Pusing! Angkat tangan!
Aduhai.
Seperti yang saya sangka.
Memang agak ketara apabila difikirkan semula, bukan?
Tidak, bos. Saya tak perasan langsung.
Setiap orang yang ada alibi akan dianggap suspek, Markowitz.
Bagaimana awak tahu, bos?
Sekejap. Saya pembantu?
Ya. Awak pembantu.
Terima kasih banyak. Saya tak tahu nak cakap apa.
Sama-sama. Boleh kita mulakan dari awal?
Ya? Okey.
Aduhai.
Seperti yang saya sangka.
Memang agak ketara...
Kenapa loghat awak begitu?
Awak orang Puerto Rico.
Hei. Boleh tahan.
Begitulah. Okey.
Aduhai.
Seperti yang saya sangka.
Dia melihat cahaya beransur hilang daripada mata lelaki itu...
rohnya mula meninggalkan badannya
sama seperti
najis yang terkeluar dalam seluar gaberdinnya.
"...dalam seluar gaberdinnya."
Tak lama kemudian...
"Tak lama kemudian..."
- ...bau busuk najis... - "...bau busuk najis..."
...dapat dihidu, seperti...
hantu kekasih yang telah mati.
"...dapat dihidu seperti hantu kekasih yang telah mati."
Awak dah catat, Marty?
Awak perlu ikut rentak prosa.
Ia macam jaz.
- Ya. - Ya?
Saya dapat.
"Hari baharu, duit baharu," seperti dia selalu katakan.
"...duit baharu..."
Dia mula melangkah keluar.
Hari baharu,
- satu lagi kes dapat diselesaikan. - "Hari baharu... Kes selesai."
Tamat.
"Tamat."
Benarkah ia dah tamat?
Ini penamat, bukan?
Maksud saya,
mungkin Dr. Kessler tak mati seperti yang disangka.
Tak mungkin.
- Saya suka. - Kita dah selesai.
Buku kesembilan siri "Some Like It" dah siap.
Hebat.
Semua ini akan dihantar kepada penerbit?
Mungkin, ya. Saya rasa ia lebih sesuai dibuat bersiri.
Tapi, buku terakhir ini yang akan buatkan mereka teruja.
- Ya. - Ia amat mengujakan.
Yang penting, ia pasti laris.
Pada akhirnya, itu saja yang penerbit mahukan.
Ramai orang membaca buku mereka.
Aduh.
Perut saya sakit setiap kali saya buat begitu.
Ya, awak nak tahu? Kepala saya sakit setiap kali saya buat begini.
Saya baru habis menulis novel.
Tapi dah berminggu-minggu perut saya sakit.
Mungkin masalah perut awak kembali.
Kali ini terasa berbeza.
Bunyinya pelik, tapi saya tak boleh kentut.
Walaupun saya rasa macam nak kentut.
Setiap kali saya batuk, saya terasa seperti akan terbuang air besar.
Okey. Ya. Saya tak nak tahu semua itu.
Terima kasih.
BERDASARKAN AUDIO SIAR OLEH WONDERY DAN BLOOMBERG
Marty, awak okey?
Saya rasa tak selesa setiap kali saya bergerak.
Atau tak bergerak.
Atau ketika bernafas.
Bunyinya membimbangkan. Duduklah. Saya ambilkan air.
Tidak. Saya tak boleh duduk. Kita ada banyak kerja.
Awak pernah diserang sakit jantung.
Awak dah buat kami risau.
Awak fikir kami nak benarkan awak buat begitu lagi? Duduk.
Hei, dengar. Saya tahu sekarang mungkin bukan masa yang sesuai,
tapi saya nak bercakap dengan awak
tentang hal kewangan.
Bruce, boleh awak hantar e-mel kepada Norman Horowitz?
Ini hal mustahak.
Saya fikir lebih mudah cakap dengan awak sebab awak di sini.
Ada apa, Bruce?
Saya cuma...
Tak mengapa. Kita cakap nanti saja.
Ada masalah?
Tidak. Tiada masalah.
Bunyinya macam ada masalah.
Ayuh, Bruce. Awak boleh cakap apa saja.
Saya sedang periksa akaun
dan perbelanjaan tahun ini, dan...
kita ada masalah besar.
Kita tak sebut "masalah" di AFC, tapi kita guna "penyelesaian."
Ya, tapi kadangkala kita perlu tahu masalahnya untuk fikirkan penyelesaian.
Okey, terima kasih, Cathy. Cukuplah.
Masalah kita ialah keuntungan berkurang dan harga sewa semakin tinggi.
- Kita tak mampu bayar sewa lagi. - Okey, beginilah.
Ini urusan Norman Horowitz.
Sebenarnya, ia menjejaskan kita. Okey?
Kita akan bankrap jika perlu bayar sewa ini enam bulan lagi. Ia semudah itu.
Okey, beginilah. Saya cuma dengar perkataan "masalah."
Tapi dia ada penyelesaian.
Okey. Lain kali, cakap dulu yang dia ada penyelesaian.
Saya dapat maklumat yang kilang Lea & Perrins
di Fair Lawn, New Jersey kosong.
Mungkin kita boleh berpindah ke sana
dan sewa kilang itu dengan separuh harga.
Saiznya dua kali ganda lebih besar, tapi kita perlu bertindak cepat.
- Ramai orang mahukan kilang itu. - Tidak.
Lupakan saja, Bruce. Kita takkan berpindah ke New Jersey.
Ini peluang terbaik.
Apabila saya menggalakkan maklum balas daripada para pekerja,
saya mengharapkan cadangan seperti
"Boleh sediakan krim tanpa tenusu untuk kopi?"
Bukan, "Hei, saya ada idea.
Apa kata kita tutup kilang dan berpindah ke New Jersey?"
- Tapi masalahnya, kita tak boleh... - Jangan pindah AFC dari Manhattan.
Tempat ini berkelas dan klasik.
New Jersey tak menarik dan murah.
Awak fikir rasa pastrami dari Katz's Deli sama seperti di New Jersey?
- Ya. - Tentu rasanya sama.
Tidak, salah. Tak sama.
Kos perpindahan itu, Bruce, adalah mahal. Jadi...
Dengar sini, Bruce, perniagaan mementingkan persepsi.
Jika kita berpindah ke kilang sos di New Jersey
kerana kita ketakutan, ia menyampaikan satu mesej.
Ia menyampaikan mesej kepada pelanggan dan para pesaing kita.
Mesejnya ialah, "Hei, tengoklah. Kami malang."
Awak nak berikan cadangan?
Mungkin kita patut berpindah ke tempat yang lebih mahal.
Itu cadangan yang bijak.
Saya minta diri dulu, pakar-pakar kewangan. Saya perlu jumpa pesakit.
Mujurlah tiada pesakit saya yang segila Bruce.
Ambil.
Dengar, saya bukan nak cetuskan masalah, okey?
Tapi, ini masalah serius.
Awak pun tahu saya sayang syarikat ini, Marty.
Saya bersama bapa awak ketika dia bertungkus lumus bina syarikat ini.
Saya rasa terhutang dengannya untuk menjaga syarikat ini.
Entahlah. Saya faham maksud awak, Bruce,
tapi saya rasa kita perlu dengar pendapat pakar.
Ini bidangnya. Dia tahu apa yang dia katakan.
- Aduhai. Pergilah jumpa doktor. - Tidak.
Tidak. Doktor cuma akan memburukkan lagi keadaan.
Macam bawa kereta ke bengkel. Mereka akan jumpa masalah.
Sudahlah. Saya akan hubungi doktor.
- Jangan. - Awak tak boleh mati, Marty.
Saya tak nak beli gaun baharu untuk hadiri pengebumian yang dapat dielakkan.
Awak menghidap hernia dan perlu dibedah untuk merawat koyakan.
Dibedah? Pembedahan?
Ya, secepat mungkin.
Berita baiknya ialah ia prosedur mudah dan awak tak perlu risau.
Ia memang berita baik.
JadI, sekejap saja? Boleh balik pada hari yang sama?
Tidak. Kami akan buat pemeriksaan lanjut.
Kami perlu pantau awak untuk pastikan jahitan tak dijangkiti.
Jahitan?
Awak takkan rasa pun.
Awak akan rasa selesa selepas kesan anestesia hilang.
Anestesia? Apa? Sekejap. Bunyinya tak begitu mudah.
Berapa lama saya akan ditahan di hospital?
Saya perlu uruskan pelbagai tanggungjawab.
Tanggungjawab apa?
Para penyokong saya.
Mereka bergantung kepada saya.
Awak ahli politik?
Bukan. Saya salah pilih perkataan.
Para pekerja nak saya sihat, itu saja.
Tak lama pun. Beberapa hari saja.
Selepas itu awak perlu lalui tempoh pemulihan.
Tempoh pemulihan?
Oh, Tuhan.
Baiklah, saya akan...
Saya akan siapkan wasiat.
En. Markowitz, jangan risau, ia cuma pembedahan biasa.
Kami akan rawat dan awak boleh balik.
Baiklah. Okey.
Marty, saya terfikir. Saya tak suka cadangan Bruce.
Cadangan Bruce? Cadangan apa?
Berpindah ke Jersey.
Saya tak suka hal negatif.
Ia menjejaskan.
Ia juga tak elok untuk masalah kerisauan yang awak alami.
Entahlah. Saya rasa...
Nampaknya,
sesi kita dah tamat.
- Okey. - Ya.
Jadi, ikan koi itu.
Insangnya dijangkiti parasit ik,
jadi, ikan-ikan itu perlukan penjagaan yang lebih rapi.
Awak boleh tolong titiskan ubat formalin ke dalam kolam
sebaik saja awak sampai ke sana
- hujung minggu nanti? - Okey.
- Ya. - Bagus.
Bagi jadual makan pula.
Saya rasa, blok panjang itu memadai buat beberapa hari,
tapi awak perlu tambah alga spirulina
mengikut sukatan yang betul sebagai snek hujung minggu.
Anggaplah ia seperti penkek pagi Sabtu buat ikan-ikan.
Semuanya telah dilabel di rumah tamu.
Saya juga dah catatkan.
Baiklah.
Serta, jika saya tak selamat...
boleh awak janji akan jagakan ikan-ikan itu?
Serius? Jangan begitu.
Jangan bereaksi berlebihan, okey?
Ia cuma hernia. Okey? Seperti buang tonsil saja.
Anak-anak saya pernah jalani pembedahan buang tonsil semasa kecil dan mereka okey.
Kami tonton Jungle Book, makan aiskrim dan jeli.
Awak akan selamat dan akan terima rawatan yang bagus.
Ikan-ikan awak pun akan dijaga.
Saya tahu awak amat sayangkannya, jadi saya pun sayangkan ikan-ikan itu.
Terima kasih.
Mari sini.
Adakah ini disebabkan hernia atau awak memang seronok jumpa saya?
Jangan begitu.
Saya bergurau.
- Baiklah. - Okey.
Jumpa lagi.
Akhir sekali, kami perlukan maklumat waris terdekat.
Ini cuma formaliti, jika berlaku kecemasan.
Ibu bapa? Isteri? Anak-anak? Adik-beradik? Sesiapa saja.
Ike Herschkopf.
H-E-R-S-C-H-K-O-P-F.
Okey. Semoga berjaya.
Awak bagus, Marty.
Jangan risau. Awak dah pulih.
Okey.
Doktor suruh lakukan ujian darah.
Kami perlu pastikan tahap zat besi awak meningkat semula
- dan jika terdapat sebarang jangkitan. - Okey.
- Awak ada soalan, sayang? - Ya.
- Waktu melawat 9 pagi hingga 5 petang? - Betul.
Bagaimana keadaan awak?
Beginilah.
Saya nak tanya.
Adakah pelawat perlu diperiksa dulu sebelum mereka datang melawat?
Bagaimana prosesnya?
Kamu perlukan kebenaran bertulis?
Kebenaran lisan? Sebab saya tak kisah...
Saya akan tinggikan dos ubat awak, okey?
Jangan, saya perlu sedar kalau-kalau dia datang.
- Selamat pagi. - Selamat pagi.
Saya nak sahkan beberapa maklumat untuk insurans awak.
Ada kemungkinankah telefon saya tak terima isyarat di sini?
Saya cuma nak pastikan saya tak terlepas pelawat
yang cuba menghubungi saya.
Boleh saya periksa telefon awak?
Okey.
Helo? Dr. Ike?
Bukan. Awak...
Tidak, awak salah nombor. Ya.
Ya. Tidak. Okey.
En. Markowitz? Awak ada pelawat.
Betulkah?
- Terima kasih. - Sama-sama.
Selamat tengah hari, encik.
Saya dan kawan-kawan akan bacakan buku untuk warga tua hari ini.
Awak nak saya bacakan buku untuk awak?
"Berulang kali saya melihatnya.
Seorang lelaki bercakap dengan lelaki lain dan ia tak membawa apa-apa perbezaan
jika dia tak boleh mendengar atau faham.
Sebenarnya, mereka bercakap atau memilih untuk tak bercakap.
Tapi cuma bersama lelaki lain."
Kenapa awak datang, Terrel?
Awak tak ambil berat tentang saya pun, bukan?
Tak. Awak okey. Awak hebat.
- Saya hebat? - Ya.
Tidak.
Saya tak hebat.
Apa sebab sebenar awak di sini?
Sebenarnya, saya perlu buat sesuatu untuk permohonan kolej.
Saya boleh pilih ini atau sertai pancaragam. Saya benci pancaragam.
Semua orang benci pancaragam.
Sekurang-kurangnya, awak jujur.
Jangan berubah.
Jadi...
awak nak saya sambung bacakan, atau...
Baiklah. Ya. Boleh juga.
Terima kasih, Terrel.
"Ya, awak boleh main dengan ladam sehingga senja,
tapi kemudian, awak perlu baca buku.
Buku tak seronok.
Seorang lelaki perlukan seseorang untuk menjaganya.
Lelaki akan jadi gila jika dia sendirian.
Tak kisahlah siapa lelaki itu, asalkan dia bersama awak.
Percayalah, lelaki akan kesunyian sehingga jatuh sakit."
Awak boleh berhenti, Terrel.
Terima kasih.
En. Markowitz?
En. Markowitz.
Awak tak boleh pergi.
Mari sini. Encik.
Apa awak cuba buat? En. Markowitz!
Tak guna!
PUSAT PERUBATAN ST. JESIAH
Tunduk, semua!
- Jangan cakap dan fikirkannya. - Apa?
- Saya takkan main golf dengan awak lagi. - Kenapa?
"Kenapa?" Itu bukan golf, tapi hoki.
Saya sangka akan mati.
Dah cuba tab panas? Awak patut cuba.
- Pasti awak takkan terlepas. - Saya pasti terlepas...
Awak dah tengok jam matahari?
- Belum. - Belum? Tengoklah.
Setinggi 11 meter.
Untuk membawanya ke sini, saya perlu tebang pokok dan pasang gunakan kren.
- Hebat. - Ya?
- Awak tahu kini masa untuk apa? - Tidak.
Masa koktel.
Kita tak perlukan jam matahari untuk beritahu kita.
Betul.
Memang kita tak perlukan.
Awak dah main catur gergasi?
Pergilah main catur gergasi.
Marty, kawanku. Kenapa awak berpakaian begini?
Ini bukan parti formal.
Saya nak cakap dengan awak.
Ya. Baiklah. Hei, ayuh. Mari...
Marty, punggung awak kelihatan.
Pakai ini. Okey.
- Baiklah. - Siapa dia?
Itu Cef Pete. Saya upah dia untuk parti ini.
Dia pernah memasak untuk Kevin Bacon dan Kyra Sedgwick.
Dia hebat, tapi tak sehebat Marty Markowitz.
Baiklah.
Ada apa?
Sejak tiga dekad lalu...
saya abdikan hidup saya kepada awak.
Setiap hujung minggu, perayaan dan sebagainya.
Tapi awak langsung tak dapat luangkan masa
selama empat hari ini untuk datang melawat saya?
Hubungi saya?
Tanya khabar saya sebab saya alami perkara paling menakutkan dalam hidup saya?
Okey, saya tahu mereka beri awak banyak ubat, Marty
dan awak rasa pening, jadi saya andaikan awak sedang khayal.
Saya tak faham. Awak nak saya buat apa? Datang ke hospital
untuk makan jeli dan aiskrim,
- berselimut dan tonton Jungle Book? - Kenapa?
Kenapa awak tak datang?
Saya sangka kita sekeluarga.
Awak serius?
Marty, saya risau sebab awak serius.
Awak perlu tahu dan dengar.
Saya sanggup buat apa saja untuk awak. Apa saja.
Sebaik saja awak beritahu saya tentang pembedahan awak,
saya hubungi kenalan saya di NYU Langone keesokan harinya.
Saya beritahu mereka yang kita ada ikatan keluarga.
Katil hospital dan bilik persendirian yang awak diami.
Awak rasa siapa yang uruskan? Saya.
Saya tak sangka awak fikir saya tak buat apa-apa.
Sejak bertahun-tahun ini, itukah tanggapan awak terhadap saya?
Saya terkejut sebab awak tak datang melawat saya.
Kenapa awak tak minta saya datang? Awak sangka saya seteruk itu?
Awak sangka saya takkan datang? Saya akan datang. Kenapa awak tak kata,
"Ike, saya hargai jika awak boleh singgah"? Saya bukan pembaca fikiran.
- Kenapa... - Awak kata awak dah bersama saya
selama tiga dekad ini.
Saya pun boleh ungkit.
Semasa Debbie dan adik awak cuba kikis duit awak selepas ibu bapa awak mati,
siapa yang tolong awak?
Bagaimana pula semasa AFC mahu mula membangun dan berkembang?
Siapa yang beri awak peluang?
Apabila awak diserang sakit jantung,
siapa dukung awak dan pegang tangan awak dalam ambulans?
Siapa selamatkan awak?
Marty...
Itulah kesetiaan.
Itulah kasih sayang.
Saya sanggup buat apa saja untuk awak. Awak kawan saya.
Saya akan sentiasa tolong awak.
Betul kata awak.
Maafkan saya.
- Maafkan saya. - Mari sini, si gila.
Mari...
Marty, saya sayang awak. Awak saudara saya.
Awak dengar?
- Awak faham? - Ya.
Bagus.
Sekarang, pergi tukar baju dan jumpa saya di tepi kolam, okey?
Baiklah.
Okey.
Mari bertaruh. Sedia? Lompat.
Sikit lagi.
Awak dapat seratus dolar.
...sebab ibu awak terlalu manjakan awak.
Mari masuk. Ada penyaman udara.
Ada banyak filem pemenang Anugerah Academy.
Jaga-jaga dengan bola bocce.
- Hai, sayang. - Hai.
Awak berseronok?
Bagus.
Mungkin awak boleh tunjukkan melalui wajah awak?
Apa?
Tunjukkan reaksi
yang melambangkan awak seronok.
- Diamlah, Ike. - Ayuh.
Saya bergurau. Awak nampak cantik.
Saya risau. Kenapa dengan Marty?
Apa? Tiada apa-apa. Dia okey.
Dia agak khayal selepas pembedahan, tapi sebenarnya dia okey.
Tidak, dia tak nampak okey.
Mungkin kita patut tamatkan parti supaya dia boleh berehat.
Tamatkan? Awak dah gila? Lisa Rinna baru sampai.
Patutkah kita beri dia makanan?
Ya. Entahlah. Suka hati awaklah. Tapi salah seorang perlu layan tetamu.
Saya tahu, tapi entahlah.
Saya rasa kita patut hentikan dan suruh mereka balik. Dia tak sihat.
Awak perosak suasana?
Jangan mengarut, Bonnie. Okey?
Saya telah pun ada isteri menjengkelkan. Namanya Marty Markowitz.
Awak tak perlu beritahu saya.
Stu, jangan dekati batu itu.
Awak selalu akan terperangkap.
Jadi, kamu semua rindu saya?
Saya pun rindu kamu.
Baiknya kamu.
Mana Adam? Bagaimana dengan insangnya?
Stu, mana Adam?
Mana...
Mana ia?
Adam?
Mana ia? Adam...
Apa?
Tidak. Adam.
Adam.
Pembunuh ikan tak guna.
"Saudara," konon!
Maafkan saya.
- Lisa. Ike Herschkopf. - Hai.
Terima kasih datang.
- Awak cantik seperti biasa. - Terima kasih.
- Boleh kita bergambar? - Okey. Mana satu butang...
- Bahagian atas. - Saya tersalah tekan.
- Boleh saya pergi ambil cermin mata? - Tidak. Tak mengapa.
Hei! Mari sini.
Terima kasih.
Mari sini. Ambilkan gambar kami.
- Awak seronok? - Ya. Seronok. Saya suka rumah awak.
Terima kasih.
- Berjaya. - Bagus.
Saya nak tunjukkan lembu.
Saya beli dari galeri di bandar.
- Okey. - Ia menyeronokkan.
Boleh kutipkan tuala-tuala basah?
Di sini. Memang hebat.
Hei. Hei, Marty. Awak okey?
Awak sakitkah?
Beginilah.
Ya.
Mahu saya ambilkan apa-apa?
Saya tak tahan lagi.
Apa?
Saya dah tak sanggup.
Saya dah cuba, Bonnie.
Selama ini.
Awak perlukan sesuatu?
Saya tertinggal ubat insomnia dalam bilik air.
Awak tengok apa?
Nampaknya, ini parti yang takkan dilupakan.
Laman bersepah.
Bar terbuka selama lapan jam bersama kawan-kawan awak memang tak bagus.
- Saya tak boleh buka... - Kawan-kawan kita.
Kawan-kawan awak.
Marty ada banyak kerja. Dia akan kemas esok. Saya boleh bukakan.
Saya rasa itu bukan idea yang bagus. Dia baru keluar hospital.
Dia asyik terlantar kebosanan
dan terdesak nak keluar.
Dia suka.
Ia dapat menenangkannya.
Saya tak boleh buat apa-apa jika perkara yang dia suka buat
ialah membantu kita.
Awak tahu yang Jacob pergi ke...
Tidurlah, kawan.
Maafkan saya sebab tak dapat lindungi awak.
Sebab itulah kebenarannya, Claire. Ia menceroboh privasi awak.
Awak perlu buat begini. Dah sedia?
Awak bersedia?
Awak perlu halang ibu bapa awak dalam Facebook.
Jangan tengok hantaran mereka.
- Jangan tegur dan tag nama mereka. - Biar betul? Saya...
Ya, betul. Mereka pengaruh buruk
dan mereka perlu sedar yang jika mereka nak ambil kesempatan terhadap awak,
mereka perlu rasa akibatnya.
Ya. Mungkin betul kata awak. Betul, bukan? Ya.
- Terima kasih, Dr. Herschkopf. - Jangan ucap terima kasih.
Ini tugas saya.
Malangnya, sesi kita dah tamat.
Kita dah terlebih beberapa minit.
Tapi, dengar.
Hubungi saya minggu ini jika awak nak aturkan janji temu lagi.
Ini langkah yang penting.
Saya rasa tentu awak perlukan pertolongan saya selama beberapa kali lagi.
Okey. Terima kasih.
- Seronok jumpa awak, Claire. - Ya.
Hei, Marty. Awak lambat. Sekarang pukul 11:20.
Saya cuma nak pastikan yang awak okey.
Awak terperangkap dalam kesesakan?
Kita ada janji temu. Saya harap awak datang.
35th dan 7th. Jangan lalu 5th Avenue.
- Jalan itu sesak. - Baiklah.
Saya berminat menyertai jelajah syarahan.
Saya suka mengembara.
Mungkin, baiklah. Okey, ya. Kita bincang lagi nanti.
Bagus. Saya terima jemputan awak untuk datang ke Stowe musim sejuk nanti.
Bagus.
Ada...
Dennis, nanti saya hubungi awak semula.
AFC. Boleh saya bantu?
Saya nak bercakap dengan Marty.
Marty sedang sibuk, tapi saya boleh sampaikan mesej.
- Saya nak cakap dengan Marty. - Ya.
Okey. Saya akan suruh dia hubungi awak nanti.
Kenapa? Oh, Tuhan! Kenapa guna jalan jambatan pada waktu ini?
Jika begini, Hari Sabbath baru kita sampai. Tak guna!
TAMBANG TEKSI
Terima kasih.
- Saya tak nak buang. - Tengoklah. Jangan.
- Saya tahu ia baharu. - Hei, Cathy.
Seronok jumpa awak. Boleh bawa saya jumpa Marty?
Sudahlah. Saya cari sendiri.
- Ada apa? - Hai, Marty.
Seronok jumpa awak.
Apa...
Apa yang berlaku?
- Tiada apa-apa. Kami susun barang. - Saya nampak.
Tangan saya luka sebab terkena kadbod. Nampak?
- Tentu menyakitkan. - Ya. Sakit sikit.
Bruce, boleh tinggalkan kami sekejap?
Apa...
Apa awak nak?
Apa saya nak?
Marty...
saya nak tanya banyak perkara.
Pertama, bila awak berpindah?
Beberapa hari lalu.
Tapi awak dah tahu kami berpindah.
Kami terpaksa.
Sewa di sana terlalu mahal untuk kami.
Bukankah kita dah putuskan yang kita takkan pindah dari bandar?
Sebenarnya,
awak yang buat keputusan untuk tak nak berpindah.
Tapi saya putuskan kami terpaksa berpindah supaya syarikat tak bankrap.
Memandangkan ini syarikat saya,
saya putuskan...
yang...
itulah keputusannya. Jadi, ya, sebab itu kita di sini.
Kilang ini cantik.
- Ruangnya luas dan lampunya. - Ya.
Ya. Macam Venice versi Amerika.
Boleh kita bercakap di pejabat awak?
Berkenaan itu.
Kami dah tak ada pejabat persendirian.
Ya, sekarang kami amalkan konsep terbuka.
Marty.
Ini memalukan.
- Kenapa? - Awak.
Semua ini.
Awak dah melangkah ke belakang.
Awak tak berfikir dengan teliti, Marty.
Saya nak tolong awak.
Saya sedih melihat awak seksa diri awak begini.
- Betulkah? - Ya.
Percayalah.
Awak tahu saya baru bazirkan dua jam di Jambatan GW?
George Washington pun tak ambil masa lama untuk merentasi Sungai Hudson.
Sungai Delaware.
- Apa? - Dia merentasi Sungai Delaware.
Ia sangat terkenal.
- Saya tahu. - Dia merentasi Sungai Delaware.
Dia presiden, Marty. Dia merentasi banyak sungai.
Awak rasa bagaimana dia sampai ke Manhattan pada awalnya?
- Dia guna kereta api PATH? - Okey.
Dengar sini. Aturan ini takkan bertahan.
Ia takkan bertahan!
Bagaimana awak nak saya bantu AFC
jika saya terperangkap dalam kesesakan selama dua jam untuk ke sini?
Membazir duit saja, Marty.
Membazir duit awak.
Kalau begitu, jangan datang.
Apa?
Jika terlalu menyusahkan,
mungkin awak tak patut datang.
Marty...
- awak pecat saya? - Tidak.
Tidak. Tentulah tidak.
Bagus. Bagus, sebab saya...
Norman Horowitz yang pecat awak.
- Ya! Ya, Marty. Ya! - Marty!
Bagus, Marty.
Marty!
Terima kasih.
Terjemahan sari kata oleh Hamizah