Merhaba.
Uyan.
Yıl dönümümüz kutlu olsun.
Kutlu olsun. Saat kaç?
Erken. Kusura bakma. İşe gitmeden koşu yapayım dedim.
Evet, çok terlemişsin.
Feci yoğun bir gün olacak.
Gitmeden yüz yüze söylemek istedim.
Seni seviyorum.
-Bu gece şarap içeceğiz. -Öyle mi?
Yetişkin muhabbetleri yapacağız. İşten, çocuklardan bahsetmeyeceğiz.
Çok şükür.
Sonra da sevişeceğiz.
Ne yapacağız?
Tamam. Çocukları defederim, sonra da kişisel bakım yaparım.
Planına bayıldım ama sana daha çok bayılıyorum.
-Ne? -Tanrım.
-Nasıl yani? -Ne oluyor ya?
-Ne oluyor? -Alarm!
Jos, ne oldu? Tanrım! İyi misin?
Dokunma bana.
Tamam, hallettim. Dikkat. Geri çekil tatlım.
Alarmı duyduk. Yangın mı var?
-Artık yok. -İyiyiz. Sağ ol Frank.
Ev neden çığlık atıyor?
Jos yakmaya çalıştı.
-Öfkeli genç kız hormonları. -Kes Matty!
Tamam, yeter. Sorun yok. Kontrolümüz altında.
Hazırlanın. Geç kaldık.
-Nasıl sorun yok? Ortam Çernobil'e döndü. -Abartma Matty.
-Jos, ne oldu öyle? -Bilmem.
-Hola! İngilizce konuşsak? -Tatlım, ayıp ama. Kaç yıldır evliyiz.
Yirmi yılda tek kelime öğrenemedin. Rosetta Stone bile aldım.
Vakti yok. Bebekleri öpmekle ve kurdele kesmekle meşgul.
Jos, yapma ama. Annenle öyle konuşamazsın.
Bana bak. Ne oluyor sana?
Helen arıyor. Pardon.
-Tabii. -Pardon.
Olsun hayatım.
-Umarım önemlidir. -Dünya cayır cayır yanıyor yahu.
Seni bekliyoruz. Hemen gel.
Acil servislerin yıllık fazla mesai bütçesi tükeniyor.
Paralı birinden yardım istemeliyiz.
-Valiyle görüşme ayarla. Başka? -Puget Sound Enerji.
Kesintiler, patlayan trafo ve sigortalar. Ekipman arızası değilmiş.
Bunu başka bir firmaya doğrulatalım lütfen.
Beacon Hill'de bir aile restoranında da yangın çıkmış.
Şef kontrol altında diyor ama bir apartmana yayılmış.
Üç ölü, birçok kişi de hâlâ kayıp.
Faili yine bir genç kız. Aile kaza olduğu konusunda ısrarcı.
Babası elinden ateş çıkardığını öne sürüyor. Tam olarak öyle demiş.
Beacon Hill'de genelde Çinli göçmenler var.
Çeviride bir hata falan olabilir mi?
Olabilir.
-Mandarin biliyor musun? -Kantonca da. Bakarım.
Tamam, göreyim seni. Siz var ya, müthişsiniz. Sağ olun.
Herkes görevini biliyor, değil mi?
Bu hafta 12'nci yangın mı bu?
Neler oluyor?
Genç kızlar otu boku yakıyor, öyle mi?
Şaşırmadım. Büyüdükleri şu dünyaya baksana.
Evet. Keşke ben de bazen bir şeyleri yakabilsem.
Yangınlar, kızlar, elektrik kesintileri. Sence bir şekilde bağlantılılar mı?
Araştıracağım.
Selam Jos. Çok üzgünüm...
Annem. Neden normal bir insan gibi mesaj atmıyor?
Kızların yaptığı şu tuhaf elektrik olayını duydun mu?
Evet, bir şeyler duydum. Neden? Sen ne duydun?
-Sebebi buymuş diye duydum. -Mesajlaşmak mı?
Hayır. Kızların kendi kendilerine şey yapmaları işte. Vibratörle.
Peki. Onu daha duymamıştım. Neyse, Dünya Medeniyetleri sınavım var.
Sonra görüşürüz, tamam mı? Selam Quinn. Cat nerede?
Sınavdan kaytarıyordur. Çalıştın mı?
Eh işte. Ne bileyim, koca bir bölüm sırf Fransız Devrimi üzerine.
-Hayatta ne işime yarayacak ki? -Değil mi ya? Kesin kalacağım.
-Bak işte. Sınav mınav yok. -İnanmıyorum. Süper!
Hadi, hadi.
Selam.
Bu Rob Lopez. Deneme tedavilerinden sorumlu.
Memnun oldum.
Sakıncası yoksa Dr. Lopez kolundaki izlere bakacak Sara.
Tabii.
E, iyi misin Sara?
-Evet. -Güzel.
Yaşadığın sıkıntılara üzüldüm.
Ama bence düzeltemeyeceğimiz bir şey değil, tamam mı?
Bak, biliyorum.
Benim de iki kızım var. Onlar da stres yapıyor, biliyorum.
Her konuda. Pekâlâ, bakabilir miyim?
Pekâlâ.
Tamam.
Küçücük bedenine çok fazla ilaç giriyor.
Sara şiddetli duygularla boğuşuyor.
-Özellikle sinirlenince. -Anladım.
Aralıklı Patlayıcı Bozukluk teşhisi mi kondu?
Evet, birkaç yıl öncesine dek Sara'nın böyle sorunları yoktu.
-Bir şey mi oldu? -Bildiğimiz kadarıyla hayır.
Kâbus gibi ergenlik yıllarıyla çakıştı sadece.
İnanın, çok iyi bilirim. O yaşlarda bir kızım var.
Benimki 17 yaşında. Hisleri hakkında konuştuğunuzda ne diyor?
Konuşmak mı? Sarah konuşmaz. Bağırır.
Benden nefret ediyor. Herkesten nefret ediyor.
Çok üzüldüm. Buyurun.
İlaçlara bakalım. Depakote, Tegretol, Topamax, Abilify,
Risperdal, PRN fenobarbital...
Evet, her şeyi denedik.
İzlerin sebebi bu zaten, değil mi? Tüm o ilaçlar.
Yan etkileri ve reaksiyonlar onlardan kaynaklanıyor.
Bu ilaçların hiçbiri, birleşseler bile
buna sebep olamazlar.
Üzgünüm ama bu yara izleri gayet belirli bir şekle sahip.
Buna Lichtenberg figürü denir. Yalnızca elektrik çarpmasıyla oluşur.
Yakınlarda elektroşoka maruz kaldı mı? Bilmediğiniz bir kaza olabilir mi?
Hayır. Yani sanmıyorum.
Öyle bir şey olsa bana söylerdi, değil mi?
Kellie, üzgünüm. Hassas bir konu ama sormak zorundayım.
Onu inciten biri olmadığına emin misin?
Hayır. Bildiğim kadarıyla yok.
Sadece kavgalar. Oyun sırasında olan normal şeyler.
Kızlarla. Diğer kızlarla.
Anladım.
Karpatya'da sokaklar yanıyor.
Bu yangınlar kaza değil, vandalizm ve anarşizm eylemleridir.
Suçluların cezası
idam olacaktır.
Bunlar sadece genç kız değil, teröristtir.
Görevine bağlı bir başkan olarak asayişi sağlayacağım. Tanrı yardım etsin.
Siktirin gidin.
SPOR HABERLERİ 1999
Bu yıl, 1999'un ekim ayında
JİMNASTİK ÜSTÜN YETENEK ENSTİTÜSÜ
dünyanın 71 ülkesinden en iyi jimnastikçiler
Çin'in Tientsin şehrinde toplanarak
büyük ödül yolundaki mücadeleye başlayacak.
Sidney Olimpiyatları altın madalyası.
Ama önce ulusal müsabakalar var.
Karpatya'da şaşırtıcı bir parlak yetenek doğuyor.
Her şey denemelerdeki performansıma bağlı. Kolayca kazanacağımdan eminim.
İki yaşından beri eğitim görüyorum.
En iyi olmak istiyorum. Ülkemi gururlandırmak istiyorum.
Kız kardeşim Zoia'yı da.
-Ya anneni? -Tabii.
Şimdiden Karpatya basınının sevgilisi
ama Tientsin takımına girip giremeyeceği merak konusu.
Adını tekrarlar mısın lütfen?
Adım Tatiana Donici ve 15 yaşındayım.
Kestik.
Buraya gelmen büyük yüzsüzlük.
-Babam seni öldürecek. -Peki o nasıl?
Sence nasıl olabilir Tunde?
Lütfen.
-Tanrım. -Sağ ol.
Bitti. Sağ olun beyefendi.
Yüzüme bak.
Ndudi?
Yüzüme bak.
Başım o kadar dertte ki.
-Özür dilerim. -Babam şeytan çıkarttırmak istiyor.
Ailesi ziyaretçileri yasakladı.
Sana ne olduğunu öğreneceğim.
Bu şeyin ne olduğunu.
O şerefsiz bunu hak etti.
Göklerdeki Babamız...
Tanrı Baban bugüne dek senin için ne yaptı?
Kimse seni kurtarmaya gelmedi.
Doğduğun andan beri
bu dünya seni itip kakmaktan başka bir şey yapmadı.
Artık kibarlığı bırak.
Ve ihtiyacın olanı al.
Clyde iyi bir adamdı.
Önce Ruh Baptist Kilisesi'nde yıllarca hizmet verdi.
Böyle ölmeyi hak etmedi.
ŞÜPHELİ ÖLÜM SONRASI GENÇ KIZ KAÇTI
-Polis doğruladı... -Başka soru yok.
...cinayetin baş şüphelisi 17 yaşındaki Allison Montgomery.
Çok tehlikeli olduğundan dolayı
kimsenin ona yaklaşmaması istendi.
Pardon.
MONKE VE OĞULLARI
-Birazdan kapatıyoruz. -Sen yeni misin?
Babamı görmeye geldim. Bernie Monke'un kızıyım.
-Çekil. -Onu içeri sokamazsın.
-Selam! -Bir saniye, hemen geliyorum.
-Dışarıdaki herif kim lan? -Üst katta, sağda.
Aradığınız kişi orada hanımefendi. Bu nasıl?
-Polis annemle ilgili ne dedi? -Hop!
-Böyle gelemezsin. Çalışıyoruz. -Bana bırak.
-Nasılsın? -Annemin katilini bulmak istiyorum.
-Yüzlerini gördüm. Yardım edebilirim. -Rox, beni dinle.
Olanlar için çok üzgünüm. Özlediğini biliyorum. Hepimiz özlüyoruz.
Ama Ricky haklı. Burası bir işletme. Aşağıda müşterilerimiz var.
Senin işlerin yüzünden mi öldü? İntikam için peşindeler miydi?
Hayır. Ters giden bir soygun olduğunu düşünüyorlar.
Aptal herifler yanlış eve denk gelmiş.
"Kız burada olmayacaktı." dediler.
Beni tanıyormuş gibi.
Belki de evi gözetliyorlardı. Gidip geldiğini görmüşlerdir.
Bak ne diyeceğim. Araştıracağız. Tamam mı? Söz veriyorum.
Geberecekler. Sen onları gebertirken göreceğim.
Gebertmek falan yok. Bu işi polisle hallediyorum.
-Usulüne uygun soruşturma yapılıyor. -Polise ne zamandır güveniyorsun?
Ben kahrolmuyor muyum sanıyorsun? Anneni sevmiştim.
Her şeyle ilgileniyorum ama dikkatli olmalıyız.
Her yer polis kaynıyor.
Aptalca bir şey yapayım deme küçük hanım.
Duydun mu beni?
Pekâlâ. Gitme vakti.
Terry, Roxy'yi uğurla.
Demek istediğim bu.
Biliyorum. Çarşamba arayacağım dedi, ben de oturdum, bekliyorum.
Bilmiyorum Caitlyn. Neden bu adam değişecek sanıyorum?
Nasıl bir çocukluk travması yaşamışım ki bu it herifi başımdan atamıyorum?
Tanrım. Neyse, kapatıyorum. Tamam. Yedi buçukta.
-Bunu rehin bırakacaktım. -Bakalım.
-Bu bir şeyin parçası mıydı? -Bir kolyenin.
Kolyenin, öyle mi?
Bakalım. Üstünde çizikler var.
100 dolar veririm.
-O hakiki yakut. -Ben de 100 dolar veririm dedim.
Yılan balığını hatırla.
Avını doğruca ağzına yönlendiriyordu.
Yok, hayır. Uyuşturucu bağımlısına para verecek değilim.
-Öyle değil... -Öylesin!
Özür dilerim. Başım dönüyor. Kan bağışlıyorum da.
-Ne yapıyorsun? -Kan. Yarım litresi 50 dolar.
-Sonra kurabiye yemeyi unuttum. -Hay aksi. Tamam.
-Otur şuraya. Otur. -Emin misiniz?
Eminim tabii. Kır kıçını da otur şuraya.
-İçecek bir şey verebilir misiniz lütfen? -Tabii. Hayret bir şey.
NOEL'E ÖZEL!
Sahip olduğun şey her silahtan bin kat iyi.
-Göreceksin. -Al güzelim. Meyve suyu iç.
Kurabiye?
Vay canına.
Birazdan geliyorum Billy.
Öylesine bakıyorum.
Böyle hakiki bir yakut daha fazla eder herhâlde.
150 dolar.
Teşekkür ederim.
Senin yüzünden beni deli sanacaklar.
Gitmen gereken yere varmana yardım ediyorum.
-Neresiymiş orası? -Görünce anlarsın.
Öyle olsun bakalım.
Anlat.
Ndudi nasıl bir belaya bulaştı? Kıza cadı diyorlar.
-Cadı değil, biliyorsun. -Sen onu babasına anlat.
Artık seni anlamıyorum.
Juju tehlikeli, biliyorsun. Niye böyle işlere bulaşıyorsun?
Düşünmeden yaptım.
Bir haberin peşine düşmüştüm.
-Özür dilerim. -Bunu telafi etmelisin.
Kız kardeşine sakın bundan bahsedeyim deme.
Aklına böyle şeyler girmesin.
Duydun mu beni?
Sorun yok.
VİDEO YÜKLEMEK İÇİN SÜRÜKLEYİP BIRAKIN ELEKTRİKLİ KIZLAR????
LÜTFEN YARDIM EDİN!! BUNUN NE OLDUĞUNU BİLEN VAR MI?
Bir stajyerimiz bulmuş. Nijerya'dan bir çocuk paylaşmış.
Tunde Ojo. 12 takipçisi olan bir vlogger.
Snapchat'i olan herkes bunu yapabilir, değil mi?
-Filtre falandır. -Amma gerçekçi duruyor.
Yorumları bir görsen.
Aynısını yaşadıklarını söyleyen çocuklarla dolu.
Ya da bunu daha önce gördüklerini. Ellerinden elektrik çıktığını.
-Hepsi genç kızlar mı? -Öyle gördüm, evet.
-Vali Dandon'dan haber var mı? -Bütün gün toplantıdaydı.
Yalan dolan. Senato kampanyası için para topluyor.
Bu akşam malikânesinde bağışçılarla bir etkinliği varmış, asistanı söyledi.
Siktir!
Yıl dönümümde sıçtığımın Olympia'sına gideceğim anlaşılan.
Rob'u arayıp gecikeceğimi söyler misin?
-Tabii. Senden bir ricam var. -Peki Mary Poppins. Bunlar ne?
Dandon'da basın vardır diye. Bu topuklulara olumsuz yorum geldi.
-Çok pahalılarmış. -Bu topuklular mı?
"Daha azimli" görünmem gerektiğini söylediğin için 800 dolar bayıldığım hani?
Üzgünüm. İlerici seçmenlerin günü gününü tutmuyor.
Fena değiller.
Pekâlâ.
-Acıtıyor. -O paraya bu kadar herhâlde.
Vali Dandon 1000 dolarlık Ferragamo giyiyor.
Kimse bir şey demiyor. Ayakkabıma takanlar kendi hayatına baksın.
Dünya Medeniyetleri sınavı nasıl geçti?
-İdare eder. -Sadece "idare eder" mi?
-Evet. -Peki.
Hazır mısın Jos?
İşte havalı bir giriş Ne kibarım bak
Söyle annene, babana Çek bir telgraf
Energizer gibiyim Uzun ömürlüyüm yani
Bizim tayfa zırvalamaz Dimdik dururuz ayakta
Evet, evet.
Ah be, senin yaşındayken böyle müzikler dinlerdim.
O zamanlar çok havalı gelirdi. Ah be!
Bir ara sen de dinle. Belki hoşuna gider.
Hem eğlencelilerdi hem de toplumsal bilince sahiplerdi.
Duyar olayı daha yokken bunlar duyarlıydı.
Hele o sample'lar! Ah, tam bir olaydı. Dünya müziği kullanırlardı.
Caz! Şimdi herkes sample kullanıyor ama o zamanlar...
Tamam, anladım. Demode babayım. Çenemi kapatıp süreceğim.
Ha siktir!
Ne oluyor lan?
-Siktir ya. İyi misin tatlım? -İyiyim.
O neydi öyle?
Bilmiyorum. Statik elektrik falan herhâlde.
Jos, mikrodalgada olan şey mi bu?
-Jos? -Hayır.
-Söyleyebilirsin. -Hayır.
Hayret bir şey! Belki teybin eskimiştir, aptal müziklerin gibi.
Jos.
İğne battı, canımı yaktı, tombul kuş, arabaya koş. İğne battı, canımı yaktı,
tombul kuş, arabaya koş. İğne battı, canımı yaktı, tombul kuş, arabaya koş.
İyi misin?
-Sorun ne? -Marş basmıyor.
-Bakabilir miyim? -Biri geliyor.
Yine seni hafife alan bir adam. Senlik bir şey yok, ilerle.
-Nereye? -Aşevine.
Susun, herkese her şeyi söylemeyin.
Arabaların arasında büyüdüm. Babam tamirci.
Arka cebinde buji kablosu var mı?
Olabilir.
-Sen böyle bir başına nereden çıktın? -Otobüsümü kaçırdım.
Bana yardım edebilirsin aslında.
Marş basınca gaz teli hareket ediyor mu söyle.
Hazır mısın?
-Olmadı mı? -Tekrar dene.
Tekrar.
-Büyücü mü? -Oldu mu?
-Cadı. -Tekrar.
-Kızlardan büyücü olmaz. -Kızlardan her şey olur.
Bir kez daha.
Ne yaptın?
-Sakin ol. Nefes al. -Onu yaktı!
-Babacığım. -Ne oluyor?
-Canımı yaktı. -Çocuklarımdan uzak dur.
-Kızgın motora dokundu. -Kızlarımdan uzak dur.
-Dokunma bana. -Babacığım.
Siktir.
-Arabaya binin. -Babacığım.
İyi misin?
-Babacığım. -Tamam kızlar. Yok bir şey.
Beni dinlemezsen olacağı bu.
Hey!
Kahretsin be! Ne yaptın sen? Bisiklet binmeyi bile beceremiyor musun?
Aptal kız. Ne oluyor lan?
-Seni kesip duruyor. -Sen sürekli baktığın içindir.
-Yanına gitsene. -Hayatta olmaz.
Neden? Niye korkuyorsun?
Brie Diaz'la birlikteydi. Bende öyle numaralar yok.
Jos, hadi. Yarışma değil bu. Yanına git...
Kes şunu. Hayret bir şey.
Bir hafta önce hayatım on üzerinden dörttü.
-Şimdiyse yedi falan. -Yedi mi?
Ota boka elektrik veriyoruz.
Bir şeyleri patlatıyoruz. Ne yedisi kızım? Hayır. On.
Babalar gibi on.
-Margot. -Daniel.
-Geç oldu. -Çalışanlarım seni aradı. Defalarca.
-Sağ ol. -Çalışma odasında konuşalım.
Tabii.
Millet, bu Belediye Başkanı Margot Cleary-Lopez.
-Böldüm, kusura bakmayın. -Çıkıyor musun yoksa o da mı katılacak?
Beş dakika mola. Uzun sürmez.
Her şey boka sarmışken poker gecesi düzenlediğine inanamıyorum.
Evet.
Konut girişimini, okuryazarlık programını finanse eden adamlarla.
Politika bu.
Hayat değiştiren anlaşmalar bazen poker masasında yapılır.
-Alkollü kombuça ? -Olur, sağ ol.
Teşekkürler.
Mesajlarını aldım, sabah ilk iş arayacaktım.
-Benden istediğin ne? -Öncelikle telefonlarıma bakman.
-Kriz durumundayız. -Söndürülecek yangın çok.
Gerçek anlamda. Ama "kriz" biraz abartılı gibi.
"Her şey Dandon Baba'nın kontrolünde." havasına girme.
Kampanya için imajını korumaya çalışıyorsun...
Kampanyamla ilgisi yok.
Mesele, senin gecenin bir yarısı gelip
"Kıyamet kopuyor." diye yaygara yapman.
Kıyamet hep kopar. Yöneticilik budur.
Daha iyi yönetmene nasıl yardım edebilirim?
Acil sağlık hizmetlerine derhâl ödenek lazım.
Başka bir şey?
Peki.
Bir şey göstereceğim ama saçma göründüğünü biliyorum.
Yine de bak. İzle sadece.
Bence bu her neyse yaşananlarla bağlantılı olabilir.
-Margot... -Biliyorum.
Sadece bir Yoozzer videosu.
Evet. Haberlere bakınca akla yatan tek şey bu.
-Stresli görünüyorsun. -Stresliyim çünkü. Şehrim yanıyor.
-Yıl dönümün değil mi? -Evet.
-Kaçıncı yıl? -Yirmi.
Etkileyici. Politikada bu dengeyi kurmak zordur.
Bunu el altından araştırtacağım.
O sırada sen de sabırla ve sessizce bekleyeceksin.
Bu arada istediğin ödeneği yönlendireceğim.
Teşekkürler.
Ama Margot, seni ve kariyerini önemseyen biri olarak şunu söyleyeyim.
Sakin ol. Evine git. Kocanla vakit geçir.
Tamam. Haklısın.
-Sağ ol. -Ne demek.
Bu işi benim kadar uzun süre yapınca hemen kız gibi eteklerin tutuşmuyor.
-Ne gibi ne olmuyor? -Ne demek istediğimi anladın işte.
Evet. Evet, ne demek istediğini çok iyi anladım.
Siktir.
Tayland yemeklerinden artanlar.
Son anda öğrendim tatlım. Üzgünüm.
Fransız restoranımızda rezervasyon bile yaptırmıştım.
Açlıktan ölüyorum, bu şahane oldu. Çok teşekkürler.
Özür dilerim.
Olsun hayatım. Fransız yemekleri bana gaz yapıyor zaten.
-Çiçekleri nereden buldun? -Komşunun posta kutusu saksısından.
Kedileri bizim çocukların kum havuzuna sıçardı, ödeştik.
Aynen öyle. Kesinlikle.
-Of! Ne oldu? -İnternette ayakkabımdan nefret etmişler.
-Suratımdan da. -Dokunma. Bana bırak.
Günün nasıl geçti? Eğlenceli veya ilginç bir şey oldu mu?
Yok. Hayır. Günümden bahsetmek istemiyorum.
Peki. Neden bahsetmek istiyorsun?
Kişisel bakımından. Evet, ondan bahsedelim Dr. Lopez.
Tamam. Peki güzellik.
Al bakalım.
Hayır, kusura bakma, gününden bahsedeceğiz.
Hayır, istemiyorum. Günümden bahsetmemiz şart mı?
Sesinle şirinlik yapmaya çalışsan da
bir sorun olduğu belli, tamam mı?
İçine atıyorsun.
İçindeki zehri atmazsan
sonunda patlayıp gecemizi mahveder, tamam mı?
Affedersin. Bugün bir hastaya baktım.
Ergen bir kızcağız. Öfke doluydu. İnanamazsın.
İlaçlarla uyuşturmuşlar, yine de öfkesi içinden taşıyordu.
Bilemiyorum.
Bugünlerde bütün dünyanın içinden öfke taşıyor sanki.
O yüzden içindeki zehri atman lazım. Tamam mı?
Olmaz. Yüzüm bir saniye bile fazla öfkeli görünürse
duygusal, mantıksız, histerik ve seçilmesi uygunsuz olarak algılanırım.
Saçmalama, burası bizim yerimiz.
Ben de kocanım ve burada öfkeli olabilirsin diyorum.
Ağzından köpükler saç. Hadi, öfkeni kus!
Peki.
Bu şehirde acayip şeyler oluyor. Hem de çok acayip.
Ama cep telefonunun, mesajlaşmanın, e-postaların
ve Panogram'ın olduğu bu devirde
herife iki dakika laf dinletmek için Olympia'ya kadar yol teptim.
-Ve bana ne dedi, biliyor musun? -Hayır. Ne dedi?
Hemen kız gibi eteklerim tutuşmasınmış.
Karımın eteğinden bahsetmesi hoşuma gitmedi.
-Dövmek ister misin? -Sen dövmedin mi?
-Keşke. Yere sererdim. -Biliyorum.
Ne dedin? Bir şey demişsindir.
Hiç. Politika dünyasında bir kadınım. İsterse her gün ağzıma sıçabilir.
-Kibarca sineye çekmek zorundayım. -Senden gözü korkuyor.
Çünkü ondan daha kabiliyetli ve niteliklisin.
O yüzden seni ezip susturmak zorunda.
-Ama kazanmasına izin vermeyeceksin. -Kazandı bile.
Tek istediğim güzel bir yemek yiyip kocamla sevişmekti.
Tamam, bekle.
-Sen ne... -Dur. Yapma...
Al.
Bu ne? Bu...
Hediye mi...
Eve. Bu çatlak annenin düğün hediyesi.
Kır onu. Evet, hadi.
Parçala. Ciddiyim.
Tanrım! Ha siktir, çok iyi geldi be!
Süperdi, değil mi?
-Tamam, yine yapıyorum. -Hayır, hayır!
Yedek Ikea tabaklarını getireyim.
-Çabuk ol. -Manyaksın. Bayılıyorum.
Tüm dünyada süren büyük yangınlarda
parklar, işletmeler, evler, okullar kül oluyor.
Yetkililer birçok vaka arasında endişe verici bir bağlantı buldu.
Bunun sorumlusu kimi 12 yaşında olan genç kızlar.
Kasıtlı kundaklama vakaları mı?
Sosyal medyada başlayıp ters giden bir iddialaşma mı?
Dünyanın dört bir yanında
itfaiyeler harıl harıl alevlerle boğuşarak sorulara cevap arıyor.
Karpatya'da Başkan Moskalev bu genç kadınları terörist ilan ederek
kundakçıları idamla tehdit etti.
Onlar daha çocuk Viktor. Şakalaşan aptal kızlar.
İlgileneceğin daha önemli sorunlar vardır.
Kendi ülkemde ne haltlar döndüğünü bilmediğimi mi ima ediyorsun?
...iki gece üst üste birçok bölgeyi elektriksiz bıraktı.
İşletmeler kepenk kapattı
ve birçok aile mum ışığında evlerine kapandı.
Sokak lambaları bile yanmadığı için şehirler tamamen karanlığa gömüldü.
Çin'in Genjiu kentinde ise
bir cep telefonu fabrikasında elektrik kaynaklı yangınlar
ürünlerde milyonlarca dolar zarara neden oldu.
Ne var?
Ziyaretçiniz var Bayan Moskalev.
Anneniz.
Dışarısı bok kokuyor.
Röportajlarda böyle hırslı görünemezsin. Seni sevmezler.
Minnettar olmalısın. Seni fark ettiklerine şükret.
En iyiyim, o yüzden röportaj yaptılar.
Yok ya! Sen beni dinliyor musun?
O kadar çok alma, ablana antrenman için lazım.
Biraz mütevazı ol. Artık çocuk değilsin.
-O kadar çalışıyorum... -Çalışıyoruz.
Hadi oradan, hemen kendine çevirme!
Antrenmanını karşılayacağız diye üç işte birden, saçma sapan saatlerde
çalışıp didiniyoruz, kibrinle her şeyi mahvet diye mi?
Hepsini tıkınırsan nasıl perende atacaksın?
Tamam, anladık. Hırslı olmayacağım.
Hayır!
Tabii ki hırslı olacaksın. Tabii ki!
Hırslı olacaksın
ama hırslı olduğunu onlara göstermeyeceksin.
Hoşlarına gitmez. Sevimli, küçük bir kız olman lazım.
Yatağa.
Estetik yaptırmışsın.
Süslü haspa seni.
Bir şey ikram etmeyecek misin?
-Zalimsin. -Ustasından öğrendim.
Baban öldü. Göçtü gitti, bana da hiçbir şey bırakmadı.
Dolap tamtakır kuru bakır.
Hayat zor. İş yok güç yok.
Geçim kaynağım yok.
Üç haftadır açım. Bir tas su dökünecek yerim bile yok.
Ayak kemiklerim fırladı.
Baksana. Şu kemiklerin hâline bak.
Aman, gösterme şunları.
Sıçayım böyle işe.
Bana olan borcunu almaya geldim!
Tabii.
Babam öldü ha?
Kalpten mi?
İçkiden.
İki kızı da cenazesine gelmedi.
Her şeyi tek başıma yaptım.
Zoia'dan haber aldın mı?
Hâlâ yok. Yıllar geçti.
Ona göndermeye çalıştığın ıvır zıvırları geri yolladı.
Hâlâ aileni düşünüyorsun. Biliyordum.
-Gitsen iyi olur. -Ama daha yeni geldim.
Gitmen lazım. Ruslan?
Tatiana. Tanrı aşkına, çok çaresizim.
İzin ver, burada kalayım. Biraz dinleneyim.
Bana yıllar önce nasıl yardım ettiysen ben de sana öyle edeceğim.
Sağ olasın.
Yani etmeyeceğim.
Gel bakalım.
Bunu nasıl söylersin? Şu sahip olduklarına bak!
Bedelini ödemediğimi mi sanıyorsun?
Çıkar onu dışarı.
Veda etmek yok mu anne?
Yeni burnun bok gibi olmuş.
Ruslan! Pastaları çöpe at.
Bende var baba.
Yapabiliyorum.
Diğer kızları gördüm.
İnan, elime su dökemezler. Bende kat kat fazla var!
Bu neden bana oluyor?
Neden?
Çünkü dünyaya bir devrim gerekiyor.
Ve bu devrimin sesi sen olacaksın.
Daha iyi bir gelecek senin ellerinde.
HÂLÂ İZLİYOR MUSUNUZ?
Helen arıyor. Önemli olmasa aramazdı.
Tamam.
Alo?
Ne?
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş