Hej.
Obudź się.
Szczęśliwej rocznicy.
Szczęśliwej rocznicy. Która godzina?
Wczesna. Przepraszam. Chciałam pobiegać przed pracą.
Jaka spocona.
Czeka mnie szalony dzień.
Chciałam ci powiedzieć, zanim wyjdziesz...
Że cię kocham.
-A wieczorem będziemy pić wino. -Tak?
Porozmawiamy o dorosłych sprawach. Nic o pracy i dzieciach.
Dzięki Bogu.
A potem będziemy się pieprzyć.
Co zrobimy?
Dobra. Pozbędę się dzieci i ogarnę się tam na dole.
Uwielbiam twój plan. Ale ciebie jeszcze bardziej.
-Co? -Boże.
-No nie mogę. -Co się, do cholery, dzieje?
-Co jest? -Ale hałas.
Jos, co się stało? O Boże. Jesteś cała?
Nie dotykaj mnie.
Mam gaśnicę. Uważajcie. Cofnij się, kochanie.
Dostaliśmy alarm. Wybuchł pożar?
-Już nie. -W porządku. Dzięki, Frank.
Dlaczego dom krzyczy?
Jos próbowała go spalić.
-Nastoletnie hormony. -Zamknij się, Matty.
Wszystko jest w porządku. Sytuacja opanowana.
Szykujcie się do szkoły.
-W porządku? To drugi Czarnobyl. -Trochę przesadzasz.
-Jos, co się stało? -Nie wiem.
-Hola. Możemy mówić po angielsku? -Jak długo jesteśmy małżeństwem?
Dwadzieścia lat i ani słowa? Kupiłem ci kurs.
Nie ma czasu. Jest zajęta całowaniem dzieci i przecinaniem wstęg.
Hej. Jos, weź. Nie mów tak do mamy.
Hej. Co się z tobą dzieje?
To Helen. Przepraszam.
Przepraszam.
W porządku.
-Oby to było ważne. -Jebany świat płonie.
Potrzebujemy cię. I to już.
SIŁA
Służby ratownicze wyczerpały już budżet na nadgodziny.
Potrzebujemy kogoś z większym gestem.
-Umów rozmowę z gubernatorem. Co jeszcze? -Dystrybutor energii.
Brak prądu, spalone sieci, bezpieczniki. Mówią, że to nie wina sprzętu.
Niech ktoś z zewnątrz to zweryfikuje.
Kolejny pożar w Beacon Hill. Rodzinna restauracja.
Kucharz mówi, że jest pod kontrolą, ale rozprzestrzenił się na blok.
Trzech zabitych, kilku zaginionych.
Kolejna nastolatka. Rodzina twierdzi, że to był wypadek.
Ojciec mówi, cytuję, że ogień wytrysnął jej z rąk.
Beacon Hill to głównie chińscy imigranci.
Może coś zostało źle zrozumiane?
Możliwe.
-Znasz mandaryński? -I kantoński. Sprawdzę to.
Dobra, do roboty. Wszyscy. Dziękuję wam.
Każdy ma przydzielone zadanie?
To dwunasty pożar w tym tygodniu?
Co się dzieje?
Nastoletnie dziewczyny wszystko podpalają.
Nie jestem zaskoczona. W tym świecie?
Tak. Też chciałabym czasem coś podpalić.
Pożary, dziewczyny, awarie prądu. Myślisz, że to się jakoś łączy?
Przyjrzę się sprawie.
Hej, Jos. Przepraszam za...
Mama. Nie może napisać jak normalny człowiek?
Słyszałaś o tej dziwnej akcji z rażeniem prądem przez dziewczyny?
Obiło mi się o uszy, no. Co o tym słyszałaś?
-Że to jest przyczyna. -Co, wiadomości?
Nie. Dziewczyny, które bawią się ze sobą. Wibratorami.
Tego jeszcze nie słyszałam. Ale mam sprawdzian z historii.
No to do później. Spoko. Hej, Quinn. Gdzie Cat?
Pewnie wagaruje, bo mamy sprawdzian. Uczyłaś się?
Tak jakby. No nie wiem. Cały rozdział o rewolucji francuskiej.
-Kiedy to niby mi się przyda? -Co nie? Obleję to.
-Sprawdzian odwołany. -Zarąbiście.
Chodź.
To Rob Lopez. Jest odpowiedzialny za testy.
Miło mi.
Przyjrzy się bliznom, jeśli pozwolisz, Sara.
Pewnie.
Dobrze się czujesz?
-Tak. -To dobrze.
Przykro mi z powodu trudności, jakie przechodziłaś.
Ale nie sądzę, żeby było to coś, czego nie możemy naprawić.
I rozumiem cię.
Mam w domu dwie córki. Wiem, jak się przejmują.
Wszystkim. Dobra. Mogę?
Dobrze.
Dobra.
Sporo leków na taki mały organizm.
Sara ma problemy z emocjami.
-Zwłaszcza gdy jest zła. -Rozumiem.
Zdiagnozowano u niej zaburzenie eksplozywne przerywane?
Tak. Problemy zaczęły się kilka lat temu.
-Coś się wtedy stało? -Nie wiemy konkretnie.
Zbiegło się z koszmarnymi nastoletnimi latami.
Coś o tym wiem. Mam córkę w podobnym wieku.
Tyle że moja ma 17 lat. Co mówi, kiedy poruszasz temat jej uczuć?
Poruszam temat? Sara nie rozmawia. Ona krzyczy.
Nienawidzi mnie. I wszystkich.
Przykro mi. Proszę.
Zobaczmy. Mamy Depakote, Tegretol, Topamax, Abilify,
Risperdal, doraźnie fenobarbital...
Próbowaliśmy wszystkiego.
To one spowodowały blizny, prawda? Leki.
Miała skutki uboczne, niepożądane reakcje?
Żaden z tych leków, nawet w połączeniu,
nie mógł tego spowodować.
Układ blizn jest bardzo wyraźny.
To figura Lichtenberga. Takie blizny powstają po poparzeniach prądem.
Czy Sara została ostatnio porażona? Może miała wypadek, o którym nie wiesz?
Nie. To znaczy, nie sądzę.
Przecież powiedziałaby mi o czymś takim.
Kellie, przepraszam. Wiem, że to delikatna sprawa, ale muszę zapytać.
Na pewno nikt jej nie skrzywdził?
Nie. Nic o tym nie wiem.
Tylko się biła. Normalne przepychanki.
Z innymi dziewczynami.
Jasne.
Rumuńskie ulice płoną.
Te pożary to nie przypadki, tylko akty wandalizmu.
Sprawcom grozi
kara śmierci.
To nie są zwykłe dziewczyny, to terrorystki.
Jako wasz oddany prezydent przywrócę ład i porządek. Tak mi dopomóż Bóg.
Jebcie się.
SPORTOWE PODSUMOWANIE ROKU 1999
Pod koniec roku, w październiku 1999,
INSTYTUT GIMNASTYKI
najlepsze gimnastyczki z 71 krajów świata
spotkają się w Tiencinie w Chinach,
gdzie zawalczą o najważniejszą nagrodę.
Upragnione złoto na Igrzyskach w Sydney.
Ale najpierw są zawody krajowe.
A w Karpatach pojawił się zaskakujący nowy talent.
Najważniejsze będą kwalifikacje, które z łatwością powinnam wygrać.
Trenuję od drugiego roku życia.
Chcę być najlepsza. Chcę, żeby mój kraj był ze mnie dumny.
I moja siostra, Zoia.
-A twoja matka? -Też.
Jest już gwiazdą lokalnych mediów,
ale pozostaje pytanie, czy wykaże się w Tiencinie.
Przypomnisz, jak się nazywasz?
Nazywam się Tatiana Donici i mam 15 lat.
Cięcie.
Masz odwagę się tu pokazywać?
-Mój tata cię zabije. -Co z nią?
A jak myślisz?
Proszę.
-Jezu. -Dziękuję.
Skończone. Dziękuję.
Spójrz na mnie.
Ndudi?
Spójrz na mnie.
Wiesz, w jakie kłopoty wpadłam?
-Przepraszam. -Tata chce mnie egzorcyzmować.
Rodzice Ndudi zabronili wizyt.
Dowiem się, co się z tobą stało.
O co w tym chodzi.
Zasłużył sobie na to.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie...
Co Ojciec kiedykolwiek dla ciebie zrobił?
Nikt nigdy cię nie uratował.
Odkąd się urodziłaś,
świat nic tylko sypie ci piach w oczy.
Koniec grzecznej dziewczyny.
Weź to, czego potrzebujesz.
Jeśli zobaczysz tę osobę, zadzwoń na 911.
Clyde był dobrym człowiekiem.
Przez wiele lat służył Kościołowi Baptystów Soul First.
Nie zasłużył na taką śmierć.
NASTOLATKA POSZUKIWANA PO TAJEMNICZYCH ZGONACH
-Policja potwierdziła... -Dość pytań.
...17-letna Allison Montgomery, główna podejrzana o zabójstwo.
Władze proszą, by się do niej nie zbliżać,
bo może być bardzo niebezpieczna.
Przepraszam.
MONKE I SYNOWIE
-Zaraz zamykamy. -Jesteś nowy?
Przyszłam do taty. Jestem córką Berniego Monke'a.
-Przesuń się. -Nie możesz z tym wejść.
-Halo. -Zaraz podejdę.
-Co to za gościu przed wejściem? -Proszę na górę i w prawo.
Tam go pani znajdzie. Jak ten?
Co policja powiedziała o mamie?
-Nie możesz tak tu włazić. Pracujemy. -Załatwię to.
-Jak się trzymasz? -Chcę wiedzieć, kto zabił mamę.
-Widziałam ich twarze. Mogę pomóc. -Posłuchaj mnie.
Przykro mi z powodu tego, co się stało. Wiem, że za nią tęsknisz. My też.
Ale Ricky ma rację. To nasz biznes. Mamy klientów na dole.
To twój biznes ją zabił? Chodziło o ciebie? To była zemsta?
Według policji włamanie wymknęło się spod kontroli.
Chuje wybrały zły dom.
Powiedzieli, że dziewczyny miało nie być.
Jakby wiedzieli, kim jestem.
Mogli obserwować dom. Pewnie widzieli, jak wchodzisz i wychodzisz.
Słuchaj, sprawdzimy to. Obiecuję ci.
Chcę, żeby zdechli. Chcę patrzeć, jak ich zabijasz.
Nikt nikogo nie zabije. Współpracuję z policją.
-To poważne śledztwo. -Od kiedy ufasz policji?
Myślisz, że mnie to nie boli? Kochałem twoją mamę.
Zajmę się wszystkim, ale musimy być ostrożni.
Wszędzie są gliny.
Dlatego nie rób nic głupiego, dziewczynko.
Rozumiesz?
Dobrze. Pora na ciebie.
Terry, odprowadź Roxy.
O to mi chodzi.
Wiem. Mówił, że w środę, więc czekam na telefon.
Nie jestem pewna, Caitlyn. Czemu się łudzę, że on się zmieni?
Jakie gówno z dzieciństwa mam ogarnąć, żeby się uwolnić od tego dupka?
O Boże. Słuchaj, muszę kończyć. Dobra, wpół do ósmej.
-Chcę to zastawić. -No proszę.
-To element czegoś większego? -Naszyjnika.
Naszyjnika?
Ma trochę zadrapań.
Dam ci 100 dolarów.
-To prawdziwy rubin. -Powiedziałam 100 dolarów.
Pamiętasz te węgorze?
Sprawiają, że ryby wpływają im prosto do pyska.
Nie. Nie daję pieniędzy ćpunom.
-To jest... -Jesteś.
Przepraszam, miewam zawroty głowy. Oddaję krew.
-Że co? -Oddaję krew. Dają 50 dolców za pół litra.
-Zapomniałam zjeść ciastka. -Boże. Dobra.
-Siadaj. Usiądź. -Na pewno?
Na pewno. Posadź tyłek na krześle.
-Mogę prosić o coś do picia? -Jasne. Na litość boską.
ŚWIĄTECZNA PROMOCJA!
To, co masz, jest lepsze niż każda broń.
-Zobaczysz. -Masz, kochanie. Napij się soku.
Chcesz ciastko?
Rany.
Zaraz przyjdę, Billy.
Tylko się rozglądam.
Prawdziwy rubin pewnie jest wart więcej...
Dam ci 150.
Dziękuję.
Przez ciebie wychodzę na wariatkę.
Pomagam ci dotrzeć tam, gdzie powinnaś być.
-Czyli? -Będziesz wiedziała, jak to zobaczysz.
Boże, dobra.
Mów.
W co się wpakowała Ndudi? Ludzie nazywają ją czarownicą.
-Nie jest czarownicą. -Powiedz to jej ojcu.
Nie rozumiem cię.
Wiesz, że juju jest niebezpieczne. Czemu się w to mieszasz?
Nie pomyślałem.
Pracowałem nad tematem.
-Przepraszam. -Musisz to naprawić.
I nie rozmawiaj o tym z siostrą.
Nie chcę, żeby miała głupie pomysły.
Słyszysz mnie?
Już dobrze.
WGRAJ PLIK ELEKTRYCZNE DZIEWCZYNY?
PROSZĘ O POMOC! KTOŚ WIE, CO TO JEST?
Jeden ze stażystów to znalazł. Opublikował to jakiś chłopak z Nigerii.
Tunde Ojo. Vlogger z 12 obserwatorami.
Każdy, kto ma Snapchata, może tak zrobić, nie?
-To jakiś filtr czy coś? -Wygląda bardzo realistycznie.
I zobacz komentarze.
Dzieciaki piszą, że też tak mają.
Albo, że to widzieli. Elektryczność wydobywająca się z rąk.
-Same dziewczyny? -Na to wygląda.
-Gubernator Dandon odpowiedział? -Miał spotkania.
Cholera. Zbiera fundusze na kampanię do senatu.
Jego asystentka powiedziała, że robi wieczorem przyjęcie dla sponsorów.
Kurwa.
Muszę jechać do Olympii w moją jebaną rocznicę.
Powiesz Robowi, że się spóźnię?
-Pewnie. Zrobisz coś dla mnie? -Dobra, Mary Poppins. Co to ma być?
Na wypadek, gdyby u Dandona była prasa. Te szpilki zostały źle odebrane.
-Są za drogie. -Te szpilki?
Za które dałam 800 dolarów, bo mówiłaś, że muszę wyglądać „bardziej ambitnie”?
Wybacz. Postępowi to trudni wyborcy.
Nie są takie złe.
Dobra.
-Bolą. -Masz to, za co płacisz.
Gubernator Dandon nosi buty od Ferragamo za 1000 dolarów.
Nikt nic nie mówi. Ktokolwiek czepia się moich butów, powinien się ogarnąć.
Jak ci poszedł sprawdzian z historii?
-W porządku. -Tylko w porządku?
-Tak. -Dobra.
Jest spoko, Jos?
To zabawne wprowadzenie o tym Jaki jestem miły
Powiedz matce, powiedz ojcu Wyślij telegram
Jestem jak bateria Wytrzymuję długo
Moja ekipa nie zawodzi Bo trzymamy się razem
Tak!
Boże. Takiej muzyki słuchałem, kiedy byłem w twoim wieku.
Wtedy wydawała mi się fajna. O mój Boże.
Powinnaś to kiedyś przesłuchać. Może ci się podoba.
To fajna i społecznie świadoma muzyka.
Zanim stało się to popularne.
A sample? Boże. Genialne. Wykorzystywali muzykę ze świata.
Jazz. Wiem, że teraz wszyscy używają sampli, ale...
Wiem, wiem. Jestem lamerskim tatą. Będę jechał w milczeniu.
O kurde.
Ja pierdolę.
-Kochanie, nic ci nie jest? -Nic.
Co to było?
Nie wiem. Jakieś wyładowanie czy coś.
Tak samo było z mikrofalówką?
-Jos? -Nie.
-Możesz powiedzieć. -Nie.
Boże. Może twoje radio jest za stare jak twoja głupia muzyka.
Jos.
Pani Zo, Zo, Zo. Pani Sia, Sia, Sia.
Pani Zo, pani Sia, pani Zosia męża ma.
Wszystko gra?
-Co się stało? -Nie chce odpalić.
-Mogę rzucić okiem? -Czekam na pomoc.
To tylko kolejny facet, który cię lekceważy. Nic ciekawego.
-Dokąd jedziecie? -Do banku żywności.
Nie musicie wszystkim rozpowiadać.
Dorastałam przy autach. Mój tata jest mechanikiem.
Masz kable rozruchowe w kieszeni?
Może.
-Skąd się tu w ogóle wzięłaś? -Autobus mi uciekł.
Wiesz, jak możesz mi pomóc?
Powiedz, czy linka się ruszy, jeśli przygazuję.
Gotowa?
-Nic? -Jeszcze raz.
Jeszcze.
-Jest czarodziejem? -I jak?
-To wiedźma. -Jeszcze raz.
-Dziewczyny nie są czarodziejami. -Mogą być, kim chcą.
Jeszcze raz.
Co zrobiłaś?
-Spokojnie. Oddychaj. -Poparzyła ją.
-Tato. -Co się stało?
-Zraniła mnie. -Odejdź od moich dzieci.
-Położyła rękę na gorącym silniku. -Zostaw moje córki!
-Nie dotykaj mnie. -Tato!
Kurwa.
-Wsiadajcie. -Tato.
Jesteś cała?
-Tatusiu. -Już dobrze, dziewczyny.
Tak się kończy, kiedy mnie nie słuchasz.
Hej!
Cholera. Co ty odwaliłaś? Nie umiesz jeździć na rowerze?
Durna dziewczyna. Ja pierdolę!
-Ciągle na ciebie patrzy. -Bo ty się ciągle na niego gapisz.
-Idź tam. -W życiu.
Czemu? Czego się boisz?
Był z Brie Diaz. Nie umiem się tak ruszać.
Błagam cię. To nie Disney On Ice. Po prostu podejdź...
Przestań. Boże.
Tydzień temu moje życie było cztery na dziesięć.
-Teraz chyba siedem. -Siedem?
Możemy razić prądem.
Możemy wysadzać rzeczy w powietrze. Stara, siódemka? Nie. Dycha.
Jebane dziesięć na dziesięć.
-Margot. -Daniel.
-Jest późno. -Dzwonili z mojego biura.
-Dzięki. -Chodźmy do gabinetu.
Dobra.
Słuchajcie, to burmistrz Margot Cleary-Lopez.
-Przepraszam, że przeszkadzam. -Ty odpadasz, czy ona wchodzi?
Pięć minut przerwy. Zaraz wracam.
Mamy totalny pierdolnik, a ty organizujesz wieczór pokerowy?
Tak.
Z ludźmi, którzy finansują twoje programy mieszkaniowe czy edukacyjne.
To polityka.
Ważne umowy czasem zawiera się przy stołach pokerowych.
-Kombucha? -Chętnie, dzięki.
Dziękuję.
Dostałem twoje wiadomości i miałem do ciebie zadzwonić jutro rano.
-Czego potrzebujesz? -Żebyś odbierał telefon.
-Mamy sytuację kryzysową. -Jest dużo pożarów do ugaszenia.
Czasem dosłownie, ale „kryzys” to za mocne słowo.
Nie zgrywaj znowu Dandona, co ma wszystko pod kontrolą.
Rozumiem, że przez kampanię chcesz zarządzać sytuacją...
Nie chodzi o kampanię.
Chodzi o to, że przychodzisz w środku nocy
i krzyczysz, że świat się wali.
Świat zawsze się wali. Tak wygląda rządzenie.
Jak mogę ci pomóc robić to skuteczniej?
Potrzebuję dodatkowego finansowania służb.
Coś jeszcze?
Dobra.
Pokażę ci coś i wiem, że to będzie porąbane.
Ale po prostu obejrzyj to.
Może istnieć powiązanie z tym, co się dzieje, cokolwiek to jest.
-Margot... -Wiem, wiem.
To wideo na Yoozzerze.
Tak. Tylko ono tłumaczy te wszystkie doniesienia.
-Wyglądasz na zestresowaną. -Bo jestem. Moje miasto płonie.
-Nie masz dziś rocznicy? -Mam.
-Która? -Dwudziesta.
Imponujące. W polityce trudno o taki staż.
Polecę ludziom to sprawdzić. Dyskretnie.
A ty będziesz cierpliwie i spokojnie czekała.
W międzyczasie przekieruję ci te fundusze.
Dziękuję.
Słuchaj, mówię to jako osoba, której zależy na tobie i twojej karierze.
Uspokój się. Idź do domu. Posiedź z mężem.
Dobra. Masz rację.
-Dzięki. -Nie ma sprawy.
Z takim stażem jak ja nauczysz się, że trzeba spinać poślady.
-Że co? -Wiesz, o co mi chodzi.
Doskonale wiem, o co ci chodzi.
Cholera.
Ostatnie resztki z tajskiej knajpy.
Było za późno na coś innego. Wybacz.
Ale miałem rezerwację w naszej francuskiej knajpie.
Umieram z głodu, więc jest świetnie. Dziękuję.
Przepraszam.
Nie przejmuj się, kochanie. Zresztą po francuskim mam gazy.
-Skąd masz te kwiaty? -Z kwietnika sąsiadów przy skrzynce.
Ich kot srał dzieciom do piaskownicy. Oko za oko.
Zgadza się, sprawiedliwość.
-Cholera, co się stało? -Internet podobno nienawidzi moich butów.
-I mojej twarzy. -Nie dotykaj. Obejrzę to.
Jak minął ci dzień? Stało się coś zabawnego lub ciekawego?
Nie. Nie chcę o tym rozmawiać.
Dobra. Więc o czym pogadamy?
O tym, jak ogarnąłeś się tam na dole, doktorze Lopez.
W porządku, mamuśko.
Proszę bardzo.
Nie. Wiesz co? Jednak pogadamy o tobie.
Nie chcę. Dlaczego musimy o tym gadać?
Słodki głosik mnie nie zmyli, widzę,
że coś jest nie tak.
Dusisz to w sobie.
Jeśli nie wyrzucisz tego z siebie,
później wybuchnie i zepsuje nam noc. Dobra?
Przepraszam. Miałem dziś taką pacjentkę.
Biedna dziewczyna. Była taka wściekła. Aż niewiarygodne.
Faszerowali ją lekami, a i tak była nabuzowana.
Sam nie wiem.
Ostatnio cały świat aż buzuje.
Dlatego musisz to z siebie wyrzucić, dobra?
Nie mogę. Nawet jeśli zrobię wściekłą minę przez ułamek sekundy,
będę emocjonalna, irracjonalna, histeryczna i totalnie niewybieralna.
Bzdura. Jesteśmy u siebie.
A ja jestem twoim mężem. Tutaj możesz się wściekać.
Wyrzuć to z siebie. Wkurw się.
Dobra.
W mieście dzieje się coś pojebanego i to tak serio.
A mimo to w dobie telefonów, SMS-ów,
maili i Panogramu
musiałam jechać do jebanej Olympii, żeby pogadać z nim dwie minuty.
-I wiesz, co mi powiedział? -Nie. Co?
Powiedział mi, że mam spinać poślady.
Nie podoba mi się, że gada o pośladkach mojej żony.
-Chcesz mu przywalić? -Nie zrobiłaś tego?
-Żałuję. Dowaliłabym mu. -To na pewno.
To co odpowiedziałaś? Bo wiem, że coś na pewno.
Nic. Jestem kobietą w polityce. On może srać na mnie całymi dniami.
-A ja mam być wdzięczna. -Czuje się przez ciebie zagrożony.
Bo jesteś lepsza i masz większe kwalifikacje od niego.
Więc musi ci dokopać i cię stłamsić.
-Ale nie pozwolisz mu wygrać. -Już wygrał.
Chciałam tylko zjeść dobrą kolację i przelecieć męża.
Nie ruszaj się.
-Co ty... -Czekaj.
Proszę.
Co to jest?
To prezent? Czy...
Tak. To prezent ślubny od twojej szalonej matki.
Rozwal go. Śmiało.
W drobny mak. Mówię poważnie.
O Boże. Cholera. Zajebiste uczucie.
Nieźle, co?
-Dobra. Następny. -Nie!
Przyniosę ci te tanie z Ikei.
-Szybko. -Cudowna wariatka.
Na całym świecie szaleją pożary,
pochłaniają parki, firmy, domy i szkoły.
Służby odkryły, że istnieje czynnik łączący przypadki.
Wydaje się, że winne są nastolatki, nawet w wieku 12 lat.
Czy to celowe podpalenia?
Internetowy challenge, który wymknął się spod kontroli?
Przytłoczone służby
na całym świecie walczą z płomieniami i szukają odpowiedzi.
W Karpatach prezydent Moskalew uznał te kobiety za terrorystki,
a podpalaczkom grozi kara śmierci.
To tylko dziewczyny i ich głupie wybryki.
Masz ważniejsze sprawy na głowie.
Sugerujesz, że nie wiem, co się dzieje w moim własnym kraju?
...w wielu miejscach nie ma prądu drugą noc z rzędu.
Firmy się zamknęły,
a wiele rodzin zostaje w domach przy blasku świec.
Nawet latarnie uliczne nie działają, pogrążając całe miasta w ciemności.
Tymczasem w Genjiu w Chinach
fabryka produkująca telefony zgłosiła milionowe straty
po uszkodzeniu sprzętu w pożarach.
Co?
Gość do pani, pani Moskalew.
Pani matka.
Cuchnie tam gównem.
Nie możesz być taka ambitna w wywiadach. Nikomu się nie spodobasz.
Okaż wdzięczność. Bądź zaskoczona, że w ogóle cię zauważają.
Jestem najlepsza. Dlatego ze mną gadali.
Boże drogi! Czy ty mnie w ogóle słuchasz?
Nie nakładaj sobie tyle. Twoja siostra musi trenować.
Trochę skromności. Nie jesteś już dzieckiem.
-Nie pracuję... -My...
Tu nie chodzi o ciebie.
Nie pracujemy na trzy etaty w posranych godzinach
na twoje treningi, żebyś potem to zaprzepaściła arogancją!
Nie zrobisz gwiazdy, jak się tak napchasz!
Dobra, rozumiem. Mniej ambicji.
Nie.
Musisz być ambitna.
Masz być ambitna,
ale nie możesz pokazywać, że taka jesteś.
Nie spodoba im się to. Musisz być uroczą dziewczynką.
Łóżko.
Zrobiłaś sobie operacje.
Plastikowa kurwa.
Zaproponujesz mi coś?
-Jesteś okrutna. -Uczyłam się od najlepszych.
Twój ojciec nie żyje. Umarł i zostawił mnie z niczym.
Ani grosza w domu.
Życie jest teraz ciężkie. Nie ma pracy.
Nie mam z czego żyć.
Od trzech tygodni prawie nic nie jem. Nie mam gdzie się umyć.
Zrobiły mi się haluksy.
Spójrz na moje pieprzone haluksy.
Schowaj je.
Ja pierdolę.
Przyszłam po to, co jesteś mi winna.
Dobrze.
Tata nie żyje?
Serce?
Picie.
A na pogrzeb nie pofatygowała się żadna jego córka.
Wszystko sama załatwiałam.
Zoia się odzywała?
Nie. Tyle lat!
Ale zwróciła wszystko, co próbowałaś jej wysłać.
Wiedziałam, że nadal zależy ci na rodzinie.
-Lepiej już idź. -Przecież dopiero co przyszłam.
Tak, ale musisz już iść. Rusłan?
Tatiana. Boże, proszę. Jestem zdesperowana.
Pozwól mi tu zostać chociaż na chwilę.
Pomogę ci tak, jak ty pomogłaś mi lata temu.
Dziękuję.
Czyli wcale.
Chodź.
Jak możesz tak mówić? Zobacz, co masz!
Myślisz, że nic mnie to nie kosztowało?
Wyprowadź ją.
Nie pożegnasz się, mamo?
Twój nowy nos jest chujowy.
Rusłan, wyrzuć ciasto.
Dam radę, tato.
Potrafię to.
Widziałam inne dziewczyny.
Nie są takie jak ja. Ja mam tego wykurwiście dużo.
Czemu mnie to spotkało?
Dlaczego?
Czemu?
Bo świat potrzebuje rewolucji.
A ty staniesz się jej głosem.
Lepsza przyszłość jest w twoich rękach.
NADAL OGLĄDASZ?
To Helen. Nie dzwoniłaby, gdyby to nie było ważne.
Dobra.
Halo?
Co?
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski