POPRZEDNIO...
Eve czyni cuda. Prawdziwe cuda.
Dowiem się, kim jesteś, i wyślę cię tam, gdzie twoje miejsce.
Chcę opowiedzieć waszą historię.
Tatiana może jest zepsuta tak, jak jej mąż jest gruby, ale to siostra.
Chcę wiedzieć, czy jej zależy.
Zobaczę jak moje najstarsze i najmłodsze dziecko
współpracują, zanim coś podpiszę.
Ja pierniczę.
Jestem z tobą, Jos. Chcę tego.
Ja też.
Postanowiłam kandydować do senatu.
-Musisz mu powiedzieć. -Wiem. Ale później.
Jestem, kurwa, twoim mężem. Kim ty jesteś?
Kryć się!
-Chcesz chleba? Przestań. -Tak.
Chcesz chleba? Czekaj. Co to?
-Masz, dam ci połowę. -Dzięki.
-Mam coś w zębach? -Boże, dobra jesteś.
To Eve.
-Ja to wrzuciłam. -Ty?
Patrzcie. Luanne.
Patrzcie.
Obczajcie komentarze.
-O kurna. -Co jest?
Kto to, kurwa, wrzucił?
-Nie wiem. Nie my. -Widać twarz Eve.
To jawne bluźnierstwo.
Izzy, wyłącz to.
„Jeśli Zbawiciel uczynił ją godną, kim jesteś, by ją odtrącać?”
Ewangelia Marii Magdaleny
SIŁA
Zabiłam go. Policja... Ktoś może mnie rozpoznać.
Byłaś w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Broniłaś się.
Ona mnie znajdzie.
Pani Montgomery.
Pójdę siedzieć.
Szukałam dziś znaku.
Bóg wskazał mi werset Łukasza, 19,47.
Jezus nauczał w świątyni.
Uczeni złościli się, gdy ktoś kwestionował Pismo.
Jezus ich przestraszył.
Tak samo jak ty.
Obudziłaś nas.
Jesteśmy twoimi siostrami. Będziemy cię chronić.
Będzie nas więcej. Chcą poznać dziewczynę z filmu.
Jeszcze.
-Poraź mnie jeszcze, ale dłużej. -Już mi wystarczy.
Co to ma być?
Eve. Też ją wszędzie widzę.
To jakaś nowa duchowa przywódczyni pod napięciem.
Co za bzdury.
Podobno czyni cuda.
To oczywisty fejk.
Skończyliście beze mnie?
Tak, skarbie. Muszę spadać.
Hej.
W kratkę. Kamera nie lubi bieli.
Cholera, czyli ta niewyprasowana.
Świetnie.
Serio taka będziesz?
Próbujesz się wykręcić? Ekipa filmowa jest w drodze.
Nie mówię o filmie do kampanii.
Mówię o facecie, który się podpalił i zginął.
Zachowujesz się, jakby nic się nie stało.
Nie da się o tym zapomnieć. Trzeba to przegadać.
-Rozmawialiśmy. -Z terapeutą.
Z dziećmi nie rozmawialiśmy...
Nic im nie jest, psycholog to potwierdził.
Gdy tylko zamykam oczy, widzę i czuję,
jak ten facet płonie.
Chcę cofnąć się w czasie i sprawić, by dzieci tego nie widziały,
ale nie mogę.
Znam cię. Wiem, że ciebie też to gryzie, więc nie duś tego w sobie.
Nic mi nie jest, Rob. Dzieciom też nie.
Dużo się dzieje, a na niektóre rzeczy mam wpływ.
Nie będę skupiać się na tym, czego nie mogę cofnąć.
To ważny dzień.
Jesteś ze mną?
Dobra. Ekipa zaraz tu będzie.
Pamiętajcie, że przyjeżdżają sfilmować nas jako rodzinę.
Żeby ludzie mogli nas poznać.
Nie przejmujcie się.
Po prostu bądźcie naturalni. Bądźcie sobą.
Jasne, naturalni. Pomijając ochronę przed dzwiami.
-Są tu, żeby wariaci nas nie dopadli. -Nie mów tak o nich.
A jak mam mówić o ludziach, którzy podpalają...
Właśnie waży się przyszłość.
-Urbandox nie nawołuje do przemocy. -Żartujesz?
Zachęca mężczyzn do postawienia się...
-Typ wyprał ci mózg. -Najpierw posłuchaj.
-Bo z góry zakładasz. -Masz syna radykała.
Zamknij się, nie jestem...
Proszę was, przestańcie.
To ważne dla mamy, więc możemy rozmawiać tylko
o jedzeniu, biwakowaniu i, nie wiem,
zabawnych tekstach abuelity . O niczym więcej.
Matty, załóż czystą koszulkę.
Nie wezmę udziału w tej farsie. Nie chcę, żebyś wygrała.
Oj weź. To twoja mama.
Przykro mi, że tak uważasz.
Zachowujesz się jak dzieciak. Mama robi coś ważnego.
Mężczyźni nie mogą decydować o ciałach kobiet.
A co ciałami mężczyzn? Z moim? Spójrz na moją twarz.
-Przecież przeprosiłam. -Mamo?
Ja też za jakiś czas będę mieć EOD?
Pewnie tak, kochanie.
Dobra. No to chcę, żebyś wygrała.
Nie. Urbandox ma rację. Samice trzymają ze sobą.
Samice? Brzmisz jak bigot.
No proszę cię, kolego.
W rodzinie czasem trzeba odpuścić dla dobra innych.
-Może nie chcę być w tej rodzinie. -Przecież tak nie myślisz.
Potrzebuje trochę czasu.
Jasne.
„Zoia została zatrzymana na sześć miesięcy i deportowana do Karpatii.
Policja znała jej sytuację i nic nie zrobiła.
Mężczyźni bili żony, jeśli dawały im więcej jedzenia.
Przez długi czas kobiety były walutą, zasobem”.
HOTEL CHALICE, KARPATIA
Za dwie minuty jadę do pałacu.
„System jest zepsuty. I tylko kobiety mogą go odbudować”.
Strasznie dużo banałów. Ale masz temat na wyłączność.
Doszlifuj to i dam to wydawcy.
Aż się chce wrócić do akcji.
To czemu nie?
Bo 200 słów o Kadafim kosztowało mnie litr krwi. Szczęście się kończy.
Myślałem o napisaniu książki.
Kronika EOD.
Serio?
Czytałeś Marka Twaina?
Jego zdaniem liczą się dwa dni w życiu, dzień narodzin i odkrycia celu.
Mogę iść z tobą do Wiktora?
Po co?
Zoia coś ci powiedziała?
Tatiana Moskalew i generał Zoia to siostry.
Świetnie.
Chodź. Taksówka czeka.
-Powiemy, że jesteś fotografem. -Tak!
Będziemy mieli tylko jedną szansę.
Pierwsza dama nigdy nie zostaje sama z mediami.
Jeśli uda się z nią pogadać, będziemy musieli jakoś stamtąd uciec.
Tylko zachowaj spokój i pozwól mi mówić.
Wiem.
Ja pierdolę.
-Miło pana poznać, panie Blease. -Nawzajem. To mój fotograf.
Pamiętasz zasady?
-Ty mówisz. -Brawo.
-Notes? -Dobrze.
Później.
Oto najważniejszy doradca pana prezydenta.
-Generał Miron. -Generale Miron.
Pałac przejrzał pytania i wprowadził kilka drobnych zmian.
Pracuję dla poważnych serwisów informacyjnych.
Wiemy, kim pan jest.
Idziemy?
Sto lat!
-Dzięki, tato. -Wszystkiego najlepszego, Roxy.
Jesteś dorosła. Jak coś spieprzysz, to poniesiesz konsekwencje.
Pójdziesz siedzieć. Wybacz.
-Co to jest? -Otwórz.
Jedna trzecia Monke i Synowie jest twoja.
No nie wierzę.
-Dzięki. -Przez ciebie facet nasrał do basenu.
A reszta Londynu sra w gacie. Legendarna akcja.
-Prowadzę. -Nie bądź pizdą.
Ta rodzina potrzebuje nieco strachu. Dla reputacji.
Księgowość to nie wszystko.
Barbara przygotuje ci dziś przyjęcie.
-Serio? -Tak.
Przyprowadź kogoś. Tylko bez dziwaków.
Nie mam przyjaciół.
-Dobrze. -Toast.
Moja córka kończy 18 lat i ma wszystko, czego pragnęła.
Co z tobą?
Chodzi o mamę.
-Chodźcie, siostry, szybko. -Dokąd idziecie?
-Powodzenia. -Siostro Mario.
-Nie jedź. -Teraz ona.
Siadajcie z tyłu.
Siostro Fatimo.
-Nie możemy zostać dłużej. -Nie poddawajcie się.
Proszę.
Proszę tędy. Witamy u Sióstr Chrystusa.
Chodźcie.
Jak się czujesz?
Wstawiłaś ten film.
-Ja... -Nie jesz dziś z nami.
Eve potrzebuje ludzi, którym może zaufać.
Chodźcie.
Czekaj. Sima. Luanne. Ja...
To nasza typowa sobota.
-Rob. -Tak.
Szlag. Przepraszam.
Dobra, chwila.
-Nie mogłem... -Wytnijcie to.
-Nie pamiętam. -Jeszcze raz.
Przepraszam.
-Jesteś zdenerwowana. -Jest gorąco.
Przez światła. Przyzwyczajaj się.
Możesz trochę rozluźnić szczękę?
Przestań przeklinać.
-Jasne. -Wchodzisz.
Mówisz, że Matty jest na treningu.
Nie wiem, co mi się stało. Po prostu...
-Dam radę. -Okej.
-Dam. -Dobrze.
-Dobra, jeszcze raz. Zaczynamy. -Dobra, od nowa.
Gotowi?
Szlag.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Zrobimy kilka minut przerwy, żeby się ogarnąć.
Cięcie.
Ale masakra.
Chcesz trochę?
Jak skończymy, to będziesz musiała uporać się z pewnym problemem.
Jakim?
Pamiętasz te paskudne komentarze o tobie?
No.
Cóż, prześledziliśmy ich pochodzenie i...
I co?
Leci na podłogę. Pomóż mi.
To nasza sobota.
Matty jak zwykle jest na treningu piłki nożnej.
Właśnie. Dlatego robimy gofry z dziewczynami.
Rob to wspaniały tata. W tygodniu to on robi śniadanie.
Więc w sobotę my bierzemy się do pracy, żeby miał trochę wolnego.
Jaka jest twoja specjalność?
Świetne pytanie. Jaka jest moja specjalność?
Myślę, że głównie omlety.
Tata świetnie gotuje. Ciągle robi kolumbijskie potrawy.
Choćby huevos pericos czy czekoladowe santafereño. Co może brzmieć dziwnie,
bo to czekolada z serem, ale jest pyszna.
Robi też p an de bono, changua, arepa con quesito
-i jeszcze... -Nie musisz wszystkich wymieniać.
Kazaliście mówić tylko o jedzeniu, biwakowaniu...
-Kurde, to... -Margot.
Margot, mówisz po hiszpańsku? To może się przydać.
Ona nie. Tylko ja i dzieci.
I cokolwiek...
...NGO.
Właśnie tak.
Jaki jest sekret trwałego małżeństwa, panie prezydencie?
Wspólne zainteresowania.
Rozumiem.
A co pan lubi robić razem z pierwszą damą?
Układać puzzle.
Puzzle.
Jakie było pani pierwsze wrażenie na temat Wiktora?
Był czarujący, od razu między nami zaiskrzyło.
Szlag.
Panie prezydencie, co pan myśli o kobietach z północy?
-Czuje się pan zagrożony? -Zakazane.
Może dojść do przewrotu.
Biedni ludzie je popierają.
Były przetrzymywane w pana kraju.
Ich złość jest zrozumiała.
Też byłem w dzieciństwie biedny.
Codziennie zasypiałem bez kolacji.
Ojciec musiał jechać na Ukrainę, żeby znaleźć pracę.
Moja ukochana mama oddałaby nam wszystko,
ale nie miała nic.
Więc bardzo cierpieliśmy.
Ale tak chciał Bóg.
Tatiana miała podobnie. Ale on mnie uratował.
Bez zdjęć. Odłóż to.
Dobra.
Te kobiety zrównały z ziemią fabrykę włókienniczą.
Domagając się godnego i sprawiedliwego wynagrodzenia.
Teraz nie dostaną nic.
Co mają robić? Znowu się kurwić?
A czy mężczyźni mają łatwo?
Kopiemy węgiel. Walczymy na wojnach.
Kobiety też tam walczą.
Dla zabawy. Żeby udowodnić, że są tak dobre jak mężczyźni.
Nic więcej.
Buntowniczkom przewodzi Zoia.
Dość tej rozmowy.
-Tunde. Zamknij się. -Urodziła córkę.
Dość.
Koniec wywiadu.
Wstawajcie.
Declan.
Bez paniki.
Siadaj, Tunde Ojo.
Dobra.
-Po co przyszedłeś do pałacu? -Jestem fotografem.
Pytam, dlaczego przyszedłeś do pałacu.
Bo jestem fotografem.
Pracuję od niedawna, ale ja i pan Blease...
Buntowniczki zabrały mnie ze sobą, by rozdać zapasy.
Bieda, jaką widziałem na tym kontynencie, szokuje.
Głodne twarze, których nie zapomnę. Cierpienie.
Dziewczyny pod władzą Moskalewa za pięć lat skończą jak te buntowniczki.
Żądam odpowiedzi albo obu was zamknę.
Chwila. Zaszło nieporozumienie, generale Miron.
Muszę porozmawiać z redaktorem.
Mnie też oszukał. Powiedział mi, że pracuje dla National Geographic.
Co?
Chodź ze mną.
Chwila. Nie. Declan.
Declan. Czekaj. Declan.
Declan!
Kurwa. Declan!
Nie. Kurwa!
Jestem pierdolonym idiotą.
Ofiary EOD zasługują na ochronę i sprawiedliwość.
Jeśli chcemy powstrzymać przemoc, Waszyngton ma tylko jeden wybór.
Daniel Dandon to kandydat gwarantujący powrót do normalności.
Powrót do bezpieczeństwa. Twój kandydat Daniel Dandon.
Hej. Co tam?
Znowu piszesz hejty na zakłamaną, kapitalistyczną burmistrz?
„Takie suki w drogich butach lubią nieprzyprawionego kurczaka”.
Nie napisałam tego z kurczakiem. Tylko polubiłam.
Twoja tajna policja to wykopała?
Jeśli masz na myśli mój zespół marketingowy, to tak.
Nie musieli się wysilać. Co to ma być?
Przepraszam. Byłam wkurzona.
Czemu?
Postanowiłaś stać się osobą publiczną.
To twój wybór.
Ja nie chciałam, żeby ludzie się na mnie gapili.
Nie chcę ciągle udawać idealnej osoby przed ludźmi.
Nie musisz być idealna.
Już taka jesteś.
Mamo.
Prosiłam cię, żebyś nie publikowała pewnych rzeczy.
Nie podobało mi się, jak tam wyglądam, a ty i tak to wstawiałaś.
Po prostu czasami czułam się wykorzystana.
Jakbyś dla pracy chciała sprzedać iluzję naszej rodziny.
Masakra.
Nie pomyślałam o tym, ale masz rację.
Jestem najbardziej dumna z was, z moich dzieci.
Czasami pragnę się tym pochwalić, ale nigdy nie chciałam was skrzywdzić.
Mogłaś ze mną pogadać, zamiast trollować mnie w Internecie.
Przepraszam.
Dobra. Dziękuję.
Nie wiedziałam, dlaczego robisz to, co robisz, ale teraz już rozumiem.
Widziałaś, co kombinuje Dandon? Co tydzień wybiera jakiegoś faceta na ofiarę,
a ten Clyde Montgomery z Alabamy wydaje się totalnym zbokiem.
A ten prezentuje go, jakby był bohaterem miasta.
To obrzydliwe.
Chce siać strach.
To niebezpieczne stawiać cele na plecach dziewczyn.
Musisz go powstrzymać.
Zrobimy to.
Iskrzące palce do boju?
Przepraszam.
To nic.
Słuchajcie.
Wkładajcie wygodne buty i kurtki.
-Wyjeżdżamy za 15 minut. -Co?
-Dokąd? -W fajne miejsce.
Nie mogę nagle wyjechać. Muszę przygotować przemówienie.
-Ja mam plany z Ryanem na wieczór. -Nie obchodzi mnie to.
Musimy spędzać czas razem jak prawdziwa, a nie fałszywa rodzina.
Udawane śniadania, udawane zajęcia. Zaczynamy naprawdę.
Dobra. Izzy i Matty?
Byłaś dziewczyną bez głosu.
A teraz cały świat cię słucha.
Skończyłem. Wyskakuj z hajsu.
Co skończyłeś? Gadać?
NIEZŁE SZTUCZKI. JAK TO ROBISZ?
MÓJ DAR POCHODZI OD BOGA.
NIE PIERDOL. WIDZIAŁAŚ MOJE FILMY? MAM PRAWDZIWĄ SIŁĘ.
DOŁĄCZ DO NAS. MASZ TU DOM.
JUŻ MAM DOM. PO PROSTU POWIEDZ, JAK TO ROBISZ.
Szukasz guza?
NIE MUSZĘ CI NIC UDOWADNIAĆ.
Wyskakuj z kasy, kurwa.
TAK BY NAPISAŁ KŁAMCA. NIEWAŻNE. I TAK JESTEM SILNIEJSZA.
NO TO DAWAJ, SUKO.
Dobra, suko.
-Odpierdol się. -Hej.
Skończyliśmy. Wyskakuj z kasy.
Chujek.
-Ogarnąłbym to. -Jasne, oczywiście.
No dalej, ekipa Cleary-Lopez. Jos. Może mi pomożesz?
-A muszę? -Bez pracy nie ma kołaczy.
-Postaw. -Dobra, i co?
Dobra, postawmy go.
No proszę.
Wygląda to zarąbiście.
Dokończcie. Dacie radę.
Pamiętasz, jak pierwszy raz tu byliśmy? Jos była mała.
-My byliśmy mali. -Tak.
I bez forsy. Mieliśmy jeden śpiwór na naszą trójkę.
Ale było przytulnie. Pamiętasz? Całą noc siedzieliśmy przy ognisku.
Kojarzę, jak śpiewałeś głupią piosenkę. Nie chciałeś się zamknąć.
La Cucaracha? Jedna z najlepszych piosenek na świecie?
-Żartujesz sobie? -Taka prawda. Nie żartuję.
-Rob. -Margot.
-Sama się prosiłaś. -O nic nie prosiłam.
-Prosiłaś. -Nie prosiłam, proszę.
Wszyscy razem.
Widzisz? Oni wiedzą.
Matty, serio? Pojebało cię, psycholu?
-Co się dzieje? -Spokojnie.
-To miejsce publiczne. Miałem prawo. -Nie masz pojęcia, co odwaliłeś.
Sfilmował mnie. I Ryana.
Co to jest?
Ryan to ma. EOD.
Nie rozumiem. Jak to możliwe?
Jest interpłciowy. Długo mu zajęło, zanim mi się zwierzył.
A teraz Urbandox to rozgaduje.
Wolność informacji. Jezu.
Nie wierzę, że tak potraktowałeś własną siostrę. Rodzinę.
To było głupie, ale dajcie mu spokój.
Znienawidzi mnie. Nigdy się do mnie nie odezwie.
-Skończy w laboratorium. -Nie.
Powinien. Jest dziwadłem.
-Hej. -Przeginasz.
Jesteś frajerem, incelem bez oka. Zabiję cię.
Świetnie.
Nikt z nas nie jest bezpieczny.
-Matty. Dokąd idziesz? -Muszę ostrzec Ryana.
Kiedy zamierzałaś mi powiedzieć?
Po kampanii.
-Po kampanii? -Nie chciałam cię zmuszać do kłamstwa.
-To dobry powód. -Daj spokój.
Pamiętaj, że przeciek, który zagroził twojej karierze, to twoja sprawka.
Nic nie ukrywałem.
Mogłeś iść do więzienia, zniszczyć rodzinę. Nie powiedziałeś mi.
Ciągle próbuję to robić.
Próbowałem rozmawiać o kandydowaniu do senatu,
o cholernej konferencji prasowej,
o dzieciach, o wszystkim, a ty się ode mnie odcięłaś.
-Nie... -Zapomnij. Muszę znaleźć Matty'ego.
-Proszę pana. -Nie idź za mną.
Gubernator stanu Waszyngton Daniel Dandon
bardzo interesuje się losem ofiar przemocy z użyciem EOD.
Naszym gościem jest żona ofiary brutalnego ataku
ich adopcyjnej córki.
Pani Montgomery ma wiadomość do córki.
Allison.
Chcę tylko porozmawiać, kochana.
Proszę, zadzwoń do mnie.
Jeśli znasz miejsce pobytu lub widziałeś Allison po 27 lutego,
zadzwoń pod numer widoczny u dołu ekranu.
Clyde Montgomery był chrześcijaninem. Szczodrym, lubianym człowiekiem.
Wiedziałam.
Gubernator mówi, że można uniknąć takich śmierci
dzięki odpowiedniej legislacji.
Co pani o tym sądzi?
-Tak nie może być. -Nie może.
Allie musi trafić w ręce władz.
-Nie. -Powstrzymaj ją.
Ręce precz ode mnie, Allison.
Powstrzymaj ją.
Daj mi...
Myśli to tylko elektryczność.
Wejdź do jej głowy.
Zmień jej zdanie.
Siostro Veronico? Wszystko w porządku?
Eve?
Co się dzieje? Eve. Siostro Veronico?
-Pięć minut. -W porządku.
Chcę się tylko przywitać.
-Marnujesz czas. -Cicho. To moje urodziny.
-Zamknij się. -Ty się zamknij.
-Ja zawsze odbieram towar. -Tata uznał, że potrzebujesz wsparcia.
Nie jesteś silna, jesteś tylko tępą dzidą. Obyś zdechła.
-Nie śmiej się ze mnie. -Zostaw mnie.
Kurwa.
-Przepraszam. -Kurwa. Nie dotykaj mnie.
Chodź, zajmą się tobą.
Dla wszystkich iskrzących dziewczyn
gotowych rozpalić wieczorem parkiet.
Sto lat.
Tęsknimy za twoją mamą.
Co powiedziała policja?
Włamanie wymknęło się spod kontroli.
Co uważa Derrick?
Kto?
Facet twojej mamy. Obiecała, że ci powie...
Jaki Derrick?
-Jaki Derrick? -Derrick Reena.
Christina Reena, jeśli by się pobrali.
Pobrali?
-Czemu to powiedziałaś? -Ty zaczęłaś.
Ale nie musiałaś mówić...
Przepraszam.
To za wcześnie.
Roxy!
Dziękuję.
Chodź, Rox.
Roxy.
Masz dziesięć kafli. Wystarczy ci na start.
-Że co? -Zamknij się i słuchaj.
Nie chciałem cię na moim ślubie.
Mama też nie.
Ale tydzień wcześniej Bernie mówi, że nie ma znaczenia, czego chcemy.
I że masz przyjść.
Chciał cię na ślubie.
Żeby nie było cię z mamą.
Kurwa.
Czekaj. Nie mów, że o nim nie pomyślałaś.
Chodźcie.
Nie chciałam, żebyś dowiedział się w ten sposób.
Przepraszam.
Kto ci to przekazał?
Jos.
Jos?
I kazałaś córce mnie okłamywać.
Wiem, że nawaliłam.
Przyjęłam to, bo chciałam wiedzieć, przez co przechodziła.
Nie mogłam pozwolić jej znosić tego samej.
Daruj sobie.
Przyjęłaś to, bo chcesz siły. Tylko tego pragniesz.
Ale
chcę pomagać ludziom.
Kochasz wizerunek siebie pomagającej ludziom.
Boże. Po tylu latach tak o mnie myślisz?
Nie wiem już, co myślę.
Jesteś dla mnie obcą osobą.
Wiem, że wydaję się inna. Stałam się inna.
Nie widziałam, jak bardzo to mnie zmieniło.
Ale...
Nigdy wcześniej nie czułam się tak dobrze w swojej skórze.
Nigdy nie byłam taka samodzielna i silna.
Nie chcę przepraszać. Chcę zachować tę siłę.
Chcę kontroli i możliwości wyboru.
Chcę być częścią czegoś, co ma znaczenie, co zmienia ludzkie życie.
Mogę robić rzeczy, o których wcześniej nie śmiałam marzyć.
Nie wiem wszystkiego. Nie wiem, jak to się ze sobą łączy,
ale znam swoje miejsce
w życiu
i na tym świecie, w...
Boże, w tym małżeństwie.
Teraz jest inaczej.
To coś większego od nas.
Przepraszam. Nie pisałem się na to.
Ale na partnerstwo się pisaliśmy, nie?
Nadal jesteśmy partnerami.
Rob.
Potrzebuję cię.
Boże, potrzebuję cię, szczególnie podczas kampanii.
Bez ciebie nie dam rady.
Wiem.
Zostanę z tobą. Do samego końca.
Ale po wyborach
chcę się rozwieść.
No...
Myślisz, że mnie nie skrzywdził żaden facet? I ich?
Ale my nie zabijamy ludzi.
To chore, Eve. Allison. Jakkolwiek się naprawdę nazywasz.
Nazywałam się Allison.
Nikt nie zna mojego nazwiska.
Mama zostawiła mnie w walmarcie, kiedy miałam trzy lata.
Wyszła ze sklepu i nigdy nie wróciła.
Trzynaście domów w 13 lat. Kilka z nich nie było takich złych.
Ale ci dobrzy mnie nie chcieli.
Byłam zbyt popaprana.
Nie mówiłam tego, co trzeba.
Nie mogłam znaleźć słów, by powiedzieć, co się ze mną dzieje,
sprawić, by mnie polubili. Znaleźć kogoś, kto mnie uratuje.
Więc przestałam mówić.
Na prawie sześć lat.
Byłam praktycznie martwa, przynajmniej w środku.
A potem poczułam tę moc w rękach i głos powiedział mi,
że nadszedł czas, by walczyć, ratować siebie.
Teraz znam ten głos. Ona była Bogiem.
To, co zrobiłam, robiłam z jej błogosławieństwem.
Więc tak. Zabiłam tego faceta.
I, kurwa, nie. Nie żałuję tego.
Weźcie, dziewczyny. Będziemy ją teraz osądzać?
Pewnie każda z was musiała coś zrobić, żeby przeżyć.
-Inaczej by was tu nie było. -Mam gdzieś to, co zrobiła.
Eve mnie uzdrowiła. Ochrzciła nas. Dała nam nowy początek.
Odrodziłyśmy się tutaj.
Witaj w domu, Eve. A może Allison?
Eve.
Chodź tu.
Veronica, nie powinnyśmy zdjąć prania? Zbiera się na burzę.
Widziałam Boga.
Boga w świetle.
Widziałam światło.
Światło. Bóg w świetle.
-Światło we mnie. -Veronica. Chodźmy do środka.
Pomocy!
Co się dzieje?
-Krew jej leci z oczu. To ebola? -Nie, to stygmaty.
O Boże.
Boże.
Veronica.
Pieprzone kurwy.
Zamknij się! Powinienem wysłać na nie wojsko.
Pokazać im, co to znaczy kogoś porządnie wyruchać.
Kurwa, co robi ten Miron?
Co on robi z tymi dziwkami? Nie rozumiem.
Spierdalaj!
Nie, Wiktor. Nie kop Vadima.
Chodź, mały.
Zostaw tego kundla!
Nie.
Powinienem wysłać wojsko, żeby dać tej Zoi lekcję.
Kolejna leniwa dziwka.
Ale zaraz je wyruchamy.
Na co te szmaty liczyły?
Pierdolić je.
Co ty robisz?
Co Vadim ci zrobił?
Kurwa, co ty robisz?
Co ci zrobił Vadim?
Ja pierdolę.
Co ci odjebało...
Chodź.
-Halo? -Możesz przyjść do mojego pokoju?
Oczywiście.
Ja to wezmę.
Chodź ze mną.
Masz. Weź to.
Nie. Hej.
Spójrz na mnie. Jak ma na imię twój brat? Pomogę ci.
Obiecuję, że go wyciągnę. Dobra? I twoją rodzinę.
Nazywa się Batzorig.
Zadbam o twoją rodzinę. Dobra?
Pomocy!
Solongo zabiła Wiktora.
Próbowałam ją powstrzymać, ale było za późno!
W NASTĘPNYM ODCINKU...
Teraz potrzebujesz żołnierek.
Czy to ty? Jesteś jednym z żołnierzy taty?
Chcę zobaczyć, jak kopiesz faszystowski,
siejący strach, biały, uprzywilejowany tyłek Dandona.
Prosisz mnie, żebym szpiegował moją mamę?
-Nie dotykaj mnie. -Zostaw go.
Zoia prosiła, żeby wybrała pani stronę.
Nie zawiedź mnie.
W FINALE SEZONU
Z moim małżeństwem jest dobrze. Rob ma się dobrze.
Do rebeliantek wysłano armię.
ZACZYNA SIĘ REWOLUCJA
-Po prostu zgotuj mu piekło. -Jesteś kłamcą i oszustką.
Zbuduj tę armię. Spraw, by stały się twoje.
Wracaj do domu, Tunde.
SIŁA OSTATNI ODCINEK
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciej Kowalski