1
00:00:06,333 --> 00:00:09,541
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:01:03,791 --> 00:01:05,291
‎- มีอะไรหรือเปล่าคะ
‎- คุณบัลลาร์ด

3
00:01:05,958 --> 00:01:07,958
‎คุณคือเรจิน่า บัลลาร์ดใช่ไหมคะ

4
00:01:08,833 --> 00:01:09,791
‎คุณล่ะเป็นใคร

5
00:01:10,583 --> 00:01:12,125
‎คุณเองสินะคะ

6
00:01:12,208 --> 00:01:13,750
‎คุณใช่อะเซโซหรือเปล่า

7
00:01:32,125 --> 00:01:33,208
‎หาฉันเจอได้ยังไง

8
00:01:33,916 --> 00:01:36,166
‎มันไม่ง่ายเลยค่ะ

9
00:01:37,125 --> 00:01:39,250
‎แต่มีเบาะแสอยู่ในบันทึกของลูกสาวคุณ

10
00:01:39,333 --> 00:01:41,708
‎ฉันทำให้คนที่นั่นเชื่อได้น่ะค่ะ

11
00:01:41,791 --> 00:01:44,625
‎คนที่สถาบันคิดว่า
‎ฉันเป็นพยาบาลที่สถานดูแลผู้ป่วย

12
00:01:44,708 --> 00:01:46,875
‎เขาให้ที่อยู่มาสองสามแห่ง

13
00:01:48,125 --> 00:01:49,625
‎ฉันลองมาที่นี่เป็นแห่งที่สาม

14
00:01:51,083 --> 00:01:51,916
‎ขอดูได้ไหม

15
00:01:55,500 --> 00:01:57,416
‎ของลูกสาวคุณใช่ไหมคะ

16
00:01:58,208 --> 00:01:59,041
‎ใช่แล้ว

17
00:02:00,416 --> 00:02:01,541
‎อะธีน่าอยู่ไหนคะ

18
00:02:01,625 --> 00:02:03,541
‎- ฉันพยายามตามหาเธอ แต่…
‎- เราไม่คุยกันแล้ว

19
00:02:06,166 --> 00:02:08,000
‎เป็นเกียรติมากที่ได้พบคุณค่ะ

20
00:02:09,000 --> 00:02:12,083
‎ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้ไหม
‎แต่บ้านเก่าคุณเป็นสถานดูแลผู้ป่วยไปแล้ว

21
00:02:13,166 --> 00:02:15,083
‎ฉันเป็นคนไข้ที่นั่น แล้วก็เจอนี่เข้า

22
00:02:15,875 --> 00:02:17,625
‎ฉันเจอห้องลับใต้ดินด้วยนะ

23
00:02:18,333 --> 00:02:19,416
‎ห้องใต้ดินของคุณ

24
00:02:20,125 --> 00:02:21,541
‎บ้านหลังนั้นพิเศษมาก

25
00:02:22,375 --> 00:02:23,333
‎ใช่แล้ว

26
00:02:25,583 --> 00:02:27,208
‎ฉันเกือบทำสำเร็จแล้วเชียว

27
00:02:28,208 --> 00:02:30,708
‎หัวใจฉันบริสุทธิ์ เครื่องบูชาที่มี…

28
00:02:31,916 --> 00:02:32,791
‎ก็ถูกต้อง

29
00:02:35,166 --> 00:02:38,666
‎สุดท้ายฉันกลับถูกลูกสาวตัวเองทำพังไม่เป็นท่า

30
00:02:40,833 --> 00:02:42,791
‎สิ่งที่พวกเขาทำกับคุณเลวร้ายมากค่ะ

31
00:02:44,541 --> 00:02:47,958
‎ฉันรู้ว่าสถาบันพวกนั้นเป็นยังไง

32
00:02:48,041 --> 00:02:49,708
‎คุณต้องทนผ่านอะไรมาบ้าง

33
00:02:52,458 --> 00:02:54,625
‎ฉันแปลกใจนะที่เธออยากเจอฉัน

34
00:02:56,083 --> 00:02:57,166
‎ฉันมันคนนอกคอก

35
00:02:58,083 --> 00:03:00,166
‎ไม่เคยได้ยินเหรอ ผู้หญิงบ้าน่ะ

36
00:03:00,750 --> 00:03:03,958
‎ตอนปล่อยฉันออกมา พวกเขาก็บอกว่าฉันหายแล้ว

37
00:03:04,916 --> 00:03:06,416
‎เธอคิดว่ายังไง

38
00:03:06,500 --> 00:03:08,000
‎คิดว่าฉันหายแล้วไหมล่ะ

39
00:03:08,083 --> 00:03:11,916
‎ฉันว่าแนวคิดเรื่องความเจ็บป่วย
‎และสุขภาพดีของพวกเขาล้าหลัง

40
00:03:12,791 --> 00:03:14,000
‎ฉันคิดว่าคุณรู้เรื่องนั้น

41
00:03:14,750 --> 00:03:15,958
‎ดีกว่าใครๆ

42
00:03:19,666 --> 00:03:20,583
‎ฉันป่วยค่ะ

43
00:03:22,166 --> 00:03:23,208
‎ป่วยหนักมาก

44
00:03:24,583 --> 00:03:25,625
‎แต่ฉันอยากอยู่ต่อ

45
00:03:27,875 --> 00:03:29,375
‎ฉันว่าคุณคงรู้ว่าต้องทำยังไง

46
00:03:32,625 --> 00:03:33,500
‎รู้ไหม

47
00:03:34,958 --> 00:03:38,250
‎สำนักพีทาโกเรียนมีวิธีการสอนสองแบบ

48
00:03:39,250 --> 00:03:43,166
‎ทั้งสอนจากตำราและจากประสบการณ์
‎ซึ่งสำคัญเท่ากัน

49
00:03:44,708 --> 00:03:48,000
‎ฉันอยากให้ลูกสาวมาเป็นศิษย์สานต่องานฉัน

50
00:03:48,083 --> 00:03:51,250
‎แต่แกกลับถลำลึกเกินไปจนถูกล้างสมอง

51
00:03:52,791 --> 00:03:54,000
‎แต่เธอน่ะ

52
00:03:54,875 --> 00:03:56,791
‎ดูเหมือนจะยังไม่โดนมันเล่นงานนี่

53
00:03:58,666 --> 00:03:59,708
‎ใช่แล้ว

54
00:04:01,291 --> 00:04:04,041
‎ฉันยังเห็นประกายในตาเธออยู่เลย

55
00:04:05,833 --> 00:04:06,958
‎ยัยหนูคนฉลาด

56
00:04:08,666 --> 00:04:09,875
‎เอาล่ะจ้ะ

57
00:04:09,958 --> 00:04:11,500
‎ฉันสอนเธอได้นะ จูเลีย

58
00:04:12,291 --> 00:04:14,416
‎เพราะเธอหายป่วยได้จ้ะ

59
00:04:14,500 --> 00:04:17,583
‎ใช่ เหล่าทวยเทพโบราณยังอยู่ที่นี่

60
00:04:17,666 --> 00:04:21,333
‎และใช่ พวกท่านยังยินดีรับฟังเรา
‎ถ้าเราถวายสิ่งที่ท่านต้องการ

61
00:04:21,416 --> 00:04:23,375
‎ทั้งหมดขึ้นอยู่กับว่าเธอยินดีจะทำอะไร

62
00:04:24,250 --> 00:04:25,541
‎ฉันจะสอนสิ่งที่ฉันรู้ให้

63
00:04:26,458 --> 00:04:27,458
‎เธอมีเวลาแค่ไหน

64
00:04:28,541 --> 00:04:30,125
‎คุณจะให้เวลาฉันแค่ไหนล่ะคะ

65
00:04:31,416 --> 00:04:33,083
‎ให้เธออยู่นี่ทั้งอาทิตย์

66
00:04:33,166 --> 00:04:35,333
‎เป็นอย่างน้อย อาจจะนานกว่านั้น

67
00:04:37,000 --> 00:04:39,083
‎เราต้องคิดด้วยว่าเธอจะกลับไปยังไง

68
00:04:40,458 --> 00:04:42,750
‎เราจะหาชุดนอนให้เธอ

69
00:04:44,208 --> 00:04:47,250
‎ให้เธอเดินผ่านป่าเข้าไป
‎แล้วให้ตัวเลอะโคลนเลยนะ

70
00:04:48,375 --> 00:04:51,000
‎ถ้าพวกเขาถามว่าเธอไปไหนมา
‎ก็ห้ามบอกเรื่องฉัน

71
00:04:51,083 --> 00:04:52,708
‎- เข้าใจไหม
‎- ค่ะ

72
00:04:53,458 --> 00:04:54,958
‎เราจะแต่งเรื่องดีๆ กัน

73
00:04:57,333 --> 00:04:59,208
‎ทุกคนชอบเรื่องราวดีๆ ไง

74
00:05:00,875 --> 00:05:03,041
‎จากนั้นใครจะรู้ล่ะ ยัยหนูคนฉลาด

75
00:05:03,750 --> 00:05:05,833
‎เธออาจได้ทำสิ่งยิ่งใหญ่อีกมาก

76
00:05:09,458 --> 00:05:11,000
‎จะเอายังไงดี หมอ

77
00:05:12,333 --> 00:05:14,083
‎จะเอายังไงล่ะ

78
00:05:20,875 --> 00:05:21,791
‎เดี๋ยวก่อน

79
00:05:23,208 --> 00:05:24,041
‎หยุดนะ

80
00:05:25,750 --> 00:05:27,833
‎อีลองก้า มาช่วยฉันตรงนี้หน่อย

81
00:05:29,916 --> 00:05:31,000
‎ปล่อยเขาไป

82
00:05:32,833 --> 00:05:33,875
‎ทำซีพีอาร์เป็นไหม

83
00:05:33,958 --> 00:05:35,208
‎- เป็นค่ะ
‎- โอเค

84
00:05:48,625 --> 00:05:52,416
‎เพื่อนฉันที่เคาน์ตี้แอดเวนติสต์
‎บอกว่าอาการคงที่แล้ว ทั้งสามคนเลย

85
00:05:52,500 --> 00:05:54,583
‎โดนล้างท้องและคงลำบากไปทั้งสัปดาห์

86
00:05:54,666 --> 00:05:56,375
‎แต่ไม่ตายหรอก

87
00:05:56,458 --> 00:05:58,125
‎ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณเธอด้วย

88
00:05:58,208 --> 00:05:59,833
‎แต่แน่อยู่แล้วล่ะ

89
00:05:59,916 --> 00:06:02,458
‎พวกเขาคงไม่ได้ลงไปข้างล่างถ้าเธอไม่พาไป

90
00:06:03,458 --> 00:06:04,750
‎เรื่องนั้นก็ต้องเอามาคิดนะ

91
00:06:05,458 --> 00:06:08,208
‎ที่จริงที่ชั้นใต้ดินมีปล่องบันไดอยู่

92
00:06:08,291 --> 00:06:09,333
‎แอบอยู่ซะมิดเลย

93
00:06:10,083 --> 00:06:11,041
‎แล้วพอฉันลงไป

94
00:06:11,125 --> 00:06:13,708
‎พูดตรงๆ ว่าฉันไม่แปลกใจสักนิดที่เห็นจูเลีย

95
00:06:15,958 --> 00:06:17,750
‎แต่แปลกใจที่เห็นเธอนั่นแหละ

96
00:06:17,833 --> 00:06:21,208
‎- คุณปล่อยเขาไปเนี่ยนะ
‎- ก็ต้องปล่อยไปสิ

97
00:06:21,958 --> 00:06:25,541
‎มีคนจะตายอยู่ที่พื้น ฉันเป็นหมอนะ อีลองก้า

98
00:06:26,916 --> 00:06:29,666
‎ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
‎ฉันแจ้งจับจูเลียมาสามครั้งแล้ว

99
00:06:29,750 --> 00:06:32,875
‎โทษฐานบุกรุก งัดแงะเข้ามา ไหนจะคุกคาม

100
00:06:32,958 --> 00:06:37,458
‎ฉันเองก็อยากให้เธอเคารพฉันมากพอ
‎ที่จะไม่ทำอะไรลับหลังฉัน

101
00:06:38,166 --> 00:06:39,958
‎หรือเห็นเขาว่าเป็นมิตร

102
00:06:40,791 --> 00:06:42,000
‎และเห็นฉันเป็น…

103
00:06:43,166 --> 00:06:44,333
‎อะไรก็ตามที่เธอคิด

104
00:06:44,416 --> 00:06:46,666
‎เขาคือเหตุผลที่หนูมาที่นี่ค่ะ

105
00:06:48,208 --> 00:06:49,958
‎เขาเอาชนะโรคได้และดีขึ้น

106
00:06:50,541 --> 00:06:53,375
‎ไม่ว่าคุณจะคิดยังไงกับเขา
‎หรือเขาจะทำอะไรตั้งแต่นั้นมา

107
00:06:53,458 --> 00:06:54,666
‎คุณก็ปฏิเสธมันไม่ได้

108
00:06:56,000 --> 00:06:57,416
‎ที่นี่มีอะไรบางอย่าง

109
00:06:57,500 --> 00:06:59,583
‎ไม่มีอะไรทั้งนั้น

110
00:07:00,541 --> 00:07:02,083
‎กรณีเขาไม่ต่างจากแซนดร้า

111
00:07:03,416 --> 00:07:07,333
‎จากเรื่องของจูเลียและคนอื่นๆ
‎ที่ฉันได้เจอในช่วงหลายปีมานี้คือ…

112
00:07:08,208 --> 00:07:10,916
‎พวกเขาก็แค่ยอมรับไม่ได้ว่าตัวเองแค่โชคดี

113
00:07:11,000 --> 00:07:13,666
‎แต่เวลานั้นย่อมมาถึงทุกคนอยู่แล้ว

114
00:07:14,791 --> 00:07:17,250
‎- หมายความว่าไงคะ
‎- ก็ชัดเจนอยู่นะ

115
00:07:17,333 --> 00:07:19,041
‎ยกระดับความรุนแรงและบุกรุกเข้ามาเนี่ย

116
00:07:19,125 --> 00:07:21,333
‎เขาพยายามจะวางยาเธอเมื่อคืนนะ

117
00:07:21,416 --> 00:07:23,125
‎ไม่ใช่เพื่อจะช่วยเธอ

118
00:07:23,208 --> 00:07:24,500
‎แต่เพื่อตัวเขาเอง

119
00:07:24,583 --> 00:07:25,875
‎เขากลับมาป่วยอีก

120
00:07:25,958 --> 00:07:29,125
‎และเวทมนตร์อะไรก็ตาม
‎ที่เขาคิดว่าตัวเองเจอในปี 1968

121
00:07:30,041 --> 00:07:31,458
‎มันเสื่อมไปแล้ว

122
00:07:31,541 --> 00:07:34,500
‎แล้วเขาก็ใช้ลูกเล่นแบบพารากอนอีกตามเคย

123
00:07:35,291 --> 00:07:37,708
‎ไหนคุณบอกว่าไม่รู้เรื่องพารากอนไง

124
00:07:37,791 --> 00:07:40,583
‎ใช่ เพราะเราไม่จำเป็นต้องพูดถึงมันอีก

125
00:07:41,458 --> 00:07:44,833
‎หรือปล่อยให้ความคิดบ้าๆ พวกนั้น
‎วนเวียนอยู่ในหัวคนอย่างเธอ

126
00:07:46,125 --> 00:07:47,750
‎ที่อาจรู้สึกเข้าตาจนได้

127
00:07:49,000 --> 00:07:50,333
‎แต่หนูไม่เหมือนพวกนั้น

128
00:07:51,250 --> 00:07:54,833
‎- หนูไม่ได้โง่นะ
‎- ไม่หรอกจ้ะ

129
00:07:56,375 --> 00:07:58,916
‎ความคิดพวกนี้มันเหมือน…

130
00:07:59,000 --> 00:08:00,375
‎มันเหมือนมะเร็ง

131
00:08:00,458 --> 00:08:01,625
‎พอเป็นไปแล้ว

132
00:08:02,625 --> 00:08:04,916
‎ก็ไม่สำคัญว่าเราอายุเท่าไร

133
00:08:05,000 --> 00:08:06,958
‎หรือจะฉลาดมากน้อยแค่ไหน

134
00:08:07,666 --> 00:08:11,375
‎เราทุกคนล้วนเสี่ยงไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

135
00:08:12,750 --> 00:08:14,083
‎ช่วย…

136
00:08:14,166 --> 00:08:16,833
‎ช่วยอย่าบอกคนอื่นว่าหนูทำอะไรนะคะ

137
00:08:17,958 --> 00:08:19,291
‎ทำไมล่ะ

138
00:08:20,833 --> 00:08:22,125
‎พวกเขาไม่ควรรู้เหรอ

139
00:08:22,208 --> 00:08:23,958
‎เป็นเธอก็คงอยากรู้มั้ง

140
00:08:26,708 --> 00:08:27,583
‎หนูคิดว่า…

141
00:08:29,958 --> 00:08:32,125
‎หนูคิดว่าหนูจะกลับบ้านค่ะ

142
00:08:32,875 --> 00:08:35,666
‎วันนี้พ่อหนูจะมาร่วมงานวันครอบครัว

143
00:08:38,125 --> 00:08:39,916
‎หนูว่าจะกลับไปกับเขาเลย

144
00:08:41,041 --> 00:08:44,875
‎ได้สิ ยังไงก็แล้วแต่เธอทั้งนั้น

145
00:08:48,625 --> 00:08:49,541
‎คือหนู…

146
00:08:51,416 --> 00:08:52,541
‎หนูขอโทษจริงๆ ค่ะ

147
00:09:12,750 --> 00:09:13,666
‎ทำอะไรน่ะ

148
00:09:15,583 --> 00:09:16,583
‎เปล่าหรอก

149
00:09:16,666 --> 00:09:17,541
‎ไม่มีอะไร

150
00:09:23,375 --> 00:09:24,375
‎ฝึกกล้ามเนื้อสินะ

151
00:09:25,583 --> 00:09:26,458
‎เป็นไงบ้างล่ะ

152
00:09:27,166 --> 00:09:29,083
‎ฉันคว้าเจ้านี่ได้ดีเชียวแหละ

153
00:09:29,166 --> 00:09:30,666
‎ประมาณเจ็ดในสิบครั้ง

154
00:09:31,500 --> 00:09:33,375
‎แต่บางครั้งมันก็วืด

155
00:09:38,083 --> 00:09:38,958
‎มานี่สิ

156
00:09:53,708 --> 00:09:54,916
‎รู้สึกว่าตาซ้าย…

157
00:09:56,500 --> 00:09:58,375
‎ตาซ้ายฉันมองไม่ค่อยเห็นแฮะ

158
00:10:00,791 --> 00:10:01,625
‎โอเค

159
00:10:02,625 --> 00:10:04,833
‎- ไม่เป็นไรนะ
‎- ให้ตาย รู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นงี้

160
00:10:07,041 --> 00:10:08,250
‎ใช่

161
00:10:08,333 --> 00:10:11,416
‎ก็แค่มันคงเหลือเวลาอีกไม่นาน

162
00:10:11,500 --> 00:10:13,041
‎หลังจากเริ่มมองไม่ค่อยเห็น

163
00:10:14,375 --> 00:10:15,250
‎ฉันรู้

164
00:10:17,875 --> 00:10:19,083
‎แล้วมันก็มีจุดบอด

165
00:10:19,958 --> 00:10:21,583
‎มีอยู่แล้วล่ะ แล้วจากนั้น…

166
00:10:23,083 --> 00:10:23,958
‎จุดบอดก็ขยาย

167
00:10:25,291 --> 00:10:26,416
‎ใหญ่มาก แต่…

168
00:10:30,000 --> 00:10:30,958
‎แต่มันก็มี…

169
00:10:32,000 --> 00:10:33,125
‎มีเงาด้วย

170
00:10:36,708 --> 00:10:38,083
‎มีเงาจริงๆ นะ อยู่ตรง…

171
00:10:39,041 --> 00:10:40,833
‎ตรงหางตาฉันนั่นเลย

172
00:10:43,916 --> 00:10:45,125
‎คล้ายๆ กับ…

173
00:10:46,041 --> 00:10:47,583
‎คล้ายกับที่ทริสตันพูดถึง

174
00:10:50,208 --> 00:10:51,416
‎หรือที่อันยาพูดถึง

175
00:10:54,750 --> 00:10:55,583
‎ใช่

176
00:10:57,666 --> 00:10:58,916
‎ฉันเห็นมันขยับ

177
00:11:00,500 --> 00:11:01,541
‎ใกล้เข้ามา

178
00:11:02,500 --> 00:11:05,375
‎บางครั้งมันดูเหมือนคน บางครั้งก็ดูเหมือน…

179
00:11:06,625 --> 00:11:08,083
‎รูปร่าง แต่ว่ามัน…

180
00:11:09,125 --> 00:11:10,083
‎มันอยู่ตรงนั้น

181
00:11:11,500 --> 00:11:12,541
‎ฉันมองเห็นได้เลย

182
00:11:36,166 --> 00:11:37,125
‎แม่ง

183
00:11:39,166 --> 00:11:40,041
‎ใช่

184
00:11:44,250 --> 00:11:45,208
‎มานี่มา

185
00:12:02,000 --> 00:12:05,000
‎ถ้าขาดเหลืออะไรก็โทรมาได้เลยนะ

186
00:12:05,083 --> 00:12:06,750
‎- โอเคไหม ฉันจะช่วยเธอเอง
‎- ค่ะ

187
00:12:09,708 --> 00:12:11,041
‎อย่าห่างเหินกันไปล่ะ

188
00:12:18,041 --> 00:12:19,083
‎ฉันรักเธอนะ ยัยเพี้ยน

189
00:12:28,041 --> 00:12:30,000
‎ฉันโคตรดีใจกับเธอเลย

190
00:12:34,875 --> 00:12:36,708
‎เวลาเธอเล่าถึงที่นี่เมื่อไหร่

191
00:12:36,791 --> 00:12:39,750
‎ขอให้มันเป็นเรื่องราวที่อลังการ

192
00:12:39,833 --> 00:12:43,333
‎ร้ายกาจและบ้าระห่ำที่สุดเท่าที่จะนึกได้เลยนะ

193
00:12:52,750 --> 00:12:53,583
‎เรารักเธอนะ

194
00:12:57,791 --> 00:12:58,625
‎ไง

195
00:13:03,708 --> 00:13:06,666
‎ขอฉันมองหน้าเธอชัดๆ อีกสักครั้งนะ

196
00:13:08,500 --> 00:13:09,958
‎เดี๋ยวก็ได้เจอกันอีกน่า

197
00:13:17,500 --> 00:13:18,708
‎เสียใจด้วยนะ

198
00:13:19,291 --> 00:13:20,416
‎แต่ฉันไม่

199
00:13:27,500 --> 00:13:29,833
‎ตั้งใจรักษาตัวให้ดีล่ะ

200
00:13:29,916 --> 00:13:31,458
‎นั่นแหละที่เธอทำให้ฉันได้

201
00:13:31,541 --> 00:13:33,916
‎ไม่ว่าจะเจออะไรก็เอาชนะมันให้ได้นะ

202
00:13:35,791 --> 00:13:37,416
‎ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงน่ะสิ

203
00:13:50,041 --> 00:13:51,500
‎ฉันไม่อยากไปเลย

204
00:14:25,083 --> 00:14:26,541
‎นี่ ขอคุยด้วยได้ไหม

205
00:14:31,000 --> 00:14:32,041
‎ไปทำอะไรเขาอีกล่ะ

206
00:14:56,958 --> 00:14:57,791
‎ก๊อกๆ

207
00:15:01,458 --> 00:15:03,250
‎คราวนี้ส่งอะไรมาอีกล่ะ

208
00:15:05,208 --> 00:15:07,125
‎ให้ฉันเอาอะไรขึ้นมาให้ไหม

209
00:15:07,208 --> 00:15:12,125
‎หยิบขนมกับของที่ระลึกวันครอบครัว
‎มาสักหน่อยก็ดีนะ

210
00:15:12,916 --> 00:15:13,916
‎ไม่เป็นไรค่ะ

211
00:15:14,500 --> 00:15:15,333
‎ก็ได้

212
00:15:17,791 --> 00:15:18,708
‎เอาอย่างนี้

213
00:15:20,250 --> 00:15:21,333
‎หนูว่า…

214
00:15:21,416 --> 00:15:24,291
‎- คราวนี้หนูลงไปด้วยดีกว่า
‎- งั้นเหรอ

215
00:15:25,083 --> 00:15:27,541
‎ค่ะ ก็ครอบครัวหนูอยู่นี่แล้วไง

216
00:15:31,041 --> 00:15:34,541
‎ทนายตรวจคนเข้าเมืองบอกว่า
‎อาจต้องใช้เวลาอีกสองสามสัปดาห์

217
00:15:34,625 --> 00:15:37,250
‎แต่เหลือแค่เรื่องเอกสารแล้วล่ะ

218
00:15:37,333 --> 00:15:39,000
‎ทั้งคู่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ

219
00:15:39,083 --> 00:15:42,833
‎เราลองโทรหาเมื่อเช้า แต่พวกเขายังหลับอยู่

220
00:15:42,916 --> 00:15:44,500
‎ที่นั่นเที่ยงคืนกว่าแล้ว

221
00:15:44,583 --> 00:15:45,791
‎แน่ใจเหรอครับ

222
00:15:46,791 --> 00:15:48,375
‎เต็มร้อยเลยไหม

223
00:15:53,625 --> 00:15:55,208
‎เธอจะได้เจอพ่อแม่ฉันด้วยนะ

224
00:15:56,416 --> 00:15:58,291
‎- พ่อแม่ฉันจะมาแล้ว
‎- จ้ะ

225
00:15:58,375 --> 00:15:59,666
‎พ่อแม่ฉันจะมาแหละ

226
00:16:00,708 --> 00:16:03,166
‎เขายิ้มน่ารักอย่างลูกว่าจริงเนอะ

227
00:16:03,250 --> 00:16:04,125
‎แม่

228
00:16:05,458 --> 00:16:06,333
‎ถามจริง

229
00:16:07,125 --> 00:16:08,833
‎เธอจะสอนฉันจริงเหรอ

230
00:16:08,916 --> 00:16:11,416
‎ถ้านายอยากเรียนจริงๆ ก็สอนได้

231
00:16:11,500 --> 00:16:15,416
‎ฉันนึกภาพนายเล่นเชลโล่ไม่ออก
‎แต่ก็ตื่นตาตื่นใจดีนะ

232
00:16:19,750 --> 00:16:21,208
‎คุณพระ

233
00:16:22,041 --> 00:16:23,291
‎นั่นแม่นายนี่นา

234
00:16:26,500 --> 00:16:28,125
‎ดูผลงานนายสิ เพื่อนจ๋า

235
00:16:34,041 --> 00:16:35,000
‎ไงครับ

236
00:16:36,416 --> 00:16:38,458
‎- มากันด้วย
‎- ต้องมาอยู่แล้ว

237
00:16:39,041 --> 00:16:39,875
‎มา

238
00:16:49,583 --> 00:16:52,500
‎บ้านหลังนี้สวยดีนะ

239
00:16:54,166 --> 00:16:55,166
‎สวยจริงครับ

240
00:17:18,666 --> 00:17:21,458
‎ครับ ส่วนนี่…

241
00:17:21,541 --> 00:17:23,250
‎นี่เพื่อนผมเอง เชอรี

242
00:17:23,333 --> 00:17:26,583
‎สวัสดีค่ะ ดีใจมากที่ได้พบพวกคุณนะคะ

243
00:17:26,666 --> 00:17:28,125
‎- ดีใจที่ได้เจอนะ
‎- เช่นกันจ้ะ

244
00:17:28,208 --> 00:17:32,291
‎หนูไม่ใช่แค่เพื่อนนะคะ หนูเป็นคู่หมั้นเขาค่ะ

245
00:17:32,375 --> 00:17:33,375
‎เราหมั้นกันแล้ว

246
00:17:36,166 --> 00:17:37,208
‎ไวไปเพื่อน

247
00:17:45,958 --> 00:17:47,166
‎ขอโทษที่รบกวนนะ

248
00:17:48,041 --> 00:17:50,750
‎อ้อ หมอบอกฉันว่าเธออาจจะ…

249
00:17:50,833 --> 00:17:52,208
‎ใช่ค่ะ

250
00:17:52,291 --> 00:17:55,875
‎งั้นก็ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ นี่เร็ทท์

251
00:17:55,958 --> 00:17:57,625
‎เขาเป็นเพื่อนสนิทของอันยา

252
00:17:57,708 --> 00:17:58,958
‎อ๋อค่ะ

253
00:17:59,041 --> 00:18:00,250
‎เขามาจัดการเรื่องข้าวของ

254
00:18:00,333 --> 00:18:02,750
‎เราเลยบอกไปว่าต้องมาคุยกับเธอ

255
00:18:02,833 --> 00:18:04,458
‎- ค่ะ เข้ามาเลย
‎- ครับ

256
00:18:04,541 --> 00:18:05,875
‎- ไปนะ
‎- ขอบคุณครับ

257
00:18:07,750 --> 00:18:08,833
‎เธอ…

258
00:18:10,041 --> 00:18:11,625
‎เธอเล่าเรื่องคุณให้เราฟังหมดเลย

259
00:18:15,000 --> 00:18:15,875
‎งั้น…

260
00:18:20,333 --> 00:18:21,833
‎นี่คือ…

261
00:18:21,916 --> 00:18:22,791
‎ใช่แล้วล่ะ

262
00:18:24,333 --> 00:18:25,166
‎นั่นเตียงเธอ

263
00:18:26,666 --> 00:18:29,041
‎ฉันพยายามโทรหาคุณก่อนงานศพ

264
00:18:29,958 --> 00:18:33,083
‎เธอทิ้งเบอร์คุณไว้ แต่สายมันตัดไป

265
00:18:33,166 --> 00:18:36,750
‎ใช่ ผมคงไม่ได้ให้เบอร์ใหม่เธอไป
‎ตอนเราย้ายบ้าน

266
00:18:36,833 --> 00:18:38,791
‎ถ้างั้นคุณมาที่นี่ได้ไงล่ะ

267
00:18:38,875 --> 00:18:40,625
‎ข่าวมรณกรรมไง

268
00:18:41,916 --> 00:18:43,916
‎- ฉันเขียนเองแหละ
‎- จริงเหรอ

269
00:18:45,000 --> 00:18:46,583
‎ผมอ่านแล้วก็คิดว่า…

270
00:18:47,833 --> 00:18:49,416
‎ใครก็ตามที่เขียนคงจะ…

271
00:18:50,791 --> 00:18:52,416
‎คงจะรู้จักเธอจริงๆ

272
00:18:53,833 --> 00:18:56,166
‎เธอพูดถึงคุณบ่อยมากเลยล่ะ

273
00:18:56,916 --> 00:18:57,916
‎เวร…

274
00:18:58,666 --> 00:18:59,916
‎ไม่สิ เสียใจที่ได้รู้แฮะ

275
00:19:00,625 --> 00:19:02,250
‎ไม่หรอก เรื่องดีค่ะ

276
00:19:03,708 --> 00:19:04,583
‎เธอ…

277
00:19:06,166 --> 00:19:07,833
‎เธอเล่าให้ฟังว่าพวกคุณผิดใจกันยังไง

278
00:19:08,416 --> 00:19:11,625
‎- แต่เธอรับผิดทุกอย่างเลยนะ
‎- แหงอยู่แล้ว

279
00:19:13,791 --> 00:19:15,166
‎ก็ไม่ใช่อย่างนั้นซะทีเดียว

280
00:19:16,375 --> 00:19:17,541
‎ผมน่าจะทำได้ดีกว่านี้

281
00:19:17,625 --> 00:19:19,333
‎แหง เราทำได้ดีกว่าทั้งนั้น

282
00:19:21,291 --> 00:19:26,041
‎แถมบางทียัยนั่นก็เป็นนังตัวแสบหัวดื้อ
‎ไม่ต้องสืบเลย

283
00:19:28,416 --> 00:19:29,291
‎แต่…

284
00:19:31,625 --> 00:19:32,625
‎เธอรักคุณนะ

285
00:19:35,375 --> 00:19:36,250
‎คืองี้นะ

286
00:19:37,666 --> 00:19:40,166
‎เธอทิ้งของส่วนนึงไว้ให้ฉัน และ…

287
00:19:41,291 --> 00:19:44,375
‎ฉันรู้ว่าเธอคงอยากให้คุณเอาบางอย่างไปด้วย

288
00:19:44,458 --> 00:19:45,416
‎มันไม่ได้มากมาย

289
00:19:46,375 --> 00:19:49,708
‎เธอส่งต่อไปเยอะ แต่ของอย่างอื่นนั้น…

290
00:19:51,000 --> 00:19:54,583
‎ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับมันดี
‎แต่คุณน่าจะเอานี่ไปนะ

291
00:20:02,416 --> 00:20:03,708
‎เธอซ่อมแล้วนี่

292
00:20:05,375 --> 00:20:06,250
‎ตุ๊กตาตัวนี้

293
00:20:07,291 --> 00:20:08,916
‎โห ซ่อมซะดีเชียว

294
00:20:09,625 --> 00:20:13,041
‎ดูไม่ออกด้วยซ้ำว่ามันเคย…

295
00:20:14,000 --> 00:20:15,000
‎ขอดูหน่อยได้ไหม

296
00:20:22,458 --> 00:20:26,291
‎มันพังไปตั้งนานแล้ว

297
00:20:27,666 --> 00:20:29,166
‎นานมากแล้วล่ะ และ…

298
00:20:30,916 --> 00:20:33,875
‎แต่นี่ดูเหมือนเธอ…

299
00:20:33,958 --> 00:20:36,166
‎จะซื้อตัวใหม่มา

300
00:20:37,541 --> 00:20:39,500
‎อย่างกับไม่ได้ผ่านการซ่อม

301
00:20:40,291 --> 00:20:42,125
‎เป็นตุ๊กตาตัวใหม่กิ๊กเลย

302
00:20:45,666 --> 00:20:46,666
‎คุณไม่เป็นไรใช่ไหม

303
00:20:49,208 --> 00:20:50,125
‎ค่ะ

304
00:20:51,791 --> 00:20:52,708
‎ฉันไม่เป็นไร

305
00:20:55,750 --> 00:20:56,875
‎เธอซ่อมได้แล้ว

306
00:21:20,833 --> 00:21:22,166
‎อยู่นี่เอง

307
00:21:22,250 --> 00:21:25,791
‎ค่ะ ขอโทษนะ พอดีหนูมีเรื่องให้จัดการน่ะ

308
00:21:25,875 --> 00:21:30,083
‎หมอสแตนตันบอกว่าเราควรคุยกัน
‎แต่ไม่ได้บอกว่าเรื่องอะไร

309
00:21:30,166 --> 00:21:31,458
‎หนูไม่เป็นไรใช่ไหม

310
00:21:38,208 --> 00:21:39,833
‎จะบอกฉันไหมว่านั่นอะไร

311
00:21:41,333 --> 00:21:44,500
‎นี่คือแผนจัดงานศพค่ะ

312
00:21:45,625 --> 00:21:48,083
‎หนูควรต้องกรอกตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้ว แต่…

313
00:21:48,166 --> 00:21:49,791
‎ยังไม่ได้ทำ

314
00:21:49,875 --> 00:21:52,041
‎หนูอยากให้คุณมาช่วยกรอกด้วยกัน

315
00:21:53,083 --> 00:21:54,750
‎หลักๆ แล้วก็แค่รายการสิ่ง

316
00:21:54,833 --> 00:21:56,541
‎- ที่หนูอยากจะ…
‎- ฉันรู้อยู่แล้ว

317
00:21:57,875 --> 00:21:59,958
‎ฉันรู้ว่าแผนจัดงานศพคืออะไร

318
00:22:01,083 --> 00:22:03,375
‎แค่ไม่รู้ว่าเราต้องทำอะไรแบบนี้ด้วย

319
00:22:03,458 --> 00:22:06,041
‎ถึงเวลาแล้วที่เรา…

320
00:22:08,000 --> 00:22:10,583
‎หนูเจอหนังสือเล่มนี้ในห้องสมุด

321
00:22:12,458 --> 00:22:15,708
‎ชื่อว่า "เพลงแด่ผู้ซึ่งไม่เคยขับขานให้ฉัน"

322
00:22:15,791 --> 00:22:17,416
‎ของเมอร์ริท มัลลอย

323
00:22:17,500 --> 00:22:22,291
‎ในนี้มีกลอนชื่อ
‎"คำจารึกบนหลุมศพ" ด้วย ซึ่งหนู…

324
00:22:23,416 --> 00:22:25,791
‎หนูอยากให้คุณอ่านเมื่อถึงเวลานั้น

325
00:22:26,750 --> 00:22:28,041
‎ไม่นะ ยัยหนู

326
00:22:28,125 --> 00:22:31,375
‎"เมื่อฉันตาย จงมอบสิ่งที่ฉันเหลือไว้

327
00:22:31,458 --> 00:22:34,958
‎แก่เด็กและคนเฒ่าผู้รอความตาย

328
00:22:36,291 --> 00:22:37,833
‎และหากคุณจะร้องไห้

329
00:22:38,541 --> 00:22:41,083
‎จงร้องให้กับพี่น้องที่เดินเคียงข้างคุณบนถนน

330
00:22:43,000 --> 00:22:44,958
‎เมื่อคุณต้องการฉัน

331
00:22:45,041 --> 00:22:46,666
‎จงโอบกอดใครสักคน

332
00:22:46,750 --> 00:22:49,000
‎และมอบสิ่งที่คุณจะมอบให้ฉันแก่พวกเขา

333
00:22:50,875 --> 00:22:52,333
‎ฉันขอฝากสิ่งหนึ่งไว้ให้คุณ

334
00:22:53,125 --> 00:22:55,625
‎สิ่งที่ดีกว่าคำพูดหรือเสียงใดๆ

335
00:22:56,500 --> 00:22:59,125
‎จงมองหาฉันผ่านผู้คนที่ฉันเคยรู้จักหรือรักใคร่

336
00:23:01,125 --> 00:23:02,958
‎หากคุณไม่อาจปล่อยฉันไปได้

337
00:23:03,708 --> 00:23:07,291
‎อย่างน้อยก็ให้ฉันมีชีวิตอยู่ในสายตา
‎ไม่ใช่ในใจคุณ

338
00:23:09,916 --> 00:23:13,083
‎คุณจะรักฉันได้มากที่สุดด้วยการให้มือสัมผัสมือ

339
00:23:13,958 --> 00:23:15,916
‎ให้กายได้สัมผัสกาย

340
00:23:17,083 --> 00:23:19,375
‎และปล่อยให้เด็กๆ เป็นอิสระสมดั่งใจ

341
00:23:21,583 --> 00:23:24,333
‎ความรักไม่มีวันตาย คนเราหารอดไม่

342
00:23:25,958 --> 00:23:28,083
‎ดังนั้นเมื่อสิ่งเดียวที่ฉันเหลือคือความรัก

343
00:23:29,666 --> 00:23:30,583
‎จงมอบฉันให้ใครๆ "

344
00:23:38,666 --> 00:23:40,166
‎โธ่ พ่อคะ

345
00:23:51,458 --> 00:23:52,458
‎อ้าว

346
00:23:53,500 --> 00:23:55,583
‎- หายไปไหนมา
‎- ไง

347
00:23:56,541 --> 00:23:58,625
‎โทษที ฉันแค่อยากสูดอากาศน่ะ

348
00:24:04,791 --> 00:24:06,000
‎สวยมากเลยเนอะ

349
00:24:10,666 --> 00:24:11,916
‎สวยมากจริงๆ

350
00:24:17,416 --> 00:24:18,291
‎คืองี้

351
00:24:20,500 --> 00:24:21,791
‎เราคงต้องคุยกันหน่อย

352
00:24:22,958 --> 00:24:23,833
‎ได้สิ

353
00:24:32,083 --> 00:24:35,166
‎แน่นอนว่าพอพูดไปแบบนั้น ฉันก็ไม่รู้ว่า

354
00:24:35,250 --> 00:24:36,875
‎จะพูดต่อว่ายังไงดี

355
00:24:53,083 --> 00:24:54,041
‎นี่แปลว่า…

356
00:24:56,916 --> 00:24:57,833
‎ใช่

357
00:24:59,916 --> 00:25:01,708
‎- ฉันทำอะไร…
‎- เปล่าเลย

358
00:25:04,125 --> 00:25:05,833
‎ไม่เลย ฉันอยากให้เธอรู้ไว้

359
00:25:08,958 --> 00:25:11,000
‎อีลองก้าผิดจริงที่พูดแบบนั้น

360
00:25:11,833 --> 00:25:15,666
‎แต่ก็ไม่ได้แปลว่าสิ่งที่เขาพูดมันไม่ถูก

361
00:25:22,000 --> 00:25:23,541
‎เธอไม่ได้ทำอะไรผิด

362
00:25:24,750 --> 00:25:26,750
‎มันต้องลงเอยแบบนี้มานานแล้ว

363
00:25:31,000 --> 00:25:32,625
‎แต่เอาเข้าจริงๆ ฉันก็ไม่…

364
00:25:34,750 --> 00:25:35,583
‎ฉัน…

365
00:25:36,666 --> 00:25:38,875
‎ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าต้องทำยังไง

366
00:25:45,750 --> 00:25:48,625
‎ก็มีอยู่ทางเดียวจริงๆ แหละ

367
00:25:50,833 --> 00:25:52,250
‎พูดมาทีละคำไง

368
00:26:10,458 --> 00:26:11,583
‎กี่โมงแล้วเนี่ย

369
00:26:14,958 --> 00:26:16,083
‎12:24 น.

370
00:26:19,125 --> 00:26:20,500
‎เราควรรอต่อไปไหม

371
00:26:22,166 --> 00:26:23,208
‎ไม่ล่ะ

372
00:26:24,041 --> 00:26:25,166
‎ฉันว่าเขาไม่น่ามาหรอก

373
00:26:27,250 --> 00:26:28,583
‎คืนนี้คงจะมีแต่เรา

374
00:26:33,458 --> 00:26:35,833
‎ฉันไม่ชอบให้โต๊ะมีเก้าอี้ว่างเลย

375
00:26:35,916 --> 00:26:39,916
‎เราเอาออกดีไหม ลากไปไว้ข้างๆ ก็ได้

376
00:26:40,000 --> 00:26:41,166
‎ไว้ที่เดิมนั่นแหละ

377
00:26:42,958 --> 00:26:44,750
‎จะได้มีที่ให้พวกเขาเสมอไง

378
00:26:46,000 --> 00:26:48,000
‎เดี๋ยวก็มีเก้าอี้ว่างอีกเพื่อน

379
00:26:48,750 --> 00:26:51,833
‎หน้าใหม่ๆ ก็จะมาด้วย มาตลอดแหละ

380
00:26:57,041 --> 00:27:00,625
‎แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง

381
00:27:00,708 --> 00:27:03,541
‎แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า

382
00:27:04,166 --> 00:27:07,458
‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง

383
00:27:07,541 --> 00:27:10,666
‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า

384
00:27:10,750 --> 00:27:14,666
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่

385
00:27:26,333 --> 00:27:27,541
‎รู้ไหม

386
00:27:28,458 --> 00:27:30,250
‎ฉันว่าจะเล่าให้จบคืนนี้แหละ

387
00:27:31,166 --> 00:27:32,416
‎- ในที่สุด
‎- สักทีนะ

388
00:27:32,500 --> 00:27:35,541
‎- ขอบคุณนะ
‎- ฉันคิดว่าเรื่องนี้…

389
00:27:36,250 --> 00:27:37,416
‎จบแล้วล่ะ

390
00:27:39,666 --> 00:27:41,625
‎ดัสตี้รู้มาตลอดว่าต้องเป็นแบบนี้

391
00:27:42,750 --> 00:27:45,583
‎เสียงในหัวเขาบอกชื่อเหยื่อรายต่อไปแล้ว

392
00:27:49,041 --> 00:27:50,041
‎ชีล่านั่นเอง

393
00:27:52,916 --> 00:27:55,083
‎ลึกๆ แล้วเขารู้มาตลอด

394
00:27:55,166 --> 00:27:58,166
‎ว่าสุดท้ายเขาต้องทำร้ายคนที่เขารักที่สุด

395
00:28:01,166 --> 00:28:02,791
‎เพราะยังไงเขาก็ทำร้ายทุกคน

396
00:28:05,333 --> 00:28:06,375
‎ในตอนท้ายอยู่ดี

397
00:28:09,958 --> 00:28:13,916
‎ชีล่า

398
00:28:14,000 --> 00:28:17,166
‎ชีล่า

399
00:28:18,041 --> 00:28:19,750
‎ชี…

400
00:28:20,916 --> 00:28:22,416
‎ขอโทษที่มาช้านะ

401
00:28:23,791 --> 00:28:25,166
‎วันนี้ฉันเหนื่อยๆ น่ะ

402
00:28:25,250 --> 00:28:26,916
‎ไม่เป็นไร ลากเก้าอี้มานั่งเลย

403
00:28:27,833 --> 00:28:29,166
‎เควินจะเล่าให้จบแล้ว

404
00:28:29,250 --> 00:28:30,416
‎เธอมาทันพอดี

405
00:28:32,166 --> 00:28:33,666
‎- จริงเหรอ
‎- ใช่

406
00:28:34,291 --> 00:28:35,958
‎ทุกคนทำสำเร็จ ทุกคนยังมีชีวิตอยู่

407
00:28:36,041 --> 00:28:38,500
‎นานพอจนได้ฟังบทสรุปที่น่าตื่นเต้น

408
00:28:38,583 --> 00:28:40,583
‎งั้นขอโทษที่ขัดจังหวะแล้วกัน

409
00:28:43,625 --> 00:28:45,000
‎ดัสตี้รู้ว่าเขาต้องทำยังไง

410
00:28:59,541 --> 00:29:00,375
‎ฮัลโหล

411
00:29:04,166 --> 00:29:05,000
‎นี่

412
00:29:06,958 --> 00:29:08,125
‎แวะมาบ้านฉันหน่อยสิ

413
00:29:09,166 --> 00:29:10,250
‎มีเรื่องสำคัญน่ะ

414
00:29:11,541 --> 00:29:12,791
‎เกิดอะไรขึ้น

415
00:29:17,166 --> 00:29:18,458
‎เรื่องแนนซี่น่ะ

416
00:29:19,416 --> 00:29:21,916
‎ฉันพอรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา

417
00:29:22,000 --> 00:29:23,500
‎อีก 20 นาทีเจอกัน

418
00:29:37,250 --> 00:29:38,333
‎ฮัลโหล

419
00:29:40,500 --> 00:29:41,333
‎สวัสดีค่ะ

420
00:29:42,583 --> 00:29:43,416
‎ดัสตี้

421
00:29:44,541 --> 00:29:46,166
‎ดัสตี้ ฉันเข้าไปนะ

422
00:30:39,583 --> 00:30:40,750
‎อยู่นี่เอง

423
00:30:43,333 --> 00:30:44,166
‎ฉัน…

424
00:30:45,250 --> 00:30:46,416
‎สัญลักษณ์นี้มัน…

425
00:30:46,500 --> 00:30:47,791
‎ใช่ ฉันก็เห็น

426
00:30:48,750 --> 00:30:50,000
‎ฉันถึงโทรหาเธอไง

427
00:30:52,416 --> 00:30:53,750
‎ฉันรู้ว่าใครฆ่าแนนซี่

428
00:30:55,208 --> 00:30:56,875
‎เราต้องหยุดเขาให้ได้

429
00:31:00,541 --> 00:31:03,125
‎มาสิ เธอต้องไม่เชื่อแน่

430
00:31:03,208 --> 00:31:04,500
‎อะไรเหรอ

431
00:31:04,583 --> 00:31:05,791
‎ดูเอาเองสิ

432
00:31:08,541 --> 00:31:10,750
‎นี่ห้องแชทไอน์สไตน์นี่นา

433
00:31:10,833 --> 00:31:11,666
‎เดี๋ยวนะ

434
00:31:12,458 --> 00:31:14,791
‎แนนซ์แพนต์ส 81 นั่นแนนซี่ไม่ใช่เหรอ

435
00:31:16,041 --> 00:31:18,000
‎แล้วใครคือเลดเซปแฟน

436
00:31:19,458 --> 00:31:20,541
‎คุณพระช่วย

437
00:31:21,875 --> 00:31:23,458
‎เขาเป็นฆาตกรเหรอ

438
00:31:24,125 --> 00:31:24,958
‎ใช่

439
00:31:28,166 --> 00:31:30,916
‎แล้วใครล่ะ ฆาตกรคนนั้นมันเป็นใคร

440
00:31:31,791 --> 00:31:33,041
‎ตาของฉันเอง

441
00:31:40,833 --> 00:31:42,291
‎ให้ตายสิ

442
00:31:42,375 --> 00:31:44,666
‎เขาคุยกับนางหลายอาทิตย์เลย

443
00:31:46,083 --> 00:31:48,625
‎เขาแอบอ้างว่าเป็นนักเรียนที่เวลต์ด้วย

444
00:31:54,833 --> 00:31:55,958
‎แม่ฉันก็ด้วย

445
00:31:58,208 --> 00:31:59,541
‎แม่ฉันก็เป็นฆาตกร

446
00:32:01,458 --> 00:32:02,291
‎อะไรนะ

447
00:32:04,416 --> 00:32:05,541
‎ฉันด้วย

448
00:32:08,500 --> 00:32:09,416
‎ดัสตี้

449
00:32:13,708 --> 00:32:15,500
‎ผมไม่ทำหรอก

450
00:32:19,916 --> 00:32:21,458
‎ผมไม่…

451
00:32:21,541 --> 00:32:22,625
‎ผมไม่ทำหรอก

452
00:32:24,875 --> 00:32:29,000
‎ชีล่า

453
00:32:29,083 --> 00:32:33,583
‎ชีล่า

454
00:32:33,666 --> 00:32:37,291
‎ชีล่า

455
00:32:53,625 --> 00:32:54,541
‎ดัสตี้

456
00:32:56,500 --> 00:32:58,000
‎แม่ขอโทษจริงๆ

457
00:33:00,208 --> 00:33:01,375
‎แม่รักลูกนะ

458
00:33:05,916 --> 00:33:06,750
‎แม่

459
00:33:15,125 --> 00:33:16,125
‎แนนซี่

460
00:33:20,791 --> 00:33:21,916
‎ขอโทษจริงๆ นะ

461
00:33:23,208 --> 00:33:24,708
‎ฉันตามหาเธอทั่วเลย

462
00:33:54,875 --> 00:33:56,583
‎ฉันไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นยังไง

463
00:33:58,041 --> 00:34:00,500
‎ฉันรู้แค่ว่าไอ้สิ่งที่อยู่ในตัวแม่…

464
00:34:01,916 --> 00:34:03,708
‎แม่ได้มาจากตา

465
00:34:05,000 --> 00:34:07,166
‎พอตาแก่ตัวลงจนยกค้อนไม่ไหว

466
00:34:07,250 --> 00:34:08,416
‎มันก็ไปอยู่ในตัวแม่

467
00:34:09,750 --> 00:34:12,291
‎ตอนที่แม่เส้นเลือดในสมองแตกจนขยับตัวไม่ได้อีก

468
00:34:12,375 --> 00:34:14,208
‎แม่ก็เริ่มส่งมันมาให้ฉัน

469
00:34:17,250 --> 00:34:18,875
‎นายไม่มีทางเลือก

470
00:34:20,583 --> 00:34:22,166
‎นายไม่รู้ตัวว่าทำอะไรอยู่

471
00:34:24,125 --> 00:34:25,875
‎นั่นแหละประเด็น

472
00:34:29,875 --> 00:34:30,791
‎ฉันรู้ตัว

473
00:35:22,250 --> 00:35:24,208
‎ในที่สุด

474
00:35:28,208 --> 00:35:29,708
‎ทั้งหนุ่มแน่น

475
00:35:31,916 --> 00:35:34,208
‎ทั้งแข็งแรง

476
00:35:34,291 --> 00:35:35,125
‎ไม่นะ

477
00:35:36,375 --> 00:35:37,958
‎ฉันรู้ว่าเขายังอยู่ในนั้น

478
00:35:39,583 --> 00:35:41,291
‎ฉันรู้ว่าดัสตี้ไม่มีทางทำร้ายฉัน

479
00:35:42,458 --> 00:35:43,916
‎ฉันรู้ว่าเขาไม่มีวันทำ

480
00:35:44,833 --> 00:35:46,208
‎ดัสตี้จากไปแล้ว แม่หนู

481
00:35:46,291 --> 00:35:47,916
‎ฉันรู้ว่านายไม่ทำร้ายฉันหรอก

482
00:35:59,916 --> 00:36:00,791
‎ขอร้องล่ะ

483
00:36:01,750 --> 00:36:02,958
‎ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ

484
00:36:05,333 --> 00:36:06,208
‎แค่จะฆ่าเธอ

485
00:36:08,916 --> 00:36:11,333
‎หวดเลย หวดแรงๆ

486
00:36:20,375 --> 00:36:21,458
‎เขาไม่รู้สึกอะไร

487
00:36:22,416 --> 00:36:25,583
‎ไม่รู้สึกว่าโดนค้อนทุบ
‎ไม่รู้สึกว่าตัวเขากระแทกพื้น

488
00:36:27,333 --> 00:36:30,291
‎แต่ถ้าเขาเคยสงสัยว่าชีล่ารู้สึกยังไงกับเขา

489
00:36:31,083 --> 00:36:32,791
‎ถ้าเขาเคยข้องใจเรื่องนั้น

490
00:36:33,791 --> 00:36:35,041
‎มันก็ชัดเจนแล้วล่ะ

491
00:36:36,208 --> 00:36:38,375
‎เห็นได้ชัดจากการที่เธอยั้งมือไว้

492
00:36:38,458 --> 00:36:41,041
‎เห็นได้ชัดจากการที่เธอชะลอค้อนในวินาทีสุดท้าย

493
00:36:41,125 --> 00:36:43,166
‎และไว้ชีวิตน่าสังเวชของเขา

494
00:36:44,708 --> 00:36:47,333
‎เขาบอกความจริงทั้งหมด
‎กับตำรวจและอัยการเขต

495
00:36:48,416 --> 00:36:51,458
‎และปรากฏว่าเขาไม่มีความผิด
‎เพราะอาการวิกลจริตเป็นเหตุ

496
00:36:53,250 --> 00:36:55,541
‎นั่นเป็นคำอธิบายที่เขาไม่มีวันยอมรับได้

497
00:36:58,208 --> 00:37:00,541
‎พบศพเป็นสิบๆ ในถ้ำแห่งนั้น

498
00:37:00,625 --> 00:37:03,500
‎บางคนถูกฆ่าก่อนตาของเขาจะเกิดซะอีก

499
00:37:04,458 --> 00:37:07,333
‎ไม่มีคำตอบง่ายๆ ในคดีนี้
‎และไม่มีใครอยากเชื่อว่า

500
00:37:07,416 --> 00:37:09,041
‎มีฆาตกรต่อเนื่องอมตะอยู่จริง

501
00:37:10,125 --> 00:37:11,958
‎แต่นั่นไม่สำคัญหรอก

502
00:37:12,041 --> 00:37:15,375
‎ที่สำคัญคือเธอปลอดภัยดีต่างหาก

503
00:37:17,750 --> 00:37:21,958
‎เขาจะไม่มีวันไปทำร้ายผู้หญิงที่ไหนอีก

504
00:37:22,708 --> 00:37:23,791
‎ขอผม…

505
00:37:26,250 --> 00:37:28,000
‎ขอผมฟังเพลงหน่อยได้ไหมครับ

506
00:37:33,708 --> 00:37:35,375
‎ดังขึ้นอีกนิดครับ

507
00:37:45,291 --> 00:37:46,250
‎เป๊ะเลย

508
00:37:57,791 --> 00:37:58,750
‎ก็นี่แหละ

509
00:37:59,958 --> 00:38:01,333
‎มีเท่านี้

510
00:38:01,416 --> 00:38:03,333
‎จบแล้ว ทุกคนตายตาหลับได้แล้ว

511
00:38:04,500 --> 00:38:07,541
‎ไม่ยักรู้ว่าตอนจบจะเป็นแบบนั้น

512
00:38:07,625 --> 00:38:09,208
‎ฉันไม่ชอบตอนจบแฮะ

513
00:38:09,291 --> 00:38:12,166
‎ไม่ต้องเลย พอว์ลัค เธอยังทิ้งให้เราคาใจ
‎เรื่อง "แม่มด" อยู่เลยนะ

514
00:38:13,291 --> 00:38:15,333
‎จัดเลย เล่าให้จบคืนนี้แหละ

515
00:38:15,416 --> 00:38:17,041
‎ดูซิว่าจะจบสวยไหม

516
00:38:18,583 --> 00:38:19,583
‎โอเค

517
00:38:22,375 --> 00:38:25,875
‎ถ้าจำกันได้ อิมานีเป็นแม่มด

518
00:38:27,916 --> 00:38:29,458
‎เธอหยั่งรู้ตอนกลางคืน

519
00:38:33,166 --> 00:38:35,541
‎และเห็นภาพอนาคต

520
00:38:35,625 --> 00:38:37,291
‎เด็กหนุ่มคนนึงกำลังจะตาย

521
00:38:38,708 --> 00:38:40,000
‎แต่เธอยับยั้งมันไว้

522
00:38:41,250 --> 00:38:43,625
‎ด้วยราคาแพงแสนสาหัส

523
00:38:43,708 --> 00:38:46,416
‎และทำให้สก็อตตี้เพื่อนของเธอถูกยิงแทน

524
00:38:49,583 --> 00:38:50,750
‎ช่วยด้วย

525
00:38:52,708 --> 00:38:54,333
‎การที่เธอเปลี่ยนแปลงอนาคต

526
00:38:54,416 --> 00:38:57,250
‎ได้ดึงจักรวาลไปในทิศทางสุดคาดเดา

527
00:38:58,166 --> 00:39:01,166
‎มาตอนนี้ ถึงเวลาจักรวาลดีดกลับบ้าง

528
00:39:04,083 --> 00:39:05,291
‎ขอร้องล่ะ

529
00:39:18,208 --> 00:39:19,166
‎ช่วยด้วย

530
00:39:19,250 --> 00:39:21,000
‎ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที

531
00:39:21,958 --> 00:39:22,916
‎ช่วยทีค่ะ

532
00:39:23,000 --> 00:39:23,833
‎"ถ้าเพียงแต่"

533
00:39:24,458 --> 00:39:28,291
‎คงไม่มีสองคำไหนในภาษาอังกฤษที่ไร้ประโยชน์

534
00:39:28,375 --> 00:39:30,833
‎และใช้ไม่ได้มากไปกว่าคำว่า
‎"ถ้าเพียงแต่" แล้ว

535
00:39:32,041 --> 00:39:34,708
‎ถ้าเพียงแต่เธอทำแบบนี้หรือคิดแบบนั้น

536
00:39:34,791 --> 00:39:36,791
‎หรือรู้ตัวเร็วกว่านี้

537
00:39:38,041 --> 00:39:39,541
‎แต่ก็นั่นแหละ

538
00:39:39,625 --> 00:39:41,583
‎คำตอบมันเหมือนเดิมเสมอ

539
00:39:42,541 --> 00:39:45,458
‎จักรวาลไม่ได้หวั่นไหวไปกับคำว่า "ถ้าเพียงแต่"

540
00:39:45,541 --> 00:39:47,041
‎เราจะพูดสักเท่าไรก็ได้

541
00:39:47,125 --> 00:39:49,833
‎"ถ้าเพียงแต่มันไม่เป็นแบบนี้"

542
00:39:49,916 --> 00:39:52,958
‎แต่ทุกครั้ง คำตอบที่ได้ก็คือ "เป็นไปแล้ว"

543
00:39:56,000 --> 00:39:58,583
‎อิมานีพยายามเปลี่ยนอนาคต

544
00:39:58,666 --> 00:40:01,333
‎แต่อนาคตก็ถูกกำหนดไว้เหมือนอดีต

545
00:40:03,291 --> 00:40:05,333
‎เธอเปลี่ยนอดีตไม่ได้

546
00:40:05,416 --> 00:40:07,500
‎เปลี่ยนอนาคตไม่ได้

547
00:40:07,583 --> 00:40:09,875
‎เธอน่าจะยังอยู่ด้วยกันแท้ๆ

548
00:40:09,958 --> 00:40:12,333
‎แต่บางที ไม่แน่นะ

549
00:40:13,708 --> 00:40:15,291
‎เธออาจแก้ไขข้อผิดพลาดได้

550
00:40:38,625 --> 00:40:39,500
‎แม่

551
00:40:43,333 --> 00:40:45,083
‎เราอยู่ที่ไหนคะ

552
00:40:45,166 --> 00:40:46,000
‎บ้านจ้ะ

553
00:40:48,750 --> 00:40:50,958
‎หนูจำต้นไม้พวกนี้ไม่เห็นได้เลย

554
00:40:52,791 --> 00:40:55,375
‎เพราะลูกไม่เคยเข้าป่าลึกขนาดนี้มาก่อนไง

555
00:40:56,208 --> 00:40:58,166
‎จำทางที่เรามาไม่ได้เหรอ

556
00:40:59,375 --> 00:41:00,375
‎ไม่นะ

557
00:41:01,250 --> 00:41:02,875
‎หนูจำไม่ได้

558
00:41:04,000 --> 00:41:05,541
‎บอกแม่ทีว่าจำอะไรได้บ้าง

559
00:41:07,500 --> 00:41:09,125
‎หนูรู้สึกแปลกๆ ในหัว

560
00:41:11,083 --> 00:41:12,375
‎ทำไมหัวหนูรู้สึกแปลกๆ ล่ะ

561
00:41:13,458 --> 00:41:15,083
‎กลับไปทางที่ลูกมาดีกว่า

562
00:41:17,041 --> 00:41:18,416
‎แต่ที่นี่ดีมากเลยนะ

563
00:41:26,375 --> 00:41:27,875
‎รู้หรือยังว่าเราอยู่ที่ไหน

564
00:41:29,500 --> 00:41:30,458
‎ค่ะ

565
00:41:34,000 --> 00:41:35,500
‎ไม่เป็นไรนะ

566
00:41:35,583 --> 00:41:37,750
‎มองลงไปสิ ไม่เป็นไรหรอก

567
00:41:43,250 --> 00:41:44,625
‎หนูตายแล้วเหรอ

568
00:41:44,708 --> 00:41:48,375
‎ลูกยังอยู่ แค่ถอยออกมาจากชีวิตหนึ่งก้าว

569
00:41:48,458 --> 00:41:51,375
‎ส่วนแม่ก็ก้าวไปหามันเพื่อมาหาลูกที่นี่

570
00:41:53,916 --> 00:41:57,125
‎ลูกรักษาเพื่อนด้วยตัวเองไม่ได้หรอกนะ

571
00:42:00,041 --> 00:42:01,000
‎แม่ช่วยหนูนะ

572
00:42:01,750 --> 00:42:04,333
‎ลูกไม่รู้ซะแล้วว่าตัวเองขออะไรอยู่

573
00:42:04,416 --> 00:42:06,291
‎ไม่มีใครชุบชีวิตคนตายได้ อิมานี

574
00:42:06,375 --> 00:42:08,916
‎- แต่เธอยังไม่ตายนี่
‎- แม่ไม่ได้พูดถึงเธอ

575
00:42:14,625 --> 00:42:17,291
‎หนูจะตายถ้าหนูรักษาเธอ

576
00:42:17,375 --> 00:42:19,416
‎ลูกไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ อิมานี

577
00:42:20,375 --> 00:42:22,500
‎ก็จริง ลูกทำพลาดไป

578
00:42:22,583 --> 00:42:23,791
‎เราทุกคนพลาดกันได้

579
00:42:24,625 --> 00:42:26,166
‎แต่ลูกมีชีวิตทั้งชีวิตรออยู่นะ

580
00:42:27,833 --> 00:42:29,583
‎แม่มากล่อมให้หนูเปลี่ยนใจสินะ

581
00:42:29,666 --> 00:42:31,500
‎แน่อยู่แล้ว แม่เป็นแม่ของลูกนี่

582
00:42:33,375 --> 00:42:34,833
‎หนูตัดสินใจแล้ว

583
00:42:36,375 --> 00:42:37,750
‎หนูไม่เปลี่ยนใจหรอก

584
00:42:37,833 --> 00:42:39,833
‎ลูกไม่เปลี่ยนอยู่แล้วจ้ะ

585
00:42:39,916 --> 00:42:41,208
‎ลูกเป็นลูกแม่นี่นา

586
00:42:48,166 --> 00:42:50,291
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอลูกนะ

587
00:42:53,041 --> 00:42:54,958
‎แม่จะเข้าไปในป่านั่น

588
00:42:56,000 --> 00:42:57,958
‎ไปเต้นรำกับหิ่งห้อยจ้ะ ลูกรัก

589
00:42:58,916 --> 00:43:00,208
‎แม่จะคอยลูกอยู่นั่น

590
00:43:01,125 --> 00:43:02,583
‎เพราะงั้นถ้าลูกจะขอ

591
00:43:03,375 --> 00:43:04,541
‎ขอมาเลยตอนนี้

592
00:43:10,291 --> 00:43:11,458
‎ช่วยหนูนะคะแม่

593
00:43:13,166 --> 00:43:14,208
‎ช่วยหนูรักษาเธอนะ

594
00:43:39,125 --> 00:43:40,291
‎ขอบคุณค่ะ

595
00:43:44,375 --> 00:43:46,291
‎ลูกต้องกลับไปได้แล้ว อิมานี

596
00:43:47,583 --> 00:43:49,625
‎ไม่งั้นลูกจะตายทั้งคู่

597
00:43:49,708 --> 00:43:54,166
‎ทางเดียวที่จะกลับไปได้คือดำลงไป
‎มันทั้งหนาวและลึก

598
00:43:55,375 --> 00:43:56,666
‎โดดลงไปจะดีที่สุด

599
00:44:00,416 --> 00:44:01,416
‎ไปได้แล้ว

600
00:44:03,458 --> 00:44:05,333
‎ไว้เจอกันเมื่อถึงเวลานะ

601
00:44:40,041 --> 00:44:41,375
‎อิมานี

602
00:44:41,458 --> 00:44:43,291
‎มานี่ได้ยังไงเนี่ย

603
00:44:44,625 --> 00:44:48,291
‎ฉันทิ้งเธอไว้ข้างนอกคนเดียวไม่ได้น่ะสิ

604
00:44:49,000 --> 00:44:52,458
‎ฉันพยายามจะกลับไปตั้ง…

605
00:44:54,083 --> 00:44:55,791
‎หลายวัน เผลอๆ นานกว่านั้น ฉัน…

606
00:45:00,375 --> 00:45:02,916
‎ตอนแรกของฉันก็เป็นแบบนั้น

607
00:45:03,000 --> 00:45:04,083
‎แต่ตอนนี้…

608
00:45:06,625 --> 00:45:08,250
‎มันค่อยๆ จางหายไป

609
00:45:09,166 --> 00:45:11,208
‎ฉันว่าพอมันหายไปหมด ฉันคง…

610
00:45:11,875 --> 00:45:13,125
‎ฉันคงล่องลอยไป

611
00:45:15,583 --> 00:45:16,750
‎ทำไมเธอมาอยู่นี่ได้

612
00:45:19,083 --> 00:45:21,375
‎เธอไม่ควรต้องมาตาย

613
00:45:21,458 --> 00:45:22,875
‎ไม่เป็นไร

614
00:45:25,041 --> 00:45:28,416
‎ไม่ใช่ความผิดของเธอสักหน่อย

615
00:45:31,875 --> 00:45:33,625
‎ยิ่งฉันจับมันไว้แน่นเท่าไร

616
00:45:35,416 --> 00:45:39,250
‎ฉันก็ยิ่งรู้ว่าไม่เป็นไรถ้าเราจะปล่อยวาง

617
00:45:40,875 --> 00:45:42,708
‎ฉันมีเหตุผลที่มาที่นี่

618
00:45:44,416 --> 00:45:46,125
‎และฉันขอให้เธอ…

619
00:45:47,791 --> 00:45:50,416
‎ยอมให้ฉันทำเถอะ นะ

620
00:45:51,708 --> 00:45:52,833
‎รับไปสิ

621
00:45:55,625 --> 00:45:57,166
‎แล้วเธอจะเป็นยังไงล่ะ

622
00:45:58,208 --> 00:46:00,458
‎ฉันก็จะได้เต้นรำกับหิ่งห้อยไง

623
00:46:16,875 --> 00:46:18,375
‎ฉันจะจำเรื่องนี้ได้ไหม

624
00:46:19,125 --> 00:46:20,291
‎ไม่รู้สิ

625
00:46:22,791 --> 00:46:23,750
‎แต่…

626
00:46:24,666 --> 00:46:28,250
‎ถ้าเธอพอจะทำได้ ได้โปรด…

627
00:46:30,333 --> 00:46:31,791
‎จำฉันไว้ด้วยนะ

628
00:46:37,083 --> 00:46:38,666
‎ขอโทษนะ ฉันทำไม่ได้

629
00:46:41,208 --> 00:46:42,541
‎ขอโทษนะ

630
00:46:43,875 --> 00:46:46,625
‎ฉันขอโทษ ฉันทำไม่ได้

631
00:46:48,500 --> 00:46:50,125
‎ฉันเล่าต่อไม่ได้จริงๆ

632
00:46:55,458 --> 00:46:57,375
‎สก็อตตี้ลืมตาขึ้นมา

633
00:46:59,500 --> 00:47:04,250
‎ตอนแรกเธอมองเห็นไม่ชัด
‎เพราะไม่ได้ลืมตามาหลายวันแล้ว

634
00:47:04,333 --> 00:47:06,291
‎แต่เมื่อเธอกลับมามองเห็นชัด…

635
00:47:07,916 --> 00:47:10,708
‎เธอก็เห็นอิมานี

636
00:47:11,625 --> 00:47:13,208
‎เธอดูเหมือนหลับอยู่

637
00:47:13,291 --> 00:47:16,625
‎เว้นแต่ว่ามีรอยยิ้มน้อยๆ อยู่บนหน้า

638
00:47:17,958 --> 00:47:21,458
‎สก็อตตี้ลืมทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นไปแล้ว

639
00:47:21,541 --> 00:47:27,000
‎มันเลือนหายไปเหมือนลมหายใจบนกระจก

640
00:47:27,083 --> 00:47:29,375
‎ถึงจะพยายามเก็บความทรงจำนั้นไว้

641
00:47:29,458 --> 00:47:32,833
‎มันก็ไหลผ่านมือไปเหมือนสายน้ำ

642
00:47:32,916 --> 00:47:37,791
‎สก็อตตี้ยืนกรานว่าจะไปส่งอิมานีถึงห้องดับจิต

643
00:47:38,625 --> 00:47:40,875
‎พยาบาลปฏิเสธในตอนแรก

644
00:47:40,958 --> 00:47:43,583
‎แต่ก็ได้ไม่นานหรอก เพราะเชื่อฉันเถอะ

645
00:47:43,666 --> 00:47:47,250
‎ตอนฉันบอกว่ายัยนี่เป็นนังตัวแสบหัวดื้อตัวจริง

646
00:47:47,333 --> 00:47:49,041
‎อย่างที่นางอยากเป็น

647
00:47:51,416 --> 00:47:53,458
‎งานศพจัดอย่างยิ่งใหญ่

648
00:47:54,875 --> 00:47:56,333
‎คนมากันเต็มหอประชุม

649
00:47:57,541 --> 00:48:00,250
‎แต่เพื่อนๆ เธอรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้องเลย

650
00:48:01,208 --> 00:48:02,458
‎เพื่อนแท้ของเธอ

651
00:48:03,833 --> 00:48:06,208
‎พวกเขาตัดสินใจจัดใหม่ให้ดีกว่า

652
00:48:06,291 --> 00:48:09,625
‎- อิมานีกับเบ็น
‎- ทำหัวใจล้อมรอบด้วย

653
00:48:10,583 --> 00:48:13,166
‎พวกนางรู้จักกันแค่ห้าวินาทีเองมั้ง

654
00:48:13,250 --> 00:48:17,333
‎แล้วไง เวลาเป็นสิ่งลวงตา
‎ความรู้สึกสองคนนั้นน่ะของจริง

655
00:48:17,416 --> 00:48:18,916
‎ทำหัวใจล้อมรอบเร็ว

656
00:48:20,166 --> 00:48:21,708
‎จริงสิ อีกไม่กี่วันต่อมา

657
00:48:21,791 --> 00:48:24,958
‎ก็คงมีอิมานีจิ๋วหรือหนูน้อยเบ็นวิ่งเล่นไปทั่วล่ะมั้ง

658
00:48:25,041 --> 00:48:27,958
‎ไม่โรแมนติกสักนิดเลย เชอรี

659
00:48:28,041 --> 00:48:30,250
‎ให้ฉันเล่าต่อ เดี๋ยวทำให้ดูว่าต้องจบยังไง

660
00:48:31,625 --> 00:48:33,666
‎พวกเขาสร้างอนุสรณ์แสนสวยขึ้นมา

661
00:48:34,791 --> 00:48:37,458
‎แล้ววางของที่มีคุณค่าทางใจไว้ด้วย

662
00:48:37,541 --> 00:48:39,708
‎ลุคกับเบ็คกี้ก็มาด้วยนะ

663
00:48:43,083 --> 00:48:44,375
‎เพื่อน เบ็คกี้ตายแล้วไหม

664
00:48:44,458 --> 00:48:45,708
‎ชักไปกันใหญ่แล้วเนี่ย

665
00:48:45,791 --> 00:48:50,375
‎ตอนนี้ทั้งคู่รักกันไง
‎เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับพวกเขาอยู่แล้วด้วย

666
00:48:50,458 --> 00:48:54,958
‎มันเป็นเรื่องของการให้เกียรติเพื่อน
‎ให้เกียรติคนที่จากไปก่อน

667
00:48:55,041 --> 00:48:56,541
‎ซึ่งพวกเขาก็ทำแล้ว

668
00:48:56,625 --> 00:48:59,458
‎ของเล็กน้อยหนึ่งชิ้น ความทรงจำหนึ่งเรื่อง

669
00:48:59,541 --> 00:49:01,916
‎หนึ่งท่าทาง หนึ่งเสียงหัวเราะ

670
00:49:02,000 --> 00:49:03,875
‎หนึ่งหยดน้ำตา ต่อๆ กันมา

671
00:49:11,791 --> 00:49:12,833
‎ยังไม่จบแค่นั้น

672
00:49:12,916 --> 00:49:15,416
‎สก็อตตี้ทำเพื่อเพื่อนอีกอย่างนึง

673
00:49:15,500 --> 00:49:17,791
‎เธอรู้ว่าเพื่อนอยากอยู่ที่ไหนที่สุด

674
00:49:19,875 --> 00:49:22,500
‎สก็อตตี้ได้ความคิดนี้มาจากในฝัน

675
00:49:22,583 --> 00:49:25,666
‎ถึงตอนที่ฝันจะรู้สึกว่ามันเหมือนจริงมาก

676
00:49:26,833 --> 00:49:29,208
‎"ทุกความฝันอาจเป็นเรื่องจริง" เธอคิด

677
00:49:30,375 --> 00:49:32,458
‎"หรือไม่มันก็เป็นเพียงหน้าต่าง"

678
00:49:33,666 --> 00:49:34,541
‎ทุกคน

679
00:49:34,625 --> 00:49:36,000
‎เห็นนั่นไหม

680
00:49:39,416 --> 00:49:41,166
‎มันเป็นหน้าต่างสู่อีกโลกหนึ่ง

681
00:49:42,541 --> 00:49:44,916
‎อีกมิติหนึ่ง

682
00:49:45,000 --> 00:49:46,833
‎พื้นที่ระหว่างเปลี่ยนผ่าน

683
00:49:46,916 --> 00:49:48,416
‎ดินแดนอันแสนไกล

684
00:49:49,500 --> 00:49:51,750
‎บางคนอาจเรียกว่าชีวิตหลังความตาย

685
00:49:58,000 --> 00:49:59,208
‎ขอบคุณนะ

686
00:50:01,416 --> 00:50:02,875
‎ขอบคุณ

687
00:50:09,458 --> 00:50:12,875
‎ไม่ว่าจะเป็นยังไง ไม่ว่าเมื่อไหร่

688
00:50:14,000 --> 00:50:15,166
‎หรือที่ไหนก็ตาม

689
00:50:17,708 --> 00:50:19,375
‎อิมานีไม่ได้รู้สึกว่าตาย

690
00:50:20,541 --> 00:50:22,500
‎ที่จริงเธอรู้สึกดีเชียวล่ะ

691
00:50:23,916 --> 00:50:25,291
‎และเธอก็ไม่ได้อยู่คนเดียว

692
00:50:26,208 --> 00:50:27,541
‎แม่เธออยู่ที่นั่นด้วย

693
00:50:30,083 --> 00:50:31,166
‎เบ็นก็เช่นกัน

694
00:50:32,500 --> 00:50:35,708
‎เพราะบางครั้ง
‎ชีวิตเราไม่มีโอกาสได้เจอความรัก

695
00:50:36,791 --> 00:50:38,750
‎แต่ก็ไม่ได้แปลว่าหมดทางไปต่อนี่

696
00:50:40,833 --> 00:50:43,500
‎มีคนอีกมากหน้าหลายตาที่อิมานีไม่รู้จัก

697
00:50:44,333 --> 00:50:47,458
‎แต่ไม่รู้ทำไม หัวใจเธอถึงรู้จักพวกเขาทุกคน

698
00:50:48,375 --> 00:50:50,250
‎หนทางยังทอดยาวต่อไป

699
00:50:50,333 --> 00:50:51,791
‎และอิมานีก็ก้าวต่อไป

700
00:50:52,583 --> 00:50:56,000
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่คนเราทำ ต้องก้าวต่อไป

701
00:50:58,333 --> 00:51:00,083
‎เพื่อนๆ เธอไม่มีทางรู้ได้เลย

702
00:51:00,166 --> 00:51:02,541
‎ว่าสิ่งที่เห็นเป็นแค่จินตนาการหรือเปล่า

703
00:51:03,916 --> 00:51:07,125
‎แต่ถ้าเป็นความฝัน มันก็คือฝันที่พวกเขามีร่วมกัน

704
00:51:08,166 --> 00:51:11,333
‎และไม่มีอะไรจริงแท้ไปกว่านั้นแล้ว

705
00:51:25,250 --> 00:51:28,125
‎ฉันมีอะไรจะบอกทุกคนแหละ

706
00:51:31,708 --> 00:51:33,458
‎เมื่อคืน ฉัน…

707
00:51:35,041 --> 00:51:36,333
‎ฉันทำสิ่งที่ผิด…

708
00:51:37,500 --> 00:51:38,708
‎มากเลยล่ะ

709
00:51:39,708 --> 00:51:41,708
‎แต่เดี๋ยวไว้เล่าทีหลัง

710
00:51:44,791 --> 00:51:47,166
‎วันนี้มีแขกมาหาฉันด้วย

711
00:51:48,500 --> 00:51:51,875
‎เพื่อนของอันยา เร็ทท์น่ะ ทุกคนจำเร็ทท์ได้ไหม

712
00:51:51,958 --> 00:51:53,541
‎เขาเข้ามาในห้องและ…

713
00:51:54,666 --> 00:51:56,916
‎ฉันคิดว่าเขาน่าจะเอาของกลับไปบ้าง

714
00:51:57,000 --> 00:52:01,375
‎คือว่าอันยามีตุ๊กตานักบัลเลต์อยู่ตัวนึง

715
00:52:02,833 --> 00:52:04,875
‎ขามันข้างนึงหักไป

716
00:52:04,958 --> 00:52:08,375
‎แต่พอฉันเจออีกที มันก็ซ่อมแล้ว

717
00:52:09,541 --> 00:52:11,166
‎ถูกประกอบกลับเข้าด้วยกัน

718
00:52:36,083 --> 00:52:37,333
‎นี่

719
00:52:39,250 --> 00:52:41,208
‎ฉันว่าจะใช้ทางอ้อมกลับขึ้นไป

720
00:52:41,916 --> 00:52:43,041
‎ไปด้วยกันไหม

721
00:52:44,458 --> 00:52:46,500
‎เอาสิ ฉันไปด้วย

722
00:52:49,791 --> 00:52:52,416
‎- ฉันชอบเรื่องเล่าเธอนะ
‎- ฉันก็ชอบเรื่องนาย

723
00:52:54,875 --> 00:52:56,416
‎แค่จบไม่ถูกใจสินะ

724
00:52:58,916 --> 00:53:00,500
‎แค่ตรงนั้นแหละ…

725
00:53:02,333 --> 00:53:03,416
‎ไม่รู้สิ

726
00:53:04,958 --> 00:53:07,166
‎ฉันรู้สึกว่านายใจร้ายกับดัสตี้ไปหน่อย

727
00:53:08,125 --> 00:53:10,625
‎ที่คิดจะให้เขาอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิต

728
00:53:11,250 --> 00:53:13,250
‎เขาจะได้ไม่ทำร้ายคนที่เขารักไง

729
00:53:15,333 --> 00:53:17,666
‎เพราะเขาทำร้ายคนที่เขารักตลอดเลย

730
00:53:17,750 --> 00:53:20,250
‎ฉันไม่รู้นะว่าเป็นไปได้ไหม

731
00:53:20,333 --> 00:53:22,708
‎ที่เราจะไม่ทำร้ายคนที่เรารักเลย

732
00:53:24,083 --> 00:53:26,291
‎แต่ไม่ได้แปลว่าเราต้องอยู่คนเดียวนี่

733
00:53:29,500 --> 00:53:31,208
‎ฉันเลิกกับแคทเธอรีนแล้ว

734
00:53:35,833 --> 00:53:37,875
‎- เสียใจด้วยนะ
‎- ไม่หรอก มันดีแล้วล่ะ

735
00:53:39,000 --> 00:53:41,291
‎มันไม่ยุติธรรมกับเราทั้งคู่

736
00:53:43,541 --> 00:53:44,916
‎อีกอย่าง ยังมี…

737
00:53:46,458 --> 00:53:47,708
‎ยังมีคนอื่นด้วย…

738
00:53:49,000 --> 00:53:51,041
‎ฉันโกหกต่อไปไม่ได้แล้ว

739
00:53:53,000 --> 00:53:54,458
‎ถึงฉันจะทำ…

740
00:53:55,750 --> 00:53:57,208
‎ให้เราทุกคนเสี่ยงอันตรายเนี่ยนะ

741
00:53:58,750 --> 00:54:00,958
‎เธอทำลงไปเพราะมีความหวังไง

742
00:54:02,583 --> 00:54:03,916
‎เพราะนั่นคือตัวเธอ

743
00:54:04,958 --> 00:54:08,208
‎เธอคือความหวัง
‎และเป็นอย่างนั้นตลอดตั้งแต่มาอยู่ที่นี่

744
00:54:08,291 --> 00:54:10,875
‎สัญญาณของอันยาจะหมายถึงอะไรได้อีก

745
00:54:10,958 --> 00:54:12,833
‎ตุ๊กตาตัวนั้นจะเป็นอะไรได้อีก

746
00:54:13,833 --> 00:54:15,083
‎ถ้าไม่ใช่ความหวัง

747
00:54:15,958 --> 00:54:17,500
‎ถูกของเธอแล้ว

748
00:54:19,458 --> 00:54:22,083
‎- เธอพูดถูกมาตลอด
‎- แต่เควิน ฉัน…

749
00:54:23,916 --> 00:54:25,125
‎คือฉันไม่…

750
00:54:25,208 --> 00:54:26,875
‎ฉันไม่รู้ว่าเราจะ…

751
00:54:32,666 --> 00:54:34,083
‎ฉันกำลังจะตายนะ

752
00:54:36,375 --> 00:54:37,541
‎ฉันด้วย

753
00:54:42,916 --> 00:54:46,791
‎แต่ฉันว่าการตายเป็นเหตุผลห่วยๆ
‎ที่ทำให้เราไม่ยอมใช้ชีวิตมากกว่า

754
00:55:31,708 --> 00:55:37,333
‎(นักอุตสาหกรรมสแตนลีย์ ออสการ์ ฟรีแลน
‎เผยโฉมบ้านใหม่หลังใหญ่โต)

755
00:57:01,833 --> 00:57:04,208
‎คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์