-Hindi ako makahinga. -Malapit na tayo. Kalma.
-Kailangan niyang umupo. -Patawad. Takot siya sa eroplano.
Nauunawaan ko. Nagsimula na ang pagbaba natin. Kailangan kayong umupo.
-Huwag mo akong hawakan. -Sir.
-Mahal, tinutulungan ka lang niya. -Lumayo kayo.
Pakiusap kumalma ka.
Oh, Diyos ko. Oh, Diyos ko.
Ang alam lang natin,
nagpadala ng distress code ang piloto ng 5:48 a.m.
Nang nagsisimulang bumaba ang eroplano,
nag-divert sila para sa emergency landing, pero masyado na silang mababa.
Mahalaga ang bilang ng nasawi.
Alam ba natin ang rason?
Sa pakikipag-ugnayan sa piloto, mukhang isyung elektrikal.
Naku. Midya.
Pakipasa ang mga kontak natin sa midya. Huwag munang maglalabas ng mga pangalan.
-Gagawa tayo ng statement. -Huwag na. Ginagawa na ng mga tao ko.
-Daniel, kaya ko ito. -Alam ko, pero ang tagal mo nang gising.
Magpahinga ka. Okey? Ako na ang bahala rito.
Alagaan mo ang mga tao mo. Mahusay. Okey. Tara na.
Governor, puwedeng pahingi ng statement?
Parang sumusuporta pakinggan, pero ba't pakiramdam ko, niloloko ako?
Panloloko lang ang alam ng mga gaya ni Daniel.
Okey.
Alam mo 'yung bidyo mula sa Nigeria, ukol sa kuryente?
May mga dalagita ba sa eroplanong ito?
Dinala sa U-Dub ang mga nakaligtas. Tingnan natin.
-Hello. -Tunde, si Vin Sena ito ng CNN.
Teka. Patawad. CNN ba ang sabi mo?
Nakita namin ang footage mo na may elektronikong mga babae.
Bibilhin namin ang meron ka at kokontratahin ka pa namin sa iba pa.
Hindi ko alam ang sasabihin.
-Tunde... -Patawad. Mukhang maling numero.
Kailan ang business exam mo?
-Sa tatlong linggo. -Tatlong linggo.
-Marami ka pang oras. -Hindi.
Nag-aaral na ang mga kaedad mo.
Ikaw naman, naglilibot sa bayan at abala sa walang silbi, at ang kawawang babae...
Napilitang pumunta sa bayan. Sabi ng mga tao, aje siya.
Naiirita ka sa akin? Malaki nang lalaki sa bayan, 'di ba?
Gusto mong matulad sa tiyo mo, gusto mamatay nang maaga?
Gawin mo na ang dapat na noon mo pa ginawa.
'Yung manggagamit na 'yun, kalimutan na nga.
Tunde.
Hayaan mo nga sina Ndudi at ang pamilya niya.
Sobra na ang kahihiyang dala mo.
Huwag ngayon.
-Huwag ngayon. -Ano?
Walang mga babae.
Nakatanggap dapat ang magulang mo ng text.
Ang wirdo niyan.
Pasensiya na.
Anong ginagawa mo?
-Hoy. -Ano ba naman?
-'Di ka niya pinapasok sa bus? -Hindi.
Sabi niya, "Lahat ng babae, baba."
Nakakukuryente ang mga siko niya parang chainsaw
Mga siko?
Walang laman ang bus, tatlong batang lalaki lang.
-Usap tayo mamaya. -Okey.
-Jos. Hoy. -Hoy.
Kinakausap mo na naman si Cat?
-Alam mong meron siya? -Meron nga ba?
Nakakita ka na ba ng ipinapangalandakan ito?
-Nagsisinungaling ka. -Oh, Diyos ko. Astig.
Anong gagawin mo mamaya?
Lalabas kami ni Cat. Sa Biyernes na lang tayo magkita.
-Sige. -Hoy.
-Kumusta -Ayos ka lang?
Bumaba sana ako sa bus, pero hindi ko na alam ang nangyayari.
Hindi, baliw ang lalaking 'yun.
Iniisip ko...
Anong gagawin mo mamaya? Gusto mong lumabas?
-May usapan na kami ni Cat. Pasensiya na. -Biyernes kaya?
Sige. Oo. Nakita mo ba noong inilabas niya 'yun?
-Hindi. -Astig 'yun.
Atensiyon, South Seattle High. Suspendido ang unang klase.
Mga estudyante, magtungo sa inyong home room.
Pakibilisan.
Ayos. Upo tayo. Maupo ang lahat.
Dinig ko, kinuryente niya siya.
Pananatilihin itong bukas.
-Okey, upo na. -Wirdo lang.
May direktiba tayo mula sa opisina ng Gobernador
ukol sa usap-usapang kumakalat tungkol sa isyung
nararanasan ng ilan sa mga babae sa eskuwelahang ito.
Kaugnay ito ng biglaan at 'di maipaliwanag na paglalabas ng kuryente.
Hindi ito tungkol sa anumang pagpaparusa.
Tungkol ito sa kaligtasan ng lahat ng empleyado at estudyante.
Kaya, sa sinumang meron nito,
pakiusap, puwede bang magsabi ngayon?
Paano kung magtaas ng kamay ang sinumang may kilalang meron nito?
-Mr. Ellis, sige na. -Tapusin na natin ito.
Diyos ko.
-Meron si Taylor White. -Kalokohan 'yan.
-Punta sa harap, Taylor. -Lumabas ka rito.
Kahihiwalay namin, at ito na? Seryoso ba ito?
-Kaya ko 'yun. -Ashley, salamat.
Kaya 'yun ni Brie Diaz.
-Sabi ni Angel, nagagawa niya. -Naiinis lang siya sa 'kin.
-Kalokohan ito. -Kaya ko 'yun.
Labas.
Sina Cat Cole at Jos Cleary-Lopez, gano'n din.
Tara, mga binibini.
Iwan ang mga bag.
Snitch.
-Meron pa? -Mr... Kalokohan ito. Hindi ito puwede.
Wag siyang paalisin. Mga guwardiya.
Patigilin siya.
Sige lang. Walang makikita. Tuloy lang.
Kalokohan ito.
Dali. Kilos, kilos, kilos. Sige.
46 na pasahero, isang flight attendant.
Iyan ang bilang ng mga nakaligtas sa pagbagsak.
-'Di mo siya maitatago sa 'kin. -Naiintindihan ko.
Hindi mo naiintindihan. 12 anyos siya. Wala kang rason para 'di siya ilabas.
Gusto ko na siyang makita.
-Mr. Kelly. Kumalma lang. -Anong ginagawa rito ng feds?
-Gusto kong malaman kung saan si Makayla. -Ayos lang ang anak mo.
Ginagamot siya. Makalalabas siya pag nalaman naming hindi siya mapanganib.
Anong mapanganib?
Sabi ng mga pasahero, may kinalaman ang anak mo sa nangyari sa eroplano.
12 taong gulang lang siya, hindi terorista.
-Ayos lang ba ang lahat dito? -Pang-FBI ito, ma'am.
Ako si Margot Cleary-Lopez, ang mayora. Akala ko, pang-NTSB ang mga pagbagsak.
Maliban kung may hindi ako alam at nagkaroon ng krimen sa eroplano.
Dr. Schultz, sa operating room three. Dr. Schultz sa OR 3.
Saan ka nakaistasyon?
Sa Afghanistan.
-Salamat sa serbisyo mo, Mr... -Kelly. John Kelly.
Puwede ba tayong umupo?
-Kumusta ang braso? -Ayos lang. Okey lang ako.
-Gusto ko siyang makita, at ang mga ito... -Makayla ang pangalan niya?
-Takot na takot siguro siya ngayon. -Naiintindihan ko. May tatlo akong anak.
Wala siyang ginawang masama. Ibig kong sabihin, 'di niya intensiyong...
Ni hindi ko alam ang nangyari. Takot siyang mag-eroplano't nagpanik siya.
Mabuti siyang bata. Hindi siya mananakit.
Makinig ka. Aalamin ko ang nangyayari.
Sa ngayon, puwede bang makiusap?
Kapag nanakit ka ng isa sa mga ahente,
sigurado akong hindi mo makikita ngayon ang anak mo,
kaya kumalma ka lang hanggang sa makabalita ako.
-Puwede naman. -Talaga? Okey.
Helen, papasok ako para makita si Makayla Kelly.
Kahit tatay niya, ayaw payagan ng feds na makita siya.
Okey. Lulusutan natin sila.
Hoy. Ayos ba ang lahat?
Oo. May kilala ka ba sa U-Dub na nagtatrabaho sa pagbubukod?
May mga kailangan akong makausap at ang feds ay hindi pumapayag.
Oo, meron. Ipakakausap ko sa iyo si Tash.
Tash? Ex mo?
Sige. Ayos 'yan.
Bumangon na si Lazarus.
Hay, salamat.
Ayos lang ang lahat. Walang mananakit sa iyo rito.
-Nasaan ako? -Ito ang Sisters of Christ Convent.
Ako si Sister Maria. Anong pangalan mo?
-Eve. -Magandang pangalan.
Mga sariwa.
Pinatutubo namin dito ang pagkain,
at gumagawa kami ng sabong may damong-dagat para sa mga bayarin,
na lalong dumarami mula nang tinanggap ka namin.
Araw-araw, dumarami rito ang mga babaeng gaya mo.
Babaeng gaya ko? Anong klaseng babae 'yun?
Mga wala nang mapuntahan.
Makikilala mo rinj sila. Nasa dormitoryo sila.
Nakita namin ito sa bag mo.
-Ginalaw ninyo ang gamit ko? -Kailangan kong gawin.
Bawal dito ang droga, alak, at mga armas.
Naniniwala ka ba sa Diyos?
-Araw-araw akong nagdadasal. -Kahit ngayon?
At sumasagot sa iyo ang Ama?
Ang Ina. Oo. Palaging sumasagot.
Ang suwerte ng may ganyang pananalig.
Eve, masaya akong makilala ka.
Hindi aksidenteng nakita kita sa kalsadang 'yun.
Kaya magpahinga ka lang hanggang gusto mo, pakiusap.
Kita tayo.
Tinititigan mo lang siya nang ganyan?
Sister Veronica? Sister Veronica!
Hoy. Hindi ka pa nakakita ng seksi?
Lubha mang nakagugulat, walang ebidensiyang peke ang footage.
-Naniniwala ang iba na app 'yun. -O mga teyser. Parang teyser para sa 'kin.
Posible kayang isyung dulot ng video-gaming?
Mamaya, maririnig ang inyong tingin
at ekspertong pag-aanalisa sa penomenang ito, ang ukol sa dekuryenteng mga babae.
-Ano? -Hoy. Ikaw. Kilos.
...panoorin ang ilang linggo nang tinututukan ng mga bata,
may mga bago tayong bidyo mula sa iba-ibang bansa.
Kalokohan ba ito? Kayo ang humusga.
Baka magdulot ng 'di pagkakomportable ang sumusunod na tagpo.
Umantabay.
Diyos ko.
Salbahe.
Takbo!
Okey. Okey. Okey.
Walang tumitingin sa dahas...
Hoy, ikaw. Kaya mong gumalaw?
...o sumusuko na ang kapulisan ng US
at sinasabing baka magandang bagay ito. Ang tanga.
Meron ka nito?
Lahat tayo, meron. Karamihan pala.
Kaya tayo nandito.
Bale, lahat ay meron na? Lahat na ay espesyal?
Wala sa mga nandito ang may kaya sa kaya mong gawin.
-May mga donasyong damit. -Oo.
-Walang hahawak sa 'kin. -Kilos, kilos, kilos.
Labas na. Miting ng pamilya.
Nabalitaan naming ang mga isyung iniulat ng ilan sa inyo
tungkol sa mga daliri ninyo at kuryente,
ay kumakalat na sa buong America, at baka mas kumalat pa sa iba.
At mukhang mapanganib ang mutasyong ito.
Tingin ko, ang minalas na negosyong kaugnay ng manok,
na hindi ko na babanggitin ulit, ay nagpakita ng kinakaharap natin.
Para sa kaligtasan ng lahat. Sinasabi ko na, makakaalis na kayo.
Walang kuryente. Balik sa trabaho.
Alis na!
Tara na. Tara.
Tuwing taglagas at tag-init Kailangan ng isa pang masayang ginoo
Ihip, Liza, ihip Ihip, Liza, ihip
Kailangan ba ito?
Pag-iingat lang ito hanggang sa maresolba natin.
Ang daming sabi-sabi, wala masyadong mga sagot.
Oo nga. Bale, nagkita kayo ni Rob sa Doctors Without Borders?
Oo. Oo. Anim na buwan sa Cambodia pagkatapos ng med school.
Sabi niya, nabago ng biyaheng 'yun ang buhay at tingin niya sa medisina.
Oo, ang buhay ko rin. Nakamumulat talaga 'yun.
Okey. Nagche-check ang mga ahente kada 20 minuto, maging malay sa oras.
-Salamat ulit. -Walang anuman.
Makayla?
Kumusta. Ako si Margot. Ako ang mayora ng Seattle.
-Gusto kong makita ang tatay ko. -Nakausap ko siya. Nasa taas siya.
Ba't ayaw nilang makita ko siya? May problema ba?
Wala. Wala. Walang may problema.
Nandito lang ako para alamin ang nangyari.
Sinabi ko na sa kanilang wala akong ginawa.
Ayaw ko lang ng gumegewang na eroplano. Pakiramdam ko, mamamatay ako.
Takot din noon sa pagsakay sa eroplano ang anak kong si Jos.
May naaalala ka ba sa nangyari?
Makatutulong sa aking malinawan at para maiuwi kita.
Ang mga kamay ko.
Ilang araw ang nakaraan, sumakit sila.
Alam mo 'yung pag hinawakan mo ang damit sa dryer at nakuryente ka?
Kabado talaga ako noon sa eroplano,
kaya binigyan ako ng ama ko ng Benadryl para makatulog.
At umuga ang eroplano. Nagising ako, at natakot ako.
Ang hirap huminga't sinabihan akong magsuot ng sinturong pangkaligtasan.
Ng flight attendant?
At sumakit na naman ang mga kamay ko,
at lumapit siya para lagyan ako ng sinturong pangkaligtasan.
Biglang nasunog ang kumot.
Lahat ay sumigaw. Tuloy lang sa paglipad, at ang eroplano'y...
Pakiusap, hindi ko ginustong manakit.
-Mahal... -Hindi ko alam ang nagawa ko.
Ayos lang. Aalamin natin. Okey lang.
Okey lang.
-Puwedeng pakihingian ako ng tawad? -Kanino? Sa flight attendant?
Tingin ko, nasaktan ko siya.
Akala ko, ayaw ng batang isuot ang sinturon niya.
Pero parang hindi siya mapakali, kaya iniiwas ko siya.
Sinugurado kong hindi siya mauuntog.
Nakita mo ba? Kung paano nasunog ang kumot?
Hindi. Wala akong nakita. Ang bilis ng lahat.
Ginusto niya akong hilain, at nandito ang mga kamay niya.
At nagkaroon ng parang kuryente.
Sobrang sakit, hanggang sa mawala na lang.
Kagila-gilalas ang pakiramdam.
Hindi ko maipaliwanag. Tingin ko, ibinigay niya sa akin.
Tingin ko, pareho naming napabagsak ang eroplano.
Tara, Mayora. Tapos na.
Para lang sa mga opisyal ang kuwarto.
Diyos ko. Rob, hindi ka maniniwala sa nakita ko...
Si Josh ito. Dapat na siyang maihatid sa eskuwela.
Ano? Anong nangyayari?
Salamat sa maagang pagdating.
-Alam kong sobrang abala mo... -Jos.
-Jocelyn Cleary-Lopez. -Jos.
-Diyos ko. -Jos?
-Ma, nandito ko. -Diyos ko.
-Diyos ko. Okey ka lang, honey? -Anong nangyayari rito?
-Oo, okey lang ako. -Diyos ko.
Anong ginagawa mo? Akala ko, si Papa lang ang pupunta.
Pareho tayong nag-aalala.
Dapat tulungan tayo ng nanay mo.
Kailangan niya tayong tulungan.
Anong ginagawa mo, Joe?
Nakapunta ka sa bahay namin, naghapunan. Kriminal ang trato mo sa mga bata?
Anong problema? May sakit ka? Nawalan ka na ng pagpapakatao?
-Kailangan silang asikasuhin. -Diyos ko.
Tanggalin mo ang mga bagay na iyan, o itatali ko sila sa leeg mo.
-Narinig mo ako? Narinig mo? -Oo.
Kapag 'di kasama ng mga babaeng ito ang magulang nila sa tahanan sa isang oras,
may malaki kang problema.
-Oo. -Magiging ayos ito, 'di ba?
Okey.
Alam kong kaya ng ibang babae, gaya ng paglayon dito o higit na pagkontrol.
Alam nila ang tatamaan, pati ang labis na kagustuhang makatama.
-Okey. -Pero ang akin...
Hindi ganyan ang akin.
Okey. Paano ang sa iyo?
-Kita mo? -Hoy. Hoy.
Ito?
Alam mo, kalokohan talaga ang nangyayari rito.
Hindi maganda ang lagay mo. Muntik ka nang mamatay sa kalsada.
Alam mo? Kailangan mong magpatingin sa doktor.
Pero may bagyo sa Biyernes, kaya dapat paglipas na lang ng bagyo.
Wala munang maglalabas-pasok.
Puwede ba akong umalis?
Kung makaalis ka ng hapon. Pagkatapos, kailangang isara ito.
Dumaan ka sa opisina at magsagot ng mga papeles.
-Dapat nakatala ang lahat ng babae. -Naku. Walang papeles-papeles.
-Pagkuha ko ng sapatos, aalis na ako. -Ayos iyan sa atin.
Wala ka namang makikita.
May pangako ng pagkamasinop.
Sister Monica, patron ng mga pasaway na bata.
Upo, Eve. Ayaw ko ng gulo.
Walang pulis. Usapan lang.
Mukhang masungit si Sister Veronica, pero pangako, mabait siya.
Marami siyang nagawang magaganda.
MGA REBELDENG MADRE, NAGTIPON SA CAROLINA COAST
A.I.D.S.: PANANALIKSIK ANG KAILANGAN. HINDI ISTERISMO!
KARAPATANG PANTAO SA LESBIYANA AT BAKLA
Parang 'di maka-Katoliko.
Hindi nga. Mga madre kami sa puso namin.
Mga magkakapatid kami sa puso namin, pero hindi sa simbahan.
Noong mas bata ako, nagdesisyon akong magpakatotoo.
Sinabi ko sa pamilya kong ito ako.
"Babae ako, hindi ang lalaking nakilala ng iba."
Itinakwil ako.
Nawalan ng pamilya. Nawalan ng trabaho.
Naging palaboy ako,
at natagpuan ako ni Veronica,
at ginabayan niya ako.
Pero naging ekskomunikado siya kapalit ng kabutihan niya.
Lahat ng babae rito, mga itinakwil,
nakikipaglaban para sa hustisya, para sa mga mahihina.
Kung kakampi siya ng mga tao, bakit siya laban sa kuryente?
Rebolusyonaryo si Veronica,
pero ang kuryenteng ito'y krisis sa pananalig.
At nag-aalala siya. Alam niyang may pagbabago sa bawat nangyayari.
Magpasensiya lang at manatili.
Mga rebeldeng madre at pasaway na mga dalagita.
Kita mo na? Sabi sa 'yo, nababagay ka kung saan.
Posible nga ba?
Baka nalilipat. Baka nakahawak siya ng kung ano o kung sinuman.
Virus ba ang pinag-uusapan natin? Ano ba?
Pino-post ng mga bata, ang sabi ng lahat, kalokohan.
May sunog at pagkawala ng kuryente. Binalaan ko si Dandon.
Alam ko.
Naku, Hindi ako makapaniwalang nangyayari ito sa kanya.
Magiging ayos din siya.
Hindi. 'Yung babae sa eroplano, kinulong siyang gaya sa ET running tests.
Hindi okey na gagawing lab rat ang anak namin.
-Parang hindi naman ganyan. -Paano mo nasabi?
Kung may 15 sa hay iskul, simulan diyan ang datos,
at lalabas na may daan-daan o libo-libong mga babaeng ganito.
Kailangan niya ng saklolo at dapat na tahimik tayo.
Puwede mong kontakin ang therapist ni Matty noong tag-init?
-Anong pangalan? Doktor... -Sasabihin ko kay Helen bago makalabas.
-Paano makakalabas? -Hindi puwedeng sikreto lang ito, Rob.
-Magiging politikal ito. -Huwag mong gawin 'yan.
Ano?
'Wag mong gamitin ang boses ng Alkalde ng Seattle.
-Hindi ako ang kaaway. -Seryoso, pinoproblema mo ang tono ko?
-Iyan ang gusto mong gawin? -Hindi iyan ang punto ko.
-Salamat. -Hoy.
Ang electric eel ay kakaibang hayop
na kayang maglabas ng nakamamatay na kuryente.
-Nawawala mong kapamilya. -Sa kabila ng tawag na "eel..."
-Akin na 'yan. Nanonood ako. -Kawawang Mama at Papa.
Parang nagka-STD mula sa isda ang paborito nilang anak.
-Anong STD? -Akin na 'yan.
-Matty. -Anong ginagawa mo?
Bitawan mo ako.
-Ano 'yun? -Matty. Okey ka lang ba?
Jos. Anong nangyayari?
Hindi ko sinasadya. Aksidente. Gusto ko sanang kunin ang remote.
Matty. Hayaan mong makita ko siya.
Patingin. Titingnan ko.
-Ayos ba siya? -Anong nangyari sa mata niya?
Margot, pasabi kay Frank na ihanda ang kotse. Kailangan siyang maospital.
-Aksidente lang. Aksidente ito. -Magiging okey din.
Magiging okey din. Kalma.
Sige na, Ndudi.
-Anong ginagawa mo rito? -Hoy. Gusto ko lang makipag-usap.
-Pakiusap, pakiusap... -Di ako makakapunta.
Wala ka dapat dito. Kapag nakita tayong magkasama ng lola ko, lagot tayo.
Alam ko. Ano lang...
Ndudi, patawad. Pasensiya na.
-Pasensiya na. Ano lang... -Ano lang?
Ano lang... Kailangan kitang makita.
Nag-alok ng trabaho sa 'kin ang CNN.
-Teka. Ndudi... -Galit ako sa iyo.
Tunde, kuwento ko ito. Ako ang nakahanap.
Ni ayaw mong pumunta.
Pinagloloko mo si Adunola.
Gawa-gawa ng walang kuwentang usapan tungkol sa iba.
At ipinapakalat mo pa
sa Internet ang mukha ko.
Ngayon, nandito ka, humihingi ng payo.
-Dahil tingin mo, nakikipaglokohan ako? -Hindi, Ndudi.
Payo lang. Gawin mo ang bagay na pinaniniwalaan mo kahit minsan.
Magpakalalaki ka, Tunde.
Ndudi, hindi ko alam ang gusto kong gawin.
Hindi ko problema 'yan.
Ndudi.
Ndudi. Pumasok ka.
Anong ginagawa mo rito nang gabing-gabi?
Ngayon, sige na.
Aalis ka lang? Mawawala sa katinuan sina Mama at Papa.
Minsanang oportunidad ito.
Tinawagan ako ng CNN. Gusto nila ang estilo ng pag-uulat ko.
Pag-uulat? Kumukuha ka lang ng mga video selfie.
Nakakausap ko ang mga taong hindi kaya ng ibang tagaulat, nakapupunta sa bawal sila.
Hindi ka papayagan ni Papa na bumalik sa bahay na ito.
Binabalewala mo ang eskuwela't iba pa.
Mga bagay na gusto niya para sa 'kin. Paano ako?
Tama si Ndudi. Kailangan kong tumayo sa sarili kong paa.
Sinasayang ko ang buhay ko rito.
Nagsasayang ng oras sa pag-aaral sa hindi ako interesado.
Sa trabahong hindi ko matagalan, sa mga babaeng wala akong pakialam.
Naiintindihan ko ang karamihan sa sinasabi mo. Pero, mga babae?
-Okey naman sila. -Dami, kumakalat ang kapangyarihang ito.
Mababago nito ang Nigeria,
pati buong mundo, sa mga aspektong hindi inaasahan.
Grabe ito. Dami, ipinapakita ni Allah ang landas ko.
Ito ang tadhana ko.
-Ang lapit. -Hoy, Jos.
PAKITINGNAN ANG MGA SUSO NAMIN
Gusto mo ba ang mga suso ko?
Alam mo naman ang mga kapatid natin. Laging nag-aaway.
Okey, bahala ka.
Oo, alam ko, alam ko.
Mahal, may resulta na mula sa doktor.
Magandang balita. Malakas ang mga repleks niya.
Nagsara agad ang talukap niya, kaya sa balat lang ang pinsala.
-Mabuti naman. -Pero... May narinig akong "pero."
Ayos lang ang mata niya,
pero dapat kumonsulta sa plastic surgeon para sa kumpirmasyon.
Baka may nagpeklat.
Naku.
-Okey. Maraming salamat. -Salamat.
Dr. Stevens sa ICU, pakiusap.
Okey lang. Magiging ayos din.
Marami nang nagagawa ang skin grafts sa ngayon.
-Seryoso, aayos ang lagay niya. -Oo.
Mahal, teka. Babalik ako. Tash, kumusta?
-Kumusta. -Kumusta? Ang tagal na rin.
Oo. Ayos 'yang porma mo.
Hindi mo sinadya.
-Alam kong aksidente. -Tama na.
Tama na ang alin?
Tama na sa pagpapanggap na malapit tayo at isa kang dakilang ina.
Hindi ako nagpapanggap.
Ngayon tayo pinakamatagal na nagsama sa isang taon.
Dahil lang istorbo ako sa perpekto mong buhay.
Jos, hindi iyan totoo. Mahal kita.
Patawad at lagi akong wala.
Akala ko, ayaw mo akong kasama.
Ano?
Diyos ko. Bakit ako ang paksa niya?
Jos. Tara. Maghanap tayo ng sagot.
Mahal, ayos lang siya. Dose-dosena ang ginagawa nilang ganito sa isang araw.
Jos, huwag gagalaw, okey?
-Ma? Pa! -Ilabas na siya.
Ma!
-Puwede mong gawin ulit? -Oo.
-Bale, ayos lang ba siya? -Panoorin mo ito.
-Anong tinitingnan ko? -Nakita mo?
Hindi sa mga kamay nila galing. Dito nanggagaling.
Narinig ko sa mga katrabaho sa buong bansa. Hindi ko nakita.
May kaunting kaso, mga babaeng nagkapeklat mula sa sunog.
Okey. Bale, nagkakuryente si Jos nang pumasok siya sa pang-scan.
Nagloko ang makina, pero nagkaroon nitong maganda't klarong larawan.
Nagitgit na tisyu ng kalamnan, at nasa cervical spinal nerves
dito sa bandang ito, iyan at iyan.
Pacemaker cells ba iyan, gaya sa sinoatrial node?
-Kaya may kuryenteng pumipintig. -Na ang ibig sabihin.
-Lamang loob 'yan. -Bagong lamang loob ito.
Oo. Isang nakalilikha ng kuryente.
Aba, nakakaloko iyan.
Hindi, hindi naman. 'Yung puso, mata, utak, lahat ay nakalilikha ng kuryente.
-Hindi gaya ng ibang parte, 'yan lang siya -Saan ito nagmula?
Kung sa isang babae, masasabing mutasyon lang.
Nagbabago talaga ang kalikasan, alam ko 'yan, pero daan-daan at libo-libong taon.
Baka ito'y genetic switch na nagkandaloko.
Bagay na nariyan lang, hindi napapansin, at bigla itong...
Pero bakit magkakagayon?
Dahil dapat sa paligid, hindi ba?
-Polusyon, kontaminadong lupa, istresor. -Pananatiling buhay.
Oo.
Oh, Diyos ko. Aber, sandali.
Sinasabi mong ginawa natin ito sa mga babae
o nadebelop nila dahil kailangan nila.
Kumusta. Ito ang pribadong linya ni Dan. Mag-iwan ng mensahe o sa kalihim ko.
Ano ba, Margot? Alam mo ba kung anong oras na?
Pangingikil ito.
Isang organ. May nabubuong bagong organ sa mga babae.
Lumalaki. 'Yung kuryente, mga sunog, 'yung pagbagsak ng eroplano.
Wala tayong ginawa. Dapat ay pinaglaanan natin ng pondo.
-Kumalma ka, okey? Hinga. -Huwag mo akong pakalmahin.
Baka nakahahawa ito.
Paano makahahawa? Sabi mo, ebolusyon ito.
Okey, 'yung babae sa eroplano, si Makayla Kelly,
nailipat niya sa flight attendant.
Paano mo nalaman?
Maliban kung nakialam ka sa imbestigasyon ng FBI.
Siraulo ka. Alam mo ito at itinago mo sa akin?
Itinago mo rin sa publiko?
Wala akong obligasyong magbahagi ng kumpidensiyal na impormasyon.
Ginawang kumpidensiyal nino?
Maraming tao sa Washington, mga mas matatalino sa atin,
nag-aayos ng mga bagay.
Walang may gustong kumilos nang hindi handa o magpapanik ng iba.
Maghintay tayo ng mga kasagutan.
Hindi. Nasa gitna ka ng pagkalap ng pondo para sa kampanya mo sa Senado,
at baka masira nito ang tsansa mong manalo.
Daniel, mas malaki ito kaysa sa anumang kampanya.
Kailangan nating ihanda ang mga magulang at ang mga dalagita.
Kailangan nilang malaman ang nangyayari.
Alam mo ang ginawa nila sa messenger? Tanda mo ang nangyari sa COVID?
Hindi ko gagawing target ng madla ang mukha ko.
Hintayin natin ang aksiyon ng DC.
Sa ngayon, huwag tayong magpanik at magpadala sa emosyon.
Gustong-gusto mong nasa harap ng kamera at magpakilala bilang bayani.
Pero sa pagiging kumportableng espasyo,
sa pagtulong sa mga taong hindi makadama ng kabaliwan at pag-iisa,
duwag ka.
Huwag mo itong sirain, Margot.
-Seryoso ako. -Talaga? Ako rin.
-Kalokohan lang iyan. -Kalokohan.
Pekeng balita.
Nangangalap pa ng impormasyon, pero tingin namin, pekeng balita.
Husto na. Salamat.
Salamat.
-Handa ka na? -Ikaw ba?
Patawad at kailangan mong gawin ito sa kabila ng sipag mo.
Ito ang ipinangako mo nang sinimulan nating lakbayin ang landas na ito.
Ikaw at ako sa nakalolokong mundo ng politika.
Magiging astig tayo dahil gagawin natin ang tama.
-Wala na talaga. -Wasakin na.
Naku. Ang dami kong baong popcorn.
Okey.
Magandang umaga.
Ang daming nangyayari at nakaloloko itong magandang siyudad natin.
Alam kong maraming nag-aalala tungkol sa mga usap-usapan,
sa mga nangyayari sa mga eskuwela.
Parang lahat ng nasa kapangyarihan, sinasabing kalokohan ang mga bagay.
Huwag tanggapin ang ebidensiyang mula sa mata at tainga.
Hindi ito pekeng balita.
Nandito ako para kausapin ka bilang mayora. Bilang magulang din.
May dalawa akong anak na babae, ewan kung ikaw rin,
pero hindi okey sa akin 'yung mga politiko ang nagdedesisyon
ukol sa dapat mangyari sa katawan ng mga anak ko.
Noon, nakita na natin ang nangyayari 'pag hindi ganap na ipinapaalam sa mga babae
ang nangyayari sa katawan nila.
Nakita at naramdaman na natin ang siklo ng kahihiyan
at desperasyon.
Mga tagong aborsiyon, mga hikahos na mga dalagitang pinapaanak.
Mga biktima ng panggagahasang takot magsalita,
at mga inang kapapanganak na tahimik na nagdurusa.
Husto na sa pagtatago ng impormasyon.
Ito pa lang ang alam natin.
Hindi virus ang elektrikal na kondisyong nakita sa ilang mga dalagita.
Sinabi ba niya sa iyong gagawin niya ito?
Nadiskubre ng mga doktor ang presensiya ng bagong organ
sa balagat ng mga dalagita.
Karaniwang nakikita sa mga babaeng 12 hanggang 19 ang edad,
at mukhang nalilipat ang kondisyong ito.
Mukhang katulad sa elektrikal na gawain ng puso ang galaw ng organg ito.
Hindi pa alam kung paano ito nabuo.
Hindi pa natin alam ang layon o tindi ng kapangyarihang ito.
Ito ang mga tanong na sama-sama nating haharapin sa mga susunod na buwan.
Baka magbago ang mundong kilala natin.
...lumilikha ng kuryente...
-...organg mukhang taling... -...libo-libong electrolytes.
Cells na nakabubuo ng kuryente at nailalabas nito.
Apektado ang mga dalagitang 12 hanggang 19 ang edad.
Mga babae lang, buti na lang.
Organ ito na sa electric fish pa lang nakikita.
Ano lang... Ibig kong sabihin... Tuloy lang.
Mahalagang masuportahan ang mga babaeng ito.
Maikulong kung kailangan.
Mabigyan ng karampatang parusa.
Mga tranquilizer.
Pagpapatupad ng batas militar.
Kailangan nating kumilos.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mary Antonette M. Ramos
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay