‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎แต่ละวันที่นี่ต่างกันไปหลายแบบ
‎มีทั้งวันที่ดีและวันที่แย่
‎แต่วันไหนๆ ก็ไม่เหมือนวันนี้
‎ฉันเลยต้องยืนยันให้มั่นใจ
‎เราได้ตรวจเพิ่มเติมแล้ว ‎แน่นอนว่าผลการส่องกล้องของเธอ…
‎ยังเจอติ่งเนื้อและรอยโรคในลำไส้เล็กอยู่บ้าง
‎แต่น้อยกว่าตอนเธอมาที่นี่ใหม่ๆ
‎นั่นแปลว่าเธอเริ่มหายแล้ว
‎แปลว่าผลวินิจฉัยว่าป่วยระยะสุดท้ายนั้นผิดพลาด
‎ซึ่งแปลว่า
‎เธอจะได้กลับบ้านจ้ะ
‎เดี๋ยวนะ หนูเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองทีเซลล์ ‎ชนิดเปลี่ยนรูปร่าง
‎หนูเจอติ่งเนื้อจากการส่องกล้องครั้งแรก
‎แล้วหลังจากการทำคีโม ติ่งเนื้อก็แย่ลง
‎พวกเขาบอกว่าหนูจะตายนี่
‎ตอนเธอมาอยู่นี่ใหม่ๆ ต้องใช้เวลาสักพัก ‎กว่ายาเคมีบำบัดจะหมดฤทธิ์
‎แต่ตอนนี้เราเห็นแล้วว่าร่างกายเธอกำลังฟื้นตัว
‎แต่หนูไม่ได้จะตาย
‎เราทุกคนต้องตาย แซนดร้า
‎พวกเราทุกคนนั่นแหละ
‎แต่สำหรับเธอในตอนนี้
‎เธอไม่ได้เป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองระยะสุดท้าย
‎ขอโทษนะคะ
‎หนูไม่รู้ว่าทำไมหนูถึงรู้สึกแบบนี้
‎ไม่ว่าเธอจะรู้สึกแบบไหนมันก็ถูกต้องทั้งนั้น
‎ไม่ว่าความรู้สึกของเธอจะเป็นยังไง มันก็คือใช่
‎แต่นี่เป็นข่าวดีมากนะ แซนดร้า
‎หนูจะบอกพวกเขายังไงดีล่ะ
‎หนูจะพูดยังไงดีคะ
‎อยู่นี่เอง
‎อรุณสวัสดิ์
‎ฉันมาอยู่นี่ได้ยังไง
‎นายหมดสติไป ฉันเลยพานายมาที่นี่ไง
‎โอเค ฉันเคยเจอว่าตัวเอง ‎ไปโผล่ข้างล่างนั่นมาก่อน
‎บ่อยกว่าสองสามครั้งอีก
‎ตั้งแต่เราเจอห้องนั้น ฉันก็…
‎ที่จริงแทบจะทุกคืน ‎ฉันก็ไปรู้สึกตัวข้างล่างนั่นแหละ
‎แล้วแอบกลับเข้าห้องโดยไม่ให้สเปนซ์ตื่น
‎มันแปลกชะมัดเลยล่ะ
‎ฉันตื่นมาบนเตียงข้างล่างนั่นเลยด้วยซ้ำ
‎และกลิ่นมันก็ช่าง…
‎บ้าไปแล้วชัดๆ
‎ความฝันเอย เดินละเมอเอย
‎เพราะยาแหงๆ
‎ยาไม่ได้ทำให้โถงทางเดินดูต่างออกไปนี่
‎ยาไม่ได้ทำให้ฉันเห็นคนตามทางเดิน
‎ในห้อง ในกระจกบ้านั่นนี่
‎นายคงรู้ว่าฉันพูดถึงอะไรนะ เควิน
‎เพราะงั้นขอล่ะ
‎ถ้านายรู้ก็อย่าให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองบ้าอีกเลย
‎ใช่
‎โอเค ฉันรู้
‎บางครั้งห้องมันเปลี่ยนไป
‎ผนังก็เปลี่ยนไป
‎บางครั้งพอเราได้ยินเสียงแล้วหันไปมอง
‎เราก็ไม่ได้อยู่คนเดียว
‎แล้วพอเรามอง ใครคนนั้นก็จะพุ่งเข้ามาหาเรา
‎จากความมืดหรือแสงไฟ
‎แล้วพอเรามองขึ้นไปก็จะเห็นคนแก่…
‎ผู้หญิงเหรอ
‎ผู้ชาย
‎ผู้ชายแก่ๆ ผมหงอกด้วย
‎ใช่ ฉันก็เคยเห็นเขา
‎แต่ส่วนใหญ่ฉันจะเห็นเธอ
‎ผู้หญิงแก่
‎แถมเธอยังมี…
‎ตาที่ขุ่นมัว
‎(สร้างจากผลงานของคริสโตเฟอร์ ไพค์)
‎นายเคยเห็นไหม
‎ไม่บ่อยเท่าเห็นเขา แต่…
‎ก็มีบ้าง
‎ใช่
‎ตามทุกคนไปห้องสมุดกันเถอะ
‎- ให้ตายสิ มีอะไร ‎- แต่งตัวเร็ว
‎ประชุมด่วนที่ห้องสมุด
‎ทุกอย่างโอเคดีใช่ไหม
‎คือว่า…
‎ทุกอย่างโอเคดีใช่ไหม อีลองก้า
‎จ้ะ ทุกอย่างมัน…
‎โอเคเลย
‎(เร่งเสียงหน่อย)
‎เอาเข้าไป
‎อ้าว ไม่ล็อกแล้วนี่
‎คืนนี้เจ๊แกคงล็อกอีกแหละ
‎- ไม่เป็นไรใช่ไหม แซนดร้า ‎- ไม่เป็นไร
‎มีเรื่องอะไรกันเหรอ
‎ขอโทษที แต่ฉันไม่รู้ว่าพวกนายพูดบ้าอะไรกัน
‎จริงจัง ไม่จ้อจี้
‎มีใครเห็นโถงทางเดินเปลี่ยนไป ‎หรือเห็นผีแก่หง่อมบ้างไหม
‎ไม่นะ
‎ขอโทษนะ แต่ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นเลย
‎ฉันก็ไม่เห็น ถ้าฉันคิดว่ามันขำดีก็คงโกหกแล้ว
‎แต่นี่ไม่ตลกเลย
‎เอาจริงเหรอ
‎คือมันเป็นโถงทางเดินเก่าๆ ‎ที่มีดอกไม้และโคมไฟ
‎แล้วก็มีผู้ชายกับผู้หญิงแก่ๆ
‎ตาเธอมัวๆ ด้วยนะ
‎- ใช่ เป็นต้อกระจก ‎- เป็นต้อกระจก
‎แถมยังเอาแต่พูดว่าหิวเหลือเกิน ‎หิวจนไส้จะขาดแล้ว
‎ไม่นะ
‎ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นสักนิด
‎ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
‎แต่ถ้าเราเห็นผีหรืออะไรก็ตาม ‎มันคงจะสุดยอดเลยใช่ไหม
‎เราก็รอกันอยู่นี่ สัญญาณน่ะ
‎ใช่ แต่มันไม่สมเหตุสมผลไง
‎อย่างที่บอก ในที่ที่มีแต่คนหนุ่มสาวตาย
‎ก่อนเวลาอันควรและยังมีห่วงอีกเพียบ
‎แต่พวกนายกลับเห็นแค่ผีแก่สองตนเนี่ยนะ
‎แต่เราเห็นกันทั้งคู่ไง
‎- คือเราทั้งคู่… ‎- มีคำฝรั่งเศสด้วยนะ
‎เวลาคนสองคนสนิทกัน ‎พวกเขาจะเหมือนกันตรง…
‎ใช่ "โฟลี อา เดอ" ‎แปลว่าสองคนหลงผิดเหมือนกันน่ะ
‎รู้ฝรั่งเศสด้วยเหรอ
‎เปล่า มันเป็นชื่อตอนนึงของ "แฟ้มลับคดีพิศวง"
‎สุดยอดด้วยจะบอกให้
‎สรุปว่าไม่มีใครเคยเห็นเหรอ
‎ทุกอย่างที่ว่ามา เราสองคนแค่บ้าไปเองงี้
‎- ก็อาจจะไม่… ‎- ไม่อะไร
‎- บ้าเหรอ ‎- อาจจะไม่ใช่ผีก็ได้
‎แม่ฉันเคยเล่าเรื่องที่ยายท่านเล่าให้ฟังน่ะ
‎เป็นนิทานก่อนนอนเกี่ยวกับเจ้านี่…
‎"โทชิ โนะ ทาเบรุ ฮิโตะ"
‎แปลว่า "ผู้กินปี" หรือ "ผู้กินอายุขัย"
‎ท่าทางเหมือนหญิงแก่นี่แหละ
‎เราจะเจอมันในสถานที่ที่มีคนกำลังจะตาย
‎แล้วมันจะกินอายุขัยที่พวกเขาควรได้มี
‎เดี๋ยว นี่เป็นนิทานก่อนนอน ‎ที่แม่เล่าให้เธอฟังเพลินๆ เนี่ยนะ
‎เปล่า มันเป็นวิธีทำใจของแม่น่ะ
‎แม่เพิ่งจะมาเล่าหลังจากที่พ่อเสีย
‎แต่ถ้าสิ่งนี้มีอยู่จริงล่ะก็ มันต้องชอบที่แบบนี้แน่
‎เราทุกคนควรได้มีเวลาอีกหลายปี
‎ที่นี่คงจัดมื้อใหญ่ให้พวกมัน
‎เควินกับอีลองก้าอาจคิดผิดด้วยก็ได้
‎ฝันร้ายเสมือนจริง กินยาเกินขนาด ‎และเห็นสิ่งที่ไม่มีจริง
‎โดยเฉพาะตอนเล่าให้กันฟัง
‎อย่าลืมสัญญาอย่างอื่นสิ
‎เรามองหาสัญญาณ แต่ก็ต้องมีสติ
‎ต้องมีหลักฐาน
‎สัญญาเราเป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ ยังเกิดเรื่องอย่างอื่นอีกนะ
‎ฉันมีเรื่องต้องบอกพวกนาย ‎แต่รับปากไปแล้วว่าจะไม่พูดอะไร
‎ถ้าจะเอาหลักฐานยืนยันเรื่องอื่นอีก
‎ฉันก็มีแหละ
‎พิธีกรรมได้ผล
‎สแตนตันยอมรับแล้ว
‎พวกเราคนนึงหายแล้ว
‎เราคนนึงจะได้กลับบ้าน
‎ที่จริงฉันคิดว่า…
‎แล้วก็เสียใจจริงๆ
‎แต่ฉันคิดว่าเป็นฉันเอง
‎มันอาจได้ผลกับทุกคนด้วย
‎แต่เราต้องเชื่อมั่นและทำให้ถูกต้อง
‎- เดี๋ยว เธอหายแล้วเหรอ ‎- อะไรวะ อีลองก้า
‎ใจเย็นก่อนพวกนาย
‎ฉันคิดว่างั้นนะ
‎ฉันรู้สึกได้
‎ฉันรู้ว่าพิธีกรรมได้ผลและเราต้องทำอีก
‎ฉันว่าเรื่องนี้ไม่ขำเลยนะ
‎ไม่ เขาพูดถูก มีคนจะได้กลับบ้าน
‎สแตนตันบอกแบบนั้น
‎หมายความว่าไงที่มีคนจะได้กลับบ้าน
‎ฉันเอง
‎แซนดร้า ฟังนะ
‎เราทุกคนอยากให้เป็นตัวเองทั้งนั้น
‎นั่นแหละประเด็น เราทุกคนมีโอกาส ‎แต่เราต้องเชื่อมั่นจริงๆ…
‎ไม่นะ เป็นฉันเองจริงๆ
‎ฉันจะกลับบ้านพรุ่งนี้ ปู่กับย่าฉันกำลังมา
‎แล้วก็ไม่ใช่เพราะพิธีกรรม ‎แต่ผลตรวจผิดต่างหาก
‎ฉันไปส่องกล้องหนึ่งสัปดาห์ ‎ก่อนหน้าเราจะทำพิธีงี่เง่านั่นด้วยซ้ำ
‎และผลตรวจฉันผิดพลาดตั้งแต่แรก
‎ฉันมีปัญหาที่กระเพาะกับลำไส้ด้วย ‎ฉันก็เลยต้องไป
‎แล้วเริ่มตรวจทุกอย่างใหม่หมด
‎ไหนจะรับการทดลอง ‎รับการรักษา ทุกๆ อย่างเลย
‎ขอโทษนะ แต่มันไม่ใช่
‎พิธีกรรมไม่ได้ผล
‎ไม่หรอก บางทีมันอาจให้ผลต่างออกไป
‎ไม่ใช่แค่นั้น คือ…
‎มีสัญญาณด้วยไง เราได้รับสัญญาณ…
‎สเปนซ์ได้ยินเสียงจากอินเตอร์คอม ‎หลังจากทริสตันจากไป
‎มันชี้มาที่เรา ชี้นำให้เราไปทำพิธีไง
‎นั่นก็ฉันเอง
‎ขอโทษจริงๆ นะ
‎คนที่พูดผ่านอินเตอร์คอมคือฉันเอง ‎ก็เห็นพูดเรื่องหมดศรัทธากัน
‎ฉันเลยคิดว่าแหย่นิดหน่อยคงไม่เป็นไร
‎แค่พอให้ทุกคนมีความหวัง
‎คงเป็นพระประสงค์ของพระเจ้าน่ะ
‎ฮัลโหล
‎สเปนซ์
‎ฟังนะ
‎- มีคนอยู่ในห้องพักฟื้น ‎- อะไรนะ
‎มีคนอยู่ในนั้น แถมประตูก็ล็อก
‎- ห้องพวกนั้นไม่เคยล็อก ‎- มันล็อกอยู่
‎ให้ตายสิ
‎ฉันรู้ว่าทำไม่ถูกและมันงี่เง่าแค่ไหน
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ตอนนี้ฉันสับสนไปหมด แต่ก็โล่งใจมากด้วย ‎ฉันทั้งละอายใจ แล้วก็…
‎ฉันไม่อยากไปไหน แต่ก็อยากไปใจจะขาด
‎และฉันก็…
‎รู้สึกแย่มาก
‎อีลองก้า ดีจ้ะ
‎ดีจ้ะ แคทเธอรีน
‎ฉันรู้ว่าวันครอบครัวคือพรุ่งนี้ ‎แต่ฉันรอไม่ไหวแล้วจริงๆ
‎เธอต้องดูนี่เลยนะ
‎ที่จริงฉันกำลังรีบน่ะ
‎ไม่ๆ แค่แป๊บเดียวเอง
‎ดีใจจังที่บังเอิญเจอเธอ ‎เพราะในที่สุดฉันก็ได้นี่มา
‎นี่จ้ะ
‎ฉันรู้ว่าเขากังวลแค่ไหนเรื่องลุคของตัวเอง
‎แต่ฉันก็บอกตลอดว่าเขาดูดีมาก
‎แต่ก็นั่นแหละ เธอดูเขาสิ
‎อ้อ เขายังบอกด้วยว่า ‎วันก่อนพวกเธอไปที่ชายหาดกัน
‎ฉันจะลงไปยังไงเหรอ ‎พอดีอยากไปเตรียมนั่นนี่ก่อน
‎กะเซอร์ไพรส์เขาอะไรแบบนั้นน่ะ
‎เธอก็แค่…
‎คือเธอ…
‎เธอนี่…
‎แม่งบ้าว่ะ ฉันว่า จริงๆ นะ
‎- อะไรนะ ‎- เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‎คิดว่าที่นี่คือที่ไหน คันทรี่คลับจับผู้เหรอ
‎ที่นี่คือสถานดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย
‎ทุกคนที่นี่ป่วยหนักจะตายอยู่แล้ว
‎แล้วนี่เธอคิดจะทำอะไร
‎ให้เขาดูรูปตัวเองโบกหน้าหนาเป็นตึกเนี่ยนะ
‎ฉันรู้สิ ฉันแต่งให้เขา ‎ถึงได้เห็นว่าเขาไม่สบายดีแค่ไหน
‎เปล่านะ ฉันไม่ได้จะ…
‎รู้บ้างไหมว่าเธอทำเขาลำบากแค่ไหน
‎เขาต้องลำบากแค่ไหนที่ต้องเล่นละครตบตาเธอ
‎แม่งทุกครั้งเลย
‎เขาไม่ได้บอกเธอ
‎เพราะไม่อยากให้เธอเป็นห่วงมากไปกว่านี้
‎แล้วนี่เธอต้องการอะไร
‎ให้เขาเดินไปที่ชายหาด
‎ทำเป็นไม่เจ็บปวดปางตายเพื่อไปปิกนิก
‎เธอจะได้รู้สึกว่ามันปกติเหรอ
‎เขากำลังจะตายนะ แคทเธอรีน
‎เขากำลังจะตายและมันไม่ยุติธรรมเลย
‎แค่นั้นก็ลำบากพอแล้ว ‎โดยที่ไม่ต้องมาคอยดูแลเธอ
‎แล้วทำเป็นเข้มแข็งเพื่อให้เธอกลับไป
‎ใช้ชีวิตห่าเหวของเธอได้
‎นี่
‎ทำบ้าอะไรของเธอ อีลองก้า
‎เกิดอะไรขึ้น
‎หนูต้องการที่พัก หนูกลับไปที่นั่นไม่ได้แล้ว
‎อินเดีย จัดเตียงให้อีลองก้าที
‎ว่าไง เกิดอะไรขึ้น
‎ไม่ใช่หนูค่ะ
‎ไม่ใช่หนู มันไม่ได้ผล
‎มันไม่ใช่หนู
‎อีลองก้าสติแตกไปแล้ว
‎แหงล่ะ
‎อะไร
‎อีลองก้าไง
‎- อีลองก้าอะไรล่ะ ‎- ก็ "อีลองก้านี่ยังไง" ไง
‎- จะให้ฉันทำไงล่ะ ‎- ทำอย่างที่นายต้องการไง
‎ฉันจะไม่เลิกกับแคทเธอรีนหรอกนะ
‎เห็นไหม ฉันยังไม่ทันพูดเลย
‎ฉันบอกให้นายทำอย่างที่ต้องการ
‎แล้วนายก็โพล่งว่า ‎"ฉันจะไม่เลิกกับแคทเธอรีน" เฉยเลย
‎ฉันเหลือเวลาแค่ไหนกัน นานสุดไม่กี่เดือนมั้ง
‎แล้วจะให้เลิกกับเขาเนี่ยนะ ให้ตายเถอะ
‎ตอนนี้เขาเป็นผู้หญิงที่มีแฟนป่วยไง
‎อีกไม่นานก็จะกลายเป็นสาวโสดไร้แฟน
‎นายยื้อต่อไปแล้วมันดีต่อใครบ้าง
‎เราทั้งคู่รู้ว่านายต้องการอะไร
‎ใครที่นายต้องการจริงๆ
‎รู้ไหมทำไมฉันถึงเล่าเรื่องไม่จบ
‎เพราะนายมันทุเรศไง ชอบยั่วให้ค้าง
‎เพราะว่าพอคนรู้ตอนจบแล้ว
‎เรื่องราวที่เหลือก็จะเลือนหายไป
‎อีกไม่นานฉันจะกลายเป็นแค่ความทรงจำ
‎และฉันก็อยากเป็นความทรงจำที่ดี
‎สำหรับทุกคน
‎แต่สำหรับเธอเป็นพิเศษ
‎เธอควรได้รับมัน
‎มันไม่ได้มากมายอะไร ‎แต่แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับเรา
‎ไปเอาอาหารกับผ้าปูที่นอนให้เธอดีกว่า
‎ขอบคุณสำหรับ…
‎หนูไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่
‎อาจอยู่นี่สักคืนสองคืนระหว่างคิดหาทาง
‎เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงจ้ะ ฟังนะ
‎เราต้องคุยกันหน่อย
‎หนูกลับดีกว่า
‎เดี๋ยวสแตนตันคงจับได้
‎หนูไม่อยากทำให้คุณเดือดร้อน
‎ฉันจัดการอะไรที่ยุ่งยากกว่า ‎จอร์จิน่า สแตนตันมาเยอะ
‎แล้วถ้ากลับไปก็จะ…
‎ฉันอยากคุยกับเธอเรื่องนี้แหละ
‎สำหรับฉัน ไบรท์คลิฟฟ์เป็นที่พิเศษ
‎- เห็นๆ อยู่ว่าไม่ ‎- อย่าสิ
‎อย่าตีความเรื่องที่เกิดหรือไม่ได้เกิดขึ้นผิดไป
‎ที่นั่นพิเศษมากนะ
‎ที่นั่นมีอำนาจและพลังงาน
‎ซึ่งที่อื่นๆ ในโลกไม่มี
‎เชื่อฉันเถอะ
‎- ฉันไปมาหมดแล้ว ‎- แต่มันไม่ได้ผลไง
‎- ไม่สักนิด ‎- เธอไม่รู้หรอก
‎อาจจะได้ผลหรือไม่ได้ผล แต่มันเป็นไปได้
‎ฉันรู้ดี ฉันรู้ว่า…
‎ฉันรู้ดีกว่าใครว่าพิธีกรรมนั้นได้ผล
‎ได้ยินไหม ฉันรู้จ้ะ
‎รู้ดียิ่งกว่าใคร
‎คุณเป็นใครกันแน่
‎เธอเป็นเด็กฉลาดนะ
‎อีลองก้า ฉันดูออกว่า ‎เธอเคยคิดแบบนั้นอย่างน้อยครั้งนึง
‎เพราะงั้นนะ ยัยหนูคนฉลาด
‎มองฉันให้ดีแล้วบอกสิว่าฉันเป็นใคร
‎ดูให้ดีๆ เลยนะ
‎คุณคือจูเลีย เจย์น
‎เห็นไหม บอกแล้วว่าเธอเป็นเด็กฉลาด
‎เธอมาตามหาฉัน เธอหาฉันเจอเพราะเธอคิดถูก
‎เธอคิดถูกทุกอย่างเลยจ้ะ
‎ไม่บอกผมเหรอว่าเราจะไปไหนกัน
‎คืองี้นะ ฉันรู้ว่ามันบ้าบอ
‎แล้วก็รู้ด้วยว่านายรู้สึกโดดเดี่ยวบ่อยๆ
‎บางทีฉันลืมไปว่านายไม่ค่อยได้เจอใคร
‎เลยคิดว่านายคงอยากมาดูที่นี่
‎นายจะได้พรรคพวกเลยทีนี้
‎ได้เวลาไปเจอพวกเขาแล้ว ไปกัน
‎- อ้าว เขามาแล้ว ‎- ไง
‎- ดีค่ะ ‎- สวัสดี
‎ทุกคน นี่สเปนซ์นะ
‎- สวัสดี สเปนซ์ ‎- สวัสดี สเปนซ์
‎สเปนซ์ นี่ทุกคนเลย ‎แบรนดี้ จูลี่ โทนี่ สะกดด้วยตัว "ไอ"
‎ไบรอัน แล้วก็ลิซ่า
‎ทำอะไรกันอยู่ครับ
‎รอพิซซ่ามาส่ง คืนนี้เราจะเล่นเกมกัน
‎แต่ก็มี…
‎แต่ก็มีงานชุมนุมที่แคปิตอลฮิลล์สุดสัปดาห์นี้ด้วย
‎เราจะไปเป็นตัวแทน
‎เลยกำลังทำป้าย ช่วยเกลนน์คิดคำปราศรัย
‎ไม่นะ นายอย่ากล่าวคำปราศรัยเชียว
‎ฉันนี่แหละจัด
‎เกลนน์พูดแต่ละทีมีแต่ฟาดกับฟาดน่ะ
‎ใช่ จะบอกว่าฉันชอบคำสอนของนายนะ
‎แต่อันนี้มันยืดไปหน่อย
‎โอ้ ขอโทษที คิดว่ามันยืดไปเหรอ จูลี่
‎การต่อสู้ให้คนยอมรับในความเป็นมนุษย์นี่ ‎มันยืดไปสำหรับเธอเหรอ
‎เสื้อยืดนี่
‎เสื้อยืดสยองด้วย
‎สเปนซ์ ให้ฉันหาอะไรให้ดื่มไหม
‎ฉันยินดีแจกเหล้าถ้าเธอมาช่วยนะ
‎สนใจทำเสื้อหรือป้ายอะไรไหม
‎ให้ช่วยยังไงดีครับ
‎สุดหล่อ เอาพู่กันไปเลยจ้ะ
‎ไว้เสร็จงานแล้ว
‎เราจะเมายาและเล่นใบ้คำกัน
‎- จัดไปโลด ‎- เอาเลยจ้า
‎เติมอีกไหมจ๊ะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ แต่อร่อยเลิศเลย
‎นี่อาจเป็นอาหารจานเด็ดที่สุด ‎ที่เธอจะได้กินในชีวิตนี้เลยก็ได้
‎ทำไมไม่บอกหนูล่ะ
‎ฉันบอกเธอเมื่อถึงเวลาไง
‎มันได้ผลกับคุณ
‎มันได้ผล
‎ใช่แล้ว
‎ฉันคือข้อพิสูจน์
‎เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลยล่ะ
‎เธอรู้เรื่องที่น่าตื่นเต้นที่สุดไปแล้ว
‎หลังออกจากที่นั่น ฉันก็ใช้ชีวิตเต็มที่และมีความสุข
‎แล้วพออายุมากขึ้น ‎ฉันก็อยากส่งต่อสิ่งมหัศจรรย์นั้นต่อไป
‎ฉันก่อตั้งกู๊ดฮิวเมอร์
‎เพราะฉันอยากเข้าใจมันมากขึ้น
‎ฉันอยากมอบพลังการรักษาคืนให้กับโลกใบนี้
‎แต่จะกลับเข้าไปที่นั่นอีกมันก็ยาก
‎ป่านี้ดี ธารน้ำแร่ก็ดี
‎แต่ความมหัศจรรย์ที่แท้จริงของที่นี่
‎อยู่ตรงจุดที่บ้านหลังนั้นตั้งอยู่เลย
‎สแตนตันไม่ให้คุณกลับเข้าไปเหรอ
‎ฉันคงไปทำอะไรจี้ใจดำเขาเข้าล่ะมั้ง
‎ฉันลองทุกอย่างแล้ว ‎ฉันไปเป็นอาสาสมัครที่สถานดูแล
‎บริจาคเงินไปตั้งเยอะแยะ
‎แต่เขาก็ยังไม่ยอมให้เรา ‎เข้าไปในนั้นจริงๆ จังๆ เลย
‎เราก็พยายามเคารพเรื่องนั้นนะ
‎ฉันเข้าใจความเป็นมาของที่แห่งนั้นดีว่า…
‎เรื่องเลวร้ายที่พารากอนทำ ‎ไหนจะกลุ่มแบบฉันอีก
‎เธอกับฉันเหมือนกันมาก อีลองก้า
‎เธอเป็นมะเร็งชนิดเดียวกับฉันด้วย
‎ไม่รู้สิ ฉันแค่…
‎อยากช่วยเธอน่ะ
‎เอาอย่างนี้ ลุยเลยดีกว่า
‎เธอกับฉันกลับไปที่นั่นด้วยกันคืนนี้ ‎หลังเลิกชมรมสยองขวัญเที่ยงคืน
‎และทุกคนหลับแล้ว
‎เธอพาฉันลงไปที่ห้องใต้ดิน
‎นั่นคือจุดที่เส้นศักดิ์สิทธิ์ตัดกัน ‎นั่นคือศูนย์กลางพลังงาน
‎ถ้าเธอพาฉันไปที่นั่น ‎ฉันก็จะมีทุกอย่างที่ต้องใช้ครบ
‎ทุกอย่างที่ต้องใช้ทำอะไรคะ
‎รักษาเธอไง ยัยหนูคนฉลาด
‎ถึงแล้ว
‎ฉันดีใจที่นายออกมาคืนนี้ หวังว่าคงสนุกนะ
‎ขอบคุณครับ
‎สนุกมากเลย
‎ขอถามหน่อยได้ไหม
‎คุณเป็นกับเขาด้วยได้ไง
‎เป็นเกย์น่ะเหรอ ก็แค่เกิดมาเป็นน่ะสิ
‎อ๋อ โทษที หมายถึงเกมใบ้คำสินะ
‎มันเป็นเกมปาร์ตี้ที่ใครก็ว่าเจ๋งไง
‎ไม่ใช่ ผมหมายถึงกลุ่มเคลื่อนไหวน่ะ ถ้าใช่นะ
‎เพราะเพื่อนรักของฉันน่ะ
‎แต่ตอนนี้เขาไม่อยู่แล้ว
‎คือแบบ…
‎ดูเหมือนคนที่นั่นจะไม่กลัว…
‎ไม่กลัวอะไรเลย
‎ขนาดตอนที่ผมบอกพวกเขา…
‎ขนาดผมบอกพวกเขาว่าผมเป็นเอดส์ เขาก็…
‎ดูไม่สะท้านสักนิด
‎ความกลัวก็เหมือนการฉายแสงนั่นแหละ
‎ถ้าเราใช้เวลาอยู่กับมันมากเข้า ‎มันจะเปลี่ยนพันธุกรรมเรา
‎เราเสียพวกพ้องไปมากมาย
‎มากมายเกินจะรับไหว
‎มีเก้าอี้ว่างที่โต๊ะว่างๆ มากมาย ส่วนโลกนี้…
‎อย่างดีที่สุดก็เมินใส่เรา อย่างร้ายที่สุดก็กลัวเรา
‎เราหลายคนเลยต้องหลบๆ ซ่อนๆ นานเลยล่ะ
‎ฉันเคยทำแบบนั้น
‎ดังนั้นตอนนี้…
‎ต้องให้คนมองเห็นเรามากกว่าที่เคย
‎ไรอันสอนฉันเรื่องนั้น
‎สอนอะไรฉันเยอะเลยล่ะ
‎เพราะงั้นเราถึงได้ทำสิ่งนี้
‎นั่นคือเหตุผลที่ไม่มีใครในคืนนี้ดูหวาดกลัว
‎เพราะต่อให้เรากลัว เราก็เลือกที่จะไม่กลัว
‎เพราะวันนึงเราทุกคนต้องตายอยู่ดี
‎แต่ก่อนถึงวันนั้น ‎เราทุกคนควรค่าที่จะได้รับความรัก
‎ฉันดีใจที่เจ๊แกเปิดประตูทิ้งไว้
‎คืนนี้คงโหดร้ายกว่าคืนไหนถ้าประตูล็อก
‎นายโอเคนะ สเปนซ์
‎โอเค ก็แค่…
‎ดูเก้าอี้สิ เก้าอี้ว่างน่ะ
‎พวกเราเกือบครึ่งไม่อยู่ตรงนี้
‎ไง
‎- ฉันไม่แน่ใจว่า… ‎- เธอจ๋า รีบมานั่งที่โต๊ะเลยจ้ะ
‎ฉันรู้สึกว่าทุกคนคงโกรธฉันมาก
‎ไม่จริง ไม่เลยสักนิด
‎ฉันดีใจกับเธอจริงๆ นะ
‎ฉันด้วย มานี่มา
‎ฉันแค่ต้องรอให้หายอึ้งแป๊บนึงน่ะ
‎ฉันก็ดีใจกับเธอด้วย
‎เรารักเธอนะ ‎และเราก็รักโลกที่มีเธออยู่ด้วย
‎เพราะงั้นอยู่ต่อไปให้นานที่สุดเลยนะยะ
‎รักเธอสุดใจเลย ทูนหัว
‎แต่ถ้าคิดจะยกความดีความชอบให้พระเจ้าล่ะก็
‎ฉันจะหลอกเธอให้กลัวเป็นเท่าตัวเลย ‎เพราะฉันจะไปหลอกเธอแน่
‎โทษฐานเล่นอินเตอร์คอม ต้องโดนซะบ้าง
‎รู้สึกผิดจะแย่แล้ว
‎ไง
‎ฉัน…
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันขอโทษนะ แซนดร้า แล้วก็ขอโทษเควินด้วย
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันดีใจมากที่เธอมา
‎ฉันก็ดีใจ
‎กับเธอนะ
‎เชิญนั่งครับ คืนนี้ฉันจะเล่าเอง
‎เรื่องนี้เรียกได้ว่ามาจากใจเลยล่ะ
‎แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง ‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า ‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่ ‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎ที่จริงเรื่องที่จะเล่า ‎ทำเอาฉันกลัวจนหัวหดเลยล่ะ
‎เป็นเรื่องของการรู้จุดหมายปลายทาง ‎ก่อนจะไปถึงที่หมาย
‎มันเป็นเรื่องการต่อสู้เพื่ออนาคตที่ต้องการ
‎แทนที่จะเป็นอนาคตที่ถูกลิขิตไว้
‎เพราะวันนึงโชคชะตาจะเปลี่ยนไป
‎วันนี้เราทุกคนคงรู้แล้วล่ะมั้ง
‎ฉันตั้งชื่อเรื่องว่า
‎"ศัตรูตลอดกาล"
‎นี่เป็นเรื่องราวว่าด้วยเวลาและความกลัว
‎เวลาอยู่กับเราตลอดตั้งแต่วินาทีที่เราเกิดมา
‎มันทำให้เราเติบโต ประสบความสำเร็จ
‎เราเข้าเรียน เราหางาน เรารักใครสักคน
‎เวลาช่วยให้เราทำสิ่งเหล่านี้ได้ ‎แต่สุดท้าย มันก็ฆ่าเราอยู่ดี
‎นี่คือเรล
‎เขาหล่อเหลือร้าย มีเสน่ห์เย้ายวนใจ
‎เอาจริงๆ ไม่อยากเชื่อว่าเขาไม่ใช่นายแบบ
‎รู้แล้วจ้า
‎แต่ถึงจะมีเสน่ห์ขนาดนี้ ‎เขาก็ไม่ได้มีเพื่อนมากมาย
‎เรลเป็นนักศึกษาที่ย้ายมา ‎เรียนวิทยาเขตในเมืองได้แค่สามสัปดาห์
‎แต่มีใครคนนึงที่เขาอยากจะรู้จักมากกว่านี้
‎คริสโตเฟอร์ เพอร์รี่ อัจฉริยะประจำหอพัก
‎ที่จริง ทุกวันตั้งแต่เขามาอยู่ที่นี่
‎คริสโตเฟอร์เป็นคนเดียวที่เรลนึกถึง
‎บอร์ดไหม้หมดแล้ว
‎ซ่อมไม่ได้เหรอ นึกว่านายซ่อมได้ทุกอย่าง
‎ฉันคงเอาหมากฝรั่งที่นีแอนเดอร์ธัล ‎อย่างพวกนายทำติดออกไม่ได้มั้ง
‎คือพวกนายทำไปได้ยังไงก่อน
‎(แดนมรณะ)
‎แค่เป็นเด็กใหม่ก็เหงาพอแล้ว
‎ดันไม่มีเพื่อนร่วมห้องอีก
‎นั่นคือสิ่งที่เขาบอกตัวเอง ‎ตอนที่ซื้อเครื่องบันทึกวิดีโอ
‎เขาติดตั้งมันไว้อัดหนังไซไฟเก่าๆ
‎ที่เขารู้ว่าคริสโตเฟอร์ชอบ
‎และบางที ไม่แน่นะ ‎คนอื่นอาจจะอยากมาเล่นที่ห้องเขาก็ได้
‎ใช่ นี่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคริสโตเฟอร์สักนิด
‎คืนนั้น เรลฝันประหลาดหลุดโลกเป็นที่สุด
‎(โรโบคอป)
‎(มหาวิทยาลัยไคลน์)
‎- เจ๋งดีนะ ‎- ขอบคุณ
‎นี่โครงงานกลางภาคของฉันน่ะ ‎ยังไม่ได้เรื่องเท่าไร
‎ฉันว่าจะโละทิ้งแล้วทำใหม่
‎มันมีข้อบกพร่องอยู่
‎นายจะโละทิ้งเพราะมันไม่สมบูรณ์แบบเหรอ
‎โหดจัง
‎นั่งก่อนสิ
‎ถ้าอยากนะ
‎สร้างหุ่นยนต์
‎อย่างเจ๋ง
‎ใช่ ฉันมันคนประหลาด ‎ฉันแค่ชอบดูว่าสิ่งต่างๆ ทำงานยังไงน่ะ
‎ชอบที่นี่ไหม ปรับตัวได้แล้วเนอะ
‎คงงั้นมั้ง
‎เรื่องย้ายมานี่ทำฉันรู้สึก…
‎- ไม่รู้สิ รู้สึกแปลกแยกตลอด ‎- เข้าใจเลยล่ะ
‎ทุกวันในชีวิตฉันเลย
‎ได้ยินมาว่านายแฟนไซไฟใช่ไหม เหมือนฉันเลย
‎แหงสิ
‎ฉันซื้อเครื่องอัดวิดีโอใหม่มาไว้ที่ห้อง
‎อันที่มีอยู่โคตรกะหลั่ว
‎ขอบคุณนะ
‎ฉันซ่อมมันจนเอือมแล้ว
‎ฉันอัดหนังเรื่อง "คนเหล็ก" ไว้
‎มันฉายช่องเอชบีโอตอนตีสามเมื่อคืน
‎คือฉันไม่รู้ว่า…
‎นายสนใจมาดูที่ห้องฉันไหม
‎คืนนี้เป็นไง
‎เอาไวน์มาด้วย
‎เข้ากับเรื่องคนเหล็กมาก
‎ไม่นึกว่าจะมีใครในมหาลัย ‎ดื่มอย่างอื่นนอกจากไอ้แนตตี้โบห์นะเนี่ย
‎ประทับใจจัง
‎พวกเราคณะวิศวะมีอารยะสุดๆ
‎บางคนถึงขั้นกินชีสด้วยนะ
‎นายเอาชีสมาด้วยไหม
‎ฉันเอาชีสมาด้วย
‎อาเซีย "โก้" จริงๆ ที่รัก
‎เข้าใจพูด
‎"เก๋า" ด้ามาก
‎"มากับบรี แล้วชีวีจะรอด"
‎ฉันล่ะชอบหนังเรื่องนี้สุดใจ
‎รถไฟใต้ดินเสียหายเล็กน้อย ‎และไม่มีใครได้รับบาดเจ็บครับ
‎โทษที สงสัยกดอัดเร็วไปหน่อย ‎ยังเป็นข่าวอยู่เลย
‎ไหนว่าอัดไว้ตอนตีสาม
‎ใช่ไง
‎ข่าวอะไรฉายตอนตีสามช่องเอชบีโอ
‎เรื่องสุดเซอร์ไพรส์ประจำวันนี้ ‎คือทีมซีเบิร์ดของเรา
‎ท้าทายทุกความเป็นไปได้ ‎ด้วยการทำ 20 แต้มในคราวเดียว
‎ชนะรัชเชอร์ในควอเตอร์ที่สี่
‎โทษที ทีมอะไรนะ
‎ทีมซีเบิร์ดกับรัชเชอร์
‎นายว่านั่นใช่ชื่อทีมฟุตบอลจริงๆ เหรอ
‎ฉันสนที่ไหน ฉันไม่ชอบกีฬา
‎- ก็ได้ งั้นทีมไนน์ตี้ไนเนอร์กับออร์ก้า ‎- ก็ไม่ต่าง
‎เป็นวันแห่งชัยชนะระหว่างไมรอนกับเอเวอเรตต์
‎ร่วมมือกันส่งบอล 30 หลาขณะที่เวลาหมดลง
‎ส่งผลให้ออร์ก้าพลิกกลับมาชนะได้อย่างน่าทึ่ง
‎สร้างความหัวเสียให้กับไนเนอร์ ‎ซึ่งเราทราบกันดีว่า
‎เป็นทีมฟุตบอลจริงที่ใช้ชื่อนี้จริงๆ ด้วย
‎เป็นงงเลย
‎นายคงกดอะไรผิดน่ะ
‎ฉันทำถูกแล้วนะ
‎ตั้ง 200 ดอลลาร์ ‎คนขายบอกว่าเป็นเครื่องอัดตัวเทพเลยล่ะ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎นี่ แถวมหาลัยมีบาร์แจ่มๆ อยู่
‎เราไปแทงพูลหรืออะไรกันไหม ‎ค่อยดูหนังคืนอื่นก็ได้
‎เดี๋ยวฉันเลี้ยงของไม่มีประโยชน์เอง
‎ก่อนหน้านี้นายไปอยู่ไหนมา
‎รู้ไหม ไม่เคยมีใครถามฉันแบบนั้นแม้แต่คนเดียว
‎แย่เนอะ คนเรามันเฮงซวย
‎จริงๆ นะ คนเรานี่แย่จริงๆ
‎ทำเอาฉันกลัวจนตัวสั่นเลย
‎ฉันอยากเข้าไปในหัวพวกนั้น ซ่อมโค้ดพื้นฐาน
‎กำจัดบั๊กต่างๆ
‎คนส่วนใหญ่น่ะไม่ไหวเลย แบบ…
‎(ค็อกเทล)
‎ฉันไม่เข้าใจพวกสเตรทเลย
‎งั้นเหรอ
‎ที่จะพูดก็คือ อะไรก็ตามที่ทำให้พวกนั้น ‎ชอบฟุตบอลอย่างที่เป็นอยู่
‎ฉันไม่มียีนนั้นเลยล่ะ
‎ฉันชอบฟุตบอล และฉันก็ไม่ใช่สเตรท
‎งั้นนายก็แนวนี้เหมือนกันสินะ
‎ดูเกมนัดเมื่อคืนที่บาร์
‎ไม่ นั่นถ่ายทอดสด
‎ไม่สิ นั่นของเมื่อคืน
‎เหมือนที่ออกข่าวเลย ทีมไนน์ตี้ไนเนอร์กับออร์ก้า
‎เขาอาจจะแข่งกันอีกก็ได้
‎ถ่ายทอดสดน่ะ ‎ฤดูกาลนี้ไนเนอร์ยังไม่ได้เจอออร์ก้าเลย
‎ไม่จริงน่า
‎ออร์ก้าเอาชนะไนเนอร์เมื่อคืนวาน ออร์ก้าชนะ
‎ควอเตอร์นี้พวกเขาสู้สุดใจ
‎แต่เหลือเวลาแค่เจ็ดวิ ที่ระยะ 30 หลา
‎พนันสิบเหรียญว่าไมรอน ‎ขว้างลูกให้เอเวอเรตต์จนชนะ
‎เอเวอเรตต์เนี่ยนะ หมอนั่นรับลูกส่งไม่ได้ ‎มาหลายสัปดาห์แล้ว องค์หญิง
‎ได้เลย
‎พ็อคเก็ตล้มไปแล้ว เขาต้องสลัดให้พ้นทาง
‎เขาส่งให้เอเวอเรตต์ตรงกลาง
‎เข้าไปแล้วครับ เขาทำทัชดาวน์ได้
‎- ออร์ก้าชนะครับ ‎- ได้ไง
‎รู้ได้ยังไง
‎บอกแล้วไงว่านี่ไม่ใช่ถ่ายทอดสด
‎นี่ถ่ายทอดสดเหอะ
‎ไมรอนส่งเข้ามา…
‎นายรู้ได้ยังไงเนี่ย
‎(เล่น)
‎ถ้ากดตรงนี้จะเห็นเวลาที่ออกอากาศ
‎เป็นวันแห่งชัยชนะระหว่างไมรอนกับเอเวอเรตต์ ‎ร่วมมือกันส่งบอล 30 หลา
‎แม่เจ้าโว้ย
‎นั่นมันวันที่ของวันนี้นี่
‎- ใกล้ถึงเวลาแล้วด้วย ‎- เปิดรายการสดซิ
‎เรื่องสุดเซอร์ไพรส์ประจำวันนี้ ‎คือทีมออร์ก้าของเรา…
‎- นี่ออกอากาศอยู่ ‎- ใช่ เป็นไปไม่ได้
‎- เราเพิ่งดูไปเมื่อสามชั่วโมงก่อน ‎- แถมฉันอัดไว้เมื่อคืนด้วย
‎ร่วมมือกันส่งบอล 30 หลาขณะที่เวลาหมดลง
‎ส่งผลให้ออร์ก้าพลิกกลับมาชนะได้อย่างน่าทึ่ง
‎ฉันอัดวิดีโอจากอนาคต
‎ข่าวต่อไป นักเรียนประถมสาม ‎จีน่า รีโน่ ชนะการประกวดระดับชาติ…
‎เอาอีกซิ
‎พวกเขาทำตามนั้น
‎(เคว้าว 4 ข่าวเพื่อคุณ)
‎พวกเขาอัดเทปกันตอนตีสามอีกรอบ ‎เหมือนก่อนหน้านี้
‎พอเช้าวันต่อมา มันก็เกิดขึ้นอีก
‎นี่ข่าวคืนวันนี้
‎ดูวันที่สิ
‎กรอไปที่ผลกีฬาเลย
‎เราเลี้ยงเอง ไม่โกรธกันนะ
‎ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะให้สาวๆ ‎อย่างพวกนายเข้ามาอีก
‎เออ จะทำเป็นไม่ได้ยินแล้วกัน
‎จะบอกอะไรให้นะ พี่เบิ้ม คืนนี้มีสามเกม
‎แล้วไง
‎เราจะพนันทีมที่ชนะทั้งสามทีม
‎นายให้เรา 100 ดอลลาร์ ‎ถ้าเราทายไม่ถูกทั้งสาม เอาไปเลย 200
‎ก็ได้อยู่
‎ใครแข่งอยู่เหรอ บัคคารูกับชาร์ลาตันสินะ
‎- เพื่อน ชื่อพวกนี้มัน… ‎- มันก็ใช้หากินได้พักนึง
‎อัดรายการข่าว จำคะแนน ปั่นหัวพวกสเตรท
‎ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์
‎พวกเขาพบว่าตัวเองรวยขึ้น 1,200 ดอลลาร์
‎แถมยังได้อย่างอื่นแถมด้วย
‎กาลเวลาก็แบบนี้
‎มันนำมาเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น
‎ความตาย
‎- พูดถึงความตายด้วยแฮะ ‎- ไม่ใช่ความตาย
‎ความเปลี่ยนแปลง
‎เป็นสิ่งเดียวที่แน่นอนในจักรวาล
‎ลองมีเวลาเข้ามาเกี่ยว ยังไงเราก็เปลี่ยน…
‎นิดหน่อย…
‎ไม่ก็มากเลยล่ะ
‎ขณะนี้ เราจะไปรับชม ‎รายงานสดจากแนท โรเวอร์ส
‎ที่เกาะติดข่าวด่วนล่าสุด ‎อยู่ที่มหาวิทยาลัยไคลน์ครับ
‎แนทครับ
‎วันนี้เกิดเหตุสลดที่มหาวิทยาลัยไคลน์
‎อุบัติเหตุไม่คาดฝันคร่าชีวิตนักศึกษาแพทย์
‎- ข่าวอะไรน่ะ ‎- เวลาประมาณ 10:15 น. เช้านี้
‎แผงเครื่องปรับอากาศตกลงมาจากชั้นสาม
‎ของอาคารที่พักอาศัยนี้
‎เมื่อคืนนายทำอะไรแปลกไปไหม
‎- เปล่า ฉันทำอย่างที่ทำมาตลอด ‎- นักศึกษาที่ระบุได้ว่าชื่อมิเชล ดิกสัน
‎เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ
‎- เราควรแจ้งตำรวจไหม ‎- แล้วให้บอกว่าไงล่ะ
‎เรามีเทปวิเศษที่บอกว่าแอร์
‎จะตกจากหน้าต่างงั้นเหรอ
‎งั้นจะทำไงล่ะ
‎สะเทือนขวัญทีเดียวครับ
‎เราควรยับยั้งมันสิ
‎เอาจริงเหรอ
‎เขาว่ากี่โมงนะ 10:15 น. เหรอ
‎ฉิบหาย
‎หลีกหน่อย ขอโทษครับ
‎นี่
‎ระวังนะ
‎ระวัง
‎เฮ้ย ระวัง
‎ขอบคุณ ขอบคุณค่ะ
‎- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‎- ค่ะ
‎- ขอบคุณนะ ‎- ครับ
‎โชคดีที่ไม่ธรรมดาบวกกับ ‎ความหาญกล้าเล็กน้อยของผู้เห็นเหตุการณ์
‎ได้ช่วยชีวิตหญิงสาวคนหนึ่งไว้ในเช้าวันนี้
‎เรล ลินด์ควิสต์ นักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งนี้
‎ผลักเธอให้พ้นอันตรายก่อนที่…
‎แย่แล้ว ดูนั่น
‎ดูสิ นั่นน่ะ
‎นั่นไง
‎บอกเลยว่าหมอนี่มีอะไรแปลกๆ
‎แค่มองเขา ฉันก็ขนลุกแล้ว
‎ฉันดีใจที่ช่วยผู้หญิงคนนั้นนะ ‎แต่ตอนนี้รู้สึกทะแม่งๆ แล้ว
‎นายช่วยชีวิตคนไว้นะ
‎ถ้าครั้งหน้าฉันไม่ได้ช่วย
‎- หรือช่วยไม่ได้ล่ะ ‎- ถูกของนาย
‎เรามันโชคดี
‎เรามีเงินสด
‎แต่ฉันว่าเราพักสักหน่อยดีไหม
‎- ฉันยกเลิกการเดินทางดีกว่ามั้ง ‎- อย่ายกเลิกนะ
‎เราคุยกันแล้วนี่
‎นั่นมันก่อนที่นายจะเกือบตายไง
‎ฉันไม่ได้เกือบตายสักหน่อย
‎ไม่เลยสักนิด
‎แม่ฉันรอได้ รอมาตั้งสองเดือนแล้ว
‎ไปหาท่านเถอะ
‎โอเค ฟังนะ
‎ฉันจะจดที่อยู่แม่ให้ เผื่อนายเปลี่ยนใจ
‎อยู่ที่พาสโค นั่งแท็กซี่แค่ 40 นาทีเอง
‎ฉันรู้ด้วยว่านายมีเงินสด
‎แล้วก็สัญญามาก่อน ห้ามอัดวิดีโอตอนฉันไม่อยู่
‎ไว้ฉันกลับมาค่อยคิดว่าจะเอาไง
‎แต่ตอนนี้
‎พักไปก่อนนะ
‎โอเคไหม
‎สัญญาจ้ะ
‎สุดสัปดาห์นี้ออกไปข้างนอกบ้างล่ะ ‎นายไม่ใช่ฮาเวิร์ด ฮิวจ์สนะ
‎(ฮีโร่ท้องที่ เรล ลินด์ควิสต์)
‎ยมทูตไง
‎- ยมทูตชัดๆ ‎- ไม่ใช่นะเพื่อน ไม่ใช่
‎เดี๋ยวก็รู้ว่าเป็นใคร ไม่ใช่ยมทูต
‎กรรมาธิการสหพันธ์ฟุตบอลไง แล้วนายก็ถูกจับ
‎เพราะชื่อทีมพวกนั้นมันรับไม่ได้สุดๆ
‎สรุปว่าคืนนั้นเขาก็ลุกขึ้นมานั่ง ‎และพยายามข่มใจให้ไม่ทำ
‎แต่เราไม่อาจฝืนธรรมชาติของเรา
‎ตัวตนที่เราเป็น
‎ชีวิตที่เราเกิดมา
‎ยังไงเรลก็จะกดปุ่มอัดอยู่ดี
‎การอยู่คนเดียวนานๆ ก็แบบนี้แหละ
‎ตอนดึกๆ เวลาอยู่คนเดียวในห้อง
‎ไม่มีใครมาโกหกเราถึงตัวตนที่เราเป็น
‎ต่อไปเป็นข่าวท้องถิ่นสะเทือนขวัญ
‎เกิดเหตุสลดเมื่อเช้านี้ที่พาสโค
‎คริสโตเฟอร์ เพอร์รี่ นศ.มหาวิทยาลัย ‎ถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยม
‎ในบ้านของแม่เขาเอง
‎ตำรวจรายงานว่ามาร์จอรี เพอร์รี่สะดุ้งตื่น
‎ช่วงเช้าตรู่ก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น ‎เพราะได้ยินเสียงกระจกแตก
‎โดยมีวัตถุปริศนาถูกโยนเข้ามาในบ้าน
‎และปล่อยแก๊สบางชนิดออกมา
‎ซึ่งเป็นเหตุให้เธอหมดสติไป
‎- ฮัลโหล ‎- ฮัลโหล
‎เมื่อตื่นขึ้น เธอพบว่าร่างของลูกชาย
‎ถูกแยกชิ้นส่วนด้วยอาวุธที่ยังระบุไม่ได้
‎ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ
‎นายต้องดูนี่
‎- ไหนคุยกันแล้วว่าจะไม่อัด ‎- นายต้องไปจากที่นี่
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับนาย…
‎คริส
‎นี่มันเรื่องอะไรกันลูก
‎ไม่นะ ไม่
‎แกเป็นใครวะ
‎คิดจะฆ่าคริสโตเฟอร์ทำไม
‎แล้วทำไมแกหน้าเหมือนคริสโตเฟอร์เลย
‎ฉันไม่ได้จะฆ่าเขา
‎นายต่างหาก
‎- หมายความว่าไงวะ ‎- นายต่างหากที่จะฆ่าเขา
‎นายจะฆ่าเราทุกคน
‎คิดว่าตัวเองเป็นแค่นักศึกษาธรรมดาๆ เหรอ
‎งั้นขอถามหน่อย
‎นายเรียนมัธยมปลายที่ไหน
‎นายเกิดที่ไหน ครอบครัวนายอยู่ไหน
‎จำไม่ได้ใช่ไหม เพราะนายไม่ใช่คนจริงๆ ไง
‎นายไม่ได้เกิดมา
‎นายถูกสร้างขึ้นมา
‎ในห้องแล็บ
‎ห้องแล็บของฉัน 40 ปีจากนี้
‎ห้องแล็บของฉัน ‎ที่โรโบติก เอกซ์เพอริเมนเทชั่น โลจิสติกส์
‎(อาร์อีแอล ตู้เย็นตัวอย่างชีวภาพ)
‎อาร์อีแอล นายยังใช้ชื่อนั้นอยู่เลย
‎นายเป็นไซบอร์ก
‎รุ่นแรกๆ เลยล่ะ
‎และนายก็มีข้อบกพร่อง
‎ฉันจะกำจัดนายทิ้งอยู่แล้ว แต่นายหนีมาได้
‎นายย้อนเวลากลับมาได้
‎- นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ‎- ดูที่มือนายสิ
‎ไม่ ดูดีๆ สิ
‎ไม่จริง แกโกหก
‎ไอ้คนโกหกลวงโลก
‎อะไรวะ
‎ใช่
‎ฉันก็ด้วย
‎ฉันเป็นตัวแรก
‎ฉันเคยเป็นเขามาก่อน
‎แต่…
‎ฉันไม่สบาย
‎แล้วฉันก็เปลี่ยนส่วนนี้ ส่วนนั้น แล้วก็ส่วนนี้ด้วย
‎และไม่นาน ฉันก็กลายเป็นยิ่งกว่ามนุษย์
‎ฉันเป็นตัวแรกของสายพันธุ์ใหม่
‎และฉันก็ทำเพิ่มอีก
‎ฉันสร้างนายขึ้นมา
‎นายเป็นหนึ่งในหุ่นรุ่นแรกสุดของฉัน
‎ไหนว่าฉันมีข้อบกพร่องไง
‎นายเป็นโรคน่ะ
‎โรคที่ชื่อว่าความกลัว
‎ความเศร้า
‎ฉันเอามันออกไปหลังจากนั้น เรา…
‎เรารักษาโรคนั้นได้ ฉันรักษามันจนหาย
‎แต่นายน่ะ นายหนีออกมา
‎และตอนที่นายช่วยผู้หญิงคนนั้นไว้ ‎นายปล่อยให้ตัวเองโดนจับภาพไว้ได้
‎ฉันก็เลยเจอตัวนาย
‎ในอดีตนี่ไง
‎ฉันจำไม่ได้เลย
‎ไม่อยู่แล้ว การเดินทางข้ามเวลา ‎ของหุ่นรุ่นนายไม่เหมือนกัน
‎แถมความทรงจำยังเสียหายไประหว่างนั้น
‎นายไม่มีทางรู้เรื่องหรอก
‎แต่ฉันเขียนรหัสแบ็คกราวด์ไว้
‎ให้พิมพ์คำสั่งลงตรงไหนก็ได้
‎เพื่อย้ำเตือนว่าภารกิจของนายคืออะไร
‎แล้วก็เป็นตามนั้น
‎ทุกครั้งที่นายแตะอุปกรณ์แม่เหล็กโบราณพวกนั้น
‎ไม่ใช่เพราะเครื่องอัด
‎แต่เป็นนายเอง เมนเฟรมของนาย ‎พยายามย้ำเตือนเรื่องภารกิจที่ต้องทำ
‎นายมาที่นี่เพื่อฆ่าฉัน เพื่อหยุดอนาคตที่จะเกิด
‎เพื่อหยุดฉันไม่ให้สร้างสิ่งที่ต้องสร้าง
‎แต่ฉันมาหยุดนาย
‎เพื่อช่วยเราทุกคน
‎แล้วพอนายเจอฉัน ‎นายรู้อยู่แล้วว่าจะต้องเข้าหาฉัน
‎แต่นายลืมไปแล้วว่าทำไม
‎- แต่แกเล่นงานเรานี่ ‎- ฉันใช้แก๊สยาสลบ
‎มันมีผลกับมนุษย์เท่านั้น พวกเขาไม่เป็นไรหรอก
‎พอพวกเขาตื่น นายก็หายไปแล้ว
‎ทุกอย่างจะเหมือนความฝัน
‎ถึงจุดจบของนายแล้ว เรล
‎ทำไมล่ะ ฉันไม่ได้บกพร่องสักหน่อย
‎นายยังรู้สึกถึงปัญหาที่แก้ไม่หาย ‎ศัตรูตลอดกาลในตัวนาย
‎ความกลัวไง
‎มันนำไปสู่ความทุกข์ทรมาน
‎และเราสมควรได้อยู่ในโลกที่ไร้ความกลัว เรล
‎ไร้ความทรมาน
‎แกขยับได้อีกแล้ว
‎กระแสไฟนั่นทำให้ฉันเป็นอัมพาตชั่วคราว ‎แต่ไม่มีทางหยุดฉันได้หรอก
‎การแทนที่มนุษยชาติ ‎ด้วยการพัฒนาไซเบอร์เนติกส์พวกนี้
‎กำจัดข้อบกพร่องแบบนี้
‎ไม่ใช่เพราะแค่กลัวหรอกเหรอ
‎คงใช่ล่ะสิ
‎ถ้าแกอยากให้ฉันตายเพื่อให้แกรู้สึกกลัวน้อยลง
‎หรืออะไรก็ช่าง
‎ก็ทำตัวเองสิ
‎ฉันรู้ว่าตัวฉันไม่ได้บกพร่อง
‎แกต่างหาก
‎ถึงอย่างนั้นฉันก็รักแก
‎ไง ที่รัก ‎ฉันรีบอัปโหลดในเสี้ยววินาทีเลยนะเนี่ย
‎ฉันมีเวลาไม่มากเพราะนายกำลังจะฆ่าฉัน
‎ซึ่งไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น
‎แต่ฉันอยากให้นายรู้ความจริงว่าฉันเป็นใคร
‎ว่านายจะเป็นยังไงต่อไป และ…
‎สมองอันปราดเปรื่องของนาย ‎จะทำอะไรกับโลกใบนี้บ้าง
‎แล้วเขาก็ได้เห็นทุกอย่าง
‎สิ่งยิ่งใหญ่และเลวร้ายมากมายที่เขาจะทำ
‎ทุกความสำเร็จทางเทคโนโลยีวิเศษที่เขาสร้าง
‎ด้วยความพยายามที่จะขจัดความทุกข์ ‎ขจัดความกลัว
‎และการทำแบบนั้นทำให้เขาเห็นว่า ‎เขาได้สูญเสียความเป็นมนุษย์ไป
‎เท่านี้แหละ
‎ฉันแค่อยากให้นายรู้
‎เวลาฉันคิดถึงเรื่องนั้น ‎นึกถึงสิ่งที่นายจะเป็น ฉันจะเศร้า
‎เศร้ามาก แต่…
‎ยังมีความงามอยู่ในความเศร้า
‎ตอนนี้ฉันรู้ซึ้งแล้ว
‎ว่าเราเปราะบางแค่ไหน
‎ฉันกลัวว่าจะไม่มีเวลาได้บอกนายอีก
‎เพราะเพื่อนเก่ามาหาฉันแล้ว แต่ไม่เป็นไร
‎เพราะฉันได้รัก
‎เพราะฉันเคยได้รัก
‎ขอบคุณนะ
‎ขอบคุณ คริสโตเฟอร์
‎และในตอนนั้นเอง อนาคตก็เปลี่ยนไป
‎เพราะคริสโตเฟอร์ตัดสินใจแล้ว
‎ว่าจะไม่มีวันมองเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ‎และเห็นเพียงข้อบกพร่อง
‎เขาจะมองมนุษย์ด้วยสายตาแห่งรัก
‎เพราะสุดท้ายแล้วเรลไม่ได้บกพร่องเลย
‎เรลสมบูรณ์แบบ
‎นายเคยเล่าเรื่องเพื่อนนายให้ฉันฟัง
‎- คนที่… ‎- ทำฉันป่วย ใช่
‎คริสโตเฟอร์
‎ฉันคิดถึงเขาบ่อยมากเลย
‎แต่ก็หวังว่าเขาจะเป็นที่รัก
‎เหมือนที่มีคนรักฉัน
‎คงจะดีถ้าตอนนั้นเรารู้แบบเดียวกันนี้
‎เราไม่ได้บกพร่อง
‎ไม่เลยสักนิดเดียว
‎เราสมบูรณ์แบบ
‎เหมือนทุกคนนั่นแหละ
‎แล้วก็ แซนดร้า
‎ไปสร้างอนาคตให้ดีด้วยล่ะ ตกลงไหม
‎เพื่อเราไง
‎นี่มัน ใครกันคะ
‎พี่น้องทั้งห้าไง ต้องใช้คนสวดห้าคน
‎คุณไม่เห็นบอกเลยว่าจะพาคนอื่นมาด้วย
‎พยาบาลอยู่ไหน
‎ไปห้องน้ำค่ะ
‎หนูถึงได้มาช้า ต้องรอเขาไปก่อน
‎- เดี๋ยวเขาคงกลับมาแล้วล่ะ ‎- ไปกันเถอะ
‎พระเจ้าช่วย
‎เธอรู้สึกไหม
‎รู้สึกถึงมันตรงนี้ไหม มันยังอยู่ตรงนี้
‎อยู่ในอากาศ รู้สึกไหม ยัยหนูคนฉลาด
‎แล้วทำยังไงต่อคะ เราจะ…
‎เรารู้ว่าต้องทำยังไง
‎เราจะอยู่กันสี่มุมโดยมีคนนึงอยู่ตรงกลาง
‎- ตรงนี้เหรอ ‎- ไม่ใช่
‎หนูจ๋า เธอนั่งตรงนั้นนะ
‎หนูไม่เข้าใจ
‎เดี๋ยวก็รู้จ้ะ ยัยหนู เชื่อฉันสิ
‎- อะเซโซ ‎- อะเซโซ
‎- อะเกลอา ‎- อะเกลอา
‎เราขออัญเชิญท่าน พี่น้องทั้งห้า
‎ธิดาแห่งแอสคลีพิอุสและเอพิออเน ‎ผู้รังสรรค์ศิลปศาสตร์แห่งอะพอลโล
‎ขอเชิญท่านมารักษาพี่น้องของท่าน ‎ภาชนะของท่าน
‎พานาเซีย ไฮเจีย อิอาโซ อะเซโซ อะเกลอา
‎พานาเซียผู้มีเมตตา ‎ธิดาแห่งแอสคลีพีอุสและเอพิออเน
‎แพทย์ผู้เป็นปฐม ผู้รักษาโรคภัยในพริบตา
‎ผู้เยียวยาซึ่งชายหญิงป่วยไข้ศรัทธา
‎ด้วยอำนาจของท่าน แผลเราเลือนหาย ‎กระดูกประสาน และความเจ็บไข้มอดไหม้ไป
‎มาสิ
‎แล้วของส่วนตัวของเราล่ะ
‎ความดีงามและกำลังของท่าน ‎นำพาความปีติกลับสู่ชีวิตเรา
‎พานาเซีย มิตรแห่งมวลมนุษย์ ‎เราขอภาวนาต่อท่าน ขอท่านช่วยเราด้วยเถิด
‎ขอให้ผู้ศรัทธาที่แท้จริงหายจากโรคนี้
‎ขอให้เธอหายสนิทด้วยเถิด
‎ขอให้ความแข็งแรงและพละกำลังกลับมาหาเธอ
‎ขอท่านอำนวยพรด้วยเถิด
‎- แด่องค์เทพี ‎- แด่องค์เทพี
‎- แล้วเลือดเราล่ะ ‎- ไว้เรา…
‎ไว้เราค่อยทำนะ นี่ไม่เหมือนกัน
‎ในนี้มีอะไรคะ
‎แค่ชาจ้ะ ดื่มสิ
‎- แด่องค์เทพี ‎- แด่องค์เทพี
‎เอาเลย
‎ดื่มเลยจ้ะ
‎สวัสดี จูเลีย
‎ดื่มสิ ดื่มเลย
‎ไม่นะ อีลองก้า อย่าดื่มนะ
‎ดื่มเลย ต้องเป็นตอนนี้เท่านั้น
‎- มันจะไม่ได้ผลนะ ถ้าเธอไม่ดื่ม ‎- ไม่นะ
‎- อย่าดื่ม ‎- ขอร้องล่ะ อีลองก้า ขอร้อง
‎อย่า
‎คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์