Maddie została porwana.
Na pewno zrobisz wszystko, by ją odnaleźć. A kluczem jest Peter Sutherland.
Rozważmy inne możliwości.
- To znaczy? - Masz tę ulotkę?
POPRZEDNIO
Paolo sądził, że jeśli ją zrekrutuje, wzmocni to przekaz New Leaf.
- On też znał ten plan? - To Matteo.
Paulo potrzebował cię do propagandy. A ja użyłem go, by dopaść ciebie.
Mogę ci pomóc.
A co, jeśli Maddie zamierzała publicznie cię upokorzyć?
- O czym ty mówisz? - Obejrzyj to.
Sarah utonęła przez ciebie, tato!
Ty suko!
Cokolwiek planujesz mu zrobić, możemy to zrobić razem.
Poznajesz go?
Tak.
Colin Worley.
Zmarł dzień przed wizytą FBI w celu przesłuchania go.
Potrzebuję publicznych informacji na temat Colina Worleya.
- Według cioci za tydzień coś się stanie. - Ale co?
Grozi nam drugi atak.
Zawsze robiłam to, w co wierzyłaś.
Przestań pracować nad tą sprawą.
Miałam walczyć z całych sił. Proszę o to ciebie.
Powiesz mi, gdzie jest Peter Sutherland.
Zawrzyjmy układ.
Wiem, kto porwał Maddie Redfield. Powiem ci, gdzie może być.
Znajdź go i załatw.
A ja znajdę ci Sutherlanda.
- Ręce do góry! Rzuć plecak! - Dalej, kurwa!
Peter?
Wiem. Będzie dobrze.
- Pewnie wstrząśnienie. Ratownik zerknie. - Ile osób zginęło?
Tylko jedna. Mogło być gorzej.
Proszę tu zostać.
To on.
To zamachowiec!
- Przestań. - Uważaj.
Cześć.
Co tu robisz?
Kendra mnie wywaliła.
Nie możesz tu zostać.
Tylko na parę dni, aż się uspokoi.
Zmykaj. To zła pora. Zafunduję ci hotel, ale idź już.
Coś taki spięty?
Wcale nie.
Znowu ćpasz?
Nie.
- Powiedz prawdę. Pomogę ci. - Nie, kurwa.
Mam teraz sporo na głowie, a w pracy też jest srogo.
Pamiętasz, jak się to skończyło ostatnim razem?
Muszę odebrać.
- Tak? - Co się zjebało?
Ktoś zatrzymał pociąg. Nie wybuchła tam, gdzie powinna.
Ktoś cię widział?
- Nie. - Jesteś pewny?
Tak, kurwa.
Przepraszam.
Wice to posprząta i mi pomoże, co nie?
Tak, nie martw się. Możesz liczyć na jego pomoc.
Zaszyj się gdzieś, a my opracujemy plan.
W porządku.
Odezwę się.
Zamówmy coś do żarcia.
Na co masz ochotę?
Matteo?
O Boże.
No weź.
Ocknij się.
PRAWO JAZDY MATTEO WORLEY
NOCNY AGENT
Ojciec coś powiedział?
Jedz.
Nie ma jej.
Miejscowa policja zaraz będzie.
Nie mam nic wspólnego z porwaniem Maddie Redfield.
Na wszelki wypadek stul ryj i ani drgnij.
Nie mamy jej.
Wiceprezydent Redfield i Diane Farr wrabiają Petera.
Ta sama Farr, dla której przedwczoraj pracowałeś?
Pokłóciliście się?
Tak. Gdy dowiedziałem się, że stoi z zamachem w metrze.
Mówi prawdę!
Wiemy, kto był zamachowcem. Dowody są w moim plecaku.
RAPORT Z ZATRZYMANIA
Monks.
Dzięki za wsparcie.
- Chodzi o córkę wice? - Tak.
Myśleliśmy, że coś mamy, ale myliliśmy się.
Wybaczcie.
Nic się nie stało.
Zaraz. To ty, prawda?
- No wiesz, z... - Tak, to ja.
- Wiesz, kto to jest? - Pewnie.
Co za spotkanie.
Cykniemy sobie fotkę?
- Pewnie. - Serio?
I jedno pionowe.
Super. Dzięki.
- Możemy w czymś jeszcze pomóc? - Nie trzeba.
- Dzięki, że przyjechaliście. - W porządku.
- Nie wkurza cię to? - Jeszcze jak.
- Ale dzieciak lubi oglądać mnie w necie. - Masz dziecko?
Tak.
Wierzysz im choć trochę?
W życiu. Ale możemy ich wysłuchać, jeśli może to nam pomóc z Maddie.
Jeśli zaczniemy coś podejrzewać, aresztujemy ich.
Niech będzie po twojemu.
Dysk potwierdza, że gdyby się udało, wybuch zniszczyłby dwie przecznice.
Farr i Redfield chcieli zabić osobę, którą ochraniałaś w tamtej kawiarni.
Powiedz, kto to był, a...
Nie. Mówcie o Worleyu. Co ma wspólnego z tą hipotezą?
Był na liście podejrzanych przez FBI przed wyciekiem z LFN.
Jego śmierć była podejrzana. Sprawdziliśmy biuro informacji publicznej.
Pracował dla spółki będącej własnością Turn Lake.
I spójrzcie na ten tatuaż.
Zamachowiec miał identyczny.
Widziałem na własne oczy.
- Wiem, jak to brzmi. - Na pewno?
Widzieliście już Worleya, prawda? Dlaczego go szukacie?
Maddie porwano, gdy była ze swoim wykładowcą.
To rysopis jego chłopaka.
Nie... To niemożliwe.
Worley zmarł z przedawkowania rok temu. Dzień przed przesłuchaniem.
Używa imienia Matteo. Widziano go w tym tygodniu.
W raporcie z sekcji nie ma mowy o tatuażach i innych znakach.
Jak to możliwe?
Będzie tam akt urodzenia.
Przeanalizujcie go.
AKT URODZENIA COLIN WORLEY – BLIŹNIAK
To jego bliźniak.
Zabili niewłaściwego bliźniaka.
I zamachowiec się za niego podaje?
- Jak to pomoże z Maddie? - Nie wiem.
Ale nie sprawdziliśmy adresu bliskiego, który wpisano do raportu z sekcji.
To skrytka pocztowa. Właśnie się tam wybieraliśmy.
Dobra, zaciekawiło mnie to. Ale to nadal żaden niezbity dowód.
Dlaczego mamy was nie zabrać do Białego Domu
i oddać w ręce szefostwa?
Bo to oni zamordowali moich wujków!
I wrabiają Petera.
Zabierzcie go tam, a też zginie.
A jutro ma nastąpić następny atak.
Posłuchajcie.
Jeśli Colin Worley podaje się za brata, schwytanie go pomoże i nam, i wam.
Szukamy tej samej osoby.
Powinniśmy połączyć siły.
„Przyznaj się do zamachu w metrze i zatuszowania sprawy.
Ujawnij wspólników i weź za to odpowiedzialność.
Inaczej zabiją mnie za dwie godziny.
Błagam, tato. Wyjaw prawdę, by mnie uratować”.
Naprawdę maczał palce w tym zamachu?
Tak.
- Jedna osoba zginęła. - A miało zginąć ich więcej.
O wiele więcej.
Jeśli mój ojciec naprawdę za tym stoi, to zasługuje na to, co mu szykujesz.
Chętnie ci pomogę.
Widziałaś, co zrobiłem Paulo.
Tak samo postąpię z tobą, jeśli nie zamkniesz mordy.
Nie jesteśmy po tej samej stronie.
Inaczej zabiją mnie za dwie godziny.
Błagam, tato. Wyjaw prawdę, by mnie uratować.
Chryste, wygląda na przerażoną.
- Chodźmy poinformować o tym Ashleya. - Nie możemy mu tego pokazać.
Musimy.
Słyszałeś go. Chce się ugiąć.
Jeśli zobaczy to nagranie, popędzi we łzach przed kamery.
- Będziemy skończeni. - To co radzisz zrobić?
Ashley. Jak się trzymasz?
Chujowo, Diane. Dowiedzieliście się czegoś nowego?
Zwołam konferencję.
Odrzuciliśmy już ten pomysł. Nie myślisz trzeźwo, co jest zrozumiałe.
Nie podam waszych nazwisk.
Nie ma mowy, więc skończ pierdolić.
To moja ostatnia córka.
Miałem problemy z Maddie,
ale nie zamierzam już być ojcem, którego nagrywała.
Chciała to ujawnić. Nienawidzi cię.
- Kurwa, i co z tego? - To, że musimy uważać, bo ci zaszkodzi.
Muszę coś zrobić!
Jako ojciec!
Mój człowiek próbuje ją namierzyć.
Ma już trop i jest zmotywowany, by zamknąć tę sprawę.
Spowolnijmy porywacza...
Skąd wiesz, że działa sam?
I dlaczego wysłał nagranie tylko do ciebie?
Wiecie, kto to jest, prawda?
Ja pierdolę. Wiecie, kto porwał moją córkę.
Gość, któremu zleciliśmy zamach w metrze.
- Myślałem, że się nim zajęliśmy. - Moi ludzie się pomylili.
Zlikwidowali jego brata.
Jak to możliwe?
I ci sami ludzie szukają mojej córki? To zajebiści z nich specjaliści.
Mam ich tu zaprosić?
Bo jeśli jeszcze raz usłyszę o konferencji prasowej,
to mogę załatwić bliższe zapoznanie.
Grozisz mi?
Czyli tak to wygląda?
Ja albo Maddie?
Mogę nad nią zapanować. Nie jest dla nas problemem.
Postaramy się ją chronić w zależności od sytuacji.
- Jeśli zginie, to przez was. - Mogę z tym żyć.
A ty?
Diane?
Kocham moją córkę.
Wiem.
Ale nie możemy cię stracić, Ashley.
Jesteśmy tak blisko celu.
No tak.
Tu nie chodzi tylko o nas. Robimy to dla tego kraju.
Musimy wiedzieć, że dasz radę.
Poradzę sobie.
Dam radę.
Ale... postarajcie się sprowadzić ją bezpiecznie do domu.
- Jasne? - Oczywiście.
Twój człowiek?
Sprawdza adresy i miejsca pracy Worleya.
Bez obaw, załatwi go.
I tylko jego?
Mogę zmienić rozkazy.
Dam jej znać.
WASZYNGTON OPODATKOWANIE BEZ REPREZENTACJI
- Zostańcie tu. - Nie ma sprawy.
MAGAZYN SAMOOBSŁUGOWY
Przepraszam. Potrzebujemy do stępu do skrytki.
Gliny?
Secret Service.
A nakaz macie? Bo brzmi to niekonstytucyjnie.
Właściciel mógł porwać młodą kobietę, którą ochraniamy.
O kurna, chodzi o córkę Redfielda?
To ta.
To od was. Proszę wyjaśnić.
Wysyłamy je, gdy ktoś zalega z opłatą.
Klient musi mieć tu także magazyn.
Może go pani wskazać?
Proszę zaczekać w poczekalni.
Co tak długo?
Może coś znaleźli?
Pewnie wzięli nas za wariatów. Patrzą na to z innej perspektywy.
Ochranianie kogoś...
potrafi dać w kość.
Zwłaszcza gdy zawalasz sprawę.
Jakoś nadal żyję.
No tak.
Na to wygląda.
Zawdzięczam ci życie.
A ja tobie.
Masz zdjęcie?
Dziecka.
- Ładna. - Się wie.
Na szczęście nie ma urody po ojcu.
To dość stare zdjęcie.
Od kilku lat mieszka tylko u mojej byłej.
- Rzadko ją widujesz? - Od odwyku ani razu.
Ale latem zabieram ją na biwak. Musiałem sobie na to zapracować.
Na spotykanie się z córką?
Tak. Pozostając czysty.
- Mając pracę. Być taki jak kiedyś. - Przed zostaniem bohaterem?
Opinia świata nic nie znaczy, jeśli twoje dziecko myśli inaczej.
Ciężko było przestać brać?
Nie mogłem doczekać się powrotu do pracy i chciałem pozbyć się bólu w barku.
Zacząłem od zwykłych tabletek, a te poprowadziły mnie do oksykodonu.
Z dnia na dzień było coraz gorzej, aż stało się coś złego.
Coś bardzo złego.
I tak, było trudno, ale miałem też szczęście.
Miałem swój trening w Secret Service.
Sądzi się, że robimy to, by chronić prezydenta.
Przypadkowego mężczyznę albo kobietę.
Ale my chronimy instytucję.
Za to kochałem tę robotę.
Czułem się, jakbym był w świętym plemieniu.
Gdy zacząłem słyszeć o 12 krokach, pomyślałem sobie:
„O w mordę. Pasuje mi to.
Mogę tak żyć.
Robiłem tak przez całe dorosłe życie”.
Znalazłam.
J3.
- Idziemy. - Dokąd?
Matteo ma tu magazyn. Pomożecie go przeszukać.
Pora się wykazać.
Co on szykował?
Pasek płacowy dla Matteo Worleya od Pykemoor Security.
- Sprzed miesiąca. - Zadzwonię tam.
- A to? - Paulo, Maddie miała z nim sztukę.
Cała teczka tylko na niego.
I nie tylko na niego. Mamy tu rozkład zajęć Maddie.
Całe teczki o wszystkich wykładowcach i znajomych.
Paolo nie był jedyną drogą do niej, tylko najsłabszym ogniwem.
- Matteo musiał to planować miesiącami. - Teraz nam wierzysz?
Nie porwałem Maddie Redfield.
Właściciel firmy odpowie na nasze pytania, jeśli się mu wylegitymuję.
Zostanę tu na wypadek powrotu Matteo.
Nie zostawię cię samej.
Będzie z nami.
Poradzę sobie.
Idziesz ze mną.
- Trzymamy się razem. - Ja o tym decyduję.
Gramy w tej samej drużynie.
No to pomóżcie z Maddie, a szybko wrócicie do siebie.
Jest w dobrych rękach.
„R142”.
Odpowiedział?
Nie.
Chyba nie obchodzi go twoje życie.
Skąd pewność, że dostał nagrania?
Bo wysłałem je mojemu byłemu pracodawcy, który jest w komitywie z twoim tatą.
Na pewno je przekazał.
Może mu ich nie pokazał. Może...
Może miałby wtedy kłopoty. Pomyślałeś o tym?
Nagraj kolejny materiał. I wyślij na numer mojego taty.
Pozwól mi mówić swobodnie, a przyzna się publicznie do wszystkiego.
Wtedy się uda.
To był Monks. Są w Pykemoor Security.
Czekają na dokumentację pracowniczą.
Mogę o coś spytać?
Może.
Powiedziałaś, że w dniu zamachu w metrze nie ochraniałaś Maddie.
Kłamałaś?
Nie. Nawet mi jej jeszcze nie przydzielili.
To kogo ochraniałaś?
Posłuchaj. Jeśli dowiem się, kto był celem zamachu w metrze,
mogę pomyśleć, kto będzie jutro celem Farr i Redfielda.
Maddie może być częścią ich planu. Może dlatego została porwana.
To był Omar Zadar.
Jest przywódcą LFN, a jego kryptonim to „Rybołów”.
Rybołowem jest Zadar.
Przecież był podejrzanym. Nawet nie wiedziałem, że był w USA.
Nikt nie wiedział. Miał tajne spotkanie z kimś z rządu na zapleczu kawiarni.
Od 18.00 do 21.00.
Podczas zamachu w metrze.
Nie był kozłem ofiarnym, tylko prawdziwym celem.
Po co go tak zabijać?
Jego zabójstwo wywołałoby zamieszki.
Ale ginąc w wybuchu, który zniszczył dwie przecznice i wagon...
Byłby tylko kolejną ofiarą.
Tak samo jak ja.
Kto to?
Maddie.
Tato, to ja.
Wiem, że to ciężka sytuacja,
ale nasze życie pociągnęło za sobą konieczność radzenia sobie.
Najpierw mama, potem Sarah.
Nauczyłam się być silna.
Jesteśmy silni razem.
Tylko ty możesz mnie uratować, tato.
Nagraj wideo z przyznaniem się do zamachu.
Proszę.
Rozmawiamy teraz w cztery oczy.
Ale niech świat zobaczy to po dwakroć.
Inaczej zginę za pół godziny.
Kto to wysłał?
Brak nadawcy. I tylko do mnie. Maddie musiała podać mój numer.
Zauważ, co mówi, dotykając naszyjnika.
To nie nerwy?
Super. Może Matteo też się nie zorientuje.
To nasz system.
Robi tak, gdy mam ją zabrać ze spotkania i tak dalej.
Teraz to chyba jakiś kod. Robi tak przy konkretnych słowach.
Wiem, że to ciężka sytuacja, ale nasze życie pociągnęło...
„Pociągnęło”.
...radzenia sobie.
Najpierw mama, potem Sarah.
Nauczyłam się być silna.
- Jesteśmy silni razem. - „Razem”.
- Jako jedyny możesz mnie ocalić. - „Jedyny”.
Nagraj wideo z przyznaniem się do zamachu.
- Proszę. Rozmawiamy teraz w cztery oczy. - „Cztery”.
- Ale niech świat zobaczy to po dwakroć. - „Dwakroć”.
Inaczej zginę za pół godziny.
Niczego więcej nie przekazała.
Pociągnęło. Razem. Jedyny. Cztery. Dwakroć.
Pociąg, litera R i cyfry 1, 4 i 2.
Pociąg R142.
Numer trasy?
- Co robisz? - Zgłaszam to wyżej.
W Białym Domu są zdrajcy.
Nie wiem, ilu ich jest, ale Farr i Redfield są na samej górze.
Jeśli wyślesz to niewłaściwej osobie, zorientują się, że Maddie wie o zamachu.
I ty również.
Spróbują cię zabić tak samo jak mnie i Rose.
Idź z tym do prasy.
Nie ma mowy.
Wtedy może zabić Maddie, zanim ją odnajdziemy.
No to rozgryźmy to.
Przed tym wszystkim to właśnie robiłem w FBI.
Zaufaj mi. Mogę ci pomóc.
Dobrze. Udowodnij to.
No dalej!
Val?
Valerie?
Tak?
Mamy skrót briefingu o Zadarze na 15.00?
Jeszcze nie.
Upewnij się, że Wspólnota Wywiadowcza znowu nie zjebała komunikacji.
- Co ty robisz, Ashley? - Chciałem pogadać przed briefingiem.
Ludzie zrozumieją, jeśli to sobie odpuścisz.
- Nie muszę. - Przekażę ci potem wszystko.
Nie trzeba. Chodźmy już, żeby się nie spóźnić.
To za parę godzin.
Zmienili godzinę. Start za pięć minut.
Nie mam info.
Okazuje się, że przesłali skrót dwie godziny temu.
- Nie wiem, dlaczego nie dotarło. - Ustal, kogo mam zwolnić.
Prezydent prosi, by odpuściła pani spotkanie.
- Jestem szefem personelu. Dlaczego? - Bo ma pani spotkanie z Watkinsem.
- Watkinsem? - Z Teksasu.
Za dziesięć minut.
- Jest tam Michelle? - Tak.
- Chcę z nią pogadać. - Zaraz zaczynamy.
Prezydent nalega na przyjęcie Watkinsa. Potrzebujemy go z ustawą gospodarczą.
Potrzebuję pięciu minut po spotkaniu.
- Przekażę. - No to chyba ja ci wszystko powiem.
Jeśli Zadar pójdzie na ustępstwa, omówimy wsparcie go w następnych wyborach.
Oczywiście nieoficjalnie, ale dopilnujemy, by wybory...
Przepraszam bardzo, ale to zajebiście wielki błąd.
Zadar to nadal najlepsza szansa na demokrację w regionie.
Lepsza niż obecny autokrata.
Zadar to pieprzony terrorysta!
Tylko ja to zauważam?
No dobrze.
Pięć minut przerwy. Zbyt długo już nad tym siedzimy.
Jak się trzymasz, Ashley?
Bywało lepiej.
Almora, Willet i cała reszta zapewniają, że robimy wszystko w sprawie Maddie.
Tak, wszyscy zapewniają o wszystkim.
Nie musisz teraz pracować.
Wiem, ale wariuję od siedzenia w domu.
- Rozumiem. - Mówiłem poważnie.
Zadar przyniesie wyłącznie destabilizację.
Państwo rządzone przez tych terrorystów nie może być sojusznikiem wojskowym.
Zadar potępił odłamy LFN.
To legalnie wybrany polityk. Ludzie go uwielbiają.
Skoro chcą go u władzy, to co nam da zwalczanie go?
Pomóżmy mu, gdy tego potrzebuje.
Wolę nadzieję na demokrację niż pewne rządy autorytarne.
To pani decyzja, ale nie mógłbym spać w nocy,
gdybym nie powiedział, co naprawdę o tym myślę.
Dlatego zostałeś moim wice, Ashley.
Przepraszam za wybuch. Zazwyczaj Diane mnie powstrzymuje.
Gdzie ona jest?
Powiem to między nami.
Myślę o zmianach kadrowych w Zachodnim Skrzydle.
Doprawdy?
MAGAZYN SAMOOBSŁUGOWY
Nie ma takiej trasy.
Sprawdź numery wagonów.
- Niestety. - Cholera.
Ale nie każdy pociąg ma wagony.
Czasami są to kontenery.
Mam.
Numery seryjne ośmiu częściowo pasują. Pięć stacji rozrządowych i zajezdni.
To nic nam nie daje, skoro nie mogę wezwać wsparcia.
I nie schwytam wtedy nikogo tutaj.
Skoro znalazłaś nas, znajdziesz i jego.
- Co nas w ogóle zdradziło? - Kartki od twojego ojca chrzestnego.
Rozmawialiście z nim?
Co powiedział?
Że to nie ty i warto cię wysłuchać.
Co ustaliłeś?
Zatrudniony od pół roku jako ochroniarz. Wysyłany głównie do trzech firm.
Sprawdź to. Mów.
Apreton Machinists, Opti-Vera Electric
i CMV Manufacturing.
Każda niedaleko waszyngtońskiego terminalu kontenerowego.
Poczekaj. Są tam któreś z tych kontenerów?
- Tak. - Maddie jest w terminalu kontenerowym.
Wysyłamy częściowe numery i jedziemy.
Dobra. Chyba znaleźli Maddie.
Gdzie?
W terminalu kontenerowym. Opowiem po drodze.
Monks, wyrwa w ogrodzeniu od zachodu. Zobaczysz mój wóz.
Przyjąłem.
R142.
KREW TWOJEJ CÓRKI JEST NA...
TWOICH RĘKACH
WYKRYTO RUCH
Musimy się rozdzielić.
Inaczej nie zdążymy.
Ruchy.
Cholera.
- Masz coś? - Nie. A ty?
Nie.
- Idę dalej na południe. - Przyjęłam. Biorę wschodnią stronę.
Zostań. I zablokuj drzwi.
- Nie będę tu bezczynnie czekać. - To niebezpieczne.
Nie wychodź bez naszej zgody, jasne?
- Arrington, jestem. - Super.
- Przyda się pomoc. Idź przed siebie. - Przyjąłem.
Zostań i zablokuj drzwi.
Zbieramy się.
Kurwa!
Strzały. Arrington?
Jesteś cała?
To nie ja.
Jestem przy północno-wschodnim rogu, a wy?
Arrington?
Sutherland?
Nie!
Pamiętasz mnie?
Z metra?
Powiedz, kto ci to zlecił, żeby mnie uniewinnili.
Puść mnie, a powiem wszystko.
Jesteś bezpieczna. Słyszysz?
Monks, wszystko gra?
Tak.
Jesteś cała?
Nie wiem.
Już dobrze. Pora to zgłosić.
Rose? Mamy go. Wracam do ciebie.
Już dobrze.
Strzelec!
Nie!
Jesteśmy w terminalu kontenerowym. Północno-wschodni róg.
Ostrzał z wysokiej pozycji od zachodu.
Nie możemy tu zostać.
Borsuk oberwał. Natychmiast wysłać wsparcie.
To odłamek.
- Wyliżesz się. Możesz iść? - Chyba.
Dobrze. Spójrz na mnie.
Jestem przy tobie. Trzymaj się mnie.
Gotowa. Teraz.
- Wytrzymaj. - Czekaj.
- Teraz. - Ruchy!
Monks!
Arrington!
Zostań tu.
Rose!
Chelsea? Nic mu nie będzie?
Chelsea?
Powiedz, że z tego wyjdzie.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MATTHEW QUIRKA
Napisy: Krzysiek Igielski