Temu się nie oprzesz.
Bułeczki wieprzowe z Qian's.
Co to za ciche dni?
Mało wyszukane jak na terapeutę.
Już nie jestem twoim terapeutą.
Jestem więźniem.
Rozumiem, czemu tak myślisz,
ale musisz...
-Bez obaw. To nie jest głowa czy coś. -Co za ulga.
Słyszałeś o Zabójcy Johna Doe?
Chyba tak.
Wszystko było pozorowane na rabunek,
żeby policja nie utworzyła specjalnego oddziału.
Więc wziąłem...
Zabrałem je.
I...
Nim się obejrzałem,
nazwali mnie Zabójcą Johna Doe, bo czasem mija kilka dni,
zanim zidentyfikują ofiary bez ich dokumentów.
I teraz... przyczepili mi łatkę.
Teraz mi wierzysz?
Myślisz, że ci nie wierzyłem?
Rozumiem, czemu łatwiej jest myśleć, że nie mówię prawdy.
Uwierzyłem ci.
-Dać ci zegarek? -Nie, dzięki.
Będziesz wiedział, która godzina. Działają.
Większość z nich.
Każdemu jest z początku ciężko,
ale zwłaszcza tobie.
Zwłaszcza mnie?
Z twoim umysłem.
Tam wszystko się dzieje, nawet medytacja.
Mówiłam. Zwłaszcza tobie jest ciężko.
Wrócę przed 17.00.
Dalej.
Cholera.
Kurwa.
Dobra.
Dzisiaj tajskie.
Wziąłem nam kaeng tai pla.
Robią własny sos ze sfermentowanych wnętrzności ryb.
Brzmi ohydnie, ale dodaje sporo smaku.
I jeszcze khanom moa gaeng.
Używają kolokazji i kaczych jaj. To deser.
Zwykle nie spotyka się tej kombinacji.
Nie otworzysz kłódki plastikowym widelcem.
Jak już to zrobię,
wtedy jestem...
Większość ludzi nie czułoby tego.
To nie jest normalne.
To jest jak... śmierć.
Muszę wyzdrowieć.
Nie to... lubisz robić?
Leczyć ludzi?
Jesteś tu, żebyśmy mogli współpracować.
Wiem, nie znosisz tego,
ale jeśli nie weźmiesz w tym udziału,
co nam pozostanie?
Skuteczna terapia wymaga bezpiecznego środowiska.
Pacjent i terapeuta
muszą być w stanie zgłębić
skomplikowany obszar emocjonalny
bez, na przykład, strachu
wiszącego w powietrzu.
Nie wiem, co z tym zrobić.
Chcę przynajmniej,
żebyś mi obiecał, że podczas naszej terapii
nie dopuścisz się żadnego aktu przemocy
wobec mnie lub kogoś innego
bez wcześniejszej rozmowy ze mną.
Mam z tobą porozmawiać, zanim...
Tak.
Żebyś przemówił mi do rozumu?
Żebym spróbował ci pomóc
uniknąć tego.
Razem możemy spróbować zrozumieć,
skąd się bierze ta okropna potrzeba
i się nią zająć.
Nie masz pojęcia, jak to jest.
-Rozumiem. -Jebani ludzie...
Leczę ludzi z bardzo poważnymi,
prawie niemożliwymi do odparcia żądzami.
Takie zobowiązanie jest kluczowe.
-To nie to samo. -Wcale tak nie twierdzę.
Postaram się.
To był pomysł mojej żony.
Całe życie znała matkę Chavy.
Podziękowania należą się rebbetzin.
Chava dotrzyma kroku twojemu synowi
rozumem i humorem.
Bardzo przepraszam. Mogłam przynieść normalny nóż.
-Nie. -Nie.
Nie szkodzi.
-Chciałem to zjeść. -Nie żartuj sobie.
Też jestem zły, ale musimy dać mu spokój.
Tylko mi nie mów, że nie biorą cię na to nerwy.
Buntuje się, Beth.
Jak każdy.
Opowiedzieć ci o moim życiu?
Jasne.
Jest jeden facet
i ciągle o nim myślę.
Szkoda, że nie wiesz, jak to jest.
Jakiś czas temu zrobiłem inspekcję w greckiej restauracji w Garten.
Grecka, ale nowoczesna.
Robią pierożki wypełnione musaką,
które rozpływają się w ustach.
Chodziłem tam z żoną, jeszcze przed inspekcją.
Jesteś żonaty?
Byłem.
Między innymi tego ci nie powiedziałem,
bo nie mogłem być w pełni szczery.
Niektóre produkty w chłodziarce nie miały daty
i trzeba było wymienić uszczelkę w drzwiach lodówki.
To dość powszechne, ale trzeba się tym zająć,
bo wpływa na ocenę restauracji.
Wyjaśniłem to kierownikowi,
który był synem właściciela,
ale on w ogóle się nie przejął.
Powiedziałem, że to ważne.
Odpowiedział, żebym wrócił za tydzień,
a wszystko naprawią.
Powiedziałem, że czas oczekiwania na kolejną inspekcję
to siedem miesięcy.
Myślał, że chciałem wziąć łapówkę.
Zaczął do mnie mówić
w zabawny sposób,
jakby o wszystkim lepiej wiedział,
a ja w ogóle,
jakbym był gówno warty.
Kiedy ludzie tak do mnie mówią...
Po prostu wyszedłem,
bo tak robię w takich sytuacjach.
Parę tygodni później mój przełożony Kyle
kazał mi tam wrócić
i bez żadnego powodu ponownie zrobić inspekcję.
Kiedy tam dotarłem, wszystko było naprawione.
Gość udawał, że mnie nie widzi.
Zadowolony z siebie.
Kiedy to było?
Jakieś cztery miesiące temu.
I na okrągło
o nim myślę.
Każdego dnia.
Staram się nie...
Zwykle nie mogę przestać, ale...
Nie wiem, czy inni też tak mają. Mają tak?
Ludzie mają czasem obsesję na punkcie odbytych interakcji.
Tego samego wieczoru
wróciłem do restauracji i zaparkowałem naprzeciw.
I czekałem, aż zamkną.
Nigdy nie zrobiłem niczego, z czym mogliby mnie powiązać,
ale tamtej nocy...
Nie zrobiłem tego.
Jak ci się to udało?
Nie wiem.
Nie chciałem dać się złapać. Pomogło.
I to było cztery miesiące temu?
Tak.
Zaraz przed wizytą u mnie.
Chciałeś, żebym odwiódł cię od zrobienia mu krzywdy.
Potrzebuję długopisu i notesu.
Dokładnie przemyślałem, czegoś byś tu potrzebował.
Potrzebuję długopis i kartkę.
Nie zaatakuję cię kartką papieru.
Znajdziesz długopis, który nie sprawi problemów.
Gość z restauracji.
Im więcej mija czasu,
tym mniejsza szansa, że ktoś mnie powiąże.
Warto zauważyć, że nic mu nie zrobiłeś.
Ale chcę.
Teraz.
Chciałeś, żebym ci powiedział.
Mówię ci.
To mi nie pomaga.
Cztery miesiące dusiłeś to w sobie.
Rozumiem, czemu ci ciężko.
Jezu.
Spóźnię się do pracy.
Zrobimy sesję po kolacji.
Halo?
Słyszysz mnie?
Bo ja ciebie tak!
Nic ci nie jest?
Możesz rozmawiać?
Witam.
Napisy: Joanna Kazimierczak