ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Maraming mga araw ang mayroon dito.
May mga masasayang araw, at may mga masasama rin.
Pero natatangi ang araw ngayon.
Kaya kailangan kong masiguro.
Nagsagawa kami ng iba pang tests. At nakita sa endoscopy mo na…
May mga polyp pa rin at sugat sa maliit na bituka mo,
pero hindi na katulad no'ng una kang dumating dito.
Ibig sabihin, gumagaling ka na.
Ibig sabihin, mali na tinaningan ka ng buhay.
At ibig sabihin…
makakauwi ka na.
Sandali po.
May peripheral T-cell lymphoma ako.
Nakita ko po ang mga polyp sa una kong endoscopy,
at pagkatapos ng mga chemo, lumala ang mga polyp.
At ang sabi po nila mamamatay na 'ko.
No'ng una kang dumating dito, matagal pa bago mawala ang epekto ng chemo.
Pero ngayon, gumagaling na ang katawan mo.
Hindi na po ako mamamatay?
Mamamatay tayong lahat, Sandra.
Lahat tayo.
Pero ngayon, ikaw,
wala ka nang terminal lymphoma.
Pasensiya na po.
Hindi ko po alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko ngayon.
Tama lang ang nararamdaman mo.
Kung ano man ang nararamdaman mo, tama lang 'yan.
Pero magandang balita 'to, Sandra.
Pa'no ko po 'to sasabihin sa kanila?
Grabe.
Ano pong sasabihin ko?
Nandiyan ka lang pala.
Magandang umaga.
Pa'no 'ko napunta rito?
Nawalan ka ng malay kaya dinala kita rito.
Oo, lagi akong napupunta ro'n.
Maraming beses na.
Simula no'ng natagpuan natin 'yon…
Halos gabi-gabi, nagigising ako ro'n.
Tahimik akong babalik sa kuwarto para 'di magising si Spence.
Nakakatakot kasi talaga.
Minsan na 'kong nagising na nakahiga ako sa kama ro'n.
At ang amoy no'n…
Grabe.
Ang mga panaginip, paglalakad nang tulog.
Baka dahil sa mga gamot.
Hindi gamot ang dahilan kaya nag-iiba ang hitsura ng mga koridor.
Hindi mga gamot ang dahilan kung bakit ako nakakakita ng tao sa mga koridor,
sa kuwarto, sa salamin.
Tingin ko alam mo ang tinutukoy ko, Kevin.
Kaya, sige na.
Kung alam mo, 'wag mo na 'kong pagmukhaing tanga.
Oo na.
Sige. Oo na.
Minsan nag-iiba ang hitsura ng kuwarto.
Nag-iiba ang mga pader.
At minsan makakarinig ka ng ingay at 'pag tingin mo sa likod.
Hindi ka nag-iisa.
At 'pag tumingin ka, may taong papalapit sa 'yo
mula sa dilim o sa liwanag ng apoy,
at 'pag tumingin ka ay makikita mo 'tong matandang…
Babae?
Lalaki.
Matandang lalaki. Maputi na ang buhok niya.
Oo, nakita ko na rin siya.
Pero mas madalas kong makita ang babae.
Matandang babae.
At mayroon siyang…
maputing mata.
BASE SA LIKHA NI CHRISTOPHER PIKE
Nakita mo na ba siya?
Hindi tulad ng lalaki, pero…
nasusulyapan lang.
Oo.
Papuntahin natin silang lahat sa aklatan.
-Ano ba. Ano? -Magbihis ka.
May biglaang miting sa aklatan.
May problema ba?
May…
May problema ba, Ilonka?
Wala, wala…
-Ayos naman. -Hay, naku.
Naku po.
Uy, bukas na ulit.
Siguradong ikakandado niya ulit 'to sa gabi.
-Ayos ka lang ba, Sandra? -Ayos lang.
Bakit tayo nandito?
Oo, pasensiya na, pero wala akong alam sa sinasabi n'yo.
Seryoso. Walang halong biro.
May iba pa bang nakakakita ng nag-iibang koridor o matatandang multo?
Wala.
Pasensiya na. Wala.
Ako rin. At lolokohin ko kayo tungkol do'n kung nakakatawa 'yon,
pero hindi nakakatawa, 'di ba?
Totoo ba?
Mga koridor na may bulaklak at ilaw,
at matandang lalaki at babae?
Maputi ang mga mata niya.
-Oo, katarata. -Katarata.
At lagi niyang sinasabi na nagugutom siya, gutom na gutom.
Wala.
Wala pa akong nakikitang gano'n.
Hindi ko maintindihan.
Kung nakakita tayo ng multo o kung ano man, maganda 'yon, 'di ba?
'Di ba 'yon ang hinihintay natin? Isang senyales.
Oo, pero hindi ko pa rin maintindihan.
Sabi mo nga, sa isang lugar na maraming kabataan ang namamatay
bago pa man ang oras nila nang may mga kailangan pang gawin,
ang nakikita mo lang na multo ay dalawang matanda.
Nakita naming dalawa.
-Kaming dalawa-- -May French na salita para diyan.
Kapag malapit ang dalawang tao sa isa't isa, pareho sila ng…
Oo, folie à deux. Ibig sabihin pareho silang dalawa ng delusyon.
Marunong ka mag-French?
Hindi, pero pamagat 'yon ng isang episode ng X-Files
at ang ganda no'n.
Walang nakakita kahit sino sa inyo?
Kahit alin do'n? Baliw lang ba kaming dalawa?
-Baka hindi… -Hindi ano?
-Baliw? -Baka hindi 'yon multo.
May ikinuwento sa 'kin ang nanay ko, na ikinuwento sa kaniya ng lola niya.
Kuwento ito tungkol sa…
Toshi no Taberu Hito.
O "mangangain ng oras" o kaya, "kumakain ng panahon."
Mukha siyang matandang babae.
At nakikita 'to sa lugar kung saan mamamatay ang mga tao,
at uubusin ang natitira nilang mga oras.
Teka, ikinukuwento 'to sa 'yo ng nanay mo bago matulog?
Hindi. Paraan niya 'to para maproseso ang lahat.
Sinabi niya lang 'yon sa 'kin pagkamatay ng tatay ko.
Pero kung totoo man 'yon,
sigurado ako na gusto no'n sa mga ganitong lugar.
Marami pa dapat tayong oras na natitira.
Pagpipiyestahan tayo rito.
Puwede ring mali si Kevin at Ilonka.
Baka panaginip lang 'yon dahil sa gamot kaya sila nakakakita ng kung ano-ano.
Lalo na't sinasabi nila sa isa't isa 'yon.
'Wag nating kalimutan ang isa pang parte ng kasunduan.
Hahanap tayo ng mga senyales, pero dapat nasa katinuan pa rin tayo.
Mga pruweba.
'Yon ang dahilan ng kasunduan, 'di ba?
Hindi. Marami pang nangyayari.
May sasabihin ako sa inyo, pero nangako ako na hindi ako magsasalita.
Gusto n'yo ng pruweba na marami pang nangyayari dito?
Mayroon ako niyan.
Gumana ang ritwal.
Sinabi mismo ni Stanton.
Gumaling ang isa sa atin.
Uuwi na ang isa sa 'tin.
Ang totoo niyan, sa tingin ko…
At pasensiya na.
Pero sa tingin ko ako 'yon.
At puwede ring gumana sa inyo.
Pero kailangan nating maniwala at gawin nang tama ang ritwal.
-Teka. Sinasabi mo ba na magaling ka na? -Ano ba, Ilonka.
Sandali naman.
Sa tingin ko.
Nararamdaman ko.
Alam ko na gumana ang ritwal, at kailangang gawin ulit natin 'yon.
Sa tingin ko… Sa tingin ko kalokohan 'to.
Hindi, totoo ang sinasabi niya. May uuwi sa atin.
Si Stanton ang nagsabi.
Ano bang sinasabi mong may aalis na rito?
Ako.
Sandra, sandali.
Gusto nating lahat na tayo 'yon.
At 'yon na nga, puwedeng lahat tayo, pero kailangan nating maniwala--
Hindi, ako talaga.
Uuwi na 'ko bukas. Papunta na ang sundo ko rito.
At hindi 'yon dahil sa ritwal. Mali lang ang diagnosis sa 'kin.
May endoscopy ako isang linggo bago natin gawin ang ritwal
at mali ang diagnosis sa 'kin no'ng una pa lang.
May ibang sakit sa bituka ko kaya kailangan kong umalis
at kailangan ko ulit sumailalim sa mga test,
at mga trial, at mga gamot. Lahat-lahat.
Pasensiya na, pero hindi.
Hindi gumana ang ritwal.
Hindi.
Baka iba lang ang paggana nito.
Hindi lang…
May mga pangitain. May mga senyales tayo. May mga…
May narinig si Spence sa intercom pagkamatay ni Tristan.
Tinuturo nila sa 'tin lahat, tinuturo nila sa 'tin ang ritwal.
Ako rin 'yon.
Pasensiya na.
Ako ang narinig sa intercom. Pinag-uusapan n'yo ang… pagkawala ng pananalig,
at naisipan kong gumawa ng maliit na bagay.
Sakto lang para bigyan kayo ng pag-asa.
Gusto ng Diyos na gawin ko 'yon.
Hello?
Spence.
Makinig ka.
-May tao sa recovery room. -Ano?
May tao ro'n at nakakandado ang pinto.
-Hindi ikinakandado ang pinto. -Nakakandado.
Pambihira.
Alam kong mali at alam ko na hindi ko dapat ginawa.
At pasensiya na talaga.
Ang gulo ko ngayon pero para din akong nabunutan ng tinik,
at sobrang nahihiya ako, at…
Ayokong umalis, pero hindi na 'ko makapaghintay umalis.
At…
Hindi ako natutuwa.
Ilonka! Uy.
Uy, Katherine.
Alam ko na bukas pa ang family day, hindi lang talaga ako makapaghintay.
Kailangan mo 'tong makita.
Nagmamadali ako.
Hindi. Sandali lang 'to.
Buti na lang nakasalubong kita dahil nakuha ko na 'to.
Heto.
Ang ganda.
Alam ko na kinakabahan siya sa…
sa hitsura niya,
pero lagi kong sinasabi sa kaniya na guwapo siya.
Pero, alam mo na, tingnan mo siya.
Ah, at sinabi niya rin na pumunta kayo sa beach no'ng nakaraang araw.
Pa'no ba pumunta ro'n? Kasi nagplano ako na mag-ayos do'n
at, alam mo na, sorpresahin siya.
Ano'ng…
Ano ba'ng…
Ano ba'ng sinasabi mo?
-Ano? -Ano ba'ng problema mo?
Ano ba'ng tingin mo rito, isang country club?
Hospisyo 'to.
Lahat ng tao rito may malalang sakit.
At ngayon gusto mong, ano,
ipakita ang litrato niyang puno ng makeup?
Alam ko kasi nilagay ko 'yon sa kaniya para makita na hindi siya normal.
Hindi. Hindi 'yon ang--
Naiintindihan mo ba kung ano'ng ginagawa mo sa kaniya?
Kung paano siya nahihirapang magkunwari para sa 'yo
palagi.
Hindi niya 'yon sinasabi sa 'yo
dahil ayaw niyang lalo kang mag-alala.
At ngayon gusto mong, ano?
Paglakarin siya sa beach,
magkunwaring hindi siya nasasaktan para lang sa picnic?
Para maramdaman mong normal lahat?
Mamamatay na siya, Katherine.
Mamamatay na siya at hindi patas 'yon.
At mahirap na 'yon nang hindi ka inaalagaan
habang nagtatapang-tapangan para lang lumabas dito
at umarte sa gusto mong buhay.
Hoy!
Ano'ng ginagawa mo, Ilonka?
Ano'ng nangyari?
Kailangan ko ng matutuluyan. Hindi na 'ko makakabalik do'n.
India, mag-ayos ka ng higaan para kay Ilonka.
Ano? Ano'ng nangyari?
Hindi ako.
Hindi gumana sa 'kin. Hindi gumana.
Hindi gumana sa 'kin.
Nabaliw na si Ilonka.
Oo.
Ano?
Ilonka.
-Ano si Ilonka? -Alam mo na kung ano.
-Ano'ng gusto mong gawin ko? -Kung ano'ng gusto mong gawin.
Hindi ako makikipaghiwalay kay Katherine.
Kita mo? Wala naman akong sinasabi, e.
Sabi ko, gawin mo kung anong gusto mo.
Tapos bigla mong sinabi na, "Hindi ako makikipaghiwalay kay Katherine."
Mayroon na lang akong ano? Ilang buwan?
At makikipaghiwalay na lang ako bigla sa kaniya? Diyos ko.
Sa ngayon, may nobyo siyang may sakit,
at 'di magtatagal, mawawala na ang nobyo niya.
Kaya sino ba'ng makikinabang kung 'di ka makikipaghiwalay sa kaniya?
Alam nating pareho kung ano ang gusto mo.
Kung sino ang gusto mo.
Alam mo kung bakit 'di ko tinatapos ang mga istorya ko?
Kasi buwisit ka.
Kasi mahilig ka mambitin.
Kasi 'pag nalaman na ng mga tao ang katapusan…
nakakalimutan na ang buong kuwento.
Malapit na 'kong maging alaala na lang.
At gusto kong maging magandang alaala…
sa lahat.
Lalo na sa kaniya.
Pinaghirapan niya 'yon.
Walang masyadong gamit dito, pero…
'yan lang ang kailangan namin.
Dadalhan kita ng pagkain at kumot.
Salamat sa…
Hindi ko alam ang ginagawa ko.
Siguro ilang gabi pa, habang nag-iisip pa 'ko.
'Wag mo na intindihin 'yon. Makinig ka.
Kailangan nating mag-usap.
Kailangan ko na bumalik.
Mahahalata ni Stanton,
at ayokong mapahamak kayo dahil sa 'kin.
Marami na 'kong pinagdaanan na higit pa kay Georgina Stanton.
At ang pagbalik mo…
'Yon ang gusto kong pag-usapan.
Para sa 'kin, espesyal ang Brightcliffe.
-Pero hindi naman pala. -'Wag.
'Wag mong bigyan ng ibang kahulugan ang nangyari o hindi nangyari.
Espesyal ang lugar na 'yon.
May kapangyarihan at enerhiya ro'n
na hindi na nadarama sa kahit anong parte ng mundo.
Maniwala ka sa 'kin,
-sinubukan ko nang hanapin. -Pero hindi gumana.
-Walang gumana. -Hindi mo alam 'yan.
Siguro gumana, siguro hindi. Pero posible.
Alam ko 'yon. Alam kong…
Alam kong gumagana ang ritwal. Maniwala ka.
Naririnig mo ba 'ko? Alam ko.
Higit pa sa alam ng iba.
Sino ka ba?
Matalino kang bata, Ilonka.
Nakita kong sumagi na 'to sa isip mo.
Kaya sabihin mo na, Ilonka.
Tingnan mo 'ko at sabihin mo sa 'kin, sino ako?
Tingnan mo ako nang mabuti.
Ikaw si Julia Jayne?
'Di ba, sabi sa 'yo matalino ka.
Hinahanap mo ako.
Nahanap mo 'ko dahil tama ka.
Tama ka tungkol sa lahat.
Sasabihin mo ba sa 'kin kung sa'n tayo pupunta?
Oo, alam ko hindi kapani-paniwala,
at alam ko na pakiramdam mo nag-iisa ka lang.
Madalas kong nakakalimutan na hindi ka pa nakakakilala ng ibang tao,
kaya naisip kong baka gusto mo 'tong makita.
Kasama ka sa isang komunidad.
Oras na para makilala mo sila. Tara.
-Ayan na pala siya. -Uy.
-Hi.
Ito nga pala si Spence.
-Hi, Spence. -Hi, Spence.
Spence, 'yan sila. Si Brandi, Julie, Toni na may "I",
si Brian, at si Lisa.
Anong ginagawa n'yo?
Naghihintay ng pizza, tapos game night na.
Pero mayroong…
Mayroong rally ngayong linggo sa Capitol Hill.
At magrerepresenta kami.
Kaya gumagawa kami ng mga karatula, tinutulungan si Glenn sa speech niya.
Hay, hindi. Hindi ka gagawa ng speech.
S'yempre gagawa ako.
Gumagamit si Glenn ng mga salita tulad ng paggamit ng iba ng batuta.
Alam ko at alam mo na gusto ko ang mga sinasabi mo,
pero ito kasi medyo, parang luma na.
Ay, pasensiya na. Masyado na bang luma para sa 'yo 'to, Julie?
Luma na ang paglalaban namin sa pagkilala bilang tao para sa 'yo.
Mga T-shirt.
Nakakatakot na mga T-shirt.
Spence, gusto mo ba ng maiinom o kahit ano?
Masaya akong makipagpalit ng alak kung gusto mong tumulong.
Puwede kang gumawa ng mga shirt o karatula.
Ano'ng maitutulong ko?
Sweetie, kumuha ka ng paintbrush.
At 'pag natapos na tayo,
magpapakasaya tayo at maglalaro.
-Gawin na natin 'to -Sige ba.
Gusto mo pa ba?
Hindi na, pero ang sarap no'n.
Baka 'yan na ang pinakamasarap na pagkaing matitikman mo.
Bakit hindi n'yo po sinabi sa 'kin?
Sinabi ko naman sa 'yo sa tamang oras.
Gumana sa inyo.
Gumagana.
Oo.
Isa akong pruweba.
Marami pa tayong pag-uusapan.
Alam mo na pala ang masayang parte.
Pagkaalis ko, masaya akong namuhay.
Habang tumatanda ako, gusto kong ibahagi sa iba ang milagro.
Itinatag ko ang Good Humor dahil gusto ko pang mas maintindihan 'yon.
Gusto kong ibalik sa mundo ang enerhiya na nakapagpagaling sa 'kin.
Pero mahirap nang bumalik doon.
Ayos naman ang kagubatan, ayos rin ang bukal.
Pero ang mahika, ang tunay na mahika ng lugar na 'to,
ay nasa kung saan nakatayo ang bahay na 'yon.
Ayaw ka na pabalikin ni Stanton?
Natakot ko ata siya.
Sinubukan ko na lahat. Nagboluntaryo na 'ko sa hospisyo.
Nagbigay ako ng donasyon, malalaking donasyon.
Pero ayaw niya pa rin kaming bigyan ng karapatang makapasok.
At nirerespeto naman namin 'yon.
Naiintindihan ko rin ang mga nangyari sa lugar na 'yon…
'Yong ginawa ng Paragon, at 'yong iba pang gaya ko.
Magkaparehas tayo, Ilonka.
Mayroon ka rin ng kanser na mayroon ako dati.
At hindi ko alam. Gusto kong…
Gusto kitang tulungan.
Alam mo? Gawin na lang natin.
Sabay tayong bumalik do'n ngayong gabi pagkatapos ng Midnight Club,
kapag tulog na ang lahat,
dalhin mo 'ko sa basement.
Do'n nagkakatugma ang mga daan. 'Yon ang sentro ng enerhiya.
Dalhin mo 'ko ro'n, nasa akin lahat ng kailangan ko.
Kailangan mo para saan?
Para pagalingin ka, Ilonka.
Nandito na tayo.
Masaya akong sumama ka sa 'kin. Sana natuwa ka.
Salamat.
Ang saya no'n.
Puwede ba kitang tanungin?
Pa'no ka nakapasok do'n?
Sa pagiging bakla? Gano'n na 'ko pinanganak.
Ay, pasensiya na. 'Yong Catch Phrase ba tinutukoy mo?
Isang simple at napakasayang laro lang 'yon sa party.
Hindi, ang ibig kong sabihin, sa aktibismo.
Dahil sa matalik kong kaibigan.
Pero wala na siya ngayon.
Para kasing…
Parang walang takot sa inyo roon…
sa kahit ano.
Parang no'ng sinabi ko sa kanilang…
no'ng sinabi ko sa kanilang may AIDS ako, parang…
hindi sila natakot sa 'kin.
Ang takot kasi, parang radiation.
'Pag matagal kang nando'n,
nababago nito ang katawan mo.
Marami nang nawala sa 'tin dahil do'n.
Sobrang dami na.
Ang daming upuan at lamesang walang laman pero parang…
walang pakialam ang mundo at takot sila sa 'tin.
Kaya marami sa 'tin ang nagtago…
nang napakatagal.
Gano'n ang ginawa ko.
Kaya ngayon…
ngayon ko gustong makita tayo.
Tinuro sa 'kin 'yan ni Ryan.
Marami siyang naituro sa 'kin.
Kaya namin 'to ginagawa.
Kaya walang natatakot sa kanila ro'n.
Kasi kahit na takot kami, pinipili naming 'wag matakot.
Dahil alam naming balang araw mamatay rin kami.
Pero bago 'yon, nararapat kaming mahalin.
Buti na lang iniwan niya 'tong bukas.
Sobrang sama ng gabing 'to kung nakakandado ang mga pinto.
Ayos ka lang, Spence?
Oo, ano lang…
tingnan mo ang mga upuan, walang laman.
Halos kalahati na ang wala sa 'tin.
Hi.
-Hindi ako sigurado kung-- -Buti naman nandito ka.
Kasi parang naiinis kayong lahat sa 'kin.
Hindi. Kahit kaunti.
Masaya ako para sa 'yo.
Ako rin. Halika.
Kinailangan ko lang ng oras para maging kalmado sa pagkakagulat.
Masaya rin ako para sa 'yo.
Mahal ka namin.
At mas gugustuhin namin ang mundo na mayroon ka.
Kaya manatili ka hangga't kaya mo, okay?
Mahal na mahal kita, Sandra.
Pero kung tatangkain mong ibigay ang lahat ng kapurihan kay Hesus,
mumultuhin kita nang mas nakakatakot pa
sa nangyari sa intercom noon, maghanda ka.
Nakakahiya 'yon.
Hi.
Pa…
Patawarin n'yo 'ko.
Pasensiya na, Sandra, at…
Patawarin mo 'ko, Kevin.
Pasensiya na talaga.
Masaya akong nandito ka.
Masaya rin ako.
Para sa 'yo.
Maupo kayong lahat. Ako ang magkukuwento ngayon.
At galing ito sa puso ko.
Sa mga nauna at sa mga susunod pa.
Sa atin ngayon at sa mga wala na.
Sa mga nauna at sa mga susunod pa.
Sa atin ngayon at sa mga wala na.
Mga nakikita o 'di nakikita, mga narito pero wala rito.
Talagang nakakatakot ang ikukuwento kong istorya.
Isa itong istorya kung saan alam mo na ang daang tatahakin mo.
Tungkol ito sa paggawa mo ng daan patungo sa hinaharap na gusto mo
kaysa sa hinaharap na nakatadhana na sa 'yo,
dahil tadhana na mismo ang mag-iiba.
At nasaksihan natin 'yon ngayon.
Tatawagin ko 'tong…
"Ang Eternal na Kalaban."
Ang istoryang ito ay tungkol sa oras at takot.
Permanente ang hawak ng oras sa atin sa sandaling ipanganak tayo.
Ito ang nagpapahintulot sa 'ting lumakas at lumaki.
Papasok tayo sa eskwela, maghahanap ng trabaho, makakahanap ng mamahalin.
Oras ang dahilan kung ba't natin 'to nagagawa.
Pero sa huli, ito rin ang magdidikta kung hanggang saan na lang tayo.
Siya si Rel.
Napakapogi niya at marami ang nagkakagusto sa kaniya.
Mahirap paniwalaang hindi siya modelo.
Oo na.
Sa kabila ng nakakaakit niyang alindog, kaunti lang ang kaibigan niya.
Isang transfer student si Rel,
bago lang sa lugar, at tatlong linggo pa lang sa campus.
Pero may isang taong parang gusto siyang kilalanin.
Si Christopher Perry, isang napakatalinong estudyante.
Ang totoo niyan, mula no'ng lumipat siya rito,
si Christopher lang ang tanging laman ng isip niya.
Sunog ang buong piyesa.
Hindi mo maayos? Akala ko kaya mong ayusin lahat.
Mukhang wala akong lunas sa bubble gum na dinikit n'yo rito.
Kasi, 'di ba, pa'no n'yo 'yon nagawa?
Mahirap sa kanya na siya lang ang bago rito.
Mas ayos na 'to kaysa may kasama,
'yon ang sinabi niya sa sarili niya noong binili niya ang VCR.
Puwede niya 'tong ayusin para mag-record
ng lumang sci-fi na pelikulang paborito ni Christopher.
At dahil do'n, baka gustuhin ng mga tao na makipagkaibigan sa kaniya.
Oo. Hindi lang naman para kay Christopher ang lahat ng 'to.
Nang gabing 'yon, nanaginip si Rel ng kakaiba at nakakatakot na panaginip.
Ang astig niyan, ah.
Salamat.
Midterm project ko siya,
at parang hindi yata gumagana.
Iniisip kong pira-pirasuhin siya at ulitin na lang.
Sira kasi yata.
Itatapon mo na 'yan kasi hindi perpekto?
Grabe ka.
Maupo ka.
Kung gusto mo.
Robotics.
Ang astig naman.
Oo, weird kasi ako. Gusto ko kasing makita kung pa'no gumana ang mga bagay.
Gusto mo ba rito? Ang makihalo rito?
Siguro.
'Pag transferee talaga, pakiramdam ko…
-Ewan, parang iba ako. -Alam ko ang ibig mong sabihin.
Araw-araw ko 'yan.
Alam mo, narinig kong mahilig ka raw sa sci-fi, tama? Tulad ko.
Oo.
May bago akong VCR sa kuwarto ko.
Hindi kasi gumagana 'yong nandito sa labas.
Salamat.
Sawa na 'kong ayusin 'yon.
Napagdesisyunan kong i-tape ang Terminator.
Pinalabas 'yon sa HBO kagabi, mga 3:00 a.m.
At iniisip ko kung…
gusto mong pumunta para manood?
Pa'no kung mamayang gabi?
Nagdala ako ng wine.
Masarap 'tong kapares ng Terminator.
Akala ko ang walang lasang Natty Boh lang ang iniinom n'yo rito.
Napabilib mo 'ko.
Bihasa lahat ng engineering majors.
Ilan sa amin kumakain pa nga ng keso.
Nagdala ka ba ng keso?
Nagdala ako ng keso.
Hasta Asiago, baby.
Galing mo do'n.
Ako pa ba.
"Sumama ka kay Brie kung gusto mong mabuhay."
Gustong-gusto ko talaga ang pelikulang 'to.
Maliit lang ang naging pinsala sa subway at wala namang nasaktan.
Pasensiya na, maaga yata akong nakapag-record kaya may balita pa.
Akala ko alas-tres ng umaga ka nag-record?
Oo nga.
Ano'ng balita ba ang nasa HBO kapag 3:00 a.m.?
Ang sorpresa sa 'tin ngayon ay ang ating Seabirds,
na nilabanan ang ibang mga posibilidad sa pagpuntos ng 20 laban
sa Rushers noong fourth quarter.
Pasensiya na. Sino?
Ang Seabirds at ang Rushers.
Tingin mo totoong pangalan ng mga football team 'yan?
Wala akong pakialam. Hindi ako mahilig sa sports.
-Sige. Ang 99ers at ang Orcas. -Walang pinagbago.
Isang magandang araw 'to para kay Mirer na pinasa kay Everett
ang bola mula sa 30-yard nang paubos na ang oras
kung saan nanalo na naman ang Orcas.
Isa itong talo para sa Niners, na alam naman nating
isa sa pinakatotoong football team na mayroong totoong pangalan.
Hindi ko maintindihinan.
Parang mali ang pagkakalagay mo.
Tama kaya.
Dalawang daang dolyar. 'Yan daw ang pinakamagandang VCR nila.
Ayos lang.
Uy, may magandang bar sa labas ng campus.
Puwede tayong magbilyar do'n o anuman,
sa susunod na lang tayo manood.
Libre kita ng matabang na pagkain.
Saan ka nga pala bago ka lumipat?
Alam mo, wala pang nagtatanong sa 'kin niyan. Kahit sino.
Pasensiya ka na. Makasarili sila.
Gano'n talaga sila. Mga walang pakialam.
Sa totoo lang, natatakot ako sa kanila.
Hinihiling ko na sana makapasok ako sa kanila at magkumpuni,
ayusin ang mga mali sa kanila.
Hindi mo kami matatagalan, parang…
'Di ko maintindihan ang mga straight.
Magkuwento ka lang.
Ano man ang nagpapahilig sa kanila sa football nang gano'n,
wala ako no'n.
Mahilig ako sa football at hindi ako straight.
E 'di mahilig ka rin dito?
Nanonood ng kahapong laro sa isang bar.
Hindi, live 'yan.
Hindi, kagabi 'yan.
'Yan ang nasa balita na 99ers at Orcas.
Siguro naglalaban ulit sila.
Live 'yan. Hindi pa naglalaban ang Niners at Orcas ngayong season.
Hindi 'yan totoo.
Natalo ng Orcas ang Niners kagabi. Nanalo ang Orcas.
Mas ginalingan nila ngayong quarter,
pero pitong segundo na lang ang natitira mula sa 30-yard.
Pupusta ako ng sampung dolyar na ipapasa ni Mirer kay Everett ang bola.
Kay Everett? Hindi pa siya nakakasapo ng bola nitong mga nakaraang linggo.
Sige.
Nawawala na. Ipapasa na.
Pinasa niya ito kay Everett sa gitna.
Tapos! Touchdown.
-Nanalo ang Orca! -Ano?
Pa'no mo 'yon nalaman?
Sabi sa 'yo, hindi 'yan live.
Live nga 'yan.
Pinili niya ito…
Paano mo 'yon nalaman?
Kapag pumunta ka rito, makikita mo ang time stamp.
Isang magandang araw 'to para kay Mirer na pinasa kay Everett…
Diyos ko po.
'Yan ang petsa ngayon.
-At ngayon ang oras. -Mag-live ka.
Ang sorpresa sa 'tin ngayon ay mula sa ating Orcas.
-Live 'to ngayon. -Hindi. Hindi 'to posible.
-Pinanood natin 'to kanina. -Ginawan ko 'yan ng tape kagabi.
…kay Everett ang bola mula sa 30-yard nang paubos na ang oras
kung saan nanalo na naman ang Orcas.
Na-tape ko ang hinaharap.
Sa ibang balita, ang estudyanteng si Tina Cammarino…
Gawin mo ulit.
At ginawa nga nila.
KWOW 4 BALITA PARA SA 'YO
Inayos ulit nila ang tape na mag-rekord ng 3:00 a.m., tulad ng dati.
At kinabukasan, nangyari na naman.
Ito 'yong balita ngayong gabi.
Tingnan mo ang petsa.
Ilagay mo na sa sports.
Sagot na namin. Wala sanang samaan ng loob.
'Di ako makapaniwalang pinapasok ulit kayo rito, mga binibini.
Tama. Kunwari hindi mo 'yon sinabi.
Pa'no kung gan'to. May tatlong laro ngayong gabi.
Oo.
Pupusta kami kung sino ang mananalo sa lahat.
Bibigyan mo kami ng 100 dolyar.
'Pag may isang mali sa tatlo, bibigyan ka namin ng 200.
Nakikinig ako.
Sino ang naglalaro ngayon? Ang Buckaroos at Charlatans.
-Pare, ang mga pangalan-- -At gumana naman.
I-tape ang balita, kabisaduhin ang puntos, at makipagpustahan sa mga straight.
Pagkatapos ng isang linggo,
natuklasan nilang 1,200 dolyar na ang naipon nila.
At may isa pa silang natuklasan.
Gano'n talaga ang oras.
Isa lang ang dala-dala nito.
Kamatayan.
-Hindi kamatayan ang sinasabi niya. -Hindi kamatayan.
Pagbabago.
Ang natatanging tiyak sa kalawakan.
Isama mo ang oras sa lahat ng bagay at ang mga ito'y magbabago.
Nang kaunti…
o nang sobra.
Ngayon ay live tayo kasama si Nat Roers,
na may nagbabagang balita mula sa Kline University.
Nat?
Isang malungkot na balita ang hatid ng Kline University.
Isang hindi inaasahang aksidente ang kumitil sa isang medical student.
-Ano 'to? -Mga 10:15 kaninang umaga
nang biglang bumagsak ang isang aircon mula sa ikatlong palapag
ng residential building.
May ginawa ka bang kakaiba kagabi?
-Wala, dating gawi lang. -…na kinilalang si Michelle Dixon,
na inanunsyong patay sa pinangyarihan.
-Dapat ba tayong tumawag ng pulis? -At sabihing ano?
Na may magic tape tayong nagsabing may mahuhulog na aircon sa bintana mamaya?
E 'di ano?
Nakakalungkot na istorya.
Subukan nating pigilan.
Seryoso ka ba?
Anong oras nga raw ulit, 10:15?
Naku.
Tabi! Pasensiya na.
Uy!
Umiwas ka!
Uy, tabi!
Salamat. Maraming salamat.
-Ayos ka lang ba? -Oo.
-Salamat. -Walang anuman.
Isang suwerteng pagkakataon at pambihirang kabayanihan ng tagamasid
ang nagligtas sa buhay ng isang dalaga kaninang umaga.
Si Rel Lindquist, isang estudyante ng unibersidad na 'to,
ang nagtulak sa kaniya sa ligtas na lugar bago
-'to bumagsak sa lupa. -Grabe, tingnan mo.
Tingnan mo, ayan.
'Yan.
Sinasabi ko sa 'yo, parang may kakaiba sa lalaking 'yan.
Nakita ko pa lang siya, kinilabutan na 'ko.
Masaya ako para sa babae pero parang may mali.
Nagligtas ka ng buhay.
Paano kung sa susunod, hindi na?
-O hindi ko na kaya? -Tama ka.
Masuwerte lang tayo.
Nagkapera rin.
Pero pa'no kung tumigil muna tayo?
-Baka kailangang kanselahin ang lakad ko. -'Wag mong kanselahin.
Napag-usapan na natin 'to.
Noon 'yon, no'ng muntik ka nang mamatay.
Hindi ako muntik mamatay.
Hindi talaga.
Makakapaghintay ang nanay ko. Nakapaghintay na siya ng dalawang buwan.
Puntahan mo na siya.
Sige, makinig ka.
Isusulat ko ang address niya kung magbabago ang isip mo.
Sa Pasco 'yon. Mga 40 minutong biyahe sa taxi.
Alam kong may pera ka.
At tulad ng napag-usapan, bawal ang VCR habang wala ako.
Alamin natin ang gagawin natin pagbalik ko.
Pero ngayon,
magpahinga ka muna.
Okay?
Pangako.
Magpakasaya ka ngayong linggo.
Hindi ikaw si Howard Hughes.
LOKAL NA BAYANI - REL LINDQUIST
Kamatayan.
-Kamatayan 'yan. -Hindi, pare, hindi talaga.
Malalaman n'yo sa huli. Hindi 'yon ang Kamatayan.
Ito ang commissioner ng NFL at arestado ka sa salang karahasan
dahil sa kapangitan ng team names na 'yan.
No'ng gabing 'yon, tumayo siya at sinubukan niya na hindi gawin 'yon.
Pero…
hindi natin kayang pigilan ang sarili natin.
Kung sino tayo…
Kung paano tayo napunta sa mundong 'to.
-Palaging pinipindot ni Rel ang… -Record.
Gano'n talaga 'pag palagi kang mag-isa.
T'wing nag-iisa ka sa kuwarto mo nang hatinggabi,
walang magpapanggap sa 'yo kung sino ka talaga.
At ngayon para sa isang kalunos-lunos na balitang lokal.
Isang trahedya ang naganap sa Pasco kaninang umaga.
Isang kolehiyo na si Christopher Perry ang walang awang pinatay
sa bahay ng kaniyang ina.
Ayon sa mga pulis, nagising si Marjorie Perry
noong madaling araw sa ingay ng binasag na bintana
kung saan ang bagay na ibinato rito
ay naglabas ng usok
na nagpawalang malay sa kaniya.
-Hello. -Hello.
Nang nagising siya ay nakita niya ang bangkay ng kaniyang anak
na pinagpira-piraso ng hindi pa matukoy na armas.
Pasensiya na. Pasensiya na talaga.
Kailangan mo 'tong makita.
-Ang sabi natin, 'wag muna. -Kailangan mo nang umalis dito.
Kung may mangyari man sa 'yo…
Chris?
Anong nangyayari dito?
Hindi, hindi…
Sino ka?
At bakit mo gustong patayin si Christopher?
At bakit mo kamukha si Christopher?
Hindi ko siya sinusubukang patayin.
Ikaw ang sumusubok.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Gusto mo siyang patayin.
Gusto mo kaming patayin lahat.
Tingin mo karaniwang estudyante ka lang?
Tatanungin kita.
Saan ka naghay-iskul?
Saan ka ipinanganak? Nasaan ang pamilya mo?
Hindi mo maalala? Hindi ka kasi tao.
Hindi ka ipinanganak.
Ginawa ka lang.
Sa isang lab.
Sa lab ko, 40 taon mula ngayon.
Ang lab ko sa Robotic Experimentation Logistics.
REL.
'Yon ang ipinangalan mo sa sarili mo.
Isa kang cyborg.
Isa sa pinakaunang modelo.
At may sira ka.
Tuluyan na kitang wawasakin pero nakatakas ka.
Nakatakas ka pabalik sa nakaraan.
Ano ba ang pinagsasasabi mo?
Tingnan mo ang kamay mo.
Sige lang, pagmasdan mo.
Hindi. Sinungaling ka.
Sinungaling ka!
Ano 'to?
Oo.
Ako rin.
Ako ang pinakauna.
Siya ako dati.
Pero…
nagkasakit ako.
At pinalitan ko ang parteng 'to ng katawan ko, at 'yon, at ito.
At kinalaunan, higit na ako sa isang tao.
Ako ang pinakaunang cyborg.
At gumawa pa 'ko.
Ginawa kita.
Ikaw ang isa sa mga una kong nagawa.
Ang sabi mo sira ako.
May sakit ka.
Sakit na tinatawag na takot.
Kalungkutan.
Natanggal ko naman na 'yon sa hinaharap. Na…
Nagamot na namin. Nagamot ko na.
Pero, ikaw. Tumakas ka.
At no'ng niligtas mo ang babaeng 'yon,
hinayaan mo ang sarili mong makunan.
Kaya natagpuan kita…
dito sa nakaraan.
Wala akong maalala.
S'yempre. Iba ang time travel para sa 'yo.
Naaapektuhan nito ang memorya mo sa proseso.
Kaya hindi mo talaga maaalala 'yon.
Pero gumawa ako ng background code.
Nakaprograma itong ipaalala sa 'yo palagi kung ano man ang misyon mo.
At naipaalala nga nito.
Sa t'wing hahawak ka ng lumang magnetic na aparato.
Hindi 'yon VCR.
Ikaw 'yon, ang sarili mong katawan ang nagpapaalala sa 'yo ng misyon mo.
Pumunta ka rito para patayin ako. Para pigilan ang hinaharap.
Para pigilan akong simulan ang mga nagawa ko.
Pero nandito ako para pigilan ka.
Para mailigtas ang lahat.
At nang natagpuan mo 'ko, kinailangan mong maging malapit sa 'kin.
Pero nakalimutan mo kung bakit.
-Pero inatake mo kami. -Gumamit ako ng anesthetic gas.
Tao lang ang naaapektuhan nito. Ayos lang sila.
At 'pag nagising na sila, wala ka na.
Magiging parang panaginip lang ang lahat.
Katapusan mo na, Rel.
Bakit?
Hindi ako sira.
Nararamdaman mo pa rin ang problema sa loob mo, ikaw ang sarili mong kalaban.
Ang takot.
Na nagiging paghihirap.
At karapat-dapat tayong mamuhay sa mundo nang walang takot, Rel.
Walang paghihirap.
Gumagalaw ka na ulit.
Naparalisa ako ng pagkakatama mo, pero hindi ako mapipigilan nito.
Ang pagpapabuti ng sangkatauhan gamit ang cybernetic.
Ang pagtatanggal ng mga may sira.
Hindi ba dahil 'yon sa takot?
Tama, 'no?
Kailangan mo 'kong patayin para hindi ka na gano'n katakot…
o kung ano man.
Gawin mo lang ang gusto mo.
Pero hindi ako sira.
Ikaw 'yon.
At mahal pa rin kita.
Hi, mahal.
Ia-upload ko agad 'to.
Kulang na ako sa oras dahil papatayin mo na 'ko,
na ayos lang naman, 'wag ka nang mag-alala.
Pero gusto kong malaman mo ang totoo, kung sino talaga ako,
sa kung sino ang magiging ikaw, at…
kung ano ang maiaambag mo sa mundo gamit ang napakagaling mong utak.
At nakita niya lahat.
Lahat ng napakaganda at nakakatakot niyang magagawa,
lahat ng matutupad niyang tagumpay sa teknolohiya
para matanggal ang paghihirap at takot.
At para mapagtagumpayan 'to, nakita niya kung pa'no nawala ang kaniyang pagkatao.
Bale, 'yun na 'yon.
Gustong kong malaman mo…
na sa t'wing naaalala ko 'yan,
kung naging sino ka, nalulungkot ako.
Nalulungkot ako, pero…
may ganda sa bawat kalungkutan.
Napagtanto ko ngayon.
Kung gaano tayo kahina.
Mukhang wala na 'kong oras para kuwentuhan ka,
dahil hinahabol na 'ko ng dati kong kaibigan, at…
ayos lang 'yon…
dahil nagmahal ako.
Dahil nagmahal ako.
Salamat.
Salamat sa 'yo, Christopher.
At sa pagkakataong 'yon, nagbago ang hinaharap,
dahil nagdesisyon si Christopher
na hindi na niya titingnan ang depekto at sira ng mga tao.
Titingnan niya na sila nang may pag-unawa,
dahil hindi naman pala sira si Rel.
Perpekto siya.
Nakuwento mo sa 'kin ang kaibigan mo dati.
-'Yong dahilan… -Dahilan kung bakit may sakit ako. Oo.
Si Christopher.
Palagi ko siyang iniisip.
Sana minamahal siya.
Tulad ng pagmamahal na natatanggap ko.
Sana alam namin dati ang mga bagay na alam ko ngayon.
Na hindi kami sira.
Kahit kaunti.
Perpekto kami.
Tulad ninyong lahat.
At, Sandra,
gawin mong maganda ang hinaharap mo, okay?
Para sa amin.
Ano'ng… Sino…
Limang magkakapatid ang kailangan para makapagdasal.
Hindi mo sinabi sa 'kin na magsasama ka pa ng iba.
Nasa'n ang nars?
Nagbanyo siya.
Kaya ako nahuli. Hinintay ko pa siya.
-Babalik din siya agad. -Tara na.
Diyos ko.
Nararamdaman n'yo ba?
Nararamdaman n'yo ba rito? Nandito pa rin.
Sa hangin. Nararamdaman mo ba, Ilonka?
Ano na'ng gagawin natin? Ano na'ng…
Alam natin ang gagawin.
Pupuwesto tayo sa apat na sulok, isa ang sa gitna.
-Dito? -Hindi.
Kapatid, dito ka uupo.
Hindi ko maintindihan.
Makikita mo rin, kapatid.
Magtiwala ka sa 'kin.
-Aceso. -Aceso.
-Aglaea. -Aglaea.
Tinatawag namin kayo, ang Limang Magkakapatid.
Ang mga anak ni Asclepius at Epione, tagapagpalaganap ng mga likha ni Apollo.
Tinatawag namin kayo upang pagalingin ang inyong kapatid, ang inyong sisidlan.
Panacea. Hygieia. Iaso. Aceso. Aglaea.
-Panacea. Hygieia. Iaso. Aceso. Aglaea. -Panacea. Hygieia. Iaso. Aceso. Aglaea.
Mahabaging Panacea, anak ni Asclepius at Epione,
ang pinakauna at pinakamagaling na manggagamot,
ang pinagkakatiwalaang tagalunas ng sanlibutan.
Sa pamamagitan mo, ang aming mga sugat at sakit ay ganap nang magaling.
Dito.
Pa'no ang mga gamit natin?
Sa kabutihan mo at lakas, maibabalik sa 'min ang kasiyahan ng buhay.
Panacea, ang kaibigan ng lahat.
Nananalangin kami sa 'yo. Humihingi kami ng tulong mo.
Pagalingin mo ang mga totoong sumasamba sa 'yo.
Nawa'y tuluyan na siyang gumaling.
At tuluyang bumalik ang kaniyang sigla at lakas.
Pagpalain mo kami.
Sa inyo 'to, aming diyosa.
-Paano ang alay natin? -Darating…
Darating din tayo riyan. Iba 'to.
Ano 'to?
Tsaa lang 'yan.
Inumin mo na.
Sa inyo 'to, aming diyosa.
Dali na.
Inumin mo na.
Hello, Julia.
Inumin mo na, ngayon na.
'Wag! Ilonka, 'wag mong inumin 'yan!
Inumin mo na. Ito na lang ang pagkakataon.
-Hindi 'yan gagana kung hindi mo iinumin. -'Wag!
-Ilonka, pakiusap, inumin mo na!
'Wag!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Kathrine Fulgencio