Sabrımın sonundayım Sam.
Biliyorum anne.
Dün gece neredeyse 911'i arıyordum.
Telefon elimdeydi.
Özür dilerim.
Sam.
Terapiyi bırakma.
Hayır!
Tanrım.
Merhaba Charlie.
Geri dönmüşsün.
Acil bir durum var.
Görebiliyorum.
Ben...
Sakin kalmaya çalışıyorum.
Normal kalmaya,
kontrolü kaybetmemeye.
Beni böyle görürse
ben gerçekten...
Nefes al.
Bir daha.
Sen de tıpkı Beth gibi nefes al diyorsun.
Yapamıyorum. Olmuyor.
Sam hakkında konuşmalıyız.
Önümde birini boğdu!
Seni onunla çalışman için
getirmeyi seçmesinin kayda değer olduğunu düşünüyorum.
Psikopati hakkında ne biliyorum ki?
-Bunun için eğitilmedim. -Hiçbirimiz eğitilmedik.
Charlie, plana ihtiyacım var.
Bir plana. İkinci sınıfta gibiyim, boşa kürek çekiyorum.
Buradan canlı çıkmanın bir yolunu bulmalısın.
Kulağa çılgınca gelse de
bence bir vicdanı var.
Küçük, minik bir vicdan.
Charlie, bu mümkün, değil mi?
Bir seviyede empati duyuyor demektir.
Ona odaklan.
İnsanlarla empati üzerine hep çalışırım
ama hiç sıfırdan başlamamıştım.
-Bomboş. -Evet.
Üstelik kontrol de onda.
Doktor olarak otoritem yok.
Ya tabii, tabii.
Bana yardım etmelisin.
Bunu beceremezsem beni boğacak
ve ya o mezara ya da sıradakine
ben gireceğim.
Çılgınca olduğunu biliyorum
ama onunla bağlantı kurmaya başlamıştım.
Öyle düşünmüştüm.
Yani hastalarını seversin ama hadi canım. Bir sosyopatı da mı?
Kategorilerde fazla takılıp kalmamayı tartışırdık.
Doğru. Bu bir spektrum.
Belki onu spektrumun bir ucuna itebilirim
ya da kendimi kandırıyorum.
Cenaze nasıldı?
Zor bir gündü.
Yas tutmak zor.
Yahudi cenazesine hiç gitmedim.
Hepsi aynı.
Bunda muhtemelen normalden daha çok şarkı vardı.
Şimdi de bodrumuna insan gömen adamlardan oldum.
Çok teşekkürler.
Senin sıran.
Kalk.
Şuraya geç.
Sakın kıpırdama.
Yürü.
Bu mesafeyi koru.
Hadi.
Daha keskin bir açıyla sok.
Güzel.
Devam et.
Tüm hayatım boyunca düşündüm,
düşünüp kendimi anlamaya çalıştım ki
başka insanların kendilerini anlamalarına yardımcı olabileyim,
böylece daha iyi ilişkiler kurabilsinler ve şimdi bu hâldeyim.
Oğlum benimle konuşmuyor.
Tekrar sınıfın karşısına çıkmadan önce
birkaç haftaya daha ihtiyacım olabilir. Sakıncası olur mu?
Tabii ki hayır.
RADİKAL SİYONİSTLERE KARŞI YÜRÜYÜŞ STRATTON PARKI CUMARTESİ, 11/02 11.00
Şu anda nasıl hissettiğini söyle.
Bir bakalım.
Ölü terapistimle konuşuyorum, yani gerçek hayatla bağımı koparıyorum.
Bunun dışında, Beth öldü.
Ezra benden nefret ediyor.
Ve bir seri katil tarafından kaçırıldım, yani...
Neden ona bakıp duruyorsun?
Onu kafasında kırdığımı hayal ediyorum.
Peki niye yapmıyorsun?
Ona sürahi ile mi vurmayı mı?
Çünkü gerekenden önce ölmek istemiyorum.
Çok karamsarca. Mücadele edebilirsin.
Lisede güreşirdin.
Sen ölüp rahatlarken
ben yaşlanıyorum ve eskisi kadar güçlü değilim.
Niye bu kadar güçsüz hissettiğini anlamadım.
Güçsüz hissetmiyorum.
Elimdekilerle karşılık vermek için elimden geleni yapıyorum.
Öyle mi?
Harika.
Ayak kremim bitti
ve kalp ilaçlarım da bitiyor.
Bu adam beni öldürmezse ya kalp krizinden öleceğim
ya da ayak mantarından.
Charlie, bir plana ihtiyacım var. Hayat hikâyesini çıkarmaya çalıştım.
Annesini korumak için her şeyi yeniden değerlendirmesini sağlamaya çalıştım.
Dikkatini başka yöne çekmeye çalıştım.
Ne halt edeceğimi bilmiyorum.
Çocukken maruz kaldığı istismardan
annesinin de sorumlu olduğu gerçeğini ele alman gerekecek.
Beş ya da altı yılım olsaydı.
Ama yok.
Uzaklaş.
Tamam.
Pekâlâ.
Oturabilirsin.
-Çimentoyu karıştırmam gerek. -Sam, bir dakika oturabilir misin?
Bunu farklı şekilde ele alma olasılığını konuşmak istiyorum.
Bence cesedi gömmemelisin.
Ne yapacağım?
Genelde yaptığın şeyi. Bulunabileceği bir yere bırak.
Yakınları için yapılabilecek en düşünceli şey bu olur.
Daha önce hiç kimseyi evime getirmemiştim.
Onun izini sürebilirler.
Evet. Kamyonetimdeydi.
Bununla ilgili endişeni anlıyorum. Mantıklı.
Televizyonda gördüğün şeylerden,
DNA ve halı parçalarından bahsediyoruz, değil mi?
Evet.
Uzman olmadığımı kabul ediyorum
ama adamakıllı bir düşünelim.
Diğerlerinde giysilerinden gelen DNA ve lifler olmalıydı
ama polis bunların hiçbirinin sana kadar izin sürmedi.
DNA'nın veya parmak izlerinin veri tabanında olması için
bir neden var mı?
Hiç tutuklanmadın, değil mi?
Hayır. Ama mesela...
Halıdaki halı liflerinin
bu eve kadar izini sürebilirler.
Bu pek olası değil.
Kaç yıllık halı, 20 ya da 30 yıllık mı?
Bilmiyorum.
Sam, iyileşmek istiyorsun.
Bunu senden çıkaramam.
Terapi bir şeytan çıkarma değildir.
Değişmek istiyorsun.
Bir sonraki iyi adım Elias'ın ailesini düşünmek,
burada yaşananlar göz önüne alındığında da
insanlara duygusal olarak neyin iyi gelebileceğini
gerçekten anlamaktır.
Sam, buraya gel.
Neden?
Güven bana.
Göz bağını çıkar.
Yüzünü görmemiz gerek.
Belki de bu iyi bir fikir değildi.
Neden bunu yapmamı istedin?
Duyguların var, değil mi?
O da mücadele ettiği duygulara sahip bir insandı.
Onun
sadece seni kızdıran bir adam olmadığını görmeni istiyorum.
Elias bir insandı.
Onu önemseyen bir annesi ve babası vardı,
tıpkı annenin seni önemsediği gibi.
Ve onu özleyecekler.
İnsanların yas tutmalarına yardım eden teknikleri vardır.
Yahudiler için her şey bellidir.
Cenaze töreni olur,
o yüzden bir naaşın olması çok önemlidir.
Ve "shiva" denen özel bir hafta olur,
sadece yas ve anılara odaklanırız.
Ben hep biraz erken çıkmayı denerdim
ama eşim izin vermezdi.
Haklıydı da.
Birisi öldükten sonra
ilk yıl her gece, sonra yılda bir kez
bir dua edersin.
"Kaddish" denir.
Etmeli miyim?
Kaddish duasını mı?
Ben...
Bunu bir düşüneyim.
Bence önemli olan, daha az ritüel
ve daha çok Elias'ı, ailesini, ihtiyaçlarını düşünmek.
Bu senin için yeni bir şey olur.
Ve çok da iyi.
Empati becerilerini geliştirmeliyiz,
bu da kendini başkasının yerine koymak demektir.
Ve gerçek şu ki çoğu insanın bunu geliştirmesi gerekiyor.
Ama özellikle sen bunu geliştirmekten faydalanabilirsin.
Evet, iyi fikir.
Evet.
Ailesi için cesedi bulunabileceği bir yere
bırakırım.
Sen de o deliği doldurmama yardım edeceksin.
Sam Restoran Müfettişi
Babanız sizi seviyor
Kahretsin.
Hayır.
Senin bir şeyin mi var?
Çok şey yaşıyorum Sam.
Sorduğun için sağ ol. Gerçekten minnettarım.
Alt yazı çevirmeni: Ulcen Arıcan