Szykują kolejny atak. Mamy niecałe 24 godziny.
Prezydent i Almora zechcą mnie zobaczyć.
Auto będzie gotowe. Przestanie być problemem.
I mówimy sobie wszystko co do pieprzonej joty.
POPRZEDNIO
Sarah!
Nie!
Miałaś jej pilnować.
Utonęła przez ciebie!
Wybaczam ci zmyślanie, aby zagłuszyć wyrzuty sumienia.
To moja córka. Dopilnuję, by była posłuszna.
A Sutherland i ta dziewczyna? Co, jeśli się wygadają?
To zdjęcia kilkudziesięciu stron.
To pokój Nocnej Akcji. Jest data i godzina?
To była Farr. To niezbity dowód.
Powiązaliśmy Farr z zamordowaniem wujków Rose.
- Gadałaś z prezydentem albo Almorą? - Almora milczy.
- A ochrona Zadara? - Jadą do Blair House.
Ale według personelu Blair House Zadar tam nie jedzie.
- Jakie są inne opcje? - Camp David.
- Lecimy. - Dokąd?
Do Camp David. Prezydent was oczekuje.
Panie Zadar, Secret Service. Udany lot?
- To daleko? - Nie cała godzina.
Nigdy nie widziałam tych agentów.
Odwołaj to! Wiemy, że wasza trójka stała za zamachem w metrze.
Chcecie zabić Zadara i prezydenta w Camp David.
O czym ty mówisz?
Nie udawaj!
Nie skrzywdziłabym Michelle Travers.
Jedziemy do Camp David.
I ty nas wprowadzisz.
Dawaj, Petey. Jeden na jednego.
- Grasz w takim ubraniu? - Zobaczymy, co pokażesz na rekrutacji.
- Nie dasz rady. - Tak?
Udowodnij.
- Tato? - Spokojnie.
- O co chodzi, Alex? - Musisz przeszukać dom, Pete.
- Żartujesz, co nie? - Obawiam się, że nie.
- Na oczach mojego syna? - Przykro mi, Pete.
Jestem aresztowany?
- Co? - Nie.
Jeszcze nie.
- Ale oddaj dyski twarde i telefon. - Dyski? Po co?
Alex, o co tu chodzi?
Czekam na telefon.
- Jego też. - Ni chuja.
Nie znieważaj agenta FBI i mojego przyjaciela.
Gramy w tej samej drużynie.
Oddaj mu telefon.
- Dzięki. - Przepraszam.
Rozumiem cię.
I też przepraszam.
NOCNY AGENT
- Wiem, co sobie myślisz. - Na pewno nie.
Nie uprzedzono mnie o zamachu.
- Brałam udział tylko w... - Tuszowaniu? No to jesteś święta.
Społeczeństwo by się zawaliło, gdyby wiedziało o każdym skandalu.
Tak jest każdego pieprzonego dnia w każdym biurze, dziale i rządzie.
„Wszyscy biorą”.
„System jest zjebany”.
„Wykonywałam tylko obowiązki”.
Masz więcej pseudowymówek?
Moja praca polega na chronieniu prezydenta.
To moralna wymówka? Zabić paru, by ochronić wielu?
- Zabić wielu, by ocalić naród? - Żałuję, że ich nie powstrzymałam.
Ale nie miałam wyboru z tuszowaniem.
Nie doszłoby do tego bez Nocnej Akcji.
Musieliśmy założyć, że Campbellowie powiedzieli Zadarowi, że był celem.
- Trzeba było zamknąć śledztwo. - I zamordować uczciwych ludzi.
Dlaczego mnie wybrałaś?
Liczyłam na ciebie.
Na kontrolowanie mnie.
Liczyłam, że nie będzie trzeba.
Naprawdę w to wierzysz, prawda? Jak ktoś mógłby być do tego zdolny?
Kłamać i zabijać, a potem spać w nocy.
Ale wy zachłysnęliście się pierdoleniem w stylu Sun Zi i Machiavellego.
- Nie oczekuję, że zrozumiesz. - Rozumiem.
Zamordowaliście mi ciocię i wujka, bo przejrzeli wasze zamiary i tyle.
Nie chroniłaś kraju i prezydenta, tylko własny tyłek.
Daruj sobie te wymówki i ciesz się, że nie mam teraz pieprzonej spluwy.
- Jesteś nowy? - Tak.
- Jak masz na imię? - Walter.
Powinnam była spakować się na dłużej?
Lubię być przygotowany.
A gdzie Garza?
Jest chory.
Raczej „chora”. W końcu to kobieta.
Jesteśmy tu nowi.
- Jak chcą to zrobić? - Nie wiem. Może podłożą bombę.
Tak miało być, gdy celem był tylko Zadar.
Nie znałam szczegółów, ale założenie było takie,
że im większe zamieszanie, im więcej stron i podejrzanych,
tym łatwiej się wszystkiego wypierać.
I łatwiej o kozły ofiarne.
Padło na Zadara dzięki oskarżeniom o terroryzm.
A sprawę dokończy telewizja, Twitter i ludzie pokroju Rome’a.
Tak jak było ze mną.
Dlatego byłem w Nocnej Akcji.
W razie wtopy byłbym gotowym kozłem ofiarnym.
Co robisz?
Nie wpuszczą was, jeśli nie ma was na liście.
- A ty jesteś? - Jestem szefem personelu.
- A my jak wjedziemy? - W bagażniku.
Ni chuja.
Próbuję uratować prezydenta i przyjaciółkę.
Ty masz spluwę, więc decyduj. Chcesz się dostać do Camp David czy nie?
- Dlaczego znowu jej ufasz? - Chcę się tylko tam dostać.
A jeśli znowu nas sprzeda?
To jedyny sposób.
Wiesz, co oznacza porażka?
Obwinią cię żywego albo martwego.
Zawieź nas tam.
Przywitamy się w Laurel Lodge i potem możesz się położyć.
- Prezydent chce też pogadać z Chelsea? - Później.
Najpierw pomówi tylko z tobą.
Briggs, muszę pogadać z Almorą. Połączysz mnie?
Łączność padła. Pracują nad tym.
Poproszę go, by spotkał się z tobą w Laurel.
Jedźcie za Walterem.
- Co mówił twój tata? - Że najpierw zobaczę się z Travers sama.
Od razu ją ostrzeż. Bez szczegółów. Powiedz tylko, że coś jej grozi.
- A gdzie ty będziesz? - Nie wiem, ale cię znajdę.
Maddie. Tędy.
Arrington, chodź tutaj.
Nic jej nie będzie. Idziemy.
Gdzie pani prezydent?
Już w drodze. Za chwilę ci wszystko wyjaśnię.
Nie bój się.
Gdzie twoja walizka?
- Jest tu łazienka? - Siedź.
To nie potrwa długo.
Jestem Diane Farr.
- Szefowa personelu. - Przepraszam, nie poznałem.
Śpieszę się do prezydenta.
- Nie ma pani na liście. - Bo miałam być gdzieś indziej.
To kwestia bezpieczeństwa kraju.
- Ben Almora potwierdzi. - Łączność padła. Coś z wieżą.
To wasz problem.
Wzywa mnie prezydent i naczelny dowódca.
Sprawdziliście tożsamość i auto,
więc pozwólcie mi pomóc przywódcy wolnego świata.
- Już? - Prawie.
Jeszcze bagażnik.
Kurwa, nie mam na to czasu!
Otwórzcie pieprzoną bramę albo wywołacie międzynarodowy kryzys.
W zamian nie wezmę waszych danych.
W porządku.
Miłego dnia.
Tędy.
- Co to ma być? - Będziemy tu bezpieczni.
- Nie chcę tu być. - Niedługo będzie po wszystkim.
Obiecuję.
- Co się dzieje? Co tu robimy? - Musimy zadbać o nasze bezpieczeństwo.
Posłuchaj. Prezydent spotyka się w tym kompleksie z pewną osobą.
Omarem Zadarem.
To terrorysta.
Walczymy z takimi osobnikami od dziesięcioleci.
Próbowałem wyjaśnić to Travers, ale ona nie rozumie prawdziwej polityki.
Jest miękka i przez to tak samo niebezpieczna jak on.
- Skoro jest niebezpieczny, to co tu robi? - Właśnie.
Kto wie, co się stanie, gdy jest tu taki zbrodniarz?
Dlatego musimy być gotowi.
Do czego?
To najbezpieczniejsze miejsce w Camp David i dlatego wszystko tu przeczekamy.
Po prostu tu poczekamy.
- Tato, co zrobiłeś? - Popełniłem wiele błędów.
Zbyt wiele, by je zliczyć.
Po śmierci Sarah czułem ból i wściekłość.
Nie wiedziałem, jak dać temu upust, więc wyżywałem się na tobie.
Byłem cholernie okropny.
Dlaczego mówisz o Sarah?
Bo jej śmierć nigdy nie była twoją winą.
Odpowiedzialny byłem tylko ja.
To była tylko moja wina.
To bardzo...
przepraszam cię za to.
Wkrótce wszystko się skończy.
Ale nie zadawaj mi więcej pytań. W porządku?
Chcę zacząć od nowa.
Proszę.
Najpierw znajdę Almorę.
- Gdzie zaatakują? - W środku przy wielu ludziach.
Zaczekajcie tutaj.
- Diane? Co tu robisz? - Muszę z nią pogadać.
- Jak tu wjechałaś? - Nie mam czasu. Coś jej grozi.
Diane, odpowiedz.
Brakuje ochrony.
- Co to znaczy? - Że Travers tam nie ma.
Idziemy.
- Gdzie ona jest? - Dzwoni w Rosebud.
Musimy ewakuować ją z Camp David.
Ewakuować? Za 15 minut ma spotkanie z Zadarem.
- Położono tu bombę. - Niemożliwe.
- To twierdza. - To robota kogoś z wewnątrz.
- Skąd wiesz? - Posłuchaj.
W Camp David podłożono bombę. Musimy ewakuować Travers.
- Powiadom jej ochronę. - Nie mogę. Padła łączność.
Nie powinno tu pani być.
Kurwa!
O Boże.
Trzymaj.
Nadal nic.
Jest tu budynek łączności.
Obsługuje całe Camp David. Wick wiedziałby, by tam uderzyć.
- Jeśli to był haker, może to naprawię. - Gdzie to jest?
- Możemy gadać? - Potwierdzam. Co jest?
Potrzebuję wsparcia na wschód od Aspen. Jest tu Sutherland.
- Najbliżej jest z Laurel. - Przyjąłem, ale nie mogę.
Czyli łączność wróciła? Mogę już porozmawiać z Almorą?
Wkraczamy. Boyle, jak z czasem?
Boyle, słyszysz mnie?
- Pięć minut. - Dobra. Ustawmy na dziesięć.
Trzy, dwa, jeden.
Gotowe.
Widział ktoś czarną walizkę?
Boże.
Tato, nie musisz tego...
To wojna o idee i wolność.
Rozumiesz?
Prezydent stał się wrogiem.
Ale ochronię cię.
Tato, proszę cię...
Zatrzymaj to.
Nawet gdyby mógł coś zrobić...
to jest już za późno.
ZAKAZ WSTĘPU
- Sam, to ty? - Nie. Wysłał nas do pomocy.
A znacie się na wojskowych systemach łączności?
To twój szczęśliwy dzień.
- Zarządza się tu też siecią? - Komórkową, Wi-Fi, UHF i VHF.
Zhakowano nas od zewnątrz. Oby Rosjanie o tym nie wiedzieli.
Mogę zerknąć?
Ale bałagan.
Zarządza się stąd całą łącznością?
Tak. Oprócz lotniczej.
Dlaczego pytasz?
Nie ma opcji, by było to działanie zdalne.
- Zrobiono to... - Fizycznie.
- Jesteś cały? - Tak. A ty?
- Ilu ich tu jeszcze jest? - Nie wiem.
Zachował krótkofalówkę, więc łączność nie padła całkowicie.
W takim razie mają własny, zamknięty kanał.
Możesz odblokować łączność?
- Spróbuję. - Świetnie.
- Tak? - Była tu Farr, Sutherland i Larkin.
Zająłem się Farr i Almorą,
ale wszystko się sypie i chyba mamy przejebane.
- Redfield gotowy? - Tak, zgłosiłem to.
- Mamy sześć minut. - Będzie dobrze.
- Nie miałem wyboru, prawda? - Zrób, co trzeba.
Przyjadę po wszystkim.
Tu mamy sieć danych, więc ten router odpowiada za łączność.
Jeśli to naprawię, przywrócę łączność dla Secret Service.
- Spróbuj. - Zaczynamy.
Prezydent będzie za chwilę.
Co?
Walizka nadal na miejscu?
Potwierdzam.
Czy ktoś widzi Sutherlanda?
Nie ma go tutaj.
Chciałem z panią pomówić po konferencji.
W cztery oczy.
Oczywiście.
Boyle, wszystko gra?
Potwierdź dwoma klikami.
Super. Bądź wtedy blisko budynku.
Jeśli pierwsza nie załatwi sprawy, wdrażamy plan B. Cztery minuty.
Będę w lesie na południe od Laurel.
- Co się dzieje? - Zaczyna się.
- Zostań tu i napraw łączność. - Dokąd idziesz?
- Powstrzymać to. - Peter!
Kurwa.
Naprawdę musi tu pani być?
Secret Service. Tu dojdzie do spotkania?
Nie. Robią tu zdjęcia przed lunchem.
- Czego pani szuka? - Czarnej walizki?
Fotografowie zostawili sprzęt w pokoju obok.
Będzie tam za dwie minuty.
Odwołaj to!
- Wyjdźcie najbliższym wyjściem. - Prezydent zaraz tu będzie.
Jest tu bomba.
Natychmiast wszystkich wyprowadź. Ruchy!
- A co, gdybym chciała wyjść? - To znaczy?
Co, jeśli chciałabym teraz stąd wyjść?
Dlaczego? Tam nie jest bezpiecznie. Siedzimy w tym razem.
Mam tego dość.
- Czego? - Robienia dobrej miny do złej gry.
Koniec z tym.
Maddie.
- To zaraz się stanie. - Beze mnie.
- Nie przeżyjesz. - Otwieraj!
Każ mu to zrobić.
Nie dotrzymam tej tajemnicy.
Wszyscy poznają całą prawdę.
Rozjebię całe twoje życie.
Wypuść ją.
No dalej.
Zajebiście!
Mamy łączność.
Daj mi ją. Ewakuujcie budynek.
Do wszystkich agentów. Kod drugi w Laurel. Nie wchodzić!
- Jest tu bomba! - Zmieniamy trasę.
Mamy tu bombę. Proszę ze mną.
Tutaj!
Odwołaj to!
- Ale już! - Rzuć broń!
- Pomocy! Ma broń! - Rzuć pistolet!
Chce zabić prezydenta!
Bomba! Uciekać! Podstawić samochód!
- Zostało 30 sekund! Szybko! - Na pomoc!
Pomocy!
- Pomocy! - Maddie?
Chelsea?
Podaj kod!
4617.
Co to było?
Stój!
Już.
Panie prezydencie?
Tu jedynka! Prowadzimy ewakuację do Marine One!
Briggs?
- Mów. - Pora na plan B.
Prezydent jedzie do Marine One.
Przerwać plan B!
Za późno. Wybuchnie przy starcie.
Ścigamy białego mężczyznę po dwudziestce.
Zmierza na wschód od Rosebud. Uzbrojony i groźny.
- Zastrzelić go. - Nie strzelać.
Kto mówi?
Do wszystkich jednostek, łączność nie jest bezpieczna.
Cholera.
Uwaga! Za wami!
To Sutherland!
- Rzuć broń! - Posłuchajcie!
W śmigłowcu jest bomba! Wybuchnie przy starcie!
- Rzuć broń! - Wyłączcie silnik!
Spokojnie!
- Czego chcesz? - Nie skrzywdzę pani.
- Rzuć broń! - Najpierw zgaście silnik!
Zróbcie to!
Pilot, załoga na zewnątrz.
Rzucę broń, gdy odejdziecie od śmigłowca. Na pokładzie jest bomba!
Ten agent i Briggs stali za tym.
Wice też! Planuje panią zabić.
- Chcą zabić prezydenta! - To ty trzymasz broń.
- Wypierdalać stąd! - Najpierw rzuć broń!
Zastrzelą mnie.
Przysięgam, że nie chcę nikogo skrzywdzić.
Sprawdźcie w środku!
Natychmiast.
Poszukajcie ładunków wybuchowych.
- Ręce do góry! - Nie zabijajcie jej!
- Nie bierze w tym udziału. - Nie musisz tego robić.
Nie chcę pani skrzywdzić. Ani nikogo innego.
Kocham mój kraj.
Nic tu nie ma.
Dość tego. Nie ma żadnej bomby.
Rzuć broń.
Na pokładzie jest bomba! Sprawdźcie ponownie!
Na pozycji.
Strzelaj, gdy będziesz mógł.
Poczekajcie!
- Co jest? - Znaleźliśmy coś.
Co mówią?
Co mówią?!
Uciekać! Padnijcie!
Nie wstawaj!
Nie wstawaj.
Gleba!
Tędy.
- Nie! Poczekajcie! - Nie zbliżaj się!
- Czekajcie! Jest z nami! - Mogę wszystko wyjaśnić.
- Przestańcie. - Wszystko gra.
Peter.
- Jesteś cała? - A ty?
Tak.
- Jestem cały. - Na pewno?
Bo wyglądasz chujowo.
Tędy! To tutaj.
Dzięki Bogu!
Mamy go!
Słyszeliśmy krzyki i coś o bombie.
- A potem słychać było wybuch. - Nawet dwa.
Co z moją córką? Co z Maddie?
- Czy... - Jest cała i zdrowa.
Może pogadacie?
Słyszałam wybuch.
- Żyje? - No proszę.
Leżysz tu ranna i nadal myślisz o innych.
Przepraszam.
Wiesz co?
Wierzę ci.
Ale i tak...
chciałabym, abyś już zdechła.
Zasługuję na to.
I na coś więcej.
Dlatego utrzymam cię przy życiu do przyjazdu ratowników.
A podczas twojego procesu
będę siedzieć w pierwszym rzędzie, a ty oczyścisz Petera,
a potem powiesz, co zrobiliście.
I trafisz za to za kraty.
Dzieci w szkole będą tobą pogardzać.
I pewnego dnia, za wiele lat...
umrzesz.
W samotności.
A moje życzenie się spełni.
Do tego czasu...
będę musiała być cierpliwa.
Peter. Rose.
Wejdźcie. Choć zrozumiałabym, gdybyście nie chcieli tu przychodzić.
To jak zawsze zaszczyt, pani prezydent.
Usiądźcie.
Rozumiem, dlaczego chcecie pozostać anonimowi,
ale żałuję, że nie mogę publicznie wam podziękować.
Łatwiej się żyje bez rozpoznawalności.
Zgodzę się.
- Mamy wieści o Wicku? - Jeszcze nie. Ale znajdziemy go.
Skoro nie mogę odznaczyć was medalami, to na pewno mogę coś dla was zrobić.
Cokolwiek.
Słucham.
Chcę poznać prawdę o moim ojcu.
Agentko Arrington?
Dyrektorze.
Gratuluję nominacji.
W strasznych okolicznościach, ale dziękuję.
Ciężko w to uwierzyć. Dwóch asów.
Wiem, że jest pani na urlopie, ale chciałem zapytać,
czy nie chce pani przemówić na jutrzejszej ceremonii.
- Ja? - Nie znałem Monksa osobiście.
- A najlepiej znał go Almora. - Znałam Erika od niedawna.
Rozumiem. Uznałem tylko, że to zaproponuję.
- Każdy wie... - Albo...
nie ma sprawy.
- Chętnie. - Świetnie.
Gdy będzie pani gotowa na powrót, przydzielimy panią do prezydenta.
Na jej osobistą prośbę.
Dziękuję. Przemyślę to.
Zgadzam się.
Dogramy to.
- Wybacz spóźnienie. - Spoko. Fajnie mieć czas dla siebie.
Nie musisz już mnie ochraniać.
Która z nas będzie się dłużej dostosowywać?
Travers chciała przedłużyć ci ochronę. Byś miała ją nawet po zeznaniach.
- Tak, ale nie zgodziłam się. - Słyszałam.
- Dlaczego? - Muszę nauczyć się sama dbać o siebie.
Słuszna uwaga.
Co dalej?
- Wracasz na uczelnię? - Będę podróżować.
Może podyplomówka w Rzymie? Im dalej, tym lepiej.
A ty?
Tak się składa...
że mam nową posadę.
Proszę się przedstawić.
Peter Sutherland.
- Peter Sutherland senior, zgadza się? - Tak.
Zgodnie z zawartą umową współpracy jest pan świadomy tego,
że przekazane nam dzisiaj informacje nie stanowią gwarancji skrócenia kary,
jeśli zostanie pan skazany.
- Rozumie pan to? - Tak.
Agent obcego państwa po raz pierwszy skontaktował się z panem w 2004 roku.
- Zgadza się? - Tak.
Wiedział pan wtedy, że są to obcy agenci, którzy chcą zaszkodzić naszemu krajowi?
Nie, wtedy nie.
- Nie. - Kiedy stał się pan tego świadomy?
Kiedy... zaoferowano mi pieniądze.
Za co?
Za informacje o prywatnych agencjach.
Natury komercyjnej. Nie sądziłem, że to do czegoś doprowadzi.
A do czego doprowadziło?
Przepraszam.
Do czego to doprowadziło?
- Do przecieku w Pentagonie. - A do czego to...
Dziękuję.
Za to, że... zrobiła to pani dla mnie.
Wiem, że nie to chciałeś usłyszeć.
A może chciałem.
Wściekałem się, myśląc, że był niewinny, ale zginął, zanim zdołał tego dowieść.
Ale słysząc, jak się przyznaje...
Wiesz, dlaczego współpracował z nami?
Zgodził się zostać podwójnym agentem. Był szykowany do wyjazdu.
Ale zamordował go obcy zabójca, aby nie mógł nam pomóc.
Czyli to nie był wypadek samochodowy?
Nie.
Ani samobójstwo?
Nie.
Oddział Delta Force zlikwidował tego zabójcę tydzień temu.
Ale ludzie nigdy się o tym nie dowiedzą. Ani nie poznają prawdy o twoim ojcu.
- Kto to był? - Chcę ci wiele wyjawić.
Dzięki temu mógłbyś chronić ten kraj w sposób,
jaki mało osób doceni, ale będzie to kluczowe.
Marnowałeś się w tej piwnicy.
W tamtym pokoiku.
A gdybyś był po drugiej stronie?
Program Nocnej Akcji jest większy, niż jesteś sobie w stanie wyobrazić.
Działa na innych kontynentach.
Chcesz zostać nocnym agentem?
SIŁY POWIETRZNE STANÓW ZJEDNOCZONYCH
- Dziękuję. - Ja również.
BAZA ANDREWS
Dasz znać, gdy wylądujesz?
Jeśli pozwolą.
Ale nie zapomnisz o mnie?
To niemożliwe.
Nie wiem, kiedy będę mógł to zrobić, ale obiecuję, że zadzwonię.
I lepiej wtedy odbierz.
Pewnie. W sumie jestem ci to winna.
Może pan to otworzyć po opuszczeniu amerykańskiej przestrzeni powietrznej.
- Dokąd lecę? - Wszystko jest w środku.
Zapraszamy.
Opuściliśmy przestrzeń powietrzną USA.
DOSTĘP PRZYZNANY
NOCJA AKCJA – PODSUMOWANIE MISJI ŚCIŚLE TAJNE
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MATTHEW QUIRKA
Napisy: Krzysiek Igielski