Nunca nos atrevemos a imaxinalo.
Un mundo construído para nós.
Coas nosas regras.
Onde poderiamos ter o que quixésemos.
Un mundo no que Deus é coma nós.
Onde non temos medo.
Onde somos nós quen metemos medo.
Tivémolo nas nosas mans todo este tempo.
Só tiñamos que destruír o mundo anterior.
Toda revolución comeza cunha chispa.
O PODER
6 MESES ANTES
Só Deus sabe o que ela sufriu.
Dixéronnos que a nai a abandonou con tres anos.
Pasou dunha familia de acollida a outra.
Pero iso quedou atrás, verdade, querida?
Os médicos din que non ten problemas físicos, pero que non fala.
Leva seis meses sen dicir nada.
En logopedia, iso coñécese como mutismo selectivo.
É unha alteración psicolóxica.
Ocorre con frecuencia en menores que teñen algún trauma.
Non pretendo ofender,
pero é posible que todo isto da terapia sexa facer dunha palla un palleiro?
Pode que Allie só sexa calada. Iso non ten nada de malo.
A miña muller xa fala polas dúas.
Clyde, es moi bromista.
Gozamos de moitas bendicións na vida, pero non da de ter un fillo propio.
Xa tivemos máis nenos de acollida, moitos, pero Allie é diferente.
Agardaba que, cun pouco de estrutura, estabilidade, moito amor e relixión,
conseguísemos que falase.
E falará. Cando estea lista. Cando se sinta máis forte.
Podemos traballar niso xuntos. Se che parece ben, Allie.
TES UN FUTURO MELLOR NAS TÚAS MANS
Allie, pásasme a goma amarela?
Allison.
Grazas.
Irmáns e irmás de Cristo,
estou enfermo.
O médico di que os síntomas son non cortar o céspede todas as semanas.
Axexar o coche novo do veciño. Gastar demasiado en zapatos.
E quedar moito tempo
mirando unha foto de Scarlett Johansson de superheroína.
Si, o doutor di
que son un caso grave da pecadenta natureza humana.
E é hereditario.
O pecado vén herdado da miña tataratataratataratataravoa Eva.
- O pecado orixinal. - Que parvada.
- Báñannos en... - Culpa de Eva. Todo é culpa dela...
Iso é o que pensas, verdade, Allie?
Tes que usar a voz. Sei que a tes.
Vou por ela.
Non paga a pena correr. Tesme na cabeza.
Chámame como queiras: o teu anxo da garda, o demo ou túa nai.
Estou aquí para protexerte.
Non teñas medo.
Nunca terás que volver temer nada.
Xa o notas, verdade? No peito?
O poder.
Tes un futuro mellor nas túas mans.
- Roxy, a voda empeza nunha hora. - Merda.
- Roxy. - Merda.
- Estás a chorar? - Non. Foi co lapis.
Ti tes tanto dereito coma os demais a ires alí.
Mamá, non é iso. É que metín o lapis no ollo.
- E vas levar iso? - Mamá, non me amoles.
Perdoa. Estás moi guapa.
Cos teus anos, tiven un vestido similar.
Pero eu ensinaba moito máis escote.
Porca.
Oe.
- Voulle pedir a papá traballo de verdade. - Hoxe non, Rox. Faime caso.
Hai moito en xogo nesta voda. Xa está alterado abondo.
- Falaches con el? - Falei.
Tomei unha cervexa con el.
Pero el non te ve con eses ollos, pequecha.
Sempre pensei que tería unha voda grande.
Ningún é bo dabondo para ti.
Es fermosa. Iso sábelo, ou?
Trae un anaco de torta, vale?
- Bo día, señor. - Sr. Monke.
Bos días, Sr. Monke.
- Que é iso? - O que vostede pediu.
Teño cara de irlandés?
Non. Eu seguín as instrucións da súa muller.
É a miña muller unha maldita rameira irlandesa?
Sr. Monke, vai todo ben?
Esa non é a torta que pedín. É verde.
Facede unha nova.
Síntoo, pero iso é imposible, señor.
Hai que cortar a torta nun par de horas.
Sr. Monke, seguro...
Facede unha nova.
Agora mesmo volvo. Vou facer o outro ollo fóra da cámara...
84 GÚSTAME
Oficial_AlcaldesaMargot
Bruxa rica Mentireira
Se o polo eslamiado fose unha persoa Ódioa
Seattle merece algo mellor
Os zapatos valen 800 $, é unha fulana capitalista e falsa
Bo Nadal.
Mamá, para. Non quero saír con isto.
Que guapa estás, ruliña.
Non me fodas.
Mamá, non o publiques.
Jos, apura. Vas perder o bus.
- Ola, Tunde. - Ola, Ndudi.
- Estás tolo? Atravesas así o mercado? - Xa me coñeces. A min non me tocan.
Ndudi, paréceche se o pospoñemos?
É a primeira semana. Non podo saír tarde.
Vouche dicir unha cousa: vai arrasar en Internet.
- Xa cho digo. - Veña, Ndudi.
Veña, lévote para a casa.
Vale. Podes deixarme na porta. Colle iso.
Non che vai o de 9 a 5, ou?
Non. Vou ser xornalista, dá igual o que queira meu pai.
- Veña. - Vale. Facemos unha publicación pequena.
- Nada máis. Estás? - Vale. Estou lista.
Benvidos de novo á guía de Tunde Ojo por Lagos.
Hoxe temos unha invitada moi especial. Escoitade ben todos.
- É a mellor xornalista de Lagos. - Mellor do que o serás ti nunca.
Ndudi Okafor!
Ten unha historia que vai cambiar o mundo.
- De... - Amuletos.
- En serio? - Si, en serio.
- Merdas de maxia? - Si.
Enfócame.
O curmán dunha rapaza que coñezo convidouna a unha reunión sobre amuletos.
Só van mulleres e é para espertar os seus poderes.
- Os seus poderes? - Xa.
Supoño que será unha trola. Pensei en ir e que ti graves ás agachadas.
- Si. - Para a miña tese.
Sobes o vídeo e acabamos cos criminais.
- Veña, non te opoñas a unha exclusiva. - Si.
- Non podo. - Quen che escribe?
Estou na túa casa Xa vou
É o Tinder? Usas o Tinder, verdade?
Xa tes plans.
- Chámame cando volvas. - Xa veremos. Seguro que estou cansa.
Sr. Xornalista.
- Chegaches pronto. - E ti, tarde.
Sabes? Ndudi segue interesada en ti.
Só estivemos xuntos unha vez.
"Unha vez", di. Sempre andas a romper corazóns, Tunde.
Vale.
Demóstrao.
Agora volvo.
Que carallo foi iso?
Merda.
Adunola Tiven que marchar.
Adunola.
Oe, Rox.
Vale. Estupendo.
- Desculpe. A mesa 20? - Atrás.
- Onde? - Onda os servizos.
Desculpe.
Perdoa, tío.
Desculpe. Podería tirarnos unha foto?
- Moi guapos. - Grazas.
- Rox, non te metas. - Déixame en paz, Terry.
Por que Ricky súa coma un porco?
Púxenlle un par de laxantes no café pola mañá.
- Amén. - Amén.
Amén.
Que diantre levas posto?
Tes pinta de pasmón, Darrell.
- En vestido. Onde o roubaches? - Do teu armario.
Vaia pista de baile, papá.
- Ola, rula. - Que guapa estás.
Non te vía ben sen prismáticos desde a mesa.
Que ben que viñeses. Así non perdemos as 200 libras da cea.
- Si, riquísima. - Vale, miña rula. Veña.
- Por que non brindamos? - Si, quero beber algo.
Que?
E ese dosel de conto de fadas? Que temos, 12 anos?
Foi idea de Barbara, vale?
Habituáchela á vida de princesa de Disney.
É culpa túa.
Que imos facer polo teu aniversario?
Hai que celebrar que fas 18 anos.
- Vas alugar un salón para min, papi? - Xa abonda, Rox.
- Quero unha cousa. - Que cousa, miña rula?
Traballar contigo.
Déixame traballar para ti. Sabes que son mellor ca Terry.
Son máis dura ca Darrell.
Darrell sabe manter a calma.
Ti estoupas, Rox. Iso non está ben.
Es demasiado emocional.
Pero téñoche unha vacante nun spa.
Nos Cotswolds.
Nos Cotswolds?
- Sería fóra de Londres? - Si.
Seis meses ou un ano no lugar máis fermoso do país.
- Un ano? - Ponte a proba.
Gañarás cartos e aire puro.
Podes buscar un mozo con acento gracioso.
Vale, pois moza. Como queiras.
Si. Grazas, papá.
É a hora dos discursos. Ven ver como teu pai se pon en ridículo.
Si, agora vou.
Despois seguimos falando disto. Non marches.
"Hashem díxolle a Abraham: 'Vai para as terras que che vou amosar
e dareiche tantos descendentes como estrelas hai no ceo
e a eles dareilles estas terras.
O mundo será bendicido cos teus descendentes'."
Eu fun bendicido con tres fermosos fillos e agora...
Agora...
Agora, con Liat, tamén gañei unha filla.
Que bonito.
Son a filla de Bernie Monke.
Ola, Jos. Se aínda non fose venres, mataríame agora mesmo.
- Que che pasou cos anteollos? - Pasa.
- Sentei enriba deles. - Vale. Avanzamos.
Pasa.
En serio? Está fallando outra vez.
- Xenial. - Un momento, señorita.
- Dáme o monopatín? Grazas. - Si. Lista.
Seguinte.
Estás ben?
Estou, si.
¿Non tiveches nunca un día deses
nos que te atopas raro no teu corpo?
Si. De feito, pásame todos os días.
Notaches iso? A descarga de enerxía estática máis grande que vin.
Si, si que a notei. Que loucura. Vémonos por aí, vale?
Sei que é o que che pasa.
- Que é? - Que fas despois?
Nada.
Allie, baixa das nubes.
Estás manchando toda a perna co xeado.
Toma. Estás algo ida.
Bum, bum, bum
Salta, salta E escorrega
Unha taza de café e xa estou feliz
Chega cando o precisas. Xa verás.
Ola.
Aínda non, ruliña.
Cando chegue o momento, saberalo.
Tes un futuro mellor nas túas mans.
Aquí veño.
Aburiño.
Abre a boca e dío. Dío, Allie.
Aquí tes.
Non, grazas.
Non quero carne.
- Sempre a comes. - Nunca me preguntastes.
Vaia, mira quen fala polos cóbados agora.
Non entendo que alguén sinta pracer pola morte doutro ser vivo.
Vaia, Allison, non lle fales así a túa nai.
Non é miña nai. E ti non es meu pai.
Por favor, querida, come a carne.
Compórtate.
Este non é o meu lugar.
Non teñas medo.
Xa sabes que facer. Ti podes.
Xa falo eu con ela.
- Vou poñer a comida no forno. - Non.
Só preciso un minuto.
Cantas nenas houbo? Cantas trenzas?
Nunca máis.
Nunca máis, carallo.
Isto remata agora.
Sei que tipo de rapaza es, Allison.
Acaba con el, Allie.
Por favor.
É hora de marchar, Allie. Fuxe.
Colle iso. Vaiche facer falta.
Clyde?
"ELECTRICIDADE MANS" + "DESCARGA CU"
O DISPOSITIVO DE TONIFICACIÓN QUE OCULTAN
DEBES POÑER ELÉCTRODOS NO CU?
Tunde, non podo falar.
Ndudi, segues na reunión sobre amuletos? Onde é?
Non querías vir. Esta é a miña historia.
Non.
Vamos. Movédevos.
Dami, sabes algo das reunións sobre amuletos?
Malas novas. Son tolarías de bruxas.
Hai unha nas casas abandonadas preto de Ibese.
- Vale. Grazas. - Eu xa te avisei.
Non! Non penso darche indicacións de nada.
Vaite para a casa.
Vés buscando problemas aquí.
Vaite para a casa xa! Veña!
- Moitas grazas. - Adeus!
Vas acabar vomitando.
Non, os Monke somos de ferro.
- Es da familia Monke? - Son filla de Bernie Monke.
Non sabía que tivera unha filla.
Non o sabe ninguén. E menos despois dese discurso.
- Entón Ricky... - É meu irmán. Máis ben medio irmán.
Herdeiro ao trono. Cre que todo xira ao seu redor.
É un panoco. Coma todos eles.
Terry sempre me chora para conseguir drogas.
Darrell é un parvo altivo. Non mancha as mans.
Papá preñou a mamá e a Babs á vez.
Por iso temos a mesma idade e Babs ódiame.
Non me quere na familia. É a máis cretina de todos.
Arrea. Como fixeches iso?
Non o sei.
Teño que marchar.
Ola.
Chris, ven aquí.
- Contáchesllo a túa nai, ou? - Non.
Canto hai que che pasa isto?
Foi hoxe. E a ti?
- Dúas semanas. - Caramba.
Síntome mellor. Máis forte.
Podo prender lume con iso.
Que é iso?
Non o sei. Pero que mais ten? É noso.
Pero pasa cando cadra ou podes controlalo?
- Non funciona. - Pensas demasiado.
Sínteo.
- Es ti, Rox? - Non.
- Son o teu home, George Clooney. - Que cedo vés.
- E que tal estivo? - Bastante ben.
Que obra de arte. Non ten lácteos, ou?
- É kosher, ou? - Grazas.
Veña, cóntamo todo. Como era o vestido dela?
Que tal teu pai? Quen foi?
De branco. Coma un paiolo.
- Uns idiotas. - E o salón?
E os baños? Veña, cóntame algo.
- Moi bonito, mamá. - E que tal dona Presumida?
Rebaixouse a saudar?
Dixo que a cea custaba 200 libras.
Díxoche o prezo? Que ordinaria.
Seguro que non llelo dixo aos invitados reais.
Que pasa?
Non molestarías a teu pai, verdade, Rox? Aviseite ben.
Ofreceume traballo.
- No spa dos Cotswolds. - Iso é bárbaro, Rox.
- Pero non querías que traballase con el. - Tanto ten.
É a oportunidade de marchar de Londres.
Por que todos queredes que marche? Son un estorbo?
Non, claro que non. Non serías mala con el, ou?
Bernie cóidanos. Vale? Non o cabrees.
Vai ti aos Cotswolds logo.
- Quero traballar na outra empresa. - Acabarás no cárcere.
Menos aburrido que o puto spa.
Eu gañei a vida como esteticista.
E despois empreñoute un gánster. Vives do froito do teu ventre.
Es unha fulana desagradecida.
Que foi iso?
- Fóra. - Que fai a rapaza aquí?
- Que cona dis? - Sabes quen é ela?
- Cala a puta boca. - A filla de Bernie Monke.
- Lisca. Non viñemos por ti. - Rox, vaite!
- Déixaa! É unha nena! - Tony! Bótaa fóra.
- Di o meu puto nome! - Mamá!
Quérote moito. Moitísimo.
Non vai pasar nada. Quérote moito.
Levántaas!
Arriba, cona!
- Oe. - Sóltame!
Sóltame!
Mamá! Agarda!
Mamá! Que carallo pasa?
Voute matar!
Roxy.
Amor. Por favor, que alguén...
Ven aquí. Lisca.
Ola?
Merda.
Tunde, que fas aquí? Non estabas ocupado con Adunola?
- Ndudi, que pasa? - Esta é a miña historia.
Hai un home aquí.
Por favor, escoita. Non son un intruso.
- Non pasa nada. Está comigo. - Estannos espiando.
Parade. Escoitade. É amigo meu.
Merda.
Merda. Agardade. Que alguén nos axude!
Axuda!
Mamá?
Mamá.
Sei que estás cansa, rula.
Pero pertences a un lugar. Prométocho. Pronto chegaremos alí.
Verás os sinais.
Axuda! Ricky!
Roxy.
O IMPRESIONANTE PODER DA NATUREZA
Dixen que verías sinais.
A anguía eléctrica ten tres órganos independentes
que colaboran para xerar descargas eléctricas que atordan a vítima.
Este poder existe na natureza.
Xa existía antes ca ti.
É a cousa máis natural do mundo.
O que é aínda máis fascinante
é que as anguías usan as descargas para dominar o sistema nervioso da vítima.
Controlan os seus cerebros
e fan que os peixes naden cara ás súas bocas.
Antes, os científicos pensaban que as anguías cazaban soas,
pero parece que as cazarías saen mellor en manda.
Así é, ruliña.
Vas poder facer cousas moi moi grandes.
NESTA TEMPADA DE O PODER ...
Para mulleres de todo o mundo, comeza un novo día.
Pero é unha lei da natureza que cada acción implique unha reacción.
Isto non é unha trola.
O mundo que coñecemos non volverá ser igual.
Ao poñerte á fronte desta cousa, convertícheste na súa cara.
Este poder é evolución.
Témolo porque nos fai falta.
Eu noto algo diferente nela. Algo especial.
Pode liderar.
Xa abonda, Rox. Non me amoles.
- Que non me amoles! - Ou que?
O poder esténdese.
Vai cambiar as cousas en todo o mundo.
É unha boa historia. Rematas o que comezaches?
Non me dera conta de que vivía con medo.
Sinto que peso 100 quilos menos
e son 100 veces máis rexa.
Que fan os da Federal?
Trátalas coma delincuentes?
Pode que teña unha pista.
Van facer probas da DOE. Temos que facela.
Acabarei coa túa carreira.
Díllelo a todos. Haberá un gran cambio.
Elixe bando.
Vállame Deus.
Xa non podes dicirnos o que temos que facer.
O PODER
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa Paula Maneiro