-Έλα, μωρό μου! -Ναι! Φοβερή βολή! Μπράβο, Μάρτι.
Η τράπεζα είναι ανοιχτά Κυριακή.
-Είναι ανοιχτά Κυριακή. -Μισό λεπτό. Περιμένετε.
Έλα, ρε φίλε!
Εμπρός; Ναι.
Εντάξει.
Έλα. Τελείωνε!
Εντάξει, ευχαριστώ. Γεια.
-Όλα καλά; -Ναι, πέθανε ο πατέρας μου.
-Ωραία. Παίζουμε. Πάμε. -Πέθανε ο πατέρας σου;
Ναι. Παίζουμε.
-Τι εννοείς; Κανονικά; -Πάμε.
Ο ψυχίατρος της διπλανής πόρτας
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ PODCAST ΤΩΝ WONDERY ΚΑΙ BLOOMBERG
Ως παιδί ήξερα ότι ο μπαμπάς μου είχε χάσει τους γονείς του,
γιατί δεν είχα παππούδες.
Ήξερα ότι είχε χάσει τα αδέρφια του, γιατί δεν είχα θείους και θείες.
Ως ενήλικας ανακάλυψα ότι είχε χάσει τη γυναίκα του.
Ως ενήλικας ανακάλυψα ότι είχε χάσει το παιδί του.
Όταν βγήκε από το στρατόπεδο συγκέντρωσης, ήρθε εδώ, έχοντας χάσει τα πάντα.
Δεν μπορούμε να τον θρηνήσουμε χωρίς να θρηνήσουμε την πρώτη σύζυγό του.
Χωρίς να θρηνήσουμε τον αδερφό μου, τον Μπαρούχ.
Εξαιρετικός άνθρωπος.
Ένας...
Ένας ήρωας, αν προτιμάτε.
Είμαι ευγνώμων και νιώθω τιμή
που υπήρξα γιος του Γούλφγκανγκ Χέρσκοπφ.
Δρ Χέρσκοπφ, συλλυπητήρια.
Η νεκρολογία σας ήταν εκπληκτική.
Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ που ήρθες. -Ναι.
-Θα τα πούμε την Πέμπτη; -Φυσικά.
Σκεφτόμουν, μιας και πλησιάζουν γιορτές...
Αναρωτιόμουν αν θα θέλατε να έρθετε στο σπίτι στο Χάμπτονς
για την Ημέρα Μνήμης.
Απίστευτο. Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου, Μάρτι.
Ξέρεις, είμαστε πολλοί πια, δεν θα ήθελα να ενοχλήσουμε.
Χαρά μου να έρθουν και τα παιδιά. Έχουμε πισίνα. Μπορούν να κολυμπήσουν.
Και πάλι, δεν είμαι πολύ καλή παρέα τώρα.
Μερικές φορές, όταν περάσει το σίβα και επιστρέψεις σε κανονικούς ρυθμούς,
τα πράγματα μπορεί να είναι πιο δύσκολα.
Σκέφτηκα απλώς...
Ίσως απολαύσεις το να είσαι κάπου όπου θα χαλαρώσεις και θα σε φροντίζουν.
Θα παίξουμε και μπασκετάκι.
Είσαι πολύ καλόκαρδος, Μάρτι.
Τι λες, αγάπη μου;
Χάμπτονς, πισίνα... Τα κορίτσια θα ξετρελαθούν.
Θα μαγειρέψουμε. Θα κάνουμε παρέα.
Μπορεί να σου κάνει πολύ καλό, δρ Άικ.
Ωραίο ακούγεται. Για ένα σαββατοκύριακο.
Την άκουσες την κυρία. Δεχόμαστε.
Υπέροχα.
-Ευχαριστούμε, Μάρτι. -Εννοείται.
-Ευχαριστούμε, Μάρτι. -Αλίμονο.
Το λιγότερο που μπορώ να κάνω μετά από όσα έκανες για μένα.
Γεια σου, Μάρτι.
Γεια σας, παιδιά. Γεια σας, κορίτσια.
Αφήστε τα πράγματα. Ελάτε. Να σας ξεναγήσω.
-Τι ωραία ξύλινη επένδυση. -Ναι.
-Ευχαριστώ. -Κι αυτό το ναυτώδες.
-Δεν υπάρχει τέτοια λέξη. -Ελάτε έξω.
Θέλω να δείτε κάτι. Εντάξει;
Καλώς ήρθατε. Βολευτείτε.
Υπέροχο το σπίτι σου.
Ναι, ο Μάρτι είναι ο Τζέι Γκάτσμπι της διπλανής πόρτας.
Τι δέντρο είναι αυτό;
Κερασιά. Είναι από πάντα εδώ.
Πόσο καιρό ζεις εδώ, Μάρτι;
Ανήκει στην οικογένειά μου από το '50.
Είσαι πολύ τυχερός που κληρονόμησες τέτοιο σπίτι.
Δεν χαρίζουν σε όλους τέτοιο σπίτι στο Χάμπτονς.
Το μόνο που μου άφησε ο μπαμπάς μου είναι η βαρηκοΐα
και πολλά παντελόνια από πολυεστέρα.
Πώς νιώθεις;
Δεν με ρωτάνε συχνά κάτι τέτοιο με τη δουλειά που κάνω.
Είμαι σίγουρος.
Καλά είμαι.
Σ' ευχαριστώ.
Θες να ξαπλώσεις ή να πας μια βόλτα;
Μήπως θες να φας;
Θεώρησε ότι είμαι ο θυρωρός σου, είμαι εδώ για να σου παρέχω ό,τι θες.
Πολύ ευγενικό, Μάρτι.
Ευγενικό κι αχρείαστο. Εμείς χαιρόμαστε που ήρθαμε.
Και... εδώ είμαστε.
Τυμπανοκρουσίες, παρακαλώ. Η κουζίνα.
Φοβερό. Σε μηχανή του χρόνου μπήκαμε;
Πού είμαστε; Στο 1952;
Άικ.
Αστειεύομαι. Έτσι κάνουμε.
Καλό θα ήταν ένα φρεσκάρισμα. Μάλλον είχα πολλή δουλειά.
Το καταλαβαίνω. Μαζεύονται πολλά.
Η μαμά σου είναι;
-Ήταν πολύ όμορφη. -Ναι.
Κι ο μπαμπάς σου.
Σου μοιάζει πολύ.
Θα σου λείπουν.
-Μαμά, να φάω ένα ψωμάκι; -Γαμώτο.
Όμορφο ζευγάρι, Μάρτι.
Άκουσέ με, όμως. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να το ακούς.
Δεν τους τιμάς ζώντας στο παρελθόν.
Μόλις έθαψα τον πατέρα μου. Ξέρω τι σου λέω.
Ξέρω ότι ξέρεις.
Πέθαναν πριν δέκα χρόνια, Μάρτι, και το σπίτι εδώ είναι σαν μουσείο.
Οι γονείς σου θα ήθελαν να είσαι ευτυχισμένος, να χαίρεσαι τη ζωή.
-Σωστά; -Φυσικά.
Πρέπει να προχωρήσεις.
Αν όχι για σένα, κάν' το για εκείνους.
Έλα. Πάμε να φάμε.
Εντάξει. Εδώ είναι το κύριο υπνοδωμάτιο.
Πολύ όμορφο.
Αμάν! Κοίτα θέα!
Μ' αρέσει το ιστορικό ύφος.
-Πού να βάλουμε τα πράγματα; -Εξαρτάται.
Υπάρχουν 2 κρεβατοκάμαρες στο κυρίως σπίτι και μία στον ξενώνα.
Ξενώνας; Εντυπωσιακό.
Να σας πω κάτι; Γιατί δεν μένετε εδώ;
Τι; Όχι, αν είναι δυνατόν. Δεν θα σε διώξουμε από τον χώρο σου.
-Επιμένω. -Με τίποτα.
Μάρτι, είναι παράλογο. Σίγουρα μπορούμε να στριμωχτούμε στον ξενώνα.
Είναι λογικό. Εσείς θα είστε εδώ και τα κορίτσια δίπλα. Είναι μια χαρά.
Θα μείνω δυο μέρες στον ξενώνα.
Αλήθεια;
Βασικά, δεν είναι κακή ιδέα. Τα κορίτσια ξυπνούν χαράματα.
Ισχύει.
Ωραία. Λύθηκε κι αυτό.
ΝΑΝΣΙ
Όχι!
Μου επιτίθενται θαλάσσια τέρατα! Βοήθεια!
Σου έφτιαξα λίγο κρύο καφέ, αν καταφέρεις να ξεφύγεις.
-Έχουν τεράστια πλοκάμια! -Θα σε πιάσω.
Είσαι καλά;
Ναι, καλά είμαι.
Νιώθω οικεία εδώ, κατάλαβες;
Νιώθω όπως πρέπει.
Είναι πολύ γενναιόδωρος ο Μάρτι.
Μας κάλεσε.
-Ναι! Βουτιά με την κοιλιά. -Μας θέλει εδώ.
Πρέπει να μάθεις να αποδέχεσαι τη φιλοξενία.
Είναι σημαντικό για να είσαι καλός φιλοξενούμενος.
Όχι, απλώς είναι πολύ ευγενικός. Αυτό λέω.
Κι εμείς τον βοηθάμε. Ξέρεις, είναι...
Λες να περνάει καλά μόνος του σε αυτό το παλιό σπίτι;
Απλώς δεν θέλω να το εκμεταλλευτώ.
Όχι, είναι μόνος του.
Και ποιο είναι το φάρμακο της μοναξιάς;
Μπορώ να σας πετάω όλη μέρα.
Η παρέα. Η παρέα είναι το καλύτερο φάρμακο. Κοίτα τον.
-Σειρά μου! -Πετάς!
Περνάει τέλεια.
Γελάει πρώτη φορά εδώ και μήνες.
Δεν ανησυχώ για τον Μάρτι. Για σένα ανησυχώ.
Εγώ είμαι μια χαρά.
Εντάξει, παιδιά.
Όχι, δεν μπορείς. Δεν μπορείς. Μπες μέσα!
Τι είναι αυτό;
-Μουσική; -Κάνουν πάρτι;
Όχι, είναι νοικιαζόμενο.
Το νοικιάζουν το καλοκαίρι για να πληρώνουν το στεγαστικό.
Καλέ μου, έλα εδώ.
Καλέ μου, ξέχνα το.
Ζώα της Γουόλ Στριτ. Νομίζουν ότι τους ανήκει.
Απλώς διασκεδάζουν. Όπως κι εμείς.
Εμένα μ' αρέσει η μουσική.
Αγνόησέ τους. Εγώ αυτό κάνω.
Όχι, να σου πω κάτι; Έλα. Πάμε στην πόλη.
-Θα πάρουμε μερικές προμήθειες. -Τι προμήθειες;
Ξέρεις τώρα. Λίγο κρασί. Λίγο κρέας. Έναν πύραυλο. Πλάκα κάνω.
-Αλήθεια; -Ναι.
Δεν θες απλώς να χαλαρώσεις;
Όχι! Όχι, θέλω να τους δείξω πώς γίνεται.
-Πάμε. -Εντάξει.
-Ορίστε, κορίτσια. -Μην αργήσετε.
Γεια σου, Κεν.
Γεια σου, Μάρτι.
Γεια σου, Ελίς. Να σας συστήσω τον φίλο μου. Από δω ο Άικ.
Δρ Άικ Χέρσκοπφ.
Δρ Άικ. Χαίρω πολύ.
Πάμε στον παραλιακό όμιλο.
Ο Κεν ξεμυαλίστηκε και πήρε ένα καταμαράν.
Ελπίζω να καταλάβω πώς να το κυβερνήσω. Επόμενη στάση, Γαλλία.
-Καλή σας μέρα. -Στο καλό.
Ναι, αυτός είναι ο Κεν. Οικονομικός σύμβουλος για πολλούς.
-Και του Ρόι Σάιντερ, νομίζω. Ναι. -Δουλεύει με τον Ρόι Σάιντερ;
Ήταν μαζί την τελευταία φορά που τον είδα.
Ναι, ο Κεν έχει εισιτήρια για το US Open. Σε σουίτα, νομίζω.
Εμένα δεν μου πολυαρέσει.
Του Ρόι Σάιντερ.
Πόσο καιρό ζει εδώ ο Κεν;
Είναι πλούσιοι πολλές γενιές.
Πόσες, δηλαδή;
Δεν ξέρω. Από την αποικιοκρατία;
Πάρε αυτά. Κοκκίνισαν τα μάτια σου.
Θαλάσσια τέρατα, ετοιμαστείτε για μάχη!
Αγάπη μου, γυρίσαμε.
Ώρα για ποτάκι στο δειλινό.
-Για δες. -Ναι.
Πήγα για ψώνια.
-Τέλειος είσαι. -Έτσι νιώθω.
Η μαμά κι ο μπαμπάς φιλιούνται.
Ας ξεκινήσει το πάρτι.
Εντάξει.
Νιώθω ότι κάνω πρόοδο.
Όντως. Κάνεις.
Εσύ, ως άνθρωπος, κάνεις απίστευτη πρόοδο.
Μα πρέπει να προοδεύσει
-και το περιβάλλον σου. -Τι εννοείς;
Το σπίτι σου αντανακλά εσένα.
Όσο νιώθεις όλο και πιο άνετα μ' εσένα,
όσο γίνεσαι πιο αυθεντικός, όσο προσκαλείς ανθρώπους,
-πρέπει να κάνεις το ίδιο και στο σπίτι. -Στο διαμέρισμά μου;
Όχι, βασικά σκεφτόμουν το σπίτι στο Χάμπτονς.
Κάν' το να είναι ένα μέρος όπου θες να είσαι.
Όπου θέλουν κι οι άλλοι να είναι. Ένα μέρος ανοιχτό, φιλόξενο.
Δεν ξέρω.
Με λίγη φαντασία και λίγη δουλειά, μπορεί να γίνει απίστευτο
και να αντανακλά καλύτερα το πού βρίσκεσαι τώρα.
Ναι, υποθέτω.
Ένα μέρος όπου θα έρχεται κάποιος από την πόλη
και θα λέει...
Επειδή σου αξίζει, Μάρτι. Αλήθεια. Σου αξίζει.
Πες το. "Μου αξίζει".
Μου αξίζει.
-Ξανά. -Ξανά;
Μου αξίζει.
Ξανά.
-"Μου αξίζει". Ξανά. -Μου αξίζει.
-Μου αξίζει.
Δεν νιώθεις ωραία;
-Για κοίτα. Το διπλανό σπίτι... -Ναι;
-Ξέρεις, αυτό με τους μαλάκες; -Ναι.
-Πωλείται. -Μάλιστα.
-Να το αγοράσεις. -Τι;
-Να το αγοράσεις. -Έχω σπίτι.
Το σπίτι των γονιών σου. Δεν θες το δικό σου σπίτι;
Μπα, δεν θα το 'λεγα.
Αυτό δεν ονειρεύεται κάθε άντρας; Το κάστρο του.
Πούλα το δικό σου κι αγόρασέ το.
-Δεν το χρειάζομαι. -Συγγνώμη.
-Να σου πω λίγο; -Μπρους, είναι σε συνάντηση.
Ναι, έχω τον ισολογισμό του μήνα και θέλω να τον δεις.
-Τέλεια. Άσ' τον απέξω. -Ναι. Ευχαριστώ.
Θα τον δούμε.
Είναι πολύ καλύτερο σπίτι. Μεγαλύτερο. Με απίστευτη πισίνα.
Προτιμώ το δικό μου.
Βέβαια. Ναι, εντάξει.
Μια πρόταση έκανα.
Πάω στο γραφείο μου.
Αλλά η ιδέα σου για την ανακαίνιση ήταν τέλεια.
Αλήθεια;
Βέβαια. Νομίζω ότι πρέπει να το κάνουμε.
Είμαι έτοιμος. Απλώς δεν ξέρω από πού ν' αρχίσω.
Θα μπορούσα να σου δείξω εγώ. Αν θες.
Πολύ θα το ήθελα.
Θα ξανάρθετε το σαββατοκύριακο;
Όχι. Να το απολαύσεις μόνος σου.
Μα δεν το απολαμβάνω μόνος μου. Έλα.
Σε παρακαλώ. Να ξεκινήσουμε κιόλας.
Σίγουρα δεν σε πειράζει να μείνεις πάλι στον ξενώνα;
Μήπως σ' αρέσει περισσότερο εκεί;
Μια χαρά είναι.
Θα σε κυνηγήσω.
Ναι, εντάξει.
Είδες πόσο πιο φρέσκο φαίνεται ήδη; Είναι σαν νέα αρχή.
Ναι.
Σκέφτομαι μήπως την κρατήσω αυτήν.
Βέβαια. Ναι, φυσικά.
Ό,τι θες.
Έλα να διασκεδάσουμε.
Στους όρχεις μου.
Άικ, χτύπημα κάτω από τη μέση.
Είσαι το κάτι άλλο.
-Εσύ ξεκίνησες. -Είσαι πειραχτήρι.
Ξέρεις, σκεφτόμουν.
Μήπως, αντί να πουλήσεις αυτό το σπίτι,
να αγοράσεις το διπλανό και να τα ενώσεις;
Κοίτα. Μήπως να...
Λοιπόν. Μήπως να έφτιαχνες ένα ωραίο γήπεδο τένις
και δίπλα του ένα γήπεδο μπάσκετ;
Μετά να κάνεις ένα καθιστικό.
Πίσω του, ένα μπαρ.
Έχεις μεγαλύτερη πισίνα.
Δες αυτό. Έχει χώρο και για μίνι γκολφ.
Ναι.
Πρέπει απλώς να καθαρίσεις εκείνο το κομμάτι.
Ξεφορτώνεσαι εκείνο το δέντρο και αυξάνεις την περιουσία σου κατά 250.000 δολάρια.
Ένας ασθενής μου ασχολείται με δέντρα. Τηλεφώνησέ του.
Δεν θα κόψω το δέντρο. Ποτέ.
Τι; Τι εννοείς;
Το φύτεψαν οι γονείς μου όταν αγόρασαν το σπίτι.
Σκαρφαλώναμε με τη Φίλις όταν ήμασταν μικροί.
Μετά σκαρφάλωναν τα παιδιά της.
Η μητέρα μου μιλούσε στο δέντρο.
Σηκωνόταν κάθε πρωί και έλεγε "Καλημέρα, δέντρο".
Το αγαπούσε πολύ.
Ακούγεται παράξενο. Κι εγώ το αγαπώ πολύ.
Η μητέρα σου μιλούσε σε ένα δέντρο. Και αυτό απαντούσε;
Δεν ξέρω. Μπορεί.
Τι είναι; Έλα. Ας συνεχίσουμε το βάψιμο.
Ξέρεις, όποτε θες να μιλήσεις για τον πατέρα σου ή για οτιδήποτε...
Είσαι πολύ γλυκός.
Αλλά, όπως λες κι εσύ, "Είμαι καλά".
Απλώς θέλω να πω, όπως έλεγες κι εσύ, "Μπορείς να μην είσαι καλά".
Θα σου λείπει.
Άκου, Μάρτι. Μεταξύ μας, δεν ήταν κάνας φοβερός πατέρας.
Ήταν εξαιρετικός άνθρωπος, όχι εξαιρετικός πατέρας.
-Λυπάμαι. -Μη λυπάσαι.
Το έχω αποδεχθεί,
γιατί ξέρω ότι με αγαπούσε με όλο του το είναι.
-Φυσικά. -Απλώς δεν μπορούσε να μου το δείξει.
Μπορώ να τον συγχωρήσω και να το ξεπεράσω.
Μ' αρέσει πολύ εδώ, Μάρτι.
Μακάρι να μην έπρεπε να φύγεις αύριο.
Μακάρι.
Ξέρεις, η επαφή με τη φύση με κάνει να επαναξιολογώ τη ζωή μου.
Χορεύω με τον δημιουργικό εαυτό μου.
Δουλεύω ένα μυθιστόρημα.
-Αυτό είναι τέλειο. -Ναι, είναι τέλειο.
Και νιώθω ότι ίσως πρέπει να βρω χρόνο και να συγκεντρωθώ σε αυτό.
Χρειάζομαι ένα διάλειμμα.
Χρειάζομαι λίγη απόσταση.
Απόσταση; Από τι;
Απόσταση από τα πάντα.
Έχω την ανάγκη να πάω κάπου και να κάτσω να γράψω για λίγο.
Αλήθεια; Πού;
Δεν ξέρω. Ίσως στην Ιερουσαλήμ. Μ' αρέσει πολύ εκεί.
Νιώθω ότι με καλεί.
Θα μπορέσω να κάνω και μια αλιγιά, που πάντα ήθελα να κάνω.
Τι εννοείς; Συγγνώμη, απλώς είναι όλα τόσο...
Κοίτα, μ' αρέσει πολύ η ιδέα να βρεις χρόνο να το κάνεις αυτό,
αλλά στην Ιερουσαλήμ;
Φαίνεται τρελό να πας τόσο μακριά όταν όσα χρειάζεσαι είναι εδώ.
Εδώ; Μα εδώ είναι το σπίτι σου.
Σπίτι μας. Δικό μας είναι. Είμαστε μια οικογένεια.
Όχι. Δεν θέλω να μπλεχτώ στα πόδια σου.
Όχι. Καθόλου.
Αν νιώσω ότι μπλέκομαι στα πόδια σου, θα μπλοκάρω.
Πώς το λες αυτό; Θα ήταν τιμή μου.
Έχω την ανάγκη να είμαι σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον.
Θα είναι υποστηρικτικό. Πολύ.
Με πολλή χαρά θα σε βοηθούσα με το βιβλίο σου.
Θα καθαρίσεις το κεφάλι σου και θα ρεύσει η δημιουργικότητα.
Κι οι δυο θα κερδίσουμε.
Δεν ξέρω.
Πρέπει να το σκεφτώ, Μάρτι.
Σε παρακαλώ. Μείνε.
Εντάξει.
Θα φύγουν αύριο η Μπόνι και τα παιδιά και μετά πιάνουμε δουλειά.
Εντάξει. Ωραία.
Ευχαριστώ.
Αντίο, αγαπημένα μου θαλάσσια τέρατα.
-Γεια σου, θείε Μάρτι. -Γεια σου, θείε Μάρτι.
Μάρτι, μην τον ξεμυαλίζεις.
Δεν υπόσχομαι τίποτα.
-Γεια. -Γεια.
Οπότε, τα λέμε σε δύο βδομάδες;
Θα δούμε.
Οι ασθενείς μου ξέρουν ότι έχω πάρει άδεια, οπότε...
-Εντάξει. -Αλλά σίγουρα μπορείς να έρθεις
μόλις τελειώσει το πρώτο προσχέδιο.
Εννοείται.
Εντάξει, καλή διασκέδαση, παιδιά.
Δεν θα διασκεδάσουμε. Θα δουλέψουμε.
Εντάξει, αυτό εννοούσα.
-Γεια σας. -Γεια, μπαμπά.
Μου λείπετε ήδη.
Μην το παρακάνεις στη δουλειά.
Ξέρω τι σε πιάνει όταν δεν είσαι καλά.
-Μη μου κάνεις εμένα τον θεραπευτή. -Απλώς λέω.
Λες συνέχεια ότι είσαι καλά, αλλά εγώ δεν είμαι σίγουρη.
-Μάρτι. -Τι; Είσαι καλά;
Ναι. Ώρα να ξυπνήσεις.
Τι; Τι ώρα είναι;
Ώρα να πιάσουμε δουλειά.
Εντάξει. Καλά.
Χτύπησε την πόρτα, άνοιξε αργά και μπήκε στο μπουντουάρ της.
Κάθισε μπροστά στον καθρέφτη,
έβαλε κραγιόν με αργές κινήσεις.
Σομόν. Παριζιάνικο, μάλλον.
"Παριζιάνικο.
-Μάλλον". -"Είχες δίκιο", είπε εκείνος.
"Το πτώμα ήταν εκεί, όπως το περιέγραψες.
Κάτω από τη γέφυρα. Ένα παπούτσι στο αριστερό πόδι".
"Ένα παπούτσι στο αριστερό πόδι".
"Μα δεν τον σκότωσες εσύ". "Πώς το ξέρεις;" ρώτησε.
Το ίδιο θα ρωτούσα κι εγώ.
Μπορού...
Όχι. Άσ' το.
-Μην κόβεις τον ειρμό. -Όχι καλύτερα. Ποτέ δεν ξέρεις.
-Εμπρός; -Έλα, Μάρτι. Ο Μπρους είμαι. Τι κάνεις;
-Καλά είμαι. Ευχαριστώ, Μπρους. -Έλεος.
Να μιλήσουμε για την AFC;
-Όχι τώρα, δουλεύουμε. -Όχι τώρα.
Θα τα πούμε σύντομα.
-Υπόσχομαι. -Ναι, Μάρτι...
-Συγγνώμη, Άικ. -Πού ήμασταν;
Συγκεντρώσου.
ΕΒΡΑΪΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
Και τότε ξαφνικά...
Κάτσε. Ξέρεις κάτι;
Μάρτι! Έλα εδώ. Έλα να γνωρίσεις τους φίλους μου.
Του έκανα νέα προσφορά. Κάνε το σωστό. Τέλος πάντων.
Μάρτι! Έλα εδώ. Έλα να γνωρίσεις τα παιδιά.
Από δω ο Μάρκους, ο Μπροκ, ο Κίνγκζλι κι ο Λένοξ.
Τα ονόματά τους είναι επίθετα. Είναι πολύ αστείο.
Γεια, χαίρω πολύ.
-Γεια σου, Μάρτι. -Γεια σου.
Είναι φοβεροί τύποι. Δουλεύουν 75 ώρες τη βδομάδα
και αξίζουν ένα διάλειμμα.
-Καλά δεν τα λέω; -Ναι ρε!
Πώς σου φαίνεται το σπίτι;
Είναι το κάτι άλλο. Ναι.
Βλέπεις το μπάρμπεκιου; Μεγαλύτερο από το σπίτι σου.
Πολύ μεγάλο. Ναι.
Και η πισίνα, έτσι;
Σε σχήμα νεφρού. Πάντα βγαίνουν ωραίες.
Σε προκαλώ να γδυθείς και να βουτήξεις. Ολόγυμνος. Ναι; Έλα!
Κάν' το!
Ξέρετε, είμαι πολύ ιδρωμένος.
-Ιδρωμένος;
-Έλα. -Δεν με θέλετε ιδρωμένο μέσα.
-Βούτα. -Έλα, Μάρτι.
Κοίτα, πολύ θα το ήθελα, απλώς...
έχω διάφορες δουλειές και λέω να επιστρέψω.
-Μάρτι. -Χάρηκα.
-Ναι. -Μόλις ήρθες. Κοίτα, Μάρτι!
Μάρτι, έλα.
Σου χαλάει τη χαρά.
Συγγνώμη, παιδιά. Καλύτερα να επιστρέψω στην προσωπική μου κόλαση.
Και πάλι, χάρηκα που πήρα ένα ρεπό.
Παρεμπιπτόντως, αν γίνεται, να χαμηλώσετε λίγο τη μουσική.
Είναι τέλεια, αλλά νομίζω ότι ο Μάρτι έχει περίοδο.
Τον καημένο.
Τα λέμε.
Βάλε μου ποτό.
Τι μαλάκες.
-Αυτοί; -Πλούτισαν με αντισταθμιστικά κεφάλαια.
Δεν τους αντέχω.
Τα καλά νέα είναι ότι ο ιδιοκτήτης περνά ένα πολύ κακό διαζύγιο.
-Όχι. -Ναι.
Θέλει να πουλήσει γρήγορα.
Μπορείς να προσφέρεις λιγότερα και λογικά θα δεχτεί.
Τον καημένο τον Μπομπ.
Πάρε τον μεσίτη σου.
-Δεν ξέρω. -Έχεις τρελαθεί;
Θα έχεις το καλύτερο σπίτι το Σαουθάμπτον.
Για το δέντρο πρόκειται, έτσι;
-Στρίψε αριστερά. -Τι περιπέτεια.
Είναι.
-Ωραία. Ευθεία. -Εντάξει. Ακόμα ευθεία πάω.
-Θα στρίψεις δεξιά. Τώρα... -Και τώρα;
-Ζαλίστηκα. -Ξέρεις πού είσαι;
Δεν μπορώ καν να μαντέψω.
-Εντάξει, τώρα. Σταμάτα. Απλώς... -Ναι. Τι;
-Εντάξει. -Ναι.
Εντάξει, άνοιξε τα μάτια.
Ναι, δεν θα χρειαστεί να ξαναδείς τη γαλάζια τρύπα ποτέ ξανά.
-Ποτέ ξανά. -Ποτέ ξανά.
Έχει τρύπες στον τοίχο.
Είναι εν εξελίξει.
-Θα γίνει... Έχω ένα όραμα. -Ναι.
Όλη αυτή η μονοχρωματική ανοησία.
Ξέρεις κάτι; Εδώ οι γονείς μου μετρούσαν το ύψος μου και της Φίλις.
Θεέ μου.
Δεν είναι αστείο να το σκέφτεσαι; Ήμουν μέχρι εδώ.
Θεέ μου. Ήταν το καλοκαίρι που η Φίλις ξεπετάχτηκε
-κι εγώ ζήλευα. -Έχουν πεθάνει.
-Τι; -Μάρτι, πρέπει να τους ξεχάσεις.
Αυτό το σπίτι δεν είναι μουσείο. Τάφος είναι.
Μερικές φορές νιώθω ότι προσπαθώ να σε βοηθήσω,
αλλά δεν βοηθάς εσύ τον εαυτό σου. Καταλαβαίνεις;
Συγγνώμη. Υπόσχομαι να δουλέψω πιο σκληρά.
Μη μου θυμώνεις.
Δεν σου θυμώνω. Απλώς...
Χαλάρωσε, Μάρτι.
Πάρε ανάσα. Δεν κάνει καλό στην καρδιά.
Θα γίνει τέλειο. Δεν έχει τελειώσει. Θα γίνει τέλειο.
-Πίστεψέ με. -Εντάξει.
Μόλις έκλεισα με τον μεσίτη.
-Αλήθεια; Τι είπε; -Άσχημα νέα.
Τι εννοείς;
Λέει ότι δεν πρέπει να το αγοράσει κανείς.
Τα θεμέλια είναι σαθρά κι ο βόθρος δεν λειτουργεί.
Γιατί το είπε αυτό;
Ξέρεις κάτι; Θέλει να το αγοράσει εκείνος.
Όχι. Είναι παλιός οικογενειακός φίλος. Με προειδοποιεί.
Μπούρδες. Ξέρει ότι είναι χρυσωρυχείο και θέλει ένα κομμάτι του.
Δεν νομίζω.
Λέει ψέματα, Μάρτι.
Κοίτα, πρέπει να κινηθούμε γρήγορα. Πήρες για το δέντρο;
-Όχι. -Γιατί;
Τι σκατά έχεις με το γαμωδέντρο;
Δεν ξέρω. Έχει συναισθηματική αξία, μάλλον.
Συναισθηματική... Αυτό το δέντρο σε μεγάλωσε;
Όχι.
Όχι; Το δέντρο σου άλλαζε τις πάνες; Σου μαγείρευε;
Πλήρωσε για το σχολείο σου;
Δεν ήθελα να πω αυτό.
Τι θες να πεις; Τι; Είσαι ερωτευμένος με το δέντρο;
Μάρτι, μου είπες πριν χρόνια ότι δεν έχεις ερωτευθεί.
Δεν ανέφερες ότι είσαι ερωτευμένος με ένα δέντρο.
Απλώς μου αρέσει πολύ.
Σου αρέσει; Πώς, δηλαδή; Σεξουαλικά;
Γιατί όπως το ακούω εγώ, είναι σαν να θες να το γαμήσεις.
Δεν θέλω να το γαμήσω.
Αστειεύομαι.
Απλώς νιώθω ότι, αν κάποιος έχει θέμα με το δέντρο, αυτός είσαι εσύ.
Είπα ότι δεν θέλω να το κόψω κι εσύ δεν το αφήνεις.
Απλώς, για κάποιον λόγο, είναι λες και το μισείς.
Οι τρελοί κατέλαβαν το άσυλο, έτσι;
Μου κάνεις ψυχανάλυση;
Όχι. Απλώς δεν καταλαβαίνω...
Όχι, δεν καταλαβαίνεις, Μάρτι.
Να δω αν μπορώ να σε βοηθήσω.
Τα συναισθήματά σου για το δέντρο δεν είναι υγιή.
Κι έχει να κάνει με τη μητέρα σου.
Ο τρόπος που σε αγαπούσε δεν ήταν υγιής.
Αυτή είναι μια βαθιά ρίζα της παθολογίας σου.
Ένα φροϋδικός θα έλεγε ότι το δέντρο είναι ο φαλλός της μητέρας σου.
Ένα τεράστιο τοτέμ που συμβολίζει την ανάρμοστη επιθυμία της για σένα.
-Δεν είναι... -Ναι.
Ή είναι το κανάλι της γέννησης που προσπαθεί να σε ρουφήξει πάλι μέσα.
Η μητέρα σου δεν σε άφηνε να μεγαλώσεις
και τώρα σε έχει αφήσει συναισθηματικά και σεξουαλικά ανάπηρο.
Είναι μια τραγωδία, γαμώτο!
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Το ξέρω, Μάρτι. Είναι σκληρό.
Η αλήθεια είναι σκληρή, μα μόνο έτσι θα θεραπευτείς.
Εγώ σε αγαπώ σωστά. Δεν θα σε πληγώσω.
Θα φροντίσω να ανθίσεις όπως αυτό το δέντρο.
Εντάξει.
Ξέρω.
Λοιπόν, τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω.
Ακόμα και τώρα; Νόμιζα ότι μόλις κοιτάξαμε βαθιά την καρδιά και την ψυχή σου.
Νόμιζα ότι κάναμε τομή.
-Χάνω τον χρόνο μου; -Όχι βέβαια.
Ξέρεις κάτι; Μάλλον είμαι άθλιος θεραπευτής.
-Όχι. Δεν είσαι. -Όχι, νομίζω ότι είμαι άθλιος θεραπευτής.
Προφανώς δεν έχεις προχωρήσει καθόλου.
-Καλύτερα να τα παρατήσω. -Όχι.
Τέλεια! Ναι, τέλεια ιδέα.
Παρατάω κι εσένα και τη θεραπεία.
Όχι, όλα καλά. Μην ανησυχείς.
Πάω να μαζέψω τα πράγματά μου και θα χαθώ από τη ζωή σου.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Η Περλ τι κάνει εδώ; Δεν ήταν πατέρας της.
Ναι, αλλά τη μεγάλωσε κι εκείνη τον αγαπούσε.
ΓΟΥΛΦΓΚΑΝΓΚ ΧΕΡΣΚΟΠΦ
Νόμιζα ότι στέρεψαν τα δάκρυά μου.
Είναι καλό να ξεσπάς.
Τι έλεγε ο Γουλφ;
Έλεγε "Πάλι έχει διαρροή η μαμά".
Ή "Πιείτε λίγο νερό εσείς. Θα πάθετε αφυδάτωση από το κλάμα".
Πώς είσαι;
Καλά είμαι, μαμά.
Ξέρω ότι σου είναι δύσκολο.
Όχι. Εύκολο είναι.
-Άικ. -Όχι. Δεν χρειάζεται πια να ικανοποιώ
κάποιον που δεν ήξερε να δείχνει αγάπη.
Αγάπη μου, άκουσέ με.
Άρα, είναι καλό.
Το ήθελε πολύ.
Όχι αρκετά.
Όταν έχασε τον Μπαρούχ, δεν τολμούσε να αφεθεί να αγαπήσει κι άλλον γιο.
Το καταλαβαίνεις αυτό, έτσι δεν είναι;
Όχι.
Έχω νέα.
Επιτέλους ολοκληρώθηκε η πώληση.
Τώρα μου ανήκουν και τα δύο σπίτια.
Συγχαρητήρια.
Φώναξα έναν εργολάβο να ρίξει τον φράχτη.
Μπα, ας το κάνουμε τώρα.
Ας τελειώνουμε.
Χριστέ μου.
Είσαι καλά;
Να κάνουμε ένα πάρτι.
Για το καλορίζικο.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού