่จะกู้เงินเยอะขนาดนั้น
‎ถ้าเกิดไม่ได้กู้เยอะล่ะ
‎แค่…
‎ถ้าเกิดเราวางเงินดาวน์ก้อนโต
‎ดึงเงินเก็บของเราจากหุ้นทั้งหมด
‎ขายหุ้นเอาเงินมา เงินเกษียณส่วนบุคคล ‎แค่ดึงเงินจากทุกอย่างมา
‎หักภาษีออก แล้วก็เอามันใส่ลงในบ้าน
‎งั้นมันก็ไม่ใช่เงินกู้ก้อนโต จริงมั้ย
‎- คือว่า… ‎- ใช่มั้ย
‎อาจจะ แต่คุณต้องเสี่ยงเยอะเลยนะ
‎คุณต้องเห็นบ้านหลังนี้ สตีฟ
‎มันติดทะเลสาบนะ
‎โอเคนะ ไม่พลุกพล่าน ‎คนไม่ล็อกประตูบ้านด้วยซ้ำ
‎มันปลอดภัยมาก
‎ไม่เอาน่า ดีน
‎- เรื่องแย่ๆ เกิดได้ทุกที่นะ ก็แค่คำโฆษณา ‎- ผมไม่สน
‎ผมอยากให้ลูกๆ มีห้องของตัวเอง
‎อยากให้พวกเขามีสนามหญ้าที่ใหญ่พอจะเล่นได้
‎โรงเรียนแถวนั้นดีกว่าด้วย
‎ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้บ้านหลังนี้
‎(หกสัปดาห์ต่อมา)
‎(คอลลินส์ โบรส์)
‎ที่รัก ผมกลับมาแล้ว
‎อยู่ไหนกัน
‎- ไงฮะ พ่อ ‎- โย่
‎สายจูงอยู่ไหนฮะ
‎ไม่รู้สิ ลูก ถามแม่สิ
‎อย่าปล่อยให้สปริงเคิลส์วิ่งทั่วบ้านนะ
‎มีเหตุผลที่เราตั้งชื่อมันแบบนั้น
‎พ่อไม่อยากให้มันฉี่บนพื้นไม้
‎อย่าๆ พามันออกไป ไปสิ
‎- ลูกโอเคนะ ‎- ฮะ
‎เดี๋ยวค่ะ พ่อ เมื่อไหร่เปียโนจะมาส่ง
‎ลูกรัก พวกเขากำลังขนเข้ามาแล้ว
‎วางมือถือลง ‎มองออกไปที่หน้าต่าง แล้วลูกจะเห็น
‎รักลูกเหมือนกัน
‎(เฟอร์นันเดซแอนด์ซันส์ ‎แกรนด์เปียโน)
‎ดูนี่สิ
‎ให้ตาย
‎เรามีปัญหาละ
‎- ไงคะ ‎- ไง
‎คิดว่าไงคะ ฉันเพิ่งทำเสร็จเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
‎ทำมาสำหรับตั้งที่นี่เลย
‎ผมคิดว่ามันเพอร์เฟกต์
‎คุณได้กลิ่นมั้ย
‎กลิ่นอะไร
‎อากาศไง ที่นี่แตกต่าง
‎ฉันหายใจได้
‎ทุกอย่างแตกต่างไปหมด
‎ฉันมักรู้สึกว่าถ้าไปจากนิวยอร์ก ‎อาชีพฉันคงจะพังไปด้วย
‎แล้วดูสิ โชว์ที่แกลเลอรีก็ไปได้สวย ‎ฉันขายงานได้…
‎มันรู้สึกแบบว่า ‎"ให้ตาย ทำไมไม่ทำแบบนี้ตั้งนานแล้ว"
‎อ้อ และฉันเจอเก้าอี้เฌอเนอเรต์ ‎บนเว็บเฟิร์สต์ดิบส์
‎ไม่ เราตกลงกันแล้วนี่ เราจะไม่ซื้ออะไรเพิ่ม
‎จนกว่าจะทำครัวกับห้องใต้ดินเสร็จ
‎ห้ามซื้อเฌอเนอเรต์ ทาร์เจต์ ห้ามเลย
‎ก็ได้ค่ะ
‎แล้วทำไมคุณถึงมีสิทธิ์รื้อ
‎ท็อปเคาน์เตอร์หินอ่อนสีขาวอย่างดีออกได้ล่ะ
‎นั่นไม่เหมือนกันนะ ‎เพราะหินอ่อนคาร์ราราเชยมาก
‎และเวลาผมทำพาสต้าสูตรพิเศษของผม
‎- ในวันอาทิตย์พร้อมไวน์แดง… ‎- อ๋อเหรอ
‎ผมไม่อยากต้องกังวลเรื่องทำหินอ่อนเปื้อน
‎- จริงเหรอ ‎- จริงสิ
‎โอเค ก็ได้ค่ะ
‎มานี่สิ
‎เรามีความสุขใช่มั้ย คุณนายแบรนน็อค
‎ฉันว่างั้นนะคะ คุณแบรนน็อค
‎ไง กะลาสี
‎ใช่ เอา…
‎แม่คะ ช่วยมาข้างบนสักแป๊บสิ
‎เสร็จแล้วไปจ้ะ ลูกรัก
‎ใกล้เสร็จแล้ว
‎เงียบเลย
‎ตายจริง
‎- คืนนี้มาต่อให้เสร็จนะ ‎- ค่ะ
‎- นะ ‎- ค่ะ
‎- ดี ‎- พระเจ้า
‎แม่ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
‎จริงๆ นะคะ มีเสียงดนตรีดังมาจากในนี้
‎นี่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎เอลลี่บอกว่าเธอได้ยินเสียงดนตรีบนนี้
‎ลูกทาลิปสติกเหรอ
‎ไปเอามาจากไหน ‎คุณอนุญาตให้เธอทาลิปสติกเหรอ
‎มันอยู่ในห้องหนูค่ะ
‎โอเค อย่าทาลิปสติกของคนอื่นดีกว่านะ
‎เอาเป็นอย่าทาลิปสติกเลยดีกว่ามั้ย ‎ลูกรัก ลูกยังอายุไม่ถึง 16 เลย
‎- แต่สาวๆ ทุกคนที่โรงเรียน… ‎- ลูกไม่ใช่สาวๆ พวกนั้นนะ
‎ตอนอยู่ในเมือง เราพยายามหนักมาก ‎เพื่อปกป้องลูกจากเรื่องแบบนี้
‎ปกป้องหนูจากอะไร ลิปสติกเหรอ
‎ฮามาก
‎ช่วยเป็นเด็กให้นานที่สุดเพื่อเรานะ
‎- นานเท่าที่ลูกจะทำได้นะ ‎- โอเค ก็ได้ค่ะ
‎- หนูจะไปล้างออก ‎- ขอบคุณ
‎อะไรกันเนี่ย
‎นี่ ลูกๆ คืนนี้กินพิซซ่ากัน
‎โทรสั่งพิซซ่ากันเถอะ
‎(ตีห้า ‎นาฬิกาปลุก - เลื่อนปลุก)
‎ที่รัก คุณวางที่กรองไว้…
‎ฉันว่าฉันล็อกประตูแล้วนะ
‎คุณไม่ได้ล็อก ที่รัก
‎เพราะเขายืนอยู่ตรงนั้น
‎สยองมาก
‎แล้วคุณได้บอกเขามั้ยว่าเราสามารถ
‎- ไปหยิบหนังสือพิมพ์เองได้ ‎- บอกสิ
‎- คุณแบรนน็อค… ‎- ผมไม่คิดว่า…
‎ไม่รู้สิ เขาดูสติสตังไม่ค่อยดีนะ
‎"ถึงเพื่อนบ้านใหม่ที่ 657 บูเลอวาร์ด
‎ยินดีต้อนรับสู่ย่านของเรา
‎เป็นไงมาไงคุณถึงมาอยู่ที่นี่
‎บ้าน 657 บูเลอวาร์ดใช้พลังของมัน ‎ดึงดูดคุณเข้ามาเหรอ
‎ครอบครัวผมดูแลบ้าน 657 บูเลอวาร์ด ‎มาหลายสิบปี
‎และเพราะใกล้ถึงวันครบรอบ 100 ปีแล้ว
‎ผมมีหน้าที่เฝ้าดูและรอคอย ‎การกลับมาครั้งที่สองของมัน"
‎"มีคนเฝ้าดูบ้านนี้ในยุค 1920
‎และมีอีกคนที่เฝ้าดูในยุค 1960"
‎"ตอนนี้มันเป็นหน้าที่ของผม ‎คุณรู้ประวัติบ้านหลังนี้มั้ย
‎รู้มั้ยว่ามีอะไร ‎อยู่ในกำแพงบ้าน 657 บูเลอวาร์ด"
‎ผมอยากรู้ว่าอะไรนำคุณมาที่นี่
‎ผมเห็นแล้วว่าคุณเรียกช่าง ‎มาที่ 657 บูเลอวาร์ดเต็มเลย
‎เพื่อจะได้ซ่อมแซมห้องใต้ดินให้เสร็จ
‎ทำไมมันถึงถูกทิ้งไว้ในสภาพนั้นล่ะ
‎คุณอาจจะยังไม่กลัว แต่อีกไม่ช้าหรอก
‎มีอะไรอีกที่พวกเขาไม่ได้บอกคุณ
‎- โอเค ไปโรงเรียนได้แล้ว ‎- โอเค ไปกันเถอะ
‎เดี๋ยวจะไปโรงเรียนสายนะ
‎มาเร็ว ลูกๆ ไปกัน
‎คุณมีลูกสองคน ผมเคยเห็นพวกเขาแล้ว
‎จะมีลูกอีกมั้ย
‎ช่วยบอกแจ็คด้วยว่าวันนี้ผมไม่เข้า
‎ติดธุระครอบครัวน่ะ ขอบคุณ
‎"คุณต้องหล่อเลี้ยงบ้านด้วยเลือดหนุ่มสาว…"
‎ผมว่ามันดีกว่า
‎ความโลภเป็นสิ่งที่พาลูกๆ ของคุณมาที่นี่
‎เมื่อผมรู้ชื่อพวกเขา ผมจะเรียกพวกเขา
‎- ล่อพวกเขามาหาผม ‎- "ล่อพวกเขามาหาผม"
‎ผมเป็นใครน่ะเหรอ
‎แต่ละวันมีรถหลายร้อยคันที่ขับผ่าน
‎ผมอาจเป็นหนึ่งในนั้น
‎คอยมองดูคนที่เดินไปมา
‎ผ่านหน้าต่างของบ้าน 657 บูเลอวาร์ด ‎แต่ละวันให้ดี
‎- ผมว่าทางนี้นะ ‎- ผมอาจเป็นหนึ่งในนั้น
‎ทางนี้
‎นี่จะไม่ใช่ข้อความสุดท้าย
‎ยินดีต้อนรับ เพื่อนๆ
‎"ผมคือผู้เฝ้าดู"
‎ก่อนอื่น ผมอยากบอกว่า ‎คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่สบายใจ
‎ถ้าผมได้รับจดหมายแบบนั้น ‎ผมก็คงกลัวเหมือนกัน
‎ขอพูดให้เข้าใจนะ คุณตำรวจ
‎เราไม่ได้กลัว เราแค่โมโห
‎ผมเข้าใจ แต่ขอบอกข่าวดีนะ
‎เวสต์ฟิลด์น่าจะเป็น ‎เมืองที่ปลอดภัยที่สุดในอเมริกา
‎ผมประจำการมาหลายปีแล้วและที่ผ่านมา
‎ไม่เคยเกิดเหตุรุนแรงอะไรเลย
‎ไม่มีฆาตกรรม
‎มีคดีคนหายสองสามคดี แต่ก็แค่นั้น
‎คนหายเหรอ
‎พูดตามตรง ‎ผมว่าคุณไม่ตกอยู่ในอันตรายหรอก
‎และผมไม่แน่ใจว่าเราจะทำอะไรได้
‎ฉันว่าคุณทำได้เยอะเลยนะ
‎คุณวิเคราะห์ลายมือได้
‎ตรวจดีเอ็นเอจากแสตมป์กับซองที่พวกเขาเลีย
‎ใช่ เราทำแบบนั้นได้
‎ใช้เวลาประมาณเดือนนึง
‎แต่ถ้านั่นทำให้คุณสบายใจก็ได้เลย
‎แต่สัญชาตญาณผมบอกว่า ‎นี่เป็นแค่การแกล้งกัน
‎คนแบบไหนกันที่แกล้งแบบนี้
‎ฟังนะ รู้กันแค่นี้ ‎คุณมีเพื่อนบ้านที่ชื่อแจสเปอร์ วินสโลว์
‎เขาไม่มีอันตราย
‎มีคนโทรแจ้งเราเพราะเขาทำอะไรแปลกๆ
‎โยนกรวดใส่ประตู
‎หรือยืนทำแซนด์วิชหน้าตู้เย็นคนอื่น
‎เราเลยต้องคอยจับตาดูเขา
‎คุณคิดว่าเขาเป็นคนเขียนนี่เหรอ
‎เราจะทำแบบนี้นะ
‎เราจะตรวจดีเอ็นเอให้ ส่วนตอนนี้
‎เราจะจัดรถสายตรวจ ‎ให้แล่นผ่านทุกๆ สองสามชั่วโมง
‎เพื่อบอกว่าเราคอยดูแลคุณ
‎เรารู้ว่าคุณต้องพยายามอย่างหนัก ‎เพื่อหาเงินมาซื้อบ้านนั้น
‎เราเลยอยากให้คุณรู้สึกเป็นที่ต้อนรับ
‎เราอยากให้คุณรู้สึกปลอดภัย
‎และคุณปลอดภัยดี โอเคนะ
‎คุณว่าเขาหมายความว่าอะไร
‎ที่ว่าเราต้องพยายามหนัก ‎เพื่อหาเงินมาซื้อบ้านนี้ เขารู้ได้ยังไง
‎ว่าไง เพื่อนบ้าน
‎ไงครับ
‎ขอถามได้มั้ยว่าทำอะไรกันอยู่
‎ทำไมคุณถึงอยู่ในสวนของผม
‎- ผมดีนครับ ‎- ส่วนนี่มิตช์ ฉันมอรีนค่ะ
‎- เพื่อนๆ เรียกฉันว่าโม ‎- บิ๊กโม
‎และเราอยากรู้ว่าลูกสาวคุณจะช่วย ‎หยุดเล่นเปียโนได้มั้ย
‎หรือไม่ก็ซื้อคีย์บอร์ดมาเล่น ‎และใส่หูฟังเอา
‎ฟังนะ โทษที ผมไม่เข้าใจ
‎เพราะผมกับภรรยายังทำให้เธอ ‎เล่นเปียโนไม่ได้เลย
‎และเพื่อตอบคำถามที่คุณขึ้นเสียงใส่
‎เรากำลังทำสิ่งที่เราทำมาตลอด 20 ปี
‎ซึ่งก็คือออกมารับวิตามินดี
‎และเก็บอะรูกูล่าป่าที่ขึ้นตามรั้ว
‎เราเคยเรียกว่าร็อกเก็ต ‎เดี๋ยวนี้ให้ใช้ชื่อฝรั่งเศส
‎ต้องเรียกว่าอะรูกูล่า ‎ไม่งั้นจะโดนหาว่าเหยียดเชื้อชาติ
‎หรือไม่ก็เรื่องทัศนคติการเมืองบ้าบอนั่น
‎โอเค
‎ฟังนะ คุณอยู่ในที่ดินของผม
‎ฉันแค่เก็บอะรูกูล่า
‎ที่ฉันปลูกไว้และมันดันโตขยายมาฝั่งนี้
‎งั้นคุณช่วยเก็บอะรูกูล่าที่โตฝั่งคุณได้มั้ย
‎ฉันเพิ่งบอกไงว่ามันโตขยายมาฝั่งนี้
‎แสงอาทิตย์มันเป็นแบบนี้นะ ‎ได้แสง ได้แสง ไม่โดนแสง
‎ถ้าคุณเป็นอะรูกูล่า คุณจะเลือกอยู่ฝั่งไหน
‎วิชาพืชสวนพื้นฐานเว้ย เพื่อน
‎ว่าแต่ คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง
‎ช่องตรงพุ่มไม้นั่นไง พ่อนักสืบ
‎มันโหว่มา 50 ปีแล้ว
‎หมอนี่เป็นใครกัน
‎เขาได้ตรวจดูบ้านก่อนซื้อมั้ยเนี่ย
‎รู้มั้ย…
‎ถ้าคุณทำตัวน่ารักกว่านี้
‎คุณกับเรา
‎เราคงเป็นเพื่อนกันได้
‎เพราะคนแถวนี้
‎เราคอยดูแลกันและกัน
‎ตอนนี้ฉันจะคอยจับตาดูคุณแทน
‎มาเถอะ มิตช์
‎ไปทำสลัดที่โคตรอร่อยที่สุดในชีวิตเรากัน
‎ไม้ใบพวกนั้น ทำให้เราไม่แก่
‎ดีใจที่ได้คุยด้วยนะ
‎ไว้เจอกัน
‎เราจะยังคอยจับตาดูคุณอยู่
‎ทำไมเธอถึงซื้อเพียงพอนให้ลูกล่ะ
‎มันคือตัวเฟร์เร็ต
‎ก็แค่ให้เป็นรางวัลสำหรับการย้ายมาที่นี่
‎เจ้าตัวน้อยน่ารัก
‎ฉี่ไปทั่ว… เฟร์เร็ตนะ ไม่ใช่ลูกชายฉัน
‎บาย แคเรน ดูดีนะเธอ
‎- ไปบ๊วบเถอะ สเตฟานี ‎- อะไรนะ
‎- ค่ะ บาย ‎- บายจ้ะ พวกเธอ
‎จะบ้าตาย ฉันเอือมหล่อนเป็นบ้า
‎หล่อนพยายามมีอะไรกับแดร์เรน เจ้านายฉัน ‎และมันก็น่าอายมาก
‎เพราะอะไรรู้มั้ย
‎ยัยตัวร้ายคนนี้โสด ‎และตอนนี้หล่อนก็หุ่นดีที่สุด
‎ระวังไว้ แดร์เรน
‎จัดเขาเลย เธอ พร้อมนะ
‎ขอลูกยากๆ อุ๊ย เวรกรรม
‎พรีอุสไม่ดีตรงไหน
‎เปล่าหรอก
‎เปล่า คือว่า ก็แค่
‎เรื่องภาพลักษณ์ของคนเวสต์ฟิลด์ ‎เป็นเรื่องสำคัญน่ะ
‎เข้าใจ ฉันแค่อยากมีชีวิตดีๆ
‎เธอจะได้มีแน่
‎เธอมีได้นะ แต่เธอไม่ควรละอาย
‎หรือรู้สึกผิดที่อยากได้ชีวิตแบบนั้น
‎ฉันรู้ว่าลึกๆ เธอคงคิดว่า
‎"ฉันน่าจะอยู่อย่างสมถะ"
‎เพราะเธอเป็นศิลปิน แต่ช่างแม่งสิ
‎นี่คือสิ่งที่คนต้องการนะ
‎นี่แหละ นี่คือชีวิตที่พวกเขาต้องการ
‎ทั้งหมดนี่
‎เธอควรมีชีวิตแบบนี้ รู้มั้ยว่าทำไม
‎เพราะเธอรวย
‎ถ้าพูดกันตามตรง เราไม่ได้รวยนะ
‎เงินเดือนของดีนก็ใช้ได้ แต่…
‎และเขากำลังจะได้เป็นหุ้นส่วน
‎แต่เรา… คือว่า เรามีปัญหานิดหน่อย
‎ขอบคุณค่ะ
‎นี่เธอกำลังพูดถึง… เธอกำลังพูดถึง…
‎โทษที เธอกำลังพูดถึงปัญหาเรื่องเงินเหรอ
‎ใช่ คือว่า…
‎- จริงเหรอ ‎- ฉันไม่ควรพูดถึงมันเลย
‎แต่…
‎เวร
‎เธอก็รู้ว่ามันเป็นยังไง ลงทุนผิดพลาดไปสองครั้ง
‎รู้ตัวอีกที เราก็ใช้เวลาสิบปีต่อมา
‎พยายามฟื้นตัวขึ้นมา
‎ให้ตาย เข้าใจเลย
‎ชีวิตแต่งงานมันยากนะ
‎เธอก็รู้ใช่มั้ย
‎สามีเก่าเธอชื่ออะไรนะ
‎เขาชื่อริค บลัค
‎บลัค
‎ฉันรู้ เขาห่วยแตก
‎จริงๆ นะ เขา…
‎เขาขี้ขลาดตัวพ่อ และเขาไม่…
‎เขาไม่สามารถทำให้งูน้อย…
‎เขาทำให้งูน้อยผงาดไม่ได้
‎มันพังมาก เขาพยายามโทษฉัน
‎และมันทำให้ฉันรู้สึกไร้ค่า
‎วันหนึ่งเขาขับรถออกไป
‎แล้วก็ทิ้งฉันไปเลย
‎ตายจริง
‎และมันทำให้ฉันพังมาก
‎ฉันไม่ใช่คนใจร้ายนะ แต่ฉันคิดว่า
‎"ไปตายซะ ริค
‎ไปตายห่าซะ ไปตายเลย ‎ฉันจะทำให้คุณฉิบหาย"
‎รู้มั้ยฉันทำอะไร
‎ฉันแย่งบ้านหลังนั้นมาจากเขา
‎ฉันหาทางแย่งมันมา และตอนนี้มันก็เป็นของฉัน
‎และตอนนี้เขาก็ถังแตก
‎และรู้อะไรมั้ย ชีวิตฉันดีงามมาก
‎เธอก็ควรทำเช่นกัน
‎ขอถามอะไรหน่อยสิ
‎แต่อย่าบอกใครนะ
‎โอเค เมื่อสองวันก่อนเราได้รับจดหมายขู่
‎- อะไรนะ ‎- ใช่ เกี่ยวกับบ้าน
‎น่ากลัวมาก จ่าหน้าซองถึงเราเลย
‎บอกว่าพวกเขากำลังเฝ้าดูบ้านอยู่
‎พวกเขากำลังเฝ้าดูเรา
‎- ให้ตาย ‎- ใช่
‎นั่นน่ากลัวนะ ได้แจ้งตำรวจรึยัง
‎แจ้งแล้ว แต่พวกเขาบอกว่าทำอะไรไม่ได้มาก
‎ฉันไปคิดๆ ดู
‎และฉันคิดว่าอาจเป็นคนที่แพ้การประมูลบ้าน
‎เพราะคนทำอะไรแปลกๆ ‎เพราะเรื่องนั้นได้ใช่มั้ย
‎มีคนประมูลบ้านหลายคนนี่
‎เธอช่วยหาให้ได้มั้ยว่าพวกเขาเป็นใคร
‎เพราะนั่นจะช่วยได้มากเลย
‎ได้สิ
‎ดูนี่นะฮะ มันทำท่านี้ได้ นี่ไง ดูสิ
‎เอามันลงจากโต๊ะที คาร์เตอร์
‎- ดูนั่นสิ ท่ายากซะด้วย ‎- เห็นมั้ย เจ๋งเนอะ
‎- ใช่ ‎- ไม่ใช่ท่ายากเลย
‎มันก็แค่ยืนเพื่อกินอาหาร
‎ผมจะสอนมันนั่งถาดชักรอก
‎- ไม่ได้เด็ดขาด ‎- ระวังด้วยนะ
‎- นะครับ มันจะสนุกแน่ ‎- นี่
‎เราซื้อมันให้เขาเพื่อให้เขาสบายใจ ‎กับบ้านหลังนี้
‎และคุณก็เป็นคนตกลงให้ซื้อเฟร์เร็ตนะ
‎ผมห่วงเฟร์เร็ตต่างหาก ‎มันดูสบายใจกับบ้านเกินไปนะ
‎เอลลี่ ไปได้เสื้อตัวนั้นมาจากไหน
‎สายเสื้อในลูกโผล่ออกมา
‎- แล้วไงคะ ‎- ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
‎เรามีเพื่อนบ้านนะ
‎ระวังด้วยสิ เดี๋ยวคนอื่นจะมองลูกไม่ดี
‎- พ่อ ไม่เอาน่า ‎- อะไร
‎ขอบคุณ
‎จะซ้อมเปียโนแล้วใช่มั้ย
‎เป็นอะไรของคุณ
‎คุณไม่เคยเป็นแบบนี้เลย
‎จริงๆ นะ
‎เราเคยคุยกันเสมอ ‎เรื่องเลี้ยงลูกให้เป็นหญิงสาวที่เข้มแข็ง
‎ที่ภูมิใจกับเพศสภาพของตัวเอง
‎ก็เธอกำลังโตเร็วเกินไป
‎ไม่ต้องห่วงนะ เพื่อน ไม่ต้องกลัว ‎ไม่เป็นไรหรอก
‎แฮ่
‎คาร์เตอร์ มีอะไร
‎บ้าอะไรกันวะเนี่ย
‎ออกมานี่เลย
‎- พระเจ้าช่วย ‎- ลุกขึ้น
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ออกไปจากบ้านฉัน
‎- เขาอยู่ในนั้น ‎- อยู่ในถาดชักรอกเหรอ
‎อย่าเข้ามาในบ้านฉันอีก
‎กลับไปอยู่กรงหรือที่ไหนที่แกอยู่
‎หยุดนะ
‎ออกไป อย่ามาอีกเด็ดขาด
‎คุณทำอะไรน่ะ
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎ตายแล้ว อะไร… เขา…
‎- เขาอยู่ในถาดชักรอกเหรอ ‎- ใช่
‎ฉันต้องขอโทษมากๆ เลยค่ะ
‎เจ้าของคนก่อนอนุญาตให้เขาทำแบบนั้น ‎เขาไม่มีอันตรายนะ
‎ถ้าฉันเจอนายในบ้านฉันอีก ‎นายเจอดีแน่ แจสเปอร์ เข้าใจมั้ย
‎นี่คุณขู่เขาเหรอ เป็นบ้าอะไรของคุณ
‎ผมเป็นบ้าอะไรเนี่ยนะ
‎ผมไม่ใช่คนที่บุกเข้าบ้านคนอื่น ‎เพื่อนั่งถาดชักรอกนะ แม่คุณ
‎เจ้าของเก่าทุกคนไม่เคยว่าอะไรเขาเลย
‎เจ้าของบ้านทุกคนตลอด 60 ปี
‎สำหรับทุกคน ถาดชักรอกนั่น ‎เป็นงานชิ้นโปรดของบ้าน
‎พวกเขารักถาดชักรอกนั่น
‎และพวกเขาก็ชอบ ‎ที่แจสเปอร์ชอบไปเล่นในนั้น
‎และเพราะแบบนั้นสมาคมอนุรักษ์ ‎ถึงพยายามหนักมากเพื่อรักษามันไว้
‎ฟังนะ ผมไม่รู้จักคนที่มีถาดชักรอก
‎แต่ผมรู้จักคนที่คงไม่โอเค
‎กับการมีคนแปลกหน้าบุกเข้าบ้านไปนั่งในนั้น
‎นั่นแหละสิ่งที่ผิดปกติของยุคสมัยนี้
‎คำว่าเพื่อนบ้านไม่มีความหมาย ‎อย่างที่เคยเป็น
‎โอเค เอาเป็นว่าห้ามใครนั่งถาดชักรอกอีก
‎- ไม่ เดี๋ยว แบบนี้ดีกว่า ‎- โอเค จบนะ
‎ผมไม่อยากบอกคุณนะ
‎แต่เราจะปรับปรุงบ้านใหม่
‎ผมคิดว่าจะรื้อไอ้ถาดชักรอกบ้านั่นออกไป
‎อย่าเชียวนะ
‎ผมจะบอกสมาคมอนุรักษ์ไปว่า ‎เราไม่ต้องการถาดชักรอก
‎เพราะเราวางแผน ‎จะกินข้าวในห้องอาหารด้วยกัน
‎เหมือนครอบครัวปกติ
‎ไม่ใช่ให้ส่งไปตามชั้น ‎อย่างที่พวกเขาทำกันในสมัยพระเจ้าเหา
‎เข้าใจแล้ว สิ่งที่คุณคิดมันช่างลบหลู่
‎ประวัติศาสตร์อเมริกาจริงๆ
‎แล้วคุณกะจะทำอะไรกับบ้านนี้อีกล่ะ
‎จะโค่นต้นไม้น่ารำคาญพวกนี้ด้วยมั้ย
‎ใช่ ผมจะโค่นต้นไม้น่ารำคาญพวกนี้
‎ไม่ค่ะ
‎- อย่าได้คิดเชียวนะ ‎- ตอนนี้เราจะทำ ผมจะได้ทำให้…
‎ให้ตายสิ
‎เห็นต้นโอ๊กตรงนั้นมั้ย
‎นั่นต้นโอ๊กซอว์ทูธ
‎- ใกล้จะมีอายุครบ 100 ปีแล้ว ‎- เธอบ้าไปแล้ว
‎ต้นไม้นั้นเป็นส่วนสำคัญของชุมชนนี้
‎สิ่งที่คุณจะไม่มีวันเป็น
‎- พวกยัปปี้สองคนย้ายเข้ามา… ‎- เธอเรียกเราว่ายัปปี้เหรอ
‎คิดว่าตัวเองทำอะไรได้ตามใจชอบ
‎ต้นไม้มีความทรงจำนะ
‎และพวกมันก็คุยกันผ่านราก
‎นั่นไม่ใช่นิยายวิทยาศาสตร์นะ ‎มันคือความจริงทางวิทยาศาสตร์
‎และมันเกิดขึ้นแล้ว เมื่อสองสามเดือนก่อน
‎คู่รักยัปปี้นิสัยเสียมาที่นี่
‎ตัดต้นสุดาจีอายุ 90 ปีทิ้ง
‎ไม่ได้ขออนุญาต ไม่เอาไม้มาทำเปลเด็กด้วยซ้ำ
‎ทุกคนรู้ดีว่าต้นโอ๊กสุดาจี ‎เหมาะเอามาทำเปลเด็กที่สุด
‎โอเค รู้อะไรมั้ย คุณจะแสดงเป็น
‎คนบ้าเพ้อเจ้อก็ตามใจ
‎แต่ผมขอเชิญคุณออกจากบ้านผม ‎แล้วไปบ้าที่บ้านคุณนู่น
‎- ตลกมากเลย ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ราตรีสวัสดิ์
‎ระวังตัวไว้นะ พ่อคนตลก
‎อะไรนะ
‎ฉันจับตาดูคุณอยู่
‎ไม่ต้องไปสนหรอก มาเถอะ
‎เราจะติดสัญญาณกันขโมย
‎อย่าตัดต้นไม้นะ
‎หวัดดีครับ ผมดาโคตา ‎จากแวนการ์ดเซเคียวริตี้โซลูชันส์
‎หวัดดี เข้ามาสิ
‎ครับ ขอบคุณ
‎- ติดเซ็นเซอร์ประตูหน้าต่างทุกบาน ‎- ได้ครับ
‎ก็แค่นั้นค่ะ
‎เธอคิดว่าข้างนอกควรติดกล้องกี่ตัว
‎น่าจะสิบครับ
‎สามตัวด้านหน้า ข้างละสองตัว ‎แล้วก็ด้านหลังอีกสามตัว
‎- ประมาณนั้นครับ ‎- โอเค
‎- นั่นอาจเยอะเกิน ‎- ไม่เป็นไร เยอะน่ะดีแล้ว
‎ดีครับ จะใช้เวลาติดตั้งไม่นาน
‎- ผมแค่ต้องสั่งของบางชิ้น ‎- ฟังนะ ต้องขอถามหน่อย
‎นายว่าทั้งหมดจะราคาเท่าไหร่ ประมาณดูน่ะ
‎ประมาณเหรอ
‎ประมาณ…
‎น่าจะ 7,000 ดอลลาร์ครับ
‎พูดจริงเหรอ
‎ผมเช็กให้อีกรอบได้นะครับ
‎ไม่เป็นไร 7,000 ดอลลาร์ก็โอเค
‎บริษัทอยู่ไหวได้ยังไง คิดเงินน้อยขนาดนี้
‎พอดีเป็นบริษัทใหม่น่ะครับ
‎ผมยังพยายามเจาะตลาดนี้อยู่
‎- นี่บริษัทเธอเหรอ ‎- ครับ
‎เดี๋ยวนะ เธออายุเท่าไหร่
‎เพิ่งจะ 19 ครับ
‎แต่ผมสนใจเรื่องพวกนี้มาตลอดน่ะ
‎พวกของเทคโนโลยี คอมพิวเตอร์…
‎รู้อะไรมั้ย ตกลงตามนั้น เราจ้างนาย
‎- ขอบคุณครับ ‎- โอเค เจ็ดพันนะ
‎- ไม่เกินนี่แล้วนะ ‎- ตกลงครับ
‎โอเค ดีมาก
‎ไปเดินดูรอบๆ นะ ฉันไปทำงานสายแล้ว
‎โอเค ขอบคุณครับ ดีใจที่ได้เจอคุณทั้งคู่นะ
‎ไง
‎นายเป็นใคร
‎แค่ช่างสัญญาณกันขโมย
‎แล้วเธอจะไปไหนเหรอ
‎อย่าคิดทะลึ่งเชียว ‎ฉันอายุต่ำกว่าเกณฑ์นะ โรคจิต
‎(วซซ ‎แวนการ์ดเซเคียวริตี้โซลูชันส์)
‎หมายความว่าไงที่คุณทำอะไรไม่ได้
‎- คุณไม่รู้ว่ามีคนงัดเข้ามา ‎- คุณ…
‎ประตูทุกบานล็อกหมด ‎ไม่มีร่องรอยการงัดเข้ามา
‎ฟังนะ ผมรู้คุณไม่พอใจ ‎แต่อย่าเพิ่งด่วนสรุปกันเลย
‎ที่เรามีก็แค่ศพเฟร์เร็ต
‎จะบอกว่ามันฆ่าตัวตายเหรอ
‎ผมจะบอกว่า ผมไม่รู้
‎มันหลุดออกจากกรง มันหนีออกมาใช่มั้ย
‎บางทีมัน…
‎ไม่รู้สิ วิ่งชนกำแพงมั้ง
‎คุณคิดว่าเฟร์เร็ตน้ำหนักเท่าไหร่
‎สักครึ่งกิโลได้มั้ย
‎น่าจะนะ ใช่
‎แล้วคุณคิดว่า ‎เฟร์เร็ตที่คิดฆ่าตัวตายต้องวิ่งเร็วแค่ไหน
‎เพื่อที่จะชนกำแพง
‎ให้แรงพอที่จะระเบิดสมองตัวเอง
‎- ดีน… ‎- หมอนี่เป็นบ้าอะไร
‎- คุณแบรนน็อค ผมกำลังทำหน้าที่ผมอยู่นะ ‎- แต่คุณไม่ได้ทำ
‎ถ้าคุณทำ คุณก็ต้องไปจับไอ้โรคจิต
‎ที่อยู่ข้างบ้านแล้ว
‎เมื่อวานเขาทำอะไร
‎ใจเย็นๆ
‎นี่เป็นการสอบสวนที่จะดำเนินการต่อเนื่อง
‎และเมื่อคืนก็มีสายตรวจ ‎ขับผ่านบ้านคุณสามครั้ง
‎สี่ทุ่ม เที่ยงคืน ตีสอง
‎ทีนี้ ถ้าคุณอยากให้รถสายตรวจ ‎ขับผ่านทุกชั่วโมง
‎ผมก็ยินดีจัดให้นะ
‎ในตอนนี้ คุณมีช่างสัญญาณกันขโมยอยู่ชั้นบน
‎ดังนั้น ติดตั้งให้เรียบร้อย ‎แล้วเราถึงคุยเรื่องขั้นตอนต่อไปได้
‎ขอบคุณสำหรับกาแฟ ไม่ต้องเดินไปส่ง
‎ผม…
‎ไงจ๊ะ
‎น้องเป็นยังไงบ้าง
‎เขาโอเคค่ะ แค่อยากอยู่คนเดียว
‎เอลลี่ ทาลิปสติกอีกแล้วเหรอ
‎โอเค เอาจริงนะ หนูอยู่แต่ในห้อง
‎หนูไม่ได้จะไปไหนสักหน่อย
‎หนูทำอะไรก็ได้ในห้องหนูนะพ่อ
‎ที่จริง…
‎ดีน…
‎ก็แค่ลิปสติกเอง ปล่อยแกไปเถอะ
‎ผมจะไปทำงาน
‎- ชอบลิปสติกจัง ‎- หุบปากเลย โรคจิต
‎ผมกลับดึก ผมรู้
‎ลูกชายผมเป็นไงบ้าง
‎ไม่พูดเลย นั่งจิ้มอาหาร
‎ผมจะไปดูเขาหน่อย
‎ไง ลูกรัก
‎เจ๋งดี
‎ลูกรู้สึกยังไงบ้าง เป็นอะไรไป
‎มีอะไร
‎- พ่อฮะ ‎- ว่าไง
‎พ่อดูแลให้เราปลอดภัยได้ใช่มั้ย
‎(กดรหัส)
‎เยี่ยม ชนหมัดหน่อย
‎โอเค
‎- ราตรีสวัสดิ์ฮะพ่อ ‎- จ้ะ
‎- ผมรักพ่อ ‎- พ่อก็รักลูก
‎- ฝันดี ลูกรัก ‎- ฝันดีค่ะพ่อ
‎ไอ้พวกเวรเอ๊ย
‎นี่แคเรนพูด โปรดฝากข้อความ
‎ไง นอร่านะ โทษที ฉันรู้ว่ามันเช้าไป
‎แต่ฟังนะ ฉันสงสัยว่าเธอเจอข้อมูลเกี่ยวกับ
‎คนประมูลบ้านเจ้าอื่นรึเปล่า
‎ช่วยโทรกลับหาฉันด้วยนะ โอเค
‎และฉันมีข่าวน่าตื่นเต้นจะบอกด้วย
‎ขอบคุณที่ยอมพบฉันวันนี้ค่ะ
‎ฉันอยากสมัครเป็นสมาชิก
‎(คุณแบรนน็อค ‎657 บูเลอวาร์ด เวสต์ฟิลด์)
‎คุณและคุณนายแบรนน็อค
‎ผมดีใจที่ตอนนี้ผมรู้ชื่อพวกคุณแล้ว
‎และชื่อของหนุ่มสาวที่คุณนำมาให้ผม
‎คุณพูดชื่อพวกเขาบ่อยมาก
‎เอลลี่ คาร์เตอร์
‎เอลลี่เป็นนักเปียโนคนสวยที่มีนิ้วเรียวงาม
‎บ้าน 657 บูเลอวาร์ดดีใจที่คุณมาอยู่ที่นี่
‎หลายปีแล้วที่ไม่มีคนหนุ่มสาว ‎เดินไปมาในบ้านหลังนี้
‎คุณได้เจอความลับทั้งหมดของบ้านรึยัง
‎หนุ่มสาวจะเล่นในห้องใต้ดินมั้ย
‎หรือพวกเขากลัวเกินกว่าที่จะลงไปตามลำพัง
‎เป็นผมก็คงกลัวมากเลย
‎มันอยู่ไกลจากส่วนอื่นๆ ของบ้านมาก
‎ถ้าคุณอยู่ข้างบน ‎คุณคงไม่มีวันได้ยินเสียงพวกเขากรีดร้อง
‎เกิดอะไรขึ้นฮะ
‎พวกเขาจะนอนในห้องใต้หลังคา
‎หรือพวกคุณทุกคนนอนที่ชั้นสอง
‎ใครได้ห้องนอนที่หันหน้าไปทางถนน
‎ผมจะได้รู้ว่าใครอยู่ห้องไหนบ้าง
‎จากนั้นผมจะวางแผนได้ง่ายขึ้น
‎หน้าต่างและประตูทุกบานของ ‎บ้าน 657 บูเลอวาร์ดทำให้ผมเห็นคุณ
‎และติดตามคุณตอนคุณเดินไปมาในบ้าน
‎ผมเป็นใครน่ะเหรอ
‎ผมคือผู้เฝ้าดู
‎ที่ดูแลบ้าน 657 บูเลอวาร์ด
‎มากว่าสองศตวรรษแล้ว
‎ครอบครัวก่อนหน้านี้ส่งต่อบ้านให้คุณ
‎มันถึงเวลาที่พวกเขาต้องไป ‎และพวกเขาก็ใจดียอมขายตอนผมบอกให้ทำ
‎ตอนนี้บ้าน 657 บูเลอวาร์ดเป็นหน้าที่ของผม
‎ดีน
‎ชีวิตผม ความคลั่งไคล้ของผม
‎และตอนนี้คุณเองก็เช่นกัน ‎ครอบครัวแบรนน็อค
‎ยินดีต้อนรับสู่ผลิตผลแห่งความโลภของคุณ
‎ความโลภเป็นสิ่งที่ทำให้สามครอบครัว ‎มาที่บ้าน 657 บูเลอวาร์ด
‎และตอนนี้มันก็นำคุณมาให้ผม
‎ยินดีต้อนรับ
‎รู้ไว้นะว่าผมจะเฝ้าดูอยู่
‎คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ