Ο ψυχίατρος της διπλανής πόρτας
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ PODCAST ΤΩΝ WONDERY ΚΑΙ BLOOMBERG
Να σας φέρω κάτι;
Αλόχα.
Μαχάλο.
-Ραβίνε. -Γεια σου, αγοράκι.
-Ή να πω βασιλιάς του πινγκ πονγκ; -Όντως.
-Πρόσεχε. Είναι νίντζα. -Ευχαριστώ.
Θία; Ή εσύ ψήλωσες ή εγώ κόντυνα.
Στο Nick and Toni's, έτσι;
-Τετάρτη βράδυ. Θα σε πάρω! -Έγινε.
Το καλαμπόκι φοβερό.
Από το Round Swamp Farm. Μόνος μου το ξεφλούδισα. Εδώ είναι!
Σκύψτε!
-Μην το πεις. Ούτε να το σκεφτείς. -Ποιο;
-Δεν ξαναπαίζω γκολφ μαζί σου. -Γιατί;
"Γιατί"; Αυτό δεν ήταν γκολφ. Χόκεϊ ήταν.
Φοβόμουν για τη ζωή μου.
Μπήκατε στο υδρομασάζ; Να μπείτε.
-Ούτε εσύ δεν το χάνεις αυτό. - Mου 'ρχεται...
Μπέντζαμιν, τι γίνεται;
Σκας. Έτοιμος να λιποθυμήσεις.
Δεν μου πάει ο καθαρός αέρας.
Επειδή η μάνα σου σε μεγάλωσε κάτω από τα φτερά της. Έλα.
Πάμε μέσα. Έχει κλιματισμό.
Έχει πολλές ταινίες. Όλες με Όσκαρ.
Πρόσεχε τα μπαλάκια.
Λίσα. Άικ Χέρσκοπφ.
-Γεια. -Ευχαριστώ που ήρθες.
-Κούκλα, όπως πάντα. -Ευχαριστώ.
Να βγάλουμε μια φωτογραφία;
-Αμέ. -Ποιο κουμπί είναι...
-Επάνω. -Πρέπει να το γυρίσω...
Όχι. Έτοιμο είναι.
Εντάξει.
-Επάνω. -Πάτησα κάτι λάθος.
-Να φέρω τα γυαλιά μου; -Όχι...
Δεν πειράζει. Εσύ! Έλα εδώ.
-Ευχαριστώ. -Ναι.
Έλα εδώ. Μπορείς να μας βγάλεις μία;
-Περνάς καλά; Τέλεια. -Ναι.
Υπέροχα. Μ' αρέσει το σπίτι.
Ευχαριστώ.
-Επιτυχία. -Τέλεια.
Έλα να σου δείξω τις αγελάδες. Τις πήρα από γκαλερί.
-Οκέι. -Έχουν πλάκα.
Μάζεψε μερικές βρεγμένες πετσέτες.
Μείνετε εδώ.
Σταματήστε και... Πού πας; Γύρνα μέσα.
Θα τον ψάξω... Εκεί... Έλα. Χαιρέτα τον θείο σου, Λίζι.
Φίλις, φώναξε για απολύμανση.
Έχουμε γεμίσει μαμούνια στο κτίριο.
Έκλεισα ραντεβού με τον δρα Χέρσκοπφ
-για σένα το απόγευμα. -Τι έπαθα. Είναι παντού.
Τι ακριβώς είναι;
Για να δούμε. Έχουν τρίχωμα και... Για δες κάτι πατουσάκια.
-Με άκουσες; -Δεν μπορώ να πάω.
-Γιατί; -Κοίτα,
-δεν θέλω να μιλήσω σε έναν ξένο... -Δεν είναι ξένος.
Τον συνέστησε ο ραβίνος Γκόλντμπεργκ.
Όχι, το ξέρω. Κάτσε!
Μη με γαργαλάς.
Κορίτσια. Κόφτε το. Αφήστε ήσυχο τον θείο Μάρτι.
Ελάτε, ας βγάλουμε φωτογραφία πριν χαλάσετε τις στολές.
Κορίτσια! Ελάτε. Πάμε.
Άσε το τηλέφωνο, σε παρακαλώ. Δικό σου είναι;
Όχι. Ωραία, ευχαριστώ. Είστε κούκλες.
Για δες. Έχω μια ερώτηση.
Υπάρχουν αρκετά μεγάλες παγίδες για αυτά τα φοβερά μαμούνια;
Σίγουρα θα υπάρχουν. Έχουμε πίσω.
Ναι, έχουμε. Μπρους, φέρε τη σκούπα.
Ναι, πρέπει...
-Θεέ μου! Το κεφάλι μου! -Τη σκούπα!
Λοιπόν, θα πας;
Δεν χρειάζεται να πάω στον δρα Χέρσκοπφ. Είμαι μια χαρά.
Μάλλον έχουμε όντως παράσιτα.
Να πάρει!
-Εντάξει, πάρε τη μηχανή. -Ναι.
-Την αναλαμβάνω εγώ. Ναι; -Ναι.
Καλά.
Πάμε.
-Ντέμπορα! -Πού είναι αυτός;
Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.
-Έδωσες τα μηνύματά μου στον Μάρτι; -Ναι. Και τα οκτώ.
Είσαι σίγουρη; Γιατί δεν με πήρε.
Μάλλον επειδή χωρίσατε.
Όχι. Δεν χωρίζεις μέσω φαξ, Φίλις.
Συμφωνώ, αλλά υπάρχουν και χειρότερα.
Ο άντρας μου με χώρισε πηδώντας τη γραμματέα του.
Οπότε, προτιμώ το φαξ.
Καλά, δεν με νοιάζει. Εγώ... Εντάξει.
Θέλω να τον δω.
-Δεν είναι εδώ. -Δεν γίνεται να μου κρύβεται.
-Εγώ νομίζω ότι γίνεται. -Μου χρωστάει.
Ωραία, ας κόψουμε τις μαλακίες. Όχι. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ σήμερα.
Δεν σου χρωστά τίποτα. Τελειώσατε.
Θέλω να του μιλήσω για κάτι.
Είναι προσωπικό.
Πάλι είσαι έγκυος;
-Πώς τολμάς να με κατηγορείς; -Δεν το έκανες;
-Άντε γαμήσου, Φίλις. -Άκουσέ με. Ο Μάρτι είναι καλό παιδί.
Μάλιστα παραείναι καλός. Εγώ πάλι δεν πάσχω από αυτό.
Δεν θα σε αφήσω να τον εκμεταλλευτείς.
Το μαντρόσκυλό του είσαι;
Χειρότερα. Η αδερφή του είμαι.
Το μαντρόσκυλο απλώς δαγκώνει.
Η αδερφή θα σου ξεριζώσει την τραχεία και θα την κάνει φλάουτο.
Κατάλαβες τη διαφορά;
Δεν σε αφορά αυτό, Φίλις!
Κάνεις λάθος!
Ο Μάρτι με αφορά.
Καλά.
Εντάξει.
Αν δεν με πάρει μέχρι το απόγευμα, θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα.
Άρα, θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα.
-Ναι, πολύ κακά. -Το άκουσα.
-Φίλα μου τον κώλο, Φίλις. -Ωραίο.
Μαλάκω.
Ωραίο.
Πλατύ χαμόγελο, με το τρία. Ένα, δύο, τρία.
Θεέ μου. Ξέρετε τι;
Αφήστε τα χαμόγελα. Μην είστε σπουκιάρες.
Είστε σαν τα δίδυμα από τη Λάμψη που πολλαπλασιάστηκαν.
Κύριε Έιμπλμαν, μισό λεπτό, εντάξει;
Μπρους, αναλαμβάνεις λίγο; Κάν' τες να χαμογελάσουν.
Αυτή η ενέργεια ομήρων δεν μου κάνει.
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Για να δούμε. Παραγγείλατε την απλή, βελούδινη κουρτίνα αυλαίας.
-Ναι. Με τριπλή σούρα. -Ναι.
Με χαμηλό πέλος και ματ τελείωμα.
Σάπιο μήλο είναι; Σκούρο φαίνεται.
Όχι, σάπιο μήλο είναι. Ο φωτισμός εδώ το δείχνει πιο σκούρο.
-Δεν... -Λοιπόν, σας φτιάξαμε
ελαφριά πλέξη και δύο παραπετάσματα.
Να τα δω.
Τι ακριβώς είναι αυτό;
Είναι μαύρα, βελούδινα παραπετάσματα.
Από πίσω.
Είναι φόδρα.
Γιατί;
Για να γίνει αδιαφανής.
Εγώ δεν παρήγγειλα φόδρα.
Απλώς συστήνουμε σε καινούριες αυλαίες να έχουν τελείωμα
και να βάζουν φόδρα, για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
Είσαι κουφός; Δεν ζήτησα τέτοιο πράγμα.
Κοιτάξτε, δεν τις φτιάχνουμε χωρίς φόδρα.
-Είμαι σίγουρος. -Δηλαδή...
-Γλιτώνετε χρήματα από φθορές. -Κι εσείς τις χρεώνετε.
-Ακούστε. -Όχι, εσύ άκου.
Αυτά δεν τα ανεχόμουν ούτε όταν έκανε κουμάντο ο πατέρας σου.
Προσπαθώ να κάνω το καλύτερο.
Έρχομαι εδώ 34 χρόνια.
-Κι εμείς το εκτιμούμε. -Πού είναι ο Τζερόμ;
-Ο θείος μου δεν δουλεύει πια εδώ. -Γιατί;
Επειδή... Είναι μπερδεμένο.
Θέλω να μιλήσω στον Τζερόμ.
Περιμένετε μισό λεπτό;
Κύριε Έιμπλμαν!
Γεια σας. Πώς είστε;
Δεν πληρώνω δεκάρα, αν δεν μιλήσω στον Τζερόμ.
Μάλιστα.
Περιμένετε μισό λεπτό, παρακαλώ;
Μάρτι, τι κάνεις; Βγες έξω, αμέσως.
Μάρτι, σταμάτα. Άσ' το αυτό.
Σταμάτα.
Παθαίνεις κρίση πανικού;
Τι έχεις πάθει;
Τι φοβάσαι;
Έναν γεροξεκούτη δάσκαλο του Ταλμούδ με τρίχες στ' αυτιά από τα 30 του;
Τι φοβάσαι τόσο πολύ;
Μάρτι, κοίτα με. Έχεις αναλάβει εσύ. Είσαι το αφεντικό.
Τα αφεντικά δεν τρώνε υφάσματα.
Τι συμβαίνει; Μάρτι, λιποθυμάς;
Σήκω αμέσως. Σταμάτα.
Πρέπει να πας έξω. Πρέπει...
Σταμάτα! Μάρτι, σήκω.
Μου κάνεις πλάκα;
Να σε πάρει και να σε σηκώσει!
Συγγνώμη, ο Μάρτι είναι σε μια σημαντική συνάντηση.
Πίσω από την κουρτίνα;
Ναι, πίσω από την κουρτίνα. Πώς να σας βοηθήσω;
Έβαλε φόδρα στα παραπετάσματά μου. Δεν ζήτησα φόδρα.
Αν δεν αφαιρέσετε το κόστος, θα πάω σε άλλο μαγαζί.
Λυπούμαστε πολύ που θα σας χάσουμε.
Ο πατέρας σου δεν θα χαιρόταν.
Ισχύει.
Αλλά αυτός δεν χαιρόταν και ποτέ, οπότε...
Αντίο σας, κύριε Έιμπλμαν.
Έλα.
Έλα εδώ.
Αχ, Μάρτι.
Δες πώς είσαι.
Κοτζάμ άντρας κουλουριασμένος στον τοίχο,
να κρύβεσαι πίσω από τις κουρτίνες στο γραφείο σου.
Έπρεπε να φύγω από κει.
Χρειάζεσαι βοήθεια.
Πρέπει να πας στον δρα Χέρσκοπφ.
Μόνο μία φορά.
Μόνο αυτό ζητάω.
Ο Μάρτι είσαι;
Καλώς ήρθες. Χαίρομαι που σε βλέπω. Πέρασε.
Τι σε φέρνει εδώ;
Δεν ξέρω.
Αυτό είναι το τρελό. Είμαι μια χαρά.
Όλα είναι μια χαρά. Είναι χαζό.
Ναι.
Η Φίλις με πίεσε να έρθω. Αυτός είναι ο λόγος.
Η Φίλις;
Η αδερφή μου.
Θα έχει μεγάλη πειθώ.
Βασικά...
Η Φίλις γιατί επέμενε να έρθεις;
-Ορίστε; -Η Φίλις γιατί επέμενε να έρθεις;
Πραγματικά, δεν έχω ιδέα. Είναι γελοίο.
Δεν μπορώ καν να μαντέψω.
Όλα είναι υπέροχα. Δεν έχω προβλήματα.
Δηλαδή, είμαι καλά.
Είμαι χαλαρός.
Δεν το ακούω συχνά αυτό.
Τι να πω. Αυτό μου συμβαίνει.
Νιώθω άσχημα. Νιώθω ότι σας τρώω τον χρόνο.
Συγγνώμη.
Θα φύγω.
Κοίτα.
Μιας και ήρθες.
Ας μείνεις.
Για να μην έχει να λέει η Φίλις.
Ισχύει.
Αστείο. Κάθισε.
Χαλάρωσε.
Όλα καλά. Μπορούμε απλώς να τα πούμε.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Θα ήθελες να πούμε κάτι συγκεκριμένο;
Εντάξει.
Μίλα μου για σένα.
Δεν έχω να πω και πολλά.
Γεννήθηκα στη Νέα Υόρκη. Ζω στη Νέα Υόρκη.
Έχω τέλεια δουλειά. Τέλεια ζωή.
Καταλάβατε; Δεν έχω να πω πολλά.
Δεν θες να βρίσκεσαι εδώ, έτσι;
-Βασικά... κοιτάξτε... -Ξέρεις κάτι;
Μάλλον έχεις δίκιο.
Έχει υπέροχο καιρό έξω. Γιατί δεν πάμε μια βόλτα;
Βόλτα;
Ναι.
-Μαζί; -Αμέ. Γιατί όχι;
Πες μου για την τέλεια ζωή σου. Ζηλεύω.
Δεν έχω να πω κάτι.
Μου αρέσει η δουλειά μου.
Διευθύνω μια εταιρεία με υφάσματα.
Τη διηύθυνε ο πατέρας μου, αλλά τώρα η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου...
Βασικά, δεν είναι... Ξέρετε, δεν είναι...
Μου την άφησαν στη διαθήκη τους.
Πριν πόσο καιρό πέθαναν;
Πριν πόσο καιρό;
Είναι πρόσφατο;
Άρα, είσαι το αφεντικό πια.
Σου αρέσει;
Οι υπάλληλοί σου αντιμετώπισαν καλά την αλλαγή διεύθυνσης;
Ναι. Είναι τέλειοι.
Είμαστε σαν οικογένεια. Τους ξέρω όλη μου τη ζωή. Φοβερά παιδιά.
Βέβαια, ο θείος μου μου έχει κάνει μήνυση, αλλά δεν πειράζει.
Μήνυση;
Ναι. Δεν είναι κάτι φοβερό.
Κλασικά οικογενειακά προβλήματα.
Θέλει να τη διευθύνει εκείνος. Πιστεύει ότι εγώ δεν μπορώ. Αλλά όλα καλά.
Ζόρικο ακούγεται.
Όχι, αλήθεια. Δεν πειράζει.
Όλα καλά. Θα περάσει.
Είσαι παντρεμένος;
Ήμουν σε μια σχέση, αλλά χωρίσαμε πριν λίγες εβδομάδες.
Λυπάμαι.
Όχι. Βασικά, για καλό είναι.
Είμαι πολύ καλύτερα χωρίς αυτήν.
Το πρόβλημα είναι ότι, λίγο πριν χωρίσουμε,
της υποσχέθηκα διακοπές στο Μεξικό.
Και τώρα έρχεται συνέχεια
και λέει ότι της χρωστάω διακοπές στο Μεξικό.
Καταλάβατε.
Αλλά πέρα από αυτό, όλα είναι...
Μια χαρά;
Ναι.
Έλα.
Ας παίξουμε.
Τι;
Μπάσκετ.
Δεν παίζω και πάρα πολύ.
Παιδιά, θέλετε άλλους δύο;
-Ναι, αμέ. -Ναι; Ωραία.
-Παίξε μαζί τους. -Εντάξει.
Εγώ μαζί σας. Εσύ μαζί τους.
-Δεν παίζω καλό μπάσκετ. -Δεν πειράζει.
-Να κάνω ζέσταμα. -Για πλάκα παίζουμε, φίλε.
-Εντάξει. Πάμε. -Βάμος!
-Εντάξει. Έλα. -Εντάξει.
-Έτοιμοι; -Έτοιμοι.
-Πάει! Εκεί! -Έλα!
Ξέρεις τι πρόβλημα έχεις;
Δεν μπορώ να τρέχω και να ντριμπλάρω μαζί.
-Το πρόβλημά σου είναι ότι είσαι όμορφος. -Όχι.
-Επιτυχημένος. -Μπα.
-Κι έχεις λεφτά. -Ίσως.
Και είσαι καλός. Παραείσαι καλός. Αφήνεις να σ' εκμεταλλεύονται.
-Λέτε; -Φύλα τον!
Μάρτι! Πάσα! Σ' εμένα!
-Πάσα! -Δώσε μπάλα!
Πού ρίχνεις;
Τι κάνεις, ρε φίλε;
Τι κάνεις; Δεν παίζει μαζί μας!
Ρε φίλε, ήμουν αμαρκάριστος.
Τι πρόβλημα έχεις;
-Αυτός μου είπε. -Έλα, ρε φίλε.
Αυτός μου είπε! Εσύ μου είπες!
Γιατί το έκανες αυτό;
-Εσύ το έκανες. -Εσύ...
Εγώ σου ζήτησα την μπάλα. Δεν ήταν ανάγκη να τη δώσεις.
-Καλά. Πάμε πάλι. -Έτοιμοι.
Τζάμπολ ο χαμένος.
Ποιος είσαι;
Είμαι ο Μάρτι Μάρκοβιτς.
Είσαι ο Εύκολος Μαρκ Μάρκοβιτς;
Όχι.
Είσαι σκληρός, έτσι; Τι είσαι;
-Σκληρός. -Δεν ακούστηκε πολύ σκληρό.
Ακούστηκε εύθραυστο. Μαλθακό. Είσαι μαλθακός;
-Όχι. Δεν είμαι μαλθακός. -Δεν είσαι. Φυσικά και δεν είσαι.
-Δεν νομίζω. -Όχι!
Και τι δεν θα ανεχτείς;
-Βασικά, το θέμα είναι ότι υποσχέθηκα... -Δεν θα ανεχτείς...
-άλλες παπαριές. -Πρόσεχε.
-Τι θα πάρει από σένα; -Εκείνη είπε...
Τίποτα. Θα της το πεις;
Είναι πολύ δύσκολη.
Κάν' το τώρα. Πάρ' την.
Τώρα; Δεν είναι κατάλληλη στιγμή.
Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή.
Ορίστε. Θα σου δωρίσω κι ένα κέρμα. Πάρε.
Δεν θα σου κοστίσει τίποτα και θα κερδίσεις 1.000 δολάρια.
Και την ησυχία σου.
Δεν είμαι έτοιμος.
Μάρτι, είμαι δίπλα σου.
Γεια σου, Ντέμπορα. Ο Μάρ...
Συγγνώμη.
Δεν είχα... Συγγνώμη.
Όχι, εγώ... Γίνεται πανικός στη δουλειά.
-Δεν ήμουν... -Μπορείς.
Λοιπόν.
Άκου τι γίνεται.
Δεν πληρώνω για να πας μια βδομάδα στο Μεξικό.
Ναι. Πέντε μέρες θα ήταν φθηνότερα.
-Ναι. -Όχι.
Θα συζητούσες τρεις μέρες στο Πουκίπσι;
-Έχω κουπόνι. Περιλαμβάνει και σπα. -Όχι.
Όχι.
-Έχω. -Δεν έχει σημασία.
-Βασικά, έχω δύο. -Δεν είναι αυτό το...
-Λυπάμαι. -Μάρτι.
-Συγ... -Μάρτι.
Μη μου φωνάζεις.
Δεν χρειάζεται να φω...
Εντάξει. Μάρτι. Έλα.
Όχι, δεν...
-Πάρε ανάσες. -Θεέ μου.
Της το έκλεισες. Δεν θα βγει σε καλό.
-Δεν έπρεπε να της το κλείσεις. -Είσαι καλά;
-Ναι. -Καταΐδρωσες.
-Θα λιποθυμήσω. -Δεν θα λιποθυμήσεις.
Φτάσαμε. Εντάξει; Εδώ είμαστε.
-Να ανοίξω την... Ανοίγω. -Ναι. Εντάξει.
ΚΟΡΝΙΖΑΔΙΚΟ
-Λίγο ακόμα. -Εντάξει.
Γεια σου, Τζο. Μήπως έχεις μια καρέκλα κι ένα ποτήρι νερό για τον φίλο μου;
-Όχι. -Όλα καλά. Απλώς χαλάρωσε. Πάρε ανάσες.
-Ευχαριστώ. -Ναι.
Ορίστε, κάθισε.
-Ηρέμησε. -Ναι.
Έτσι μπράβο. Πάρε ανάσες. Ανάσες. Βαθιές. Εντάξει; Εισπνοή.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Εκπνοή. Δύο, τρία, τέσσερα.
Εισπνοή. Ευχαριστώ. Τα πας τέλεια. Ορίστε.
-Ναι. Ευχαριστώ. -Πιες λίγο.
-Είσαι καλά. -Ευχαριστώ.
Λοιπόν, εισπνοή.
-Είμαι καλά. -Εκπνοή. Έτσι μπράβο.
Για αυτές τις συμβουλές χρεώνεις τόσα;
Βλέπεις οκτώ χρόνια εκπαίδευσης εδώ.
Τέλεια.
-Πώς νιώθεις; -Ναι, πολύ καλύτερα.
-Καλύτερα; Φαίνεσαι.
-Ναι. -Ναι, ωραία.
-Ευχαριστώ. -Δεν φαινόσουν πολύ καλά.
-Ζητώ συγγνώμη. -Δεν χρειάζεται.
Να σου πω, γιατρέ, έχω έτοιμα αυτά που ήθελες.
Ναι. Βέβαια. Τέλεια.
Πώς νιώθεις;
-Ναι. Καλά. -Ναι;
-Είμαι καλά, νομίζω. Απλώς... -Ωραία.
-Λοιπόν. Πώς σου φαίνονται; -Μπράβο!
Αυτό είναι. Τα πας υπέροχα.
Μ' αρέσει.
Μάρτι.
Τι λες; Την αναγνωρίζεις;
Δεν νομίζω.
Δεν αναγνωρίζεις την Τζάκι Σταλόνε;
Υπέροχες Κυρίες της Πάλης;
-Ναι. -Έτσι.
Κι άλλη μία...
Είναι ένα γράμμα μου που δημοσιεύθηκε στους New York Times.
Για τη θανατική ποινή.
Αιχμηρό.
Μήπως θα ήταν καλύτερα να της έβαζες ένα φόντο;
Έτσι οι κορνίζες θα ήταν ισομεγέθεις και θα υπήρχε ισορροπία.
-Νομίζω ότι έχει δίκιο. -Θες να το κάνω; Μπορώ.
Αν βάλεις πράσινο φόντο, θα αναδείξει το πράσινο πουκάμισό σου.
-Θες να μου φας τη δουλειά; -Όχι.
Έχει καλό μάτι.
Θες να πάρεις αυτήν; Και εγώ να φτιάξω την άλλη με τη Σταλόνε;
-Αμέ. -Τέλεια.
Είσαι πολύ καλός.
Δουλεύω στα υφάσματα. Ξέρω από χρώματα.
Γιατί λέει ο θείος σου ότι δεν μπορείς να διευθύνεις;
Επειδή δεν μπορώ.
Εκείνος το λέει ή εσύ;
Εγώ το λέω και ξέρω ότι όλοι το σκέφτονται.
-Δεν μπορώ. -Δεν νομίζω ότι ισχύει.
Δεν με ξέρεις.
Για κανέναν δεν το πιστεύω αυτό.
Κάθε άνθρωπος σε αυτήν τη γη μπορεί να αλλάξει.
Και να διαπρέψει και να βελτιωθεί.
Αρκεί να το θέλει.
Το πιστεύεις αυτό;
Ο πατέρας μου έλεγε ότι δεν θα καταφέρω τίποτα.
Κοίτα με τώρα.
Είχε επιζήσει από το Ολοκαύτωμα.
Είναι ήρωας.
Τι κάνεις όταν ένας ήρωας σου λέει ότι είσαι άχρηστος;
Δεν ξέρω.
Τον διαψεύδεις.
Λοιπόν. Είναι 37 δολάρια.
Ξέρεις τι; Άφησα το πορτοφόλι στο γραφείο.
Δεν πειράζει. Θα την κρατήσω, την άλλη φορά.
Δεν θα έβγαινα. Να πάρει.
Δεν επείγει.
Ναι. Ξέρεις...
Μπορώ να σε πληρώσω τώρα για τη συνεδρία. Μετρητά.
-Αλήθεια; -Βέβαια.
Δεν πειράζει. Δεν χρειάζεται.
Όχι. Το θέλω. Σου χρωστάω λεφτά. Θα πληρώσω.
Όχι. Θα ξαναπεράσω.
-Δεν πειράζει. -Αν είμαι σε κάτι καλός,
είναι οι λογαριασμοί μου.
Δεν θα είμαι αυτός που δεν πληρώνει.
-Δεν πειράζει. Δεν... -Χάρη θα μου κάνεις.
Με απαλλάσσεις από το να κόψω επιταγή και να σ' τη στείλω.
Καλά. Ευχαριστώ. Το εκτιμώ.
-Αλίμονο. -Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Λοιπόν, 45 δεν είναι;
-Σωστά, ναι. -Σωστά;
-Είναι 45. -Ναι.
Αυτά δεν είναι 45;
Σωστά. Όχι, είναι.
Απλώς, είναι 45 η ώρα.
Και την ξεπεράσαμε.
Ακριβώς. Αλλά ξέρεις τι; Κερασμένη.
Όχι. Θέλω να πληρώσω όσα είναι.
Μη λες χαζομάρες. Δεν πειράζει.
-Με τίποτα. -Μάρτι.
Σε παρακαλώ.
Για να δούμε.
-Πέρασε 1 ώρα και 15 λεπτά. -Δεν...
Άρα, πόσο είναι;
Όταν μπαίνεις στη δεύτερη ώρα, χρεώνω ολόκληρη την ώρα.
-Σωστά. Βέβαια. Όχι. -Αλλά, ειλικρινά, δεν πειράζει.
-Θα σταματήσεις; -Αυτό θέλω να κάνω.
Προσπαθώ να...
-Θα το κάνουμε. -Αυτό...
-Φτάνει. -Είναι 90. Επιμένω.
-Μάρτι, όχι. Δεν πειράζει. -Τελείωσε.
-Δεν... -Κρατάς τα χρήματα.
Ευχαριστώ, Μάρτι.
-Είσαι το κάτι άλλο. -Ορίστε.
-Τζο, το... -Ευχαριστώ.
-Θα το κάνω εγώ. -Το σκαμπό.
-Ήσουν πολύ ευγενικός. -Έλα, το παίρνω εγώ.
Έχεις δίκιο, όμως. Υπό γωνία και με πράσινο φόντο,
-θα είναι... -Στα μέρη μου...
-πολύ ωραία. -Υπέροχο μαγαζί.
Φαίνεται στο γιλέκο. Μάρτι, ξέρεις κάτι;
Έχεις λίγο χρόνο ακόμα στη συνεδρία σου.
Ξέρεις τι λέω να κάνουμε;
Να κλείσουμε την υπόθεση με το Μεξικό.
-Ευχαριστώ, Τζο. -Τα λέμε.
Δεν είναι καλή ιδέα.
Μάλιστα είναι πολύ κακή ιδέα.
Μάλλον θα καταλήξουμε να της αγοράσουμε μαζί το ταξίδι.
Δεν θα το επιτρέψω αυτό.
Το λες γιατί δεν την ξέρεις. Δεν τα βάζεις μαζί της.
Είναι σαν τον Τζίμι Σνούκα, τον παλαιστή, αλλά με το μυαλό της.
Νομίζεις ότι νικάς κι αυτή πετιέται από τα σχοινιά,
σου κάνει κεφαλοκλείδωμα και τέλος.
Ωραία, βάλε τη στολή του παλαιστή. Το 'χεις.
Δεν είναι εδώ...
-Έλεος, Μάρτι. Επιτέλους. -Τι "Έλεος";
Όταν πέφτει η γραμμή, ξαναπαίρνεις. Αυτό κάνει ο κόσμος. Είσαι άσχετος.
-Όταν κόβεται... -Γιατί ούρλιαζες;
-Δεν ούρλιαζα. -Ούρλιαζες.
Δεν ούρλιαζα.
Καλά. Κοίτα, λυπάμαι που σε πλήγωσα.
Κατάλαβα. Ωραία. Χωρίσαμε. Μα μου υποσχέθηκες ταξίδι στο Μεξικό.
Βρήκα ένα δωμάτιο στο Κανκούν με θέα στον ωκεανό και όλα...
Μάλιστα. Αυτό είναι...
Απαράδεκτο.
Ποιος είσαι εσύ;
-Ποιος είναι; -Ο Μάρτι είναι πελάτης μου.
Πελάτης σου; Έφερες δικηγόρο;
Δεν θα πληρώσει ταξίδι στο Μεξικό.
Το υποσχέθηκε.
Η υπόσχεσή του δεν δόθηκε γραπτώς.
-Ποιος χέστηκε; -Δόθηκε καλή τη πίστη,
για μια σχέση που θα συνεχιζόταν.
Δεν είπε ποτέ τέτοιο πράγμα.
Είπα ότι πάντα ήθελα να πάω στο Μεξικό κι ο Μάρτι είπε ότι θα πληρώσει.
Δεν είπες ότι θα πληρώσεις;
-Πας να τον εκμεταλλευτείς; -Όχι.
Έτσι φαίνεται.
Θες να είσαι τέτοιος άνθρωπος;
Όχι. Το είπε.
Μάρτι, πες του.
Το είπες. Είπες ότι θα πληρώσεις.
Δεν μπορώ να πω για το παρελθόν,
αλλά ακούω καλά τι λέει τώρα.
Λέει "Ως εδώ".
Λέει να πάψεις να τηλεφωνείς,
να πηγαίνεις στην εργασία του
και να επικοινωνείς με εκείνον ή με μέλη της οικογένειάς του.
Λέει, επίσης, ότι, αν δεν πάψεις,
δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει κάθε ένδικο μέσο.
Ο Μάρτι λέει ότι δεν θα πληρώσει για να πας στο Μεξικό.
Ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ποτέ.
Λέει ότι αν συνεχίσεις στο ίδιο τροπάρι,
η μόνη θέα που θα βλέπεις θα είναι η θέα στο προαύλιο της φυλακής.
Μάρτιν;
Τα είπες όλα αυτά;
Σε γενικές γραμμές αυτά είπα.
Η συνάντηση έχει καταγραφεί.
Καλή σου μέρα.
Έχει καταγραφεί, οπότε...
Σήκω φύγε από δω.
Θεέ μου.
-Είδες τη φάτσα της; -Λες κι έχω πάρει ναρκωτικά.
Δεν έχω πάρει ποτέ, δηλαδή,
αλλά μάλλον έτσι νιώθεις όταν παίρνεις.
-Νιώθεις καλά; -Απίστευτα.
"Θέα στο προαύλιο της φυλακής";
Ευφυέστατο.
-Δεν ήταν; Κόλλα πέντε. -Ναι.
-Κόλλα δέκα. -Ναι.
-Κόλλα επτάμισι. -Τι είναι αυτό;
Τίποτα. Αστειεύομαι.
Τα κατάφερες, Μάρτι. Όρθωσες το ανάστημά σου.
Ναι.
Είσαι καλός άνθρωπος, Μάρτι.
Έχω αρκετή δουλειά, αλλά μ' αρέσεις. Μπορώ να σε βοηθήσω.
Εντάξει.
Αφήνεις να σε εκμεταλλεύονται.
Δεν θα αφήσω να σε εκμεταλλευτούν.
Ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ποτέ.
Συμφωνείς;
Ναι. Συμφωνώ.
Θα σε βοηθήσω.
Όλα θα πάνε καλά.
Το πρώτο που θα κάνω είναι εντελώς αντιδεοντολογικό.
Θα σε αγκαλιάσω.
Είμαι αγκαλίτσας.
-Κοίτα. -Τι;
Κοίτα τες αυτές. Τέλειες δεν είναι;
ΑΤΕΛΙΕ 16
Ναι. Πολύ ωραίες.
Μια μέρα θα τις αγοράσω.
Νιώθω λες και ληστέψαμε τράπεζα.
-Έτσι; -Σχεδόν.
-Η αδρεναλίνη... -Ναι, ξέρω.
Δεν θα κλείσω μάτι απόψε.
Ξέρεις τι; Πιες τσάι μέντα.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού