Stać!
Jak się czujesz?
Jestem przerażony.
Poszedł gdzieś
zostawić ciało Eliasa.
WYDZIAŁ ZBRODNI
Ciało znajdą jutro rano.
Koroner znajdzie notatkę
i jakoś jutro
przybędzie kawaleria.
Ręce do góry!
Walnąłem go dzbankiem. Dźgnąłem go.
A policja rozwaliła mu łeb.
Rozumiem.
A może właśnie porzuca ciało,
odwija z koca, a notatka wypada z ust.
Wtedy...
Jeśli tak się stanie, co zrobisz?
Jeśli wbije mi nóż w gardło?
Nie wiem, umrę jak najszybciej.
Nie masz związanych rąk.
Wcisnąłem notatkę w gardło tego biedaka.
Coś zrobiłem.
Wybacz, że nie użyłem przeciętnych zapaśniczych zdolności,
żeby zatłuc psychola na śmierć.
Wal się, Charlie. Zestarzałem się.
Już kilka razy wspomniałeś swój wiek i słabość.
To dość istotne.
Zgadzam się. Porozmawiajmy o tym.
Tak interesującego przypadku chyba jeszcze nie miałeś.
Napiszę książkę.
Leczenie Sama. Już mam tytuł.
Słyszałeś o Kennym Chesneyu?
Nie.
Piosenkarz country.
Sam jest mu bardzo oddany.
Często chodzi na koncerty.
Ma też społeczność fanowską.
Zamienny świat społeczny. Prawdziwy, ale nie do końca.
Gdzie może być jak inni.
Śniło mi się coś.
Byłem w obozie koncentracyjnym.
Myślę, że w Auschwitz.
Wszedłem do baraków.
Żydzi recytowali kadisz.
Ortodoksyjni, w odpowiednich strojach.
Rozumiem.
Jestem Żydem.
Uwięziony w piwnicy z zabójcą.
Który sam chciał wyrecytować jebany kadisz.
Tęsknię za żoną. Ortodoksyjnym Ezrą.
To dość oczywiste.
Z tak oczywistym snem
mniej chodzi o interpretację,
a bardziej o to, co z tym zrobisz.
Znowu mi powiesz, że mam walczyć?
Zrozumiałem.
Nie.
Co więc?
Praca.
Którą od zawsze wykonywałeś.
Spójrz w głąb siebie, Alan.
Nie chcesz zdjąć zasłony?
To nie wychodzi ci na dobre.
Nie mogę.
Możesz.
Po co? Beth nie żyje.
Ezra wstąpił do zasranej sekty
i mnie nienawidzi.
Do jutra pewnie zginę.
Co zrobisz w swój ostatni dzień?
Jesteś dorosły. Sam podejmujesz decyzje.
Dołączasz do sekty.
Nie masz prawdziwej relacji z Bogiem.
Co robisz?
Próbowałem recytować kadisz dla żony.
Nie... Nie pamiętam słów.
Chcę z tobą porozmawiać.
To był długi dzień i noc.
Jestem wykończony.
Brak noża w gardle?
Jeszcze nie.
Dobrze być żywym.
Zazdrosny?
Jesteś gotowy?
Jestem zbyt niespokojny.
Ciało, notatka, oczekiwanie.
Dawajcie, skurczybyki.
Pan Buchella.
Pamiętam cię.
-Jestem Sam. -Tak.
-Sam Fortner. -Tak.
Tak. Sam.
Nie wiedziałem, czy pana zastanę.
Jeszcze nie umarłem.
Pamięta pan,
jak pan Schube krzyczał w klasie,
rzucił krzesłem i o mało nie trafił Cindy Perez?
Poprosił go pan, żeby porozmawiać na korytarzu.
Potem pan wrócił,
a on nas przeprosił.
Tak, pamiętam.
Rok później już nie wrócił. Kazał pan go zwolnić?
Tak.
Dobrze cię widzieć, Sam.
Muszę odebrać żonę.
Moje życie nie jest dobre.
Nie układa mi się.
I nie mogę...
Nie układa mi się i jestem nieszczęśliwy...
Nie wiem, jak...
Wiedział pan, że tak będzie?
Po tym, jaki byłem, kiedy byłem mały?
Nie wydaje mi się.
Przykro mi.
Byłeś trochę inny.
Nie było ci łatwo.
Ale człowiek zawsze liczy, że los się odmieni.
Może być pan moim terapeutą?
Szukasz porady?
Nie wiem.
Przez lata miałem pacjentów poza szkołą.
To byli moi obecni uczniowie, ale były uczeń?
Może.
Zastanowię się, Sam.
Muszę lecieć odebrać żonę.
To mój numer. Zadzwoń za kilka dni.
Tak.
Panie Buchella.
Co pan myśli o mieszkaniu z terapeutą?
Może to pomóc?
To nie byłby dobry pomysł.
Dobra. Na razie.
Jak się czujesz?
Już lepiej.
-Chcecie pić? -Tak.
Słucham?
Hej.
Pomyślałaś kiedyś, że coś ze mną nie tak?
Co masz na myśli?
Nie wiem, coś...
Coś, co wydawało się nie tak?
Albo było inne?
Byłeś moim mężem, a potem się rozstaliśmy.
Wiele rzeczy było w tobie nie tak.
Twoje życie kręci się wokół jedzenia.
Nie byłam pewna, czy mnie kochasz.
Wiedziałam, że tak,
ale nie tak naprawdę.
Ale ogólnie...
Wiem, że jesteś dobry.
Dobra. Na razie.
Jesteś już gotowy?
KOCHAM CIĘ, ZAYDE ZAYDE I JA
Jego przeklęty teść Chaim,
który cały dzień przykleja znaczki na koperty i pudełka,
kiedy nie czyta Talmudu.
Ezra wybrał to niedorzeczne życie.
Zostawił nas w tyle.
Cała rodzina jego teściów
wiecznie siedzi w jego domu. Pomagają przy dzieciach,
są na każde zawołanie.
Jakby wszyscy mieszkali w shtetl.
Kiedy go odwiedzaliśmy,
byliśmy jak podludzie.
Nie byliśmy dość żydowscy.
Beth poświęciła życie i karierę judaizmowi,
liberalnemu,
wciąż nie była dość żydowska.
I tylko się uśmiechaliśmy.
Kiedy zachorowała,
i tak nie mógł się powstrzymać.
Musiał mieć ostatnie słowo.
Leżała w łóżku,
strasznie cierpiała, ślina ciekła jej z ust.
Chciała odejść na własnych warunkach, otoczona rodziną.
Mieliśmy tabletki
i wszystko było gotowe.
Wiesz, co ten chujek mi powiedział?
„To nielegalne”.
Nie, że wbrew Bogu, ale że nielegalne.
Jakbyśmy byli przestępcami.
I on nie chciał brać w tym udziału.
Krytykował.
Kiedy ostatniego dnia
leżała w łóżku, wygłosił świętoszkowatą przemowę
i wyszedł z domu.
Wyszedłem za nim, żeby porozmawiać
i namówić go, żeby wrócił.
„Nie rób czegoś, czego będziesz żałował
„do końca życia”.
Nagle wylał się potok słów.
Nie rozumiałem go.
Nie byłem przy nim.
Źle go traktowałem, odkąd stał się ortodoksyjny.
Źle coś powiedziałem do rabina na brit mile jego syna.
Za mało przekazałem pieniędzy
na jebaną jesziwę w Izraelu.
Raz powiedziałem, że jego żona zrobiła pyszny koszerny stek.
Jeszcze takiego nie jadłem. Może być?
Pochwaliłem jego żonę!
Rozumiem, że cierpiał.
Całe życie buntował się przeciw matce.
Popieram bunty. Rozumiem.
A jego matka...
Było przeciw czemu się buntować.
Duże poczucie odrębności.
Ale w którymś momencie trzeba zmienić zdanie.
Trzeba dorosnąć.
Wygląda na to,
że śmierć Beth nagromadziła wiele emocji i cierpienia
i Ezra nadepnął na odcisk.
I ty też.
Ale wiemy, że to mija.
Nie minęło.
Beth chciała umrzeć, mając bliskich przy sobie,
a on urządził scenę.
Walczył z bólem po śmierci matki.
Ale zawsze taki był.
Ma klapki na oczach i widzi tylko, co chce widzieć.
Nie dziwota, że jest ortodoksyjny.
Od lat wyciągam do niego rękę.
I nic.
Wiem, że żałoba może to spowodować...
Wydrukuję ci modlitwę, której nie pamiętasz.
Z internetu.
Dziękuję.
Chcę, żebyś wiedział,
że to jest okazywanie empatii.
Postawiłeś się w mojej sytuacji, zobaczyłeś, czego potrzebowałem,
i zrobiłeś to dla mnie.
Tak, tylko...
No mów.
Mów.
Nie czuję się dobrze.
Co to za drukarka?
HP.
Sam, to był ciężki dzień.
Pewnie wyczerpujący.
Ale chcę porozmawiać o tym, co się stanie,
kiedy znajdą ciało Eliasa.
Na pewno będzie w wiadomościach. Zobaczysz to
i doświadczysz skomplikowanych uczuć.
Nie chcę ci mówić jakich,
bo ty mi to powiesz.
Chcę, żebyś się przygotował
na mieszankę uczuć,
z którą pomogę ci sobie poradzić.
Nie będzie w wiadomościach.
Nie zrobiłem tego, co mi kazałeś.
Jechałem, żeby to zrobić.
Wybrałem dobre miejsce,
gdzie znaleźliby ciało.
Już prawie tam byłem, ale ciężarówka zatrzymała się obok mnie.
Widziałem, jak kierowca
spoglądał na tył furgonetki,
gdzie leżało owinięte ciało.
Pomyślałem,
że jeśli to będzie w wiadomościach,
kierowca będzie coś pamiętał, może moją furgonetkę...
I nie zrobiłem tego.
Wiem, że to nie było pełne zrozumienia.
Co z nim zrobiłeś?
Gdzieś go położyłem.
Nikt go nie znajdzie.
Jak to się wymawia? Kadisz?
Kadisz.
Mogę posłuchać?
To sprawa osobista.
Kadisz żałobny
Napisy: Joanna Kazimierczak