W poprzednim odcinku:
- Nowy zawsze ma pod górkę. - Co to jest?
Ludzie próbują szantażować CIA.
Sprawdź, czy ktoś faktycznie coś wie.
Nazywam się Max Meladze. Siedzę w więzieniu w Phoenix.
Uwolnijcie mnie albo ujawnię…
Ona zna zastrzeżone informacje.
Selby Shaw to pseudonim Dawn Gilbane.
Gdzie jest teraz?
- Jak trafię do Jemenu? - Wynajmij samochód.
Od kiedy szpiedzy latają liniami?
Jestem prawnikiem, nie szpiegiem.
- Boże! - Chcesz nas sprawdzić.
Kurwa!
To Max Meladze.
To, że ktoś włączył ją do operacji, powinno cię przerazić.
Mam tajne dokumenty CIA.
- W schowku. - Weźmiemy torbę.
Kto robi w torbie pułapki z kwasem?
Ktoś, kto przeżył.
Spędziłam popołudnie, przeglądając twoje profile.
Wiem, z kim się spotykałeś.
Uważam, że groźba szantażu jest wiarygodna.
Zadam ci pytanie. Mogę ci ufać?
- Gdy mamy wspólny cel. - Wchodzę w to.
SERIAL NETFLIX
MIŃSK, BIAŁORUŚ
PIĘĆ LAT TEMU
Brudne pieniądze, wyprane do czysta.
Gdzie moja nagroda?
Już jedzie.
Nie lubię czekać.
Czasami czekanie jest w tym najprzyjemniejsze.
Nienawidzę opery.
Czekam na Moskwę w przerwie.
Deputowany jest zły przez Hawanę.
Grozi, że przyśle tu Guriewa.
Nie denerwuj się.
Spóźniłeś się. Jest wściekły.
Zawsze jest wściekły.
Co się stało?
Nie mogę powiedzieć.
Rada robi spotkanie o tobie.
Wiesz czemu?
Na pewno jakoś to opanuję.
Jak wyglądam?
Jak gwiazda filmowa.
Słucham.
Masz kłopoty. Wyznaczono za ciebie nagrodę.
- Będą próbowali cię zabić. - Za szpiegostwo?
Nie. Nie wiedzą, że dla nas pracujesz.
Za duże ambicje zbyt szybko. Nadepnęłaś komuś na odcisk.
Wynocha stąd.
Mogę to naprawić.
Nie. Możesz uciec albo zginąć.
Ślepy zaułek, Max.
- Dopłacili wam za tortury. - Nie. Dorzucamy je za darmo.
Żyjesz jeszcze?
Tak.
- Musisz mi pomóc. - Nic nie muszę.
Nie jesteś moim źródłem.
Ale pomogłaś mi w opałach, więc się odwdzięczę.
Na lotnisku czeka na ciebie paczka.
- Namiary na kryjówkę w USA. - Ale ja nie chcę lecieć do Stanów.
Okej. Rozłączam się.
Czekaj.
Polecę.
Tylko mnie nie zostaw.
- Chce pani zostawić wiadomość? - Nie, zostawiłam już ich dość.
Już ponad miesiąc siedzę w tej zapyziałej dziurze.
Przykro mi, bez nazwiska nic pani nie poradzę.
W CIA pracują tysiące ludzi.
To szpieg, ty idiotko. Nie wiem, jak się naprawdę nazywa.
Ale wiem różne rzeczy. Tajne rzeczy.
Rozumiem. Proszę zaczekać, przekieruję panią na linię ogólną.
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
- Senat wysłał ci wezwanie? - Wczoraj.
Zrobili błąd w nazwisku.
Gdyby to znaczyło, że mogę je zignorować.
Możesz. Jeśli chcesz trafić za kratki za utrudnianie prac Kongresu.
Owen, to poważna sprawa. Jesteś w agencji od tygodnia
i już zdążyłeś wkurzyć Komisję ds. Wywiadu.
To akurat najmniejszy problem.
Co to znaczy?
Ej, co się dzieje?
Owen znowu wpadł po uszy.
- Musi osiągnąć wszystko. Brawo. - Dzięki.
Jeśli nie traktujesz tego serio, to ja też nie będę.
Mam takie niewinne pytanie.
Uczyli cię w firmie, jak sobie radzić z niegodnym zaufania klientem?
Twoim klientem jest CIA.
Tak.
Nie lepiej zapytać przełożonego albo współpracowników?
- Nie ufasz im. - Owen, to nie studia.
Tu nie zabłyśniesz na ostatnią chwilę.
- Nie przy takiej skali. - Do tej pory mi się udawało.
Tak?
Wiesz…
Większa skala to większe wyzwanie.
Ale zasady pozostają takie same.
Jak tylko rozgryzę system, będę mógł omijać przeszkody.
Jak mu nie pomożesz, zderzy się z nimi czołowo.
W psychologii to nazywa się przyzwoleniem.
Dobra. Przede wszystkim musisz zadbać o siebie.
W tym celu musisz choć raz odrobić lekcje.
Kłamstwa klienta ci nie zaszkodzą, gdy znasz prawdę.
- Nie pytaj, czym jest prawda. - Nie zamierzałem.
- Wiedza to władza. Jasne. - Nie. Wiedza to przewaga.
Hannah.
Och, Hannah!
Gdzie jesteś? Och, cześć.
Masz może Adderall na zbyciu?
Nie dla mnie.
Poza połową buteleczki, którą już ukradłeś?
To takie brzydkie słowo.
Dla kolegi z pracy. Nie rób z tego afery.
Dobra, weź całą. Ale to koniec.
Jak nie, zrobię pułapkę w torebce.
Jesteś najlepsza. Dzięki.
- Jasne. - Do zobaczenia wieczorem. Albo jutro.
Może pojutrze. Na wszelki wypadek wezmę rzeczy na zmianę.
Halo!
Gdzie moje pieniądze?
Skąd masz ten numer?
Kurwa, gdzie moja kasa?
Miałeś ją zostawić w torbie i wrzucić do śmietnika.
Wspólnik miał ją zabrać.
- Tak zrobiłem. - Kłamiesz.
Jesteś w tym dobry, to nas łączy.
Aha. Ty jesteś morderczynią.
Nie bardzo mnie ciekawi, co nas łączy.
A odkąd cię poznałem,
przeżyłem pościg, tortury i wezwanie sądowe,
a to zniechęca do czegokolwiek.
Jak mnie stąd nie wydostaniesz, będzie jeszcze gorzej.
Pracuję nad tym. To nie mandat za szybką jazdę.
Byłoby łatwiej,
gdybym wiedział, co właściwie możesz ujawnić.
W jakich operacjach brałaś udział?
Mam ci to powiedzieć przez niezabezpieczony telefon?
Nie. Ale jak chcesz, polecę do ciebie.
Nie. Zobaczymy się, jak mnie będziesz wywoził z więzienia.
Inaczej wszystkiego się dowiesz z CNN.
Czekaj…
Przepraszam.
Tutaj jest archiwum?
Wspaniale. Owen Hendricks. Z biura radcy generalnego.
Przydałaby mi się pomoc.
- Muszę coś znaleźć. - Ale mam farta.
Tak. Pytanie: jeśli wczoraj szukałem
nazwiska w tajnych operacjach i nic nie znalazłem,
czy szukanie go tutaj może przynieść jakiś skutek?
Może. Ściśle tajne materiały nie trafiają do bazy.
Czyli coś, co agencja próbuje ukryć, naprawdę pojebane sprawy?
Bez komentarza.
Jak znaleźć czyjeś akta?
Proszę wypełnić formularze 1117A, 2061H i 3108F,
w trzech kopiach, z podpisem kierownika.
- Ma pan…? - Żartuję. O kim jest mowa?
Nazwisko to Meladze. M-E-L-A-D-Z-E.
Imię to Maxine.
- Znana jako Max. - Region?
Wschodnia Europa.
SPRAWDZANIE BAZY DANYCH
Mam tu zaczekać?
Ten komputer złożono w 1996 roku,
plus muszę sprawdzić papiery, nawet jak coś znajdę.
Proszę zostawić dane kontaktowe.
Jak coś znajdziemy, dostarczymy to do biura.
Idzie.
Nie, nie idzie.
Idzie.
To moje biuro. Wiecie o tym, co nie? Moje.
Chcemy przekazać znak pokoju.
Nie przygotowaliśmy cię na Jemen,
a podobno ta sprawa nieźle daje ci w kość.
- Tak? Kto tak mówi? - Nieważne.
Ważne jest to, czy masz poczucie, że umiesz sobie z tym poradzić.
Jak możemy pomóc?
To miłe z waszej strony, ale na razie sobie radzę.
Dobrze.
Jakbyś czegoś potrzebował, jesteśmy do twojej dyspozycji.
Aha, dzięki.
I jeszcze…
Gadaliśmy z Lesterem i przypomniało nam się,
że pewnie nikt z tobą nie rozmawiał o randkach.
Mama i tata zadbali o moją edukację seksualną.
Tak więc…
Nie.
Chodzi nam o to, jak działa agencja.
- Jak to? - Papierologia. A raczej jej unikanie.
Istnieją uciążliwe wymogi dokumentacji spotkań osobistych.
Nie chodzi tu o cudzoziemców?
O każdego, z kim masz bliskie i ciągłe kontakty.
Czyli bez kondomów.
- Zawsze masz kondomy, nie? - Mam go na sobie teraz.
Okej.
Lester i ja pracujemy tu już jakiś czas,
znamy większość singielek.
Pomożemy ci unikać tych porąbanych.
Super. Zadzwonię do was, jak będę chciał wrócić do gry.
Świetnie.
Zaraz zaczyna się zebranie.
- Twoje pierwsze, prawda? - Tak.
- Fajnie. - Czemu?
Czemu?
Niech to szlag!
Kto to zrobił?
Kto tym razem spieprzył?
Żartuję.
Gratuluję pokerowych twarzy.
Nie tobie, Maeson.
- Myślałeś, że to ty. - Przepraszam.
N. N. M. O. S.
„Nigdy…
nie myśl o sobie”.
Okej.
Violet, jak ci idą sprawy z tymi ludźmi?
Przyjaciel sądzi, że pogoda może być kiepska, ale bez sztormu.
Dobrze. Salazar, jakiś problem z ogarnianiem dostawy?
Póki co nie.
Przyjaciel słyszał,
że nasze obawy się nie spełniły.
Dobrze, miej na to oko.
Nasz przyjaciel może mieć inny motyw.
Janus, skąd te bolące brzuchy w krainie wielbłądów?
Hej.
Daruj sobie.
Nikt nie wierzy w twoją narkolepsję, mam gdzieś ten kwit od lekarza.
Będą z tego problemy?
Nic nie wiem o tym, co się dzieje we wspomnianym regionie.
Sprawdzę to z należytą starannością i złożę raport.
Kurwa, po prostu to napraw.
Dobrze. Tak jest.
Hendricks.
Jakieś postępy w sprawie…
skrzypiącego koła?
Czego?
Ach, moje…
Zgodnie z ostatnią rozmową nawiązałem kontakt z byłym źródłem.
- Za dużo. - Co…?
Przepraszam.
Osoba na miejscu…
i próbuję wyjaśnić, jak dużo…
- wie o rosyjskiej mafii… - O Boże.
- Co się stało? - Nikt nie chce odprysków twojego gówna.
Violet, uczysz go w ogóle?
Jest kiepskim uczniem, radco.
Za wszystko możemy beknąć przed Komisją ds. Wywiadu.
Jebana uprzejmość nakazuje dyskrecję.
Nikt nie chce wiedzieć o niczym, dopóki nie musi.
- Czy to jasne? - Tak jest.
Masz plan działania czy nie?
Jeszcze nie.
Ale wiem, że muszę najpierw oszacować ryzyko.
Wystawiłem wiele czujek, wkrótce dowiem się więcej.
Super.
NIC NIE ZNALEZIONO
WIĘZIENIE STANOWE ARIZONY, PERRYVILLE
Załatwię ci działkę. Za 200 dolarów.
To za dużo.
Zwrócę ci kasę.
Cholera!
Hej!
Dosyć tego!
Janus.
Idź sobie.
Bardzo bym chciał, ale potrzebuję rady.
Dla mnie już nie żyjesz.
Na to już za późno, młody.
Nie muszę już czuwać. Najgorsze już się stało.
Tak?
Sądząc po wściekłości Nylanda,
najgorsze by było, gdyby się dowiedział, że go okłamałeś.
Grozisz mi?
Nie. Zaczynam rozumieć, jak się tu pracuje.
Czego chcesz?
Czemu moja szantażystka nie ma oficjalnych akt?
Nawet jeśli była nieoficjalnym źródłem,
informacje od niej były wykorzystywane przez wiele lat.
Ktoś po niej posprzątał.
Ktoś? Jej prowadzący? Nie Bob?
Nie wiem. Ja w to nie wchodzę.
Nie ma bata. Ty też nie powinieneś.
Jak się dowie, że wokół niego węszysz,
trafisz do piwnicy z podłogą pokrytą folią.
Jestem na polu minowym.
Przeżyję tylko, jeśli się dowiem, co ona, do cholery, wie.
Znajdź jej akta korytarzowe.
- Co to jest? - Roz-Plot.
Rozpoznanie plotek.
Jak to znaleźć?
To nie jest fizyczny obiekt.
To są plotki.
Rzeczy, które się mówiło tam, gdzie stacjonowała.
- Była źródłem w Białorusi. - To nie znaczy, że tam stacjonowała.
Musisz znaleźć jej placówkę, a potem oficera,
który zechciałby z tobą porozmawiać.
Co?
Nie ma go tu, a co?
- Meladze została zaatakowana w więzieniu. - Kto?
- Moje skrzypiące koło. - I?
Nie żyje?
Żyje, ale jest wściekła.
- Muszę wiedzieć… - Wiedzieć co?
- Czy my… - My co?
Czy to zrobiliśmy?
Pytasz radcę generalnego CIA, czy agencja,
której prawo nie pozwala działać w USA,
próbowała zamordować obcokrajowczynię i byłe źródło w jebanej Arizonie?
Nie.
Tak sądziłem.
Panie Hendricks, niech pan posłucha.
To nie może stać się problemem.
Senator Smoot czeka na jakiś obciążający skandal,
bym musiał odejść w niesławie.
Ostatnie, czego mi trzeba, to skandalu skrzypiącego koła.
Opanuj sytuację, nieważne jak.
Tak jest.
- Dobrze, że się spakowałem. - Co?
Nieważne. Już się tym zajmuję, bez obaw.
Nie mam nic prócz obaw.
Auć.
Ma szczęście. Ostrze nie trafiło w nic ważnego.
Jest pan jej prawnikiem?
- Nie. - Tak.
Ciekawe.
Musimy porozmawiać w cztery oczy.
Nie ma na to szans.
Za mną.
Pięć minut.
To nie my zaatakowaliśmy.
Wiem. To Talco. Odwet za poparzenia kwasem.
To było całkiem okrutne.
- Ale już jesteście kwita? - Nie.
Nadal będzie próbował mnie zabić. To dla nas problem.
Czemu nie szantażowałaś agencji po przybyciu do Stanów?
Czemu dopiero teraz?
Chcę wrócić do domu.
Nie wrócisz. Ujawniłaś, że byłaś źródłem.
Nie chcesz mnie wtajemniczyć,
bo myślisz, że jak będziesz mieć kontrolę nad informacjami,
twoje szpiegostwo się nie wyda.
Wrócisz do dawnego życia.
A jak wszystko ujawnisz, ta szansa zniknie.
Potrzebujesz mojej pomocy.
Obiecaliście mi coś.
Liczę, że się mną zajmiecie.
Ale pamiętaj, jeśli będę musiała, spalę to miejsce na popiół.
Zacznę od ciebie.
Nie chcę spędzić reszty życia w więzieniu.
Nie taka przyszłość mnie czeka.
No to…
wynegocjuj rozejm z Talco.
Stąd nie dam rady.
- Ty musisz to zrobić. - To nie należy do moich obowiązków.
Przykro mi.
Zawarliśmy umowę, więc…
jak mi pomożesz, ja pomogę tobie.
Czego potrzebujesz?
Niczego.
Chyba że znasz się na rozprawach w Senacie.
Znam się na władzy i polityce.
Dobra.
Gwiazda Senatu nie znosi mojego szefa.
Wezwał mnie na świadka, żeby mu dowalić.
On nie chce twoich zeznań.
Jak to?
Chce wydobyć z ciebie haki na szefa.
Jak to zrobisz, wycofa wezwanie.
To jeszcze gorzej.
Sam pytałeś.
No to…
Zawiadomię Talco, a ty przygotujesz rozejm.
- Wiesz, jak to zrobić? - Tak.
Przekonałem piratów w Gujanie, by mnie nie porywali.
Wiosenne ferie. Obłęd.
Violet Ebner.
Hej, to ja, Owen.
Skorzystałbym z rady, jeśli to wciąż aktualne.
Absolutnie.
Muszę przenieść sprawę do systemu federalnego.
Jak to zrobić?
- W jakim stanie jesteś? - Arizona.
Pójdę po Lestera. Miał tam jakieś sprawy.
Okej.
JAK SKUTECZNIE NEGOCJOWAĆ Z HANDLARZAMI NARKOTYKÓW
Owen potrzebuje federalnych.
Mamy szansę mu kogoś podsunąć.
- Catherine. - Nie. Myślałam o Amelii.
Amelia zrobi z niego miazgę.
Będzie chciała przysługi za szpiegowanie.
Żartujesz? Będzie nam dziękowała za seks.
Zaufaj mi, ten mały to ogier.
Okej. Rozmawiałam z Lesterem,
nie ma żadnych kontaktów na południowym zachodzie.
Ale Amelia Salazar była w Stowarzyszeniu Wojsk Lądowych
i na pewno ma tam wiele kontaktów.
- Super. Skontaktujecie nas? - Dzisiaj już wyszła.
Ale zapowiem cię jutro.
Dzięki.
Wiszę ci przysługę.
Daj spokój. Jesteśmy po tej samej stronie.
O to chodzi.
Przepraszam.
- Co? - Przepraszam.
Właśnie przyjechałem i zauważyłem, że zamówiłaś jedzenie.
Umieram z głodu.
- Dobre te kurczaki? - Nie jestem pewna, czy to kurczak.
No tak.
Okej. Teraz musisz poświęcić jednego bogom basenu.
To rytuał na szczęście czy odpędzanie złych duchów?
To bezsensowny akt destrukcji.
Mogę się dosiąść?
Śmiało.
Co robisz w tym pięciogwiazdkowym hotelu?
Jestem prawnikiem, mam tu klienta. Wylatuję rano.
A ty?
Długo tu jesteś?
Parę dni.
Praca czy zabawa?
- Rodzina. - Rozumiem.
Nie widziałem swojej od studiów.
Mama za bardzo odleciała.
Nie wiem. Czasem czuję się temu winny.
Próbuję jej pomóc, a tylko pogarszam sprawę.
Czemu mi to mówisz?
Nieznajomym łatwiej mówić prawdę.
Więcej się nie zobaczymy, prawda?
Więc mam gdzieś, co o mnie myślisz.
Możesz to wypróbować.
Mój…
tata niedawno zginął.
Tylko przy nim czułam się bezpieczna.
Normalna, kochana.
Mój zmarł, jak miałem 12 lat.
Nie wrócił z wojny. To zniszczyło mamę.
Próbowałem być…
mężczyzną, głową rodziny, być jak on, ale…
Myślałem, że załatwimy to rano?
Do twarzy ci. Możesz ją wziąć, jeśli chcesz.
Musisz mi na to pozwalać?
W tej chwili pewnie nie.
- Gdzie mój hajs? - Bezpieczny.
Przetnij taśmę i go weźmy.
Co ci się stało w rękę?
Wyrwano mi paznokieć. W sumie podobna sytuacja do tej.
- Zgadnij, gdzie było czyściej. - Paznokcie są dla cip.
Badania psychologiczne wykazały, że dopiero groźba trwałego kalectwa…
skłania pendejo…
do działania wbrew swoim interesom.
To gdzie jest mój hajs?
Już mówiłem.
Na parkingu więzienia Perryville. Beze mnie go nie znajdziesz.
- Z dziurami ci nie pomogę. - Iloma dziurami?
Z żadną!
Zero dziur. Nie kłamię. Nie pracuję dla Max.
Mam gdzieś jej hajs, ona ma gdzieś mnie.
Rozetnij taśmę, pomogę ci i zapomnimy o sobie.
Jak długo znasz Max?
Wierz lub nie, ale możesz skorzystać na tym, że o niej opowiesz.
- Tak? - „Wróg mojego wroga” i tak dalej.
- Chcesz się zaprzyjaźnić? - Nie.
Liczę, że już się nie spotkamy.
Ale jeśli dobrze pójdzie, obaj będziemy mogli o niej zapomnieć.
Max zajęła niszę w biznesie, gdy tu trafiła.
Ale przekroczyła granicę. Wzięła coś, co jej się nie należało.
Ciebie też zdradzi.
Dobrze wiedzieć.
Nie.
Oddal ją ode mnie i otwórz.
Hej.
To nie było spoko.
- Jesteście z Max kwita? - Tak.
- Co robisz? Nie możesz… - Cofnij się.
Wypożyczyłem go!
ZAŁATWIONE. DAŁEM MU TWOJE $$$
WIADOMOŚĆ: ZAŁATWIONE. DAŁEM MU TWOJE $$$
OD: OWEN 22.28
Spokojnie. Nie zrobię ci krzywdy.
Nie winię żołnierzy za to, jakie wykonują rozkazy.
Ale mnie zaciekawiłaś,
więc zrobiłam małe śledztwo.
Twoja córka…
jest piękna.
Nie. Spokojnie, ja nigdy…
bym jej nie skrzywdziła.
Sama kiedyś miałam córkę.
Nic się z tym nie równa.
Radość, gdy są urocze.
Wściekłość, gdy nie są.
Moja Karolina była niesforna.
Przekorna.
Niezwykle uparta.
Idealne cechy dla dziewczyny, która chce przetrwać w tym świecie.
Ale sama dobrze o tym wiesz.
Mówię ci to wszystko, byś wiedziała,
że nigdy nie zrobię twej córce
nawet najmniejszej krzywdy.
Ale zabiję całą resztę twojej rodziny, jeśli nie zaczniesz pracować dla mnie.
Jako podwójna agentka.
Masz karmić Talco kłamstwami.
Informować mnie, co planuje.
Ostrzec, jeśli znów spróbuje mnie zabić.
Poradzisz sobie?
Zrobisz to?
Okej, dobrze.
Odpoczywaj, a ja się dziś pomodlę za twoją malyszkę.
- Miałeś być w pracy. - Ty też.
Odwróć się.
Wzięłam chorobowe.
Nie wytrzymałabym kolejnego dnia czytania dokumentów w tej lodówce.
Wracam z lotniska. Muszę się umyć i wrócić do biura.
Będę robić pizzowe bajgle.
Tak, proszę.
Jak ci idzie polowanie na prawdę?
Znakomicie.
Wcale nie.
Nic dziwnego, to miejsce zawodowo ukrywa różne sekrety.
Co?
Nie chcę mówić, że się o ciebie martwię,
bo to niewdzięczna rola, wiesz?
Ale martwię się o ciebie.
Ta potrzeba skakania na główkę,
by udowodnić własną wartość, jest niezdrowa.
- To ambicja. - Nie.
Ja jestem ambitna. Ty się boisz.
To dwie różne rzeczy.
Boję się? Niby czego?
Nie wiem.
Naprawdę nie wiem.
No bo…
- czemu przyjąłeś ofertę CIA? - Bo…
I nie mów, że chciałeś ubrudzić sobie ręce pracą.
Nie wiedziałeś, co to znaczy.
Dobra, łatwiejsze pytanie. Czemu chciałeś zostać prawnikiem?
Wiesz czemu.
Nie wiem. Znam historię, którą sobie opowiadasz.
Ale chęć pokazania matce nie może być jedynym powodem
tak ekstremalnych wyborów.
- A jeśli jest? - To byłoby ekstremalnie głupie.
Co według ciebie mam zrobić?
Na serio, co? Mam rzucić pracę?
Gdy nic nie osiągnąłem?
To nie wstyd przyznać, że popełniłeś błąd.
Nie mam z tym problemu.
Mam 24 lata, to wiek ryzykowania. Popełniania błędów.
Prawda?
Tak.
Po prostu się martwię, że CIA pogłębi twoje wady.
Na K Street są firmy, które od razu by cię zgarnęły.
Zapłaciłyby ci fortunę.
Tak, bo ty tak się spełniasz w korporacji.
Też bym to pokochał.
Przynajmniej nie muszę się martwić o wezwania z błędem w nazwisku.
Błąd w nazwisku.
Co?
Tak ją znajdę.
Muszę iść.
Naprawdę doceniam, że się tak o mnie troszczysz.
Dziękuję.
- Yo! - Znowu pan?
- Hej. - Jakieś nowe nazwisko?
To samo, ale z haczykiem.
Ktoś zadał sobie sporo trudu, by usunąć Max z systemu,
ale jaka jest szansa, że nikt nigdy nie zapisał
jej nazwiska z błędem?
- Zerowa. - Właśnie.
Możliwe, że ktoś usunął tylko akta z prawidłowym nazwiskiem.
Dlatego stworzyłem listę stu potencjalnych pomyłek w nazwisku.
Jak wpadniesz na jakieś inne, to je dorzuć.
- To naprawdę mądre. - Dzięki.
Amelia? Cześć.
- Nikt nas sobie dotąd nie przedstawił. - Owen.
- Cześć. - Cześć.
Zamknij drzwi.
Violet uprzedzała, że wpadniesz.
Tak. Przydałaby mi się rada.
Ale ostrzegam, będę trochę niedyskretny. To nie problem?
Skądże. Zanim zaczniemy, ustalmy pewne zasady.
- Okej. - Romantyczność to mus.
Nie jakoś dużo, nie mam na to czasu,
ale jeśli mamy randkować, musisz się postarać.
Violet mówiła, że chcę randek?
Tak. Nie sądziłeś chyba, że pomogę ci za nic.
Nie. Jasne, że nie.
Po prostu… wciąż się uczę, jak to wszystko tu działa.
Uwierz mi, tak jest łatwiej.
Miałam kiedyś faceta z Big Pharmy
i cotygodniowe raporty kontaktów to był koszmar.
Bardzo lubię romantyczność.
Musimy się upewnić, że coś między nami iskrzy.
Intymność wymaga porozumienia.
Nie wyrywaj się tak.
Wystarczy mi kolacja i film co jakiś czas.
Spotkamy się w tym tygodniu, wybierz gdzie…
Tylko nie lubię popularnych miejsc.
I jedzenie musi być dobre. Kocham jeść.
Jasne.
Teraz praca?
Czego ci trzeba?
- Chodzi o skrzypiące koło? - Tak.
To byłe źródło, siedzi za morderstwo w Arizonie.
Muszą ją przejąć federalni, żebym mógł wycofać oskarżenie.
Pogadam z A'Nyah Bell z Departamentu.
Nie powiem jej wszystkiego.
Powiem, że to kwestia bezpieczeństwa narodowego.
Możemy sprawić, by Departament Sprawiedliwości przejął sprawę?
Nie, ale mogę przekonać A'Nyę, że to się przysłuży jej karierze.
- Jak się nazywa źródło? - Maxine Meladze.
M-E-L-A-D-Z-E.
Jest teraz w Perryville.
- Jasne. - Dzięki.
Dobrze się całujesz?
Nie jesteś z tych, co lecą z językiem jak koparka?
Boże, nie. Nie znoszę tego.
Miałem taką dziewczynę w liceum, myślałem, że zje mi twarz.
Mam większe wyczucie.
Nie mogę się doczekać.
Aha.
Hej. Jak poszło z Amelią?
Magicznie. Już planuję ślub. Chcesz zostać drużbą?
- Pomoże ci z twoją sprawą? - Tak.
Dobrze. Cieszę się, że znaleźliśmy ci randkę.
Dzięki za pomoc.
- Oby nie była pusta. - Niezupełnie.
- Ale znalazłem mniej, niż myślałem. - To wszystko?
Ktoś sobie zadał trud i usunął też materiały z błędem.
Przegapił tylko jedno. Cyrylica to gówno.
Ostro ocenzurowane.
- Jak znaleźć oryginał? - To dla mnie za dużo.
Na dole jest niewykreślone nazwisko oficera.
Dziękuję.
Muszę lecieć do Wiednia.
Nie musisz. Zadzwoń.
Nie powinniśmy ryzykować przejęcia tej rozmowy.
Powiedziałbym więcej, ale wtedy dowie się pan czegoś,
o czym w razie kłopotów lepiej nie widzieć.
Masz jakiś cel, którym powinienem się martwić?
Nie, próbuję tylko wykonać pracę, którą mi pan zlecił.
Okej. Nieco więcej szczegółów.
W Wiedniu jest oficer, być może pomoże mi zrozumieć,
jak groźne jest moje skrzypiące koło.
Okej. Leć.
Ale uważaj.
Wiedeń to olimpiada szpiegostwa,
każdy wywiad wysyła tam swoje gwiazdy.
Więc bez sztuczek.
- Załatw sprawę i wracaj. Jasne? - Tak jest.
- Jak katastrofa lotnicza. - Wyspa…?
- Co ty wyprawiasz? - Szukam mojego czarnego paszportu.
Podobno dostarczono go pięć dni temu.
Zanim poleciałem do Jemenu.
Ja go nie mam.
- Nie? - Nie.
A to co?
Musiał zaginąć w listach.
Nyland na pewno w to uwierzy.
Dobra. Czego chcesz?
Nyland wysyła mnie do Wiednia
i muszę sobie załatwić fałszywe nazwisko.
Wy powiecie mi jak.
WIEDEŃ
Fałszywe nazwisko nie oszuka żadnej kontroli.
Unikaj sytuacji, w których musiałbyś na nim polegać.
Polecisz jako dyplomata.
Tymczasowy attaché ds. prawnych Departamentu Stanu.
Placówka cię zamelduje,
nie będziesz rozmawiać z recepcją.
Wejdź do lobby, a ktoś da ci klucz.
Cześć.
Lance Miller?
Nie. Lance Millerman.
Dzięki.
Czeka pan na kogoś?
- Tak. - Jak się pan nazywa?
Lance Millerman.
Telefon do pana.
- Halo? - Gratulacje.
Śledzi cię całe ONZ.
Obserwuję cię, odkąd wyszedłeś z hotelu.
Ktokolwiek cię uczył kontrwywiadu?
Po co? Jestem attaché do spraw prawnych.
Jesteś dzieckiem i bawisz się z rekinami.
Jedź do ambasady. Tam się spotkamy.
Nie będę ryzykował przykrywki.
Proszę wybaczyć. Pierwszy raz jestem w Wiedniu.
Zaczekaj, aż wejdziemy do tajnej strefy.
Dziękuję.
Co tutaj robisz?
Spokojnie. Chcę tylko informacji.
To nic takiego.
Radca generalny załatwił ci wylot z kraju,
ambasador podpisał pozwolenie,
a ty przyleciałeś do Wiednia, bo to nic takiego?
Racja. To poważna sprawa. Ma pan przesrane.
Pytanie brzmi, jak bardzo, prawda?
Siadaj pan na dupie.
Okej. Żaden problem.
Czego ci trzeba?
Stacjonował pan w Białorusi w 2014 roku.
To była tylko ST.
Czyli?
Służba tymczasowa. Parę miesięcy między zleceniami.
Jak wyglądała placówka?
Straszny burdel. Zero nadzoru, wewnętrzne walki.
Nie mogłem się doczekać końca.
Słyszał pan o Max Meladze?
Raz czy dwa.
Szukam jej akt korytarzowych.
Po co?
Nie mogę zdradzić.
Posłuchaj.
Rosja, Białoruś, to są państwa mafijne.
Gangi wynajmują ludzi elitom politycznym,
a Max miała pilnować, by elity były zadowolone.
Dlatego była tak cennym źródłem.
Kto ją prowadził?
Gdy przyjechałem, czekała na nowego prowadzącego.
To normalne? Zostawiać źródło bez prowadzenia?
Nie. Ale jej pierwszy prowadzący zmarł na zawał.
Złożyłem skargę do Langley, kazali mi to naprawić,
ale nie miałem zamiaru siedzieć w tym bagnie.
A jak się przenosiłem, Białoruś została strefą wykluczoną.
Co to znaczy strefa wykluczona?
Wyjątkowo nieprzyjazne, szeroko nadzorowane środowisko operacyjne.
Zbyt ryzykowne, trzeba się wynieść, aż trochę przycichnie.
- Co się wtedy dzieje ze źródłami? - To zależy.
Co się stało z Max Meladze?
Nie wiem. Już dawno mnie wtedy nie było.
Albo powie mi pan prawdę,
albo zawlokę pana do Waszyngtonu
i powie pan to radcy generalnemu.
Słyszałem, że dano jej przyzwolenie na stworzenie własnej sieci.
Źródeł agencji?
To niemożliwe.
Nie ma nawet papierowych akt. Nie ma 201, upoważnienia.
- Nic. - Ja nic o tym nie wiem.
Nieoficjalne źródło dostało pozwolenie na kierowanie innymi źródłami?
Czyli zna tożsamość większości
naszych szpiegów w Rosji i Białorusi.
Uprzedzałem.
Jezu Chryste.
Skończyliśmy?
Nie.
Siadaj.
Czemu Max opuściła Białoruś?
Wkurzyła kogoś w mafii, ten ktoś próbował ją zabić.
Kto ją stamtąd wydostał?
Nie wiem. Nie było mnie już tam.
To standard?
Porzucanie źródeł?
Tak. Rosjanie chcieli ją zabić,
przestała być użytecznym źródłem, więc i dla nas była martwa.
Próbuje nam grozić, tak?
Denerwuje to pana?
Nie. Mówiłem, spotkałem ją raz.
Nie. Mówił pan, że słyszał jej nazwisko.
Raz lub dwa.
Teraz pan mówi, że ją spotkał.
Jakoś przelotnie.
No dobra. Zrobimy tak.
Niech pan przeszuka swoje archiwum
i przekaże mi wszystko, co wie o Max Meladze.
Nie ma sprawy.
Już się za to zabieram.
Okej.
- Gdzie jesteś? - W Wiedniu.
Wiem, czym nas szantażujesz.
Rozmawiałeś z kimś. Podaj nazwisko.
Nie. Tylko tego nie wiesz. Prawdziwe nazwiska to moja przewaga.
Oficjalnie jesteś w grze. Gratuluję.
A ja jestem o krok bliżej domu.
Tak? Ja też.
Lotnisko.
Jeśli nie zdradzisz nazwiska, powiedz choć, jak było.
Napotkaliśmy opór.
Ten ktoś zdecydowanie ma coś do ukrycia.
Musisz mi powiedzieć, kto to był.
Czemu?
Bo za ukrycie tego, co wiem, warto zabijać.
To dziwne.
Co?
Gunther to pani tata?
O czym ty mówisz?
To nie jej taksówka.
Owen, to zabójczyni.
Musisz ją zabić.
Nie mogę tego zrobić.
- Inaczej zabije ciebie. - Nie.
- Siedzisz z tyłu? - Tak.
Okej. Weź pas bezpieczeństwa i uduś ją od tyłu
albo znajdź długopis i wbij jej go przez ucho do mózgu.
- Nie. Nie mogę. - Owen!
Przepraszam, może się pani zatrzymać?
- Muszę wysiąść. - Przestań gadać, zabij ją!
Nie mogę jej zabić!
Cholera.
O kurwa.
Cholera.
Dobra, wysiadłem z auta.
- Byłaś w Wiedniu? - Wiele razy.
Świetnie. Pomóż mi uciec.
Powiedz, gdzie jesteś?
Są jakieś budynki. Chyba jestem przy operze.
- O cholera. - Okej.
- Ściga mnie. - Trzeba było ją zabić.
Potrzebujesz auta. Złapie cię na piechotę.
- Co? - Zrób to, Owen, już!
Cholera. O mój Boże.
Hej!
Przepraszam!
Nie przepraszaj, za co przepraszasz?
Kradzież samochodu to dla mnie nowość.
Owen, mów. Co się, kurwa, dzieje?
Przepraszam.
Owen? Co się dzieje? Kto tam krzyczy?
Nie chcę o tym mówić.
Przepraszam.
Przepraszam. Wiem.
Cholera.
O cholera. Okej.
Jestem na jakimś moście.
- Są budynki. - To niewiele mówi.
Cholera. Drugi zabójca.
Oboje są w taksówkach.
Utknąłem na moście. Co robić?
- Umiesz pływać? - Jest 20 stopni.
W Białorusi nosi się krótkie rękawy. Do rzeki, już!
Nie masz innego wyjścia. Mam ci odliczyć czy co?
Kurwa!
Napisy: Joanna Kaniewska