- Pani Hawkins? Pracowałem z pani mężem. - Analizował zamach w metrze.
Sądził, że ktoś mataczy w śledztwie FBI.
Znalazł coś, co wskazywało na Turn Lake Industries.
W dniu zaginięcia miał się spotkać z ich CEO.
O w mordę.
POPRZEDNIO
- Chodzi o twój przydział podczas zamachu. - Złóż wniosek.
- To była Maddie Redfield? - Co robi w terenie z kluczowym świadkiem?
Bada zagrożenie wobec Maddie Redfield.
- Sprowadź ich tutaj. - Tak jest.
- Grozi nam drugi atak. - Jezu.
Darowizny polityczne. Trzeba przyjrzeć się kasie.
Wiceprezydent Redfield.
- Mogliśmy je zatrzymać. - Serio?
Moglibyśmy wziąć sobie inne.
To oni.
Jeśli ktoś się dowie, czeka cię skandal. Nikt nie może się dowiedzieć.
- Zgubię ich. - Maddie? Wszystko gra?
Kurwa, nie wierzę.
Borsuk zaginął. Ruchy.
O Boże!
Miałem zadzwonić po wszystkim!
- Chcę czegoś innego. - Poczekaj!
DWA LATA WCZEŚNIEJ
Trochę bez fajerwerków.
Nie lepiej popatrzyć, jak umiera i mieć pewność?
- Chciałaś bałaganu na pierwszy raz? - Spodziewałam się czegoś więcej.
W porządku. Powiedz, jak ty byś to zrobiła.
- To zależy. Co przeskrobał? - To nie ma znaczenia.
Nie oceniamy, tylko likwidujemy.
Byłoby to namacalne.
Czyli krew.
Krew to spory bałagan. Długo się ją sprząta.
Ale bylibyśmy pewni.
Ja tam jestem.
Jestem pewny.
Ale znaczyłoby to więcej.
Wszystko gra?
Przytłoczyło cię to?
Może nie powinienem cię...
Naucz mnie czegoś jeszcze.
Wszystkiego.
Wrzuć go do jeziora.
To dowód. Pierścień należał do niego.
Teraz należy do nas.
Wszystko, co było jego, należy teraz do nas.
NOCNY AGENT
NAMIERZANIE GPS
- Dlaczego mam jechać tak wolno? - By nie przekroczyć dozwolonej prędkości.
- Uciekają nam. - Bez obaw.
Mają trzy kilometry do Białego Domu. Musimy ich tylko odeskortować.
- Zostaliśmy jebanymi opiekunami. - Owszem, chyba że zmienią się rozkazy.
Najgorszy pościg samochodowy w dziejach.
Nie zacznij od zamachowca albo wice.
Zacznijmy od pewnych rzeczy: pierścienia, Turn Lake i Wicka.
Sprawdźmy reakcję Travers i potem przejdźmy do Redfielda.
- Nie skręciłeś. - Nie zabieram cię tam.
- Do Białego Domu? Dlaczego? - Załóżmy, że stoi za tym wice.
Nie miałby uprawnień do wycofania Secret Service z hotelu,
czyli nie jest jedynym zdrajcą w Białym Domu.
Jeśli wejdziemy tam z dyskiem...
- Stracimy wszystko. - Tak.
Powiem jej, co ustaliliśmy.
Pomoże mi ogarnąć ochronę i wtedy po ciebie wrócę.
Bez obaw. Zabiorę cię w bezpieczne miejsce.
Nie martwię się o siebie.
Ktoś nas śledzi?
Zaraz się dowiemy.
Skręć w prawo.
Dalej. I włącz migacz.
- Zadowolony? - Nie.
Będzie wypatrywał tego auta. Pora na nowe.
Fałszywy alarm?
Raczej tak.
Eli, kamery uliczne.
Jeff, sąsiedzi i znajomi. Wszystko zgłaszajcie do mnie.
Pilnuj FBi.
Lockdown do przyjazdu Almory.
Tylko niezbędne osoby.
Masz coś?
Brak broni i śladów wtargnięcia poza naszymi.
FBI sprawdzi każde znalezione DNA.
Ale Maddie nie ma czasu na zabawy w laboratorium.
Jedziemy.
- Jest późno. Co się stało? - Przykro mi, ale chodzi o Maddie.
- Co tym razem odwaliła? - Sądzimy, że została porwana.
Co?
Zgubiła ochronę na imprezie szkolnej i obecnie podejrzewamy,
że zaplanowała coś w rodzaju randki.
Czyli zwykła ucieczka.
Nie byłby to pierwszy raz.
Będę musiał znów z nią porozmawiać.
Znaleźliśmy jej sukienkę i przycisk w mieszkaniu jej wykładowcy sztuki.
Obok jego ciała.
To nie z wami mam randkę.
Przykro mi, ale musisz ją odwołać. Potrzebuję przysługi.
To coś więcej niż pomoc z kanapą.
Wiem.
Stary, lasencja wpada tu po zmianie. Zrobiłem zapiekankę od Iny Garten.
Pachnie cudownie, ale pamiętasz Rose, prawda?
Dotrzymaj jej towarzystwa przez parę godzin.
Cisco.
Proszę.
- Czerwone czy białe? - Wystarczy woda. Dzięki.
Stary, jesteś najlepszy.
- Masz auto? - Jest w warsztacie.
Zostawię nasze w garażu na wszelki wypadek.
Miejsce numer 18.
Cześć, Lisa. Mam złe wieści.
Normalnie nie uwierzysz.
Możesz mu zaufać.
Ale o niczym mu nie mów. Dla swojego i jego dobra.
W razie czego wiesz, gdzie jechać.
Pamiętasz?
Na przystań. Poradzę sobie.
Podkreśliłam najważniejsze rzeczy. Lepiej, jeśli zobaczą to na piśmie.
Super.
Uważaj na siebie.
Jasne.
Na szczęście dla was za tydzień mam drugą szansę.
Super. No to lecę.
I proszę... zadbaj o nią.
Nie ma sprawy.
- Wszystko gra? - Tak.
Dzięki.
- Rozmawiałaś z nim kiedyś? - Parę razy.
Ale nie zauważyłam, że coś do niego czuje.
- Może to tylko seks. - Nie.
Tak bardzo stresowała się przy wyborze sukienki.
- Powinnam była... - Nie myśl o tym, co by mogło być.
- Przypomina ci Maddie? - Pewnie.
Zaplanował to.
- Szykował ją sobie do... - Nie. To ona cię wydymała.
Uciekła, nie dbając o to, jakie poniesiesz konsekwencje.
- Nie chodzi o mnie. - Gdyby szanowała cię tak jak ty...
- Nie będziemy o tym rozmawiać. - Można być dobrym bez tłumienia emocji.
Lepiej rozmawiać o nich z partnerem.
Uwierz, nauczyłem się tego w paskudny sposób.
Ale... to opowieść na kiedy indziej.
Dzięki, ale nie musisz mnie motywować. Chcę ją odnaleźć.
Wszędzie widać tego gościa.
Dopiero co widziałem tę twarz.
Zobacz.
- Na innych odwraca wzrok. - Żeby go nie dostrzec.
- Pewnie nie pozował do nich. - Miłość czy obsesja?
To się zaciera. Nauczyłam się w paskudny sposób.
Kiedy indziej.
Widziałam już ten wzór.
W pokoju Maddie.
Tu Cullen. Przyjechał Almora.
Czeka na raport.
- Szefie. - Kończysz na dziś. Jedź do domu.
- Słucham? - Monks, przejmujesz śledztwo.
- Mów. - To mój zespół.
- Już nie. - To ja ją chronię.
Zaginęła na twojej warcie. Nie masz już kogo chronić.
Rozumiem, że się przyjaźnicie, ale musimy teraz myśleć trzeźwo.
Potrzebuję teraz twojego doświadczenia. A ty jedź do domu.
Erik, znajdź mi punkt zaczepienia.
- Odesłanie jej w tym nie pomoże. - W tej pracy nie da się bardziej zjebać.
- Dowodziła. Redfield żąda czyjejś głowy. - To daj mu moją.
Proszę, posłuchaj mnie.
Nikt nie zna Maddie tak jak ona.
Zna na pamięć jej grafik i nawyki.
I zależy jej na niej, co jest kluczowe.
Czyli zmieniłeś swoją opinię?
Zmieniła się sytuacja.
W porządku.
Arrington może zostać, ale ty dowodzisz.
Znajdź Maddie.
Wszystko gra.
- Dzięki. - Jasne.
Cześć, Peter.
- Mam zabrać cię na górę. - Boi się, że się zgubię?
- Coś się dzieje? - Jak zawsze.
Farr jest zajęta. Masz poczekać u niej.
Wybacz storpedowanie randki.
Nie szkodzi.
To tylko dwa miesiące pisania, by namówić ją na spotkanie na żywo.
Może dzięki temu nie będzie mogła się doczekać?
Odwołanie w ostatniej chwili? Uzna, że ją oszukiwałem.
Pewnie tak.
Załatwisz mi kogoś na randkę z wami?
My nie jesteśmy razem.
- No tak. - Wybacz.
Po prostu mnie ochrania.
- To dobry facet. - Najlepszy.
Jesteś jedynym kumplem, o którym mówił.
Nie mówiąc już o tych przysługach.
Jak długo się znacie?
Dzieliliśmy pokój w Quantico. Nie mówił ci?
Znam go od niedawna.
Oprócz ciebie słyszałam tylko o jego ojcu i Zoe.
- I na tym koniec. - To spore zwierzenia jak na niego.
- W sumie mało co o niej mówił. - Bo i nie ma zbyt wiele do powiedzenia.
Było z nim źle, a ona odeszła. A miało być na dobre i na złe.
Peter mówił, że to on...
zamknął się w sobie po zamachu, przez co sprowokował zerwanie.
No cóż, po prostu nie lubi zrzucać winy na innych.
Wiem, jak było.
Chcesz wiedzieć coś jeszcze?
O co chodzi z Kevinem?
Wygrany od instruktora strzelania.
Był strasznym dupkiem.
Ciągle nas gnoił, mówiąc, że się nie nadajemy.
Założyliśmy się z nim,
że ukończymy scenariusz absolwencki bez strat w cywilach.
- Miał postawić swoją szczęśliwą laleczkę. - Wy, czyli kto?
Dokonałem tego z Peterem, więc obaj go wygraliśmy.
Podkradaliśmy go sobie. Ciągle sobie w ten sposób dokuczaliśmy.
Kto ma Kevina, ten może się chwalić.
- To dziecinne. - Bardzo.
- Kto go tak nazwał? - Ja.
Jeśli powie, że to był on, niech mu będzie, bo jest wrażliwy.
- Daj mi go. - Nie.
Jest mój.
Dobrze cię nauczył.
Widzisz ją?
Niczego nie widać przez te zasłony.
Myślałem...
o tym, co mówiłaś.
O czym?
O dziecko.
Zapomnij o tym.
- To był głupi pomysł. - Nie ma potrzeby pracy, tylko dla nas.
Nie rozumiem.
To życie jest...
pełne przemocy.
Fajnie by było je zmienić.
Stworzyć razem nowe życie.
- Jesteśmy już razem. - Wiesz, o czym mówię.
Możemy sięgnąć po coś więcej.
Nie sądzę.
To był twój pomysł.
Chciałam porwać dziecko, a nie je płodzić.
Nie słuchasz mnie.
Słucham. Dlatego z tobą o tym rozmawiam.
Tacy jak my nie zasługują na bycie rodzicami.
Po naszej śmierci...
może pozostać cząstka nas w kimś innym.
Popaprana cząstka.
Nie potrafisz mnie dobrze zerżnąć, a teraz chcesz mnie zapłodnić?
- Przepraszam. - Nie, masz rację.
To...
głupi pomysł.
To wy?
- Tak, w Quantico. Bywały lepsze chwile. - Wyglądacie na szczęśliwych.
Podstawy przetrwania w wodzie dawały w kość.
Rekruter z FBI powiedział, że wystarczy umieć pływać,
a ja nie byłem przygotowany.
Innych w grupie to bawiło, ale moje wyniki spadły.
Dlatego Peter zabierał mnie ze sobą, gdy chodził rano pływać.
Udawał, że trenuje, a tak naprawdę uczył mnie pływać.
To zdjęcie tuż po zaliczeniu.
Niedługo później zrezygnowałem. Nudne sprawy rodzinne.
Ale dzięki Peterowi pozostaliśmy ze sobą blisko.
Zapytałbym, jak się poznaliście, gdybym liczył, że powiesz.
W staroświecki sposób. Zadzwoniłam do niego.
Pamiętasz, gdzie było to logo?
Na bluzie albo naklejce?
Nie wiem. Widać nie pamiętam przez więź z Maddie.
To nie tak.
Nie zgodziłam się z tobą, więc poszedłeś do szefa.
- Poprosił mnie o opinię. - A ty wykorzystałeś jego zaufanie.
To nie tak.
I nie odsunął cię przeze mnie.
Maddie zaginęła na twojej warcie.
Myślisz, że nie wiem?!
Dobra, posłuchaj.
To, że cię o to obwinią, nie znaczy, że zawiniłaś.
Nie można ciągle chronić danej osoby przed nią samą.
I w dupie mam, kto rządzi.
Liczy się tylko odnalezienie Maddie.
Nie ma tu żadnego szefa.
Jasne? Jesteśmy partnerami.
Świetnie.
Zawsze sobie radziłam i oczekiwałam słabości u innych.
To nie było osobiste.
Rozumiem. Nie potrzebujesz mojej pomocy.
Dziś potrzebowałam.
Jeśli zaplanowała randkę z profesorem, to komu by o tym powiedziała?
- Mnie. - A jeśli nie tobie, to komu?
- Co tam jest? - Kiedyś coś tam schowała.
Obiecałam, że nie zajrzę.
Trzymaj.
New Leaf. Stąd kojarzę ten symbol.
To ich logo.
Jakiś chłopak zaprosił ją na spotkanie z nimi, ale odmówiła.
„P.B.”? Może to ten wykładowca?
To jego inicjały i ulotka z oddziału w stolicy.
- Ale działają na całym świecie. - Ratowanie wielorybów i tak dalej?
Rok temu zablokowali rurociąg naftowy na dobrych parę miesięcy.
Paulo to szef oddziału w stolicy.
Czekaj. Cofnij.
RATUJMY NASZĄ...
Gość za nimi.
- Czekam na raporty co pół godziny. - Tak jest.
Wybacz, że musiałeś czekać.
- A Rose? - Jest bezpieczna.
W łazience przy korytarzu czy w miejscu, którego mi nie zdradzisz?
U mojego znajomego.
Chryste. Myślałam, że skończyliśmy te gierki.
Jeśli stracimy świadka albo dysk...
Bez obaw. I zrozumie pani wszystko, gdy mnie pani wysłucha.
Co się dzieje?
To niepowiązana sprawa, ale równie pojebana.
Zacznijmy od tego.
Zleciłam Val sprawdzenie Turn Lake.
To prywatna firma wojskowa.
Operują głównie poza krajem. Lobbują w obu partiach.
Ich CEO służył w Navy SEALs. Nazywa się Gordon Wick.
- Słyszałeś o nim? - Tak. Zamach to robota Turn Lake.
- Wick miałby współpracować z Zadarem? - Nie.
Zamach był prowokacją przygotowaną przez Turn Lake.
Gdy się nie udało, zwalili winę na Zadara i LFN.
- Znajdziemy to na dysku? - Nie do końca.
Pierścień zabójcy wskazuje na kogoś powiązanego z Turn Lake.
A Jamie Hawkins w dniu śmierci spotkał się z kimś z tej firmy.
- Skąd wiesz? - Od Cynthii Hawkins.
Ją też męczyłeś?
- Peter! - Hawkins nie wierzył w winę Zadara.
Sądził, że to grubsza sprawa.
To nie ma sensu. A motyw?
Po co komu zamach bez upublicznienia powodu?
By zataić prawdziwy cel.
Dane z dysku Campbellów sugerują,
że bomba miała wywołać większą eksplozję
i zabić kogoś na powierzchni.
- Zabójstwo upozorowane na zamach? - Tak.
A cel był wtedy chroniony przez obecną obstawę Maddie Redfield.
Dlatego byłeś w Georgetown.
- Myślisz, że Maddie była celem? - Początkowo.
Ale Arrington powiedziała, że nie chroniła jej wtedy.
Mogła kłamać?
Po co?
Co? O czym nie wiem?
Maddie Redfield dziś zaginęła. Została porwana.
- Co? - Stąd cały ten pierdolnik.
Nie możemy jej odnaleźć i porwano ją w złym momencie.
Mogła być celem rok temu? Może to ona jest Rybołowem?
- Może. I to nie koniec sprawy Redfieldów. - To znaczy?
Ktoś z Białego Domu powiedział Wickowi o Nocnej Akcji.
I zapewne był to jego stary przyjaciel.
- Jezu. - Wiem.
- Wiesz, co sugerujesz? - Tak.
Ale nie martwi mnie, co zrobili, tylko co zamierzają zrobić.
- Kolejny atak? - Tak.
Kurwa.
Idziemy z tym do Travers.
W porządku.
- No ale... wiceprezydent? - Mój zaufany znajomy jest z Rose.
Może ją tu przywieźć z dyskiem, ale musimy być dyskretni.
Mogą wejść tunelem Roosevelta.
- Dobrze. - Umówię nas z prezydentem.
Niech ten policjant podrzuci ją pod rampę.
Co jest?
Nic.
Po prostu...
Przepraszam, zamyśliłem się.
To były ciężkie dni i lecę na oparach.
Niebawem się to skończy.
Świetnie się spisałeś.
Dziękuję.
Jestem z ciebie dumna.
- Peter? - Farr zdradziła.
- Co? Jesteś pewny? - Wszystko gra?
Cały czas mnie okłamywała.
Udawała, że nas wspiera, ale...
Wie, że jesteś z policjantem.
Kurwa, wiedzą.
- O czym? - O tobie i Redfieldzie. I o zamachu.I
- No to mamy problem. - Serio?
To twoja ocena zawodowego komandosa?
Co chcesz zrobić?
Każę aresztować Petera. Wtedy pomyślimy, jak go uciszyć.
A Rose Larkin...
Dam znać moim ludziom.
Kończę. Zniszcz kartę. Bądźcie na przystani.
Jak się tam dostaniesz?
Coś wymyślę.
Rose, czym prędzej stamtąd uciekajcie.
- Dobrze. - Powiesz, co się dzieje?
Działamy.
Cholera.
Spokojnie. Mają podczepiony nadajnik.
Cholera.
Cześć, Liam.
Peter. Wyglądasz tragicznie.
Co to?
- Nie masz uprawnień na to. - Pokaż.
- Cholera. - Co jest z tobą?
Przepraszam, to miał być żart. Pomóc ci?
- Nie trzeba. - Spoko.
Jezu.
Tak jest. Już niosę.
- Sutherland! - Tam jest!
Widzę go.
- Idźcie tędy. Eddie, ze mną. - Tak jest! Szybko!
Cholera.
Sprawdźcie magazyn.
Cholera.
Sprawdź drzwi.
Myślisz, że wie o tunelach?
Czysto. Wejście zabezpieczone.
Sprawdzę serwerownię.
Na wszelki wypadek sprawdź H Street.
Jak wyglądają ci zabójcy?
- A co? - To auto szybko się zbliża.
Tak, to oni.
Trzymaj się!
NAMIERZANIE GPS
Tu Watts. Tunel sprawdzony.
Chyba ich zgubiliśmy.
- Dlaczego wciąż mnie znajdują? - Może podczepili nadajnik pod auto?
To co robimy?
Wysadzę cię.
- Gdzie? - Wyskoczysz na rogu.
Pobiegniesz przez park na przystań. Pieszo będziesz tam szybciej.
Może uda się ich zmylić.
A ty?
- Wezwę wsparcie i odciągnę ich. - Jesteś tego pewny?
Tak.
Szybko!
Dziękuję!
Zatrzymaj się.
- Co jest? - Wysiadła.
- Numer alarmowy. - Mówi funkcjonariusz Francisco Jenkins.
Dwie osoby próbują zabić mnie i moją znajomą.
Wyślijcie jednostki...
Chodź tu.
Rose, uciekaj!
Mam go. Wezwij policję.
- Ręce na glebę! - W porządku.
Zabił ciocię i wujka! Zajeb go!
Nie mamy prawa, Rose!
Ta wasza znajoma, Lorna?
Była odważna.
- Walczyła. - Stul pysk!
Ale twoja ciocia...
błagała o litość.
Rose, nie!
Już po nim!
Peter!
Pomóż mi.
Poczekaj.
Kurwa.
Peter.
Poczekaj.
Jestem ranny.
Idę do Almory po raport o Maddie.
O co chodzi?
Pan wiceprezydent.
Dziękuję, Val.
O twoją córkę.
To wy?
- Macie z tym coś wspólnego? - Cicho, kurwa.
Oczywiście, że nie.
- Ale możemy na tym skorzystać. - Na porwaniu Maddie?
W jaki sposób?
Sutherland i Larkin wiedzą o tobie i Wicku.
Skąd wiesz?
Kurwa.
- Co wiedzą o Zadarze? - Wystarczająco wiele.
A gdzie jest Sutherland?
Uciekł.
Chryste. Nie mam na to czasu, Diane. Moja córka zaginęła.
Załatwisz to tak, jak obiecałaś?
Wyjaśnijmy sobie coś, kurwa.
Nie jestem od sprzątania twojego bajzlu.
Nie tak to działa.
- Potrzebujemy dywersji. - Maddie nie będzie żadną dywersją.
To moja córka, do cholery.
Posprzątanie tego bałaganu jest ważniejsze od twojej córki.
A może chcesz zaryzykować i zobaczyć, co naród powie na twoje działania?
- Nie waż mi się grozić. - Nie grożę.
Ratuję ci dupę, a jeśli ci się to nie podoba,
to może trzeba było mnie nie wciągać w cały ten syf i to po fakcie.
Skoro nie możemy uciszyć Petera, możemy go zdyskredytować dzięki Maddie.
- Jaki masz plan? - Idź po ten raport.
A potem do poczekalni we Wschodnim Skrzydle.
Po co?
Wygłosisz odezwę do narodu.
Nie...
Nie.
Kocham cię.
Wróć do mnie!
Cisco mówił, dokąd jedzie?
Chciał odciągnąć ich ode mnie, ale nie wiem, dokąd pojechał.
Zupełnie jakby wiedzieli, gdzie jesteśmy.
Gdy zabrałem Farr do ciebie do motelu,
musiała podczepić nadajnik pod nasz samochód.
Czyja to łódź?
Przyjaciela mojego taty.
Pod zadaszeniem powinna być skrytka.
Tam.
Znasz kod?
Tak. 1202.
Moje urodziny.
Chyba mu na tobie zależało.
Był moim ojcem chrzestnym.
Poczekaj.
Richards pokazał rysopis sąsiadce wykładowcy.
Bywał tam od miesięcy.
- Wzięła ich za parę. - Super.
Zlecę FBI porównanie rysopisu z bazą.
W międzyczasie mamy dla was nowy trop.
Musimy go sprawdzić.
Wyślę wam nazwisko i adres.
- To nowy priorytet, jasne? - Tak jest.
Kto to?
Niemożliwe.
Przejrzyj to najpierw. Lepiej nie gapić się w prompter.
- Nie potrzebuję tego. - Ludzie Wicka nie odzywają się.
Sutherland i dziewczyna żyją i mają dysk.
Od tej ściemy zależy,
czy zostaniemy tutaj, czy trafimy za kraty.
...nie było jednak żadnych świadków.
Policja stanowa w Maryland prosi o wszelkie informacje
dotyczące zastrzelenia funkcjonariusza Francisco Jenkinsa.
Przepraszam.
Mogłeś go zabić, ale...
nie chciałeś tego zrobić.
Ale przeze mnie...
I przykro mi z powodu Cisco.
Przytrzymaj.
Gotowe. Możesz wstać.
Dziękuję...
że wróciłaś.
Nie uciekłam.
Zapraszamy na pilne przemówienie wiceprezydenta Ashleya Redfielda.
Drodzy rodacy.
Tragedia niejednokrotnie dotknęła moją rodzinę.
BIAŁY DOM – WASZYNGTON
Najpierw moja żona i matka moich dwóch córek
zmarła na raka.
Potem moja młodsza córka, Sarah, odeszła w wieku zaledwie trzech lat.
Mimo tych tragedii ja i Maddie mogliśmy na sobie polegać.
Przysięgliśmy sobie, że nie pozwolimy, by nas to złamało.
Dlatego zwracam się dziś do was osobiście.
Proszę, a wręcz błagam o to,
abyście pomogli mi odnaleźć to, co zostało z mojej rodziny.
Moja córka, Madison Grace Redfield...
została porwana wczoraj wieczorem.
Secret Service zidentyfikowało osobę, która może coś wiedzieć.
Nazywa się Peter Sutherland Jr.
Wyświetlamy jego zdjęcie. Jest uzbrojony i bardzo niebezpieczny.
Panie wiceprezydencie, pytanie!
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MATTHEW QUIRKA
Napisy: Krzysiek Igielski