ANG NAKARAAN...
Naghihimala si Eve. Mga totoong himala.
Aalamin ko kung sino ka talaga at ibabalik kita sa pinanggalingan mo.
Gusto kong ibahagi ang kuwento mo.
Laki sa layaw si Tatiana at mataba ang asawa niya, pero kapatid ko pa rin siya.
Nais kong malaman kung may paki siya.
Dahil gusto ko munang makitang nagtutulungan ang aking
pinamakatanda at pinakabatang anak ko.
Ano ba?
Kasangga mo ako, Jos. Kasangga mo ako rito.
Kasangga mo0 rin ako.
Napagdesisyunan kong tumakbo sa Senado.
-Mom, dapat mo siyang sabihan. -Alam ko. 'Di pa ngayon.
Asawa mo ako. Sino ka?
Tago!
-Gusto mo ng tinapay? At huminto ka. -Oo.
Gusto mo ng tinapay? Oo. Sandali. Ano iyan?
-Sa iyo na ang kalahati ng akin. -Salamat.
-May tinga ba ako? -Pangako sa Diyos, okey ka.
Si Eve.
-Ako ang nag-post niyan. -Ikaw ang nag-post?
Hoy. Luanne.
Tingnan mo 'yan.
Dapat mong makita ang komento.
Uy.
-Puta. Buwisit. -Ano ang problema?
Sinong nag-post niyan?
-Hindi ko alam. Hindi kami. -Kita mo ang mukha ni Eve.
Kalapastangan ito. Para makita ng lahat.
Izzy, patayin mo ang ilaw.
"Kung ginawa siyang marapat ng Tagapagligtas, sino ka para itatwa siya?"
Pinatay ko siya. Ang mga pulis… May makakakilala sa akin.
Nasa panganib ang buhay mo. Ipinagtanggol mo ang sarili mo.
Mahahanap niya ako.
Gng. Montgomery.
Makukulong ako.
Naghihintay ako ng senyales.
Ipinakita sa akin ng Diyos ang Luke 19:47.
Nagsesemon si Hesus sa templo.
Ayaw ng matatanda na kinukuwestiyon ang nasa Kasulatan.
Tinakot sila ni Hesus.
Gaya ng ginawa mo.
Minulat mo kami.
Mga kapatid mo kami. Poprotektahan ka namin.
Marami pang darating. Gusto nilang makilala ang babae sa bidyo.
Marami pa.
-Kuryentihin mo pa ako. Mas matagal. -Tingin ko, okey na ako.
Hoy, ano ba?
Oo, si Eve. Laman din siya ng feed ko.
Para siyang bagong saltang ispiritwal na lider.
Mga kalokohan.
Oo. Mukhang naghihimala rin siya.
Halata namang peke.
Natapos ba kayo nang wala ako?
Oo. Pasensiya, mahal. Aalis na ako.
Hoy.
'Yung pleyd. Nawawala ang puti sa kamera.
Buwisit. Iyan pa naman ang naplantsa ko.
Ayos.
Gagawin mo talaga ito?
Gusto mo bang umatras? Parating na ang film crew.
Marg, hindi ko babanggitin ang bidyo na pangkampanya.
Ang ikukuwento ko, may nakita tayong lalaking sinilaban ang sarili.
Kung makaasta ka, parang walang nangyari, okey lahat.
Hindi basta nawawala ang mga bagay na ito. Kailangang pag-usapan.
-Nag-usap na. -Hindi. Therapist ang kinausap natin.
Ikaw at ako, ang mga bata, 'di pa tayo nag-usap...
Okey lang ang mga bata. Aprubado na ng sikolohista.
Margot, tuwing pumipikit ako, ang nakikita at naaamoy ko lang
ay 'yung lalaking nasusunog.
Ang gusto ko lang, bumalik sa nakaraan at mapigilang makita 'yun ng mga bata
at hindi ko magawa.
Kilala kita. Alam kong nababagabag ka rin at hindi makakatulong ang pagkimkim.
Okey lang ako, Rob. Okey lang ang mga bata.
Ang daming kamalasang nangyayari at ang iba ay kaya kong ayusin.
Hindi ako magpopokus sa tanging bagay na wala akong magagawa.
Medyo mahalaga ang araw na ito.
Naiintindihan mo ba?
Okey. Bale, parating na ang crew.
At gusto kong tandaan nating kukunan nila tayo bilang pamilya.
Para makilala tayo ng mga tao.
Hindi kailangang kabahan.
Maging natural lang, okey? Magpakatotoo lang.
Oo, 'yung totoo. Huwag pansinin ang mga nakaitim na nakabantay sa labas.
-Nandito sila dahil sa mga baliw. -Huwag mo silang tawagin nang ganyan.
Ano pa ba ang itatawag ko sa mga taong sinisilaban...
Sinusubukan niyang magpaliwanag. Para ito sa hinaharap.
-Hindi karahasan ang layon ni Urbandox. -Talaga ba?
Gusto niyang manindigan ang mga lalaki...
-Nilalason niya ang isip mo. -Makinig bago magsalita.
-Iyan lang ang ginagawa mo. -Namulat ang anak mo.
Tama na. Hindi ako...
Okey. Kayo, okey na.
Engrandeng araw ito para sa nanay mo kaya ang puwede lang pag-usapan
ay pagkain, camping, at, ewan,
mga nakakatawang sinasabi ng lola mo. 'Yun lang.
Baka puwede nang magpalit ng damit si Matty.
Hindi ako sasali sa kalokohang ito. Okey? Ayaw kitang manalo.
Naku naman. Nanay mo iyan.
Ikinalulungkot kong iyan ang nararamdaman mo.
Bata ka pa. Mahalaga ang ginagawa ng nanay mo. Hindi mo ba nakikita?
Hindi puwedeng lalaki ang magpasya tungkol sa babae.
Paano naman ang katawan ng lalaki? Ang akin. Tingnan mo ang mukha ko.
-Sabi ko, ikinalulungkot ko. -Mommy?
Pag lumaki ako, magkaka-EOD ba ako?
Oo, sweetie. Malamang.
Okey. Gusto kitang manalo kung gayon.
Hindi. Tama si Urbandox. Lahat ng mga babae, nagkakampihan.
Mga babae? Panatiko ka ng patriyarkiya.
Hoy, mahal. Sige na.
Sa pamilya, isinasantabi ang ibang bagay para sa isa't isa.
-Baka ayaw ko sa pamilyang ito. -Naku naman. Hindi iyan totoo.
Hoy, kailangan lang niya ng espasyo. 'Yun lang.
Oo.
"Anim na buwan sa kulungan si Heneral Zoia at ibinalik sa Carpathia.
"Alam ng mga pulis ang nangyayari at wala silang ginawa.
"Binubugbog ng mga lalaki ang asawa pag nag-alok sila ng pagkain.
"Sa isang yugto ng panahon, parang salapi ang babae, isang gamit.
Kailangan nang umalis papuntang palasyo.
"Wasak ang sistema. At mga babae lang ang muling makakabuo rito."
Siyempre, puno na naman ng mga gasgas na linya. Pero alam mo ang ekslusibo.
Ayusin na lang at ibibigay ko na sa editor.
Sapat para bumalik roon ang isang lalaki.
Bakit hindi?
Tatlong pint ng dugo ang natanggal sa akin ng 200 salita kay Gaddafi. Husto na.
Iniisip kong magsulat ng libro.
Pagtalakay sa EOD.
Seryoso?
Nabasa mo na si Mark Twain?
Sabi, ang pinakamahalagang araw ay nang ipinanganak ka't nalaman kung bakit.
Puwede akong sumama sa iyo, kay Viktor?
Bakit?
May sinabi ba sa iyo si Zoia?
Magkapatid sina Tatiana Moskalev at Heneral Zoia.
Mahusay. Mahusay.
Tayo na. Naghihintay ang taksi.
-Sabihin natin, photographer kita. -Oo.
Isang pagkakataon lang ang meron, okey?
Laging may kasama ang First Lady pag kaharap ang midya.
Pag nakausap natin siya, kailangan natin ng himala para makalabas.
Anuman ang mangyari, kumalma lang, ako na ang kakausap.
Alam ko, Dectan.
Putang ina.
-Ikinalulugod naming makilala ka. -Sabik ako rito. Tagakuha ko ng larawan.
Tanda mo ang sinabi ko?
-Ikaw ang kakausap. -Mahusay.
-Notebook? -Okey.
Pagkatapos.
Ipapakilala kita sa pinaka-senior advisor ng Pangulo.
-Heneral Miron. -Heneral Miron.
Nirebyu na ng palasyo ang mga tanong mo at may kaunting binago.
Nasa dekalibreng kompanya ng midya ako, hindi sa Hello! magazine.
Kilala ka namin, Mr. Blease.
Tayo na?
Maligayang kaarawan!
-Salamat, Dad. -Maligayang kaarawan, Roxy.
Espesyal ito. Malaki ka na batay sa batas. Pag nagkasala ka, bahala ka.
Oo, puwede nang makulong. Patawad.
-Ano ito? -Buksan mo.
Sa iyo ang ikatlo ng Monke and Sons.
Hindi ako makapaniwala.
-Salamat, Dad. -Ipinahiya mo ang lalaki.
Napahiya ang buong London. Mga alamat.
-Nagmamaneho ako. -Ang sungit mo.
Ang kailangan ng pamilya, kaunting takot. Itaas ang reputasyon.
Hindi lang ito pagtutuos.
May kasiyahan para sa iyo na hinanda ni Barbara.
-Talaga? -Oo.
Magsama ka ng kaibigan. Huwag 'yung wirdo.
Wala naman akong mga kaibigan.
-Ayos. -Okey. Kampay.
18 na ang anak ko, at meron siya ng lahat ng gusto niya.
Anong problema mo?
Nanay ko lang.
-Tara na, mga kapatid. Bilisan n'yo. -Mga kapatid, saan kayo pupunta?
-Good luck. -Good luck, Sister Maria.
-Pakiusap, wag kang umalis. -Hayaan mo na siya.
Oo. Doon ka sa likod.
Sister Fatima.
-Hindi na tayo puwedeng magtagal. -Hindi, huwag susuko.
Pakiusap.
Dito. Maligayang pagdating sa Sisters of Christ.
Dito.
Uy. Kumusta ka?
In-upload mo ang bidyo.
-Ako... -Hindi ka kakain kasama namin.
Kailangan ni Eve ang mga taong mapagkakatiwalaan niya.
Halina, mga bata.
Teka. Teka. Sima. Luanne. Ako... Ako...
Pangkaraniwang Sabado ito para sa amin.
-Rob. -Oo.
Naku. Patawad.
Okey. Sige. Teka muna.
-Hindi ko... -I-cut ang huling parte.
-Hindi ko maalala. -Ulitin natin.
Sandali lang, pakiusap.
-Kabado ka. -Ang init.
Oo. 'Yung mga ilaw. Masanay ka na.
Puwedeng ikalma mo ang sarili mo?
Ikaw, tumigil ka sa pagmumura.
-Alam ko. Tama. -Pasok.
Ipaliwanag mong nasa pag-eensayo si Matty.
Alam ko. Hindi alam ang nangyari. Ano...
-Pero kaya ko. -Okey.
-Kaya ko. -Okey.
-Okey, ulitin natin. Mula umpisa. -Okey. Pakiulit.
-Oo -Kapag handa na.
Buwisit.
Mukhang kapareho talaga ng magulang ang anak.
Okey. Limang minutong pahinga muna, at maglilinis pa.
Cut.
Ang gulo. Tingnan mo.
Gusto mo?
Okey. Pagkatapos nito, may kaunting problema.
Ano 'yun?
Tanda mo 'yung mga hindi magandang komento sa socials mo?
Oo.
Nahanap namin ang pinanggalingan at...
At?
Kumakalat ito sa sahig. Puwede mo akong tulungan?
Pangkaraniwang Sabado ito para sa amin.
Oo, madalas na nasa pag-eensayo ng soccer si Matty.
Tama. Kaya kami ng mga babae, gumagawa ng waffles.
Rob, nakamamanghang ama. Nagluluto siya ng almusal pag may pasok.
Kaya tuwing Sabado, sa ganito kami bumabawi, para makapahinga.
Ano ang specialty mo?
Magandang tanong iyan. Ang specialty ko?
Omelets siguro.
Mahusay magluto si Dad. Lagi siyang nagluluto ng Colombian na pagkain.
Gaya ng huevos pericos y chocolate santafereño, kakaiba ang tunog,
dahil tsokolate ito na may keso, pero sobrang sarap.
Iniluluto niya ang mga paborito ko. Pan de bono, changua, arepa con quesito,
-at nagluluto ka ng... -Hindi mo kailangang ilista lahat.
Pero sabi mo, pag-uusapan lang ay pagkain, camping...
-Puta. Hindi iyan… -Margot.
Margot, nagsasalita ka ba ng Spanish? Baka puwedeng kunan natin.
Hindi. Ako lang 'yun at ang mga bata.
At anuman ang...
NGO.
Oo, tama.
Ano ang sikreto sa mahabang pagsasama, Mr. President?
Magkaparehong mga interes.
Tama.
Anong hilig ninyong gawin ng First Lady?
Mga jigsaw puzzle.
Mrs. Moskalev, ano ang unang impresyon mo kay Viktor?
Napakagiliw niya, at grabe ang koneksiyon namin.
Buwisit.
President, anong pakiramdam mo sa mga babae sa hilaga?
-Takot ka ba? -Hindi puwede.
Puwedeng magkarebelyon.
Sikat sila sa mahihirap.
Ipinuslit ang mga babaeng ito sa bansa mo.
Mauunawaan namang galit sila.
Lumaki akong mahirap.
Natutulog ako nang gutom bawat gabi.
Kailangang pumunta ng tatay ko sa Ukraine para maghanap ng trabaho.
Kayang ibigay ng nanay ko ang lahat ng meron siya
pero wala siyang maibigay.
Kaya nagdusa kami nang matindi.
Pero ganyan ang layon ng Diyos.
Kay Tatiana, pareho lang, pero suwerteng iniligtas niya ako.
Uy.
Walang mga litrato. Ibaba iyan.
Okey.
Sinunog ng mga babaeng ito ang pabrika ng mga tela.
Sigaw ay ang mababang suweldo at hindi patas na pagpapasahod.
Ngayon, walang bayad sa mga babae.
Anong magiging trabaho nila? Babalik sa pagpuputa?
Madali ba ang buhay ng mga lalaki?
Nagmimina tayo. Sumasabak sa gera.
Sumasabak din sa gera ang mga babae.
Nang wala lang. Para lang patunayang kasinghusay sila ng mga lalaki.
Wala nang iba pa.
Zoia ang pangalan ng babaeng lider ng mga rebelde.
Tama na ang satsat.
-Tunde. Tumigil ka na. -May anak na babae si Zoia.
Sabi ko, tama na.
Tapos na ang panayam na ito.
Tayo. Kayong dalawa.
Declan. Declan.
Okey lang. Huminahon lang.
Upo, Tunde Ojo.
Okey. Okey. Okey.
-Ba't ka nagpunta sa palasyo? -Tagakuha ako ng litrato.
Sabi ko, ba't ka nagpunta sa palasyo?
Hindi. Tagakuha ako ng litrato.
Okey? Saglit pa lang ako rito, pero ako at si Mr. Blease...
Dinakip ako ng mga rebeldeng babae para sa pagkain at gamot.
Nakagugulat ang hirap na nakita ko sa mayamang kontinente.
Mga mukha ng gutom na hindi ko malilimutan. Pagdurusa.
Para sa mga babaeng sa panahon ni Moskalev, magagaya sila sa mga rebelde.
Gusto ko ng mga sagot ngayon o pareho kayong makukulong.
Teka. May hindi pagkakaunawaan, Heneral Miron.
Kailangan kong makausap ang editor ko.
Pareho kami. Sabi ng buwisit ay nagtatrabaho siya sa National Geographic.
Ano?
Sumama ka sa 'kin.
Teka. Hindi. Declan.
Declan. Teka muna.
Declan! Declan!
Buwisit. Declan!
Hindi, hindi, hindi. Puta!
Bobo. Napakabobo mo.
Nararapat ang proteksiyon at hustisya para sa mga biktima ng EOD.
Kung gustong matigil ang karahasan, isa lang ang nararapat para sa Washington.
Si Daniel Dandon lang ang makatitiyak ng pagbalik ng mga bagay sa normal.
Pagbabalik sa kaligtasan. Ang kampanyang ito ay aprubado ni Daniel Dandon.
Hoy. Anong ginagawa mo?
Shitposting na naman ba riyan sa sinungaling at kapitalistang alkalde?
"Iyang may mamahaling sapatos ay parang manok na walang lasa."
Hindi ako ang nag-post sa may manok. Ni-like ko lang 'yun.
Nahalukay ba 'yun ng mga tagong pulis mo?
Kung social media team ko ang tinutukoy mong tagong pulis, oo.
Hindi naman mahirap, Jos. Ano ba?
Pasensiya na. Naiinis ako.
Bakit?
Pinili mong maging pampublikong personalidad.
Pinili mo 'yan.
Hindi ko piniling pagtinginan
at kailanganing maging perpekto sa mata ng publiko palagi.
Hindi mo kailangang maging perpekto.
Perpekto ka na.
Mom.
May mga bagay na sinabi ko pa sa iyong huwag mong i-post.
Ayaw ko ng itsura ko ro'n, pero nag-post ka pa rin.
Minsan, pakiramdam ko, ginagamit ako.
Para kang nagbebenta ng imahen ng pamilya natin para sa trabaho.
Nakakainis.
Hindi ko naisip 'yan, pero tama ka.
Mga anak ko kayo, kayo ang pinakaipinagmamalaki kong i-post.
At minsan, gusto kong ibahagi iyan sa iba, pero hindi ko gustong masaktan kayo.
Sana'y kinausap mo ako sa halip na i-troll ako sa Internet.
Pasensiya na.
Okey. Salamat.
Hindi ko alam kung ba't mo nagawa ang ginawa mo, pero naiintindihan ko na.
Alam mo ba ang ginagawa ni Dandon? May bago siyang lalaking biktima,
at si Clyde Montgomery mula sa Alabama ay mukhang manyakis.
Ibinibenta niya siya sa publiko na parang bayani ng bayan.
Nakakadiri.
Talagang tahasang pananakot sa publiko.
Delikado 'yun para sa mga babae.
Kailangan siyang mapigilan.
Gagawin natin 'yan.
Sama-sama ang mga dekuryente?
Pasensiya na.
Okey lang.
Okey, kayong dalawa.
Magsuot na ng sapatos at kunin niyo ang jacket niyo.
-Lalabas tayo sa 15. -Ano?
-Saan? -Sa masayang lugar.
Hindi ako puwede sa biglaang lakad. May aayusin akong talumpati.
-At magkikita kami ni Ryan mamaya. -Wala akong pakialam. Okey?
Kailangan nating magsama bilang tunay na pamilya, hindi pekeng pamilyang
nagluluto ng pekeng almusal, gumagawa ng pekeng mga bagay. Simula ito.
Okey. Izzy at Matty?
Ikaw ang babaeng walang tinig noon.
At ngayon, nakikinig na ang buong mundo.
Ayoko na. Ibigay mo sa akin ang pera.
Ayaw saan? Ayaw mo na akong kausapin?
ANG GALING. PAANO MO NAGAWA 'YUN?
MULA SA DIYOS ANG TALENTO KO.
LMAO. HUWAG MONG LOKOHIN ANG MANLOLOKO. NAKITA MO ANG BIDYO KO? TUNAY NA IYON.
SUMALI KA SA AMIN. MAY TAHANAN KA RITO
MAY TAHANAN NA AKO. DI KO KAILANGAN ANG KULTO NINYO. SABIHIN MO LANG
Naghahanap ka ba ng problema?
HINDI KO KAILANGANG PATUNAYAN ANG SARILI KO SA IYO
Bayaran mo na ako.
GANYAN NAMAN MAGSALITA ANG SINUNGALING. BAHALA KA. MAS MALAKAS NAMAN AKO SA IYO
HANAPIN MO AKO KUNG GANO'N
Okey, bruha.
-Umalis ka sa harap ko. -Hoy.
Tapos na tayo. Bayad.
Kupal.
-Kontrolado ko. -Oo. Siyempre.
Sige na, Team Cleary-Lopez. Jos, tumulong ka kaya?
-Kailangan ba talaga? -Di ito laro lang.
-Hatakin mo. -Ano ang ginagawa natin dito?
Sige. Tara. Dito ka.
Tingnan mo nga naman.
Grabe ito. Sasabihin ko na.
Kayo na ang bahala. Naniniwala ako sa inyo.
Tanda mo noong unang beses natin dito? Sanggol pa si Jos.
-Sanggol pa tayo. -Oo.
Wala tayong pera noon. Isa lang ang banig natin para sa ating tatlo.
Oo, kumportable naman. Tanda mo? Buong gabi tayo sa may siga.
Tanda ko. Tanda ko 'yung kinakanta mo 'yung pangit na kanta. Ayaw mong tumigil.
La Cucaracha? Isa sa mga pinakamagandang kantang naisulat?
-Niloloko mo ba ako? -Patawad. Hindi kita niloloko.
-Rob. -Margot.
-Ikaw ang may gusto. Ikaw. -Hindi. Hindi ko ginusto.
-Ikaw rin naman. -Di ako nakikiusap. Hindi.
Kayong lahat.
Kita mo? Alam nila.
Matty, nagbibiro ka ba? Anong problema mo, baliw na manyakis?
-Anong nangyayari? -Tama na.
-Nasa pampublikong lugar. Karapatan ko. -Hindi mo alam ang tindi ng nagawa mo.
Kinunan niya ako. Kinunan niya si Ryan.
Ano itong nakikita natin?
Meron din si Ryan. EOD.
Hindi ko naiintindihan. Paano nangyari?
Intersex siya. Matagal bago siya nagsabi sa akin.
At ngayon, nahuhumaling siya kay Urbandox.
Kalayaan sa impormasyon. Naku.
Hindi ako makapaniwalang magagawa mo ito sa kapatid mo, sa pamilya mo.
Katangahan 'yun, pero ano ba. Huwag na nating idamay 'yung lalaki.
Kamumuhian niya ako. Hindi na niya ako kakausapin.
-Sa lab siya mauuwi. -Hindi.
Dapat nasa lab siya. Wirdo siya.
-Hoy. -Sinabi nang tama na.
Wala kang kuwenta. Talagang papatayin kita.
Ayos.
Wala nang ligtas sa atin.
-Teka, Matty. Saan ka pupunta? -Babalaan ko si Ryan.
Kailan mo sasabihin sa 'kin?
Pagkatapos ng kampanya.
-Pagkatapos ng kampanya? -Ayaw kitang magsinungaling.
-Lohikal 'yun. -Ewan ko sa 'yo.
Huwag nating kalimutan, may ginawa kang nakasira sa karera mo.
Wala akong itinatago.
Posible kang makulong, masira ang pamilya natin. Hindi mo sinabi.
Margot, sinubukan kong gawin.
Lagi kong sinasabi ang tungkol sa pagkatakbo ko sa Senado,
ang pesteng kumperensiya ng midya,
mga bata, lahat, at hindi mo pinapakinggan.
-Hindi ko... -Hayaan na. Hahanapin ko si Matty.
-Sir. -Hindi. Huwag mo akong sundan.
Ang gobernador ng Washington Daniel Dandon
ay nagbibigay-pansin sa awareness ng bansa sa mga biktima ng EOD.
Pumanaw ang asawa ng bisita natin dahil inatake
siya na kanyang inampon.
May mensahe si Gng. Montgomery sa kanyang anak
Allison.
Gusto lang kitang makausap, darling.
Tawagan mo ako, pakiusap.
Kung nakita ninyo o kung alam ninyo ang kinaroroonan ni Allison mula Pebrero 27,
hinihimok ka naming tumawag sa numerong nasa screen.
Mabuting Kristiyano si Clyde Montgomery. Mapagbigay siya, mahal ng komunidad niya.
Sabi na nga ba.
Sabi ni Gobernador Dandon, ang mga pagpatay na ganito
ay maiiwasan ng mas magandang batas.
Ano ang saloobin mo rito, Gng. Montgomery?
-Parang hindi ito tama. -Hindi talaga.
Kung narito si Allie, kailangan siyang papasukin.
-Huwag. -Patigilin mo siya.
Bitiwan mo ako, Allison.
Patigilin mo siya.
Hayaan mo akong...
Kuryente ang mga ideya.
Pasukin mo ang isip niya.
Baguhin mo ang isip niya.
Sister Veronica? Okey ka lang ba?
Eve?
Anong nangyayari? Eve. Sister Veronica? Anong meron? Sister Veronica?
-Limang minuto. -Okey.
Gusto kong mag-hello sa mga kaibigan ni mum.
-Seryoso ako. -Manahimik ka. Kaarawan ko.
-Tumahimik ka. -Tumahimik ka.
-Anong ginagawa mo? Ako, mga pag-pickup. -Tingin ni Dad, kailangan mo ng laman.
Hindi ka laman. Tanga ka. Mamatay ka na.
-Huwag mo akong tawanan. -Alis.
Buwisit. Buwisit. Buwisit.
-Pasensiya na. -Buwisit. Lumayo ka sa 'kin.
Pasok lang. Aasikasuhin ka nila.
Para ito sa mga dekuryente kong babaeng
handang buhayin ang sayawan ngayong gabi.
Maligayang kaarawan.
Nami-miss namin dito ang mum mo.
Bale, anong sabi ng pulis?
Nabulilyasong pagnanakaw raw.
Anong tingin ni Derrick?
Sino?
Nobyo ng nanay mo. Sabi niya, sasabihin niya iyan sa 'yo...
Sinong Derrick?
-Sinong Derrick? -Derrick Reena.
Christina Reena, kung ikakasal man sila.
Kasal?
-Ba't mo sinabi 'yan? -Ikaw ang nagbanggit sa kanya.
Oo, pero hindi mo kailangang sabihing...
Pasensiya na.
Masyadong maaga.
Roxy!
Salamat.
Naku naman, Rox.
Roxy.
May 10 grand diyan. Sapat na sa 'yo.
-Ano bang balak mo? -Tumahimik ka na lang at makinig.
Hindi kita gusto sa kasal ko.
Si Mom din.
Isang linggo ang nakaraan, sabi ni Bernie, hindi mahalaga ang gusto namin.
Kailangan mong pumunta.
Gusto ka niya ro'n, Rox.
Sa labas ng bahay ng nanay mo.
Puta.
Sandali. Uy. Huwag mong sabihing hindi ka nagtaka kung siya 'yun.
Sige. Ayos. Pasok.
Hindi ko ginustong malaman mo nang gayon.
Patawad.
Bale, sinong nagbigay sa 'yo?
Si Jos.
Jos?
Pinagsinungaling mo sa 'kin ang anak ko.
Nagkamali ako. Alam ko.
Ginawa ko dahil kailangan kong malaman ang pinagdadaanan niya.
Hindi ko lang kayang pagdaanan niya 'yun nang mag-isa.
Tama na.
Tama na. Tinanggap mo 'yun dahil gusto mo ng kapangyarihan, 'yun lang.
Ang totoo,
gusto kong makatulong sa iba.
Gusto mo ang imahen ng pagtulong sa iba.
Diyos ko. Sa dami ng taong nagdaan, iyanang tingin mo sa 'kin?
Margot, hindi ko na alam ang tingin ko sa 'yo.
Hindi na kita kilala.
Alam kong mukha akong kakaiba. Iba nga ako.
Hindi ko napansing binago na ako nito.
Pero ako...
Hindi ko dama noong nasa katawan ko ako.
Alam mo? Kaya ang sarili at makapangyarihan.
Ayaw kong humingi ng tawad. Gusto ko ng kapangyarihan.
Gusto ko ng kontrol at opsiyon,
at gusto kong maging parte ng isang bagay na mahalaga, 'yung nakababago ng buhay.
Ibig kong sabihin, nagagawa ko ngayon 'yung ni hindi ko kayang pangarapin noon.
Kulang ako sa datos. Hindi ko alam ang kaugnayan ng lahat sa isa't isa,
pero alam ko ang lugar ko
sa buhay,
at dito sa mundo, sa...
Diyos ko, sa pagsasamang ito.
Iba na ngayon.
Mas malaking bagay ito kaysa sa atin.
Patawad. Patawad. Hindi ko ito ginusto.
Pero ginusto natin parehas ang pagsasama natin, tama?
At gano'n pa rin naman. Magkatuwang pa rin tayo.
Rob.
Kailangan kita.
Diyos ko, kailangan kita, lalo na sa kampanyang ito.
Hindi ko kaya ang anuman doon nang wala ka.
Alam ko. Alam ko.
Sasamahan kita, okey? Hanggang sa huli.
Pero pagkatapos ng eleksiyon,
gusto ko ng diborsiyo.
Oo.
Tingin mo, walang nagawa sa akin ang mga iyon? Sa ating lahat?
Pero hindi tayo pumapatay.
Kahibangan 'yan, Eve. Allison. Kung anuman ang tunay mong pangalan.
Allison ang pangalan ko.
Walang nakakaalam sa tunay kong apelyido.
Iniwan ako ng nanay ko sa Walmart noong tatlong taong gulang ako.
Umalis na lang siya at hindi na bumalik.
Bale, 13 bahay sa 13 taon, at ang iba'y hindi naman masama.
Pero ang magandang balita, hindi nila ako gusto.
Masyadong palpak, tingin ko.
Hindi nakapagsabi ng tamang bagay.
Hindi ko maipaliwanag nang maayos sa mga tao ang mga nangyayari sa 'kin.
O kung paano nila ako magugustuhan, o kung paano ako maililigtas,
kaya hindi na lang ako nagsalita.
Sa loob ng halos anim na taon.
Para na akong patay, sa kaloob-looban ko.
At nadama ko ang kapangyarihang ito sa mga kamay ko at may boses na nagsabing
oras na para lumaban, para iligtas ko ang sarili ko.
Alam ko na kung kaninong boses, siya ang Diyos.
Ang mga nagawa ko, ginawa ko nang may basbas niya.
Kaya, oo. Pinatay ko ang lalaking 'yun.
At hindi. Hindi ako nagsisisi.
Oo. Naku. Huhusgahan natin siya?
Malamang na bawat isa sa inyo ay may kinailangang gawin para mabuhay.
-Kung hindi, wala kayo rito. -Wala akong pakialam sa sinabi niya.
Hinilom ako ni Eve. Bininyagan niya tayo. Binigyan niya tayo ng bagong simula.
Lahat tayo rito'y muling isinilang.
Maligayang pagbabalik, Eve. O Allison na ba ngayon?
Eve.
Halika rito.
Veronica, tanggalin na ba natin ang mga ito? May parating na bagyo.
Nakita ko ang Diyos.
Diyos sa liwanag.
Nakita ko ang liwanag.
Liwanag. Diyos sa liwanag.
-Liwanag sa akin. -Veronica, pasok na.
Tulong! Tulong! Tulong!
Ano'ng nangyayari?
-Dumudugo ang mata niya. Ebola kaya? -Hindi, stigmata.
Diyos ko.
Veronica.
Mga putang ito.
Manahimik ka! Ipapadala ko ang army para durugin sila.
Ipakita mo sa mga putang ito kung paano talaga makantot.
Anong ginagawa ni Miron?
Ano'ng ginagawa niya sa mga putang ito? 'Di ko maunawaan.
Alis nga!
Hindi, Viktor. 'Wag mng saktan ang Vadim ko.
Halika.
Tantanan mo ang aso!
Hindi.
Dapat kong ipadala ang army para turuan ng leksiyon si Zoia.
Isa na namang tamad na puta.
Gagaguhin nila sila. Hintayin natin.
Ano bang inaasahan mo sa mga putang iyon?
Putang ina sila lahat.
Ano ang ginagawa mo?
Anong ginawa sa 'yo ni Vadim?
Anong ginagawa mo?
Anong ginawa sa 'yo ni Vadim?
Anong ginagawa ni Vadim sa 'yo?
Putang ina?
Putang ina…?
Halika rito.
-Hello? -Puwede ka bang pumunta sa kuwarto ko?
Sige po, madam.
Akin na ito.
Sumama ka sa akin.
Halika. Kunin mo ito.
Hindi. Hoy.
Tingnan mo lang ako. Ano'ng pangalan ng kapatid mo? Tutulungan kita.
Pangako, ilalabas ko siya. Okey? At ang pamilya mo.
Batzorig ang pangalan niya.
Magiging okey ang pamilya mo. Okey? Okey?
Tulungan mo ako!
Pinatay ni Solongo si Viktor.
Sinubukan ko siyang pigilan pero huli na!
SA SUSUNOD…
Ang kailangan mo ngayon ay sundalo.
Ikaw ba iyon? Sundalo ka na ngayon ng dad mo?
Gusto kong bugbugin mo si Daniel Dandon.
at ang pasista at nanakot niyang mukha.
Sandali. Gusto mong manmanan ko ang mom mo?
-Tantanan mo ako. -Tigilan mo siya.
May ipinapadala sa aking mensahe si Zoia. Sabi, pumili ako.
'Wag m akong biguin.
SA SEASON FINALE
Ayos ang kasal ko. Ayos si Rob.
Ipinadala ang army para pigilan ang mga rebelde.
NAGSISIMULA NA ANG REBOLUSYON
-Pagbayarin ninyo sila. -Sinungaling at peka ka.
Buuin mo ang army. Angkinin mo silang lahat.
Tunde, umuwi ka na.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Mary Antonette M. Ramos
Mapanlikhang Superbisor: Direk Brian Ligsay