- Iso é unha...? - Si.
- Sabes como...? - Non.
ANTERIORMENTE
Cumpres co teu deber na Acción Nocturna, nesa sala infernal,
atendendo unha liña que nunca soa, e virán cousas mellores.
Para o ascenso, necesitas a miña sinatura e a de Hawkins.
Estás baixo as ordes dos dous. Esqueceuche esa parte.
Teño que declararme en bancarrota.
Despois do cibersecuestro de datos, os clientes liscaron.
Queda o tempo que necesites.
- Que pasa? - Hai alguén fóra.
Chama aí, di "Acción Nocturna".
Acción Nocturna.
- Director adxunto Hawkins. - Ti que fas aquí?
- Farr mándame levar a señorita Larkin. - A onde?
- Para quen traballas? - O FBI.
Veñen por min, non?
As miñas ordes son protexerte coa miña vida.
Meus tíos eran espías?
Eu estou no máis baixo da Casa Branca.
De verdade, non sei nada.
Atopeina!
Dilles o que viches de verdade.
Miña tía dixo que alguén da Casa Branca non é de fiar.
- Queremos que esteas cómoda. - Sente, señorita Larkin.
Temos moito do que falar.
- Cantos empregados? - Agora, 37.
Para finais de ano, 80. No terceiro trimestre do que vén, 200.
- Poden asumir ese crecemento? - Imos con calma.
Aceptamos só un de cada catro clientes.
Como ve o sector da ciberseguridade?
As empresas grandes necesitan protexer información,
pero as máis pequenas e os particulares tamén valoran a privacidade.
Silicon Valley pode ser implacable coas mulleres.
É raro ver directoras executivas fóra do sector da beleza ou do benestar.
Que a fixo crer no éxito onde moitas ven obstáculos?
Perdón.
Chámante.
Pode esperar?
- Quen é? - Lawrence Finster.
- O noso cliente máis grande. Desculpe. - Non hai problema.
- Aquí? - Aí, si.
Señor Finster, son Rose Larkin.
Hai alguén no noso sistema. Deixounos fóra. Caeu todo.
- Desculpe, que pasa? - Os hackers acaban de contactar.
Queren 7,2 millóns en Bitcoin ou expoñen a nosa tecnoloxía patentada na rede.
- Iso afundiríanos. - Ten que haber algún erro. Un momento.
Perdón, desculpa.
- Khadim. - Xa, estou niso. Alguén fozou no código.
- Alguén de nós? - Non ten sentido. Quen ía ser?
Hostia, é Adam. Déixame entrar.
Adam, que fixeches? Mira.
Levamos horas con isto. Díganos a verdade dunha vez.
- Que máis queren de min? - Que axude.
- Cando chamou, dixo que lle vira a cara. - Vin a silueta, non a cara.
- Dixo que lle vira a cara. - Equivoqueime. Estaría en shock.
Díganos altura e constitución.
Branco, negro, hispano?
Nada?
Por favor! Como sabemos que non está implicada?
Jamie, iso é absurdo.
Matan os tíos e a ela nin a rabuñan?
Pare!
Mire, non creo que estea implicada, pero tampouco me está a dicir a verdade.
- Quere atopar o que matou a seus tíos? - Claro que si, pero iso é traballo seu!
O meu é organizar un funeral pola miña única familia.
- Estamos do mesmo lado. - Dígallo ao mamón.
E alguén quere matarme. A ver se fan algo.
- Que foi? - Esconde algo.
- Pasou por algo terrible. - Si, certo.
- Pero esconde algo. - Como o sabe?
Trinta anos de axente federal.
Dime que non o viches.
Igual ti consegues que fale.
- E agora que? - Hai un coche fóra.
Os Servizos Secretos lévante ao Hotel Remborne.
Alí vante escoltar ata que poidas volver á casa.
- Vou a pé. Necesito aire. - Non pode ser.
A menos que pense arrestarme, vai ter que ser.
Escóltoa eu e os axentes poden vir atrás de nós.
Sutherland non ten a formación para tratar cunha testemuña
e logo non hai tempo para arranxos.
Que ti o subestimes non significa que eu tamén.
Levo un ano supervisándoo. Pódese ocupar disto.
Ou temes que faga ben o que ti non deches feito?
- Non lles dixeches o que viches? - Non. Xa sabes por que.
Que plan tes, Rose?
Seguir viva o tempo que poida.
Que é o que non contaches?
Agora non te fías de min?
Si, pero alguén da Casa Branca quéreme morta.
E se oíches mal? E se túa tía se enganaba? Descríbeo.
Se esa xente sabe que recoñecín un dos asasinos, estaría segura?
Se tanto cres nos teus xefes, dilles que mentín.
A ver que pasa.
Só está en xogo a miña vida. Se cadra tamén a túa.
Moi ben, é aquí. A ver...
Lonxe desa terraza.
E, en xeral, intenta que ninguén te vexa, de acordo?
Por favor.
É coma un cárcere?
Que? Non.
Non. Pide o que queiras ao servizo de cuartos.
Tes minibar, dous dos Servizos Secretos no corredor e catro na entrada.
Vai ir todo ben.
Vaia vida.
Sen portátil nin libros para ler. Aquí atrapada.
Pódeslle dar ao billar.
- Vai ser a miña carreira nova? - Xogadora de bóla 9?
Con práctica, quen sabe? Pódelo conseguir.
Oe.
Imos coller eses tipos, confía en min.
Necesitas algo antes de que marche?
Non vas quedar?
- Teño que traballar. - Pero traballas de noite.
Farr quería que axudase con isto.
E xa está? Adeus para sempre?
Non sei. Pode ser.
Os dos Servizos Secretos vante protexer moito mellor ca min.
Ti non o fixeches mal.
Grazas. Ti tampouco.
- Grazas. - De nada.
- Mirade por ela, si? - Por suposto.
- Grazas. - Feito.
LIBROS
Ola. Poden levar estes ao cuarto 610, por favor?
- Agora mesmo. - Grazas.
- Pódenlle dicir que os manda Peter? - De acordo.
Que haberá na bolsa?
Non tes curiosidade?
Non. Antes era curioso,
pero aprendín axiña que certas cousas hai que deixalas estar.
Sobre que tiñas curiosidade?
Sobre cando te coñecería.
- Que? - Veña, dimo.
Por que a xente actúa en contra dos seus propios intereses.
E que concluíches?
Que a xente necesita arriscar a vida para sentir algo...
diferente.
A canto ías?
Rápido.
Quería chegar canto antes.
Reduce amodo, si?
PATRULLA DA ESTRADA ESTATAL DE OHIO
Ei...
Por se acaso.
O carné e os papeis están limpos. Sorrí e acepta a multa, está?
Ía rápido de máis, non, axente?
Grazas.
AXENTE ESPECIAL DO FBI
- Señor, a chave. - Grazas.
- Que tal Rose? - Ben.
- Sacácheslle algo máis? - Nada novo, non.
É o sitio de Hawkins.
Perdón, señor.
Catorce horas desde o asasinato de Emma e Henry Campbell.
A presidenta pregunta que sabemos. Que sabemos?
A investigación continúa.
Non son do puto Washington Post. Déixate de historias.
Os Campbell traballaban para nós en contraintelixencia,
recrutando recursos estranxeiros na casa.
Retiráranse hai uns anos.
Se mandaron chamar á Acción Nocturna, andaban en algo extraoficial.
Fixeron inimigos cando traballaban para o FBI?
- Ninguén capaz disto. - Como o sabes?
Porque así non se xoga entre espías.
Entre espías?
Se cadra alguén cambiou as regras do xogo.
E as cámaras de arredor da casa?
Nada relevante.
Entón, o FBI non ten nada.
Se cadra teñen que intervir os Servizos Secretos.
Se cadra si.
Quietiño no teu terreo, neno. O FBI teno todo controlado.
E ningún sospeitoso.
Quería volver probar coa moza, a ver que esconde.
- Non está traumatizada abondo, señor? - Isto chámase levar unha investigación.
E dá grazas que te deixamos estar cos maiores.
A túa testemuña estrela non estaría viva sen el.
Que máis non estás contando da investigación?
Iso é o que teño que contar.
Para o mundo exterior, eran empresarios asasinados nun roubo a un domicilio.
Pero canto tempo se vai soster?
Cando se desmonte, que pareza que temos idea do que estamos facendo.
Iso é todo.
Peter.
Mande.
Que opinas? De Hawkins.
- Non lle gustou verme no seu sitio. - Comproba o seu traballo.
Pásoche os expedientes dos Campbell destes anos.
- Non estou acreditado. - Consígoche acreditación.
Que quere que busque?
Por que foron por eles. O que nos está ocultando Hawkins.
Mira, Peter,
fuches un bo soldado, cumpriches sempre na Acción Nocturna.
Sei que podes facer máis. Queres facer máis e estouche pedindo máis.
Entramos en terreo pantanoso.
Estás disposto a facer o que sexa para chegar ao fondo?
E manter a Rose a salvo?
Por suposto.
Ben.
Levo 12 meses formándote para algo. Non sabía ben para que.
Agora sabémolo. Era para isto.
Hora de actuar.
Si, señora.
Ola, Liam.
Tes algo da captura que che mandei?
Si. Non sei se axudará moito.
Este é o anel que pillaches onte coa cámara.
- Si. - Atopei este selo.
- Parécese moito. - De que é?
O escudo de armas da casa real de Iugoslavia.
Hai algunha diferenza, así que intúo
que o propietario orixinal do anel é descendente do príncipe herdeiro.
Podemos sacar algo máis? Mirar en museos...
non sei, poxas ou algo así?
A ver, agora es o meu xefe, mozo do teléfono?
Por favor.
Non podo, estou ao tope. De que vai isto?
- Non estás acreditado para sabelo. - Veña, en serio.
En serio?
- Grazas. - De nada.
- Que é? - Pu-erh.
- Té chinés? - Creo que si.
Non me dará sono, non? Vai ser unha noite longa.
Non, debía darlle enerxía. Comprobado.
De acordo, grazas.
Peter, vai todo ben?
Sabía que Hawkins foi o supervisor de Emma e Henry Campbell?
- O que? - Si.
É moi difícil atopalo, pero recoñezo as súas iniciais nunhas autorizacións.
Remóntanse...
anos.
Merda.
- Estás seguro? - Non lle dixo que os coñecía?
Non. Sabía que traballara na contraintelixencia antes do ascenso...
Arre demo.
Merda. Por que non llo dixo?
Que máis estará ocultando?
Aparta os casos que supervisou. Quéroos na mesa pola mañá.
E que quede entre nós por agora.
Si.
Si, diga.
Peter, es ti?
- Rose? - Si.
Non dou durmido e...
acordeime do número.
Espera, acordácheste deste número?
Si, o meu cerebro funciona así.
Esperaba que contestases ti.
Claro, son eu. É tarde. Estás ben?
Non.
Só necesitaba oír unha voz e non teño a ninguén, así que...
Estou... estou aquí.
Sabes algo máis...
do que lles pasou a meus tíos?
Estamos investigando algunha cousa, de acordo?
A ver a onde nos leva. Hai avances, de verdade.
Espera. Non tiñas que deixar a liña libre por se chama outra persoa?
Cres que ía comunicar se chama un axente nocturno en apuros?
Dixérasme que tiñas que deixala libre.
- Porque non me contestabas as preguntas. - Era só para colgarme?
Vaia modais.
Vale, perdoa. Hoxe non che colgo. Prometido.
- Máis che vale. Podo ser moi vingativa. - Non quero comprobalo.
Pódoche preguntar algo?
Si. Si, dálle.
Sabes que vai pasar comigo agora?
Oxalá o soubese, Rose.
Tanto dá o que haxa na bolsa.
É algo polo que vale a pena matar.
Ninguén nos mandou matala.
Non. Pero era máis rápido, máis seguro
e el non nos dixo que non a matásemos.
Ti que cres que hai?
Deixa de torturarte, vale?
Tes razón.
Vou mirar e listo.
Vasme querer igual.
Que hostia é isto?
Contenta?
É unha cámara de bebé.
Con que cable se descarga isto?
A expectativa sempre é mellor que a realidade.
Faime caso.
Vale.
É el.
- Si? - Xa estades de volta?
- Acabamos de chegar. - Teño información sobre o obxectivo.
De acordo. Estamos preparados.
Desta vez, rematade.
É probable que te vise na casa e poida identificarte.
Por se necesitas máis incentivos.
Quen é?
Alguén con especial interese en que saia ben.
E ten razón. A moza é un problema.
Ti dime onde está, si?
Espera.
Xa o teño.
Xa está, todo controlado.
Canto levan traballando para ti?
El, máis de oito anos. Con resultados excelentes.
Meteuna a ela hai un par de anos.
Fan un bo equipo.
Ninguén pediu o reembolso por agora.
Todo isto ponme malo.
Sempre quixeches ser axente do FBI?
Non. A verdade...
é que quería xogar na NBA.
Por que non o fixeches?
Era malísimo na universidade.
Se es malo na universidade, non che deixan pasar a profesional.
Ese xeito de pensar non vale en Silicon Valley.
Se tes un soño, faino realidade,
por moitas regras que teñas que romper.
Que pasou co teu soño?
Non tiñas un negocio ou algo así?
Pois...
voou todo polos aires e...
cando mirei ao meu redor, era a única sen paracaídas.
Era a xefa e...
deixeime traizoar por un amigo.
Saíume ben cara a lección.
Síntoo moito.
Estás aí?
Si...
creo que estou adormecendo.
Iso é bo. Necesitas durmir.
Peter.
Dime, que foi?
Síntome moi soa...
todo o tempo.
Sobre todo agora que non están eles e...
Podes almorzar comigo mañá?
Ao saíres do traballo?
Si, claro.
Algo do servizo de cuartos, porque non me deixan saír.
Xa imaxinaba.
Moi ben. Ás 10:30? Almorzo tardío?
Vale.
- Vémonos. - Adeus.
A última.
Val, tráesme outro té chinés coma o da noite? Deume un bo xute.
Si, señora. E avísoa de que ten un ocupa.
Cóbroche o alugueiro?
Perdoe, íalle poñer iso na mesa, tombeime un pouco aquí e quedei...
Atopaches relacións entre Hawkins e os Campbell?
Ideas de quen os puido matar?
Pois non, pero marqueille todos os casos que supervisou.
Grazas. Vaia durmir de verdade.
Non podo. Voume duchar e ir ver a Rose ao hotel.
- Prometinlle que ía vela. - Contactou contigo?
Si, quéreme ver.
Ben.
Estades conectando. Pode valernos de moito.
- Necesita algo antes de que marche? - Vai.
Avísame se se abre.
Si.
- Desculpe. - Ola.
Onde van os dos Servizos Secretos?
Estaban aí antes.
Rose?
Rose.
Rose?
- Que? - Ei!
- Que pasa? - Temos que saír de aquí.
- Como entraches? - Cortaron a corrente.
O pecho da porta non vai. Temos que marchar. Vamos!
Limpeza!
- Ven. - Vale.
Limpeza!
- Non está. - Recibido. Vémonos na escaleira.
Ven comigo. Vamos! Rose.
Vai!
Por aquí, vamos!
Estás ben?
- Vai! - E os dos Servizos Secretos?
- Mandáronos retirarse. - Que?
- Vai! - Vale.
- Peter! - Si, estou aquí.
Merda!
Chegas tarde outra vez. Que sorpresa.
Por aquí. Vai!
Por aquí.
Non podemos volver.
O plan é este.
Esperamos, entra e dispáraslle no corazón.
Acabáronseme!
O que? As balas?
Si.
- A el acabaríanselle? - Non creo.
E que plan tes?
Xa vexo como baixar, veña.
Unha merda.
Rose. Rose, vai saír ben.
- Dáme a man. - Vale.
Veña.
Ai, Deus!
Estás ben?
Peter?
Tócache.
- Non vou saltar. - Cóllote eu.
- Cóllesme? - Si.
- Toleaches! - Mellor esperas polo teu amigo?
- Como é mellor que salte? - Non sei, pero tes que saltar!
Caio para adiante, para que o peso se distribúa mellor.
Perfecto. Pero salta, veña!
Rose!
Veña.
Están na rúa, en fronte do hotel.
Hai que comprarche roupa. Cruzamos aquí.
Por aquí, veña.
Ola. Necesitan axuda?
Teño unha urxencia coa roupa.
Grazas.
Si.
Que fas? Non lle podes roubar o móbil.
- Non teño móbil para que non nos sigan. - Si.
Pois seguiunos alguén.
Pregunta na Casa Branca quen retirou a seguridade.
Señora, Peter Sutherland na liña dúas.
Farr.
Son Peter. Que pasou coa protección de Rose?
De que falas?
Cando cheguei, os escoltas non estaban, pero si os que buscan a Rose.
Case a matan. E a min.
Todos menos estes dous, fóra da sala.
Xa!
Estás en mans libres comigo, Ben Almora e Nathan Briggs, dos Servizos Secretos.
Repite o que me dixeches.
Retiraron os escoltas do hotel de Rose. Case nos matan. Era o mesmo tipo.
Vímoslle a cara os dous. Que hostia pasou?
- Imposible. - Cambia a definición da palabra.
Ben?
- Nathan? - Compróboo.
Ola.
Necesita axuda?
Estou buscando uns amigos.
Isto é o que sabemos.
Hai 30 minutos, enviouse por Pegasus a orde de retirada dos nosos axentes.
- Como é posible? - Non debía.
Quen pode autorizalo?
A presidenta, eu, Ben e Nathan, o director Willett e...
O director adxunto Jamie Hawkins.
Correcto.
E onde está Hawkins agora?
Ímolo chamar.
Peter, Rose está ben? E ti?
- Estaremos mellor se nos explican isto. - Niso estamos.
No despacho de Hawkins non o dan localizado.
Sospeitoso de carallo.
- Rastréxao, Nathan. - Si, señor.
Peter, onde estás? Mandámosche alguén.
Non.
Ata que teñan isto baixo control, non.
Ocúpome eu de Rose ata que saiban quen está detrás disto.
- Peter, que fas? - O que sexa para protexela, lembra?
Estou en contacto.
- Vou buscar onde pasar desapercibidos. - E seguir esperando a que me maten?
Temos que actuar.
Descubrir o que investigaban meus tíos e a quen ameazaba.
E como se fai iso?
Non teño nin idea, pero sei por onde empezar.
Seguro que queres facer isto?
Non.
Disparáronlle? A ela?
Cantas veces?
Seis.
Aquí xogabamos ás agachadas.
Aquí ensinoume a facer origami.
Xogabamos ao Scrabble.
Agora é o sitio onde alguén a asasinou.
Quero coller eses cabróns.
Eu tamén.
Aínda non cho contei todo.
Como? O que non me contaches?
O que lles oín a meus tíos aquela noite.
Como que?
Estás do meu lado de verdade?
Cantas veces máis me teñen que disparar?
Sabes quen é Gabián?
- Gabián? - Si, falaban dun tal Gabián seguido,
de avisalo ou avisala do que pasa na Casa Branca.
Non che sei. Soa a nome en clave. Podería ser o seu supervisor.
Tamén mencionaron uns expedientes e un enxeñeiro.
Igual os agocharon aquí.
O FBI e a policía do estado rexistraron todo.
Se había algo útil, como expedientes, téñenos eles.
Ei!
Rose, respira, si? Que máis dixeron?
Tes moi boa memoria.
Se memorizaches o número da Acción Nocturna. E víralo unha vez.
Que máis dixeron?
Que o país estaba en perigo.
E dixeron por que?
Non, pero miña tía dixo que hai alguén na Casa Branca que non é de fiar.
Que só faltan sete días para que pase.
- O que? - Non o sei.
Pero parecía asustada.
Vale. Dixeron algo máis?
Meu tío dixo algo da memoria do bosque.
- A memoria do bosque? Que é iso? - Non sei.
A ver, que dixo exactamente?
"Aínda temos unha memoria no bosque."
"Unha" memoria?
Pode ser un...? Un disco de memoria?
- Un disco duro. - En que bosque? Onde? De que fala?
Sei onde é.
Imos no coche deles.
Colle algo de roupa antes de saír.
- Si. - E uns zapatos, non?
Si. Arriba.
- Rose, conduzo eu. As chaves. - Só porque conduce o home?
Porque conduce quen ten formación en manobras evasivas e contravixilancia.
Argumento válido.
E hai que pillar un móbil prepago de camiño.
- E balas, non? - Si, e balas tamén.
Ola.
Un par de quilómetros e á dereita.
Vasme dicir a onde imos?
Ao bosque.
Ron, o irmán de meu tío, construíu unha cabana hai 30 anos.
Deixou de ir ao mudarse ao Xapón.
Meus tíos ían para alí cando querían escapar do mundo.
Cando querían un pouco de paz.
Non tes que facer todo isto.
Intentar descubrir que pasou.
Ese é o traballo do FBI.
Só temos que manterte a salvo mentres o facemos.
O que pasou no hotel non vai volver pasar.
Prométocho.
Viñas moito?
Bastante.
Parece que a limparon hai pouco.
Si. Á tía Emma gustáballe a limpeza.
Non hai moitos sitios onde buscar.
Xa.
Oe.
Ven, non pasa nada.
Non pasa nada. Ven.
Oe.
Temos que ter paciencia.
Si?
Paciencia.
Non me gusta perder.
Eles teñen que gañar sempre.
Nós, só unha vez.
Xa me gustaría pensar coma ti.
Non...
Non che gustaría.
Quérote con todo o meu ser.
Eu tamén te quero.
Intenta foderme.
Para. Non vai. Xa sabes que non vai.
Coa man.
Faimo coa man, como me gusta.
Ai, Deus!
Hostia.
Si?
Cambio de plans.
Tedes que actuar.
Cando?
Xa.
Estades ocupados?
De acordo.
Si.
Que?
Temos que marchar.
Se cadra agochárono fóra.
E por onde empezamos a buscar?
Polo soportal.
Hostia, non pode ser.
Rose, ven!
Mira.
A ver...
A que andaban meus tíos?
[ENCRIPTADO]
Que?
O disco ten seguridade adicional.
Non será problema. Necesito as miñas ferramentas.
FORMATADO RÁPIDO
Hostia, non...
Que? Que pasa?
Está protexido.
Pois hackéao. Non te dedicas á ciberseguridade?
Isto non é seguridade de segundo nin de terceiro nivel.
Miña tía finxía que nin entendía o módem,
pero esta seguridade é do nivel da intelixencia nacional.
2781 [ENCRIPTADO]
Está bloqueado.
E non podes ver nada?
Hai unha carpeta cun nome, pero non abre.
2781 [ENCRIPTADO]
Non pode ser.
- Que? - Hostia, non.
2781 é o número do metro no que ía eu.
O do atentado, Rose.
Que facían teus tíos investigando iso?
Non o vou saber ata que o abra, pero non podo sen o hardware.
Ei, a quen chamas?
- Diane Farr pódeche conseguir o hardware. - Para aí.
Non sabemos quen é de fiar na Casa Branca. E se o rastrexa e manda alguén?
Non pode rastrexalo se chamo á Acción Nocturna.
Farr.
Acción Nocturna. Teño aquí a Sutherland.
Pásamo.
- Onde estás? E Rose? - A salvo.
Saben quen retirou os escoltas?
Hawkins desconvocou os Servizos Secretos.
Está segura?
A orde saíu dun ordenador do seu despacho.
Confesou?
Non. Os seus cómplices aseguráronse de que non nos contase nada.
Atopouno un gandeiro nun campo de Maryland.
Asasinado.
Alguén matou o director adxunto do FBI?
Seis disparos polas costas.
Seis?
Non é seguro que esteades por aí. Que estás facendo?
Atopamos un disco duro.
Os tíos de Rose tíñano agochado.
Non podemos entrar, está encriptado. Parece relacionado co atentado do metro.
Peter, ven para acá xa. Trae a Rose e vide para acá.
Se Hawkins estaba detrás, os cómplices matarán a quen consideren unha ameaza
e agora ti e Rose sodes unha ameaza.
Peter, é unha orde.
Ven para acá xa e trae a Rose e o disco duro contigo.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández