- Hadi, bebeğim! - Evet! Ne şut ama! Tebrikler Marty.
Potalı dediğin böyle olur!
- Potalı dediğin böyle olur. - Durun. Beyler, bir dakika.
Hadi, dostum!
Alo? Evet.
Tamam.
Hadi. Acele et!
Tamam, teşekkürler. Görüşürüz.
- Her şey yolunda mı? - Evet, babam ölmüş.
- Tamam, topu atın. Hadi. - Baban mı ölmüş?
Evet. Topu atın.
- Nasıl yani? Ölmek gibi mi ölmüş? - Başlıyoruz.
WONDERY VE BLOOMBERG PODCAST'İNDEN ESİNLENİLMİŞTİR
Babamın anne babasını kaybettiğini küçücükken biliyordum
çünkü ninemle dedem yoktu.
Kardeşlerini kaybettiğini çocukken biliyordum çünkü amcam ya da halam yoktu.
Karısını kaybettiğini ancak ergenken öğrendim.
Çocuğunu kaybettiğini ancak yetişkinken öğrendim.
Kamptan çıkıp buraya geldiğinde her şeyini kaybetmişti.
İlk karısının yasını tutmadan babamın yasını gerçekten tutmuş olamayız.
Erkek kardeşim Boruch'un yasını tutmadan.
O, harika bir adamdı.
Bir kah...
Bir kahramandı diyebilirsiniz.
Wolfgang Herschkopf'un oğlu olmaktan
yalnızca gurur ve onur duyuyorum.
Doktor Herschkopf, başınız sağ olsun.
Konuşmanız inanılmazdı.
Teşekkürler.
- Geldiğiniz için de teşekkürler. - Evet.
- Perşembe geliyor musunuz? - Elbette.
Düşünüyordum da tatil yaklaşıyor
ve Hamptons'taki evde, hafta sonu düzenlenecek Anma Günü'ne gelmek
ister misiniz?
Vay, çok naziksin Marty. Ben...
Biliyorsun, kalabalık bir aileyiz. Rahatsız etmek istemem.
Çocukların gelmesini çok isterim. Yani havuz var, yüzebilirler.
Öyle bile olsa bu ara pek iyi bir eşlikçi sayılmam.
Bazen Shiva dönemi bitip de işler normale dönünce
olay daha da ağır gelebilir.
Şey dedim...
Rahatlayabileceğin ve ilgi göreceğin bir yerde olmaktan keyif alabilirsin.
Basket de oynarsın belki.
Çok düşüncelisin Marty.
Sen ne dersin tatlım?
Yani Hamptons'taki ev, havuz. Kızlar bayılır.
Yemek yaparız. Takılırız.
Senin için gerçekten harika olabilir Doktor Ike.
Hoş bir fikre benziyor. Hafta sonu.
Evet, hanımı duydun. Kabul ediyoruz.
Harika.
- Teşekkürler Marty. - Ne demek.
- Teşekkürler Marty. - Lafı olmaz.
Benim için yaptıklarından sonra en azından bu kadarını yapabilirim.
Vay.
Selam Marty.
Selam millet. Selam kızlar.
Çantaları bırakın. Gelin. Size etrafı gezdireyim.
- Bu doğramaya bayıldım. - Evet.
- Teşekkürler. - Denizselliğe de bayıldım.
-Öyle bir kelime yok. - Buraya gelin.
Bunu görmelisiniz, tamam mı?
- Vay. - Hoş geldiniz. Kendinizi evinizde sayın.
Mülkün çok güzel.
Evet, Marty'miz tam bir Jay Gatsby.
Peki, bu ne ağacı?
Kiraz ağacı. Evet, kendimi bildim bileli var.
Ne zamandan beri buradasın Marty?
'50'lerden beri ailemin evi.
Bu ev sana miras kaldığı için çok şanslısın Marty.
Herkese Hamptons'ta ev miras kalmıyor.
Babam bana sadece sağ kulağımda duyma sorunu
ve bir sürü polyester pantolon bıraktı.
Peki, nasıl hissediyorsun?
Benim meslekte sık duyduğum bir soru değildir.
Değildir eminim.
İyiyim.
Teşekkürler dostum.
Biraz kestirmek ya da yürüyüşe çıkmak ister misin?
Belki biraz yemek.
Beni hizmetlin gibi düşün. İhtiyaçlarını karşılamak için buradayım.
Çok naziksin Marty.
Çok nazikçe ve gereksiz. Burada olmak bile bize yeter.
Ve işte geldik.
Trampet lütfen. Mutfak.
Vay, zaman makinesine mi bindik?
Ne, yine 1952'ye mi geldik?
Ike.
Şaka. Biz böyle anlaşıyoruz.
Biraz yenilenebilirdi, doğru. Biraz meşguldüm galiba.
Bunu anlarım. Çok yoğun olabiliyor.
Bu annen mi?
-Çok güzelmiş. - Evet.
Bu da baban.
Sana çok benziyor.
Onları özlüyorsundur.
- Simit alabilir miyim anne? - Lanet olsun.
Harika bir çiftlermiş Marty...
...ama beni dinle ve bunu duymak zor olacak, biliyorum.
Geçmişte yaşayarak onları onurlandıramazsın.
Ben babamı yeni gömdüm. Ne dediğimin farkındayım.
Biliyorum.
On yıl önce ölmüşler Marty ve burası bir müze.
Ailen mutlu olmanı, hayatın tadını çıkarmanı isterdi.
- Değil mi? - Elbette.
Hayatına devam etmelisin.
Kendin için değilse, onlar için.
Hadi, bir şeyler atıştıralım.
Tamam. İşte ana yatak odası.
Ne kadar etkileyici.
Vay! Şu manzaraya bak.
Vay, ülke kültürünü yansıtması nefis.
- Eşyalarımızı nereye koyalım? - Değişir.
Bu evde iki yatak odası var, misafir evindeyse bir yatak odası.
Misafir evi mi? Havalıymış.
Bakın ne diyeceğim? Siz burada kalın.
Ne? Hayır, bu, delilik. Seni ana yatak odasından atamayız.
- Israr ediyorum. - Kesinlikle olmaz.
Bu, saçmalık Marty. Misafir odasına sıkışabiliriz eminim.
Mantıklısı bu. Siz burada kalın. Kızlar koridorun karşısına. Sorun değil.
Ben de hafta sonu misafir evinde yatarım.
Gerçekten mi?
Aslında fena fikir değil. Kızlar sabahın köründe uyandı.
Doğru.
Tamam, karar verildi o zaman.
Hayır!
Deniz canavarları saldırıyor! Yardım edin!
Kaçmayı başarabilirsen sana buzlu kahve yaptım.
- Kolları çok uzun! - Seni yakalayacağım!
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Evimde gibiyim, biliyor musun tatlım?
Doğru geliyor.
Marty çok cömert.
Bizi davet etti.
- Evet! Tam karnına düştün. - Bizi burada istiyor.
Konukseverliği nezaketle kabul etmeyi öğrenmelisin.
İyi bir misafir olmanın anahtarı budur.
Hayır, onun iyiliğinden, hepsi bu.
Ona yardım ediyoruz. Bilirsin, o da...
Bu eski evde tek başına takılmaktan keyif aldığını mı sanıyorsun?
Onu suistimal etmek istemiyorum.
Hayır, o, yalnız Bon.
Peki, yalnızlığın en iyi tedavisi nedir?
Sizi bütün gün atabilirim.
Eşlik. Eşlik en iyi tedavidir. Yani, hâline baksana.
- Sıra bende! - Fırlat!
Keyif alıyor.
Aylardır ilk defa gülüyor.
Marty için endişelenmiyorum. Senin için endişeleniyorum.
Ben iyiyim.
Tamam, çocuklar.
- Hayır, yapamazsın. Atla! - Hayır, yapamazsın.
Bu ses ne?
- Müzik galiba? - Parti mi veriyorlar?
Hayır, orası bir pansiyon.
Komşum ev kredisini ödemek için yaz boyunca kiralıyor.
Tatlım, geri gel.
Tatlım, boş ver.
Wall Street geri zekâlıları. Mekân onların sanıyorlar.
Bence sadece eğleniyorlar. Tıpkı bizim gibi işte
ve ben bu tür müzikleri severim.
Onları boş ver. Ben öyle yapıyorum.
Hayır. Hadi, Marty. Şehre gidelim.
- Bir şeyler tedarik ederiz. - Nasıl şeyler?
Bilirsin. Biraz şarap. Biraz et. Bir füze rampası. Şaka.
- Gerçekten mi? - Evet.
Sadece rahatlamak istemiyor musun?
Hayır! Bu adamlara bu iş nasıl yapılır öğretmek istiyorum.
- Gidelim. - Tamam.
- Hadi, kızlar. -Çok geç kalmayın beyler.
Selam Ken.
Selam Marty.
Selam Elise.
Doktor Ike Herschkopf.
Doktor Ike. Memnun oldum.
Biz de sahil kulübüne gidiyorduk.
Ken aklını kaybedip bir katamaran aldı.
Kullanmayı çözebileceğim umarım. Sonra Fransa'ya.
- Güzel bir gün dilerim. - Görüşürüz.
Evet, bu Ken. Birçok kişiye mali danışmanlık yapar.
- Roy Scheider'a galiba. Evet. - Roy Scheider'la mı çalışıyor?
Son görüşümde beraberlerdi.
Evet, Ken'in Amerikan tenis turnuvasına loca da mı ne biletleri var.
Benim pek işim olmaz.
Roy Scheider.
Ken ne zamandır buralı?
"Eski zengin" dediklerimizden.
Ne kadar eski?
Tanrım, bilmem. İlk kolonilerden?
Alın, bunları kullanın. Gözleriniz kızardı.
Deniz canavarları, savaşa hazır olun!
- Tatlım. Biz döndük. - Yaşasın!
Gün batımı içkisi vakti bence.
- Hâline bak. - Evet.
Mağazaya gittim.
- Harika görünüyorsun. - Harika hissediyorum.
Annemle babam öpüşüyorlar.
Partiyi başlatalım!
Tamam.
Yani ilerleme kaydettiğimi hissediyorum.
Evet. Ediyorsun.
Sen bir birey olarak inanılmaz bir ilerleme kaydediyorsun.
Şimdi aynı şeyi
-çevrene uygulamalısın. - Ne demek istiyorsun?
Evin kişiliğinin bir yansımasıdır.
Kendini rahat hissettikçe
daha özgün, insanları davet etmeye daha yatkın oldukça
aynı şeyi evine de uygulamalısın.
Daireme mi?
Hayır, ben daha çok Hamptons'taki evini düşünüyordum.
Anlıyor musun? Orada olmak isteyeceğin bir yer olsun.
Başkalarının orada olmak isteyeceği. Açık bir yer, davetkâr.
Bilemiyorum.
Azıcık hayal gücü ve azıcık emekle
inanılmaz bir yer olabilir
ve şu andaki ruh hâlini daha çok yansıtır.
Evet, herhâlde.
Şehirden gelen insanların vardığında "Vay" diyeceği
türden bir yer.
Çünkü bunu hak ediyorsun Marty. Gerçekten. Hak ediyorsun.
"Bunu hak ediyorum" de.
Bunu hak ediyorum.
- Bir daha. - Bir daha mı?
Bunu hak ediyorum.
Bir daha.
-"Bunu hak ediyorum." Bir daha. - Bunu hak ediyorum.
- Bunu hak ediyorum.
İyi geliyor, değil mi?
-Şuna bak. Yan komşu... - Değil mi?
- Ahmak merkezi gibi, değil mi? - Evet.
- Ev satılık. - Tamam.
- O mülkü sen almalısın. - Ne?
- O mülkü almalısın. - Benim evim var zaten.
Evet, anne babanın evi. Peki, kendi evin olsun istemez misin?
Yani, pek sayılmaz.
Her insanın hayali bu, değil midir? Kendi kalesinin olması.
Kendi evini satıp o evi almalısın.
- Bence gerek yok. - Marty. Affedersiniz.
- Konuşabilir miyiz? - Bruce. Biz... Toplantıda.
Evet de aylık hesap elimde ve bir bakmanı istiyorum.
- Harika. Dışarı bırak. - Evet. Teşekkürler Bruce. Teşekkürler.
Hallederiz.
O ev çok daha iyi. Daha büyük. Muhteşem bir havuzu var.
Benimkini tercih ederim.
Elbette. Tamam. Evet, peki.
Bu, sadece bir öneri.
Ben ofisime geçeyim.
Ama tadilat fikrin harikaydı bence.
Gerçekten mi?
Kesinlikle. Bence kesinlikle yapmamız gereken bir şey.
Hazırım. Sadece nereden başlayacağımı bilmiyorum.
İstersen gösterebilirim.
Bunu çok isterim.
Bu hafta sonu kızlarla tekrar gelir misiniz?
Hayır. Kendin keyfini sürmelisin.
Ama tek başıma keyfini süremiyorum. Gelin.
Lütfen. En azından bir başlangıç yapabiliriz.
Bir hafta sonu daha misafir evinde kalmak sorun olmayacak mı?
Orayı tercih ettiğini düşünmeye başlayabilirim.
Sorun değil.
Vay.
Seni kovalayacağım.
Evet, tamam.
Hey, şimdiden daha ferah olmadı mı?
Yeni bir başlangıç gibi.
Evet.
Bence bunu tutabilirim.
Elbette. Evet, tabii.
Sen nasıl istersen.
Hey, hadi, biraz eğlenelim.
Testislerime geldi.
Ike, bel altı vurdun.
Sen çok acayip adamsın.
- Sen başlattın. -Çok şaşkınsın.
Hey, bilirsin, bir şey düşünüyordum.
Bu mülkü satmak yerine
yan evi satın alıp iki mülkü birleştirmeye ne dersin?
Bak, şey yapsan...
Tamam, güzel bir tenis kortu koysan
ve sonra yanına bir basketbol sahası yaptırsan?
Sonra bir de küçük bir oturma alanı.
Onun arkasına bar gibi bir şey.
Daha büyük bir havuzun olur.
Şuna bir bak. Şurada minyatür bir golf sahası için alan var.
Evet.
Sadece şu bölgeyi boşaltacaksın.
Ağaçtan da kurtuldun mu mülkün bir gecede 250.000 dolar değerlenir.
Bahçe işleriyle ilgilenen bir hastam var. Onu aramalısın.
O ağacı kesmiyorum. Asla.
Ne? Ne demek istiyorsun?
O ağacı annemle babam bu evi aldıklarında diktiler.
Küçükken Phyllis'le üzerine tırmanırdık.
Sonra onun çocukları tırmandı.
Annem o ağaçla sohbet ederdi.
Her sabah kalkar "Günaydın ağaç" derdi.
O ağacı severdi.
Tuhaf geliyor. Ben de o ağacı seviyorum.
Annen bir ağaçla konuşurdu. Ağaç cevap verir miydi?
Bilmem. Olabilir.
Hey.
Hey, bu ne?
Hadi, boyamaya devam edelim.
Ne zaman istersen babandan ya da herhangi bir şeyden konuşabiliriz.
Çok hoş
ama senden alıntı yapacağım. "Ben iyiyim."
Demek istediğim, bilirsin, "İyi olmamak sorun değil" dersin hep.
Onu özlüyor olmalısın.
Bak Marty. Aramızda kalsın, çok iyi bir baba değildi.
Harika bir adamdı ama harika bir baba değildi.
-Çok üzgünüm. - Olma.
Bununla barıştım
çünkü bana olan sevgisini iliklerinde duyduğunu biliyorum.
Elbette öyle.
Ama bana sevgisini gösteremedi.
Onu affedebilir, konuyu kapatabilirim.
Tanrım, buraya bayıldım Marty.
Yarın akşam gitmek zorunda kalmasaydın keşke.
Bence de.
Doğadaki bir şey hayatımı yeniden değerlendirmemi sağlıyor.
Yaratıcı yanımı harekete geçirdi.
Bir roman üzerinde çalışıyorum.
- Bu, harika. - Evet, harika.
Biraz izin yapmalı ve buna odaklanmalıyım gibi geliyor.
İzin yapmalıyım.
Uzaklaşmalıyım.
Uzaklaşmak mı? Neyden?
Her şeyden, anlıyor musun?
Bir yere gitmeli, bir süre sadece oturup yazmalıyım sanki.
Gerçekten mi? Nereye?
Bilmiyorum. Kudüs'e olabilir. Orayı çok severim.
Orası beni çağırıyor sanki.
Bir aliyah yapmış olurum, bunu yapmayı istemişimdir hep.
Ne demek istiyor... Özür dilerim, bu şey... bu çok...
Bak, bunu yapmak için izin yapma fikrini sevdim
ama Kudüs mü?
İhtiyacın olan her şey burada varken onca yol gitmen delilik gibi geliyor.
Burada mı? Ama burası senin mekânın Marty.
Bizim. Burası bizim. Biz bir aileyiz, unuttun mu?
Hayır. Sana engel olduğumu hissetmek istemem.
Hayır. Kesinlikle olmazsın.
Çünkü sana engel olduğumu hissedersem bu, beni kilitler.
- Bunu nasıl söylersin? Benim için onurdur. - Destekleyici bir çevrede olmalıyım.
Destekleyici olur. Burası çok destekleyici olur.
Kitap taslağını yazmana yardımcı olmayı çok isterim.
Aklını boşaltabilir, yaratıcı gücünü besleyebilirsin.
Herkes kazanır.
Bilemiyorum.
Bunu bir düşünmeliyim Marty.
Lütfen kal.
Tamam.
Bonnie'yle çocukları yarın şehre göndeririz
ve çalışmaya başlarız.
Tamam. Güzel.
Teşekkürler.
Hoşça kalın en sevdiğim deniz canavarları.
- Görüşürüz Marty amca. - Görüşürüz Marty amca.
Yoldan çıkmasına izin verme Marty.
Söz veremem.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Ne zaman görüşürüz? Birkaç hafta sonra?
Göreceğiz.
Hastalarım kısa bir izne çıktığımı biliyor, yani...
- Tamam. - Ama ilk taslak biter bitmez
seni buraya aldırırız kesin, değil mi Marty?
Kesinlikle.
Tamam, peki, size iyi eğlenceler beyler.
Eğlenmiyoruz. Çalışıyoruz.
Tamam, ben de onu kastetmiştim.
- Görüşürüz kızlar. - Görüşürüz baba.
Şimdiden özledim.
Hey, kendine çok yüklenme, tamam mı?
Çünkü bir süreçten geçerken nasıl olduğunu biliyorum.
- Bana terapistlik yapma lütfen. - Sadece söylüyorum.
Sürekli iyiyim diyorsun ama ben iyi olduğundan emin değilim.
Marty.
Ne? Her şey yolunda mı?
Evet. Uyanma vakti.
Ne? Saat kaç?
İşe başlama saati.
Tamam. Pekâlâ.
Kapıyı çaldı ve yavaşça kadının odasının kapısını açtı.
Kadın aynanın önüne oturmuştu,
yavaşça dudaklarına ruj sürüyordu.
Toz pembe. Muhtemelen Paris'ten.
"Paris'ten.
- Muhtemelen." -"Haklıydın" dedi.
"Ceset tarif ettiğin yerde duruyordu.
Köprünün altında. Sol ayağında ayakkabısı vardı."
"Sol ayağında ayakkabısı vardı."
"Ama onu sen öldürmedin." "Nereden biliyorsun?" diye sordu.
Ben de aynı şeyi soracaktım.
O, ola...
Hayır. Açma.
- Hayır, bakayım, ne olur ne olmaz. - Akışı kesme.
- Alo. - Selam Marty. Ben Bruce. Nasıl gidiyor?
-İyiyim. Teşekkürler Bruce. -Tanrı aşkına.
AFC'yi konuşabilir miyiz?
-Şimdi olmaz, çalışıyoruz. -Şimdi olmaz Bruce.
Bak, yakında konuşuruz.
-Söz. - Evet ama Marty...
-Özür dilerim Ike. - Nerede kalmıştık?
Odaklan.
YAHUDİ HAFTASI
Sonra birden bire...
Dur ve ben... Biliyor musun?
Marty! Hey, Marty! Gelsene. Gel de yeni arkadaşlarımla tanış.
Yeni bir teklifte bulundum. Doğru olanı yap. Neyse.
Marty! Buraya gel. Onlarla tanışmalısın.
Bunlar Marcus, Brock, Kingsley ve Lennox.
Hepsinin ilk adı birer soyadı. Çok komik.
Selam, memnun oldum.
Selam Marty.
Bu adamlar şahane. Haftada 75 saat çalışıp
sonunda hak ettikleri molayı veriyorlar.
- Haksız mıyım? - Aynen öyle!
Mekân nasıl?
Acayip bir yer. Evet.
Mangalı görüyor musun? Senin evdekinden daha büyük.
Çok daha büyük. Evet.
Peki, havuza ne dersin?
Böbrek şeklinde. Yanlış yapamazsın.
Soyunup atlaman için meydan okuyorum. Çırılçıplak. Tamam mı? Hadi!
Yap! Yap! Yap!
Bilirsiniz, çok terliyim.
- Terli mi? - Hadi, Marty.
- Hadi. - Havuzunuza terimi bulaştırmayayım.
- Hadi, atla. - Girsene Marty.
Bakın, isterdim ama ben...
Biraz işim var ve başına dönsem iyi olacak.
- Marty. - Memnun oldum.
- Evet. - Daha yeni geldin. Bak. Marty!
Marty, hadi!
Tam bir keyif hırsızı.
Özür dilerim beyler. Kişisel cehennemime dönsem iyi olacak.
Yine de günlük izinde olmak hoştu.
Bu arada müziği biraz kısarsanız sevinirim.
Ben seviyorum ama Marty aybaşı döneminde galiba.
Zavallı Marty!
Görüşürüz.
Doldursana.
Hepsi birbirinden rezil herifler.
- Onlar mı? - Beleşten para kaldırmış ukalalar.
Onlara katlanamıyorum.
İyi haberse evin sahibinin çirkin bir boşanma yaşıyor olması.
- Olamaz. - Evet.
Evi hemen satması lazım.
Düşük teklifte bulunabilirsin, kabul etmek zorunda kalır.
Zavallı Bob.
Emlakçını aramalısın.
- Bilemiyorum. - Deli misin?
Southampton'daki en iyi ev senin olacak.
Konu ağaç, değil mi?
- Sola dön. - Bir macera bu.
Öyle.
- Tamam, düz. Düz. - Tamam, peki. Düz gitmeye devam.
- Sağa döneceksin. Şimdi... - Peki, şimdi?
- Başım dönüyor. - Nerede olduğunu biliyor musun?
Tahmin bile yürütemiyorum.
- Tamam, şimdi. Dur. Ben sadece... - Evet. Ne?
- Tamam. - Evet.
Tamam, gözlerini aç.
Evet, bir daha yaban mersini rengi cehennem çukuruna bakmayacaksın.
- Bir daha asla. - Bir daha asla.
Duvarda delikler var.
Yola girdi.
-Şey olacak... Bir hayalim var. - Evet.
Bu tek renk olayı saçmalık.
Biliyor musun? Annemle babam Phyllis'le benim boyumu burada ölçerlerdi.
Aman Tanrım.
Düşününce çok tuhaf, değil mi? Boyum bu kadarcıktı.
Aman Tanrım. O yaz Phyllis birden boy atmıştı.
- Ben de çok kıskanmıştım. - Onlar öldü.
- Ne? - Onların gitmesine izin vermelisin Marty.
Yemin ederim, bu ev müze değil, bir mezar.
Bazen ben sana emek veriyorum
ama sen kendine emek vermiyorsun gibi geliyor. Anlıyor musun?
Özür dilerim. Söz veriyorum, daha çok çabalayacağım.
Bana kızma.
Kızmıyorum. Sadece...
Marty, sakin ol.
Nefes al ver. Bu, kalbin için iyi değil.
Harika olacak. Henüz bitmedi. Harika olacak.
- Bana güven. - Tamam.
Evet, şimdi emlakçıyla konuştum.
- Gerçekten mi? Ne dedi? - Haberler kötü.
Ne demek istiyorsun?
Kimse hiçbir şart altında o evi almamalı diyor.
Payandalamak gerekiyormuş ve septik çukuru hep arızalıymış.
Neden böyle bir şey desin?
Biliyor musun? Evi kendi almak istiyor.
Hayır. Aile dostumuzdur. Sadece beni uyarmaya çalışıyor.
Saçmalık. Bir altın madeni üstünde oturduğunu biliyor ve pay istiyor.
Hiç sanmıyorum.
Yalan söylüyor Marty.
Şimdi, bak, hızlı hareket etmeliyiz. Bahçıvanı aradın mı?
Hayır.
Neden?
Bu siktiğimin ağacıyla aranda ne var?
Bilmem. Duygusal bir değeri var galiba.
Duygusal değer... Seni bu ağaç mı yetiştirdi?
Hayır.
Hayır mı? Altını bu ağaç mı değiştirdi? Sana yemek mi pişirdi?
Okul masraflarını mı karşıladı?
Söylemeye çalıştığım bu, değil.
Ne diyorsun? Bu ağaca âşık mısın?
Marty, yıllar önce hiç âşık olmadığını söyledin
ama bir ağaca âşık olduğunu söylemeyi unutmuşsun.
Ona düşkünüm sadece.
Düşkün mü? Nasıl düşkün? Cinsel anlamda mı?
Çünkü bu ağacı becermek istiyor olabilme ihtimalin korkunç geliyor.
Ağacı becermek istemiyorum.
Şaka yapıyorum.
Bana öyle geliyor ki birinin bu ağaçla bir derdi olursa o, sen olursun.
Kestirmek istemediğimi söyledim ama sen konuyu kapatmıyorsun.
Bir nedenden bu ağaçtan nefret ettiğini düşünüyorum.
Demek deliler akıl hastanesini ele geçirdi, öyle mi?
Beni psikanalize mi tabi tutuyorsun?
Hayır. Ben sadece... Şeyi anlamıyorum...
Hayır, anlamıyorsun Marty
ama bakalım, yardım edebilecek miyim.
Bu ağaçla ilgili hislerin sağlıklı değil
ve konu tamamen annenle ilgili.
Annenin seni sevme şekli sağlıklı değilmiş
ve patolojinin köklerindeki sorun bu.
Freud temelli biri şunu derdi: Bu ağaç annenin fallusu.
Onun sana olan uygunsuz arzusunun koca, devasa bir totemi.
-Öyle değil... -Öyle
ya da seni geri sokmaya çalıştığı doğum kanalı.
Annen yetişkin olmana izin vermemiş
ve seni duygusal ve cinsel açıdan kısır bırakmış
ve bu kahrolası bir trajedi!
Dur lütfen.
Biliyorum Marty. Bu, ağır.
Gerçek ağırdır ama iyileşmenin tek yolu bu.
Seni uygun şekilde seviyorum. Seni incitmeyeceğim.
Bu ağaç gibi çiçek açmanı sağlayacağım.
Tamam.
Biliyorum.
Peki, ne yapacaksın?
Bilmiyorum.
Hâlâ mı? Az önce kalbine ve ruhuna baktık sanıyordum.
Bir ilerleme kaydettik sanıyordum.
- Vaktimi boşa mı harcıyorsun? - Hayır, elbette öyle değil.
Belki de berbat bir terapistimdir.
Hayır. Berbat değilsin.
Hayır, galiba berbat bir terapistim
çünkü gelişme göstermediğin ortada.
- Belki de vazgeçmeliyimdir. - Hayır.
Harika... Evet. Harika fikir.
Senden vazgeçiyorum, terapiden de vazgeçiyorum.
Hayır, sorun değil. Endişelenme.
Gidip çantalarımı toplayacak ve hayatından çıkacağım.
BİR YIL SONRA
Pearl niye geldi ki? Onun babası değildi.
Evet ama onu büyüttü ve Pearl onu severdi.
Gözyaşlarım tükendi sanıyordum.
Kendini tutmaman iyi bir şey.
Wolf ne derdi?
"Annen yine muslukları açtı" derdi.
Ya da "Siz ikiniz biraz su için. Ağlamaktan susuz kalacaksınız" derdi.
Nasılsın?
İyiyim anne.
Senin için zor olduğunu biliyorum.
Hayır, aslında kolay.
- Ike. - Artık onu memnun etmem gerekmeyecek.
Sevgi gösteremeyen bir adamı memnun etmeye çalışmayacağım.
Beni dinle tatlım.
Yani bu, iyi bir şey.
Çok istiyordu.
Yeterince değil.
Boruch'u kaybettikten sonra bir başka oğulu sevmeye cesaret edemedi.
Bunu anlayabiliyorsun, değil mi?
Hayır.
Evet, haberlerim var.
Satış tamamlandı, nihayet.
Artık iki mülk de benim.
Tebrikler.
Çiti indirmesi için bir müteahhit çağırdım.
Yok, şimdi halledelim.
Bitirelim şu işi.
Tanrım.
İyi misin?
Bir parti vermeliyiz.
Bir taşınma partisi.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü