Preparan outro ataque. Temos menos de 24 horas.
Se me salvan, a presidenta quererá verme. E Almora.
O avión de Zadar aterra ás 0400 na base Andrews.
O coche estará listo. Xa non será un problema.
Liñas de comunicación abertas entre nós e todo polo puto guión.
ANTERIORMENTE
Sarah.
Non!
Tiñas que vixiala.
Fuches ti, non eu! Ti!
Sinto que teñas que inventar iso para calmar a conciencia.
É a miña filla. Xa a poño eu a raia despois.
E Sutherland e a sobriña? E se llo contaron a alguén?
Hai fotos de ducias de páxinas.
Son da sala da Acción Nocturna. A data e hora?
Foi Farr. Sacounas ela.
- É irrefutable. - Peter?
Temos o vínculo de Farr co asasinato dos tíos de Rose.
- Falaches con Travers ou Almora? - Almora non contesta.
- A escolta de Zadar? - En teoría, en Blair House,
pero chamei e non van recibir ninguén esta semana.
- A onde o levarían? - A Camp David.
- Marchamos. - A onde?
A Camp David. A presidenta quere vervos.
Señor Zadar, Servizos Secretos. Tivo boa viaxe?
- A canto está Camp David? - Menos dunha hora.
Nunca vira eses axentes.
Párao. Sabemos que ti, Redfield e Wick estabades detrás do atentado
e que planeades matar a Zadar e a presidenta en Camp David.
De que falas?
Para de actuar!
- Nunca lle faría dano a Michelle Travers. - Imos para Camp David. Vasnos meter ti.
A ver, Petey. Veña, ti e mais eu.
ONCE ANOS ANTES
Con esa roupa?
A ver como te vendes aos da universidade.
- Non me podes cubrir. - Ai, non?
Demóstrao.
- Papá? - Non pasa nada.
Que foi, Alex?
Témosche que rexistrar a casa.
Estarás de broma.
Síntoo, pero non.
- Non ten graza. Diante de meu fillo? - Síntoo, Pete.
- Ídesme deter? - Deter?
Non.
Por agora.
- Necesito os discos duros e o teléfono. - Os discos? Para que?
Alex, explícame que está pasando.
O teléfono, Pete.
- E o de Petey. - Unha merda.
Non lle vas faltar ao respecto a un axente do FBI e amigo.
Estamos no mesmo equipo. Dálle o teu móbil.
- Grazas. - Síntoo.
Xa o sei, Petey.
Eu tamén.
- Sei o que pensas. - Non sabes, non.
Non souben o do atentado de antemán. Eu non tiven que ver. Eu só o...
Encubriches? Moito mellor.
Se se coñecesen todas as cagadas e escándalos, a sociedade viríase abaixo.
Non penses que non pasa en todos os despachos e ramas do goberno, a diario.
"Todos son corruptos", "o sistema non ten arranxo",
"por que intentalo?", "facía o meu traballo"...
Tes algunha outra escusa barata?
Cal é o meu traballo, á parte de protexer a presidenta?
Son cálculos morais?
Matar uns poucos para salvar moitos? Moitos para salvar a nación?
Oxalá puidese impedir que Redfield e Wick puxesen aquela bomba.
Pero encubrilo non era negociable.
Se Travers non iniciase a Acción Nocturna, isto non pasaba.
Soubemos que os Campbell se reuniran con Zadar
e supuxemos que o informaran. A investigación tiña que pecharse.
Matando boas persoas.
Por que me escolliches?
- Crin que podía contar contigo. - Controlarme.
Esperaba non ter que facelo.
Cres todo iso de verdade, non?
Non paro de pensar como alguén pode facer algo así.
Mentir e matar e logo durmir á noite.
Convencícheste de que esta filosofía de Sun Tzu con Maquiavelo é a que vale.
- Non espero que o entendas. - Enténdoo ben.
Asasinaches a meus tíos porque te descubriron. Punto.
Non estabas protexendo o país nin a presidenta, senón a ti mesma.
Déixate de escusas baratas e dá grazas que non son eu a da pistola.
De acordo.
- Es novo? - Si.
- Como te chamas? - Walter.
Walter, tiña que traer equipaxe para máis tempo?
Gústame ir preparado.
Onde vai Garza?
Está enfermo.
Dirás "enferma". Está "enferma".
Somos todos novos no equipo.
- Como o van facer Redfield e Wick? - Explosivos, supoño.
Ese era o plan cando o obxectivo era só Zadar.
Non souben os detalles, pero...
a idea é que, canta máis confusión e cantas máis partes en conflito,
máis sospeitosos potenciais e máis fácil é negar, negar, negar.
E atopar cabezas de turco.
Co relato do Zadar terrorista, era a opción obvia.
As noticias, Twitter e os Elliot Rome de Internet farían o resto.
Como fixeron comigo.
Por iso me puxeches na Acción Nocturna.
Se a cousa che ía mal, podíasme botar as culpas.
- Que fas? - Non vos deixan pasar
- sen estardes na lista. - Ti estás?
- Eu son a xefa de gabinete. - Nós como entramos?
No maleteiro.
Unha merda!
Eu quero salvar a miña presidenta e amiga, pero vós tedes a arma e decidides vós.
Queredes entrar ou non?
- Que fixo para que confíes nela? - Non confío nela, necesítoa.
E se nos traizoa? Outra vez?
É a única vía.
Se sae mal, xa sabes como acaba.
Vivo ou morto, vanche botar as culpas, como dicías.
Ti métenos.
Un saúdo rápido en Laurel Lodge e xa te podes ir tombar.
A presidenta tamén quere ver a Chelsea?
Iso despois. Primeiro quere verte só a ti.
Briggs, necesito falar con Almora. Dásme un comunicador?
As comunicacións caeron. Estanas arranxando. Vouno ver en Aspen.
Dígolle que estás en Laurel. Sigue a Walter.
Que dixo teu pai?
Vou ver a Travers eu soa.
En canto esteas a tres metros dela, avísaa.
- Sen detalles, dille que está en perigo. - Ti onde vas estar?
Aínda non sei, pero búscote.
Maddie, por aquí.
Arrington, por aquí.
Vai estar ben.
Veña.
E a presidenta?
Vén de camiño. Cóntoche máis agora.
Tranquila, cariño.
E a maleta?
- Hai baño aquí? - Senta aí.
Non imos tardar.
Son Diane Farr.
- A xefa de gabinete. - Perdoe, non a recoñecera.
Necesito ver a presidenta.
Non está na lista.
Tiña que ir a outro sitio, pero xurdiu unha urxencia de seguridade nacional.
Chama a Almora.
A radio non vai. Algo na torre de comunicacións.
Problema voso. Eu veño en nome da presidenta, a vosa comandanta.
Revisaches credenciais e vehículo.
Déixame pasar para axudar a líder do mundo libre.
- Todo ben? - Case.
Abra o maleteiro.
A cona bendita! Non teño tempo para isto!
Se non queredes unha crise internacional,
abride xa e non vos pido o voso nome nin o do voso comandante.
De acordo.
Que teña bo día.
Por aquí.
- Isto que é? - Un sitio onde estarmos seguros.
- Non quero estar aquí. - Xa non tarda en acabar todo, prometido.
Que pasa?
- Por que estamos aquí? - Para protexernos.
Escoita, a presidenta vaise reunir cun home aquí, hoxe.
Omar Zadar.
É un terrorista, Maddie.
Levamos décadas a loitar contra xente coma el.
Intentei explicarlle isto a Travers, pero non entende de política real.
É branda, e iso faina igual de perigosa ca el.
- Se é tan perigoso, por que está aquí? - Aí está.
Co sangue que ten nas mans, quen sabe o que podería pasar?
- Necesitamos estar preparados. - Para que?
Este é o lugar máis seguro de Camp David. Temos que quedar aquí por agora.
Sentar e esperar.
Papá, que fixeches?
Cometín erros. Perdín a conta de cantos.
Cando morreu Sarah,
non sabía que facer con toda aquela dor e rabia,
e boteicho todo enriba.
Porteime de puta pena.
Por que falas de Sarah?
Porque, cariño, nunca foi culpa túa.
Foi todo culpa miña, Maddie.
Foi sempre culpa miña...
e síntoo...
síntoo moitísimo.
Isto vai acabar pronto.
Só necesito que non me fagas máis preguntas.
Si?
Quero empezar de novo.
Por favor.
- Quietos mentres busco a Almora. - Onde vai ser?
Nunha reunión, no interior. Esperade aquí.
- Diane? Que fas aquí? - Veño falar coa presidenta.
- Como entraches? - Non hai tempo. Está en perigo.
Diane, contesta a pregunta.
Aquí non hai escolta.
Iso significa...
Que Travers non está aí.
Vamos.
- Onde está? - Está cunhas chamadas na cabana Rosebud.
Hai que evacuala de Camp David xa.
Evacuala? Dentro de 15 minutos, vaise reunir con Zadar.
- Hai unha bomba na propiedade. - Imposible. Isto é unha fortaleza.
Vén de dentro.
- E ti como o sabes? - Escóitame. Hai unha bomba en Camp David.
Hai que evacuar a Travers. Chama a súa escolta.
- Non podo. As comunicacións caeron. - Non tiña que estar aquí, Farr.
Hostia!
Ai, Deus.
Toma.
Ola?
Segue caído.
Hai un edificio de comunicacións.
Todo o de Camp David pasa por alí. Seguro que Wick o atacou.
- Se é un ciberataque, podería arranxalo. - Onde é?
- É seguro? - Frecuencia pechada. Adiante.
Necesito reforzos ao leste de Aspen Lodge. Está Sutherland.
- Laurel, es o máis próximo. Recíbesme? - Recibido. Ocupado.
Xa vai a radio, non?
Xa podo falar con Almora?
Imos aló. Boyle, canto tardan?
Boyle, óesme?
- Están a cinco minutos. - Doulle dez, logo.
En tres, dous, un.
Listo.
Alguén viu un maletín negro ríxido?
Ninguén?
Deus!
Papá, non tes que facer o que...
É unha guerra. Polas ideas, pola liberdade.
Entendes?
A presidenta agora é o inimigo.
A ti voute protexer.
Papá, por favor...
párao, sexa o que sexa.
Aínda que puidese...
isto xa non se pode parar.
SÓ PERSOAL DA WHCA
- Sam, es ti? - Non, mandounos por se necesitas axuda.
Só se sabedes de comunicacións militares.
Estás de sorte. Desde aquí tamén se manexan os servizos móbiles?
Móbil, wifi, UHF, VHF.
Algún hackeo externo. Se o saben os rusos, temos un problema.
Podo mirar?
É un desastre.
Isto cobre todas as ondas de radio da propiedade?
Si. Todo menos o tráfico aéreo.
Por que?
Se as comunicacións caeron, non se pode hackear desde fóra,
- sen unha... - Conexión directa.
Estás ben?
Si. Ti?
- Cantos máis hai? - Nin idea.
Parece que aínda ten o walkie, así que non está todo caído.
Pois o sinal non sae de aquí.
- Deben ter un canal pechado. - Poderás poñer isto a funcionar?
- Farei o que poida. - Ben.
- Si? - Son Briggs.
Veu Farr con Sutherland e a moza. Tiven que ocuparme de Farr e Almora,
pero está indo todo ao carallo.
- Redfield está no seu posto? - Si, xa o activei.
- Temos seis minutos. - Ei, ti podes.
Non tiña alternativa, non?
Fai o que faga falta
e eu hei estar aquí ao acabar.
Estes deben ser para a rede de datos. Este router, para a radio.
Se o dou posto a funcionar, os Servizos Secretos poderán comunicarse.
- Moi ben, adiante. - Preparados. A presidenta está a chegar.
- O que? - Confirma se o maletín está colocado.
Confirma se o maletín está colocado.
Confirmado.
Alguén viu a Sutherland?
Non está aquí.
Despois da rolda de prensa, esperaba que puidésemos falar os dous sós.
Por suposto.
Boyle, en marcha? Dous sinais para confirmalo.
Ben. Queda cerca do edificio no momento.
Se a primeira non os alcanza, plan de continxencia. Catro minutos.
Eu estou no bosque ao sur de Laurel.
- Que pasa? - Está en marcha.
- Ti intenta retomar as comunicacións. - A onde vas?
- Vou intentar impedilo. - Peter!
O carallo.
Perdoa, tes que estar aquí?
- Servizos Secretos. A reunión é aquí? - Non, sesión de fotos antes da comida.
- Que buscas? - Un maletín ríxido negro.
Pedinlles aos fotógrafos que puxesen todo na sala do lado.
A presidenta, a dous minutos.
Párao, Briggs!
- Parade e buscade unha saída. - A presidenta vén de camiño.
Hai unha bomba no edificio. Tes que sacar a todo o mundo xa. Vamos!
E se quero saír?
Que dis?
Que pasa se quero saír agora mesmo?
Por que ías querer facer iso? Aí arriba non é seguro. Somos un equipo.
Non podo seguir.
- Con que? - Sorrindo coma se todo fose normal.
- Non penso seguir. - Maddie...
- está a piques de pasar. - Non podo.
- Non sobrevivirás! - Abre!
Dille que abra.
Non vou gardar este segredo.
Voulle contar todo a todo o mundo
e voute afundir na puta miseria.
Déixaa saír.
Veña, veña, veña...
Aí, hostia!
A radio xa vai! Dáme o walkie. Tes que evacuar o edificio.
A todos os axentes, código 2 en Laurel Lodge. Non entren.
- Bomba no edificio. - Recibido, desviando.
Unha bomba, presidenta. Por aquí.
Estou aquí!
Párao!
- Párao! - Tira a arma!
- Socorro! Está armado! - Báixaa xa!
Quere matar a presidenta!
Bomba! Despexade a zona! Traede o coche!
- Temos 30 segundos! Veña! - Socorro!
Socorro!
- Axuda! - Maddie?
Chelsea?
O código!
Catro, seis, un, sete.
Que carallo foi iso?
Ei, para!
Feito.
Señor presidente?
Unidade un evacuando. Imos ao Marine One.
- Briggs, recíbesme? - Aquí Briggs.
Plan de continxencia. A presidenta vai ao Marine One.
Abortade plan de continxencia.
Demasiado tarde, está programado para a engalaxe.
Sospeitoso branco, vinte e pico, visto cerca de Rosebud. A pé cara ao leste.
- Armado e perigoso. Disparádelle. - Non disparedes!
Quen fala?
A todas as unidades, comunicacións comprometidas!
Merda!
Coidado!
Detrás de ti! Está aquí Sutherland!
- Sóltaa! - Escoitade!
Hai unha bomba no Marine One. Vai estoupar ao engalar!
- Sóltaa. - Non! Apagade o motor!
- Tranquilos! Que queres, Peter? - Non a quero mancar.
- Solta a puta arma! - Apagade o puto motor!
Apagade o motor!
Piloto, despexade o helicóptero.
Atendédeme. Eu baixo a arma cando despexedes o helicóptero, si?
Hai unha bomba!
Ese axente estaba no allo, Briggs tamén e o vicepresidente. Queren matala, señora.
Queren matar a presidenta!
- A arma tela ti! - Despexádeo, hostia!
- Cando soltes a arma. - Se a solto, dispáranme.
Por favor. Eu non quero mancar a ninguén.
Revisade a cabina.
Revisádea!
Buscade explosivos IED dentro.
- Peter! - Mans onde as vexamos!
- Mans arriba! - Non a matedes! Ela non ten que ver!
- Non tes que facer isto. - Non a quero mancar. Nin a ninguén.
Amo o meu país.
Non hai nada.
Xa está. No helicóptero non hai nada. Solta a arma xa.
Está aí! Volvede mirar! Mirade agora mesmo!
En posición.
Cando o teñas, adiante.
Esperade.
Que?
Atopamos algo.
Que din?
Despexade a zona! Abaixo!
Abaixo.
Abaixo!
Por aquí, señora.
Non! Esperade!
Para! Para aí!
Parade! Está con nós!
Escoitádeme, podo explicalo todo. Por favor, parade.
Tranquilos.
Peter.
Ei.
- Estás ben? - E ti?
Si.
Estou ben.
Seguro?
Tes unha pinta de pena.
Por aquí abaixo. Por aquí!
Grazas a Deus!
Atopeino.
Oímos gritos e alguén que dixo "bomba" e logo unha explosión.
Dúas, señor.
Miña filla?
Maddie?
- Está...? - Está ben.
Quérelle dicir ola?
Oín a explosión.
Está viva?
Mira para aí, tirada nese estado e aínda pensando nos demais.
Síntoo moito.
Sabes que?
Créocho.
Pero, aínda así...
estou desexando verte morta.
Merézoo.
Mereces algo peor.
Por iso te vou manter viva ata que veñan os sanitarios.
E, cando te estean xulgando,
mirarei desde a primeira fila
como limpas o nome de Peter e confesas o que fixestes.
E logo irás ao cárcere.
Os nenos aprenderán na escola a desprezarte.
E, algún día, dentro de moitos, moitos anos,
morrerás...
soa...
e verei o meu desexo cumprido.
Ata ese momento...
terei que ter paciencia.
Peter.
Rose.
Por favor, pasade.
Entendería que non quixésedes volver aquí.
Non, señora presidenta. É unha honra, sempre.
Por favor, sentade.
Entendo por que queredes manter o anonimato en todo isto,
pero dóeme non poder darvos as grazas ante o mundo.
A vida é máis fácil cando non se fixan en ti.
Concordo bastante.
- Hai novas de Gordon Wick? - Aínda non, pero ímolo atopar.
Se non me deixas colgarche a medalla, ten que haber algo que poida facer por ti.
O que sexa.
Pídeo.
Quero saber a verdade sobre meu pai.
Axente Arrington?
Señor, parabéns polo nomeamento.
As circunstancias son terribles, pero grazas.
Aínda custa crelo. Dous dos mellores.
Sei que estás de baixa,
pero quíxente convocar
por se mañá queres dicir unhas palabras na cerimonia.
- Eu? - Eu non coñecía a Monks en persoa.
- Quen mellor o coñecía era Almora. - Non o coñecín moito tempo.
Entendo, pero queríacho ofrecer.
- Todo o mundo sabe... - Espere...
Veña.
- Fágoo encantada. - Ben.
Cando esteas lista para volver, a presidenta quérete na súa escolta.
Invitación persoal dela.
Pois...
Grazas, señor.
Tereino que pensar.
Acepto.
Xa che darei os detalles.
- Chego tarde. - Non pasa nada.
Que ben estar soas.
Sabes que xa non me tes que protexer?
Quen tardará máis en adaptarse á rutina nova? Ti ou eu?
Seica Travers ofreceu ampliarche a protección ata despois de testificares.
Si, e díxenlle que non.
Iso tamén o oín.
Por que?
Teño que empezar a aprender a coidarme soa.
Enténdote.
E que vas facer? Volver á facultade?
Viaxar.
Estudar os mestres en Roma... Canto máis lonxe, mellor.
Ti?
Pois...
teño un choio novo.
Diga o seu nome.
Peter Sutherland.
- Peter Sutherland sénior. Correcto? - Si.
Polo acordo de colaboración que acaba de asinar,
entende que ningún dato que nos dea hoxe
servirá como garantía de suspensión dunha posible sentenza.
- Entende? - Entendo.
A primeira vez que o abordou un axente estranxeiro
foi en 2004. Si?
Correcto.
¿Sabía naquel momento
que aqueles eran axentes estranxeiros que pretendían minar os intereses dos EUA?
Non, daquela non.
Non.
En que momento o soubo?
Cando...
ofreceron pagarme.
Pagarlle por que?
Información sobre contratistas privados,
historias comerciais que pensei que non levaban a ningures.
E a onde levaron?
Perdón.
A onde levaron?
- Á brecha no Pentágono. - E iso a onde...?
Grazas...
por...
- Por iso. - Sei que non era o que querías oír.
Se cadra si.
Cabreábame moito a idea de que fose inocente
e morrese antes de demostralo.
Pero oílo confesar foi...
Queres saber por que colaborou nesa gravación?
Aceptara pasar a ser un axente dobre.
Estaba en proceso de preparación,
pero matouno un sicario estranxeiro para impedir que nos axudase.
Non foi un accidente de coche?
Non.
Nin un suicidio?
Non.
A Delta Force localizou e matou o sicario hai sete anos.
Pero a opinión pública nunca o saberá. Nin iso nin a verdade sobre teu pai.
Quen o matou?
Hai cousas que, se che conto, te poñerían en situación de axudar o país
de xeitos que moi poucos valorarán, pero son de vital importancia.
Estivécheste botando a perder no soto,
nesa sala.
E se te poño ao outro lado da liña?
As raíces da Acción Nocturna
son máis profundas e chegan máis lonxe do que imaxinas.
Entre continentes.
Queres ser un axente nocturno?
FORZA AÉREA DOS ESTADOS UNIDOS
Grazas.
BASE CONXUNTA ANDREWS
Chámasme cando chegues?
Se me deixan.
Non me vas esquecer, non?
Non podería.
Non sei cando vai ser,
pero prométoche que te chamo, si?
Cando chame, máis che vale coller.
Si. Case que che debo unha.
Axente Sutherland, para vostede.
Pode abrila cando saia do noso espazo aéreo.
- Pódeme dicir a onde vou? - Pono aí.
Cando queira.
Saímos do espazo aéreo estadounidense.
AXENTE ESPECIAL ACCESO CONCEDIDO
ACCIÓN NOCTURNA: INFORME DE MISIÓN ALTO SEGREDO
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández