SERIAL NETFLIX
Co tam robiłaś, Miren?
Złożyłam już zeznania.
Trzy razy.
Przyszłam tylko zadać kilka pytań.
Skoczył bez ostrzeżenia na moich oczach.
Niepotrzebnie poszłaś sama.
Jedź do domu.
Belén!
Dzieciak wyskoczył po telefonie.
Co się stało?
Nie mogę ci nic powiedzieć.
- Wydamy komunikat prasowy. - Czy to miało związek z Amayą?
Dwa lata temu policja nic dla mnie nie zrobiła.
Nie pomogliście mi.
Byłam z tym sama.
Zrobicie to samo tej rodzinie?
Tej dziewczynce?
Miren!
Chodźmy.
Trzeba było do mnie zadzwonić.
Rozmawiałem z moim kontaktem z policji.
Byli niebezpieczni, Miren.
Nagrywali pornografię dziecięcą i ją rozprowadzali.
Kiedy to się skończy?
Co?
Dranie jak David Luque.
Jak jego syn.
Kiedy z nimi skończymy?
Teraz skurwiel płacze.
Syn sprowadzał dziewczyny do mieszkania jego żony.
Tam je odurzali i gwałcili.
- Sprawdziłeś jego alibi? - Tak. To nie on.
To obrazy z monitoringu ze sklepu przy ulicy Garcíi Abrila.
Widać, jak kupuje parasol na paradzie.
Jego syn mógł ją porwać.
Grał w gry z przyjaciółmi. Sprawdziliśmy.
Do dupy.
Widziałam coś w komputerze, nim Samuel to usunął.
Wyglądało to tak.
Jak ikona.
Widziałeś to kiedyś?
Nie.
Dzieciak był przerażony.
Miren,
zapomnij.
Miał sieć z pornografią dziecięcą.
Kto to oglądał?
Kim byli ich klienci?
Końcowi.
Napiszę artykuł o Davidzie Luque.
O jego synu.
- Może to ma związek z porwaniem. - Nie.
Zachowaj dystans.
Nie rób z tego sprawy osobistej.
Kazałem ci trzymać się z daleka.
To dla twojego dobra.
Musisz myśleć o sobie.
Halo?
Ano.
Co się dzieje?
To nie był David.
Dzwoniła pani inspektor.
On jej nie ma.
Dzięki.
Miren.
Czego chcesz?
Możesz ze mną porozmawiać.
Jeśli robił coś takiego, zasłużył na śmierć.
Porozmawiać o tobie. O tym, co się stało.
Nie wyobrażam sobie, przez co przeszłaś.
Ale cię wspieram.
Jeszcze raz dziękuję.
SZEŚĆ LAT PO ZAGINIĘCIU AMAYI
Nie da się tego namierzyć.
- Nic nie znalazłeś? - Nie.
Słuchajcie.
Cyfrowe nagrania zawierają metadane, które pokazują datę, godzinę
i lokalizację nagrania.
Ale VHS nie.
Nic.
- Wiemy, czy nagrano to w Hiszpanii? - Nie. Ale spójrzcie na to.
Każde urządzenie zostawia ślady na taśmie.
- Nie ma dwóch takich samych. - Jakiego użyli?
To magnetowid Sanyo.
Powiedziałbym, że z 1985 roku.
Ile zajmie odnalezienie jej?
- Miał sieć z pornografią dziecięcą. - Kto to oglądał?
Kim byli ich klienci? Końcowi.
Ta taśma, pokój…
Macie jakieś wskazówki?
Widziałam coś w komputerze, nim Samuel to usunął. Jak ikona.
Zapomnij.
Liczba przypadków przemocy domowej wzrosła o 10,6% w 2016 roku,
do 142 893…
Nie zrobiłaś kopii, Miren?
Nie.
Nie rozumiem.
Jak mogłaś nie zrobić kopii?
Nie możemy nic opublikować.
Tajemnica postępowania.
Widziałaś nagrania? Widziałaś dziewczynkę?
Nie jesz skórki?
Ta historia to bomba i nam ją przysłali.
Spadła z nieba.
Trzeba było najpierw mi to pokazać.
Paco, opublikowałbyś to.
Chcę uratować Amayę.
To strony, na których można kupić takie rupiecie.
Śledztwo zajęłoby miesiące.
Nie mamy personelu. Rozmawiałeś z komendantem?
Zapytał centralę, ale pewnie go wyśmieją.
To nie ma sensu, Chaparro.
Co nie ma sensu?
Po co ryzykować wpadkę po takim czasie od porwania?
Po co wysyłać kasetę?
Porywacz jest pieprznięty.
Nie.
- Wysłał taśmę w jej urodziny. - Co z tego?
To zbyt osobiste. Wygląda na wystudiowane i zaplanowane.
Halo?
Tak. Już jedziemy. Dzięki.
Mamy jego nagranie.
- Czyje? - Faceta, który zostawił taśmę.
Kolejny dzień bez śniadania.
- Weź ciasteczka. - A co ja robię?
SUR PO ANGIELSKU
Cześć.
W tym zakresie cenowym polecam to.
Będzie świetnie wyglądać.
- Świetne. - Idealnie.
Może pokazać coś bardziej klasycznego?
- To miało być na przyjęcie. - Tak.
Cześć.
Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
Pracuję po drugiej stronie ulicy.
Miren Rojo, dziennikarka z Diario Sur.
Możemy porozmawiać?
Dziękuję.
O czym jest artykuł?
Piszę o lokalnych firmach,
które przetrwały recesję.
Jest pani właścicielką?
Współwłaścicielką.
Razem z moim bratem, Victorem.
Nasi rodzice otworzyli sklep dawno temu.
- Jak dawno temu? 40 lat? - Albo 50!
Nie do wiary.
Czasy były inne. Było bezpieczniej.
Okradziono was kiedyś?
Ktoś rozbił nam okno dwa lata temu.
Ale niewiele zabrali.
Dlatego macie przy drzwiach kamerę.
Pod tym kątem pewnie widać całą ulicę.
Na pewno chodzi o recesję?
Nie.
Policja pytała dziś rano o kamerę.
Zabrali pendrive z nagraniami.
Co się dzieje?
Mogę zobaczyć nagrania?
Nie zadzieraj z policją, Concha.
Ile kosztuje reklama
na okładce Diario Sur?
Wydania z Malagi czy regionalnego?
Obiecałaś komuś ogłoszenie na pierwszą stronę?
- Na tydzień. - Kto ci na to pozwolił?
To on zostawił taśmę?
To może być porywacz.
Miren. Musimy to opublikować.
Tam jest więcej kamer.
Któraś mogła go nagrać. Daj mi trochę czasu.
Miren.
Co tu robisz?
Mam zdjęcia gościa, który zostawił taśmę.
Skomentujesz to?
W razie pytań proszę dzwonić do biura policji.
- Co ona tu znowu robi? - Dzień dobry.
Dasz wiarę, że co godzinę kasują obraz z kamer?
Są tylko na pokaz.
Ten gość musiał tędy jechać, Chaparro.
Czy Urząd Bezpieczeństwa ma jakieś wieści?
Poszedłem z nimi. Pytaliśmy i nic.
Potrzebujemy więcej ludzi, żeby przeczesać okolicę.
Co tu jeszcze robisz? Jazda, bo wlepię ci grzywnę.
Miren.
- Wiesz, co znaczy quid pro quo? - Belén.
Wiesz, co znaczy quid pro quo?
Czego chcesz?
Tysiąca czujnych oczu.
Chcę czegoś w zamian.
Mów.
Gdy aresztujecie świnię, co porwała Amayę, chcę wiedzieć pierwsza.
Pierwsza to opublikuję.
Quid pro quo.
PRZECHOWYWANIE DŁUGOTERMINOWE
Pewnie wciąż nie pijasz kawy.
- Napijesz się herbaty? - Dzięki.
- Proszę. - Dzięki.
Co tu robisz?
Policja dzwoniła?
Tak, inspektor Millán.
Chcą opublikować nagranie, a ja im na to pozwoliłam.
Co?
Jak tylko je opublikują, wszystko zacznie się od nowa.
Dziennikarze będą węszyć, udając, że zależy im na nas i córce.
- Álvaro. - Bezużyteczny cyrk.
Znowu mamy przez to przechodzić?
Jeszcze dwa dni temu
spodziewałam się, że policja zadzwoni z inną wiadomością.
Że Amaya nie żyje.
Że ciało naszej córki leżało gdzieś przez sześć lat.
Ale teraz
mamy szansę ją odnaleźć.
Też mam nadzieję. Ale prasa nam nie pomoże.
- Miren tak uważa. - Miren.
- Ufam jej. - Miren Rojo, wielka dziennikarka.
Tylko ona pisze dalej.
Ona na tym korzysta. Wykorzystuje ciebie, wykorzystuje nas!
Ano.
A co z tym?
To nie jest „wykorzystywanie”?
Napisałeś pieprzony komiks o naszym życiu!
Zarabiasz na naszym dziecku!
Pisałeś o niej, o mnie, o nas.
Czy to nie wykorzystywanie, Álvaro?
Chcemy to opublikować na naszej stronie,
żeby tysiące ludzi mogły zobaczyć zdjęcia. Może ktoś coś pozna.
Meble, dziewczynkę, markę VHS. Dobrze?
Do roboty.
Co tu widzisz?
Artykuł w wiadomościach.
Nie.
Szambo, które wybiło.
Dzwonił do mnie rząd, prokurator generalny i wydział wewnętrzny.
Ten, kto to ujawnił, ma przesrane.
To byłam ja.
Ty?
To przestępstwo. To utrudnia śledztwo.
Złóż skargę.
Śmiało.
Złóż skargę.
Zajmuję się tą sprawą od sześciu lat. Chcę tylko znaleźć dziewczynkę.
Mamy więcej informacji niż kiedykolwiek wcześniej.
Od początku prosiłam o więcej ludzi.
Nikt mnie nie słuchał.
„Panowie, potrzebujemy więcej ludzi do zbadania obiecujących tropów”.
Nie wiem.
Możemy to zrobić albo jak idioci czekać,
aż lokalna gazeta rozwiąże sprawę.
Wszystko dzięki niej. Jesteśmy jej dłużni. Miren!
Setki, a nawet tysiące odwiedzin na naszej stronie.
Gazety z całego świata dzwonią do nas.
Postawię ci pomnik! Mogę?
Mówię poważnie.
- Gratulacje. - Dzięki.
- Zamów, co chcesz. - Dobra.
Przepraszam.
- Poproszę piwo. - Już się robi.
Niech będą dwa.
Gratuluję materiału. Słyszałem w aucie. Wszyscy o tym trąbią.
Wciąż jej nie znaleźli.
Ale wiesz, że ona żyje.
Eduardo.
- Paco. - Jak się masz?
Świetnie. A ty?
Wracasz do nas, skoro jesteś tak popularny?
Raczej nie.
Cieszę się, że uczę, Paco. Przyszedłem to uczcić.
Tęsknimy za tobą.
Kłamiesz.
Gratulacje. Opowiedz mi wszystko.
Przysłali ci taśmę?
Zaadresowali do ciebie?
Napisali ręcznie?
Znam grafologa. Może to przeanalizować.
To był wydruk.
- Nie zostawili wskazówek. - Jasne.
- Niesamowite, Miren. - Co takiego?
Wiedziałem, że się wybijesz.
Niewiele moich studentek coś osiąga.
- Jasne. - Serio.
Powiem ci coś. Większość moich uczniów jest przeciętna.
Tak. Przeciętni uczniowie.
Mają gdzieś dziennikarstwo.
Ale ty…
Miren.
Chyba wystarczy piwa na dzisiaj.
Rany.
To świetna piosenka.
Triana.
- Znasz ich? - Oczywiście.
Odbierz. Śmiało.
Już późno. Co się stało?
Oczywiście.
Hej, ślicznotko.
- Skończyłem. - Muszę lecieć.
Jasne. Chodźmy.
Dobra, dziewczyny. Kto chce dziś mówić?
Wczoraj widziałam czyjąś śmierć.
Zabił się na moich oczach.
Nic nie czułam…
bo chłopak, który odebrał sobie życie, był jak moi gwałciciele.
Potwór.
Dwa lata temu byłam na imprezie na plaży.
Nie przywykłam do picia, więc się upiłam.
Nawaliłam się.
Myślałam, że to tequila.
Nie wiedziałam, że jakiś drań
dodał mi do kieliszka kilka kropli narkotyku.
GHB.
Ludzie nazywają to narkotykiem gwałtu.
Byłam taka naćpana…
że pamiętam tylko fragmenty.
Piasek.
Faceta, który…
mówił do mnie,
całował mnie…
zabrał mnie na koniec plaży.
Wszystko jest zamglone. Prawie nic nie pamiętam.
Wiem tylko, że nie był sam.
Jego kumple przyszli później.
Czasem myślę, że oddali mi przysługę, podając narkotyki.
Że miałam szczęście.
Prawie nic nie pamiętam.
Lepiej nie pamiętać, prawda?
Ale czasem
chciałabym pamiętać każdy pieprzony szczegół…
żeby wydrzeć go sobie z głowy.
O tak, kawa.
POLICJA
- Dziękuję, Raquel. - Proszę.
Dzięki.
Nie mamy nic. Ta tapeta jest bezużyteczna.
Rozmawiałem z kierownikiem z Malagi. Sprzedają ją w całej Hiszpanii.
To
odpada.
Komisariat. Ma pani jakieś informacje o Amayi Martín?
Łatwo znaleźć domek dla lalek?
- Gdzie był kupiony? - Ma 12 lat.
Na pewno nie jest studentką.
Rubén?
Dobrze, numer 44. Ta koszulka była bardzo popularna?
W porządku. Dziękuję.
Potrzebuję danych kontaktowych. Jaki adres?
Sklep z domkami dla lalek jest na ulicy Larios.
Dobrze.
- Policja? - Dzwonię w sprawie dziewczynki.
Mamy forum internetowe o nostalgii za VHS.
Koleś pisał tu kilka miesięcy temu.
Szukał informacji,
gdzie może kupić to samo urządzenie…
Sanyo.
- Mieszka w Maladze. - Jak się nazywa?
Sprawdziłem jego wiadomości na forum,
by sprawdzić, czy wspomniał o swoim nazwisku.
Mówił, że nazywa się…
James Foster. Mamy tylko wygasłe prawo jazdy.
Bez adresu. Nie jest wpisany do ubezpieczenia.
- Był notowany? - Nie w Hiszpanii.
Spytaj Europol.
HISZPAŃSKIE PRAWO JAZDY
W latach 80. przyłapano go na próbie porwania w parku w Londynie.
W latach 90. obmacywał nieletnią.
Wyszedł w 2005 roku i przyjechał do Hiszpanii.
Brytyjski konsulat mówi, że tu jest. Pracuje w Maladze.
Poprosimy o wezwanie i nakaz przeszukania.
Załatw go.
- Halo. - Miren.
Dziś przesłuchamy podejrzanego. To twoja sensacja.
Kto to?
To na co czekamy?
TATUAŻE
Chodźmy.
James Foster?
Ręce na widoku.
Chodzi wam o dziewczynkę?
Nie, proszę.
Zostaw mnie. Spokojnie.
- Gdzie był pan 5 stycznia sześć lat temu? - Nie wiem.
Nie pamiętam, gdzie byłem sześć lat temu. A pani?
Może sobie pan przypomni?
Nie było mnie na paradzie.
Czemu się nas pan spodziewał?
Przeczytałem artykuł w gazecie.
Widziałem zdjęcia tej biedaczki
i rozpoznałem urządzenie nagrywające.
Kupiłem takie parę miesięcy temu.
Nie mogę oglądać Terminatora na kasecie?
Jest pan tu, bo był notowany. Jasne, prawda?
Za obmacywanie nieletniej.
Chodziłem na odwyk w więzieniu.
Jestem zrehabilitowany.
Znalazłem Boga w igle.
Nie tej od heroiny.
Mieszka pan w kamperze?
Rafa.
Millán.
Chaparro, skurwielu.
Przyjdziesz na mecz? Brakuje nam zawodników.
Już nie gram, bracie.
Śmierdzi tu, prawda?
Tak.
Widzisz te butelki? Przed aresztowaniem potraktował wszystko wybielaczem.
Jak miło.
Macie jakieś zdjęcia?
Nie, zupełnie nic.
Trzymaj.
Nie chcę cię zniechęcać, ale nie było krwi ani DNA.
Ten gość dokładnie posprzątał.
W 1987 roku złapano pana na próbie porwania dziewczyny z parku w Londynie.
Wziąłem ją za rękę, żeby zabrać na komisariat.
Zgubiła się i nie mogli mnie o nic oskarżyć.
Wziął pan za rękę Amayę?
Gdzie był pan 25 kwietnia rano?
To było cztery dni temu.
O której?
Już mówię.
Dokładnie o 7.10.
W łóżku
z kobietą.
Koleżanką z pracy.
Tak. Całą noc.
Nie zostawiła go pani na chwilę?
Na pewno nie.
Co tam, Chaparro?
Dziewczyna z salonu potwierdziła, że była z Fosterem.
Nie podrzucił taśmy.
A co z laptopem?
- Na razie nic nie ma. - Cholera.
Dobra, dzięki.
Panie Foster, może pan iść.
Proszę zostać w Maladze. Zadzwonimy.
Dzięki.
Mam nadzieję, że znajdziecie porywacza.
Mogę zadać kilka pytań?
Dziennikarka.
Czytałem wszystkie twoje artykuły.
Te o dziewczynce
i sieci Davida Luque’a z pornografią dziecięcą.
Chcesz coś wiedzieć?
Jesteś blisko prawdy.
Co ma pan na myśli?
W 2010 roku, gdy dziewczynka zaginęła,
wciąż miałem…
Jak to powiedzieć? Kilka wad.
Nigdy już nie tknąłem dziewczynek,
ale czasem oglądałem filmiki.
Tak nawiązałem kontakt z siecią Davida Luque’a.
Czy ta sieć
ma coś wspólnego z zaginięciem Amayi?
Może.
Nie wiem.
Wiem tylko, że ma coś wspólnego z twoim gwałtem.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz