ANTERIORMENTE...
Matárona polos teus negocios?
Foi un roubo.
El queríate alí, fóra da casa.
- Que pensa Derrick? - Quen?
O mozo da túa nai.
- Que Derrick? - Derrick Reena.
...viron a Allison, chamen ao número.
- Non! - Detena.
Déixame...
Deus.
Verónica.
Estou contigo.
Estás de puta broma? Non sabes o que fixeches.
Sae en Urbandox.
Irá a un laboratorio.
E debería. É un monstro!
Voute matar!
Quero ser parte de algo que cambie vidas.
Non contaba con isto.
Despois quero o divorcio.
Dille a miña irmá que vai haber un cambio e que ten que elixir.
A líder das rebeldes chámase Zoia.
Tivo unha filla.
Merda. Declan!
Síntoo. Síntoo moito!
Non era a miña intención. Síntoo.
Non quería facerlle dano.
Que é isto?
Culpabilidade?
Non temos tempo para esa merda.
Isto é a guerra.
E ela era a túa inimiga.
Haberá máis.
Non teñas medo.
Virá unha soldado.
O PODER
- Quen é? - Roxy Monke.
Es Derrick Reena, verdade?
Sinto o da túa nai.
Por que fas isto? Eu quería a túa nai.
Como é que nunca nos presentou?
Nin sequera te mencionou.
Por que non fuches ao enterro nin mandaches rosas?
Mandaches os tipos que a mataron?
Estás moi equivocada.
Túa nai temía que falases con teu pai.
El está casado, foi unha aventura.
Que hostia lle importa?
Porque son policía.
Investigaba os negocios de Bernie.
Así coñecín a túa nai. Sabía que o investigaba.
Es un puto mentireiro.
Non minto, querida.
Pero tes razón nunha cousa.
É culpa miña que a matasen.
Nunca debín cruzar esa liña con ela.
Ao acabar a investigación, pensei que estariamos xuntos.
Por que non me buscaches?
Para dicirme o que sabes. Ou á policía.
Iso foi unha mensaxe de Bernie, non si?
Sabía o que pasaría se seguía.
Quería a túa nai, pero son un puto covarde.
Enterrei as probas e deixeino.
Sabía que os de Bernie ían vir por min.
Es ti?
Es un dos soldados do teu pai?
Dá moito medo ser unha nena pequena agora mesmo.
Violencia, discursos de odio...
As rapazas están sendo oprimidas e as medidas que propón o gobernador
só van empeorar as cousas.
Criminaliza a DOE.
Xa vimos como acaba iso.
Neste mundo están a cambiar cousas.
Os cambios dan medo.
Necesitades unha representante que entenda os vosos valores familiares.
Unha representante que defenda os nosos fillos.
Alguén que saiba o que é loitar polos dereitos.
Alguén que se preocupe.
Son Margot Cleary-Lopez
e quero ser a seguinte senadora.
Isto funcionará. Moi bo traballo. Grazas.
Moi ben.
Mañá toca facer moitas chamadas, así que descansade ben hoxe, amigos.
- Boa noite. - Si.
- Grazas. - Grazas. Moi bo traballo.
Grazas.
É pola nena na cela? Demasiado escuro?
Apropiado, despois da merda toda de Dandon.
Non é polo vídeo. O vídeo é perfecto, rapaces. Non.
Que? Por que me miras así?
Margot, non quixen ser o teu director de campaña porque me gusten os desafíos.
Quixen selo para ver
como lle gañas ao fascista, alarmista e branco con privilexios de Dandon.
Pero non podo traballar se non es totalmente honesta.
Vale.
Empecemos cos vídeos de Jos e o rapaz.
O do nobelo.
É o mozo da miña filla. Chámase Ryan.
- Saíu en Urbandox. - Si, ben o sei.
Que? Ryan non é o único rapaz cunha irregularidade cromosómica.
É o único rapaz que coñecemos que teña o nobelo.
Se hai máis, seguramente non o farán público.
Si, pregúntome o porqué.
Margot, moito do teu atractivo vén do teu papel como nai.
Identifícanse coa túa familia.
Un momento. ¿Entón se o mozo da miña filla ten o nobelo
xa non se identifican coa miña familia?
Eu non estou xulgando.
Está ben que os rapaces o teñan.
Se tivese esa opción, sería o primeiriño.
Pero pensemos nos números.
Non tes apoio masculino agora mesmo.
Non lle direi á miña filla que o oculte ou o deixe.
Ninguén che vai pedir iso.
Só queremos saber como leva Ryan toda esta exposición.
Seguro que non é fácil. Sei que Jos se sente fatal por iso.
Vai precisar a nosa protección e o noso apoio.
Por que non falo cos pais del e lles pregunto como podemos axudar?
Que tal o teu matrimonio? Rob lévao ben?
Vállame Deus. O meu matrimonio, ben.
Rob está ben.
Bárbaro. Iso diferénciase ben dos tres divorcios de Dandon.
CHISPEANTE
Yuki? Ese é o armario de Ryan.
Agora que teño o poder xa non es demasiado guai para falar comigo, muxicas?
Que me acabas de chamar?
- Muxicas. - Muxicas.
Non podes nin usalo, verdade?
Es un bicho raro, igual que o teu mociño.
É incrible que fose amiga de alguén tan ruín coma ti.
Evoluciona, pendanga.
É un centro novo de California.
Coma un campamento de verán.
Fan un traballo moi innovador
e axudan os nenos que lles custa controlar a DOE.
Jos preocúpase polo seu fillo.
Moito.
E a alcaldesa tamén se preocupa.
Con toda a atención que recibiu, tememos pola súa seguridade.
Chamáronnos incluso aos nosos traballos.
Mensaxes e correos moi feos. Non podemos perder o traballo.
É un bo rapaz.
Un rapaz normal. Non ten nada de malo.
Claro que non.
Pero non lle faría ben estar con outros rapaces coma el?
Alí axudaranlle a aprender a xestionar isto.
É moi seguro.
Sen miradas inquisitivas.
Con todos os gastos pagos, por suposto.
Estás pasando moito tempo neste bus.
É duro, pero está ben.
Silencio, por favor.
Perdón.
Que fas para estar ben?
Que fago eu?
Corro todas as mañás, nado un pouco,
e xogo ao baloncesto cos rapaces.
O meu marido adora o baloncesto.
Si? É un bo deporte de equipo.
Pero ti estás en mellor forma ca el.
Non contes que o dixen.
Vale.
E que se sente sendo o home detrás dunha muller?
Eu considero que son un home ao lado dunha muller.
Margot é unha candidata que defenderá as mulleres coa DOE,
aínda que ela deu negativo.
Por que cres que é?
Pois...
Margot quere facer o correcto.
Ela é moi lista.
E non defende só os que son coma ela,
preocúpalle todo o mundo.
Grazas, Rob.
Oe, cando vai saír isto?
Mándoche unha copia?
Sería estupendo.
Mándamo a robert@agwfarm...
Non, mellor mándamo ao meu enderezo persoal.
Vai ser moito máis fácil así.
CHAMADA ENTRANTE URBANDOX
Ola, Matt. Que tal?
Ola. Isto é real? Non podo crer que saibas quen son.
Claro que o sei.
Tío, publicaches o vídeo
para que o mundo vexa como se estende a infección da DOE.
Fai falta valor.
Grazas.
Si, está ben, porque sinto que ninguén me escoita nunca.
Eu escóitote.
E enténdote.
Sei que fai falta forza para contar a verdade agora.
Por iso te chamo.
Necesitámoste.
A min? Para que?
Están os teus pais aí?
Non. Están todos facendo campaña e iso.
O que che teño que pedir é totalmente confidencial.
- Vale? - Vale.
A túa misión, se é que a aceptas,
Matt Cleary-Lopez,
é ser os nosos ollos e oídos
na campaña do Senado máis importante da historia dos EUA.
Agarda. Estás a pedirme que espíe a miña nai?
Non, só a súa campaña.
As súas políticas, que, en verdade, son unha ameaza para ti
e para o futuro da especie humana.
Se a miña nai estivese loitando contra a miña existencia,
pensaría que lle importo unha merda.
Non estaría doído, senón anoxado.
E estouno. Pero xa me desherdaron e castigaron de por vida.
- Non quero danar a ninguén. - Non, claro.
Mira, é incrible que haxa tolos por aí
usando as miñas palabras para a violencia.
Eu o que quero é que ninguén saia ferido.
Sobre todo os bos rapaces coma ti.
Mira o que che fixeron na cara.
A iso me refiro eu.
Non facer dano ás mulleres, senón protexer os homes.
Se gaña a túa nai,
a túa familia será o obxectivo de todos os tolos que hai por aí.
Se non gaña, recuperaredes as vosas vidas normais.
Non queres volver á normalidade?
Merda. Eu si que quero.
Merda.
Podes marchar.
Sra. Moskalev, é...
Onde está?
Na fronteira.
Nuns baños abandonados.
Zoia obrigoume a memorizar un número. Podo anotarllo.
Agarde.
Zoia pediume que lle dese unha mensaxe. Dixo que ten que escoller bando.
Levarate un coche ao teu hotel.
E despois, ao aeroporto.
Grazas.
- Pero... - Vai para a casa.
Xa nos veremos, Tunde Ojo.
Oe.
Ola. Que ocorre? Que é isto?
Morreu Viktor Moskalev.
Saíches? Temía que acabases coma Viktor.
Vendíchesme, merdento.
Deiche a historia da túa vida.
- Viches as noticias? - Claro que si.
- Como foi? - Matouno a peiteadora da muller.
No palacio din que apoiaba as túas rapazas.
- Seguro que te están vixiando. - Merda.
Tes que saír do país canto antes.
Oíches?
- Debo avisar a Zoia. - Xa vou eu de camiño.
Non, Declan. Xúroo por Deus, non...
Merda!
Hostia.
Ola.
Xenerala Zoia?
Son xornalista. Declan Blease. Amigo de Tunde.
Que queres?
Sei que Tatiana Moskalev é a túa irmá.
Só quero falar.
Oír a historia.
Cóntalle ao mundo quen es.
Que dis?
Cruza o río.
Que cruce?
Vale.
Tiven que facer isto en Bolivia.
Escapando dun cártel.
Así gañei o primeiro Pulitzer. Vale.
Xesús.
Que fría está.
Deus bendito. Que carallo fas?
Hostia...
Escoitade. Son un puto xornalista.
Vale? Sodes parvas.
Que é o que non che deixa durmir?
Por Deus bendito, Rox.
É pola xente que mataches?
Onde estiveches?
Fun dar un paseo.
- Vai durmir. - Non.
Vale. Eu vou durmir.
Derrick Reena.
Que lle pasa?
Era unha ameaza para ti?
Non querías vela feliz?
Crías que se ía esquecer de ti?
Que me ía esquecer eu de ti?
Era policía.
Si, a pendanga da túa nai estaba fodendo cun policía.
Que pasa?
Di que fuches ti.
Veña.
E con todo o que sabía de min...
non podía deixala foder co poli.
Eu deille unha casa, roupa, comida...
Aínda que Barbara mo prohibira.
E así é como me paga?
Pois si. Éche así.
Fun eu, hostia.
Morreu teu fillo. Ben.
Agora sabes o que se sente.
Esa dor que non se vai nunca.
E eu estaba alí!
Teño a puta culpa!
Que pasa?
Bernie, para!
- Voute matar, hostia! - Veña.
- Voute matar. - Veña. A ver que podes facer.
Sabíalo?
- O que? - O da miña nai.
O que da túa nai?
Que lle pasa?
Vas precisar isto se segues con este por aquí.
Non, Roxy! Rox! Mamá.
Roxy. Que fixeches?
Mamá, estás ben?
Mamá?
- Adeus, papá. - Roxy.
Xa podes saír. Xa marchou a policía.
Que dixeron? Que lles dixestes vós?
Ninguén falou de ti, Eva.
E o da irmá Verónica?
Que cren que lle pasou?
Pois...
Podería ser unha hemorraxia cerebral ou que caeu.
Aínda non saben.
Debín coidala mellor.
Non, pero...
Non foi culpa túa.
Non foi culpa de ninguén. Vontade de Deus.
Foi a miña nai
cando estaba soa no mundo.
Eu nunca tiven nai.
Ata que Deus comezou a falar comigo.
Despois deime conta de que Deus é coma unha nai.
É a nai de todas nós.
Sempre que creamos.
Mira que es lista.
A crenza é poder.
Constrúe o exército.
Que sexan todas túas.
A irmá Verónica está coa nosa nai agora.
Pero podemos honrala seguindo co seu traballo.
Si.
Grazas.
Todos os homes sagrados que nos aprenderon a venerar
trouxéronos ao mundo as súas nais.
Deus é "o Pai" e o seu fillo é "o Señor", non?
Pero pregúntovos algo.
¿Que é mellor,
o creado ou o creador?
Ela atesoura o raio nas súas mans. Ela ordena as electrocucións.
Escoitade! Non fala con Deus.
Só oe voces na súa cabeza.
É unha psicópata.
E unha asasina.
Matou aquel home.
E fíxolle algo á irmá Verónica.
Tedes que sabelo.
Por Deus. Laváronvos o cerebro ou que?
A policía vai saber que a escondemos e imos ir ao cárcere.
Deus vai enviar a súa salvación.
Virá unha soldado.
Ti serás maldita por dubidar.
A Divindade non esquece que non confiaches nela neste momento de triunfo.
As nosas palabras chegarán a millóns. Se as chamas, virán.
Matarán e morrerán por ti.
Non volverás estar soa.
Agora convertes monxas?
É a puta ama.
CHAMADA ENTRANTE DARRELL
Non me chames, Darrell.
Papá está histérico. Sabe o dos diamantes.
Vai buscarte. Pensa que vas para Nova York.
- Merda. - Rox, está fóra de si.
Por que pensa iso?
Tes que fuxir. Vai por ti. Desaparece un tempo.
Roxanne Monke, acuda ao mostrador 60 da aeroliña
polo seu asento a Nova York.
- Vas a Nova York. - Non chames máis.
Roxy Monke.
Boa tarde, Sra. Monke. Hai un asento a Nova York...
Non podo ir aí. Teño que ir para outro lado.
A calquera sitio.
Ten que ser algo máis específica.
O exército está listo para ir ao norte, señora.
Vou sacrificar a miña propia irmá por lealdade ao meu país.
Entendido?
Non me decepciones.
Nunca.
Vaite.
Oe!
- Vas para o norte? - Non, sur.
Agarda!
Grazas.
Ola. Un, por favor.
Grazas.
Mellor non.
Merda.
Non quedaremos quedos mentres as rebeldes arramplan con todo.
Na memoria do presidente,
vou despregar o exército para ir ao norte.
Polos valores tradicionais
e a familia nuclear...
Que di?
Mandan o exército a acabar coas candongas do norte.
Necesito un coche. Que prezos hai?
Hoxe son especiais. Todo custa o dobre.
Cal?
Bótote en falta. Estás ben?
Urbandox Estás connosco, soldado?
Mire aquí, si?
Trae a familia.
Vamos.
- Moi ben, meniña. Mírame. - Vale.
Si. Perfecto.
Adeus, rapaces.
Uns flocos de millo?
Papá dixo que nada do minibar.
¿Sabías que as políticas
reciben un 70 % máis de ameazas ca os homes?
- Xa. - E unhas noces?
Vas pagar ti?
Non teño cartos.
E se pedimos unha pizza?
Si.
Eu durmo na cama máis grande.
Un día normal na campaña de Hillary Clinton,
o seu equipo dixo que recibía máis de cen ameazas.
Agora es feminista?
Que? Non.
Pero non che preocupa mamá se gaña?
Mirade, é que deixei os pequenos na habitación ao seu aire.
Seguro que piden comida e todo.
Estou preocupado.
- Rob. Ola. - Ola, Kate.
Que tal? Como estás?
Invítovos a algo.
- Non, grazas. - Oxalá.
Vale.
Deixei algo no cuarto. Outro día si.
- Lionel, que emocionante. - Si, vale.
Ei.
Deixaches isto no bar.
Si?
Estou na 247.
Tíos, mirade por onde ides.
- Vai á merda, tío. - Vai tomar polo cu.
Viñestes vós a min.
- Que problema tes? - Puto subnormal.
Os indecisos están divididos.
A metade avoga pola autonomía do corpo.
Queren que a cubra o seguro.
A outra cre que é unha arma.
Se fose unha arma, quererían que a tivesen os profesores.
Non vou dicir iso. Tranquila.
O argumento de Daniel, e vai usalo sen parar, son as mortes pola DOE.
Vítimas masculinas. Clyde Montgomery.
Esa é a súa esperanza.
Non deixes que converta isto nun enfrontamento entre homes e mulleres.
A DOE é boa para todos.
Somos máis fortes xuntos.
- Cinco minutos. - Grazas.
Segue falando das estatísticas.
Menos violacións e violencia.
E cando vaia por ti...
Que? Zóscolle? Viro o podio? Bótome a chorar?
Está controlado, vale? Estou lista. Marchade xa.
- Poñédesme nerviosa. - Vale.
Ponllo difícil.
Estás moi guapa.
- Vale. - Moi ben.
Vale, todos fóra.
Vai ser unha noite estupenda.
Vamos.
Ten que haber penas para as que abusen da DOE.
Ten que haber xustiza para vítimas coma Clyde Montgomery.
Un bo cristián que atoparon morto.
Hai unha delincuente solta cunha arma letal nas mans.
Non coñecemos os datos.
Deberías usar ese slogan na campaña.
"Non coñecemos os datos."
A verdade é que non queres que se saiban os datos.
Presumes moito de transparencia,
pero queres impedir que se fagan probas da DOE
e recompilar datos.
Datos que poden discriminar mulleres.
Calquera que supoña unha ameaza para outros
non debería ir traballar.
Non é discriminación, son consecuencias.
Escoitade.
Non estou en contra das que teñen a DOE.
Ata que a usan para facer dano a outros.
Iso é o que quero impedir.
Non criminalizar, senón previr.
Con leis disuasivas.
Pero xa temos leis disuasivas.
Pódese usar a DOE para facer dano?
Si. Coma cunha patada ou unha puñada.
Unha agresión é unha agresión. Hai leis que a prohiben.
A DOE é unha extensión natural do corpo da muller.
Crear leis especiais contra o seu uso,
un, é sexista,
e dous, abre a porta a agravar a discriminación
contra a poboación máis vulnerable.
A DOE é un asunto sanitario, non criminal,
que afecta case á metade da poboación.
E o gobernador segue a responder: "Encerrádeas".
Si, claro. Niso tes razón, Margot.
Quero encerrar as que sexan unha ameaza.
Daniel, entendo que, como home,
só vexas a DOE como unha fonte de agresión.
Coidado con iso. É sexista.
A pesar dos casos anecdóticos que cita o gobernador,
os datos din algo moi diferente.
Falemos de datos.
Filtracións.
Falemos de que o seu marido, o Dr. Robert Lopez,
- era dos poucos... - Tranquila.
...que tiña acceso a un estudo da DOE que se filtrou á prensa.
Non entendo onde queres chegar.
De que fala?
Resulta que o autor dese artigo
é un antigo compañeiro de universidade do teu marido.
Declan é un dos máis destacados reporteiros de investigación
e si, resulta que é amigo do meu marido.
O meu marido ten moitos amigos.
É moi sociable.
Esta especulación é moi desesperada, Daniel.
Non te deixa ben.
O gobernador intenta salvarse por todos os medios
para tratar de distraervos da verdade.
A verdade é esta.
A violencia reduciuse desde que apareceu a DOE.
As violacións baixaron un 75 %.
A violencia doméstica, un 61 %.
Non se notificaron desaparicións
nin asasinatos de mulleres trans negras en tres meses.
Non é unha ameaza.
É a promesa dun futuro mellor.
A seguinte pregunta é de Penelope Herron, de Longview.
Ola.
Eu considérome feminista.
Todas as mulleres deben poder decidir.
Eu decidín non coller a DOE.
Pode elixir, verdade?
A xente só usa esta cousa para a violencia.
Medrei con violencia.
Non quero isto. Nin para os meus fillos.
Teño a sensación de que me forzan.
Coma se me forzasen a ter pistola na casa cando eu non a quero.
Forzan a miña filla a levar unha pistola no corpo.
¿Que medidas se tomarán para conter e controlar isto,
e para protexer os que non queremos iso?
Gobernador Dandon.
Penelope, grazas.
Alégrome de que preguntes.
Entendo que esteas nerviosa.
Porque é certo,
a DOE é unha arma sen licenza.
Por iso me prace anunciar que o meu equipo está creando
unha proposta de lei que ilegaliza a transferencia da DOE.
- Non. Agardade. - Pode facer iso?
- Non. Pensádeo. - Non.
Non sabemos os efectos que ten a DOE a longo prazo na saúde
do corpo humano.
Unha vez activado o nobelo, a DOE é irreversible.
Como as armas, isto é un debate de saúde pública
escondido tras a liberdade persoal.
Alcaldesa Cleary-Lopez.
Penelope, antes de nada, douche as grazas por ser tan aberta e sincera
cos teus sentimentos.
Entendo a túa vulnerabilidade.
Quero preguntarche unha cousa.
Si, claro.
Medraches con violencia
e parece que te esforzaches moito
por crear un fogar seguro para a túa familia.
Sei que iso é difícil de lograr.
Pero pregúntoche isto:
cres que todas as mulleres se senten seguras na súa propia casa?
Non.
¿Cres que as mulleres van seguras
polo mundo e polas rúas?
Pois non.
E ti sentes a mesma seguridade fóra que na túa casa?
NOTICIAS EN DIRECTO DEBATE DO SENADO: DANDON VS. CLEARY-LOPEZ
Pois a verdade é
que todas as mulleres que a teñen fan que o mundo sexa máis seguro.
Respecto que non queiras ter a DOE. Claro.
Pero o que non respecto
é que a xente decida iso por outras mulleres.
Mulleres que quizais teñan esa necesidade.
Elección. Imos falar da elección.
Imos falar dunha escola de California.
Un campamento de conversión
onde cativos co nobelo reciben tratamentos obrigatorios.
Falemos dun rapaz que foi enviado a un deses campamentos.
De feito, é o mozo da túa filla.
Ti dis que es a candidata dos valores familiares,
que defendes a autonomía do corpo.
Pero os da túa campaña mandaron alí ese rapaz
para que experimenten con el.
- Que? - Non.
- Non é así. - Claro que si.
Os seus pobres pais están aí.
Es unha mentireira e son todo enganos.
¿Como imos confiar en ti para protexer os estadounidenses
se nin sequera evitaches que a túa filla ataque o teu fillo?
Vale, xa está ben!
- Pon publicidade. - Traede auga.
- Hostia! Ide a descanso! - Papá?
Estou nos Cárpatos. Cerca da fronteira de Romanía.
O exército veu enfrontarse ás rebeldes, pero Zoia estaba preparada.
Hai corpos. Disparos. Marcas de queimaduras.
Probas de que usaron a DOE como arma.
A gran escala.
Declan?
Merda.
Hostia.
Xeneral Miron.
Elas...
esnaquizaron os nosos tanques.
Vou pedir axuda, vale?
Matáronos a todos.
Síntoo.
Tatiana... Ela sabía... Avisounas... É unha traidora!
VIDEOCHAMADA Ndudi
Que pasou, Tunde?
Vin o teu directo.
Estás ferido?
Tunde, tes que vir para a casa, vale?
- Oíches? - Xa o sei.
Ven para a casa.
Así que, pequena...
Xa está. Somos libres.
Case.
Es nai.
E ti, tía.
Temos que asegurarnos de que non a fodan como a nós.
Agardamos ordes, señora presidenta!
Non vai ser así.
Ten o poder.
Si.
Xa, certo.
Que cona pasa?
Imaxineite alta.
Non teño chispas. Como fas iso?
Cres que son un engano?
Non vexo nada.
Úsalo para controlarme desde dentro?
Como carallo fas iso?
- Xa che dixen... - Si, xa. Deus.
Esa merda igual che funciona con outros. Non comigo.
Es forte.
A persoa máis forte que coñezo.
Por que tardaches?
Tiven que parar en Disney, vale?
A ver se me deixaban ser princesa ou algo.
Benvida á familia.
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa: Paula Maneiro