W poprzednich odcinkach:
Oskarżona o morderstwo zagraża bezpieczeństwu narodowemu.
Musi pan umorzyć sprawę.
Mój tata został zabity. Ta suka to zrobiła.
Gliny sądzą, że razem kręcili nielegalne biznesy, ale się mylą.
- Nie poznajesz mnie? - Nie.
Poznałam cię u Cory. Zanim ją pobiłeś prawie na śmierć.
Co on ci zrobił?
Rozwaliła mu czaszkę na tej stacji.
Mam haki na część ludzi z agencji.
Jeden z nich chciał cię zabić, a nawet nie powiesz, jak wygląda.
- Pochodzenia azjatyckiego, 178 cm. - Chcę potwierdzić imię.
Xander Goi.
Owen dostaje świra.
Mega paranoja.
- Ktoś z agencji może próbować mnie zabić? - Tak.
Znajdź nazwisko Selby Shaw.
Selby Shaw to pseudonim Dawn Gilbane.
Chcesz nas sprawdzić.
Ktoś powiązany z twoją dawną operacją próbuje szantażować CIA.
Praca w CIA jest jak gra w gorące krzesła.
Jeśli nie zrozumiesz reguł, będziesz miał kłopoty.
SERIAL NETFLIX
Zajebiście.
Tak właśnie spisał się Lester w Bejrucie: zajebiście.
To nie było nic takiego.
Nie ma to jak utajona mizoginia. Wysyłać dwóch świeżaków
w braterską podróż na Wschód,
gdy najzdolniejsza prawniczka na piętrze utknęła z memorandami.
Nie spodobałoby ci się.
Nie o to chodzi, okej?
Też chcę wyzwań. A myślisz, że czemu tu pracuję?
Nie po to, by oglądać walkę Janusa ze zgagą.
Wszystko gra? Wydaje się trochę zazdrosna.
O co? Mieliśmy jedno wspólne zadanie. Nie czyni nas to kumplami.
Hej.
- Słyszałem, że pracujesz u RG. - Zgadza się. Co...?
- Co pan mi dał? - Sprawozdanie wypadku z BST.
Biuro Służb Technicznych.
Skonstruowaliśmy urządzenie z AI do wywiadu.
- I trochę... - Trochę co?
Wszystko tam jest, okej? Przeczytaj to.
Ale ja nie chcę!
Panie radco?
Nie jest pan sam. Wrócę później.
- Nie, wejdź. Zamknij drzwi. - Jasne.
- Pamiętasz Dawn Gilbane? - Owen.
Kurwa!
Miło znów cię widzieć.
Cześć. Jemen. Dawn.
Wyglądasz inaczej.
Ten wielki dżip na parkingu jest twój?
Chleje cztery litry na kilometr.
Ale za jakieś półtora roku ktoś walnie atomówką
w Arabię Saudyjską i zostaną nam tylko rowery, więc...
Czemu się nim nie nacieszyć teraz?
To wniosek z prawdziwych danych?
Właśnie mówiłem Dawn, jak przeniosłeś sprawę Meladze
do systemu federalnego.
Rozmawiałem z prokuratorem generalnym, by umorzył sprawę.
- Tego nie chcemy. - Ma rację.
Jak to?
Od razu widać, że to była interwencja CIA.
A Dawn domaga się, by Meladze wyszła w czysty sposób.
Czemu?
Operacyjni chcą ją z powrotem wysłać na Białoruś jako źródło.
Czyli kobieta, która nas szantażuje
i grozi, że ujawni nasze sekrety, tożsamość agentów CIA,
ma znów dla nas pracować?
Tak. Dałeś mi do myślenia co do Meladze.
Podobno była gwiazdą, więc pogrzebałam trochę.
Była blisko z generałem Kuznetsovem,
który właśnie został numerem dwa w rosyjskiej FSB.
Powrót Meladze jako źródła
dałby nam bezpośredni dostęp do rosyjskiego wywiadu.
Zastępca dyrektora liczy, że to załatwię.
Ale tym razem Meladze musiałaby zostać agentką.
Koniec z nieoficjalnym źródłem.
Poprzedni radca mógł nie dbać o zasady, ale ja dbam.
Tak jest.
Będę koordynować działania z Hendricksem.
Dopilnuję, byśmy byli na bieżąco.
Max chce w ogóle być znowu źródłem?
- Kogo to obchodzi? - Zatrzymaj prokuratora generalnego.
Wymyśl sposób na uwolnienie Meladze,
który nie wygląda na pomoc z zewnątrz.
- Tak jest. - Przygotuję ludzi.
Uwolnienie Meladze to dopiero pierwszy krok operacji.
Mogę dostać biurko w biurze dla lepszej koordynacji z Hendricksem?
- Bierz, czego ci trzeba. - Dziękuję.
- Nie mogę się doczekać współpracy. - Ja też.
Co?
Dziś rano otrzymałem niespodziewanie pewne dokumenty.
- Niespodziewanie? - Tak.
Owen.
Jestem radcą generalnym CIA.
Mam swój artykuł ze zdjęciem na Wikipedii.
Nie otwieram okien w samochodzie, kolację rezerwuję na nazwisko Bieber.
Wiesz czemu?
Memoranda.
Wezwania. Papiery, Owen.
Chujki lubią wciskać nam papiery, bo wiedzą, że jak je przejrzymy,
musimy się tym zająć.
Aha.
- Skąd to masz? - Facet z BST mi to dał.
Słodki Jezu.
- Po przejrzeniu... - Przejrzałeś to?
- Mam nie mówić, co tam jest? - Powiedziałem coś takiego?
Gdybym użył słów „robot do tortur”...
- Wynocha. - Jasne.
Przekaż ten kałszkwał Kitchensowi.
Szantaż to twój priorytet.
Jeśli mogę, radco, proponowałbym Violet Ebner.
Jest mądra, była w wojsku, na pewno to załatwi, jak trzeba.
Chce większych wyzwań.
Dobra.
Zostaw to na moim biurku. Porozmawiam z nią.
HENDRICKS ADWOKAT
Co tutaj robisz?
Szukam Owena.
- Pracujemy razem. - Nad jego szantażem?
Nie mogę zdradzić.
Nyland chciał, byśmy się tu rozłożyli. Jest tu jakieś puste biuro?
Nie, przykro mi. Jesteś od operacyjnych?
Tak to widać?
Zdradzili cię nałogowcy adrenaliny w korytarzu.
Nie powinnaś wchodzić do cudzych biur bez pozwolenia.
Oczywiście.
Chciałam tylko zostawić kartkę, ale zgadam się z nim później.
Miło było cię poznać.
Panie prokuratorze?
Naucz się, że jak coś obiecuję, to to robię.
Ale to trudna sprawa. Jest naoczny świadek.
- Zostaw to mnie. - Naoczny świadek? Naprawdę?
- Czy ja się jąkam? - Nie.
Tylko że postanowiliśmy zmienić strategię.
Wyszły nowe okoliczności. Nie potrzebujemy już pomocy.
- Ale dziękuję. - Dziękujesz?
Synu, popełniłeś grzech główny. Zmarnowałeś mój czas. Nie zapomnę tego.
Następnym razem zanim o coś nas poprosisz,
walnij się w twarz.
- Tak jest. - Kurwa.
Dziękuję panu.
Zna pan może nazwisko świadka?
- W czym mogę pomóc? - Nada się dla nas.
Ja nie... To moje biuro.
Już nie. Masz dwie minuty na spakowanie się. Ruchy.
Czemu mnie pochwaliłeś przed Nylandem?
- Ja... - Poleciłeś mnie do sprawy z AI.
Żaden prawnik nie chce sprawy z AI.
Nie bez powodu AI ma własny podgatunek horrorów,
ale ty to wiesz i podłożyłeś mi świnię.
Popełniłeś błąd.
Mówiłaś, że chcesz wyzwań.
- Chcę ci tylko pomóc. Czekaj... - Hej!
- Cześć. - Co się stało?
Nowe przyjaźnie to moja specjalność.
Jak przyjaźń z prokuratorem generalnym.
- Już o tym wiesz? - Chodzę na pilates z jego asystentką.
Serio?
Musiałem mu powiedzieć, że go nie potrzebujemy.
Tuż po tym, jak mi powiedział o świadku.
Przydałaby mi się twoja rada w tej sprawie.
Cholera.
Przesunęli rozprawę na poniedziałek.
Smoot mnie wezwał na świadka.
Mam zeznawać o tajnych operacjach
w biurze radcy generalnego.
Chce haki na Nylanda.
Skąd wszyscy wiedzą, że to właśnie to oznacza?
Masz przesrane.
Senator może zdobyć dostęp do wszystkich twoich zadań.
Dziękuję. Wiem.
- Powiedziałeś Nylandowi? - Nie. Ma już dość...
- Wybacz. Zamknięte. - Bez jaj.
Odwiedził cię ktoś z operacyjnego.
- Dawn Gilbane? - Nie pytałam o imię.
- Nie jestem twoją sekretarką. - Dotykała czegoś?
Chyba nie, weszłam tuż za nią.
- Jest dla ciebie problemem? - Co? Nie.
To znaczy... nie.
Okej. Wiesz, wisisz mi randkę.
Masz rację, wiszę. Dziś o ósmej?
Obiecuję, nie umówię się z nikim innym.
- Idealnie. - Pogadamy o mojej sprawie.
Nie tylko pogadamy.
Otworzę drzwi, bo ludzie pomyślą, że się bzykamy.
Serio? To niedojrzałe.
Dobrze. Jasne.
Poprosiłem o spotkanie na dworze. Pomyślałem, że docenisz ekstra spacer.
Jak miło.
- Mam dobre wieści. - Wychodzę.
Nie. To się trochę skomplikowało. Ale wkrótce.
Jak wyjdziesz, CIA chce cię wysłać do Białorusi.
Tym razem oficjalnie.
- Kto tak zdecydował? - Operacyjni.
Twój szantaż przypomniał im, jakim byłaś świetnym źródłem, więc...
- Brawo. - Kto dokładnie?
Wiesz, że ci tego nie powiem.
Głupia suka. Trzeba było nie wysyłać eklerek.
- To jakiś kod? - On to postanowił, tak? Xander Goi?
Nie. Skąd znasz jego nazwisko?
Mówiłam, że się dowiem, z kim się spotkałeś w Wiedniu.
Mówiłaś, że wystarczy ci jego pseudonim.
Próbuję ci pomóc, a ty mi to utrudniasz swoimi knowaniami.
- Rozmawiałaś z nim? - Odezwałam się.
Groziłaś mu?
Mogło to wyjść nieco wrogo.
Myślisz, że to on włączył do sprawy operacyjnych?
- Oczywiście. - Czemu?
Czemu zwrócenie ci dawnego życia miałoby być zemstą?
Nie jest. Chyba że to kłamstwo.
Myślisz, że chcą cię zabić poza granicami Stanów.
Znam wiele paskudnych sekretów, Owen.
W tym sekrety Goia.
Jasne.
Według operacyjnych CIA potrzebuje cię w Białorusi.
Podobno się kolegowałaś z generałem, który teraz jest na szczycie FBS.
Mówią, że nigdy nie byłaś więcej warta.
To się nie wyklucza. Potrzebują mnie i chcą mnie zabić.
Czyli musisz udowodnić, że jesteś więcej warta żywa.
Czemu moja sprawa się skomplikowała?
Twój powrót jako źródło oznacza,
że prokurator generalny nie może umorzyć sprawy.
Poza tym...
Poza tym co?
Prokuratora ma świadka, widział, jak mordujesz Kwitny'ego.
- Świadka? - Tak. Byłaś nieostrożna.
Nie planowałam tego. Poniosły mną emocje.
To się nie powtórzy.
Kim był ten świadek?
Nie wiem.
Pracuję nad tym, by się dowiedzieć, i spróbuję go uciszyć.
- Martwi ludzie zawsze są cicho. - Nie, Max. Nie zabijesz świadka.
Naprawię to. Nie rób nic za moimi plecami.
Nie znowu. Musisz mi to obiecać.
- Obiecuję. - Szczerze obiecać.
Musisz mi zaufać. Potrafisz?
POŁUDNIOWA KAROLINA
BIURO SŁUŻB TECHNICZNYCH
- To był nieszczęśliwy wypadek. - Wypadek?
- Pracownik ma wyrwaną rękę. - To okropne.
Ale BST tworzy innowacyjne technologie szpiegowskie.
- Z tym wiąże się ryzyko. - Aha.
Jak często kontaktujecie się z biurem RG, by sprawdzić, czy to ryzyko jest legalne?
To są ściśle tajne i bardzo rozproszone projekty.
Cóż, mam dostęp do poufnych danych,
ale nie będę szukać innych trupów w szafie.
Chcę tylko dopilnować, byśmy nie skończyli na procesie w Hadze.
- Co? - Jesteśmy.
To jest TIM. Taktyczno-Inteligentna Maszyna.
Mówi w stu językach i moduluje ponad tysiąc tonów głosu,
od uspokajającego po przerażający.
- Czemu nie ma twarzy? - Wciąż jest w fazie beta.
Musimy upewnić się, że działa, zanim mu wymyślimy wygląd.
Dużo krwi na ścianach.
Tak.
Prowadził testowe przesłuchanie, gdy doszło do krytycznego urazu.
Jak do niego doszło?
Program TIM-a obejmuje szeroką rangę technik przesłuchań CIA.
Ma również zdolności do autonomicznych decyzji,
by móc wybrać technikę adekwatną do sytuacji.
Jedną z nich jest wyrywanie kończyn?
Agencja może legalnie stosować elementy wzmocnionego przesłuchania.
Dopuszczalny jest na przykład nacisk na stawy w rękach.
Przegapiliśmy jednak ważne zabezpieczenie.
Mówiąc krótko, TIM działał, jakby miał do czynienia
z inną istotą tego samego rodzaju co on.
Nie powiedzieliście mu, że nie jesteśmy robotami?
To bardziej skomplikowane.
Tak.
Opisał pan to w raporcie jako błąd systemu.
- To niedopowiedzenie. - W szkicu.
- Co? - Ten dokument, który wam wciśnięto?
- To był dopiero szkic raportu. - Gdzie jest raport?
Jeszcze go nie złożyłem, bo wiedziałem, że przyjeżdżacie.
Dobrze.
Nie róbcie nic, aż nie wymyślę, jak pokierować tym cyrkiem.
Od strony prawnej.
- Co mam zrobić z TIM-em? - Nic.
Zostawcie tam tego potwora.
Hej, Cora.
Znasz kogoś, kto opłaca jakiegoś gliniarza?
A co?
W mojej sprawie jest świadek, chcę poznać nazwisko.
Myślisz, że się przyjaźnimy?
Że coś ci wiszę za to, co zrobiłaś Salvatoremu?
Dlatego tu jestem. Więc tak, czuję, że mi coś wisisz.
Jeśli cię złapią na próbie zabicia świadka,
zamkną cię na zawsze.
Mam to gdzieś. Chcę się stąd wydostać.
Jak się trzymasz
Właśnie o tobie myślałem
Jestem w rozsypce
Nie wiem, czy odwalić Virginię Woolf w basenie
Czy wysłać ci zdjęcie cycków
Co powiesz na terapię???
- Halo? - Weterynarz.
Może pan odebrać ptaka.
- Słucham? - Tu weterynarz.
Może pan odebrać ptaka.
Wie pan, to chyba pomyłka.
Nowy jesteś czy co? Zadzwoń do biura.
- Lester Kitchens. - Hej, tu Owen.
Dzwoni do mnie jakiś niby weterynarz
i mówi, że mogę odebrać ptaka.
To go odbierz.
Ktoś ci wysłał wiadomość do rejonowego biura w Phoenix.
Zbyt poufną, by wysyłać ją e-mailem.
Super. Nie wiedziałem, że mamy biuro w Phoenix.
Mamy je w każdym dużym mieście. Nie spodziewaj się za wiele.
Biura rejonowe są pełne agentów klasy C,
oni nie znoszą ludzi z Waszyngtonu.
Kompleks niższości na 100%.
Okej, dzięki.
Dbaj o siebie Napiszę, jak znów będę w mieście
Cześć. Owen Hendricks.
Przysłano mi pilną wiadomość z Langley.
Co za elegancik.
Mogę ją otrzymać?
- Proszę. - Dziękuję.
ŻRYJ NIESKOŃCZONĄ LICZBĘ FIUTÓW
Dzięki, Violet. Warto było jechać po to pół godziny.
- Krytykujesz nasze biuro? - Nie, jest czarujące.
Piękne plakaty. Wydajecie się...
zadowoleni.
- Czytaliście tę wiadomość? - Nie.
- „Nieskończoną liczbę fiutów”. - Nie!
Cześć. To znowu ja.
Wybaczcie, że byłem zgryźliwy. Naprawdę przydałaby mi się wasza pomoc.
- Jasne. - Mówię serio.
Muszę znaleźć świadka z federalnej sprawy o morderstwo.
To bardzo ważne dla bezpieczeństwa narodowego.
Mogliby mnie zwolnić.
Albo wezwać do Senatu za to, że o tym w ogóle wspominam.
A'Nyah Bell.
To oskarżycielka. Nie mogę jej zapytać o świadka.
Nie mogę zaangażować w to agencji.
I tak by ci nie pomogła. Jest zbyt regulaminowa.
A policja z Phoenix?
Okej. Rozumiem waszą niechęć.
Porzucono was tu, jak na jakimś wygnaniu.
W Langley nazywają was frajerami.
Ale ja widzę coś innego.
Widzę patriotów, których zawiódł system.
Co takiego zrobiłeś, że tu jesteś?
Właśnie.
Pomyliłem Mjanmę z Malezją w trakcie tajnej operacji.
Były...
ofiary.
To się mogło zdarzyć każdemu.
Nie mogę wam obiecać, że za pomoc wrócicie do gry.
Nawet nie mogę obiecać, że dostaniecie markowe napoje.
Ale mogę obiecać, że w ten sposób pomożecie krajowi.
Widzę, że jesteście gotowi...
Bardziej niż gotowi, by znów robić coś znaczącego.
Znam ziomka z policji. Mogę go dyskretnie wypytać.
Dziękuję.
- Nie chcę znowu być singlem. - Nie będziesz. Uda ci się.
Oby. Randkowanie w Waszyngtonie to koszmar.
Co się uda?
Terence i Tad odbędą rozmowę.
Rozmowę „dokąd to zmierza, bo chcę czegoś poważnego”?
- Nienawidzę ich. - Wiemy.
Jak długo leżą tu te hot dogi?
Przestań. W zamrażarce są burrito w opakowaniu po szpinaku.
Nie pierdziel.
Bingo!
Dziękuję.
Idziesz na to?
MÓWCA HONOROWY SENATOR SMOOT
Tak, muszę.
Rodzice są w radzie Sea Life Society.
- Masz plus jeden? - Nie, nie mam.
- Jeff pracuje. - W Białym Domu?
- Nie mówi tego tak często. - Proszę.
Kończy tym każde zdanie.
- „Chyba pójdę na obiad...” - W Białym Domu?
„Chyba pójdę sobie zwalić...”
- W Białym Domu? - O Boże.
Zazdrościsz, bo Jeff dał mi naszyjnik,
a Tad nie dał ci nic.
To było wredne.
Czyli... Spotykacie się na serio?
Tak.
Jeśli Kapitan Biały Dom jest zajęty, mogę iść z tobą?
Muszę złapać senatora Smoota poza jego terenem,
może nawet namówić go do wycofania wezwania.
Zeznanie naraziłoby moją poufną sprawę.
Nie sądzę. Moi rodzice...
Uwielbiają mnie.
Nie uwielbiają?
Nie powiedziałaś mi o tym.
Idę się wyszykować.
Powiedzieli mi o tym,
gdy już sypiałeś z Kathy Lindquist.
Nie sypiałem.
Nie spałem z nią.
Dlatego ze mną zerwałaś? Myślałaś, że sypiam z Kathy?
Okej. Nie będziemy wracać do tamtego cudownego okresu.
Po prostu to kiepski pomysł, bym cię tam zabierała.
Okej, dobra.
Sam wymyślę, jak rozwiązać mój problem.
Obiecujesz, że będziesz grzeczny?
Oboje wiemy, że to podchwytliwe pytanie,
bo nie jestem grzeczny z natury.
Jeśli się zgodzę, byś mnie wzięła, skłamię.
Dlatego nie obiecuję, że będę grzeczny.
Ale obiecuję, że spróbuję.
Dobra. Możesz iść ze mną.
- Tak! - Ale w stroju wieczorowym.
- Okej. - Masz smoking?
Oczywiście.
- Hej, pysiu. - Czego chcesz?
Pożyczyć twój smoking.
Nie powinieneś iść na tę imprezę z Hannah.
- Czemu nie? - Dobrze wiesz.
Jest dobrym człowiekiem. I...
Nie mieszaj jej w głowie, ona zasługuje na szczęście.
Totalnie się z tobą zgadzam.
Ty też zasługujesz na szczęście.
Jeśli Tad nie skorzysta z okazji wejścia na kolejny poziom...
To jest idiotą.
Ja tylko chcę pierścionek i...
rodzinę.
- Czy to źle? - Dla mnie by było.
Ale dla ciebie?
Najwyraźniej jestem staroświecki.
Mogę pożyczyć garnitur?
- Śmiało. - Dzięki.
Trzeba się było wcześniej zjarać.
To rozumiem.
- Hannah, przyszłaś. - Mówiliście, że muszę.
Owen, nie wiedziałam, że przyjdziesz.
Ja tylko w zastępstwie. Biff był zajęty.
- Jeff. - Jeff.
- Pracuje. - W Białym Domu.
Jak twoja nowa praca? Robisz coś dla rządu, prawda?
Tak, wymiatam w Komisji Morskich Ssaków.
Owen jest prawnikiem w CIA.
Adekwatnie.
Chętnie się dowiem, co to znaczy.
- Nie. - Nie?
- Chodź na drinka. - Jasne.
- Pa. - Trzymajcie się.
Co podać?
Może Deep Sea Daiquiri?
- A co ty chcesz? - Macie White Claw?
- Nie bierz tego. - Serio?
Mamy pełną kartę, wszystko za darmo.
- Może martini? - A może White Claw?
Dziękuję.
Okej, jaki masz plan?
- Znaleźć senatora i go oczarować. - To zły plan.
- Masz lepszy? - Jeden Deep Sea Daiquiri.
Jeden White Claw.
- Podać szklankę? - Nie.
- Tak. - Dziękuję.
To co mam zrobić z senatorem?
Okej. Zdecydowanie tu nie pasujesz.
- Aua. - Nie. To dobrze. Zaufaj mi.
Dorastałam z tymi ludźmi. Nieustannie sprawdzają wartość.
Swoją i wszystkich innych.
Jak mi to pomaga? Moja wartość jest na minusie.
Właśnie.
Dlatego Smoot myśli, że jesteś nikim i można się tobą bawić.
Co pomyśli, jak zobaczy cię na ekskluzywnej gali dla VIP-ów,
ubranego jak James Bond?
Będzie zdezorientowany.
Ale będzie musiał przemyśleć, czy może ze mną zadrzeć,
co może go skłonić do wycofania wezwania.
Albo odroczenia, dopóki nie sprawdzi, jak ważnych masz przyjaciół.
Oto i on.
Okej.
Przez następną godzinę będziemy gadać z każdym VIP-em,
którego choć trochę znam, tuż pod jego nosem.
Wspaniale.
Czyste zło.
Do dzieła.
Hej. Nie wiedziałem, że wróciłaś.
Nie wróciłam.
Jestem duchem. Violet umarła w Południowej Karolinie.
Zatruta przez memorandum o torturach.
Aż tak źle?
Aż tak źle.
Zamiast zaczynać powoli
i sprawdzić, czy robot przesłuchujący z AI to w ogóle dobry pomysł,
zbudowali sobie Terminatora za 100 milionów dolarów.
Typowe CIA, ale to nie twoja wina.
Oj nie.
Moja.
Bo moje nazwisko będzie na tym memorandum.
Gdy ta sprawa rozwinie się w olbrzymi skandal...
będę jego pierwszą ofiarą.
Jak mogę ci pomóc?
Zapytałem malucha:
„Możesz zrobić nieco mniej ostrą porcję?
Dla moich oyinbo zmysłów?”.
Na Boga, jestem z Connecticut.
Chyba działa.
- Był też... - Senatorze...
Jak miło znów pana widzieć.
Nowy dzieciak Nylanda.
Owen Hendricks. Zgadza się.
Zna pan ambasadora.
Tak. Głosowałem przeciw jego mianowaniu.
Wybaczcie mi.
To moja przyjaciółka Hannah.
Copeland. Zna pan moich rodziców, Neila i Mei.
Tak. Wielokrotnie szczodrze wspomagali
moje kampanie wyborcze.
- Skąd pan zna Owena? - Cóż, on...
pomógł mi z problemem z klasyfikacją.
I to z przyjemnością.
Patrz. Sędzia Collins.
Uwielbia cię. Chodźmy się przywitać.
- Oczywiście. - Miło było pana poznać.
Nawzajem.
Miłego wieczoru.
Do diabła, kim jest ten dzieciak Owen Hendricks?
Cóż...
na pewno nie jest nikim.
Dowiedz się, jak bardzo jest kimś.
Chyba się pomyliłem.
To nie koniec świata.
Możemy to podrzucić Owenowi.
Czekaj.
Masz coś?
Według statusu BST
nie trzeba składać raportu z wypadku
do czasu zakończenia testu.
Robot wyrwał kolesiowi ramię. To koniec testu, nie?
Test rozpoczął się w momencie włączenia TIM-a
i formalnie zakończy się wraz z jego wyłączeniem.
Halo?
- Violet Ebner z biura radcy generalnego. - Dobry wieczór.
Czy test wciąż jest w toku?
Chyba tak, formalnie rzecz biorąc.
Nie, nie.
Żadnego „chyba”.
Zgodnie z naukowymi parametrami BST
test TIM-a wciąż trwa?
Tak. Aż go wyłączymy.
- A jak tego nie zrobicie? - Czego?
Nie wyłączycie.
Jeśli go nie wyłączycie, test będzie nadal trwał.
Chyba tak.
Zgadza się.
- A jak padnie bateria? - Racja.
Kiedy wyczerpie mu się bateria?
Nigdy. To nowa technologia.
Zatem jest jedno wyjście.
Niech pan zamknie TIM-a w szafie.
Na jak długo?
Aż przejdę na emeryturę.
Jesteś zadowolony z siebie, co?
Jestem zadowolony z nas, okej?
Ale bądźmy czujni, dopóki nie wycofa weznania.
Pamiętasz, jak zakuwaliśmy do egzaminu z prawa konstytucyjnego?
- Tak. - Na wpół oszalali.
Wyciągnąłeś nas z domu.
Wkręciłeś nas na bar micwę tego dzieciaka.
O Boże. Jak mógłbym zapomnieć?
Tańczyłem z połową dziewczyn z jego żydowskiej szkoły.
Świetnie się bawiliśmy.
Będziemy się jeszcze kiedyś tak bawić?
Teraz się bawimy.
Czasem się boję, że wszystko, co dobre, już za mną.
Staram się zostać odpowiedzialną dorosłą,
ale mam wrażenie, że jak mi się uda,
dotrze do mnie, że nie nacieszyłam się młodością.
Od tego masz mnie. Hej.
- Dopilnuję, byś nigdy nie dorosła. - Tak, od tego mam ciebie.
Piotrusia Pana z licencją na zabijanie.
Mówiłem ci. Jestem prawnikiem.
Nie szpiegiem.
Mam nazwisko.
Twój świadek to Danny Woodrow.
Mieszka sam w obskurnej przyczepie pod Flagstaff.
Idealnie.
No dobrze.
Pani przodem.
Nie wierzę, że Sekretarz Obrony zatańczył przez ciebie Dougie.
Miał to coś. I świetnie mu szło.
Oby tylko nie rozwalił sobie pachwiny na dobre.
Może zamówimy pizzę
i włączymy starą iCarly, jak wrócimy do domu?
Możemy, czemu nie...
To brzmi świetnie.
Tylko że... Właściwie...
Mam już plany.
Na później. Tak. Koleżanka z pracy...
obiecała, że mi w czymś pomoże. Znasz ją.
Amelia. Byłem z nią na kolacji parę dni temu.
Ale wzięłaś mnie na galę, więc jeśli mam...
O Boże, nie. Nie szalej. Więcej pizzy dla mnie.
Może Jeff wpadnie, więc spoko.
Z Białego Domu.
Jasny gwint.
Zadziałało. Smoot przełożył rozprawę o dwa tygodnie.
To świetnie.
Byłoby lepiej, gdyby ją odwołał, nie?
To wciąż zwycięstwo.
Masz rację.
- Odwiozę cię do domu. - Wezmę Ubera. Ale...
- Widzimy się jutro. - Hannah, ja...
Mam nadzieję, że bawił się pan pryskająco.
Tu jesteście.
Dziękuję.
Wskakuj.
To urocze, że się boisz, ale chcę tylko pogadać.
Śledziłaś mnie?
- Tak. - Czemu?
Bo mam świra na punkcie kontroli, zwłaszcza w sprawie operacji.
Ty jesteś dziką kartą.
A w Jemenie nie wzbudziłeś zaufania.
Więc... należyta staranność i tak dalej.
Nie spodziewałabym się ciebie na takich eleganckich wydarzeniach.
To mnie denerwuje. Czego jeszcze o tobie nie wiem?
Spokojnie, byłem tu ze współlokatorką.
- Z tą, z którą sypiałeś? - Zostaw moje akta w spokoju.
I moje biuro.
Powiedz mi coś.
Na kij zostałeś prawnikiem?
Masz historię rodem z operacyjnych.
Zmarły tata żołnierz,
przerośnięta brawura,
elastyczny kompas moralny.
Dlaczego chcesz być tym nielubianym,
gdy mógłbyś być jednym z fajnych dzieciaków?
Bo gardzę fajnymi dzieciakami.
To one spuszczały mi lanie
w każdej nowej szkole.
Rozumiem, co robisz. Naprawdę.
Wiszący nad ramieniem prawnik znacząco utrudnia ci pracę.
A ja na to...
a to peszek.
Niech ci będzie.
- Jak ci idzie ze świadkiem? - Wciąż go szukam.
- A jak znajdziesz? - Coś wymyślę.
Miło się rozmawiało. Wynocha.
Spóźniłeś się.
- Ale dobrze wyglądasz. - Dziękuję.
- To nie moje. - To jasne.
- Kosztuje parę tysięcy. - Co? Serio?
Mogłem go lepiej traktować.
Masz rację. Powinieneś go zdjąć.
- Ale że teraz? - Tak.
Pomogę ci.
- Halo. - Mam tego świadka.
To Daniel „Danny” Woodrow Junior, lat 32.
Mieszka w przyczepie. Wyślę ci adres.
Bezrobotny, zalega z czynszem.
W zamian za zeznania mają go objąć programem ochrony świadków.
- Cholera. - To jeszcze nic.
Jutro po południu nagrywa zeznania,
a potem go relokują.
Czyli mam... Chwila... Tylko 12 godzin, by coś wymyślić?
Tak.
Pochwalisz nas na górze, co?
Tak, oczywiście.
To pytanie z zakresu prawa,
kluczowe dla bezpieczeństwa narodowego.
Co robisz?
Mówiłam, że codziennie ćwiczę występy w telewizji.
Racja.
Pomogłabyś mi z tym moim durnym szantażem? Proszę?
Jeśli zrobisz to jako Anderson Cooper.
Okej.
- Najpierw wprowadzenie segmentu. - Segmentu.
Sprawa szantażu Meladze przybrała nieoczekiwany obrót,
gdy okazało się, że morderstwo widział świadek.
Następne kroki prawne omówi z nami
Amelia Salazar.
Pracowała w Departamencie Sprawiedliwości,
a także jako prawniczka w biurze radcy generalnego CIA.
Pani Salazar, co pani doradzi?
To trudne pytanie, Anderson.
Zeznania naocznych świadków są subiektywne,
ale często wpływają na opinię ławy przysięgłych.
W procesach o morderstwo
samo istnienie świadka
praktycznie uniemożliwia umorzenie sprawy
- ze względów proceduralnych. - Kurwa. Serio?
To znaczy, to znacząco utrudnia dalsze postępowanie,
mówiąc oględnie.
Taki jak fakt, że świadek ma zostać objęty ochroną.
Powiem ci coś.
CIA ma własny program ochrony świadków.
- Naprawdę? - Wypadłeś z roli.
- Przenosimy świadków? - Nie.
Byłe źródła. Ale to działa tak samo.
Nowa tożsamość, życie, praca.
A gdybym obiecał świadkowi ochronę,
ale wrzucił go do programu relokacji CIA?
Cóż...
Właściwie biuro radcy generalnego
zatwierdza źródło, zanim trafi do programu.
Nie podważą tego, jak powiem, że jest byłym źródłem?
- Zgadza się. - Zajebiście.
Nie ma za co, Anderson.
Występy tu to dla mnie przyjemność.
A teraz chodź na seks.
Cel podróży znajduje się po prawej stronie.
Halo?
Panie Woodrow!
Ma pan otwarte drzwi.
Halo, jest pan w domu?
- Panie Woodrow... - Co, do...?
Przyjechałem nagrać pana zeznanie.
- Jeffrey McLaren. - Nic o tym nie wiem.
- Biuro miało do pana zadzwonić. - Nikt nie dzwonił.
- Rozmawiałem tylko z A'Nyah... - A'Nyah Bell.
Poprosiła mnie, bym przyjechał po pana zeznanie.
Mam się z nią spotkać dziś po południu w sądzie.
Tak brzmiało wezwanie, ale...
Dostaliśmy bardzo dużo pogróżek przeciw panu
i sądzimy, że jest pan zagrożony.
Cholera. Naprawdę?
Tak. Dlatego Bell prosiła, bym przyjechał,
nagrał pana zeznanie i wciągnął do programu.
Nie wierzy mi pan?
Proszę zadzwonić do biura.
Potwierdzi pan moje słowa.
- Jak się pan nazywa? - Proszę mi mówić Jeff.
Dzień dobry, prokuratura federalna.
W czym mogę pomóc?
Mówił pan, że jestem w niebezpieczeństwie.
Co?
Tak.
Dlatego nagrywamy zeznanie tutaj, nie w sądzie.
Złoży pan zeznanie, spakuje się, przyjadą służby i...
zabiorą pana do nowego domu.
Wie pan, gdzie to będzie? Albo jakie dostanę imię?
Oby jakieś męskie, jak Rutger lub Hank.
Nie mamy takich informacji.
Protokół bezpieczeństwa.
Ale załatwią mi jakieś mieszkanie i pracę, prawda?
Dawno nie miałem stałej pracy.
Chciałbym taką, w której mógłbym robić karierę.
Fast foody są wykańczające.
Proszę się przedstawić sądowi.
Daniel Woodrow Junior.
Proszę opowiedzieć, co pan widział w noc zabójstwa.
Parę kilometrów stąd jest parking dla TIR-ów,
gdzie regularnie jadam.
Szedłem koło linii ciężarówek, tam, gdzie śpią kierowcy.
Zobaczyłem, jak ten facet zbiera manto.
Czy to jego pan widział?
Tak, to on.
Potwierdzamy, że świadek rozpoznał Salvatorego Kwitny.
- Myślę, że ktoś jest na zewnątrz... - Opisze pan morderstwo?
Przez chwilę rozmawiali...
a potem ona uderzyła go rurą czy czymś takim.
Czy to ona zaatakowała ofiarę?
Tak, to ona.
Całkiem seksowna, nie?
Potwierdzamy, że świadek rozpoznał Maxine Meladze.
Pozwoli pan, że sprawdzę...?
Za chwilę. Już prawie skończyliśmy.
Co się stało po tym, jak go uderzyła?
Pobili się. Myślałem, że on wygra, ale ta laska jest brutalna.
Uderzyła go w głowę,
i znowu, i znowu, i jeszcze raz.
Aż przebiła mu czaszkę.
Okej. Dziękuję panu...
Na ziemię! Padnij!
Schowaj się za czymś.
Przeładowuje! Do drzwi!
- Okej! - Musimy zablokować drzwi!
Nie zamknąć, zablokować! To... Przewróć lodówkę!
Okej.
Spierdalaj!
Okej. Masz broń?
- Nie, nie wierzę w broń. - Co?
- Tkwię tu z jedynym pacyfistą w Arizonie? - Przepraszam!
- Wchodzi do sypialni. - Daj mi to.
Chodź. Okej.
- Danny! - Jeff!
Łap broń!
Cholera!
Panie Woodrow?
Kurwa. Musimy spadać.
Proszę się obudzić, panie Woodrow.
Niech pan się obudzi.
Cholera. Szybko!
O cholera.
Halo?
- Zatrudniłaś kogoś, by zabił świadka? - Nie.
Może tak.
Zaraz zginę, bo mi nie zaufałaś!
To chyba nienajlepszy moment na tę rozmowę.
- Każ mu przestać! - Nie mogę.
Co? Ty go zatrudniłaś!
Wysłał go pośrednik. Nie ma pojęcia, kim jestem.
Musisz sam go pokonać.
To olbrzym!
Z nożem!
Jestem w łazience, są tu tylko kosmetyki!
Z wielu domowych produktów można zrobić bombę.
Max, nie mam czasu na robienie bomby!
Pokaż mi łazienkę.
Okej. Najlepiej zrobisz, jak go oślepisz, zabierzeszmunóż
i mu go wsadzisz w dupę.
Kurwa, co się dzieje?
O cholera.
Kurwa!
Szybko. Do samochodu. Jest tam.
Próbuję otworzyć drzwi!
Musimy zwiewać. Już!
Szybko, szybko!
- Szybko! - Okej. O nie.
Dobrze, dobrze.
Cholera.
Jest dobrze! Chwila. Cholera.
Ma broń! Padnij!
- Padnij! Na dół! - Kurwa.
Myślicie, że o nas zapomniał?
Sprawa umorzona.
Brak dowodów.
Nasze skrzypiące koło wyjdzie do wieczora.
Jestem pod wrażeniem.
Dobra robota.
Dziękuje panu.
Co dalej?
Jesteś tam?
Owen?
Tak, jestem. O co pan pytał?
Co planujesz dalej?
Oto i mój bohater.
Jesteś dla mnie martwa.
- Nie bądź taki. - Mówiłem, że to naprawię.
Błagałem cię, byś nic nie robiła.
A ty zatrudniłaś zabójcę.
Ludzie z reguły nie dotrzymują obietnic.
- Ja dotrzymałem. - Wiem.
Przepraszam, że ci nie zaufałam.
Za późno na to. To koniec.
- Z nami koniec. - Nie dramatyzuj tak.
Mieliśmy problemy po drodze, ale oboje na tym skorzystaliśmy.
Skorzystaliśmy?
Pomagając tobie, zraniłem kogoś.
Kogoś, kto nie zasługuje na to, by tak się czuć.
Myślisz, że to moja wina?
Że sprowadziłam cię na złą drogę?
Owen, uwierz mi, wiele razy wkręcałam dobrych ludzi
w robienie potwornych rzeczy.
To zawsze trwało bardzo długo.
Ciebie znam tydzień.
Sam wyciągnij wnioski.
Przejmują cię operacyjni.
Odbiorą cię, jak wyjdziesz.
- Miłego życia. - Stój.
- Wciąż mnie potrzebujesz. - Nie.
Myślisz, że twoje pole minowe zniknęło?
Nikt inny ci nie pomoże.
Nikt nie wie, co przechodzisz...
Nikt inny...
nie zniszczy mi życia.
Jesteś tego pewien?
Powodzenia.
Co słychać?
Nic ciekawego. Skończyłem pracę. Jadę.
Chciałem cię usłyszeć.
Co się stało?
Nic.
Kłamiesz.
Po prostu... Sam nie wiem.
Przez to całe podróżowanie poczułem się trochę zagubiony.
My jesteśmy w domu.
Jak wrócisz, już nie będziesz zagubiony.
To brzmi tak prosto.
Bo to jest proste.
Włączę głośnomówiący, by Terence mógł się przywitać.
Hej.
Cześć.
Zerwałem z Tadem.
Tak mi przykro.
On na ciebie nie zasługuje.
Wiem. Ale...
naprawdę go lubiłem.
Nie martw się. Znajdziesz kogoś znacznie lepszego.
Kogoś, w kim zakochasz się po uszy.
Prawda, Owen?
Owen?
Jestem złą osobą?
To dlatego dzwonisz.
Nie, żeby usłyszeć mnie lub Terence'a.
Zrobiłeś coś i mam sprawić,
że poczujesz się lepiej ze sobą.
Czyli odpowiedź brzmi „tak”.
Odpowiedź brzmi...
jesteś samolubny.
Czy myślę, że masz dobre serce? Tak.
Ale często się w tym gubisz.
Przepraszam.
Boże.
Musi być źle, jeśli od razu przepraszasz.
Nie. Po prostu masz racje.
Muszę kończyć.
Przytul Terence'a ode mnie. Widzimy się w domu.
- Halo? - Cześć.
To ja.
Wieczorem źródło wychodzi na wolność.
Jesteś pewna, że to najlepszy sposób?
Tak. Mało ryzyka, a zysk wysoki.
Planujemy dwie misje.
Jedna - wysłać ją do kraju,
a druga - wysłać ją do piachu.
Co z prawnikiem?
Co, jeśli mu o nas powiedziała?
Załatwimy to.
Napisy: Joanna Kaniewska