Pociąg 2781 wjeżdża na peron A.
Opowiedz mi o tym.
Jest. Poczekaj, skarbie.
- Dobra, chodź. - Tylne wyjście: Judiciary Square.
Prosimy o przechodzenie do środka wagonu.
- Proszę sobie usiąść. - Nie trzeba.
Lekarz zalecił mi jeden dobry uczynek dziennie.
Proszę.
- Wezmę tę torbę. - Dziękuję.
Ktoś dobrze pana wychował.
Następny przystanek: Gallery Place.
Uwaga, drzwi zostaną zamknięte.
Kurde. Kiedy będzie następny?
Pewnie niedługo.
- Czy to...? - Tak.
- Wie pan, jak...? - Nie.
AWARYJNE
FBI. Proszę o opuszczenie pociągu i spokojne przejście do tunelu.
Tu jest bomba!
Spokojnie!
Mamo!
Jesteś cała? Zabiorę cię stąd.
Idziemy.
Szybko!
Dalej!
Penny?
Penny.
Jestem przy tobie.
Jestem tutaj.
- Pewnie wstrząśnienie. Ratownik zerknie. - Ile osób zginęło?
Tylko jedna. Mogło być gorzej.
Proszę tu zostać.
NIE PRZECHODZIĆ
To on.
To zamachowiec!
O w mordę!
Napoje gotowe. W razie czego ogarnę jedzenie.
- Ze stresu i tak niczego nie zjem. - To twój pierwszy TED Talk?
- Rok temu nie mogłam dostać biletów. - A teraz jesteś prelegentem na fali.
Jeszcze nie na fali.
- Przypnę ci mikrofon. - Dobrze.
„W cyberbezpieczeństwie dobro i zło przenikają się.
Na początku kariery kusiły mnie nielegalne włamy.
Ale zrozumiałam, że lepszym wyzwaniem
była ochrona naszej prywatności i danych osobowych”.
Gotowe.
- Dzięki. - Prompter gotowy.
- Damy znać pięć minut wcześniej. - W porządku. I dziękuję.
Powodzenia.
Spójrz, co tu mam.
Kapitał na start?
Możesz podpisywać.
- Dasz wiarę? - Owszem.
- Harowałaś na to. - Jak my wszyscy.
NOCNY AGENT
GODZINA 17.00
ROK PÓŹNIEJ
- Dzięki. - Jasne.
- Wzywała mnie pani? - Tak. Wejdź. Coś ci pokażę.
Kiedy przyznasz się do zeszłorocznego zamachu w metrze?
- Fajnie, że mama wypuściła cię z piwnicy. - Mamy na to dowody.
- Nie, nie macie. - Elliot Rome mnie...
Poczekaj.
I teraz.
- Mój tata kochał Stany. - Był zdrajcą.
- Myślisz, że zabił się... - To był wypadek.
Nie oskarżono go o nic. Nie wspominaj o nim.
- To było samobójstwo. - Spierdalaj.
- Wicedyrektor Hawkins to widział? - Od niego to mam.
Super. Zawsze uda mi się go wkurzyć. Ale starałem się zachować spokój.
Aż Elliot Rome zagadał o twoim ojcu?
Rome Tome to trolle propagujące teorie spiskowe.
Nie wystarczy, że ja ci wierzę?
Że prezydent ma cię za bohatera, a nie agenta tajnego układu?
Wystarczy, że zapamiętasz dwa słowa.
„Bez komentarza”.
A teraz powiedz to na głos.
Bez komentarza.
I dzięki tym dwóm słowom Elliot Rome zacznie szukać tematu gdzie indziej.
- Rozumiem. - Jak się umówiliśmy?
Popracujesz w Nocnej Akcji,
obsługując telefon, który nie zadzwoni,
a potem twoja kariera ruszy.
Ale oprócz mnie twój awans musi zatwierdzić także Hawkins.
I to nagranie ma go przekonać?
- Niezbyt. - No dobra.
Wybieram się na spotkanie think tanku. Zjazd dziadów w Maryland.
Pomódl się za mnie.
Nanieś poprawki na dokumenty i zostaw je u mnie.
Tak jest.
I bardzo doceniam wszystko, co pani dla mnie zrobiła.
Bez komentarza.
Peter.
Pani prezydent pytała o ciebie. Prosiła, byś wpadł jutro wcześniej.
- To samo zadanie? - Tak, będzie grać w kosza.
I pytała, dlaczego marnujesz się w FBI zamiast robić dla mnie w Secret Service.
Nie chcę oberwać dla kogoś, kto tylko zdobył więcej głosów.
Sutherland.
Do jutra, panie agencie.
Czekam na raport o przestępczości.
Diane Farr zleciła mi analizę danych na temat terroryzmu wewnętrznego.
- Ten raport jest poufny. - Widać uznała, że warto mi zaufać.
Jakie stanowisko w FBI zajmuje obecnie Diane Farr?
- Żadne. - Właśnie.
Jest szefem personelu Białego Domu.
Dlaczego więc agent FBI wykonuje rozkazy babki z Białego Domu?
- Opisała to wszystko rok temu. - Ale odpowiadasz też przede mną.
I chyba o tym zapomniałeś.
To już mój piąty prezydent.
Zastanów się, z kim lepiej być w komitywie.
Tak jest.
I czekam na mój raport do końca tygodnia.
ŚCIŚLE TAJNE
AKTUALNE ZAGROŻENIA
Ciociu Emmo!
Cześć.
- Jak było w Rzymie? - Tłoczno.
Wrzuciłam monetę do tamtej fontanny.
Wujku Henry. Jak tam konferencja?
Nie było darmowego alkoholu. Skandal.
- Przed PowerPointem było lepiej. - Wezmę to.
- Wysprzątałam dom. - Nie musiałaś.
- Będę dobrym gościem. - Nie jesteś gościem.
Tylko rodziną. Prawnicy twierdzą, że jesteśmy zobowiązani cię znosić.
A jak długo jeszcze wytrzymacie?
O co chodzi? O twój start-up?
- Jak źle jest? - Zarząd mnie zwolnił.
Skarbie.
Tak mi przykro.
- Pogadamy o tym przy kolacji? - Tak. Zrobiłam lasagne.
Na nic mi ten kardiolog.
Muszę osobiście złożyć wniosek o upadłość.
Po akcji z włamem i ransomware straciłam klientów i sponsorów.
To straszne, Rose.
Nie da się uratować firmy?
Da, ale beze mnie.
Zainwestowałam w nią wszystko.
Zostań, jak długo chcesz.
Nie mam żadnej kasy.
Na tym polega bycie bankrutem.
- Za bankructwo. - Tak jest.
To powinno być wszystko.
- Czyli wszystko ustalone? - Nie wiem.
- Nie możemy uciec? - Nie z Rose na górze.
No to walczmy.
- Ilu wyślą? - Co najmniej dwóch.
Myślą, że uda im się nas zaskoczyć? Zaskoczmy ich.
Nie po raz pierwszy odwrócilibyśmy sytuację.
Wytrzymajmy teraz, a potem dokończymy sprawę.
- Spalimy dokumenty i co dalej? - Co z telefonem?
- Nic z tego. - Stacjonarny padł. Nie ma zasięgu.
Rybołów musi wiedzieć, jeśli chcą nas dorwać.
- Będzie następny. - Za tydzień znów spróbują.
A co z inżynierem?
- I plikami? - To znaczy?
- Jak ostrzec ludzi? - O zagrożeniu?
- Że nikomu w Białym Domu nie wolno ufać. - Nie wiem. Spalmy wszystko, co tu mamy.
- A dalej? - Zapas w lesie.
- A jak ostrzec Rybołowa? - Nie wiem.
- Mam zniszczyć wszystko tutaj? - Tak.
Rose. Skarbie.
Co jest? Dlaczego masz broń?
Dlaczego nie ma zasięgu i prądu? Co chcecie spalić?
Rose, posłuchaj mnie.
Wiem, że to niesprawiedliwe. Nie mogę ci teraz wszystkiego powiedzieć.
- Ktoś jest na zewnątrz. - Co?
Rozumiesz? Dlatego słuchaj, co mówię.
Musimy zadbać o twoje bezpieczeństwo.
Kto tam jest?
Musimy tu coś dokończyć.
Weź go i biegnij do Feinera.
Zadzwoń pod ten numer i wypowiedz te słowa.
Co to w ogóle znaczy?
- Nie panikuj. - Wyjdź tyłem.
Nie, od góry. Mogą już tam być.
Zadzwoń i powiedz: „Nocna Akcja”, a potem resztę dokładnie w tej kolejności.
- Poproś o pomoc. - Nie rozumiem.
Nie musisz. Po prostu już idź.
Natychmiast.
- A wy? - Damy radę.
- Idź. - Natychmiast.
- Dobrze. - Idź!
Poradzi sobie.
Tak?
Nocna Akcja.
- Miałam to powiedzieć. - Proszę o kod.
Długopis. Zegar. Drzwi. Ogień.
NOCNY AGENT
- Jest pan tam? - Grzechotnik czy Gazela?
Co? Nie rozumiem.
Na jakiej ulicy mieszkała Elaine?
Nie znam żadnej Elaine. Do kogo się dodzwoniłam?
Proszę nie zajmować linii. To pomyłka.
Nie, proszę!
Coś grozi mojej cioci i wujkowi. Emma i Henry Campbellowie.
Miałam zadzwonić!
Dobrze, słucham.
Ktoś się do nich włamał. I teraz chyba ścigają też mnie.
- Ilu jest napastników? - Chyba dwóch.
Widziałam twarz jednego z nich.
Gdzie to jest? Poproszę adres.
- Wildwin Lane 54, Stone Ridge. - Jest pani teraz z ciocią i wujkiem?
Nie, zostali w swoim domu.
Jestem u Feinera, ich sąsiada.
Proszę wysłać policję na Wildwood Lane 54 w Stone Ridge.
Zagrożeni współpracownicy. Dwóch napastników.
Wyślijcie też kogoś do sąsiada. Nazwisko: Feiner.
- Z kim pan rozmawia? - Wysyłam pomoc w oba miejsca.
Dajcie znać Farr i Hawkinsowi. Mamy Nocną Akcję. Grzechotnik i Gazela.
Co tu się dzieje?
Wszytko będzie dobrze.
- Jak masz na imię? - Rose.
Jestem Peter.
Pomogę ci.
Zbliża się.
Co mam robić?
- W jakim jesteś pokoju? - W kuchni.
- Jest tam piwnica? - Nie wiem.
- Ale są schody. - To idź na górę.
- Co teraz? - Jest tam łazienka?
Tak.
Zamykana od środka?
- Tak. - Posłuchaj uważnie.
Zatrzaśnij drzwi, ale nie wchodź tam.
Dobrze.
- Co teraz? - Idź po cichu do najdalszej sypialni.
Schowaj się w szafie.
- Jesteś już tam? - Chwila.
Jesteś tam?
Jestem już w szafie.
Dobrze. Policja już jedzie.
On już tu jest.
Rose?
Słyszysz coś?
Nie.
Chwila.
Próbuje wejść do łazienki.
To dobrze.
To dobrze, bo szuka cię w złym miejscu.
Bądź cicho i nie ruszaj się.
Zbliża się.
Policja jest już w drodze.
Nie zdążą.
Gdzie jest teraz?
Jeśli jest w pokoju i nie możesz mówić, wciśnij zero na telefonie.
Dobra, posłuchaj.
Jeśli cię znajdzie, musisz walczyć.
Rozumiesz?
Walcz z całych sił.
Walcz z całych sił do czasu pojawienia się policji.
Rose?
- Jesteś już bezpieczna. - Kto to?
Policja?
- Tak. - Rose?
Tak?
Jestem z ciebie dumny. Świetnie się spisałaś.
Już dobrze. Możesz wyjść. Nikogo tu nie ma.
Chodźmy.
Dziękuję.
SZERYF
- Agent Sutherland. - Tu Farr. Dostałam info.
- Podwójna Nocna Akcja? - Tak. Grzechotnik i Gazela.
Jakaś kobieta zgłosiła zagrożenie dla Emmy i Henry’ego Campbellów.
Mamy świadka?
Rose. Emma i Henry to jej wujostwo. Było dwóch napastników. Widziała jednego.
Policja już ją zabrała.
Musimy wziąć ją do nas, by ustalić, co widziała.
Hawkins już tam jedzie.
Hawkins? Nie, zróbmy to dobrze.
Ogarnę zastępstwo przy telefonie, ale teraz jesteś mi potrzebny.
Zabierz dokądś tę całą Rose.
Nie mów nikomu dokąd, dopóki nie ogarniemy rano przesłuchania.
O nic nie pytaj i niczego jej nie mów, jasne?
Tak.
Jeśli zadzwoniła na ten numer, to jest to ważniejsze, niż sądzisz.
- W pełni ci ufam. - Tak jest.
Pani Larkin?
Jestem Jamie Hawkins, wicedyrektor FBI.
A ciocia i wujek?
Przykro mi, ale już nie żyli, gdy się zjawiliśmy.
Nie...
Wszyscy ich kochali.
Czy ktoś powie mi, co tak naprawdę się tu dzieje?
Sami staramy się to rozwikłać. Przybyłem prosto z Białego Domu.
Pracuje pan w Białym Domu?
Tak.
Może porozmawiamy, by ustalić, co mogło się tu wydarzyć?
Panie wicedyrektorze.
Co tu robisz?
Diane Farr wysłała mnie po panią Larkin.
Peter?
- Rose. - Dokąd masz ją zabrać?
Ustaliliśmy, że Farr nie decyduje sama.
Co ona planuje?
Nie wiem, ale powiedziała, że przesłała prezydenckie upoważnienie.
Powinien już je pan dostać.
Cześć.
Posłuchaj.
Załatwimy ci nowe ubrania.
Wygląda na to, że dokonałeś wyboru.
Zabiorę cię z dala od tego wszystkiego.
Chodź ze mną.
Gdzie pracujesz?
W FBI.
Dokąd mnie zabierasz?
Najpierw do mojego mieszkania. Muszę coś stamtąd zabrać.
Ciocia i wujek zawsze twierdzili, że zajmowali się przejmowaniem firm.
Konferencje w Londynie, kongresy w Vegas. Wygląda na to, że była to ściema.
Kim naprawdę byli?
Nie wiem. Dziś pierwszy raz o nich usłyszałem.
Przecież odebrałeś ten telefon. Musisz coś wiedzieć.
Dlaczego ich zabito?
Nawet gdybym wiedział, a nie wiem,
to mam ci niczego nie mówić ani o nic cię nie pytać.
Świetnie.
To co stanie się teraz?
- Jutro cię przepytają. Daj telefon. - Kto?
Diane Farr, szef personelu Białego Domu.
Wicedyrektor FBI Jamie Hawkins, którego poznałaś.
Może też Ben Almora z Secret Service.
- Daj mi telefon. - Nie.
Muszę ustalić, czy jesteśmy śledzeni. Po prostu mi go daj.
Dziękuję. Ostatnie drzwi po prawej. Weź sobie ciuchy na parę dni.
Masz dwie minuty.
ZBUNTOWANY AGENT GINIE PRZED PROCESEM AGENT KONTRWYWIADU ODPIERA ZARZUTY
ZHAŃBIONY AGENT GINIE W WYPADKU SAMOCHODOWYM
MÓJ NAJLEPSZY PRZYJACIEL I ZDRAJCA
Ciuchy pasują?
Chyba tak.
To dobrze.
Trzymaj.
BIAŁY DOM
- Mówiłeś, że jesteś agentem FBI. - Bo jestem.
- I pracujesz w Białym Domu? - W pokoju bez okien pod nim.
Wolę być bezpieczna na policji.
Nie wiemy, gdzie jest bezpiecznie. Ani kto stoi za tym atakiem.
Nie mam czasu na zdobycie twojego zaufania.
Ale rozkazano mi chronić cię za wszelką cenę i to zamierzam robić.
Nie znam cię.
Poznasz mnie później. Musimy przetrwać noc.
Widzisz coś?
Nie.
Na razie nie. Chodź.
Gotowa?
Tak.
Pół kroku za mną.
Idź między mną a budynkiem.
Jasne?
Potrzymaj.
Kim jesteście i czemu ona?
Nie wiem, kim jest. Naprawdę!
- Chodziło nam o ciebie. - Co?
- O czym ty gadasz? - Wiesz, co to za dupek?
Próbował wysadzić metro.
To taki sam zdrajca jak jego ojciec.
- To bzdury. - Wszystko jest na Rome Tome.
Jaki mieliście plan?
Skopać ci tyłek.
I jak wam idzie?
Dawajcie portfele.
Dalej, kurwa!
Nie okradamy ich. Chodzi o prawka.
- No tak. - Weź je i oddaj im portfele.
Glen i Kurt.
No to słuchajcie.
Ja je sobie zatrzymam, a wy zaczekacie tu na agentów.
Później je odzyskacie.
Jeśli się zmyjecie, nasz oddział SWAT odnajdzie was i dorzuci więcej zarzutów.
- Zrozumiano? - Tak.
Chodź.
Farr.
- To ja. - Jestem w Białym Domu. Masz świadka?
Tak. Jest cała.
Ale pod moim domem pojawiło się paru dupków z Internetu.
Glen i Kurt Fensig. Chyba bracia.
Z Rome Tome.
Czekają pod moim mieszkaniem. Zgarnijmy ich na przesłuchanie.
I opatrzmy.
Dobra. Załatwię obserwację na noc, żeby nie było więcej problemów.
Peter, chroń ją.
Tak jest.
Widzimy się rano.
Dlaczego oskarżyli cię o zamach na metro?
Bo tam wtedy byłem.
Nie brałem udziału w zamachu, tylko mu zapobiegłem.
Nie jestem zdrajcą. Mój ojciec też nim nie był.
- Tamte artykuły... - Oskarżono go bez żadnych dowodów.
Zginął w wypadku samochodowym, zanim mógł wygrać w sądzie.
Ciocia Emma...
zrobiła dla mnie więcej niż ktokolwiek.
Dlaczego akurat ty?
To znaczy?
Dlaczego ty odebrałeś ten telefon?
To moja praca.
Odbieranie próśb o pomoc w piwnicy Białego Domu?
Przez większość nocy...
analizuję raporty.
Odbierasz wiele takich telefonów?
Odebrałem go tylko raz.
I była to pomyłka.
Wszystko wydaje się pomylone.
Co jest?
Głowa nisko.
I nie wychylaj się.
Pierwszy w ulubionych.
- Tak? - Nocna Akcja.
- Poproszę kod. - Pies. Płyta. Trawa. Pień.
- Peter Sutherland ze świadkiem. - Gdzie jesteś?
W służbowym aucie. Śledzą nas.
Spójrz na mnie!
To tylko szkło.
Rose, chwyć za kierownicę!
Peter!
To on był u cioci.
Trzymaj się, Rose!
Spróbuj zobaczyć blachy!
- Nie widzę. - Kurwa!
- Co to za miejsce? - Z Airbnb. Wynajęte z konta znajomego.
No dobra.
- Nikt nas tu nie znajdzie, tak? - Taki jest plan.
Wybacz.
Dobę temu sądziłam, że moje życie się skończyło.
Teraz chciałabym do niego wrócić.
Chciałabym cofnąć czas.
Ja też.
Pasują.
Do kogo należą?
Do Zoe. Mojej byłej narzeczonej.
I zatrzymałeś jej ciuchy? Po zakopaniu jej w lesie?
Chciała parę razy postąpić tak ze mną, ale jest w Teksasie, a wyjechała nagle.
- Przykro mi. - Niepotrzebnie.
Jest teraz szczęśliwsza.
Powinnaś spróbować zasnąć.
- Jest tylko jedna sypialnia. - Dla ciebie. Ja pracuję nocami.
Chcą mnie dopaść, tak?
Może sądzą, że coś widziałaś.
Albo o czymś wiesz.
Wspomniałaś, że widziałaś jednego z nich.
Z daleka.
Ale poznałaś go w aucie?
Cokolwiek widziałaś albo wiesz,
powiedz o tym jutro na rozmowie, bo ci ludzie chcą ci pomóc.
Najpierw powiedz, co ty wiesz.
Nie mogę. Otrzymałem rozkazy.
Jebać je.
Najpierw moja ciocia i wujek, a teraz ja.
Mam minimalne uprawnienia w Białym Domu.
- O niczym nie wiem. - Czym jest Nocna Akcja?
Programem kontrwywiadu.
Odbieram wezwania od nocnych agentów i przekazuję je dalej.
„Nocnych agentów”? Moja ciocia i wujek byli...
Gdyby mieli normalną pracę, nie mieliby tego numeru.
Ani kodów.
Chcesz powiedzieć, że byli szpiegami?
Długo? I nad czym pracowali?
Nie wiem.
Naprawdę nie wiem.
Spróbuj zasnąć.
Jesteś bezpieczna.
RAPORT Z AKCJI
Farr.
- To ja. Ktoś jest u mnie. - Co? Skąd wiesz?
Mam swój system.
Mogli namierzyć któryś z naszych telefonów.
- Nasi są na zewnątrz? - Dzwonię.
- To chyba oni próbowali nas zabić. - Dałam znać naszym.
Pusto. Nikogo tu nie ma.
Słyszałeś?
Tak.
Dzięki.
Cholera.
- To tutaj? - Tak, wolała coś na uboczu.
Dasz radę?
Tak.
- Nie podziękowałam ci za... - Nie musisz.
To ona. Chodź.
- Dzięki Bogu, że żyjecie. - To Rose.
Diane Farr, szef personelu Białego Domu.
Możesz liczyć na naszą ochronę i pomoc.
No to chodźmy.
Peter może wejść?
Jeśli tak wolisz.
- Nie musisz iść spać? - Nie.
Tutaj.
- Mogę skorzystać z łazienki? - Jasne.
Korytarzem i po prawej. Nie śpiesz się.
Tamci bracia czekali na agentów?
Tak. Raczej nie będą już sprawiać ci problemów.
A gość w moim mieszkaniu? Zidentyfikowano pierścień?
Pracujemy nad tym.
Odeślijmy go. Nie masz do tego uprawnień.
Poprosiła o to.
Zaczekaj w drugim pokoju.
W porządku.
W razie czego będę tuż obok.
Nie wchodzisz ze mną?
Nie mam uprawnień.
Opowiedz im wszystko.
Możesz im zaufać.
Nie mogę.
Ciocia mówiła, by nie ufać komuś z Białego Domu.
Chyba wiedzieli o jakimś krecie.
- O kim mowa? - Nie wiem.
Ale wierzę, że to nie ty.
Komuś muszę zaufać, prawda?
Nie powiem im prawdy, jeśli mogę przez to zginąć.
Chcemy, żebyś czuła się komfortowo.
Proszę usiąść.
Mamy sporo do omówienia.
Słuchacie Mid-West Farm Report z Pam Jahnke.
Dziękuję i witam w ten czwartkowy dzień. Tu Stephanie Hoff z Mid-West Farm Report.
Mamy trzeci i ostatni dzień WPS Farm Show na terenie EAA w Oshkosh.
Bramy są otwarte od 9.00 do 15.00.
Zaraz zjawi się nasze meteorolog Stu Muck, który powie, jakiej pogody się spodziewać.
Cześć!
Dzień dobry i przepraszam. Nie chcieliśmy przeszkadzać.
- Mogę w czymś pomóc? - Chciałam pokazać mężowi pani dom.
Wychowałam się tutaj.
- Naprawdę? - Rzadko wracam do Racine.
Dale jest tu pierwszy raz, więc chciałam ich oprowadzić.
Cóż to za maluszek?
To Elizabeth. Nasze pierwsze dziecko.
- Mogę się przywitać? - Pewnie.
Cześć.
Tak.
Cóż za uśmiech.
Jest przepiękna.
Nie jesteśmy obiektywni, ale racja.
Tęsknię za dziećmi w tym wieku. Obaj moi synowie są w liceum.
No cóż, nie chcieliśmy przeszkadzać. Po prostu zaatakowała mnie nostalgia.
Chce pani wejść?
I pokazać im swój pokój?
To nie problem?
Skądże. Zapraszam.
To niesamowite, że znów tu jestem po tylu latach.
Wtedy dom wydawał się o wiele większy, ale teraz już tak nie jest.
- Jak długo tu pani mieszkała? - Do 13. roku życia.
Potem tata dostał pracę w Cleveland.
Co was tu sprowadza?
Moja babcia.
Coś się jej stało?
Niestety tak.
Chciałam, by poznała prawnuczkę, zanim...
Chyba pora na zmianę pieluchy.
Łazienka jest tam.
- Tak. - Dzięki.
To miejsce przywołuje wiele wspomnień.
Ukryłam się na tym tarasie w 11. urodziny.
Byłam zabujana w Billym Edgarsie.
Pragnęłam tylko tego, by się pojawił w tej swojej koszulce ze wcięciem.
Ale gdy nie wpadł, byłam zrozpaczona.
Mój brat śmiał się ze mnie. Wygadał wszystkim, że kocham Billy’ego.
Wtedy po raz pierwszy złamano mi serce.
Nie rozumiem.
- Bywał okrutny. - Nie w tym rzecz.
Zbudowałam ten taras z Frankiem pięć lat temu.
To przyśpieszy sprawę.
Znalazłem!
NUMER NIEZNANY: JUŻ.
ŚWIETNIE. WRACAJCIE DO STOLICY I DOKOŃCZCIE SPRAWĘ.
RUSZAMY.
Policja poszukuje dziesięciomiesięcznego dziecka,
które porwano godzinę temu z parkingu przy Regency Mall.
Rachel Treadwell zna szczegóły. Rachel?
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MATTHEW QUIRKA
Napisy: Krzysiek Igielski