Mataron o director adxunto do FBI coma n'O Padriño.
Non penso ir á Casa Branca e entregar o disco duro
ata que saibamos quen é de fiar.
ANTERIORMENTE
Tes o disco?
- Si. - Prioridade un.
Peter, onde estiveches?
Atopeino no muro de aire.
Agora ben: pódesme convencer para que confíe en ti?
Chegaches. Creo que atopei algo. Mira.
Rose...
- Que fai aquí? - Está do noso lado.
Miña tía dixo que alguén da Casa Branca non é de fiar.
- Canto levan contigo? - El, máis de oito anos. Excelente.
Meteuna a ela hai dous anos. Fan un bo equipo.
Queres ver a nosa casa nova?
- Que buscas aquí? - Podiamos probar isto un tempo.
Ver como é.
Xoga ás casiñas comigo.
Mándoche para o sitio a Erik Monks.
Preséntoche un membro novo da seguridade.
Erik, Maddie Redfield.
Oirías que salvou o presidente hai anos.
- O que levou o disparo? - Si.
Salvas o presidente e acabas de escolta da filla do vicepresidente?
A rehabilitación foi longa despois do disparo.
É o xeito que teñen de deixar volver un vello.
Necesito un favor.
Descubrir como un heroe nacional acaba de escolta nese posto tan ingrato.
Daredevil está chegando.
Recibido. Todo despexado.
- Hai interferencias. Repite. - Todo despexado.
DOUS ANOS ANTES
Señor presidente, grazas por apoiar os sindicalistas.
Señor presidente, encantado.
- Señor presidente, aquí! - Señor presidente!
Grazas a vostede, estas instalacións seguen en territorio nacional.
Todos lle queren dar a man.
- Grazas! - O de barbas, ás doce en punto.
Monks, a túa radio...
Grazas. Grazas a todos.
Aquí vese o valor do que fabricamos. Seguide traballando así de ben.
Cando eu era un rapaz,
un traballo por convenio significaba horario decente...
O tipo da barba. Que alguén comprobe que fai.
O que?
Está montando algo. Non sei o que.
Ofrece bos salarios, saúde, seguridade...
Arma!
Adiante.
- Buscas algo? - Pastillas.
Por que? Dóeche a cabeza?
Eras adicto, obrigáronte a desintoxicarte
e, se non foses o excompañeiro do xefe, nin de broma te poñían de escolta.
- Deixei algo? - Non, tes razón en case todo.
Despois do disparo, empecei cos analxésicos.
Non ía dar boa imaxe quitarme do medio, así que me pediron aguantar limpo un ano
e empezar desde abaixo.
Non oín cousa máis condescendente e machista na miña vida.
- Dixeches que teño razón en case todo. - Si.
Dixeches que era adicto.
Sígoo sendo. Vouno ser sempre.
E así vou confiar máis nas túas capacidades?
Non o digo para iso. É a verdade.
Tamén é certo que agora estou limpo. Fago dúas análises á semana.
O vicepresidente sabe que lle protexe a filla un adicto?
Xa imaxinaba que non.
Pois dillo.
Fai que me boten.
Chega cunha chamada.
Mira, es ambiciosa.
Queres subir postos e chegar á escolta da presidencia.
Se cadra, eu pódoche axudar.
- Como? - Pódoche ensinar cousas.
Ensinarme cousas?
- Como un mentor? - Si.
Un mentor vello, lento e drogadicto?
Si.
Crecín rodeada de xonquis en East St. Louis.
Meu tío desenganchouse, descubriu a Xesucristo,
atopou traballo nun supermercado e seguiu sobrio ata que morreu.
A relixión funciónalles a algúns. A outros, a meditación.
A el foille ben o choio.
Alégrome de que te desenganchases. Espero que sigas así.
Pero este traballo non é para iso.
- Non discrepo. - Ben.
Aquí xógase moito máis que "papel ou plástico".
Digamos que creo o que me conta.
Entón, quen matase a meus tíos fíxoo polo que hai neste disco duro.
- Por iso o necesito. - E logo que?
Ensinarllo a quen, se non pode confiar en ninguén?
- Podo confiar na presidenta. - Seguro?
Travers é amiga miña desde que se presentou ao Congreso.
Levamos traballando xuntas 23 anos. Coñézoa moi ben.
Pensa nos feitos: Travers iniciou a Acción Nocturna,
coñecía a teus tíos, encargóullelo expresamente.
- Se alguén está do teu lado, é ela. - Se non os puxese na Acción Nocturna...
Non se ía descubrir a verdade.
Teus tíos eran patriotas, Rose. Coñecían os riscos desta misión.
Temos que acabar o traballo.
- Pois acáboo eu. - Como dis?
Con Peter. Déixenos investigalo a nós.
É o único que vexo seguro. Non lle penso dar o disco a ninguén.
Antes dixeches que atoparas algo. O que?
- Un enderezo. - De que?
A ver que che parece. Vou marchar sen o disco duro.
Vós os dous ide a ese enderezo e investigade.
Mentres, eu penso como presentarlle o plan á presidenta
para que non pareza unha temeridade.
"Gabián" dille algo?
"Gabián"? O nome do paxaro? Non. Por que?
Oínlle a meu tío que tiñan que avisar a Gabián.
Será un nome en clave.
Vouno investigar.
Non a perdas de vista nin un minuto.
Si, señora.
Os dous psicópatas veñen por nós.
Non vén ninguén detrás.
Por que non me chamaches antes? Pilláchesme desprevida.
Para non arriscarme a que te rastrexasen.
Pois prefería sabelo.
Entendido. Acabáronse as sorpresas.
Atopaches algo máis no disco?
Miles de arquivos.
Que sabes de Omar Zadar?
É un disidente dos Balcáns que dirixe a FIP.
Cando a FIP reivindicou o atentado do metro, el negouno.
Farr di que a presidenta non cría que estivese implicado.
E ti que cres?
Nin idea.
Disque vai polo legal,
agora que se presenta ás eleccións, pero os seus bombardearon edificios.
En todo caso, nunca houbo probas de que a FIP tivese que ver co atentado.
Se cadra, Emma e Henry atoparon probas.
Hai unha carpeta co nome del no disco duro.
Algún outro nome?
Busquei "Farr" e "Hawkins". Nada.
É algo...
É raro que unha empresa de enxeñería estea tan lonxe de todo.
- Necesitades algo? - Bos días. Son Peter Sutherland. Ela é...
Mans.
- Como? - Ensinádeme as mans, por favor.
Coñece a Emma e Henry Campbell?
Non. Debía?
Buscamos un enxeñeiro que traballaba con eles.
- Investigamos un... - Para un artigo xornalístico.
Traballamos no Richmond Daily News.
Aquí non é. Síntovolo.
Espere! Unhas preguntas...
Non vou ter respostas para nada do que poidades preguntar.
Vivo soa, non coñezo ningunha Ella nin ningún Harry
e non trago que este sexa xornalista.
Por favor,
media volta e ide por onde viñestes.
Veña.
Que?
Hai unha camioneta enferruxada detrás do pallal.
Non.
- Pero habíaa? - Non sei de que falas.
Viña aquí de nena. Montaba en poni polo outeiro.
Un día caín, manqueime no xeonllo e chorei.
E facía barriñas de galleta coa tía Emma e outra muller.
Eras ti?
Seguíronvos?
Non.
Daquela, entrade.
Quitade os zapatos.
Normas da casa.
Son Rose.
Xa sei.
Lorna.
A hiena é un dos residentes máis curiosos da sabana.
- Por que dixeches que non os coñecías? - E vós que erades xornalistas?
Eu son axente do FBI.
Non me digas! Déixasme asombradiña.
- Cando os viches por última vez? - Hai anos. Por que?
Matáronos hai tres días.
- Onde? - Na súa casa.
Eu tamén estaba alí. Fuxín polos pelos.
Non oíra nada.
En serio? Saíu en todas as noticias.
Hai tempo que non vexo iso que chaman noticias.
Como fuxiches?
Tiven axuda.
Síntoo moito.
- Emma e Henry... - Sei que eran espías.
Atopamos un disco duro deles e os datos trouxéronnos aquí.
- Estiverades en contacto hai pouco. - E?
Igual non o sabe, pero falamos de seguridade nacional.
- Non me digas! - Si.
Entón, vouche contar toda a miña vida.
¿Poderías baixar a arma antes de vires á miña casa
a botarme un sermón sobre a puta seguridade nacional?
Está ben. Só quería deixar algo claro.
O que?
- Non sabedes onde vos metedes. - Cóntenos, por favor.
O único que sei é que, canto máis sabes, máis perigoso é.
Iso xa o sabemos. Que alguén da Casa Branca é un traidor.
Sexa quen sexa, sabemos que participou no atentado do metro
e cremos que...
vai haber outro atentado.
Por favor, se che dixeron algo...
Non. Eu recollía a información, non a analizaba.
Suponse que estou xubilada.
Claro que eles tamén.
Que información buscaban?
Proxectos. Infraestruturas públicas, permisos de obra.
Eu fun enxeñeira civil e tiña os contactos.
Non sei por que o querían. Non preguntaba.
Pero algo detectarías. Algún patrón ou algún detalle.
- Por que? - Es a última pista que temos!
Levo tres días fuxindo.
Os que mataron a meus tíos veñen por min.
Por favor, dinos algo, o que sexa.
Eran uns amigos marabillosos.
Leais.
Os expedientes que lles pasei eran sobre servizos urbanos,
pero tamén querían outros.
Planos de edificios dun mesmo bloque.
Onde?
- Non o ides entender. - O que?
Que non ides entender os documentos sen min.
Son planos complicados.
Así que...
haberá que ir dar un paseo.
Que debuxas?
Unha rapaza.
Unha muller, máis ben.
Coñécela?
Gustaríame coñecela mellor.
Encantaríame velo cando o acabes.
Ensínocho encantado...
cando acabe.
Que tal vai?
Non che sei.
Igual necesito axuda.
Non necesitas axuda ningunha.
Que te animen, pode ser.
Non teño claras as cores.
Non te poñas en dúbida.
Gústame esta parte.
- Si? - Si.
Que é o que máis che gusta?
As capas.
As...
As pinceladas.
O que hai de ti nel.
Tes uns instintos incribles, Maddie.
Confía neles.
Perdoa.
- Por que? - É impropio pola miña parte.
Non é, non.
Deus, isto... Isto é un erro.
Non debín facelo.
Perdoa.
Coñecinos en Middlebury College.
Middlebury? Miña tía foi a Vassar.
Era un programa de verán de linguas.
Emma ía comigo a intensivo de ruso e Henry estudaba árabe.
Non sei cando se meteron no FBI,
pero sei que os recrutaron como equipo.
Logo fomos cada un polo seu lado.
Eu fixen unha carreira normal,
pero fixéronme algún encargo e presentáronme xente.
Fixen o meu oco na compilación de intelixencia.
Miña tía falaba ruso?
E moi ben.
Mesmo recrutou un par de rusos para o noso bando.
- Iso non mo oístes a min. - É de tolos.
Parecían xente corrente que compraba de segunda man e ía de cruceiro no verán.
Non ían de cruceiro.
Entón, toda a súa vida era unha mentira?
Unha mentira non, un segredo,
que che permite ver as cousas dun xeito diferente e te empodera.
Algo importante.
Ninguén sabe quen es. Que vida é esa?
Unha vida que é a hostia.
O nome en clave "Gabián" dille algo?
Non.
Ti como acabaches nisto?
Traballa na Casa Branca.
Cando chamei ao número de emerxencia que me deu meu tío, contestou Peter.
- Servizo de guante branco. - Son o que colle o teléfono.
Así que o fillo de Pete Sutherland atende a liña da Acción Nocturna.
Coñecía a meu pai?
Non.
- Pero ías no metro aquela noite, non? - Si.
Si que ía.
Colle a seguinte saída.
É aquí. Ou pasou algo ou vai pasar neste bloque.
Ou iso pensaban Emma e Henry.
Non hai obxectivos obvios. Hai edificios do goberno? Contratistas?
Non.
Saímos da rúa?
Non me sinto segura aquí fóra.
Hai unha cafetería. Intento descifrar os documentos con vós.
Volvo dentro de dez minutos.
- Vou botar unha ollada. - Boa idea.
Esta parte do cadro cobre esta zona. Esa é a estación central.
Por que querían datos sobre liñas eléctricas e de gas?
Buscarían puntos vulnerables. Ou obxectivos de sabotaxes.
Que hai por aquí tan importante para ser un obxectivo?
Nin idea.
Isto de "gravacións de vídeo"?
Iso non é meu. Trae.
- Parecen cámaras de tráfico. - Cámaras de seguridade.
Unha carpeta para cada enderezo do bloque.
Tamén hai unha para este sitio.
A ver... Que buscarían?
Desde cando o coñeces?
A Peter? Desde hai uns días.
Sabes o do pai, non? E de que o acusaban?
- Sei algo. Por? - Non che parece raro?
Ía no metro cando estoupou a bomba e agora investígao.
E que?
- Pois busca o seu nome no disco duro. - Por que?
Non me gustan as coincidencias. A ti tampouco debía.
Vale.
Ei. Atopastes algo?
Non. Ti?
A consulta dun dentista e oficinas contables. Nada.
- Todo ben? - Si.
- Pódesme ir por algo de papel ao baño? - Si.
- Claro. - Mira que son...
Un pouco dramático, non?
NON HAI RESULTADOS
Nada.
- Xa te sentes mellor? - Pode ser.
Ti?
- Perdoa. Iso que se sentiu era o metro? - Si. Pasa xusto por debaixo.
- Grazas. - E se foi un erro?
- O que? - A bomba do metro.
Mirade.
A bomba detonou aquí. Pero só porque eu parei o tren.
- E se era para estoupar noutro sitio? - Aquí?
Pero non hai outras paradas de metro cerca.
Pero o túnel vai por debaixo de Wilson Boulevard.
Antes fixo tremer o baño todo.
Que diferenza hai entre detonar a bomba nun sitio ou no outro?
- Igual aquí está máis cerca da rúa. - Non. Abre outra vez o plano do barrio.
A ver...
Hai un conduto de gas enorme que parte en dous un dos túneles.
Se estoupase aquí embaixo, que pasaría?
Se algo estoupase no conduto de gas, voaría dous bloques de edificios.
Pero por que aquí?
Non o sei.
Ao subires ao metro aquela noite, impediches algo.
Para saber que trama o traidor da Casa Branca,
descubride que quería conseguir hai un ano e fallou.
Tío, o mapa ese hai que pagalo.
Vale, e que tal...?
Esa é Charlotte.
Harper.
Harper, vale.
Teixugo só pode con ela en doses pequenas. Eu, máis pequenas aínda.
- Intégraste ben, eh? - É a idea.
- Cáeslle ben. - Ti non lle caías ben ao presidente?
Caía, si. Pero non publicaba selfies comigo.
E eu pensando que me estabas gabando.
- Cada un ten o seu estilo. - Certo.
Polo meu estilo, son a única que Maddie non queimou nin mandou despedir.
Non porque me integre, senón porque a entendo.
Xa. Es a súa amiga.
Non é ser a súa amiga, é que se abra comigo.
O teu funcionará cun presidente de 65 anos e a axenda planificada para semanas,
pero falamos dunha universitaria impulsiva de 20.
Tes que coñecela mellor do que se coñece ela.
E ti coñécela?
Sei o que lle gusta, a que festas quere ir...
E, de entre os seus amiguiños, quen é seguro, quen é dubidoso...
Sei que Harper sae cun mamón que lle mandou a Maddie unha foto da pixa.
Eu síntome máis cómodo observando desde a distancia.
Ben. Pois voute manter aí.
- Non queres que te levemos? - Mellor non vos atraso.
Dá por suposto que te seguen sempre. Sigue adiante.
Grazas por todo.
Estaban orgullosos de ti, Rosie.
- Dixéronche iso? - E máis.
Cando acabe isto, podía ir por alá e...
Si, encantada.
Vale.
Espera.
Coñecíalo, non?
Perdoa por poñerte nun apuro, pero...
- Teño moitas preguntas. - Preguntas ou dúbidas?
O goberno mantivo o seu caso clasificado. Se sabes algo...
Síntocho, non o coñecía persoalmente.
- Pero si a dous axentes do caso. - Pensas que era culpable.
- Eles pensábano. - E por que non vin probas?
Se atopases probas, que cambiaría?
Todo.
- A verdade é todo para min. - A verdade?
Tamén che pode traer dor. Aconsélloche deixar de preocuparte por el
e centrarte nela.
- Grazas. - Nada.
- Diga. - Ei.
Recibín un aviso do coche que buscas.
Viuno un axente nun barrio residencial ás aforas de Silver Spring.
Abandonado?
Non sei. Imos para alí.
Cisco, escóitame ben. Esa xente é perigosa.
- Isto ponse quente. - En serio.
Vale? Ti...
Non che podo contar máis, pero espera. Dáme o enderezo e non fagas nada.
Vale, deixámoste vir á festa.
Non cho dixera eu?
VÉNDESE
É unha gozada.
Non podemos quedar moito. É perigoso.
Non che gusta?
Si que me gusta.
Non me quero volver coma eles.
- Coma quen? - Coma os que nos contratan.
Nenos mimados...
brandos...
con aires de superioridade.
Eu só quero traballar e...
a ti.
NADA DE LERIAS NA MIÑA COCIÑA
- Como vai por aí? - Pinta mal.
Macarróns precociñados, crema de champiñóns de bote.
Esta xente quérese matar a base de conservantes.
Espera.
Salsa marinara.
Váleme.
Diga.
Onde estás?
Facendo a cea.
Se che paso unhas coordenadas, canto tardas?
Manda as coordenadas e saberalo.
Mando as coordenadas.
E supoño que o saberemos.
Cisco, esta é Rose.
- Ola. - Que hai?
- Korman petou nas portas. - Tiñas que esperar.
Calma, rosmón. Temos unha pista.
Ves a que se vende? Os donos están fóra mentres está aberta ao público.
Levan un par de noites vendo luces.
Como agora?
- A da inmobiliaria di que está baleira. - Os donos déixannos entrar.
- Chamaches? - Mandáchesme esperar. A prepararse.
Por fin conseguín unha cita. Vouna invitar a cear e vou cociñar eu.
É algo moito para min, xa o sei, pero hai que apuntar alto, non?
- Si, é moi guapa. - Si, non?
Oe, e isto?
Cachada.
- Roubáchesme a Kevin. - Gañeino.
Gañeino eu.
Gárdame isto, Rose, por favor. Grazas.
Teño unha chea de preguntas.
- Vas estar ben no coche? - Si. Teño compañía.
Pídolles aos invitados que quiten os zapatos antes de entrar.
Non te preocupes.
Logo limpamos.
Só queremos xogar.
Empezamos mal.
Falaches coa sobriña e o seu amigo do FBI.
Que lles dixeches?
Ídevos foder.
Moi ben o vou pasar contigo.
Acabade xa.
Non teño nada que dicirvos.
Pode ser.
Pero, por se che dese por cambiar de idea...
imos coas formalidades.
Arma!
INTENTO DE MAGNICIDIO FRUSTRADO!!!!!
Rebobina un pouco.
- ...é o pilar da... - Para.
Mira, dáse conta de que vai levar o balazo e di: "Ao carallo, vou con todo."
Con dous collóns.
Merda. Os do club de fans, non tedes quenda?
- Tiñas que ver o vídeo. - Xa o vin, grazas.
Pero este vai a cámara lenta e con música.
É o puto Capitán América.
Si, coxo e cun burato de bala no ombro.
Será, pero o tipo non vai volver pagar unha rolda na vida.
Unha pena que non poida beber.
O PRESIDENTE VISITA O HEROE QUE LLE SALVOU A VIDA
- Como vai? - Ben.
Jeff deixou o portátil aquí outra vez.
Contiguos non hai, pero si na mesma planta.
Válenos. Grazas.
Pois un cuarto. Con dúas camas.
Vale. Un momento.
Igual nos podes botar unha man.
Está baixo a miña protección. Hai un home que a está acosando.
O meu exmozo.
Si. Non levou ben a ruptura. Queríame controlar.
Empezou con ameazas e logo deulle por seguirme.
- Ai, non. - Matoume o gato.
Non pode ser!
E agárrate, todo iso mentres andaba con outra.
Pero, vaia, que agora quéreme morta.
Que horror.
Si. Pero non tes por que preocuparte.
Se alguén pregunta por nós,
fai que marchen e chama ao seu cuarto, por favor.
- Claro. - Grazas.
Grazas.
Boas noites.
- Ei. - Ei.
Que hai de cear?
Polo con gofres.
Dous pratos. Si e si.
Atopaches algo no disco?
Estou lendo sobre o tal Zadar.
- E o veredicto? - Pois aquí non hai nada de nada.
Pero por que ía poñer unha bomba en solo estadounidense se quere ir pola vía legal?
Se cadra, alguén da Casa Branca
lle ofreceu algo para que o fixese el e así non manchar as mans.
Si.
Ven comer, anda.
Rose.
- Ven comer. - Si, perdón.
Por que alguén da Casa Branca ía organizar un atentado?
Non hai escusa.
Se demostramos a implicación de Hawkins ou doutro,
- o móbil non importa. - Discrepo.
O porqué é todo.
Ai, Deus.
Que che parece? Está bo?
O sitio é moi trapalleiro para esta cea gourmet.
Xa, viñéronme ben os puntos do programa de fidelidade de moteis cutres.
- Descontaríanche a tarifa de resort. - Non, pero...
fun dar unha volta e, ao ver o tamaño da piscina, quedei...
Hai piscina?
Non.
Viaxabas moito coa túa noiva?
Con Zoe?
Non.
Vaia...
non tanto como ela quería.
- E eu quería tamén, pero... - O traballo.
Non, foi...
que me desconectei.
Despois do atentado do metro e a...
toda a merda da conspiración, foi...
Non sei, cerreime.
Xa lle dou voltas a todo sempre.
Se che son sincero...
supoño que debín falar máis con ela sobre o que me estaba pasando,
tendo en conta que quería pasar a vida con ela, pero...
Eu non creo que haxa que estar falando seguido para estar conectados.
Hai parellas de vellos nos restaurantes que non falan nada e parecen moi felices.
Non lles queda nada que dicir.
Non creo que sexa iso.
Eu creo que hai un entendemento.
Séntense... cómodos estando xuntos en silencio.
Podo pedir outro cuarto. Non pasa nada.
Xa sei.
Hai máis salsa?
Aí tes. Canta necesitas?
Unha cousa...
Sinto moito...
o que lle pasou ao teu gato.
Pobre Bigotis.
- Chamábase así o micho? - Micha.
Levou máis do que esperaba.
Xa.
Sabía que non ía ser fácil.
Era toda unha pro.
Si que era.
Tócame.
Bos días.
Bos días. Roncas.
Xa. Xa mo teñen dito.
- Esperteite? - Un par de veces só.
- Merda, perdón. - Non pasa nada.
- Alégrome de que durmises por fin. - Igualmente.
- Hai algo nos vídeos das cámaras? - Que eu vise, non.
Son da semana antes do atentado,
así que me vou fixando en calquera perfil dubidoso.
Houbo algún sospeitoso do atentado?
Á parte de min?
En serio.
Pois si.
Levaba unha chaqueta negra e capucha por debaixo.
Non lle dei visto a cara.
Case o collo.
Tiña unha tatuaxe dunha serpe no costado.
Os que o investigaban non deron identificado a ninguén.
Vale.
Chaqueta negra. Busco.
SON FARR. CHÁMAME A ESTE NÚMERO.
- Peter. - Ola. Este é o número novo?
Tiñas razón. Había programas espía no meu móbil. Rastrexáronvos así.
Cambia de móbil prepago e mándame o número.
- Vale. - Como estades? Había algo no enderezo?
Os Campbell tiñan probas de que o atentado tiña outro obxectivo.
- Como? - Algo no exterior.
Non entendo. Esa liña non sae ao exterior.
Explícollo en persoa, pero cremos que haberá outro ataque.
Xesús.
Peter, temos que informar o FBI.
Ao final do día, entendido?
Entendido.
Isto abre?
Estamos en horario lectivo. Veño todos os días.
De acordo, todo ben.
Tes o botón de alarma?
Si. Grazas.
Perdoa, o novo é moito de máis.
O seu traballo é protexerte.
Coma un carcereiro.
Queríache pedir perdón.
Síntome mal polo de onte
e non te quero espantar nin...
Non debo.
Temos que seguir falando ou vai pensar que...
Que está pasando isto.
Se o sabe alguén, eu acabo sen traballo e ti, no medio dun escándalo.
Non che podo facer iso.
E se puidésemos estar sós unhas horas?
Nun sitio tranquilo. A túa casa?
Xa.
E cos Servizos Secretos na porta mentres...
Mentres que?
Non o pode saber ninguén.
Ninguén.
Dixéchesme que confíe no meu instinto. Ti tamén debías.
Libreime dos escoltas outras veces.
Xúroche que imos estar sós.
Se é o que queres.
Que tal o ombro?
Ben, grazas.
Teño curiosidade.
Que se sente ao levar un balazo coma o de Ohio?
Pois doe.
Sei que parece obvio, pero lembro como que me sorprendeu.
Non sei ben o que esperaba,
pero supoño que algúns se desmaian, outros quedan en shock.
Eu?
O único que lembro é a dor.
Volveríalo facer?
Mira, poida que necesite este choio para manterme limpo, vale?
Pode ser.
Pero non por iso estou menos capacitado.
O do bar foi un fallo, admítoo, pero non cuestiones o meu compromiso.
Teño un enfoque diferente ao teu e se cadra anticuado, pero adáptome.
Aí vén Harper.
Ola. Que tal?
Ningunha chaqueta negra sospeitosa os días antes do ataque.
- E a mesma mañá? - Estou aí agora.
Só unha muller que pasa na cafetería cinco horas,
a mirar pola ventá e a falar para ela.
Déixame ver.
Non fala para ela, fala por un micro.
Acércaa.
Voulle dar definición.
- Como sabes que non están sobre a pista? - Os meus operativos falaron coa muller.
Contoulles o pouco que sabía.
Sutherland e a moza non teñen nada preocupante.
Que foi dela? Da muller.
Mellor non dicilo.
Xesús.
- Querías atar os cabos soltos. - Si, xa o sei.
Cando vai acabar todo isto?
Pronto.
Que estou buscando?
- Merda. - Que?
- É dos Servizos Secretos. - Como o sabes?
Porque a coñezo.
Bo día, señor vicepresidente.
Bo día. Está aí?
- Si. Quere...? - Ocúpome eu.
A ver. Se é dos Servizos Secretos, iso significa que...
É membro dunha escolta.
Isto xa non é un atentado terrorista. É un intento de magnicidio.
Contra quen?
Ola, cariño.
- Esa mirada. - Os dous sabemos a que vés. Dálle.
Fun a un bar, faloume un tío. Eu non controlo o que...
Por que te esforzas para meterte en problemas?
Ir a un bar é esforzarse para meterse en problemas?
Non tes que ir a bar ningún! Proba a estudar!
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández