LOT TF564 NAGRANIE Z POKŁADU
-Nie mogę oddychać. -Już prawie jesteśmy. Spokojnie.
-Musi usiąść. -Przepraszam, ona boi się latać.
Rozumiem. Rozpoczęliśmy zejście, więc proszę usiąść.
-Nie dotykaj mnie. -Proszę pana.
-Kochanie, pani chce pomóc. -Zostaw.
Uspokój się.
-Boże. -O Boże.
SIŁA
Wiadomo,
że pilot wysłał sygnał alarmowy o 5.48.
Kiedy samolot zaczął schodzić,
rozpoczęli awaryjne lądowanie, ale podeszli za nisko.
Jest dużo ofiar.
Boże. Wiemy, co było przyczyną?
Podejrzewamy usterkę elektryczną.
Cholera. Media.
Żadnych nazwisk przed powiadomieniem rodzin ofiar.
-Trzeba wydać oświadczenie. -Moi ludzie się tym zajmują.
-Daniel. Poradzę sobie z tym. -Wiem, ale długo jesteś na nogach.
Zrób sobie przerwę. Pozwól mi zająć się tym bałaganem.
Ty zajmij się swoimi ludźmi. Świetna robota. Chodźmy.
Gubernatorze, prosimy o komentarz.
Okazał mi wsparcie, więc czemu czuję się wyruchana?
Bo tacy jak Daniel zawsze wszystkich ruchają.
Dobra.
Kojarzysz ten film z Nigerii z prądem?
W samolocie były jakieś nastolatki?
Ocalali pojechali do U-Dub. Dowiedzmy się.
ZAKON SIÓSTR CHRYSTUSA
ELEKTRYCZNE DZIEWCZYNY?
-Słucham. -Tunde, tu Vin Sena z CNN.
Moment. Z CNN?
Widzieliśmy film z elektrycznymi dziewczynami.
Kupimy to, co masz, i podpiszemy umowę na więcej.
Nie wiem, co powiedzieć.
-Tunde, chcemy... -Przepraszam. To pomyłka.
Kiedy masz egzamin z biznesu?
-Za trzy tygodnie. -Trzy.
-Masz mnóstwo czasu. -Nie.
Inni siedzą w książkach.
Ty włóczysz się i nagrywasz bzdety, a ta biedna dziewczyna...
Musiała wyjechać na wieś. Ludzie mówią, że jest aje.
Nadymasz się na mnie? Taki z ciebie kozak?
Chcesz skończyć jak wujek, którego kobiety wpędziły do grobu?
Pora, żebyś wziął się w garść.
Zapomnij o dziennikarstwie.
Tunde.
Zostaw Ndudi i jej rodzinę w spokoju.
Przyniosłeś wystarczająco wstydu.
Nie dzisiaj.
-Nie dzisiaj. -Co?
Bez dziewczyn.
Twoi rodzice dostali SMS-a.
To dziwne.
Wybacz.
Co to ma być?
-Hej. -Co, kurwa?
-Nie wpuścił cię? -Nie.
Kazał dziewczynom wysiąść.
Łokcie jej iskrzyły jak piły łańcuchowe.
Łokcie?
W autobusie było tylko trzech chłopaków.
-Znajdę cię później. -Dobrze.
-Jos, cześć. -Hej.
Znowu gadasz z Cat?
-Wiesz, że ona to ma? -Tak?
Widziałaś film z kichaniem prądem?
-Zmyślasz. -Boże. Zajebioza.
Co robisz później?
Spotykam się z Cat. Zobaczymy się w piątek.
-Jasne. -Hej.
-Wszystko gra?
Wysiadłbym z autobusu, ale nie wiedziałem, co się dzieje.
Facetowi odwaliło.
Tak sobie myślałem...
Co robisz później? Spotkamy się wieczorem?
-Umówiłam się z Cat, sorki. -Piątek?
Jasne. Widziałeś filmik z kichaniem prądem?
-Nie może być. -Wykurwisty.
Uwaga, uczniowie. Pierwsza przerwa została odwołana.
Udajcie się do swoich klas.
Szybko, proszę.
Świetnie. Dobrze, usiądźmy. Siadajcie.
Podobno go poraziła.
Zostawmy otwarte.
-Siadajcie. -To dziwne.
Dostaliśmy wytyczne z biura gubernatora
dotyczące plotek, które krążą w związku z tym,
czego mogą doświadczać niektóre dziewczyny w szkole.
Chodzi o nagłe i nieprzewidywalne wyładowania elektryczne.
Nikt nie będzie miał kłopotów.
Chodzi o bezpieczeństwo naszych pracowników i uczniów.
Więc jeśli was to spotkało,
proszę, zgłoście się.
Podnieście rękę, jeśli znacie kogoś, kto to ma.
-Panie Ellis, serio? -Miejmy to z głowy.
Boże.
-Taylor White to ma. -Bzdura.
-Podejdź, proszę, Taylor. -Chodź tu.
Zerwaliśmy tydzień temu i teraz to. Serio?
-Ja to mam. -Ashley, dziękuję.
Brie Diaz to potrafi.
-Angel mówi, że to ma. -Gada tak, bo się obraziła.
-To bzdura. -Ja to potrafię.
Podejdź.
Cat Cole i Jos Cleary-Lopez to mają.
Chodźcie, dziewczyny.
Zostawcie torby.
Kapuś.
-Ktoś jeszcze? -Panie... To absurd. Nie możecie.
Nie pozwólcie jej uciec.
Zatrzymaj ją.
Idźcie dalej, nic się nie stało.
To pojebane.
Szybko, ruchy.
Czterdziestu sześciu pasażerów i jedna stewardesa.
Tyle osób przeżyło katastrofę.
-Nie możecie jej tam trzymać. -Rozumiem.
Nie. Moja córka ma 12 lat. Przetrzymujecie ją bez powodu.
Chcę ją zobaczyć.
-Proszę się uspokoić. -Co tu robią federalni?
-Gdzie jest Makayla? -Pana córce nic nie jest.
Zostanie zwolniona, gdy upewnimy się, że nie ma zagrożenia.
Jakiego zagrożenia?
Pasażerowie twierdzą, że była powiązana z incydentem.
To dwunastolatka, nie terrorystka.
-Wszystko w porządku? -To sprawa FBI, proszę pani.
Jestem Margot Cleary-Lopez, burmistrz. Myślałam, że katastrofy to domena NTSB.
Chyba że na pokładzie doszło do przestępstwa.
Doktor Schultz proszony do sali operacyjnej numer trzy.
Gdzie pan służył?
Afganistan.
-Dziękuję za pana służbę, panie... -Kelly. John Kelly.
Usiądziemy?
-Jak ręka? -Dobrze. Nic mi nie jest.
-Chcę zobaczyć córkę, a te dupki... -Ma na imię Makayla?
-Pewnie jest przerażona. -Rozumiem. Mam trójkę dzieci.
Nie zrobiła nic złego. Nie chciała...
Nawet nie wiem, co się stało. Boi się latać i wpadła w panikę.
To dobre dziecko. Nikogo by nie skrzywdziła.
Dowiem się, o co tu chodzi.
Ale poprosiłabym o przysługę, dobrze?
Jeśli przyłoży pan agentowi,
podejrzewam, że nie zobaczy pan dziś swojej córki,
więc proszę spokojnie na mnie czekać.
-Mogę to zrobić. -Tak? Dobra.
Helen, muszę pogadać z Makaylą Kelly.
Federalni nie dopuszczają nawet jej ojca.
Więc ich obejdziemy.
Hej. Wszystko w porządku?
Tak. Znasz kogoś w U-Dub, kto pracuje w izolatce?
FBI blokuje dostęp do pacjentki, z którą muszę pogadać.
Znam. Skontaktuję cię z Tash.
Tash? To twoja była?
Dobra. Dzięki.
Łazarz zmartwychwstał.
Chwała Panu.
Spokojnie, dziewczyno. Nikt cię tu nie skrzywdzi.
-Gdzie ja jestem? -To klasztor Sióstr Chrystusa.
Jestem siostra Maria. Jak masz na imię?
-Eve. -Dobry wybór.
Są świeże.
Uprawiamy nasze jedzenie
i robimy mydło z wodorostami, by zarobić na inne niezbędne rzeczy,
a te potrzeby rosną, odkąd zaczęłyśmy was przygarniać.
Codziennie trafiają tu dziewczyny takie jak ty.
Dziewczyny takie jak ja? Czyli jakie?
Takie, które nie mają gdzie się podziać.
Niedługo je poznasz. Są w dormitorium.
Znalazłyśmy to w twoim plecaku.
-Przejrzałaś moje rzeczy? -Musiałam.
Nie ma tu miejsca na narkotyki, alkohol czy broń.
Jesteś wierząca?
-Codziennie rozmawiam z Bogiem. -Naprawdę?
A on ci odpowiada?
Ona. Tak. Cały czas.
To szczęście mieć taką wiarę.
Cieszę się, że cię poznałam, Eve.
Znalazłam cię na tej drodze nie przez przypadek.
Odpoczywaj, ile tylko chcesz.
Do zobaczenia.
Co się gapisz?
Siostro Veronico!
Nigdy nie widziałaś, jak ktoś ma atak?
Nagranie jest szokujące, ale nie wydaje się zmanipulowane.
-Inni uważają, że to aplikacja. -Mnie to wygląda na paralizator.
To może być wina gier wideo?
Później posłuchamy waszej opinii,
a eksperci przeanalizują mistyfikację elektrycznych dziewczyn.
-Co? -Hej, suń się.
...zobaczymy, co młodzi oglądają od tygodni.
Mamy najnowsze nagrania z całego świata.
To mistyfikacja? Sami zdecydujcie.
Dla niektórych widzów może być to niepokojące.
Ostrzegamy.
Boże.
Dupek.
Uciekamy!
Dobra.
Nikt nie mówi o wzroście przestępstw...
Suniesz się wreszcie?
Policja znajduje się na skraju wydolności.
Sugerowanie, że może wyniknąć z tego coś dobrego to głupota.
Potraficie tak?
Wszystkie. No dobra, większość.
Dlatego tu jesteśmy.
Więc każda teraz to ma? Każda jest wyjątkowa?
Żadna z tych dziewczyn nie umie tego, co ty.
-Dostałyśmy ubrania. -Super.
-Nie dotykać mnie. -Ruchy.
Chodźcie na dwór, robimy zebranie.
Otrzymaliśmy doniesienia, że problemy części z was
związane z palcami i iskrami
rozprzestrzeniły się po całej Ameryce, może i dalej.
Wygląda na to, że mutacja jest bardzo niebezpieczna.
Niefortunny incydent z kurczakiem,
do którego nie będę wracać, pokazał nam, z czym mamy do czynienia.
Kwestia bezpieczeństwa. Łamiesz zasady, zostajesz wydalona.
Żadnego prądu. Do roboty.
Do pracy!
Chodźcie, dziewczyny.
Każdej wiosny i lata Potrzebujemy kolejnego wesołego chłopca
Dmuchaj, Liza, dmuchaj
Czy to konieczne?
Póki nie dowiemy się, z czym mamy do czynienia.
Krąży wiele plotek i mało odpowiedzi.
Dobra. Poznałaś Roba w Lekarzach bez Granic?
Tak. Sześć miesięcy w Kambodży zaraz po studiach.
Mówi, że ta podróż zmieniła jego życie, spojrzenie na medycynę.
Miałam tak samo. Perspektywa się zmienia.
Dobra. Agenci sprawdzają ją co 20 minut, więc musisz się wpasować.
-Jeszcze raz dziękuję. -Proszę.
Makayla?
Cześć. Mam na imię Margot. Jestem burmistrzem Seattle.
-Chcę do taty. -Rozmawiałam z nim. Jest na górze.
Czemu nie może przyjść? Mam kłopoty?
Nie. Nie masz.
Jestem tu tylko po to, żeby dowiedzieć się, co się stało.
Już im mówiłam, że nic nie zrobiłam.
Po prostu nienawidzę, jak samolot się trzęsie. Czuję wtedy, że zaraz umrę.
Moja córka Jos też panicznie bała się latać.
Pamiętasz, co się stało?
To pomoże mi wyjaśnić sprawę i sprowadzić cię do domu.
Moje ręce.
Zaczęły boleć kilka dni temu.
Trochę jak wtedy, gdy dotykałam prania prosto z suszarki.
Bardzo się denerwowałam przed lotem,
więc tata dał mi Benadryl, żebym zasnęła.
Ale samolot zaczął się trząść. Obudziłam się i byłam przerażona.
Trudno mi było oddychać, a tamta pani kazała mi zapiąć pas.
Stewardesa?
Potem znów zaczęły mnie boleć ręce,
a ona się schyliła, żeby zapiąć mi pas.
I nagle koc się zapalił.
Ludzie krzyczeli. Rzeczy poleciały w górę, a samolot...
Nie chciałam nikogo skrzywdzić.
-Skarbie... -Nie wiem, co zrobiłam.
Spokojnie. Wyjaśnimy tę sprawę.
Już dobrze.
-Może pani jej powiedzieć, że przepraszam? -Komu? Stewardesie?
Chyba ją skrzywdziłam.
Myślałam, że młoda nie chce zapiąć pasa.
Ale wyglądała, jakby dostała ataku, więc ją złapałam.
Żeby nie uderzyła się w głowę.
Widziała to pani? Jak koc się zapalił.
Nie. Nic nie widziałam. To trwało chwilę.
Próbowała mnie odepchnąć, położyła ręce tutaj.
Potem poczułam jakby wstrząs.
Bolało jak cholera, aż nagle przestało.
To było zajebiste uczucie.
Nie potrafię tego wyjaśnić. Myślę, że mi to przekazała.
Chyba obie doprowadziłyśmy do katastrofy.
Koniec rozmowy. Idziemy.
Nieupoważnionym wstęp wzbroniony.
Boże. Rob, nie uwierzysz, co widziałam.
Musimy natychmiast jechać do szkoły Jos.
Co? Co się stało?
Dziękuję za szybkie przybycie.
-Wiem, że jesteście zajęci... -Jos.
-Jocelyn Cleary-Lopez. -Jos.
-Chryste. -Jos?
-Mamo, tu jestem. -Boże.
-Jezu. Wszystko w porządku, kochanie? -Co tu się dzieje?
-Tak. -O Boże.
Co tu robisz? Myślałam, że przyjdzie tylko tata.
Oboje się martwiliśmy.
Twoja mama musi nam pomóc.
Musi nam pomóc.
Co ty wyprawiasz, Joe?
Byłeś u nas w domu. Traktujesz nasze dzieci jak przestępców?
Chory jesteś? Straciłeś człowieczeństwo?
-Trzeba było coś zrobić. -Ja pierdolę.
Zdejmij jej te gówna, bo owinę ci je wokół szyi.
-Słyszysz mnie? -Jasne.
Jeśli dziewczyny nie wrócą do domów z rodzicami w ciągu godziny,
zrobi się niewesoło.
-Jasne. -Będzie dobrze.
Jasne.
Niektóre potrafią celować, jakoś to kontrolują.
Wiedzą, w co uderzyć, i jak mocno to zrobić.
-Dobra. -Ale ja...
U mnie to tak nie działa.
A jak to działa?
-Widzicie? -Hej!
To?
Posrany macie ten zakon.
Byłaś w złym stanie. Prawie umarłaś na tej drodze.
Wiesz? Powinien cię zbadać lekarz.
Ale w piątek będzie burza, więc trzeba będzie poczekać.
Jakiś czas będziemy w izolacji.
Mogę odejść?
Najpóźniej po południu. Potem trzeba zamknąć to miejsce.
Zajdź najpierw do biura i podaj swoje dane.
-Rejestrujemy wszystkie dziewczyny. -Odpada, dziewczyno, żadnych śladów.
-Jak tylko dostanę buty, to znikam. -Proszę bardzo.
Dużo tu nie znajdziesz.
Ślubowałyśmy ubóstwo.
Siostra Monica, patronka krnąbrnych dzieci.
Usiądź, Eve. Nie chcę kłopotów.
Żadnej policji. Po prostu porozmawiajmy.
Siostra Veronica jest stanowcza, ale wierz mi, to dobra kobieta.
Zrobiła niesamowite rzeczy.
ZBUNTOWANE ZAKONNICE PORUSZYŁY WYBRZEŻE KAROLINY
AIDS: POTRZEBUJEMY BADAŃ, NIE HISTERII!
PRAWA CZŁOWIEKA DLA GEJÓW I LESBIJEK!
To chyba niezbyt katolickie.
Faktycznie. Jesteśmy zakonnicami w naszych sercach.
Jesteśmy siostrami Chrystusa w sercach, ale nie w Kościele.
Kiedy byłam młodsza, postanowiłam żyć zgodnie ze swoją prawdą.
Powiedziałam rodzinie, kim jestem.
Że jestem kobietą, a nie mężczyzną, za jakiego mnie uważali.
Zostałam odepchnięta.
Straciłam rodzinę i pracę.
Żyłam na ulicy,
a Veronica mnie znalazła
i poprowadziła.
Jej dobroć sprawiła, że została ekskomunikowana.
Wszystkie kobiety zostały odrzucone,
bo stanęły w obronie sprawiedliwości, w obronie słabych.
Skoro staje w obronie ludzi, skąd sprzeciw wobec elektryczności?
Veronica jest rewolucjonistką,
ale ta siła jest kryzysem wiary.
A ona się martwi. Wie, że zmiany rodzą konsekwencje.
Miej cierpliwość i zostań.
Zbuntowane zakonnice i krnąbrne dziewczyny.
Mówiłam ci, że gdzieś czeka na ciebie twoje miejsce.
MAM TALENT
To w ogóle możliwe?
Może można to przekazać. Może dotknęła czegoś lub kogoś.
Mówimy o jakimś wirusie? Jasna cholera.
Dzieciaki o tym piszą, a inni nazywają to mistyfikacją.
Były pożary i awarie prądu. Ostrzegałam Dandona.
Wiem.
Boże. Nie wierzę, że to spotkało naszą córkę.
Nic jej nie będzie.
Nie. Dziewczynę z samolotu zamknęli i badają, jakby była kosmitką.
Świat nie może zrobić z naszej córki szczura laboratoryjnego.
-Wątpię, żeby do tego doszło. -Jak to?
Skoro w jednym liceum było ich 50,
to są setki tysięcy dziewczyn, które to przechodzą.
Musimy jej dyskretnie pomóc.
Zadzwonisz do terapeuty, do którego chodził Matty?
-To był doktor... -Powiem Helen, zanim to się wyda.
-Jak miałoby się wydać? -Nie możemy wiecznie tego ukrywać.
-Wejdzie w to polityka. -Nie rób tego.
Czego?
Nie mów do mnie głosem burmistrz Seattle.
-Nie jestem wrogiem. -Chcesz się kłócić o mój ton?
-To mamy teraz robić? -Nie o to mi chodzi.
-Dzięki. -Hej.
Węgorz elektryczny to zwierze
zdolne do wytworzenia impulsu elektrycznego.
-Twoja zaginiona rodzina. -Mimo nazwy...
-Oddawaj. Oglądałam to. -Biedni rodzice.
Ich ulubione dziecko zaraziło się wenerką od węgorza.
-Co to wenerka? -Oddawaj.
-Matty. -Co robisz?
Puszczaj.
-Co to było? -Matty. Nic ci nie jest?
Jos. Co się dzieje?
Nie chciałam, samo się stało. Chciałam wziąć pilota.
Matty. Pokaż się.
Pokaż mi się.
-Jest cały? -Co z jego okiem?
Margot, niech Frank wystawi auto. Musimy jechać do szpitala.
-To było niechcący. Nie... -Będzie dobrze.
Spokojnie. Będzie dobrze.
No chodź, Ndudi.
-Co tu robisz? -Cześć. Chcę tylko pogadać.
-Proszę... -Nie mogę wyjść.
Nie powinno cię tu być. Jeśli moja babcia zobaczy nas razem, będzie po nas.
Wiem. Po prostu...
Ndudi, bardzo cię przepraszam.
-Przepraszam. Ja tylko... -Tylko co?
Musiałem cię zobaczyć.
Dostałem ofertę pracy dla CNN.
-Czekaj. Ndudi... -Jestem na ciebie wściekła.
To był mój temat. Ja to odkryłam.
Nawet nie chciałeś iść.
Kręcisz z Adunolą.
Wymyślasz bzdury o jakimś biznesie.
A potem wystawiasz mnie
na widok całego świata w Internecie.
A teraz przychodzisz tutaj i prosisz o radę.
-Masz mnie za frajerkę? -Nie.
Mam dla ciebie tę radę. Chociaż raz zrób coś, w co wierzysz.
Bądź mężczyzną.
Nie wiem, co chcę zrobić.
To nie mój problem.
Ndudi.
Ndudi. Chodź do środka.
Co tu robisz o tej porze?
Idź już.
Uciekniesz? Rodzice oszaleją.
Taka okazja się nie powtórzy.
Dzwoniło do mnie CNN. Mam im przygotowywać reportaże.
Reportaże? Nagrywasz filmiki telefonem.
Mam dojścia do ludzi i miejsc niedostępnych dla innych dziennikarzy.
Tata nie pozwoli ci wrócić do domu.
Zawalasz szkołę i obowiązki.
Liczy się tylko to, czego oczekuje ojciec?
Dami, Ndudi ma rację. Muszę być sobą.
Marnuję tu życie.
Marnuję czas na nudne studia.
Na znienawidzoną pracę. Dziewczyny, które mam gdzieś.
Większość rozumiem, ale dziewczyny?
-Nie są takie złe. -Ta moc się rozprzestrzenia.
Sytuacja się zmieni w Nigerii
i na całym świecie. Nawet nie wiemy jak.
To wielka sprawa. Allah wskazuje mi drogę.
To moje przeznaczenie.
Hej, Jos.
BADAJ PIERSI
Fajne mam cycki?
Rodzeństwo ciągle się kłóci.
Nieważne.
Tak, wiem.
Kochanie, doktor ma już wyniki.
Dobre wieści. Odruchy ma wyraźne.
Powieka szybko się zamknęła, więc uraz dotyczy tlko skóry.
-Dzięki Bogu. -Ale?
Oko powinno być całe,
ale skonsultujcie się z chirurgiem plastycznym.
Mogą zostać blizny.
Boże.
-Dobrze. Dziękuję bardzo. -Dziękuję.
Doktor Stevens proszony na OIOM.
Będzie dobrze.
Robią teraz zaawansowane przeszczepy skóry.
-Wyzdrowieje. -Tak.
Kochanie, zaczekaj, zaraz wracam. Tash, jak się masz?
-Cześć. -Dawno się nie widzieliśmy.
Świetnie wyglądasz.
Nie chciałaś.
-Wiem, że to był wypadek. -Przestań.
Co?
Przestań zgrywać przyjaciółkę i świetną mamę.
Niczego nie zgrywam.
Dziś spędziliśmy razem najwięcej czasu od roku.
Tylko dlatego, że niszczę twoje idealne życie.
Nieprawda. Kocham cię.
Przepraszam, że nie ma mnie więcej w domu.
Myślałam, że nie chcesz spędzać ze mną czasu.
Co?
Boże. Czemu on o mnie gada?
Jos. Chodźmy poszukać odpowiedzi.
Nic jej nie będzie. Robią ich dziesiątki dziennie.
Jos, postaraj się nie ruszać, dobrze?
-Mamo! Tato? -Wyciągnijcie ją.
Mamo!
-Włączysz jeszcze raz? -Tak.
-Wszystko z nią w porządku? -Spójrz.
-Co to jest? -Widzisz to?
Źródło nie znajduje się w dłoniach tylko tam.
Inni lekarze z kraju o tym mówili, ale sama nie widziałam.
Mieliśmy kilka dziewczyn z bliznami po oparzeniach.
Jos rozbłysła w czasie badania.
Rozwaliła maszynę, ale dzięki temu mamy wyraźny obraz.
Mięśnie prążkowane. Połączone z szyjnymi nerwami rdzeniowymi.
W tych miejscach. Tu i tu.
Komórki rozrusznikowe? Jak węzeł SA?
-To wyjaśnia impuls elektryczny. -A po ludzku?
-To narząd. -Nowy narząd.
Tak. Taki, który wytwarza prąd.
To szaleństwo.
Niezbyt. Serce, oko, mózg, wszystkie narządy generują elektryczność.
-Ale ten robi tylko to. -Skąd się wziął?
Gdyby to był jeden przypadek, powiedziałbym, że to mutacja.
Natura potrafi zaskakiwać, ale takich dziewczyn są setki tysięcy.
Jakby ktoś przełączył genetyczny przełącznik.
Jakby coś uśpionego zostało...
Ale dlaczego?
To coś związanego ze środowiskiem?
-Zanieczyszczenia, skażenia, stresory. -Przetrwanie.
Tak.
O Boże. Moment.
Czyli albo to my im to zrobiliśmy,
albo one wykształciły to z konieczności.
Cześć, tu Dan. Zostaw wiadomość lub skontaktuj się z moją asystentką.
Ja pierdolę. Masz pojęcie, która godzina?
To jest nękanie.
To narząd. U dziewczyn rozwinął się nowy narząd.
Ewoluują. Stąd porażenia, pożary, katastrofa lotnicza.
Nie zapobiegliśmy temu. Trzeba było bardziej się starać.
-Uspokój się. Odetchnij. -Nie mów mu o uspokojeniu.
To może być zaraźliwe.
Niby jak? Powiedziałeś, że to ewolucja.
Ta dziewczyna z samolotu, Makayla Kelly,
przekazała to stewardesie.
Skąd wiesz?
Bo chyba nie ingerowałaś w śledztwo FBI.
Ty skurwielu. Wiesz o tym i ukrywałeś to przede mną?
Przed ludźmi?
Nie mam obowiązku udostępniania informacji niejawnych.
Kto je utajnił?
W Waszyngtonie jest wielu ludzi mądrzejszych od nas,
którzy opracowują plany.
Nikt nie chce działać na chybcika i wywołać paniki.
Czekamy na odpowiedzi.
Nie. Jesteś w trakcie zbierania funduszy na kampanię do senatu,
a to może cię pogrążyć.
To ważniejsze niż jakakolwiek kampania.
Musimy ostrzec rodziców i dziewczyny.
Trzeba im powiedzieć, co się dzieje.
Wiesz, co się spotyka posłańca? Pamiętasz, jak było z COVID?
Nie zrobię z siebie celu dla wściekłego tłumu.
Czekamy na ruch Waszyngtonu.
Do tego czasu nie wpadajmy w histerię i nie dajmy się ponieść emocjom.
Uwielbiasz stawać przed kamerami, kiedy możesz zgrywać bohatera.
Ale kiedy mógłbyś pocieszyć ludzi,
sprawić, że poczują się mniej samotnie, nie jak wariaci,
to tchórzysz.
Nie spieprz mi tego.
-Mówię poważnie. -Tak? Ja też.
-To zwykła mistyfikacja. -To mistyfikacja.
To fake news.
Zbieramy dane, ale uważamy, że to mistyfikacja.
To tyle. Dziękuję.
Dziękuję.
-Jesteś gotowa? -A ty?
Przepraszam, że ci to robię po tym, jak ciężko pracowałaś.
Mówiłaś jak będzie, kiedy wchodziłyśmy na tę ścieżkę.
My dwie w popieprzonym świecie polityki.
Narobimy hałasu, bo zrobimy to, co należy.
-Zdecydowanie popieprzonym. -No to spal to wszystko.
Cholera. Przyniosłam dobry popcorn.
Dobra.
Dzień dobry.
To był ciekawy i stresujący tydzień w naszym pięknym mieście.
Wiem, że wielu z was martwi się plotkami
na temat wydarzeń w szkołach.
Ludzie u władzy mówią nam, że to mistyfikacja.
Nie wierzcie w to, co słyszycie.
To żadna mistyfikacja.
Mówię do was jako burmistrz, ale też jako matka.
Mam w domu dwie śliczne córki i nie wiem jak wy,
ale ja nie zgadzam się, żeby politycy podejmowali decyzje o tym,
co zachodzi w ciałach moich dzieci.
Wiemy, co się kiedyś działo, gdy nie informowaliśmy kobiet o tym,
co się dzieje z ich ciałami.
Wszyscy widzieliśmy lub doświadczyliśmy tego błędnego koła wstydu
oraz desperacji.
Aborcje w zaułkach, nastolatki bez pieniędzy zmuszane do rodzenia.
Ofiary gwałtu, które bały się o tym mówić.
Matki w połogu cierpiące w milczeniu.
Skończmy z ukrywaniem.
Na razie wiemy tylko jedno.
Rażenie prądem przez nastolatki to nie jest wirus.
Powiedziała ci, że to zrobi?
Lekarze odkryli nowy narząd
wzdłuż obojczyka młodych kobiet.
Pojawia się naturalnie u dziewcząt w wieku 12-19 lat,
a zdolność tę można przekazywać.
Narząd wydaje się naśladować impulsy elektryczne emitowane przez serce.
Nie wiemy, czemu to się rozwinęło.
Nie znamy przyczyn ani innych efektów.
To pytania na nadchodzące miesiące.
Świat, jaki znamy, może się na zawsze zmienić.
...wytwarzanie elektryczności...
-...podobny do liny narząd... -...tysięcy elektrocytów.
Komórki, gromadzące energię elektryczną, żeby ją uwolnić.
Dotyczy tylko dziewcząt w wieku od 12 do 19 lat.
Na szczęście jedynie dziewczyn.
To narząd, który widzieliśmy wcześniej tylko u ryb elektrycznych.
To tylko... To znaczy... Kontynuujmy.
Trzeba wspierać te dziewczyny.
Zamknąć w razie potrzeby.
Kara śmierci.
Środki uspokajające.
Stan wojenny.
Trzeba działać.
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciej Kowalski