Anteriormente…
- Owen Hendricks. - Necesítote en Phoenix.
- Saíches. Acabei. - Non é decisión túa.
Sr. Hendricks, son Kevin Mills, xefe de gabinete do presidente.
- Bob Non. - Aquí non.
- Maxine Meladze di que a supervisaba. - Oín dela, pero non era miña.
- Alguén finxe ser vostede? - Chame cando atope algo.
Por que o antigo recurso esixe que volvas a Phoenix?
- Será que cumprín e a saquei do cárcere. - Vai a Phoenix. Tráea. Sen dramas.
- Pódoche cargar un hotel na tarxeta? - Vale.
Que está pasando?
Tes razón. Aquí hai algo.
Namorácheste algunha vez?
- Ti quixeches alguén? - A miña filla.
Tes que cortar.
- Coa tarxeta? - Con todo.
Camiña dous bloques ao norte, tres ao oeste.
Talco recóllete alí. Pecha o trato.
Vin negociar as condicións da venda do negocio de Max.
Non vas facer o trato comigo. Valo facer con El Jefe.
UNHA SERIE DE NETFLIX
É unha estación de mercadorías. O saco é necesario?
Non. Pero faime graza verte con el.
Veña.
Por alí.
Vámonos de aquí.
Non é para ti. Veña.
Adiante.
Vin para pechar o trato dos pisos francos.
- Es o socio de Max, non? - Só temos un acordo temporal.
Tres millóns. Págache Talco ao saír.
Non nos vai valer.
Moi ben. Pois dille que te estrangule coas súas propias mans
ou que te leve a México e te colgue dunha ponte.
Mira…
Sen ofender, o prezo subiu a sete millóns, por imbécil
e polo saco da cabeza con cheiro a Cheetos picantes.
De feito, a quen debías estrangular é a Talco,
por non explicarche ata que punto necesitas este trato.
Non só che vendo o negocio dos pisos francos.
Se aceptas un trato respectable,
ela dáche acceso á súa actividade en Europa do Leste.
Que actividade?
Estaba na mafia rusa, non?
"Estaba".
Cres que non investigo con quen fago negocios?
A mafia rusa non se deixa. Igual que o cártel Aquino.
Vai haber unha loita de poder. Max vai gañala.
E se non a gaña?
Perdes o equivalente a un erro de redondeo no que sexa que uses para cortar a coca.
Mira, o máis importante aquí
é que tes a oportunidade de entrar nun mercado novo, pero só…
se fas un trato razoable con Max.
De acordo.
Sete millóns. Que estou comprando?
O nome dun banqueiro que che pasará casas embargadas
e atrancará a burocracia para que poidas facer o que queiras nelas.
Como é o nome?
Aquí vén o arriscado,
porque podería darche un nome sen máis e ti poderías matarme.
Xa…
Tes que deixar de pensar no tempo como algo lineal.
Entendes o concepto?
O que vai pasar xa pasou no futuro, non?
Así que, neste momento, ou xa estás morto ou non.
Así que… como é o puto nome?
Zuri Wench, banco Sun City.
E Europa do Leste?
Cando Max se instale, avisará.
Feito. Vai polos teus cartos.
Mike! Grazas por traernos. Verei a serie.
Wendy, dille á túa moza que queres o anel xa.
- Lista? - Tes que ser tan amable?
Que lle queres? Son sociable.
Que debuxabas no avión?
Algo que vin cando fun vender o teu negocio.
Espertoume a vea da espionaxe. Mira.
Hostia… Non pensei que foses vir en persoa.
A miña operación, o meu recurso.
Xa. Max Meladze, esta é…
Ellen Davis.
Si.
Es a miña nova supervisora?
Son, si.
Deixámoste limpa, levámoste ao piso franco e a Langley para o rexistro.
E finximos que Max é un recurso novo.
- Algún problema con iso? - Algún, si.
É dunha hipocrisía agravante.
Se a Axencia ten intereses creados en que traballe como recurso,
por que non se pode dicir?
Porque a CIA non é unha única entidade. Non todos temos as mesmas prioridades.
Operacións dedícase a deixar o choio feito.
O Departamento Xurídico, a ir polo legal.
Pero a Oficina de Seguridade dedícase á paranoia.
Cren nisto de verdade, dan por suposto que somos todos espías e traidores.
E son os que van avaliar a Max.
Van buscar calquera cousa que comprometa a integridade da Axencia.
- Integridade… - Xa, pero é un problema a curto prazo.
Unha vez validada e de volta en Belarús, non poden facer nada.
Está pechada.
Vou interrogar a Meladze. Dentro de dúas horas en Langley.
En serio?
TEÑO INFORMACIÓN PARA VOSTEDE.
CHEGAS TARDE Á CAZA DO TESOURO. HANNAH LEVA CINCO COPAS.
VEN PEDIRLLE PERDÓN.
Chantaxear a Axencia.
Volvícheste temeraria ao saír de Belarús.
Non tiña outra opción. Abandonástesme nesta merda de país.
- Non foi decisión miña. - Pero calaches.
E agora? Queres que perdoe e esqueza?
Que volva a Belarús e volva arriscar a vida pola CIA?
- Se o teu plan é ese. - Se te quixese morta, non esperaría.
Reintroducirte no país e acercarte a Kuznetsov sería un éxito para min,
polo que manterte con vida compensa o risco.
A menos que xa lle contases de máis ao avogado.
Non.
Non mintas, Max. Sei que te deitas con el.
É unha ferramenta útil, máis nada.
Non arriscaría o meu futuro contándolle merda sobre ti.
Agora mesmo, eu necesítote a ti e ti, a min.
Así que estamos en igualdade. Pero que quede claro…
Se non pasas a proba de hoxe, convérteste nunha carga, non nun recurso.
Non vas conseguir a foto do Air Force One falso.
Intenteino seis veces. Está seguridade enriba.
Ti non estás no club de lectura co garda nocturno.
Estás nun club de lectura e non me invitaches? Moi mal me parece.
Aínda podo. Se me axudas a sacar unha foto na sala do Tesouro.
- A OFAC non ten acceso. - Eu son doutro equipo.
E que? Os axentes dobres son sexys.
Ola, meu.
Owen, o compañeiro pródigo.
Linus. Traballo con Terence no Tesouro.
Todo modestia. É un peso pesado na OFAC.
Que ben.
Xa.
Vou mirar se Laura conseguiu a moeda do desafío da NSA.
- É riquiño. - E ti es home morto.
A miña charla non funcionou.
Usar a súa tarxeta para quedar con outra é cruel ata vindo de ti.
- A ver, que non foi así. - Non mo contes a min, cóntallo a ela.
- Non quere falar contigo. - Non tes un senador baboso que adorar?
Disque a túa actuación da gala fracasou.
Smoot confirmou que es un ninguén
e xa estamos programando unha data nova para a vista.
Non che quita o sono traballar para un psicópata?
Cres que Nyland é mellor? En D. C., cada un vai ao seu.
- Ti incluído. - Grazas por tanta sabedoría.
- Dásnos un minuto? - Non pasa nada.
- Perdoa. Sei que estás cabreada. - Por que pides perdón?
A mentira? A factura do hotel? Ou usar a miña tarxeta para deitarte cunha rusa?
Non. Era por traballo. Durmín no sofá.
- Non tes que mentir. Non son a túa moza. - Hannah, non estou mentindo.
É un antigo recurso que me obrigaron a coidar.
Estame amargando a existencia.
Pensei que me librara dela, pero volveume arrastrar a Phoenix.
Pois tiña unha voz sexy.
- É sexy? - Non. Está tola.
- Ben que che gustan tolas. - Non tal.
Non vou repasar a lista de tías boas tolas que pasaches pola pedra.
Estaba… asumindo que o deixaramos.
Fuches a relación máis seria que tiven. Só intentaba superalo.
De verdade que o sinto.
Non debín pedirche a tarxeta de crédito nin implicarte no meu traballo.
Estou intentando entender este traballo e a miña vida
e cometín unha chea de erros, pero o máis gordo foi facerche dano a ti.
Que vou facer contigo?
Sei que non debo seguir intentando facer bo de ti.
Pero aquí estou,
entregada ao tío que poderías ser se te centrases dunha merda dunha vez.
Así que céntrate dunha vez.
Non, creo que xa chegou.
Veña, non che deixo beber máis.
Vale. Pero tesme que axudar coa caza do tesouro.
Claro. Si, por favor.
Aquí hai algo da CIA. "Donus Kronus"? Non…
Kryptos Donuts?
- Kryptos. - Que hostia é iso?
Unha escultura en Langley dunha mensaxe encriptada sen resolver.
A tenda de donuts da entrada da CIA vende un donut co código feito de azucre glas.
Só o podes comprar se traballas na CIA. Pódoche coller un paquete.
Señor Hendricks.
Acaba de chegar.
Pódesme dar un minuto, por favor?
- Non pode ser. - Si que pode ser.
Estou falando cunha amiga. Vou cando acabe.
- O xefe de gabinete pode esperar. - Non.
Que si. Pero que…? Non.
Owen, non pasa nada.
Si que pasa. Perdoa, outra vez.
Tráioche uns donuts.
Díxencho ben claro. Se o presidente te ten que chamar por isto, vas a primarias.
Iso é unha piña colada?
Si. Quere?
Non. Que atopou?
Xa.
Pero, primeiro…
Canto coñece o senador Smoot?
O suficiente como para saber que non é o mamón que revelou o meu alcume da CIA.
Vale. Mandoume unha citación, máis que nada para amolar o meu xefe.
Pero vaime poñer en apuros e quería librarme dela.
E que deixe o meu departamento en paz.
Ter influencia está ben, eh?
Si.
Pódeo facer recuar?
Si. Vai protestar, pero si.
Estupendo.
O supervisor que rompeu o protocolo e lle deu a un recurso o seu antigo alcume
é Xander Goi.
Non me soa.
Confía na fonte?
A fonte é o antigo recurso.
- Ou sexa, non. - Se non fose porque ten sentido.
Fun a Viena a falar con Xander do recurso e, xusto despois,
intentan matarme de camiño ao aeroporto.
Interesante.
Parece que Goi ten moito máis que agochar á parte do meu alcume.
De acordo, ocúpome eu.
Señor, cando…
Desculpe, pero "ocuparse" significa chamalo e berrarlle?
Ou cravarlle unha agulla con veleno nos pasteis?
A cousa anda axitada no Departamento Xurídico.
Viríame ben ter unha idea clara dos problemas que me poidan caer na mesa.
- Estame pedindo…? - Demostroume que é útil.
Pregúntolle se quere continuar.
Agradézollo, señor.
Pero respecto demasiado o señor Nyland como para actuar ás súas costas.
Ben. Pasou.
Nyland é amigo meu. Nunca lle pediría que o traizoase.
Acabamos.
Xa pode tomar a piña colada.
O primeiro paso para facelo oficial é papelame.
Cubrir formularios, incluído un historial.
Logo, exame psicolóxico e, para rematar, o polígrafo.
- O máis arriscado. - Para min non. Dedícome a mentir.
Hai un sensor na cadeira que mide a resposta do teu esfínter.
Do meu que?
Do teu ollo do… cu.
Se queremos coala como unha fichaxe nova,
non debiamos poñernos de acordo sobre como a recrutamos?
Si. Dicimos que saíu o nome recollendo datos de intelixencia,
investigamos e descubrimos que estaba no cárcere.
- E sacámola a cambio de… - Non a sacamos.
Cando retiraron o seu caso,
Operacións aproveitou a oportunidade para recrutala.
Que? Pero quen trae unha nena á CIA?
Non lemos os correos, non?
É o Día da Familia.
O día perfecto para avaliar a Max. Xa limparon ben a oficina para os civís.
- Imaxinaba algo mellor. - Xa.
Eu imaxinaba alta tecnoloxía, tipo Misión: Imposible.
Teño un ordenador de 20 anos e unha trituradora da Guerra Fría.
Algún amigo?
- Non. - A cousa cambiou desde aquela.
Estar na mafia rusa dáche papeletas para morrer.
A fila de arriba é a dirección, non?
O consello. Só quedan uns poucos da miña época.
Stas, Lev, Ivan.
Stas foi o que autorizou a miña execución. Tes que matalo a el e os lugartenentes.
A ver, agora matamos xente?
Quere dicir "neutralizar". E xa temos unha lista empezada.
Yuri.
Oksana.
Nichka.
Non. Creo que podo convencer a Yuri e a Nichka.
A Oksana si que hai que matala. Ou neutralizala.
- Sabedes quen é o porteiro? - Quen?
O do consello que teño que subornar para que me deixe volver.
Estamos traballando niso. Toca burocracia.
10 HORAS DE ENERXÍA
Podo?
Sírvete.
Nome completo.
Maxine Vasiliana Meladze.
Lugar de nacemento?
Babruysk, Belarús.
Proxenitores?
Falecidos.
- Irmáns? - Falecidos.
Estado civil?
Viúva.
Fillos?
Ningún.
Vou ver o psicólogo e o do polígrafo
e dígolles que son novo e nunca vin unha avaliación.
Con sorte, igual detecto posibles problemas antes de que Max sente.
Moi listo.
Si, xa o sei.
Deus, que ben estaba nun spa agora mesmo.
Esperamos unha hora e logo fuximos.
Si.
Estades escondidos?
Home claro.
Algún me faría un favor?
- O que? - Non.
Metervos no caso. Avalíana hoxe e necesita un avogado con experiencia.
Diso nada. Só intentarías endosárnolo se fose un marrón do que te queres librar.
Iso non é certo.
Paso. Boa sorte.
Pídollo a Nyland?
Dicirlle ao xefe que non podes co traballo?
Confesar as túas cagadas e que as use na túa contra? Dálle.
Grazas por toda a axuda.
Nenos, Lester ten caramelos.
Que aproveite.
CLASIFICADO
Nenos,
quen fixo isto?
Que?
Volvo despois?
Non. Isto só vai ir a peor en canto lles suba o azucre.
Nenos, veña.
Deixade a papá un momento. Ides xogar á sala de espera?
Moi ben!
Fóra de aquí.
Grazas.
O recurso está seguro. Gilbane está empezando a avaliación.
Entendo que quere que eu a supervise.
Si. É responsabilidade nosa ata que a validen.
Algún consello para orientarme no proceso?
Por desgraza, non podes facer moito.
Non controlamos as preguntas do detector.
Escóndelle o seu historial na Axencia ao do polígrafo.
- E o historial de delitos? - Non lle importa a ninguén.
Era unha espía, traidora ao seu país. A CIA espera que sexa unha delincuente.
Algo máis?
Non. Si.
Resulta que tiven unha reunión… dúas reunións con Kevin Mills, Bob Non.
Para falar da situación do recurso e de por que saíra o seu alcume.
Non mo dixeras.
Para que puidese negar coñecemento se se complicaba.
Asegureille que fora un incidente illado e, entón…
preguntoume se quería espiar para el no Departamento Xurídico e negueime.
Xa o sei.
Kevin chamoume, dixo que era unha proba.
E pasáchela.
¿Díxolle iso porque pensou que eu non ía dicir nada
ou porque si?
Boa pregunta. Supón o peor, sempre.
Menos sorpresas. Veña, a traballar.
Ei, rapaces!
Quen quere un donut?
- Ei, andaba en busca túa! - Perdoa, non podo falar…
Só quero a túa cara bonita.
- Que? - Selfies para miña nai. Ponte guapo.
- Mi ma. - Oíu que é o Día da Familia.
Xa recibín tres queixas por non darlle netos…
Xa.
- Que che pasa? - Nada. Isto supérame un pouco.
Axúdasme coa validación da miña chantaxista?
- Non, ho! - Xa o supoñía.
Disme onde está o doutor Hirsch, o psicólogo?
Non é para min. Vaina avaliar el.
Cuarta planta. Non entres ou tomarante por tolo.
Claro. Grazas.
Ola. Doutor Hirsch? Son Owen Hendricks.
Ah, si. Déboche a avaliación psicolóxica dun recurso novo.
- Pensei que non empezabamos ata as 12:30. - Non. É que…
Son novo e supoño que estou algo… nervioso.
Non me digas máis. Senta e falámolo.
Non vin por min.
Pensei que podía vir presentarme antes de que vostede sente co recurso.
- Por se podo axudar con algo. - Como es novo, vouche ser sincero.
Sempre marco o "si", vale?
A menos que baixen os pantalóns e caguen no chan.
De feito, houbo un que mexou por el,
pero, polo demais, era un encanto.
Vale, fantástico. Moi…
Ei, non coñecerá o do polígrafo? Dustin non sei que?
Dustin Hatch. Ese vai teso coma unha vara.
- Que quere dicir? - O que eu teño de brando teno el de duro.
Se o teu recurso a caga só unha vez, descártao seguro.
Xa. Por casualidade, ve moitos empregados con ansiedade por aquí?
Á maioría gústalles.
- É broma. - Xa.
Ou non. Hai que estar un pouco tolo para traballar aquí.
Ti tes ansiedade?
Non. Non, só preguntaba.
Vémonos alí.
Ola.
- Está ben? - Si.
Ola.
É o do polígrafo?
- Si, señor. - Si?
Dustin Hatch.
Owen Hendricks, Departamento Xurídico.
Empecei hai unhas semanas. É a primeira vez que avalío un recurso.
É un procedemento estándar. Vostede xa pasou polo detector.
É o mesmo protocolo: preguntas de control e logo á carga.
- Se di a verdade, é media hora. - Está ben sabelo.
Isto do detector de mentiras chama moito, non?
Supoño.
Levouno á casa dalgún amigo e esperou a que se enchese para enchufalo?
Non, nunca.
O material da Axencia está coidadosamente calibrado.
Calquera desaxuste impugnaría a validez da proba.
Claro, desde logo.
Só pensaba en qué pasa co resultado se estás borracho.
Eu non bebo.
Correcto. Xa, se eu tampouco.
- Tes un momento? - Non.
Moi ben. Vin isto onte. Parece importante. Quería saber se che di algo.
Ei, colega. Viches isto?
Hostia puta! Cabronazo!
- Tómoo como un "si". - Onde o viches?
- Mellor que non o saibas. - Onde hostia viches iso?
En Arizona, no vagón dun tren do cártel Aquino.
Había unha ducia de contedores con este símbolo. Que son?
A razón dos somníferos no meu sándwich.
Iso non soa ben. Pero que son?
Que son?
Mísiles antitanque estadounidenses.
O soño húmido de calquera terrorista.
O meu grupo de operacións sácaos de contrabando do país
para rastrexar quen os compra.
Os paspáns pensan que vai ser a maneira fácil de acabar cos terroristas,
pero vailles afundir a carreira e saír nos titulares do New York Times un mes.
- Déixote. - Para aí, hostia.
Oi, que carallo.
- Diga. - Ola, son eu.
Fixestes un trato cun puto cártel da droga?
- Non sei de que me falas. - Unha merda!
Teño unha testemuña ocular.
Ola. Traballo con Janus.
Vin os foguetes no tren de mercadorías do cártel.
E que facías no tren dun cártel?
Iso non vén ao caso.
Recuperade os foguetes xa.
Poñamos que fixésemos un trato cunha terceira parte para a distribución.
Teriamos desactivado os foguetes antes da entrega.
Se te refires a cortar os cables que os dirixen,
hai un vídeo en YouTube que ensina como arranxalo.
- Chámote despois. - Si, chama.
Estamos ben fodidos.
"Estamos"?
Se vou testificar sobre como permitín unha operación encuberta non autorizada
que entregou foguetes a terroristas,
ti vas testificar sobre como acabaches no tren dun cártel.
Soa moi mal.
Si, pallaso.
Se o Congreso o descobre, vai ser o maior escándalo nunha xeración.
Dustin.
Oe, quería relaxar o ambiente.
Antes só quería ser amable. Facerme unha idea de como vai isto.
Non che quería facer a rosca nin cambiar o resultado.
Di que intentaba influír na imparcialidade da proba?
O que? Non. Iso é xusto o contrario do que intentaba dicir.
Veña, amish, toda túa.
Que?
É incriblemente intelixente e profundamente cruel.
Vai ser un recurso extraordinario, pero non te podes fiar dela. Nin un pelo.
Necesito mexar.
Ei, non dixeches que necesitabas mexar?
Si, pero aguantar axuda co polígrafo. E isto tamén.
Se sabe que alteraches o teu ritmo cardíaco, non pasas.
Se non paso o polígrafo, estou morta.
Díxocho Ellen no interrogatorio?
- Si. Así que asegúrate de que aprobo. - Non teño poder para iso.
- Non querías axudar? - Si, pero é así. Non podo.
Aínda non me entendes, despois de todo? Vou facer o que sexa para sobrevivir.
Incluído revelar a túa dobre cara e a túa criminalidade, se axuda.
Caramba, ten un ritmo estándar moi axitado.
Está nerviosa?
Un pouco.
Pois non estea nerviosa.
Mentres diga a verdade, vai ser fácil.
Cres que vai pasar?
Que pasa se non?
Unha cousa: no Iemen, dixeras que non coñeceras a Max, non?
Si.
Por?
É que, desde que chegou aquí,
non me preguntaches nada sobre ela.
Pero parece que sabes ben quen é.
Moi ben, señora Meladze,
voulle facer unhas preguntas.
Conteste "si" ou "non".
O seu nome é Maxine Meladze?
Si.
Naceu nos Estados Unidos?
Non.
Reláxese, señora Meladze, para que a lectura sexa precisa.
Naceu en Belarús?
Si.
Minta na seguinte pregunta, para determinar o estándar.
Estamos no ano 2015?
- Si. - De acordo.
Ben.
A ver, como a recrutaron?
MINSK, BELARÚS
DOCE ANOS ANTES
Traballo para a CIA.
Sei que mataches o teu home e culpaches a un rival.
Usaches a traxedia para sementar cadáveres e tomar o lugar do teu home na mafia rusa.
Sei que, se o consello descubrise o que fixeches,
habíante despezar cun soprete.
Que queres?
Que empeces a traballar para min.
Nada perigoso. Só…
contarme o que os demais che contan,
sobre todo os teus amigos da intelixencia militar rusa.
- E se digo que non? - Non vas dicir que non.
Non podes.
Xa contacto eu contigo.
Unha supervisora achegóuseme
cando saín do cárcere.
Fíxome unha oferta que non puiden rexeitar.
É unha acusación grave.
Si. Pero é unha operación de prioridade un e incomódame levar a Hendricks
cunha mínima sospeita sobre a súa integridade.
- Que pasa? - Quere pasarlle o detector a Hendricks.
Teme que a roda que canta comprometese a súa integridade.
Agora fiámonos de Operacións?
O que non queres é un avogado na operación.
Compartiron cuarto de hotel en Phoenix.
Mandaches alguén a espialo?
Co valor de Meladze, non vin outra alternativa.
Vai por Hendricks.
Mellor que non esteas cando llo diga. Comproba que illen o recurso.
De acordo, pero vou observar a proba. É a miña operación.
Entendido.
Pero Salazar vai observar contigo. É o meu home.
Owen vaise cabrear.
Non ten xeito ningún!
O polígrafo é só para unha pregunta.
Preocupa que a roda que canta comprometese a túa obxectividade.
Preocupa? A quen lle preocupa?
A Gilbane? Quere librarse de min. Nin sequera o disimula.
Compartiches cuarto con Meladze en Phoenix.
Si, claro que si.
Fuxiulles aos seus canguros e mandáronme ir por ela.
Ía ser tan parvo para deixala soa nun cuarto?
Escóiteme.
A integridade de Gilbane si que está comprometida.
Tes probas?
Non.
Pero hai historia entre elas e ela insiste en que non.
Teño as mans atadas.
Fixo unha petición formal. Non podo ignorala.
Pero Salazar vai supervisar a proba e asegurarse de que todo siga o seu curso.
O seu nome é Owen Hendricks?
Si.
- Ten 24 anos? - Si.
Minta na próxima para determinar o seu ritmo estándar.
É cidadán dos Estados Unidos?
Non.
Antes mentiu? Cando me dixo que non bebe?
Si.
Sabes que isto non vale unha merda.
Segundo a Academia Nacional de Ciencias, é un cara ou cruz.
Un estudo cheo de fallos.
Dilo porque irías ao paro se a xente o crese.
- Iso non é certo. - Veña.
Unha proba que se pode burlar apertando o esfínter é unha fraude.
Voucho demostrar.
- Aperto, non aperto… - Señor Hendricks…
Señor Hendricks, pode parar? Pode parar de facer iso?
Manipular a proba é suspenso automático.
Moi ben. Xa parei de apertar.
- Grazas. - De nada.
Tivera contacto con Meladze antes de entrar no Departamento Xurídico?
Non.
Algunha vez lle fixo ou dixo algo a Meladze
que infrinxise o código de conduta profesional?
Non.
Algunha vez viu a Meladze espida?
Vaite foder.
É un empregado da CIA e esa é unha resposta inaceptable.
A ver, viu o recurso sen roupa?
Si.
Tivo contacto sexual co recurso?
- Non. - Desexou ter contacto sexual…?
- Que pregunta é esa? - Pode contestar e listo.
Seguinte. Pregunta: contacto sexual. Feita e contestada.
Presenciou todos os pasos do proceso de avaliación do recurso?
Si.
E a señora Meladze mentiu nalgunha das súas respostas?
- Non podo contestar algo tan xeral. - De acordo.
Que vostede saiba, mentiu sobre algo?
Non.
Viuse comprometido?
Vaite foder.
Veña. Xa tes o que necesitabas. Acabou a sesión.
- Estás ben? - Non. Foi humillante.
Xa o sei. Pero pasaches. E tamén o teu recurso.
Espera.
- En serio? - Si.
Ben, hostia.
- Escoita, o de Max… - Para.
Tanto me ten que a vises espida.
Estrañaríame que non intentase seducirte.
- Está no manual básico do recurso. - Xa.
E non te deixo por iso.
Que? Estalo deixando comigo?
Es un tipo divertido, Owen. E o sexo é de primeira.
Pero iso que fas de andar a tombos polo medio de asuntos tan graves
e esperar que saia todo ben…
Eu non teño vinte e tantos.
Eu teño a carreira planificada.
O último que necesito
é saír cun tipo impredicible que non sabe o que lle depara o futuro.
Moito coidado con esas dúas mulleres. Non te podes fiar de ningunha.
Xa.
Parabéns. Non só pasaches o polígrafo.
Fixeches que o teu xefe lle pida ao meu que esteas presente na reinserción.
Non. Eu non fixen iso.
Pero, se intentas sabotarme outra vez, vas acabar mal.
- Medo, ningún. - Deixádevos de teatros.
Imos ao seguinte paso: comprar a miña volta.
- Xa sabes a quen teño que subornar? - A Lev Orlova.
Merda. Definitivamente, non temos cartos abondo.
Traballaba co meu home. Quería o meu posto de lugartenente.
Vai querer dez millóns, para que doia.
Son tres millóns máis. Non nolos pode dar a Axencia?
Sen explicar para que os necesitamos, non.
E iso arrasaría coa aldea Potemkin que construímos.
Podedes desbloquear contas suízas?
Así que branqueabas cartos en bancos suízos usando un nome falso.
En cinco. Pero bloqueáronme todas as contas hai seis anos,
coas sancións dos EUA a Rusia e Belarús.
- Só hai que desbloquear esas contas. - Si.
Ocúpaste ti.
- Eu? - Insistiches en seguir implicado.
Non tal.
Vale. Como se levantan as sancións?
O avogado es ti. Busca a maneira.
Kryptos Donuts, como che prometín.
- Punto para nós! - Grazas.
Sesión nocturna de cereais? Caralludo.
Que?
Que tal a resaca?
Tolerable.
Que tal o día?
Moi ben. Solucionei algúns problemas, metinme nun novo…
Amelia deixoume. Que se me nota demasiado que teño vinte e poucos.
Quixo dicir 14.
Eu ía dicir 12.
Está ben saber que teño a vosa compaixón.
Pódoche preguntar sobre o Tesouro?
Vale.
Un dos problemas vai de sancións internacionais. Non podo dar detalles.
- Así vai ser difícil axudarche. - Vale.
O tigre Tony traballa nunha organización criminal estranxeira sancionada polos EUA.
Son aranceis, embargos e barreiras non arancelarias?
Ou Snap, Crackle e Pop conxeláronlle os activos individuais?
O último.
Será unha sanción unilateral a un SDN. Un nacional especialmente designado.
- Pódese levantar a sanción? - Necesitas intervención divina.
Meus pais levan anos representando oligarcas.
É moi desagradable e o noso goberno nunca cede coas sancións.
Hai algún xeito
de que Tony entre nunha desas contas sen que Snap, Crackle nin Pop o saiban?
Non. Envíase unha lista enorme de contas sancionadas aos bancos.
Actualízase a diario e as contas bloquéanse nos ordenadores do banco.
Salta unha alarma se alguén intenta entrar.
Só se desbloquean se o banco as exclúe.
Con quen teño que falar?
Ei!
O que pediches. Grazas por vires.
De nada.
Soaba tan clandestino que non podía dicir que non.
Ao dáresme iso, vou gañar a caza do tesouro. E Terence perde.
Si.
A seguridade nacional vai por diante da amizade neste momento.
Que pasa?
Non che vou dar detalles porque é moi delicado,
pero necesito desbloquear unhas contas suízas
afectadas polas sancións a Rusia de hai seis anos.
Xa… Non.
Rusia é radioactiva de máis.
Xa, pero isto é tanxencial,
dun delincuente de nivel medio de Belarús. A quen lle vai importar?
Os cartos das contas son clave para o éxito dunha operación secreta
con enormes beneficios para a seguridade nacional.
Farías algo moi importante.
E ir polas canles establecidas?
Xa sabes que ninguén quere asinar algo que pode fracasar.
Pero non vai fracasar.
Iso dino todos.
Xa.
Por que me ía arriscar por ti?
Que como cho podo compensar?
Dimo ti.
Unha cita.
Co teu compañeiro.
Pódolle preguntar. Case seguro que vai dicir que si.
Se di que si, levanto as sancións dunha conta durante unha hora.
Para que non se note. Feito?
Feito.
Necesito aclarar unha cousa antes de que saiades.
O resultado do detector de mentiras. Bordáchelo.
Menos aquí,
cando che preguntou se a roda que canta mentira sobre algo.
Si, señor, nada relevante.
O recurso tivo unha filla que morreu, hai moito.
Dixo "ningún" á pregunta dos fillos. Tecnicamente, non mentiu.
- Non lle dei a Dawn vantaxe emocional… - Por que hostia non?
Ese recurso estanos apuntando á cabeza. Ameazando con revelar segredos.
- Necesitamos toda a vantaxe posible. - Se me permite, non acabara.
Vou usar toda a vantaxe que teñamos para protexer a Axencia.
Pero non confío en que Dawn Gilbane faga o mesmo.
Concordo.
Por iso te mando a ti.
Se a súa integridade se viu comprometida, tráeme probas.
As próximas 48 horas son críticas para a misión.
Deixámosvos en Italia e seguides ata Xenebra en coche.
Mentres sacades cartos das contas de Meladze,
o meu equipo e eu collemos os cartos da túa bolsa e imos cara a Alemaña,
onde imos planificar a misión para reintroducirte en Belarús.
- Que? - Non nos vas deixar
andar por Xenebra sen supervisión.
Xander Goi aterrou en Xenebra hai unha hora.
Estase instalando no consulado.
Mándovos a Xenebra para cubrir a Hendricks.
El sábeo?
Non. E, se as cousas van ben, non o saberá nunca.
E, se as cousas se torcen, protexémolo a el ou o recurso?
Protexedes a Axencia.
Se podedes facer iso…
e cubrir a Hendricks, perfecto.
Se non, nesta cidade saen os avogados de debaixo das pedras.
Emocionada? Vas para a casa.
Primeiro, hai que sobrevivir á viaxe.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández