Dáste conta do que dis?
Non me preocupa tanto o que fixeron como o que van facer.
- Outro ataque? - Si.
Quero que pase.
Que fas? Chamábate eu ao acabar.
- Necesito outra cousa. - O que?
Non!
Cala.
ANTERIORMENTE
- Necesitan axuda? - Íalle ensinar ao meu home onde me criei.
Queres entrar?
Atopeina!
Moitos dos cartos de Turn Lake foron ao vicepresidente Redfield.
Wick soubo da Acción Nocturna por alguén da Casa Branca.
Sutherland e Larkin saben de ti e de Wick.
Non podo ocuparme disto. Desapareceume a filla.
Poderías ocuparte ti como prometiches?
Que queres facer?
Mando deter a Peter e que o illen ata que decidamos como incomunicalo.
Teño a Sutherland!
Eu non quedara con vós.
Cancela e faime un favor.
Impórtame unha merda quen está ao mando. O que importa é atopar a Maddie.
Aquí non hai xefe.
Se non silenciamos a Peter, igual podemos desacreditalo.
Miña filla foi secuestrada a noite pasada.
Os Servizos Secretos identificaron un sospeitoso na desaparición.
Chámase Peter Sutherland júnior.
CATORCE ANOS ANTES
Como conseguen o financiamento?
Escóitame, os nosos votantes non teñen banda ancha. Internet non me interesa.
- Quéroo eu! - Consígueme doazóns grandes.
- Para! - Os votantes non te poñen no poder.
Son os directores executivos, os súper PAC...
- Non! - Espera.
Maddie! Dálle o xoguete a Sarah.
Pero é meu.
Comparte ou quítocho.
Perdoa, estou lidando con dúas cativas eu só.
Ás veces, dan ganas de cravar un coitelo ardendo no ollo.
Non, non o vou dicir en alto. Estoucho dicindo a ti.
Sarah?
Non!
Sarah!
Maddie!
Sarah vai volver, papá.
Que dis?
Colleume a moneca e desexei que se fose para sempre.
Por iso pasou.
Pero podo desexar que volva.
- Tiñas que vixiala. - Xa sei.
Podo desexar...
Non funciona así, Maddie.
Cando desexas que alguén morra, acabou.
Sarah foise, entendido?
Foise para sempre.
E ti tiñas que vixiala.
Onde estou?
Quen es? De que vai isto?
- Dimo. - Levanta.
Levanta.
Agarra o xornal.
A portada.
Máis alto.
Meu pai pódeche dar o que queiras. Déixame falar con el, por favor.
Por favor.
Que queres de min?
Nin dubidou.
Chameino unha vez.
E alí estaba.
Xa, pero ti terías feito o mesmo por el.
Temos que seguir ou haberá moitas vítimas.
- Xa houbo moitas. - E non foi culpa túa.
Peter, eu non estaría aquí se ti non estiveses aí para min.
Cisco, Lorna...
non quererían que nos rendésemos. E meus tíos menos aínda.
Por como falaba deles Lorna...
debían ser...
Eran os mellores.
Síntoo.
Non sei que vou facer sen eles,
pero sei que non me vou render.
Peter, vou descubrir a verdade
e vou rematar o que empezaron.
Ou poderiamos...
navegar a algún sitio e esquecer a merda esta.
Poderiamos, pero ti non es así.
Lembras cando chamei á Acción Nocturna?
O que me dixeches cando estaba morta de medo no armario?
- Non. - Que pelexase con toda.
Agora necesito que o fagas ti.
Por min.
Ai, Deus.
Estás ben?
- Perdoa. - Si.
Si, estou ben.
O FBI estará orgulloso. Adestrouno tan ben en contravixilancia que se esfumou.
Vou falar cos amigos da universidade. Dave vai chamar a exnoiva, a Texas.
Moi ben. Ídeme informando.
Supoño que non hai notas de confesión nin manifestos.
Non me pega con Sutherland. Pero podes mirar no estante.
- Garda libros que non le? - Por aparentar.
Como pasa co 90 % das copias de Infinite Jest.
Xa o collo eu.
"Con cariño, Jim."
Non hai remitente.
Outra de Jim.
A Sutherland non lle ía o gusto literario de Jim.
Pero gardou as tarxetas e os libros.
Patrick, busca impresións dixitais.
Buscamos un remitente de nome Jim ou James.
O tal Jim pode saber a onde puido ir Sutherland con Maddie.
- Non ten sentido. - Que parte?
Este sitio, este tipo. Non creo que teña a Maddie.
Nada no piso do profesor o implicaba.
Nin no despacho nin na residencia.
A min tampouco me cadra.
Que nos oculta a Casa Branca de Sutherland que o converte en sospeitoso?
- Non o sei. - Se se enganan, onde queda Maddie?
- Debiamos enfocalo desde varios ángulos. - Cal é a idea?
Aínda tes o folleto?
- Seguide insistíndolle. - Si, señora.
Valerie.
Chama o senador Blaine e cancela o de mañá.
Señora presidenta.
- Podía ir eu ao oval. - Non fai falta.
Grazas, Val.
- Novas de Maddie? - Aínda non, pero ten que estar viva.
Se van pola filla do vicepresidente, queren algo.
E o seu benestar é o único que teñen para negociar.
Se é Peter Sutherland, que raio quere?
É un supoñer, pero ten aí unha espiña polo do pai.
Acusación inxusta, "a verdade está aí fóra" e tal.
Pode ser para chamar a atención sobre iso.
E que pasou onte á noite?
Tráelo aquí e logo pérdelo?
Están todas as axencias federais buscándoo.
O control de danos non chega neste caso, Diane.
O que quero saber é como puido pasar.
Como foi? Chegou, falastes do caso dos Campbell...
Pedinlle que trouxese a Rose, pero veu só. Non me dixo onde estaba ela
nin por que foi cheirar a Georgetown atrás de Maddie.
Só me dixo que non nos pensaba axudar máis.
É un renegado.
Polo que sei, tamén colleu a Larkin como refén.
- Prometíchesme que ía estar segura. - Se o soubese, non o metía nisto.
Concordas en que che fallou o criterio?
Empezo a pensar se me fallou a min.
- Como te atreves? - Ollo.
Cubrinche as costas toda a túa carreira política.
Axudeiche a gañar o Congreso, o Senado, a Presidencia,
e agora non confías en min?
En ti non, no teu criterio neste caso.
Fíxeno todo por aquilo no que ti cres. Todo!
Non porque sexamos amigas e nos agarrásemos o pelo na universidade,
senón porque creo en ti.
O teu programa faríalle moi ben ao país e eu nunca intentaría sabotalo.
Enganeime con Peter, si, pero ímolo atopar e salvar a Maddie.
Michelle, estou do teu lado.
Si que vivimos moito xuntas.
É certo.
Pero creo que tes demasiado enriba.
Se queres protexer o programa, céntrate no día a día...
De agora en diante, terás que distanciarte deste caso.
- Benvidos a New Leaf. - Que silencio.
- Tes o persoal de vacacións? - Foron á protesta de Capitol Hill.
Eu son Dylan. Pódovos axudar?
Servizos Secretos.
É por Maddie Redfield?
Coñécela?
- Sei quen é e que está desaparecida. - E este?
Si, é Paulo. Paulo Bonetto.
Un socio comprometido, profesor en Georgetown.
Falou de traer a Maddie por aquí, pero aínda non a trouxo.
Creo que llo ía comentar onte.
Sabías que Paulo planeaba unha cita secreta con Maddie Redfield?
Non pensaredes que Paulo tivo que ver co secuestro, non?
- El nunca... - Está morto.
- Que? - Disparoulle quen levou a Maddie.
Alguén que sabía que Paulo e Maddie quedaran en segredo.
Paulo está morto?
Si.
E ti onde estabas á noite?
Merda. Necesito un avogado?
- Só se agochas algo. - Non, nada.
- Pasei aquí a noite. - Como sabías que Maddie estivera con el?
Dixéramo el.
Paulo pensaba que, se a recrutaba, faría de voceira da mensaxe de New Leaf
e quería convencela para facernos un vídeo de publicidade.
Íame mandar o vídeo, pero non me contestou máis.
Quen máis sabía do plan?
- A ver, non era un plan. - Este?
Non.
E este?
Non vas ter problemas, Dylan.
Por agora.
Dinos quen é.
- É Matteo. - Matteo?
- Matteo que? - Non lle sei o apelido.
Empezou a saír con Paulo hai oito ou nove meses,
pero levo semanas sen velo.
O Rome Tome díxoo primeiro.
Se a xente nos fixese caso sobre Sutherland e a bomba do metro,
Maddie Redfield estaría a salvo na casa.
Esta mensaxe é para os meus leais espectadores.
Temos a responsabilidade moral de atopar o merdas ese e levalo ante a xustiza.
Nestes casos, a rede non trae nada bo.
Xa.
Sempre quixera estar máis cerca de meu pai.
Desexo concedido.
De que o acusaran exactamente?
Filtráronse documentos clasificados
que comprometían as nosas estratexias de defensa polo mundo.
A filtración viña da división de contraintelixencia do FBI.
- Meu pai era xefe do departamento. - E atoparon probas ou...?
Morreu antes de que presentasen cargos.
- As probas non se fixeron públicas. - Se sabías que era inocente,
por que entraches no FBI? Debes odialos.
Meu pai...
sempre tivo fe na institución, sabes?
Ensinoume a crer nos xuízos xustos,
na presunción de inocencia e eu...
pensei que, se mantiña esa fe...
- Poderías limpar o seu nome algún día. - Si.
- Que puto inxenuo. - A min non mo parece.
É unha batalla que non podes gañar agora. Pero igual hai outra máis importante.
Si, pode ser.
Que imos facer? O país enteiro anda na miña busca.
Levar as probas que temos a alguén da prensa.
Ningún xornalista nos vai crer sen probas tanxibles.
Pois vamos atopalas.
Que máis lembras do terrorista?
Díxenllo todo ao FBI. Interrogaron centos de sospeitosos.
- Podemos ver ese traballo? - Quitáronme o acceso.
Collícheslle a placa a alguén da Casa Branca.
A de Liam?
Si, pero necesitamos o seu contrasinal.
Coñeces alguén coas ferramentas para descifralo.
- Agora es unha sombreiro negro? - E ti, un fuxitivo.
Supoño que somos un bo equipo.
Recibín isto hai 20 minutos.
Queiras o que queiras, meu pai pódecho conseguir.
Déixame falar con el.
Dille o que pide.
Só unha cousa.
"Tes dous días.
Confesa que planeaches o atentado e o encubriches...
e quen foron os teus cómplices,
ou fago que Maddie lle conte ao mundo o que fixeches
e despois mátoa diante de todos."
Quen hostia é? E por que cho manda só a ti?
Non o teño claro, pero os meus están rastrexando o email.
- Que facemos? - Seguimos adiante.
Temos dous días para atopala. Vai saír ben.
Ben? É a miña familia. É a vida de Maddie.
Non hai cámaras, podes deixar de facer de pai preocupado.
Vai tomar polo cu! É a miña filla.
É algo tarde para preocuparte por ela.
O secuestrador non só pide que caias ti. Quérenos colgar a todos.
Ten razón.
Cristo bendito.
De acordo.
E se confeso?
Quen o ía crer?
Un pai diría calquera cousa con tal de liberar a súa filla dun secuestro, non?
Xa está, confeso.
Cando a teñamos de volta, négoo e ninguén vai crer unha palabra.
Ata que alguén empece a seguir o fume e atope o puto incendio.
Non vas ceder ao que piden.
Se lle conta a Maddie o que sabe, que facemos cando volva?
- Pódoa controlar. - Podes?
Si, como fixen sempre.
E se che digo que Maddie tiña todo listo para humillarte publicamente?
De que falas?
- Que hostia é isto? - Ábreo.
É o teu vixiabebés.
Maddie foise da lingua coa psicóloga,
e, por sorte, a doutora Hennings avisoume do que lle pensaba ensinar ao mundo.
Debías velo.
Eu xa o vin.
- Túa filla quérete afundir. - Por que fas isto?
Pedíchesme que limpase a túa merda, lembras? E fíxeno.
De mala gana, con resentimento, pero con eficacia.
Así que xa podes deixar de queixarte e dar pena
e asumir a puta realidade.
Vas no avión con nós os dous e non nos imos estrelar por ti.
Podes quedar con iso. Fixemos copias dixitais.
Non estabamos no mesmo equipo?
Estamos, si. Isto é para facelo oficial.
Socorro!
Que alguén me axude!
Berra o que queiras, ninguén te vai oír.
- Por que o mataches? - A Paulo?
Non te preocupes, non lle gustabas.
- Só eras un obxectivo. - Planeou isto contigo?
Paulo usábate para a súa propaganda.
E eu usábao a el para chegar a ti.
Sexa o que sexa, non fai falta que sigas.
Aínda podes facer o correcto.
Non me interesa o correcto.
Que che interesa?
A vinganza.
Por que?
É meu pai, non?
Ten que ser. Que fixo?
- Poderíache axudar. - Axúdasme estando aquí.
Non o entendes. Odio a meu pai.
Quérelo afundir? Pódoche axudar.
Bo intento.
Vinte nos anuncios. Axitando a bandeiriña e enchéndoo de orgullo e satisfacción.
Tragaches con esa merda? É todo actuación.
Se o queres afundir, teño algo que o faría.
Teño un vídeo que acabaría con el.
Só temos que conseguilo.
Aquí non hai "nós".
Está en Racine, Wisconsin. No 419 de North Lake Drive.
Vale a pena, prométocho.
A semana que morreu, Hawkins investigaba estes 12 sospeitosos.
Se é de Turn Lake, buscamos alguén con formación militar e menor de 35.
Vale.
- Iso déixanos dous. - Pedro Navarro.
Ten unha coartada firme... Quen é o outro?
Colin Worley. Morreu?
Morreu o día antes de que o FBI fose interrogalo.
- Unha coincidencia sospeitosa. - Non aparece nin o motivo da morte.
Non hai nada. Nin se molestaron en investigalo.
Ou alguén manipulou o expediente.
Vale. Se demostramos que Colin Worley puxo a bomba,
podemos relacionalo con Turn Lake. Pode ser el.
Hackea o Rexistro do condado e busca a autopsia.
- Que o hackee? - Si, hackéao.
Non estará dixitalizado, estará en papel.
Mañá atracamos no peirao e imos ao Rexistro coma a xente normal.
Nin os amigos nin a exnoiva saben del.
Como Sutherland sabe de contravixilancia, non hai pistas do seu paradoiro.
Pero descubrimos que o profesor quería captar a Maddie en New Leaf
e o mozo del, Matteo...
- O home dos debuxos? - Si. Puido participar.
O tal Matteo pode ser a mellor pista cara a Maddie.
Porén, Peter Sutherland segue a ser o sospeitoso.
Foi a Georgetown ameazando a Maddie.
Preguntaba por un suceso no que Maddie podía ser o obxectivo.
Fuxiu da Casa Branca polo túnel para evitar as preguntas.
- Un inocente non fai iso. - Podería estar traballando co tal Matteo.
Hai moitos axentes aí fóra na busca de Sutherland.
Arrington e eu só recomendamos traballar nisto desde outro ángulo.
Estamos baixo unha lupa de proporcións colosais.
A xente deste país está nerviosa, asustada,
preguntando quen matou o director adxunto do FBI.
Se nos ven abandonar a busca de Sutherland e ir por un abraza-árbores con chinelas,
xa nos podemos ir despedindo do goberno.
- Non é cousa dos Servizos Secretos? - Frea.
Farr ten razón.
- Monks, sigue con Sutherland. - Señor...
Ti deixaches a Maddie ir ás mans do secuestrador.
Supoño que dedicarás todas as túas enerxías a atopala.
Iso empeza e acaba en Sutherland.
Ide indo.
Os relatos das noticias de hoxe son espantosos.
Mostras de abandono, de negación de medicación para a dor...
cando lles pedimos que arrisquen todo por protexernos a nós e a nosa democracia.
- Non teño novidades. - Eu, pode ser.
Dous escoltas de Maddie teñen unha pista. Volveron a Peter, pero hai que seguila.
- Tes un nome? - Só o de pía.
Matteo. Diche algo?
- Non. - É membro dun grupo polo clima, New Leaf.
Supoño que entre Greenpeace e o ecoterrorismo.
Teño un retrato. Mándocho.
Recoñécelo?
Si, recoñézoo.
A casa de Racine é dunha parella, Frank e Denise Gimble.
- Mudámonos cando nomearon a meu pai. - A Denise matárona
e a policía só atopou na escena do crime un bebé roubado.
Raro de carallo, diría eu.
- Un bebé? - Devolvéronlla á nai.
Pero tamén había danos nunha parede do soto
e a policía pensa que levaron algo.
Agochei o vídeo no soto, pero era un segredo.
Non o sabía ninguén máis que...
a miña psicóloga.
Por que ía...?
Que había no vídeo?
- Por que non estás vestida? - Non vou.
Para de ser tan egoísta.
O acto patrocínao a fundación de túa irmá. A túa presenza non é negociable.
Non penso sentar alí a escoitarte mentir.
Como dis?
Vas subir ao estrado a choricar contando que Sarah morreu porque eu non a vixiei.
Empezo a lembrar o que pasou aquel día na piscina.
Dicías que Sarah afogara pola miña culpa,
pero deixaras ti a cancela aberta, deixárasnos alí soas.
Sinto que teñas que inventar iso para ter a conciencia tranquila, pero perdóote.
Sarah afogou pola túa culpa, papá!
Bótasme a min a culpa, pero fuches ti. Non eu, ti!
E voullo contar ao mundo.
Es una desagradecida e unha puta mentireira!
Sóltame!
Vas baixar agora mesmo
e vas ler o maldito guión, coma sempre.
Queríalle ensinar ao mundo quen é.
- E por que non o fixeches? - Porque é certo.
Habíame matar.
Logo manipuloume tanto que empecei a dubidar se alguén me escoitaría.
Sexa o que sexa que queiras ou planeases para meu pai,
podémolo facer xuntos.
Xa veremos.
Non, por favor.
Por favor.
Ignoras as miñas chamadas.
Mandeille a el o código de suspender misión.
As cousas estanse poñendo feas. Canto menos contacto teñamos, mellor.
Está morto.
Xa o sei.
A misión está moi lonxe de suspenderse.
- Mira, entendo como te sentes. - Cala a puta boca.
Ti non entendes nada.
El e mais eu...
encaixabamos neste mundo...
xuntos.
E agora xa non está.
Así que me vas dicir onde está Peter Sutherland.
Non o sei.
- Búscao o país enteiro. - Tómasme por parva?
Non, diso nada.
A ver, propóñoche un trato.
Sei quen secuestrou a Maddie. Douche o último enderezo que teño.
Atópalo, ocúpaste del
e eu localízoche a Peter Sutherland.
Hai trato?
Aquí ten.
APARCACOCHES GRATUÍTO
- Ei. - Ei.
Apárcanos nun garaxe á volta da esquina.
- Hai que coller as chaves xa. - Si.
En serio?
Vale.
Ten coidado.
Si, ti tamén. Non tardes.
Merda.
Obxectos persoais e bolsos ás caixas da dereita.
Avance.
Pode pasar.
Obxectos persoais e bolsos ás caixas da dereita.
- Ola. - Necesitas axuda?
Quería copias dos rexistros públicos dun tal Colin Worley.
- Colin Worley? - Si.
Só tes que cubrir este formulario e ensinarme o documento de identidade.
Ai, fuches a Cal?
Non. Quere ir meu fillo.
Ser doutro estado non o favorece, pero intento atraer a sorte.
Se me dás o seu nome e o instituto, podo falar ben del.
Son antiga alumna e coñezo xente en Admisións.
- Farías iso? - Encantada.
A esa universidade viríalle ben algo de talento de fóra do estado.
Max vaise emocionar.
Aparcaches aquí? Valídoche o tícket?
Non, non fai falta.
Pero si que me poderías botar unha man.
O tal Worley ía casar con miña irmá. Sempre pensei que había algo raro nel,
pero miña irmá non me cría, ata que el desapareceu.
Esfumouse.
Só quero saber de que vai Colin e onde está.
Vaia. Pódoche sacar os rexistros en canto cubras o formulario.
A cousa é...
que os seus socios son perigosos e están ben relacionados.
Se tiveron que ver coa desaparición, van saber que estiven preguntando.
Hai xeito de conseguir os rexistros sen deixar rastro por escrito?
Síntoo, pero non podo sacar rexistros sen documentación.
Por favor. Só quero protexer a miña irmá e darlle respostas ou algo.
Entendo que é delicado, pero eu podería perder o traballo.
Iso é o último que quero.
Xa me apañarei.
E non te preocupes, que lles falo de Max aos de Admisións.
Oe!
Mire, perdoe!
TRIBUNAL DO DISTRITO DE MARYLAND
Esqueceuche isto.
Hai cámaras na oficina.
- Que haxa respostas para ti e túa irmá. - Iso espero. Moitas grazas.
Oe.
Ti non ías no coche con Peter Sutherland? Es a informática desaparecida?
Estades equivocados.
Onde está?
Estate coaccionando? Podémoste protexer do mamón ese.
- Ide ao carallo! - Só queremos falar. Ven aquí!
- Estaslle axudando ao traidor? - Non é traidor ningún.
- Arresto cidadán. Chama a poli. - Solta!
Os patriotas facémolo así.
Rapaces! É el!
- Soltádea! - Ímoste entregar tamén a ti!
- Hostia! - Baixa iso!
- Vamos, Rose! Estás ben? - Si.
- En que pensabas? - Que?
- Os conspiranoicos eses non razoan. - Falaban mal de ti!
- A quen lle importa? - A min!
Non te podes poñer en perigo así por min. Non vale a pena.
A xente ten que saber quen es. Ti es o bo aquí e eu vou loitar por iso.
- Imos de volta para o barco ou...? - Si.
Si, pero víronnos o coche. Hai que conseguir outro.
Jim Wilson?
Ese son eu.
Servizos Secretos. Temos unhas preguntas sobre Peter Sutherland.
Pensa que eu sei onde está, axente Monks?
Cando levou o balazo polo presidente, a súa cara quitou o meu artigo da portada.
Son xornalista do Baltimore Sun.
Señor Wilson, mandoulle a Peter unhas tarxetas.
Mandei, si.
Tenas gardadas, non?
Pasen e falamos.
- Que relación teñen? - É o meu afillado.
Ou era. É complicado.
Senten.
O pai de Peter foi o meu mellor amigo moitos anos.
Eu non tiven fillos, así que sempre tratei a Peter coma se fose meu.
Pasabamos fins de semana ao aire libre.
Unímonos moito cando morreu a nai.
Unha traxedia o que viviu ese rapaz.
Unha perda tras outra.
Primeiro a nai, logo o pai e logo vostede.
- Intentei manter o contacto. - Por que se distanciaron?
Diferenza de opinións.
Despois de morrer o pai, investiguei.
Quen podía ter filtrado aqueles expedientes clasificados do FBI?
Pasei meses con iso.
E todo levaba á mesma conclusión. O culpable máis claro era Peter.
Peter sénior.
- Tomaba o seu amigo por un traidor? - Non quería crelo,
pero tiña a obriga de informar sobre aquilo.
- E Peter júnior non o tomou ben. - Non. Sentiuse traizoado.
Intentei explicarllo, pero o dano estaba feito.
Cando foi para a universidade, cortou a relación
e levo sen velo nin oír del desde aquela.
Así que, para contestar a súa pregunta do millón: non.
Non sei onde está, non sei onde estivo
nin sei a onde vai ir.
O que sei é que están a bater na porta equivocada
- no caso de Maddie Redfield. - Por que?
Peter preocúpase pola xente, sexan amigos ou descoñecidos.
Tamén lle preocupa o que pensen del.
Nunca salta as regras.
Non é alguén que vai e secuestra a filla do vicepresidente.
Sexa como sexa, temos que atopalo e descartalo.
Sabe onde podería estar?
Isto foi hai só dúas horas.
Arresto cidadán...
Temos que atopalo antes de que o manquen ou manque a alguén.
Soltádea!
Ímoste entregar tamén a ti!
- Hostia! - Peter, baixa iso!
Non sei que dicirlles. Non sei onde está.
Pasaban fins de semana ao aire libre? Onde?
Por todas as partes. Blue Ridge, Catskills, Adirondacks...
Ten caravana? Vin o enganche da camioneta.
Na casa vella, ao lado de Shenandoah.
Enderezo?
- Outro sitio onde buscalo? - Nin idea.
Ese é el?
Si.
- O barco é seu? - Si.
Xa non o uso moito.
Dubido que Peter lembre onde o teño atracado.
E onde o ten atracado?
A autopsia di que foi sobredose. O forense non viu indicios de violencia.
Os antecedentes penais indican ordes de desintoxicación,
así que unha sobredose é posible.
Merda.
Os efectos persoais enviáronselle a un parente próximo.
Non hai nome, pero si un enderezo. Nos efectos persoais ían carteira, chaves
e unha tarxeta de acceso a Allontine Manufacturing.
Busca aí.
Allontine Manufacturing.
Non hai rastro dixital.
Raro, pero non debía ser problema. Só necesito saber onde buscar.
Ai, Deus.
Que?
É unha filial de Turn Lake Industries.
Hostia.
As fotos da detención.
- É el. Colin Worley puxo a bomba. - Como o sabes?
O tipo que perseguín aquela noite tiña esa tatuaxe.
Turn Lake sabería como matar alguén, saír impune e que parecese unha sobredose.
Turn Lake encárgallo a Colin Worley, ti impídesllo, escápache...
E eles mátano para borrar pistas.
Hai que atopar o dono do apartado de correos.
Igual ese familiar sabe a que andaba Worley.
Descubrindo a quen quería matar...
Impedimos que Farr e Redfield volvan intentalo dentro de dous días.
Vale, grazas.
Vémonos no campus cando acabemos aquí.
A policía de Shenandoah foi á caravana. Por alí non pasou ninguén desde hai meses.
Almora vaime quitar do caso se non atopamos algo.
Non te preocupes por Almora.
Non é por min. Preocúpame non estar aí para axudar a Maddie,
onde estará agora mesmo e o que estará pasando.
As dúas imaxinabamos distintas situacións de emerxencia nas que se puidese ver.
Parecíalle absurdo, pero gustáballe como xogo.
Supoño que para min tamén era un xogo. Nunca pensei que lle fose pasar...
Mans arriba! Dixen mans arriba! Solta a mochila!
- Mans arriba, hostia! - Ao chan, os dous!
De xeonllos, xa!
Téñoos.
- Peter... - Si. Vai ir todo ben.
Vai ir todo ben.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández