- Señora Hawkins? Traballaba co seu home. - Investigaba o atentado.
Cría que alguén interferira na investigación do FBI.
Atopou algo sobre un contratista chamado Turn Lake Industries.
O día que desapareceu, íase reunir co director executivo.
Hostia.
ANTERIORMENTE
Necesitaba datos do teu equipo o día do atentado.
- Sen solicitude oficial, non. - Era Maddie?
Que fai alí cunha testemuña clave nunha investigación do FBI?
Di que investiga unha ameaza á vida de Maddie.
- Tráeos antes de que sexa tarde. - Entendido.
- Vai haber outro atentado. - Deus.
Doazóns a campañas. Para saber con quen se deita o malo, sigue os cartos.
O vicepresidente Redfield.
- Puidemos quedar co bebé. - Queres un?
Podiamos buscar outro bebé.
Son eles.
Isto está mal. Se o sabe alguén, sería un escándalo.
- Ninguén pode sabelo. - Libreime dos escoltas outras veces.
Maddie, todo ben?
Hostia, non.
Teixugo desapareceu! Vamos!
Ai, Deus!
Que fas? Dixen que te chamaba ao acabar.
- Necesito outra cousa. - O que?
DOUS ANOS ANTES
Vaia puta merda de final.
Non é mellor velo morrer para saber que está morto?
- Queríaste manchar máis a primeira vez? - Non sei, esperaba máis.
Vale.
Dime como o farías ti.
- Depende. Que fixera o tipo? - Iso tanto dá.
Nós non xulgamos. Executamos.
Habería algo que tocar. Algo que sentir.
Sangue.
O sangue mancha. Leva tempo limpalo.
Pero estariamos seguros.
Eu estou seguro.
Estou seguro.
Significaría máis.
Estás ben?
Foi demasiado?
Igual non te debín traer...
Ensíname máis.
Ensínamo todo.
Debías tirar iso.
É unha proba. É del.
É noso.
Agora, todo o del é noso.
RASTREXANDO
Por que vou tan amodo?
É o límite de velocidade.
Pero estanse afastando.
Non, témolos.
Estamos a 3 km da Casa Branca e só temos que mirar que sigan ese camiño.
Agora somos damas de compañía. Que ben.
Ata que cambien as ordes, si.
A peor persecución en coche da historia.
Nin terrorista nin vicepresidente.
Hai que empezar co que temos claro: o anel, Turn Lake, Wick.
Ver como reacciona Travers antes de soltar o de Redfield.
- Era á dereita. - A ti non te levo.
- Á Casa Branca? Por que? - Se o vicepresidente está detrás,
el non autorizou a retirada dos teus escoltas no hotel,
así que alguén máis da Casa Branca traballa con el.
Se entramos os dous co disco duro...
- Fallo no sistema. - Exacto.
Dígolle á presidenta o que descubrimos.
Cando estea informada e nos poña protección, véñote buscar.
Tranquila. Lévote a un sitio seguro. Vas estar ben.
Non me preocupo por min.
Estannos seguindo?
Ímolo saber agora.
Á dereita no semáforo.
Vira. Pon o intermitente.
- Contento? - Non.
Vai buscar este coche. Necesitamos outro.
Falsa alarma?
Probablemente.
Eli, ocúpate das cámaras. Jeff, dos veciños e amigos.
Se descobres algo, infórmame.
Controla o FBI.
Ata que chegue Almora, aquí só entran os indispensables.
Hai algo?
Non hai arma e só forzamos a porta nós.
O FBI vai procesar o ADN en busca de coincidencias.
Pero Maddie...
Maddie non pode esperar polos friquis dos tubos de ensaio.
Ti vés comigo.
É tarde. Que foi?
Perdoe, señor vicepresidente, pero é por Maddie.
Que fixo agora?
Cremos que a secuestraron.
O que?
Fuxiulles aos escoltas nun acto universitario
e traballamos coa hipótese de que...
Vaia, de que planeara unha cita romántica.
Será unha escapadiña.
Xa o fixo outras veces.
Xa falarei con ela. Outra vez.
Atopamos o seu vestido e o botón de alarma no piso do seu profesor de arte,
ao lado do cadáver del.
Eu non quedara con vós.
Sinto a decepción, pero necesito que canceles e me fagas un favor.
Isto só por axudarme a mover un sofá?
Xa.
Vai vir unha rapaza ao saír do traballo. Fixen un guiso de Ina Garten.
Ole que recende, pero lembras a Rose?
Ola.
Necesito que esteas con ela unhas horas.
Cisco, por favor.
Tinto ou branco?
- Auga. Grazas. - Vale.
- Tío, en serio, es o máis grande. - Xa.
- Tes o coche? - Non, está no taller.
Déixoche o noso no garaxe, por se tedes que liscar.
Praza 18.
Ola, Lisa. Malas novas.
Si, pasou algo de tolos.
Cisco é de fiar.
Pero non lle contes nada. É o máis seguro para ti e para el.
Se pasa algo, lévate ao punto de encontro.
- Lembras onde? - O peirao. Vou estar ben.
Subliñei o importante. Farr e a presidenta verano mellor por escrito.
Moi ben.
Ten coidado.
Si.
Tedes sorte. Quedamos para a semana que vén.
Alégrome. Teño que ir indo.
Pero...
- mira por ela, por favor. - Si, claro.
- Estás ben? - Si.
Grazas.
Nada.
- Falaches algunha vez co profesor? - Varias.
Pero non vin o que sentía por el.
- Se cadra era só sexo. - Non.
Estaba moi nerviosa escollendo o vestido. Case fráxil.
- Non. - Puiden...
Non penses no que puideches facer. Non serve de nada.
- Paréceseche a Maddie? - Si.
Levaba planeándoo todo este tempo.
- Seducíndoa. E eu non... - Non. Fodeute ela a ti.
Fuxiu.
Sen importarlle como che ía afectar.
- Isto non vai de min. - Se te respectase a metade
- do que ti a... - Non penso ter esta conversa.
Non tes que tragalo todo para facer isto ben.
É mellor que o compartas co compañeiro.
Faime caso, eu aprendino polas malas.
É... outra historia para outro momento.
Grazas, pero non necesito motivación, só necesito atopala.
Este tipo...
está en todas as partes.
Eu acabo de ver esa cara.
Si.
Aquí.
- Sempre mira para outro lado. - Non quere que o vexan.
- Dubido que posase en ningún. - Romántico ou obsesivo?
Unha liña moi fina. Iso aprendino eu polas malas.
Para outra.
Eu vin ese deseño antes.
No cuarto de Maddie.
Cullen a Arrington. Chegou Almora. Quere que o informedes. Xa.
Señor.
Xa tes substituto. Vai descansar.
- Que? - Monks,
a investigación é túa. Onde estamos?
- É o meu equipo. - Xa non.
- É o meu deber protexela. - Maddie desapareceu baixo a túa tutela.
Non tes suxeito ao que protexer.
Sei que estades unidas,
pero os sentimentos feridos non nos poden nubrar o xuízo.
O que si necesito é a túa experiencia.
Vai para a casa.
Erik, faime o favor de dicirme por onde empezar.
Mandala para a casa non axuda.
No noso traballo, non se pode meter máis a zoca.
Estaba ao mando. Redfield necesita un culpable.
Pois cúlpame a min. Escóitame, por favor!
Ela coñece a Maddie a fondo.
Sábelle os horarios, os costumes, de memoria.
Impórtalle a rapaza e iso é importantísimo agora mesmo.
A túa valoración cambiou?
Cambiou a situación.
De acordo.
Arrington pode quedar, pero estás ti ao mando.
Atópame a Maddie.
Ola.
De acordo, todo ben.
- Grazas. - De nada.
Ola, Peter. Pediume que te leve arriba.
Pensa que me vou perder?
- Pasa algo? - O de sempre.
Farr está ocupada. Espera no despacho.
Perdoa por chafarche a cita.
Nada. Só foron dous meses de bromas enxeñosas en Bumble
ata que por fin aceptou quedar comigo.
Se cadra isto fai que teña máis ganas.
Cancelar a primeira cita no último momento? Soa a fraude.
- Probablemente, si. - Si.
Tes algunha amiga para unha cita dobre?
Peter e eu non estamos...
- Non. - Perdoa, é que...
Só está mirando por min.
É bo tío.
O mellor.
Es o único amigo do que me falou
e ao que lle pediu favores varios.
Canto hai que vos coñecedes?
Compartiamos piso en Quantico. Non che contou?
Coñézoo de hai moi pouco.
Á parte de ti, só oín falar de seu pai
e de Zoe.
Nada máis.
Pois iso xa é moito compartir para Peter.
Non me dixo moito dela.
Non hai moito que dicir. A Peter complicóuselle e ela marchou.
- Nas alegrías e nas penas, disque. - Segundo Peter,
distanciouse el despois do atentado
e púxollo difícil a ela.
Xa, vaia...
non é dos que lles van botando a culpa aos demais.
Eu sei o que vin.
Necesitas máis información sobre el?
Que historia hai detrás de Kevin?
Gañámosllo ao instrutor de armas.
Era moi estrito e estábanos sempre enriba por non facelo ben.
Así que lle apostamos que podiamos completar
un simulacro virtual de nivel avanzado sen vítimas civís
e pedímoslle que xogase o seu trol da sorte.
Iso quen?
Peter e eu conseguímolo e reclamámolo os dous.
Empezamos a roubárnolo un ao outro e agora xa é broma recorrente.
Pero quen ten a Kevin ten dereito a chulear.
- Soa algo infantil. - Moito.
- Quen lle puxo "Kevin"? - Fun eu.
Se che di outra cousa, déixao, que xa sabemos o susceptible que se pon.
- Trae aquí. - Non.
Agora é meu.
Peter ensinouche ben.
Vela?
Non vexo nada con esas cortinas.
Estiven...
pensando no que dixeches.
Que dixen?
O do bebé.
Deixa estar.
- Era unha parvada. - Pero non para o traballo...
Para nós.
Non te entendo.
Esta vida é...
todo violencia.
Estaría ben ter algo diferente,
crear unha vida xuntos.
- Xa a temos. - Xa me entendes.
Podería haber algo máis ca isto.
Eu creo que non.
Foi idea túa.
Roubar un bebé, non facer un bebé. Non me escoitas.
Claro que si. Por iso che estou falando diso.
A xente coma nós non debía poder ter fillos.
Cando non esteamos...
deixariamos aquí unha parte de nós.
Unha parte perturbada.
Nin sequera me dás fodido en condicións e agora quéresme preñar?
Perdoa.
Non, tes razón.
É...
É unha parvada.
Sodes vós?
Si, en Quantico. Non era o meu mellor momento.
Parecedes felices.
O curso básico de supervivencia na auga era fodido.
O recrutador do FBI dixera que só tiña que saber flotar,
así que fun sen prepararme.
Os demais partíanse de risa, pero baixei de categoría.
E, entón, Peter empezou a invitarme a ir nadar con el polas mañás
e, mentres finxía que facía uns longos, ensinábame a non afundir.
Esa foto é de cando aprobei.
Logo deixeino. Un drama familiar co que non te vou aburrir, pero...
Peter mantivo o contacto.
Preguntaríache como vos coñecestes se mo foses contar.
Á maneira tradicional.
Chameino.
Lembras onde estaba o logo?
Un suadoiro? Ou un adhesivo?
Non che sei. O que sinto por Maddie núbrame os recordos dese día.
Eu non dixen tal.
Non cedo á opinión dun subordinado e vaslle co conto ao xefe.
- Pediume a miña opinión. - E intentaches aproveitar o enchufe.
Que eu non dixen tal.
E non te deixou fóra por min. Maddie desapareceu baixo a túa tutela.
Cres que non o sei?
A ver, escóitame.
Que che vaian botar a culpa non significa que a teñas.
Non sempre podes salvar un protexido de si mesmo.
Impórtame unha merda quen está ao mando.
O único que importa é atopar a Maddie.
Aquí non hai xefe, estamos?
Só compañeiros.
Ben.
Sempre me apañei soa e...
espero o peor dos demais.
- A miña reacción non foi persoal. - Enténdoo.
Non me necesitas.
Hoxe si.
Se planease unha noite especial co profesor, a quen llo contaría?
- A min. - E se non cho contase nin a ti?
- Que hai aí? - Un día, vina meter algo aquí.
Prometinlle non mirar.
Toma.
New Leaf. Era aquí onde vira o símbolo.
É o logo.
Díxome que un rapaz a invitara a unha reunión,
pero que decidira non ir.
- "P. B." Un rapaz ou o profesor? - As iniciais do profesor.
É da sección de D. C., pero fan presión pola xustiza ambiental no mundo.
Tipo salvar as baleas?
Organizaron unha sentada nun oleoduto o ano pasado.
Pecharon a planta meses.
Paulo era líder de New Leaf D. C.
Para. Atrás.
SALVADE OS NOSOS...
O home do fondo...
- Dille que me informe cada media hora. - Si, señora.
Perdoa por facerte esperar.
- Onde vai Rose? - Está a salvo.
A salvo no baño do fondo do corredor ou a salvo e non me vas dicir onde?
Está cun amigo meu.
Por favor! Pensei que acabaran os xogos. Se lles pasa algo á testemuña ou ao disco...
Rose e o disco están ben. Cando oia isto, vaino entender.
Que está pasando?
Non ten que ver con isto, pero é outro puto despropósito.
Primeiro, isto.
Pedinlle a Val que investigase a Turn Lake.
Un contratista de defensa.
Opera sobre todo no exterior, facendo presión a ambos bandos.
Diríxeo un exmarine convertido en empresario, Gordon Wick.
- Oíches del? - Si.
Cremos que orquestraron o do metro.
Cres que Wick traballa con Omar Zadar?
Foi unha operación de falsa bandeira montada por Turn Lake.
Logo usaron a Zadar e a FIP cando fallou.
- Iso está no disco duro? - Non exactamente.
O anel do sicario leva a un operativo relacionado con Turn Lake.
E descubrimos que Hawkins se reunira con alguén de Turn Lake cando o mataron.
- Como o sabedes? - Cynthia Hawkins.
Acosastes a viúva? Peter!
Dixo que Hawkins non cría a historia de Zadar.
- Que había algo máis detrás do atentado. - Non ten sentido. E o móbil?
- Por que non ían facer pública a razón? - Para encubrir o obxectivo.
Segundo o disco duro dos Campbell,
a bomba ía provocar unha explosión máis grande
para matar alguén no exterior.
- Un magnicidio disfrazado de atentado? - Exacto.
E o obxectivo estaba baixo a protección da escolta de Maddie Redfield.
Por iso estivestes en Georgetown.
- Pensas que era Maddie Redfield? - Penseino.
Pero Arrington di que non estaba escoltando a Maddie.
Pode ser que che mentise?
Por que?
Hai algo que non saiba?
Maddie Redfield desapareceu. Secuestrárona.
O que?
Por iso isto é unha puta casa de tolos.
Non temos ningunha pista e o momento non podía ser...
Sería ela o obxectivo hai un ano? Será Gabián?
Pode ser.
- Pero hai máis sobre Redfield. - Que?
Wick soubo da Acción Nocturna por alguén da Casa Branca.
Vale.
Quen mellor para informalo que un vello amigo?
- Xesús. - Si.
- Dáste conta do que dis? - Si.
Pero non me preocupa tanto o que fixeron como o que van facer.
- Outro ataque? - Si.
Hostia.
- Teño que informar a Travers. Ven comigo. - Vale.
É que... o vicepresidente?
Teño alguén con Rose.
Pode traela co disco duro, pero hai que ser discretos.
Que entre polo túnel de Roosevelt.
- Vale. - Organizo a reunión coa presidenta.
O policía pode deixala na zona de carga.
Que?
Nada.
É que...
Perdoe, fóiseme a cabeza. Foron...
uns días moi duros. Vou en modo automático.
Xa case acabou, Peter.
Fixéchelo moi ben.
Grazas.
Estou orgullosa.
- Peter? - Farr está no allo.
- O que? Seguro? - Todo ben?
Todo o que me dixo é mentira.
Falaba, seguíame a corrente e logo...
Sabe...
Sabe que estás cun policía.
Sábeno todo, hostia.
- O que? - Saben de ti e Redfield. E o do atentado.
- Iso é un problema. - Ti cres?
Para iso te formaches nas forzas especiais?
Que queres facer?
Mando deter a Peter
e que o illen ata que decidamos como mantelo incomunicado.
E a Rose Larkin...
Aviso o meu equipo.
Colgo. Rompe a SIM. Sáeme ao peirao.
Espera. Como vas chegar alí?
Busco a maneira.
Rose, por favor. Sae de aí agora mesmo, si?
Vale.
Disme o que pasa?
Luz verde.
Merda!
Non pasa nada. O GPS segue aí.
Merda.
Ei, Liam.
Peter, vaia pinta levas.
Que é iso?
- Non tes autorización. - Ai, non? A ver.
- Merda. - Pero a ti que che deu?
Perdoa, era unha broma. Queres axuda?
- Non, deixa estar. - Vale.
Oi, que hostia.
Si, señor. Lévollo agora mesmo.
- Sutherland! - Aí está!
- Teño a Sutherland! - Sígueo!
Vamos!
- Vós, por aí. Eddie, comigo! - Si, señor! Veña!
Merda.
Mira no almacén.
Merda.
Comproba a porta.
Saberá o dos túneles?
Despexado. Entrada cuberta.
Vou á sala de servidores. Dá unha volta por H Street, por se acaso.
Como son os sicarios?
- Por que? - Ese estase acercando moito.
Si, son eles.
Agárrate!
RASTREXANDO
Watts a control. Túnel despexado.
Creo que os perdemos.
Como me atopan seguido?
Estante rastrexando. Este coche, se cadra.
Vale, e que facemos?
- Vas baixar. - Onde?
Na seguinte esquina, saltas.
Corre ao parque Foundry Branch, ao peirao. Chégase antes a pé.
- Se o facemos ben, non te verán saír. - E ti?
- Pido reforzos e fago que me sigan a min. - Seguro?
Segurísimo.
Vai! Corre!
Grazas.
Para.
- Que? - Saíu.
911. Cal é a emerxencia?
Policía de Maryland Francisco Jenkins.
Dous atacantes queren matarnos a min e a miña amiga. Necesito patrullas...
Ven aquí.
Rose, vaite de aquí!
Rose, xa o teño. Chama a policía.
- As putas mans no chan! - Vale.
Matou a meus tíos! Dispara, hostia!
Non depende de nós. Non podo!
A vosa amiga, Lorna,
foi ben valente.
- Lorna pelexou. - Cala!
Pero a túa tía...
ao final xa suplicaba.
Rose, non!
Merda.
Rose!
Peter, foise! Foise.
Peter!
Axúdame.
Espera.
Hostia.
Peter.
Espera.
- O costado. - Vale.
Almora vén aí para informarme sobre Maddie. Que pasa?
- O vicepresidente. - Grazas, Val.
É sobre a túa filla.
Fuches ti?
- Tiveches algo que ver? - Fala baixo, hostia.
Claro que non.
- Pero pode xogar ao noso favor. - Queres usar o secuestro de Maddie?
Para que?
Sutherland e Larkin descubríronvos a ti e a Wick.
Como o sabes?
Cago na puta.
- E que saben de Zadar? - Saben dabondo.
E onde está Sutherland agora mesmo?
Fuxiu.
Cago na hostia.
Non podo ocuparme disto, Diane. Desapareceume a filla.
Poderías ocuparte ti como prometiches?
Que quede ben clara unha cousa.
Non podes ciscar todo por aí e esperar que o recolla eu.
Isto non vai así. Necesitamos unha distracción.
Maddie non é distracción ningunha.
É a miña filla, hostia.
Ocultar esta desfeita pesa máis que a túa filla. É así.
¿Ou prefires tirar o dado e ver como reacciona a nación
cando saiba todo o que fixeches?
- Non me ameaces. - Eu non.
Intento salvarte, desagradecido.
Se non che gusta como o fago, pensáralo antes de implicarme despois dos feitos.
Se non damos silenciado a Peter, igual podemos desacreditalo.
Maddie pode axudar.
- Cal é o plan? - Vai a que te informen.
Logo vémonos no salón da ala leste.
- Para que? - Hai que prepararte para as cámaras.
Non.
Quérote.
Volve!
Cisco dixo a onde ía?
Ía intentar que seguisen o coche, pero...
non o sei.
É coma se soubesen exactamente onde estabamos.
O día que levei a Farr a verte ao motel,
debeunos poñer un GPS ou algo no coche.
De quen é o barco?
Dun amigo de meu pai.
Debía haber unha caixa dentro do toldo.
Esa.
- Sabes o código? - Si, é 1202.
O meu aniversario.
Parece que che quería ben.
Era o meu padriño.
Espera.
A ver.
Richards ensinoulle o debuxo do sospeitoso ao veciño do profesor.
Levaba meses véndoo por alí. Pensaba que eran parella.
Moi ben. Pídolle ao FBI que apliquen recoñecemento facial.
Mentres, teño unha pista nova.
Hai un presunto implicado. Mándovos o nome e o enderezo.
- Isto é prioridade un. Entendido? - Si, señor.
Quen é o sospeitoso?
Non pode ser.
Le isto ben antes de entrar.
Soa máis natural se non te trabucas co teleprompter.
Non necesito guión.
Os de Wick non dan sinais.
Sutherland e a moza están por aí co disco duro.
Vender a nosa historia é a diferenza entre a Casa Branca e a prisión.
...informan de que non hai testemuñas do ataque.
A policía de Maryland pídelle á poboación calquera información
sobre o tiroteo desta noite contra o policía Francisco Jenkins.
Síntoo.
Xa o tiñas e...
Non querías ter que facelo...
pero eu...
Tamén sinto o de Cisco.
A ver, aguanta iso aí.
Ben.
A ver, levanta.
Grazas...
por volver.
Non marchara.
Imos á Casa Branca pola comparecencia de urxencia do vicepresidente Redfield.
Compatriotas estadounidenses,
a traxedia xa golpeou a miña familia antes.
A CASA BRANCA WASHINGTON
Primeiro, a miña muller, nai das miñas dúas nenas,
sucumbiu ao cáncer.
Despois, a miña filla pequena, Sarah, deixoume cando só tiña tres anos.
Pero, na escuridade,
a miña Maddie e eu abrazámonos un ao outro
e xuramos que iamos ver a luz do amencer.
Esta mañá, fálovos directamente
para pedirvos,
para suplicarvos,
que me axudedes a buscar o que queda da miña familia.
Miña filla, Madison Grace Redfield,
foi secuestrada a noite pasada.
Os Servizos Secretos identificaron un presunto implicado na desaparición.
Chámase Peter Sutherland júnior.
Tedes a fotografía na pantalla.
Debe considerarse armado e extremadamente perigoso.
Señor vicepresidente, unha pregunta.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández