SERIAL NETFLIX
O co chodzi z tymi zdjęciami?
Miren, to poważna sprawa.
Dlaczego Foster miał twoje zdjęcia w sejfie?
Twój fotograf został sfajczony.
Myślicie, że go zabiłam?
Jego i Luque’a?
- Chcę wiedzieć, co się dzieje. - To nie marnuj na mnie czasu.
- Zacznij szukać Amayi. - Możesz przestać kłamać?
Nie kłamię.
Luque był w więzieniu tylko dziewięć lat.
To nie jest sprawiedliwość.
Służby więzienne mówiły,
że poza prawnikami miał jednego gościa.
Tylko jednego gościa.
- Byłam u niego trzy lata temu. - Po co?
Dla historii.
O tym, co robił. O gwałtach.
Nic mi nie powiedział.
Oskarżasz mnie o coś czy mogę iść?
Miren.
Miren, co się stało? Dostałem telefon z gazety.
Proszę, zabierz mnie do domu.
Luque wyszedł z więzienia kilka miesięcy temu. Skąd znał Fostera?
Obaj są podejrzani w sprawie zniknięcia Amayi.
Obaj są skazanymi pedofilami.
Obaj znają reporterkę Miren Rojo.
Znajdźmy jego historię wyszukiwania.
Dostaliśmy raport od informatyków?
Nie wiem, znowu mi się zawiesił.
Zobaczmy.
Do kogo dzwonisz? Jest późno.
- Opieprzę informatyka. - Nie, ja to zrobię.
Ostatnio oglądałem program o zwierzętach.
Żarłacz biały śpi w czasie pływania.
A delfiny nie śpią.
I zacząłem sobie myśleć.
Pomyślałem o tobie.
Dlaczego o mnie?
Jak często sypiasz?
Świetnie.
Piętnaście minut temu wysłali nam wszystkie dokumenty.
Nie moja wina.
Cholera jasna.
Myślisz, że ta kobieta, Iris Molina,
jest zamieszana w zniknięcie Amayi?
Nie wiem.
Sprawdziłam ją w Google, w społecznościówkach… Nic nie ma.
Iris Molina jest jak duch.
Porozmawiam z nią jutro.
Czemu nie powiedziałaś policji prawdy o Luque’u i Fosterze?
Nie mamy nic do ukrycia.
Rozmawiałaś z nimi tylko o Slide, prawda?
Tak.
Mam iść jutro z tobą?
Nie, Eduardo.
Wolałabym iść sama.
Dam ci się wyspać.
Eduardo.
Dzięki za wszystko.
Luque i Foster zostali oskarżeni o donosicielstwo.
Dlatego zginęli.
Nie współpracowali z nami.
Ktokolwiek to napisał, kłamał, bo chciał ich śmierci.
„Kapusie na Costa del Sol”.
O co chodzi ze Slide?
To stara, nielegalna strona porno.
Musimy się dowiedzieć, który komputer wysłał wiadomość.
Cholera!
ÁLVARO MARTÍN I ANA NÚÑEZ, RODZICE AMAYI PORWANEJ W 2010 ROKU
Co czujecie po tym nagraniu?
Nie straciliśmy nadziei.
Dlatego oferujemy pieniądze każdemu, kto nam pomoże.
Za wszystko, co pomoże nam znaleźć córkę.
Pomoc od ludzi to podstawa.
Otrzymaliśmy wiadomość z ostatniej chwili.
Policja potwierdziła, że w przyczepie
koło Coín w Maladze znaleziono dwa ciała.
To James Foster i David Luque.
Zostali zamordowani z zimną krwią.
Wiedzieliście?
Nie mieliśmy pojęcia.
Myślicie, że to ma związek z ostatnim nagraniem?
Przykro mi, ciężko powiedzieć.
Dziś policja przesłuchała reporterkę z Diario Sur jako podejrzaną.
To Miren Rojo. To ona otrzymała nagrania.
Myślicie, że jest zamieszana w porwanie?
To jedna z reporterek, która od początku śledziła sprawę Amayi.
Kto to ujawnił?
Nie wiadomo, czemu ją przesłuchiwano,
ani jak jest powiązana z wydarzeniami.
Kontaktowaliście się z nią?
MAMA
Cóż…
My… No bo…
Co powiedziała policja?
Na razie nie mamy więcej informacji.
Pragniemy przypomnieć naszym widzom,
że to najnowsze nagranie Amayi.
Jeśli ktoś ma jakieś informacje,
prosimy o kontakt z komisariatem.
NIEODEBRANE: EDUARDO, MAMA, DIARIO SUR, LUCI, INSPEKTOR MILLÁN
Wszystko gra?
Wejdź.
Tam, po prawej.
Nie odbierasz od przyjaciół? Dzwoniliśmy od rana.
Wyciszyłam telefon.
Musimy zadać ci kilka pytań.
Na jaki temat?
Nie dość jej wczoraj zaszkodziliście?
W porządku. Chcę pomóc.
Wiesz, kto mógł ich oskarżyć?
Kto zrobił zdjęcia?
Nie.
Te wiadomości zostały wysłane z biblioteki publicznej.
Niedaleko stąd.
Nie wiem, kto wysłał te wiadomości.
Ale nie szkoda mi tych drani.
Spotkało cię coś okropnego.
W mojej pracy często się to zdarza.
Wiele ofiar stało się zabójcami.
Czasem granica między zabójcą a ofiarą jest bardzo cienka.
Jeśli ją przekroczysz, dopadnę cię.
Będę cię ścigać. Nie dam ci spokoju.
Rozumiesz?
Chodźmy.
Co powiecie o jej aresztowaniu?
Wyjaśniam, że Miren Rojo nie była zatrzymana.
Policja poprosiła ją o współpracę.
- Dziękuję. - Proszę. Chwileczkę.
Tam jest moje auto.
Daj kluczyki. Spotkamy się na deptaku.
Dzięki.
Wczoraj mówiono o reporterce Miren Rojo,
dziennikarce najbardziej zaangażowanej w sprawę Amayi Martín.
Wczoraj policja przesłuchała…
- Hej, Eduardo. - Cześć, Cristino.
Ostatnie pytanie.
Dziękuję.
Coś nie tak?
Nie.
Jadę.
Ktoś musi szukać Amayi.
Miren.
Uważaj, dobrze?
ZADZWOŃ
Ostrożnie, w środku są pszczoły.
Żądlą w przypadku zagrożenia.
W czym mogę pomóc?
Jestem Miren Rojo.
Jestem reporterką.
Reporterką?
Piszę artykuł o ludziach, którzy żyją w odosobnieniu.
W mieście mówiono mi o pani.
Mogę wejść i zadać pani kilka pytań?
Dziękuję, ale nie chcę być w artykule.
Chwileczkę.
Szef naciska, żebym skończyła ten artykuł.
Odmówiłam.
Cholera.
Przepraszam.
Nie przywykłam do gości.
Czasem bywam niegrzeczna, ale…
Jeśli to tylko kilka pytań, to proszę.
Dziękuję bardzo.
Trudno było znaleźć to miejsce, kilka razy się zgubiłam.
Pani z daleka?
Z dość daleka.
Proszę usiąść.
Bałabym się mieszkać tu sama.
Wciąż się przyzwyczajam. Mój mąż zmarł kilka miesięcy temu.
Bardzo mi przykro.
W jakiej gazecie pani pracuje?
W Diario Sur.
Przepraszam, nic nie zaproponowałam. Może wody albo kawy?
Poproszę kawę, jeśli można.
To zrobię kawę.
Mogę nagrać rozmowę?
Śmiało.
Od dawna pracuje pani w gazecie?
Wygląda pani młodo.
Kilka lat.
Co pani uprawia na polu?
Mamy mały ogródek. I drzewa owocowe, ule.
Mój mąż sprzedawał miód spółdzielniom.
Czy to pani mąż?
Santiago.
Santiago Vallejo, najlepszy facet świata.
- Mogę zdjęcie? - Tak, przepraszam.
Nie mieliście dzieci?
To ważne dla artykułu?
Chodzi o kontekst.
Nie.
Nie mieliśmy dzieci.
Chispa!
Chispa, chodź tu.
Chispa, chodź.
Często…
bywa pani w mieście?
Chispa, chodź!
Wszystko gra?
Przepraszam, zagapiłam się.
Chyba skądś panią znam.
Tak, skądś panią znam.
Jest pani reporterką, która śledziła sprawę tej…
zaginionej dziewczyny, jak jej tam?
Amaya Martín.
Właśnie.
Amaya Martín.
Biedna dziewczynka.
I oczywiście biedni rodzice.
Chispa.
Chispa, chodź tu.
Chispa, przestań. Chispa.
To mój pies.
Zamknęłam ją, szaleje przy gościach.
Zamknij się!
Ależ
to żaden problem.
Może ją pani wypuścić. Kocham zwierzęta.
- Naprawdę? - Jasne.
Dobrze.
Chispa to grzeczna sunia.
Teraz mamy tylko siebie.
Jest pani głodna? Coś przygotować?
Nie trzeba, dziękuję.
W porządku, skarbie.
Chispa, chodź.
Chispa, chodź tu.
Dobrze. Chodź tu.
Chodź tu.
Zejdź na dół.
Chodź ze mną. Chodź.
Nie bój się, chodź.
Przepraszam, nalałam sobie wody.
Nie szkodzi.
Cześć.
- Ile ma lat? - Dość dużo.
To już starsza pani.
Mój mąż bardzo ją kochał.
Zostawił mnie samą.
Spędziłam w tym domu pół życia. Nie chcę odchodzić.
Myśli pani o sprzedaży?
Nie wiem.
Powinnam sprzedać wszystko.
Ale…
chyba jeszcze się z nim nie pożegnałam.
Przepraszam.
W porządku.
Jestem w rozsypce. Przepraszam.
Dobrze.
Muszę już iść.
Chcę wrócić do Malagi o przyzwoitej godzinie.
Nic więcej pani nie trzeba?
Chyba mam wszystko.
Dziękuję za życzliwość.
Jeśli boi się pani psa, mogę ją znowu zamknąć.
Ależ nie.
Wszystko w porządku.
Dziękuję.
INSPEKTOR MILLÁN
- Czego chcesz? - Chyba ją znalazłam.
- Kogo? - Amayę.
- Naprawiała magnetowid. - Uspokój się. O kim mówisz?
To kobieta. Iris Molina.
Miren.
Miren, coś przerywa.
Ma na sobie ten sam szalik.
- Jaki szalik? - To ona, Belén.
Porwała Amayę.
Taśmy dostarczał mężczyzna.
To nie ma znaczenia. To mógł być jej mąż.
- Miał na imię San… - Coś przerywa.
Belén, słyszysz mnie?
Miren.
Niech to. Gdzie jesteś?
Belén!
Przepraszam, mamo. Hałasowała.
Coś nie tak, mamo?
- Czego ona chciała? - Cholera!
Kim była?
Jest złą osobą?
Tak. Chce nas skrzywdzić.
Skończ się pakować. Wyjeżdżamy.
- Teraz? - Jazda!
Nie chcę wyjeżdżać.
- Boję się. - Musisz być odważna, skarbie.
A co z Chispą?
Wrócimy po nią.
Daj mi torbę. Wsiadaj.
- Halo? - Miren, gdzie jesteś?
Zabiera ją.
- Zabiera Amayę. - Jedziemy.
Ostatni adres Iris Moliny jest niedaleko Parauty.
Jest w furgonetce. Nie widzę rejestracji.
- Nie zbliżaj się. - Wyślę moją lokalizację.
- Śledzę ją. - Miren, nie.
Przepraszam.
Bardzo mi przykro.
Czemu ci przykro?
Usłyszysz okropne rzeczy o mnie i o tym, co zrobiłam, ale…
to dlatego, że cię kocham. Zawsze cię kochałam.
Wiesz o tym, prawda?
Tak, mamo. Przestań.
Śledzą nas.
Kurwa, nie widzę.
Dlaczego?
Nie pozwolę im nas rozdzielić.
Kochanie.
Moje maleństwo. Nie pozwolę na to.
Świat jest okrutny, wiesz?
Przysięgam, próbowałam cię chronić.
Mamo?
Co robisz?
Mamo!
Nie! Co robisz?
Mamo!
Nie! Mamo!
Mamo!
Mamo, obudź się!
Mamo, no już. Musisz się obudzić.
Mamo!
Mamo, obudź się.
Niech księżyc oświetla twą noc. Niech światło cię oświetla.
Mamo, obudź się!
Obudź się!
Amaya!
Nie podchodź.
Zostaw moją mamę. Zostaw mnie!
Spokojnie.
- Od dawna cię szukam. - Nie zbliżaj się!
Nie zbliżaj się!
Jesteś Amaya Martín.
Porwano cię dziewięć lat temu.
Nie. Mam na imię Julia!
Jesteś kłamczuchą.
Chcesz mnie skrzywdzić.
Skrzywdziłaś moją matkę.
Moją matkę!
Proszę, uspokój się.
Uspokój się.
Amayo, proszę, zaufaj mi.
Mam na imię Julia!
Nie!
- Uspokój się! - Nie!
Uspokój się!
- Poinformują pana. - Wezwała mnie policja.
Kazali mi przyjść do pana po informacje.
- Spokojnie. - Gdzie jest?
Jesteśmy rodzicami Amayi Martín. Chcemy zobaczyć córkę.
Ano.
Jej grupa krwi i odciski palców się zgadzają.
Czekamy na wyniki badań DNA,
ale to pewne.
To Amaya.
Cześć.
Lepiej jeszcze nie wchodźcie.
Dziesięć lat była w odosobnieniu i musi wszystko zrozumieć.
Skarbie.
Miałaś szczęście.
To powierzchowna rana.
Mogę iść?
Kiedy przyniosą antybiotyki.
Zaraz wrócę.
Mogłaś zginąć.
Co się stało?
Dlaczego ją porwali?
Rozmawiałem z policją. Wciąż prowadzą śledztwo.
Wiedzą tylko, że Iris Molina była pacjentką mamy Amayi.
Od lat bezskutecznie próbowała
zajść w ciążę.
Była o krok od samobójstwa.
Kilka razy przechodziła terapię.
Bez skutku.
Odebrała lekarce to, czego sama nie mogła mieć.
POLICJA
- Co tam, Chaparro? - Jestem w aucie Miren.
Wiesz, co tu mam?
- Aparat z teleobiektywem. - Włącz go.
Dobra.
Zobaczmy.
To musi być aparat, którego szukamy.
- Widzisz zdjęcia? - A niech to cholera.
Nie ma karty pamięci.
Ktoś musiał ją zabrać.
Miren.
Widziałem.
Widziałem zdjęcia.
Idziemy?
Idziemy.
Miren, chcemy wiedzieć, co się stało.
Proszę nas przepuścić. Proszę.
Proszę.
Cześć, mamo.
Nic mi nie jest. Wybacz, że nie dzwoniłam.
W porządku, mamo. Nic mi nie jest.
Proszę, nie płacz.
Może spędzimy razem kilka dni?
Dali mi parę tygodni wolnego w pracy.
MALAGA
Mogłybyśmy razem iść na miasto.
Muszę odpocząć.
Przyjadę, dobrze?
Będzie super.
Tak, mamo, słucham.
UWIERZ W SIEBIE
Tędy.
Zostawię was z nią samą.
Dziękuję.
Mamy dużo miodu.
Mój mąż zbiera do 50 wiader rocznie.
Cześć, skarbie.
Dzieci uwielbiają go tak samo jak ja. Uważaj na pajęczynę!
Co oglądasz?
Na pomoc! Ratunku!
Amayo.
Amayo, kochanie.
Julio.
Możemy pooglądać kreskówki z tobą?
„W dniu, w którym zostałam zgwałcona, wpadłam w otchłań.
Ciężko z niej wyjść.
Przez jakiś czas nie mogłam.
Nikt nie wiedział, gdzie znaleźć zaginioną
Amayę Martín.
I nikt nie wiedział, gdzie jest Miren Rojo sprzed dekady.
Dziewczyna, która została napadnięta. Dziewczyna w mroku.
Wiele razy oglądałam taśmy, które Iris wysłała rodzicom,
by wiedzieli, że ich córce nic nie jest.
Na końcu każdego nagrania
ekran wypełniał się wiecznym białym szumem.
Zawsze widziałam Amayę w tym śniegu.
Jakby dziewczynka, której szukałam, zamieniła się w śnieg.
Nie taki, który rozpływa się w ciepłych palcach,
ale taki, którego nie da się złapać”.
Dziękuję. To było świetne. Poruszyło mnie.
Dziękuję bardzo.
Przepraszam.
Zjemy kolację?
Jak sobie życzysz. Jesteś gwiazdą.
- Do widzenia, dziękuję. - Miren, czekaj.
Ktoś to dla ciebie zostawił.
Dla mnie? Kto?
Nie wiem.
DO MIREN ROJO
POBAWIMY SIĘ?
KSIĘGARNIA
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz