Propesyonal ang pagpatay sa deputy director ng FBI.
'Di ako papasok sa White House para ibigay ang drive.
'Pag alam na natin ang mapagkakatiwalaan.
ANG NAKARAAN SA NIGHT AGENT
- Na sa'yo pa ang hard drive? - Oo.
- Prayoridad 'yun. - Peter. Saan ka nanggaling?
Nakita ko 'to sa air gap.
Makukumbinsi mo pa ba akong magtiwala sa'yo?
May nakita ako. Tingnan mo 'to.
Rose--
- Bakit nandito siya? - Kakampi natin siya.
Sabi ng tita kong may tao sa White House na 'di mapagkakatiwalaan.
Matagal mo na silang tao?
Mahigit walong taon. Mahusay siya.
Sinama niya 'yung babae mga ilang taon lang.
- Gusto mong makita ang bahay natin? - Ano'ng hinahanap mo?
Naisip kong subukan natin 'to sandali. Tingnan natin ang pakiramdam.
Mag bahay-bahayan tayo.
Magpapadala ako ng kapalit.
Si Erik Monks.
Gusto kitang ipakilala ang bagong security.
Siya si Erik. Erik, si Maddie Redfield.
Kilala mo siguro siya. Iniligtas niya ang dating pangulo.
- Ang lalaking nabaril? - Oo, ma'am.
Paanong ang nagligtas sa POTUS ay napunta sa grupo ng anak ng bise presidente?
Physical therapy. Natagalan mula nung nabaril ako.
Ito yata ang paraan nila para maibalik ang isang matanda.
May pabor ako.
Alamin mo kung bakit naitalaga
ang isang bayani sa walang kuwentang grupo ng Secret Service.
Parating na si Daredevil.
Okay. Ligtas ang paligid.
Magulo ang linya. Pakiulit.
Ligtas ang paligid.
DALAWANG TAONG NAGDAAN
Mr. Presidente, salamat sa pagsuporta sa mga unyon ng manggagawa.
Mr. Presidente. Masaya akong makita ka.
Mr. Presidente, dito!
Mr. Presidente!
Mr. Presidente, ikaw lang ang dahilan kaya nananatili ang pasilidad na ito.
Gustong makipagkamay ng bawat isa.
- Salamat, Mr. Presidente! - Ang may balbas sa alas-12.
Monks, ang radyo mo--
Salamat. Salamat sa lahat.
Ganito ang gawang Amerikano.
Ipagpatuloy n'yo lang.
Alam n'yo, nung bata ako,
ang trabaho ng unyon sa planta ay respetadong oras...
'Yung may balbas. Tingnan kung ano'ng ginagawa niya.
Ano nga 'yun?
May inaayos siya.
Nagbibigay ito ng magandang sahod, kalusugan, kaligtasan--
Baril!
ANG NIGHT AGENT
Pasok.
- May hinahanap ka? - Mga gamot?
Bakit? Sumakit ang ulo mo?
Alam kong adik ka. Alam kong pinilit kang magpa-rehab,
at kung ibang tao ka maliban sa dating partner ng boss,
hindi ka nila ibabalik sa grupo.
- May kulang ba ako? - Hindi, halos tama ka.
Nabaril, doon ako nagsimulang uminom ng pampawala ng sakit.
'Di maganda kung paaalisin nila ako,
kaya kung magiging malinis ako ng isang taon--
magsisimula ako sa ibaba.
'Yan ang pinakamalaking kalokohan na narinig ko.
Sabi mo "halos tama."
Oo.
Sabi mo dati akong adik.
Adik pa rin. Palaging adik.
Dapat ba akong magtiwala sa kakayahan mo?
'Di ko ipinaparamdam ang kahit ano. 'Yon ang totoo.
Totoo rin na malinis na ako ngayon.
Dalawang beses akong sinusuri sa isang linggo.
Alam ng bise na pinoprotektahan ng adik ang anak niya?
Parang hindi.
Sabihin mo sa kanya.
Sabihan mo ako.
Isang tawag lang ang kailangan.
Alam mo, ambisyosa ka.
Gusto mong tumaas ang ranggo mo at mapunta sa grupo ng presidente.
Baka matulungan kita.
- Paano 'yon? - Kaya kitang turuan.
Tuturuan mo ako?
- Parang tagapagturo? - Oo.
Isang matanda, mabagal, lulong sa droga na tagapagturo?
Oo.
Lumaki ako kasama ang mga adik sa East St. Louis.
Ang tito ko, nagpagaling siya,
naging Kristiyano, nagtrabaho sa supermarket,
matino hanggang namatay siya.
Gumagana ang relihiyon sa ilang tao, ang pagninilay-nilay sa iba.
Trabaho ang nagpabago sa kanya.
Masaya akong malinis ka na. Sana malinis ka palagi.
Pero 'di ka puwede dito sa maling dahilan.
- 'Di ako sumasang-ayon. - Mabuti.
Dahil mas malaki ang nakataya dito kaysa sa "papel o plastik" na supot.
Sabihin nating naniniwala ako sa'yo.
Ibig sabihin pinatay ang tita at tito ko
dahil sa laman nitong hard drive.
- Kaya nga kailangan ko 'yun. - Tapos ano?
Kanino mo ipapakita kung walang mapagkatiwalaan?
May tiwala ako sa presidente.
Sigurado ka?
Kaibigan ko si Presidente mula nang tumakbo siya bilang kongresista.
Halos 23 taon na kaming magkasama. Kilala ko siya.
Isipin mo ang katotohanan.
Si Travers ang utak ng Night Action,
kilala niya ang tito at tita mo, nakiusap siya sa kanila.
Kung may kakampi ka, siya 'yon.
Kung 'di niya sila isinama sa Night Action, 'di--
Hindi na mahahanap ang katotohanan.
Bayani ang tita at tito mo, Rose.
Alam nila ang mga panganib. Kailangan nating tapusin ang trabaho nila.
Ako ang tatapos.
- Ano? - Ako at si Peter.
Aalamin namin 'to.
'Yun ang paraan para maging ligtas ako. Wala akong pagbibigyan ng hard drive.
Pagpasok namin, sabi mo may nakita ka. Ano 'yun?
- Isang address. - Para saan ang address?
Paano kung ganito?
Aalis ako ng 'di dala ang drive.
Puntahan n'yo ang address at alamin ang kung ano man.
Pag-iisipan ko kung paano sasabihin ang plano sa presidente
sa paraang hindi delikado.
Pamilyar ba ang "Osprey" sa'yo?
Osprey? 'Yung ibon? Hindi. Bakit?
Narinig ko sa tito ko na kailangan niyang bigyan ng babala si Osprey.
Siguro ay codename.
Iimbestigahan ko.
'Wag mong hahayaang mawala siya sa paningin mo.
Sige, ma'am.
Sinusundan pa rin tayo ng dalawang baliw.
- Walang nakasunod. Okay tayo. - Bakit 'di ka tumawag bago mo siya sinama?
Bakit binigla mo'ko?
Sinusubaybayan ka ng gustong pumatay sa'yo.
Mas mabuti kung alam ko.
Sige. 'Di na kita sosorpresahin.
May nakita ka pa ba sa drive?
Libo-libong mga file.
Ano ang alam mo kay Omar Zadar?
Sumasalungat na Balkan na pinuno ng People's Independence Front.
Nung inaangkin ng PIF ang pag-atake sa tren, itinanggi niya 'yun.
Sabi ni Farr, 'di naniwala ang presidente na sangkot siya.
Ano sa tingin mo?
Ewan ko.
Sabi ng mga tao magiging inosente na siya ngayong tatakbo siya...
Maraming binombang gusali ang grupo niya...
Alinman dun, ang PIF, walang patunay na sangkot sila sa pag-atake ng tren.
Baka may nakitang ebidensya sina Emma at Henry.
- May folder na may pangalan niya sa drive. - May iba pa bang pangalan?
Hinanap ko ang pangalan ni "Farr" at "Hawkins." Wala.
Parang...
Parang kakaiba na ang inhinyerong kompanya ay mapupunta rito.
Ano 'yon?
Magandang umaga. Ako si Peter Sutherland. Siya si--
Mga kamay.
- Ano? - Patingin ng mga kamay n'yo.
- Kilala mo sina Emma at Henry Campbell? - Hindi. Dapat ba?
May kakausapin kaming inhinyero na nakatrabaho nila.
- Iniimbestigahan namin-- - Para sa artikulo.
Nagtatrabaho kami sa Richmond Daily News.
Nagkakamali kayo. Pasensiya na.
Teka. Kung puwedeng magtanong--
Wala akong maisasagot sa tanong mo.
Mag-isa lang ako,
wala akong kakilalang Ellas or Harrys,
at 'di ako naniniwalang mamamahayag ang isang ito.
Ngayon, pakiusap,
tumalikod at umalis na kayo.
Tara na.
Ano?
May kinakalawang na lumang bagon sa likod ng kamalig, tama?
Wala.
- Mayroon dati? - Hindi ko alam ang sinasabi mo.
Dito ako lumaki. Sumakay ako ng buriko doon sa gulod.
Natumba ako, nasaktan ang bukung-bukong, at umiyak ako,
gumawa ako ng mga magic cookie bar kasama si Tita Emma at isa pang babae.
Ikaw ba 'yon?
Nasundan ba kayo?
Hindi.
Pumasok kayo.
Alisin ang sapatos. Patakaran sa bahay.
Ako si Rose.
Alam ko.
Lorna.
Ang hyena ay isa sa mga mausisang residente ng Savannah.
Bakit sinabi mong 'di mo kilala sina Emma at Henry?
Bakit mo sinabing taga-ulat ka?
Isa akong agent ng FBI.
Talaga.
Nakakagulat.
- Kailan mo sila huling nakita? - Ilang taon na. Bakit?
Pinatay sila tatlong araw na ang nakalipas.
- Saan? - Sa bahay nila.
Nandoon din ako. Muntik na akong 'di makatakas.
Hindi ko narinig.
Talaga? Kalat na 'to sa balita.
Hindi na ako nanonood ng balita masyado.
- Paano ka nakatakas? - May tumulong sa'kin.
Pasensiya na.
- Sina Emma at Henry-- - Espiya sila.
May nakita kaming hard drive, at 'yon ang dahilan kaya kami nandito.
May mga petsa na nag-uugnay na magkausap kayo.
At?
Baka 'di mo alam. Ito ay tungkol sa pambansang seguridad.
Ganoon ba? Oo.
Kung ganoon, ikukwento ko ang buong buhay ko.
Baka puwede mong tanggalin ang sidearm mo bago pumasok sa bahay ko
at turuan ako tungkol sa lintik na pambansang seguridad?
Ayos lang. May pinupunto lang ako.
'Yon ay?
- 'Di n'yo alam ang pinapasok n'yo. - Sabihin mo na sa'min.
Ang sigurado lang ako, 'pag mas marami kang alam, mas nagiging delikado ito.
Tapos na kami doon.
Alam naming may traydor sa White House.
Kung sino man 'yon, alam naming parte sila ng pambobomba sa tren,
at sa tingin namin
may susunod na pag-atake.
Kaya, pakiusap, kung may sinabi sila sa'yo--
Wala.
Ang trabaho ko'y kolektahin ang intel, 'di pag-aralan.
Retirado na dapat ako.
Pero ganoon din sila.
- Anong klaseng intel ang hinahabol nila? - Mga plano.
Publikong imprastraktura, permiso sa gusali.
Sibil na inhinyero ako dati, kaya may mga contact ako.
'Di ko alam kung para saan. 'Di na ako nagtanong.
Pero baka may napansin ka, parang pattern, o parang detalye.
- Bakit? - Ikaw na lang natitirang may alam.
Tatlong araw na akong tumatakas.
Hinahabol ako ng pumatay sa tito at tita ko ngayon.
Magsalita ka, kahit ano.
Kaibigan ko sila.
Tapat.
Ang mga file na ibinigay ko ay may kinalaman sa mga serbisyong panlungsod,
pero may ibang file silang gusto.
Eskematikong mga gusali, lahat sa iisang bloke.
Saan?
- 'Di mo maiintindihan. - Ano?
'Di mo maiintindihan ang mga file kung wala ako.
Komplikadong eskematiko ang mga 'yon.
Kaya... Tingin ko magkakasama tayo.
- Ano'ng iginuguhit mo? - Isang babae.
Dalaga.
Kakilala mo ba?
Isang tao na gusto kong makilala.
- Gusto kong makita kapag tapos ka na. - Ikalulugod kong ipakita sa'yo...
kapag tapos na ako.
Kumusta?
Hindi ko alam.
Baka kailangan ng tulong.
Hindi mo kailangan ng tulong.
Siguro pampalakas ng loob.
- Hindi ako sigurado sa mga kulay. - 'Wag mong pagdudahan ang sarili mo.
Gusto ko ito.
- Talaga? - Oo.
Ano ang pinakagusto mo rito?
Ang pagpapatong-patong.
Ang...
Ang hagod ng pinsel.
Ikaw.
May likas na galing ka, Maddie.
Magtiwala ka roon.
Pasensiya na.
- Bakit? - Hindi 'yun nararapat.
Hindi.
Diyos ko-- Isang pagkakamali 'to.
Hindi dapat, okay?
Pasensiya na.
Nakilala ko sila sa Middlebury College.
Middlebury? Pumunta ang tita ko sa Vassar.
Ito ang programang wika sa tag-araw ng Mid.
Si Emma ay kumuha ng Ruso, si Henry naman ny Arabic.
'Di ko alam kung kailan sila nasa FBI, pero na-recruit sila sa isang team.
Pagkatapos noon, naghiwalay na kami.
Normal ang naging karera ko,
pero pagkatapos kong rumaket sa kanila, nagpakilala sila.
Naging matagumpay ako sa pagkuha ng intelligence.
Nagsasalita ng Ruso ang tita ko?
Magaling siya.
Nag-recruit pa siya ng ilang Ruso sa intel.
- 'Di mo ito narinig sa'kin. - Nakakabaliw 'to.
Para silang wala lang
na pumupunta sa mga sale at sumasakay sa barko tuwing tag-araw.
'Di sila sumasakay sa barko.
Kasinungalingan ang buong buhay nila?
'Di kasinungalingan. Isang sikreto.
Ang makita ang mga bagay sa ibang paraan, ang nagpapalakas sa'yo.
Mahalagang trabaho.
Walang nakakaalam kung sino ka. Ano'ng buhay 'yon?
Ang buhay na magaling.
Pamilyar ba sa'yo ang codename na Osprey?
Hindi.
- Paano ka nasangkot dito? - Nagtatrabaho siya sa White House.
Nung tumawag ako sa emergency number na ibinigay ng tito ko, sinagot ni Peter.
- Serbisyong white-glove. - Sumasagot lang ako ng telepono.
Anak ni Pete Sutherland ang nagtatrabaho sa Night Action.
- Klala mo ang tatay ko? - Hindi.
- Pero nasa tren ka nang gabing 'yon? - Oo.
Nandoon ako.
Sa susunod na labasan.
Ito ang lugar.
May nangyari o mangyayari sa blokeng ito.
Inakala ni Emma at Henry 'yon.
Walang halatang target.
May gusaling pang-gobyerno ba rito, mga kontratista?
Wala.
Puwede ba tayong umalis dito? Parang hindi ligtas.
May kapihan.
Sasamahan kita sa mga file. Kung maiintindihan natin sila.
Magkita tayo rito sampung minuto.
- Titingnan ko ang paligid. - Magandang ideya.
Ang bahaging ito ng grid ay sumasaklaw sa lugar na ito.
Ang pinakamalapit na hub.
Bakit gusto ng tita at tito ko ng intel sa mga power at gas grid?
Naghahanap ng mga kahinaan. Sabotahe ng mga target, siguro.
Pero ano ang mahalaga dito para maging target?
Ewan ko.
- Okay, ano ang "video footage"? - 'Di sa'kin 'yan. Patingin.
- Mukhang traffic camera. - Panseguridad na footage.
May folder para sa bawat address sa bloke.
Mayroong para sa lugar na ito.
Sige. Ano'ng hinahanap nila?
Matagal mo na siyang kilala?
Si Peter? Ilang araw lang.
Alam mo ang tungkol sa tatay niya? At ano ang kaso niya?
- Ang ilan. Bakit? - 'Di ba parang kakaiba?
Nasa tren siya nung may pagbomba, ngayon ay iniimbestigahan na niya.
Kaya?
Kaya hanapin mo sa drive ang pangalan niya.
Bakit?
Dahil ayaw ko ng nagkataon lang. Ikaw din dapat.
Sige.
Uy. May nahanap ka?
Wala. Ikaw?
Opisina ng dentista, ilang gusali ng accountant. Wala.
- Ayos ka lang? - Oo.
Puwede bang makisuyo ng tisyu sa banyo?
- Oo, sige. - Ano ba 'yan--
Medyo dramatic.
WALANG RESULTA
Wala.
Ayos na?
Siguro.
Ikaw ba?
- Paumanhin. Tren ba 'yung naramdaman ko? - Oo.
Tumatakbo 'yon sa ibaba.
- Salamat. - Paano kung pagkakamali 'yon?
- Ano? - Ang pambobomba sa tren.
Tingnan mo.
Sumabog ang bomba rito.
Dahil pinahinto ko ang tren.
- Paano kung sasabog 'to dapat sa iba? - Ano, dito?
Pero walang malapit na hintuan dito.
Wala, pero nasa ilalim ang lagusan ng Wilson Boulevard.
Naramdaman ko ang pagyanig sa banyo.
Okay, ano ang pagkakaiba
ng bombang pinasabog sa isang lokasyon kumpara sa iba?
- Baka mas malapit sa lebel ng kalsada. - Hindi.
Ilabas ang mga eskematiko ng kapitbahayan.
Okay.
Okay, may malaking linya ng gas na humahati sa lagusan ng tren.
Kung sumabog ito sa ilalim, ano'ng mangyayari?
Kung tumama sa gas main, masisira ang dalawang buong bloke ng lungsod.
Pero bakit dito?
Hindi ko alam.
Nung sumakay ka sa tren nang gabing 'yon, may napigilan ka.
Inaalam mo ang pinaplano ng traydor na ito sa White House?
Kailangan mong tukuyin kung ano ang 'di nila nagawa nung nakaraang taon.
Pre. Kailangan mong magbayad para sa mapa.
Okay, paano kung...?
Si Charlotte 'yan.
Harper.
Harper, tama.
Bihira lang siyang puwedeng kausapin ni Badger.
Ako, mas bihira.
- Nakikisama ka, ano? - Iyon ang ideya.
- Gusto ka ni Badger. - Hindi ka ba gusto ng POTUS mo?
Nagustuhan niya ako. 'Di siya nagse-selfie kasama ako.
Akala ko pinupuri mo ako.
- Lahat ng tao ay may sariling istilo. - Tama.
'Yon ang dahilan kaya nag-iisang team leader ako
na 'di tinatanggal sa trabaho ni Maddie.
'Di dahil nakikibagay ako, pero naiintindihan ko siya.
Naiintindihan ko. Kaibigan ka niya.
'Di 'to tungkol sa pagkakaibigan, kundi hinahayaan niya ako.
Gagana ang pamamaraan mo sa 65 taong presidente
na ang bawat galaw ay naiplano nang maaga,
pero isang 20 taong pabigla-bigla na kolehiyo 'to.
Gusto mo siyang protektahan, dapat mas kilalanin mo siya.
Kilala mo siya?
Alam ko ang gusto niya, ang party na gusto niya,
lahat ng spoiled niyang kaibigan, na ligtas, at sinungaling.
Makikipagkita si Harper sa nobyo niya, na nagpadala ng litrato ng ari kay Maddie.
Parang mas komportable akong mag-obserba sa malayo.
Mabuti. Doon lang kita itatalaga.
'Di ka namin talaga maihahatid?
Para hindi na kayo maabala.
Palagi mong isiping sinusundan ka. Tuloy lang ang lakad.
Salamat sa lahat.
Ipinagmamalaki ka nila, Rosie.
- Sinabi nila sa'yo? - At higit pa.
'Pag natapos na 'to, puwede akong pumunta at--
Oo, gusto ko 'yon.
Sige.
Teka.
Kilala mo ba siya?
Pasensiya na sa pagtatanong, gusto--
- Marami akong tanong. - Mga tanong, o alinlangan?
Tinago ng gobyerno ang lahat tungkol sa kaso niya.
- Kung may alam ka... - Pasensiya, 'di ko kilala ang tatay mo.
May kilala akong agent na gumawa ng kaso niya.
Tingin mo may kasalanan siya?
- Talagang ginawa nila. - Bakit wala akong nakitang ebidensya?
- Kung may ebidensya ka, ano'ng magbabago? - Lahat.
- Mahalaga sa'kin ang totoo. - Totoo?
Puwede ring magdulot ng sakit. 'Wag mo na lang siyang alalahanin.
Pokus ka sa kanya.
- Salamat. - Sige.
- Hello? - Uy.
Nahanap ng pulis ang hinahanap mong kotse.
Nakita ng trooper sa kabahayan sa labas ng Silver Spring.
- Inabandona ba? - Malabo. Papunta na ako roon.
Cisco, mapanganib ang mga taong 'to.
Ang bastos ng sinasabi mo.
Seryoso ako, okay? Sadyang--
'di ko lang masabi, pero maghintay ka.
Pupunta ako. Hintayin mo akong makarating.
Sige, isasama ka namin sa kasayahan.
'Di ko ba nasabi sa'yo?
BINEBENTA
Ang ganda nito.
'Di tayo puwedeng magtagal. Delikado.
Gusto mo ba rito?
Oo, gusto ko.
Ayaw kong maging katulad nila.
- Sino? - 'Yung mga kumukuha sa'tin.
Layaw...
mahina...
may karapatan.
Ang gusto ko lang ay trabaho at... ikaw.
BAWAL MAGKAMALI SA KUSINA KO
- Kumusta diyan? - Malungkot.
Microwave mac at keso, kinondensadang sopas na kabute.
Parang gusto nilang magpakamatay sa preservatives.
Teka.
Marinara sauce.
Akin na 'yan.
Ano 'yun?
Nasaan ka?
Nagluluto ng hapunan.
Kung bibigyan kita ng coordinate, kailan ka magiging handa?
Ipadala mo at alamin natin.
Ipinapadala ko na ang coordinate.
Siguro malalaman natin.
Cisco, ito si Rose.
- Kumusta. - Kumusta na?
- Nangangatok na si Korman. - Sinabi kong maghintay ka.
Kalma lang. May nakuha kaming tip.
Nakita mo 'yang bahay na binebenta?
Wala raw diyan ang may-ari sabi ng mga kapitbahay.
Pero ilang gabi nang bukas ang ilaw.
- Ngayon ba? - Tumawag kami sa realtor. Walang tao.
Binigyan kami ng permiso ng may-ari.
- Kumatok kayo? - Sabi mo maghintay.
Maghanda na tayo.
Sa wakas nakapag-date na ako, 'diba?
At heto pa, magluluto ako ng hapunan.
Masyado siyang maganda para sa'kin, pero taasan natin ang layunin, 'di ba?
- Oo, maganda siya. - 'Di ba?
Uy. Ano 'to?
Huli.
- Ninakaw mo si Kevin. - Nakuha ko siya.
Nakuha ko siya.
Hawakan mo 'to. Rose. Salamat.
Ang dami kong tanong.
- Ayos ka lang ba sa kotse? - Oo, may kasama ako.
Sinasabi ko sa bisitang alisin ang sapatos bago pumasok.
'Wag kang mag-alala.
Lilinisin namin mamaya.
Gusto lang naming manakit.
'Di maganda ang simula natin.
Kinausap mo ang pamangkin at ang kaibigan niyang taga-FBI.
- Ano'ng sinabi mo sa kanila? - Umalis ka na.
Mag-eenjoy ako sa'yo.
Tapusin mo na.
Wala akong sasabihin sa'yo.
Siguro.
Pero sakaling magbago ang isip mo...
gawin natin nang mabilisan.
Baril!
NABIGONG PAGPATAY!!!!
Ibalik mo nang kaunti.
-...ang gulugod ng Ameri-- - Ihinto mo.
Tingnan mo. Nakita niya.
Alam niyang babarilin siya, at parang, "Bahala na. Nandito na ako."
Matapang.
Buwisit.
'Di ba may shift na kayo mga fanboy?
- Panoorin mo 'tong video na 'to. - Nakita ko na, salamat.
Oo, pero may slow-mo at musika 'to. Niloloko niya si Captain America.
Sugatang tuhod at may butas ng bala sa balikat niya.
Kahit ano. 'Di na siya magbabayad ng inumin sa bar.
Sayang at matino siya.
PINUNTAHAN NG PRESIDENTE ANG NAGLIGTAS SA BUHAY NIYA
- Kumusta? - Mabuti.
Naiwan na naman ni Jeff ang laptop niya.
Walang magkadugtong na kuwarto, may dalawang magkatabi.
Ayos lang. Salamat.
Isang kuwarto, tapos, dalawang kama.
Sige. Sandali lang.
Baka puwede mo kaming tulungan.
Pinoptotektahan ko siya.
May sumusubaybay sa kanyang lalaki.
Dati kong nobyo.
'Di niya matanggap ang paghihiwalay. Gusto akong kontrolin.
Nung una, nagsimula sa pananakot, tapos sinusundan niya na ako.
- Nako. - Pinatay ang pusa ko.
Ano ba 'yun.
Ginagawa niya 'yon habang may kinakasamang babae.
Gusto niya rin akong mamatay ngayon.
'Yon ay... nakakakilabot.
Oo. Pero wala kang dapat alalahanin.
Kung may pumunta rito at magtanong sa'min, pakiusap, paalisin mo at tawagan mo siya.
- Sige. - Salamat.
Salamat.
Magandang gabi.
- Uy. - Uy.
Ano'ng hapunan?
Manok at waffles...
Dalawang pagkain. Oo at oo.
- May nakita ka sa hard drive? - Nagbabasa lang ako tungkol kay Zadar.
Kumusta?
Wala dito, kahit saan, pero wala akong makitang eksplanasyon
bakit siya magbobomba sa US kung gusto niyang maging inosente.
Baka may tao sa White House
na nag-alok tungkol doon para mawala ang akusasyon.
Oo.
Kumain ka na.
Rose.
- Kumain ka na. - Oo nga, pasensiya na.
Bakit may tao sa White House na gagawa ng terror attack?
Walang dahilan para roon.
Kung may ebidensya tayo na si Hawkins o ibang sangkot, 'di mahalaga ang motibo.
'Di ako sang-ayon.
Kung bakit ay mahalaga.
Diyos ko.
Ano sa tingin mo? Masarap ba?
'Di bagay ang lugar na ito para sa isang gourmet na hapunan.
Buti na lang kinuha nila ang reward points ko sa Frank's Shitty Motel.
Inalis ba nila ang bayad sa resort?
Hindi, pero nung nakapaglibot na ako, nakita ang laki ng pool, parang--
May pool dito?
Wala.
Naglakbay ba kayo ng mapapangasawa mo?
Si Zoe?
Hindi.
Siguro...
'di kasindami ng gusto niya.
- Mukhang gusto ko rin, pero-- - Trabaho.
Hindi, ano lang... 'di ko binigyang pansin.
Pagkatapos ng pambobomba sa tren at...
Pagsasabwatan, para akong...
'di ko alam, nagpigil ako.
Marami akong iniisip.
Kung magpapakatotoo ako, dapat...
kinausap ko siya ng kaunti
tungkol sa pinagdadaanan ko,
gusto ko naman siyang makasama habang buhay, pero...
'Di naman kailangang laging magkausap para maunawaan ang isa't isa.
Nakikita mo 'yung matatanda sa restawran, 'di sila nagsasalita, pero masaya sila.
Oo, wala nang masabi.
Siguro hindi 'yon.
Siguro may pagkakaintindihan.
Komportable lang silang magkasama nang tahimik.
Puwede akong kumuha ng isa pang kuwarto. Walang problema.
Alam ko.
May syrup pa ba?
Heto. Ilan ba ang kailangan mo?
Alam mo, ano--
Ikinalulungkot ko... ang nangyari sa pusa mo.
Kawawang Whiskers.
- Pangalan niya 'yon? - Oo.
'Di ko inaasahang tatagal siya.
Oo. Alam kong 'di siya magsasalita agad.
Propesyonal siya, ano?
Dati.
Ako naman.
- Magandang umaga. - Magandang umaga. Naghilik ka.
Oo, alam ko na 'yon.
- Nagising ba kita? - Ilang beses lang.
- Pasensiya na. - Ayos lang.
Masaya akong nakatulog ka na.
Ako rin.
May nakita kang bago sa surveillance feed?
Wala pa.
Tinitingnan ko nung linggo ng pambobomba, sinisilip ko kung sino'ng kahina-hinala.
May suspek ba sa pambobomba sa tren?
Bukod sa'kin?
Seryoso ako.
Oo, mayroon.
May itim na hoodie siya.
'Di ko lang nakita ang mukha niya.
Muntik ko na siyang mahuli.
May tato siyang rattlesnake sa tagiliran.
Sinabi ko sa mga imbestigador pero hindi nila mahanap.
Sige.
Itim na jacket. Titingnan ko na.
SI FARR 'TO. TUMAWAG KA SA NUMERONG ITO.
- Peter. - Uy. Bago mong numero?
Tama ka. Nakita ng Secret Service ang spyware sa telepono ko.
Kaya ka siguro nasundan?
Magpalit ka ng telepono pagtapos, ibigay mo ang numero.
- Sige. - Kumusta kayo?
May nangyari ba sa address?
Nakakita ng ebidensya ang mga Campbell na ang pagbomba ay sa ibang target.
- Ano? - May kinalaman sa itaas ng lupa.
Nalilito ako. 'Di dumadaan sa itaas ang linyang 'yon.
Sasabihin ko sa personal, pero tingin namin may susunod na pag-atake.
Diyos ko.
Peter, kailangan nating sabihin 'to sa FBI.
Sa huli, naintindihan ba?
Naintindihan.
Bukas ba 'to?
Oras lang ng opisina. Nandito ako araw-araw.
Sige. Ayos na.
Ang panic buton mo?
Oo. Salamat.
- Pasensiya na, pabibo 'yung bago. - Trabaho niyang protektahan ka.
Parang guwardiya sa bilanggo.
Gusto ko lang humingi ng pasensiya.
Pasensiya na kahapon,
at ayaw ko lang na matakot ka o--
- 'Di ko dapat ginagawa 'to. - Mag-usap tayo, o baka isipin niya na--
Na nangyayari 'to.
'Pag may nakaalam, mawawalan ako ng trabaho at mae-eskandalo ka.
'Di ko 'yun magagawa sa'yo.
Paano kung magsolo tayo ng ilang oras?
- Sa pribadong lugar. Sa bahay mo? - Tama.
Maghihintay sa labas ang Secret Service habang tayo ay--
Habang tayo ay?
Walang makakaalam nito.
Wala.
Sabi mo magtiwala ako instinct ko. Ikaw rin.
Iiwas ako sa mga agent. Nagawa ko na 'yon.
Pangako, makakapagsolo tayo.
Kung 'yon ang gusto mo.
Kumusta ang balikat mo?
Maayos naman. Salamat.
Gusto kong malaman. Ano'ng pakiramdam ng mabaril sa Ohio?
Masakit.
Alam kong alam mo na 'yun, pero nasorpresa ako roon.
'Di ko alam ang inaasahan ko,
siguro ang ibang tao ay nahihimatay, ang iba ay nagugulat.
Ako?
- Ang naalala ko lang ay ang sakit. - Gagawin mo ba ulit?
Kailangan ko ang trabahong 'to para manatiling malinis, 'di ba?
Baka lang.
Pero 'di ibig sabihin, 'di ko gagawin.
Nagkamali ako sa bar. Tinatanggap ko 'yon. 'Wag mong kwestyunin ang dedikasyon ko.
Iba ang pamamaraan ko kaysa sa'yo, baka makaluma pa,
pero kaya kong makibagay.
Nandito na si Harper.
Uy. Kumusta?
Walang kahina-hinalang naka-jacket sa video, ilang araw bago ang pag-atake.
- 'Yung umaga bago ang pag-atake? - Nandoon na ako.
May babae lang na nakaupo sa kapihan ng limang oras,
nakatingin sa labas at kausap ang sarili.
Patingin.
'Di niya kausap ang sarili niya, may kausap siya.
I-zoom mo.
Teka, lilinawan ko.
- Sigurado kang 'di pa nila alam ang totoo? - Dahil nakausap na ng tao ko ang babae.
Sinabi niya ang alam niya.
Malayo pa sila para mag-alala tayo.
Ano'ng nangyari sa kanya? Sa babae.
'Wag ko na lang sabihin.
Diyos ko.
- Gusto mong tapusin na ito. - Oo, nakuha ko na.
Kailan ba ito matatapos?
Malapit na.
- Ano'ng hinahanap ko? - Lintik.
Ano?
Secret Service siya.
Sigurado ka ba?
Kilala ko siya.
- Magandang umaga, Mr. Bise Presidente. - Magandang umaga. Nandiyan ba siya?
- Oo, sir. Sasabihan ko ba--? - Ako na.
Kung Secret Service siya, ibig sabihin--
May pinoprotektahan siya.
'Di na ito pag-atake ng terorista, tangka na ito ng pagpatay.
Kanino?
Uy, anak.
- Kita ko na ang tingin mo. - Alam natin kung bakit ka nandito.
- Pumunta akong bar, may kumausap. - Maddie--
Wala kong kontrol--
Bakit ka gumagawa ng problema?
Paanong ang pagpunta sa bar ay gumagawa ng problema?
'Di mo kailangang pumunta sa bar. Bakit 'di ka mag-aral?
Tagapagsalin ng subtitle: Vanessa Labrusca