‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎หนูจ๋า
‎แม่หนู
‎มีคนจะได้กลับบ้านเหรอคะ
‎พูดเรื่องอะไรน่ะ
‎หนูได้ยินคุณ เมื่อคืนไง
‎- นั่งก่อน ‎- ใครคะ
‎ฉันบอกให้นั่งลง
‎รับรองเลยว่าฉันจะเริ่มล็อกห้องพวกเธอ ‎ทุกคนตอนกลางคืนแล้ว
‎ตกลงใครคะ
‎อาจไม่มีใครเลยก็ได้
‎เรามีสิทธิ์จะรู้นะคะ ถ้ามีใครได้กลับ
‎ถ้ามีจริง เธอรู้แน่
‎ถ้าคนอื่นได้ยินเข้าก็ต้องอยากรู้อยู่ดี
‎แต่พวกเขายังไม่ได้ยินเรื่องนี้
‎อย่าพูดอะไรเด็ดขาด เข้าใจใช่ไหม
‎เพราะถ้าเรายังไม่รู้แน่ชัด ‎แล้วไปพูดเรื่องนี้ให้ใครฟัง
‎มันอาจโหดร้ายน่าดู อีลองก้า
‎โหดร้ายเหลือเชื่อเลยล่ะ
‎โหดร้ายตรงที่ไม่บอกเราต่างหาก
‎จำได้ไหมว่าลำบากแค่ไหนตอนรู้ผล
‎ได้รู้ว่าตัวเองใกล้ตาย
‎ต้องทำใจยอมรับมัน
‎ถ้าเธอบอกเรื่องนี้กับใคร ‎เท่ากับเธอพรากความสงบใจไปจากเขา
‎ถ้าเธอเป็นเพื่อนพวกเขา
‎ถ้าเธอแคร์เขาทุกคนจริง
‎ก็ไม่ต้องพูดอะไร
‎แล้วถ้าเกิดใครได้ผลเปลี่ยนไปยังไง ‎ฉันจะบอกเขาเอง
‎ฉันทำแน่
‎ทันทีที่รู้แน่ชัดเลย
‎แต่ไม่เร็วไปกว่านั้นแม้แต่วิเดียว ได้ยินไหม
‎ใช่หนูไหมคะ
‎ไม่ใช่
‎เธอต้องรับปากฉันก่อน
‎เพราะฉันรู้ว่ามันลำบากแค่ไหน ‎ที่ต้องนั่งตรงข้ามกับคนอื่นๆ
‎และมองหน้าพวกเขาโดยไม่พูดอะไร
‎ฉันขอให้เธอสัญญากับฉันเดี๋ยวนี้ ‎ว่านั่นคือสิ่งที่เธอจะทำ
‎ตัดสินใจหรือยังครับ
‎ว่าเรายังเจอกันที่ห้องสมุดทุกคืนได้ไหม
‎ยัง ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ
‎แต่ถ้าจะเรียกความเชื่อใจกลับคืนมา
‎วิธีที่ดีที่สุดคือต้องซื่อสัตย์ต่อกัน
‎เปิดอกพูดคุยกัน
‎ฉันต้องเชื่อใจพวกเธอได้ก่อน
‎ซื่อสัตย์เหรอ
‎คุณต้องการความซื่อสัตย์จากเราเนี่ยนะ
‎ใช่แล้วล่ะ
‎ฉันคิดถึงอันยามาก ไม่รู้สิ วันนี้ฉันโมโหน่ะ
‎(สร้างจากผลงานของคริสโตเฟอร์ ไพค์)
‎นี่ รอด้วยสิ
‎เดี๋ยวก่อน
‎- เป็นอะไรไป ‎- เปล่า
‎โกหก ฉันดูออกน่า มีอะไรเหรอ
‎ไม่มีอะไรจริงๆ
‎ฟังนะ ฉัน…
‎ขอโทษเรื่องเมื่อคืนด้วย
‎- ไม่เป็นไร ‎- เป็นสิ ฉัน…
‎ฉันรู้สึกแย่มาก และ…
‎อีลองก้า เป็นอะไรไป
‎ฉันมีอะไรจะบอกนาย แต่…
‎นายห้ามบอกใครนะ
‎ผลแล็บอาจจะพลาด อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
‎ฉันว่าไม่นะ
‎ฉันเห็นหน้าเขา เขาก็คิดเหมือนกัน
‎ฉันขอโทษที่บอกนาย แต่ฉันต้องบอกใครสักคน
‎ไม่งั้นฉัน…
‎ได้ร้องไห้แน่
‎ผลน่าจะพลาดแหละ
‎- แล้วถ้าไม่ใช่ล่ะ ‎- งั้นก็ไม่ใช่ไง
‎แต่จะมีโอกาสแค่ไหนเชียว
‎ก็สถานการณ์ตอนนี้มันไม่เหมือนกัน
‎- ทำไมล่ะ ‎- เพราะสิ่งที่เราทำไง
‎พิธีกรรมได้ผล แค่…
‎ไม่ได้ผลกับอันยา
‎แล้วทีนี้จะเอาไงต่อ
‎ฉันจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด ‎แล้วจะบอกนายว่าได้เรื่องอะไร
‎จะไปไหนน่ะ
‎สแตนตันไม่ใช่คนเดียวที่รู้คำตอบ
‎เขาปฏิเสธตอนหนูถามว่าใช่หนูหรือเปล่า
‎หลังบอกเรื่องนี้ เขาก็ปฏิเสธเสียงแข็ง ‎ต่อให้จะโกหกก็เถอะ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎เธอคิดว่าเป็นเธอสินะ
‎- ตายจริง ดูเธอสิ ‎- ไม่รู้สิคะ
‎ใช่สิ ฉันเห็นอะไรบางอย่าง ‎ฉันรู้สึกถึงบางอย่างจากตัวเธอ
‎เธอสดใสเปล่งประกายตลอดก็จริง แต่วันนี้…
‎มันเจิดจ้ากว่าเดิมอีก
‎ถ้าเป็นหนูจริงๆ
‎หนูก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง
‎เพราะถ้าหนูหายดีแล้วได้กลับบ้าน
‎- คนอื่นๆ ก็… ‎- ยัยหนูคนฉลาด
‎หัวใจเธอนี่นะ
‎ฉันมีอะไรจะให้ดู
‎อ้าว มาตรงเวลาเป๊ะ
‎แปลกแฮะ ผมสั่งแซงเกรียนี่
‎อันนั้นเราไม่เสิร์ฟแล้ว ‎ผลไม้ไปอุดสายอยู่เรื่อยเลย
‎อ๋อ ไม่เป็นไร ขอสปาร์กลิ่งโรเซ่แล้วกัน
‎โอเค ขึ้นมาเลย วิตามินพวกนี้ ‎ไม่วิ่งเข้าเส้นเลือดดำเองหรอกนะ
‎โอเคไหมน่ะ
‎ครับ ผมคิดมุกใหม่อยู่
‎มุกใหม่เหรอ
‎ครับ ก็แหม…
‎บางทีก็ต้องเล่นมุกแชปลินกันบ้าง
‎- ใครจะไม่ชอบแชปลินล่ะ ‎- นั่นสิเนอะ
‎จะดีกับนายมากกว่านะ ‎ถ้าบอกฉันเวลาอาการกำเริบ
‎หรือว่ามีอาการใหม่อะไรขึ้นมา
‎ไม่นะ ผมมีอาการใหม่อย่างเดียว ‎คือตลกเจ็บตัวนี่แหละ
‎แน่ใจนะว่าทำเป็น
‎ใจเย็น ฉันรู้งานฉันย่ะ
‎แหงสิ เคยทำแบบนี้ให้หนุ่มๆ ‎ตอนอยู่โรงเรียนประจำสินะ
‎ฉันพูดไว้งั้นนี่
‎เดี๋ยว แค่พูดหรือเคยทำจริงกันแน่
‎- สำคัญด้วยเหรอ ‎- ถ้าเป็นเธอน่ะเหรอ
‎ใช่ สำคัญสิ
‎ก็ถ้านายไม่รู้ว่าฉันพูดจริงหรือหลอก
‎แปลว่านายไม่ได้ตั้งใจฟังจริงๆ ไง
‎ฉันว่าเธออาจจะแค่เบื่อๆ
‎แล้วคิดว่าตัดผมฉันคงสนุกดี
‎ถึงได้แต่งเรื่องขึ้นมาไง
‎ก็เป็นไปได้นะ
‎เรื่องที่เธอเล่าเมื่อวันก่อน
‎เรื่องเธอกับเด็กผู้หญิงคนนั้นน่ะ
‎มันทำไมเหรอ
‎ใช่เรื่องจริงไหม
‎ก็จริงน่ะสิ
‎งั้นเธอก็เป็นเกย์สินะ
‎แล้วไงเหรอ
‎เธอบอกพ่อแม่หรือยัง
‎บอกแล้วสิ
‎หวังว่าจะไปได้สวยกว่าฉันนะ
‎ทำไมล่ะ
‎ก็แม่ฉัน…
‎พระเจ้าช่วย แม่ฉันน่ะ
‎เรายังไม่กลับมาคุยกันเลย แม้แต่…
‎ขอซูฮกเลย
‎ใจเธอมันได้ เชอรี
‎ฉันเปล่าหรอก
‎ไม่ขนาดนั้น
‎กับพ่อแม่ฉันมันไม่ลำบากเท่าไร
‎เพราะพวกเขาไม่ได้สนใจฉัน ‎จนทำให้มันบอกยาก
‎ฟังกันจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้
‎ถึงบอกไปว่าฉันติดเฮโรอีนหรือท้องแฝดแปด
‎พวกเขาก็คงไม่สนใจอะไรมาก ‎เพราะงั้นไม่หรอก
‎นายกล้าหาญแล้ว เพื่อนรัก
‎นายบอกพ่อแม่ไปแล้ว นั่นแหละที่โคตรสำคัญ
‎ไม่รู้สิ
‎ยังมีอีกหลายอย่างที่ฉันยังไม่ได้บอก
‎โดยเฉพาะกับแม่ และ…
‎มาตอนนี้ พออันยาไป
‎ฉันก็หวังให้ตัวเองกล้าพูดออกไปสักที
‎ว่าไง
‎เขายุ่งอยู่น่ะ
‎อย่ามา
‎โอเค มาแปลกแฮะ เลิกทำตัวแปลกก่อน
‎มีอะไร
‎เขาคิดจะทำอะไรกล้าหาญสุดๆ ‎แต่ยังขาดคนไปส่งน่ะค่ะ
‎(ใบบีชเบอร์รี่)
‎นี่คือที่ที่เราบรรจุชาใส่ขวด ‎ซึ่งก็เรียบร้อยดีทีเดียว
‎แต่ตรงนี้กลิ่นไม่ไหวเท่าไร
‎หนูไม่พูดดีกว่าค่ะ
‎รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงตั้งชื่อบริษัทว่า "กู๊ดฮิวเมอร์"
‎เพราะการหัวเราะเป็นยาที่ดีที่สุด ‎ประมาณนี้ใช่ไหมคะ
‎การแพทย์ในยุคกรีกโบราณ ‎ให้ความสำคัญกับทฤษฎีของเหลวในร่างกาย
‎ของเหลวคือระบบเคมีที่ควบคุมร่างกาย
‎ของเหลวทั้งสี่ในยุคกรีกโบราณ ‎คือเลือด เสมหะ น้ำดีเหลือง และน้ำดีดำ
‎พวกเขาเชื่อว่าถ้าเราสามารถ ‎รักษาสมดุลของเหลวทั้งสี่ได้
‎ร่างกายเราจะปลอดโรค
‎ทุกอย่างเชื่อมโยงกันและต้องมีความสมดุล
‎เดี๋ยวนะ
‎นั่นน้ำดีเหรอคะ
‎บางส่วนก็ใช่ จากเราเอง มันก็ชวนอ้วกแหละ
‎แต่เราไม่เอาของพวกนั้นไปขายหรอกนะ ‎ไม่ต้องห่วง
‎เราเอาไว้ใช้กันเอง สำหรับทดลองน่ะ
‎เชื่อกันว่าเซลล์มะเร็งเกิดขึ้นมา
‎เมื่อมีน้ำดีดำมากเกินไป
‎จริงเหรอคะ
‎ยังมีเรื่องที่พิเศษมาก
‎เกี่ยวกับที่ตั้งของไบรท์คลิฟฟ์ด้วย
‎มีอะไรพิเศษสุดตรงจุดนั้นเป๊ะเลย
‎และคนที่สร้างไบรท์คลิฟฟ์ก็รู้ดี
‎- เธอรู้เรื่องนั้นไหม ‎- สแตนลีย์ ออสการ์ ฟรีแลน
‎ถูกต้อง ฉันเลยสร้างที่นี่ขึ้น ‎เพราะมันอยู่ใกล้เท่าที่จะใกล้ได้
‎ใกล้มากเท่าที่ฉันจะใกล้ที่แห่งนั้นได้
‎สแตนตันอยู่ตรงจุดเชื่อมต่อที่ไม่เหมือนที่ไหน
‎นอกจากอียิปต์โบราณ แล้วเขาก็ไม่ยอมแบ่งใคร
‎แต่นั่นไม่เกี่ยวกับเรื่องเรา ไว้ค่อยว่ากัน
‎สรุปแล้วทั้งพิธีกรรม พี่น้องทั้งห้า
‎ของเหลวสี่อย่างบนบ้านหลังนั้น ‎ตรงพื้นที่นั้น
‎ซึ่งนำโดยเธอคนนี้ ฉันคิดว่ามันได้ผลจริงๆ
‎เราพยายามมาหลายปี
‎บางคนก็หลายสิบปี
‎เพื่อให้ได้เศษเสี้ยว ‎ของสิ่งที่เธอค้นพบเมื่อคืนก่อน
‎เราถึงอยากให้เธอมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน
‎เพื่อที่เราจะได้พบสมดุลนั้นมากขึ้น
‎"เรา" นี่ใครคะ
‎ที่นี่มันยังไงกันแน่
‎นี่เป็นที่สำหรับคนที่แสวงหาเส้นทาง
‎ที่ปลอดภัยสำหรับคนที่ต้องการคำตอบจริงๆ
‎และยินดีต้อนรับเธอทุกเมื่อ
‎เราไม่ได้เสนอสิ่งนี้ให้ทุกคนนะ
‎ที่นี่เป็นบ้านของเธอได้
‎ถ้าเธอต้องการ
‎ไปลองคิดดูนะ
‎เด็กฉลาดอย่างเธอ ยอดเยี่ยมอย่างเธอ
‎ไปคิดดูก่อน
‎แล้วถ้าเป็นไปได้นะ
‎เห็นเธอบอกว่าใช้บันทึกเก่าแก่ทำพิธี
‎- เป็นบันทึกของอะธีน่าใช่ไหม ‎- ใช่ค่ะ
‎ฉันอยากดูมากเลยล่ะ
‎ถ้าฉันขอยืมหน่อยจะได้ไหม
‎เธอพอจะเอามาที่นี่ได้ไหม
‎ถ้าฉันได้อ่านดูก็คงเข้าใจ
‎และไม่แน่นะ บางทีเธอกับฉัน ‎อาจจะหาทางช่วยพวกเขาได้
‎- ช่วยใครคะ ‎- เพื่อนเธอไง ทุกคนเลย
‎ทุกคน
‎อยู่ที่สแตนตันค่ะ
‎เขาเอาบันทึกนั่นไป
‎แน่อยู่แล้วล่ะ
‎ไหน…
‎เธอว่าเราจะทำไงกับมันดี
‎- สวัสดี ‎- อ้าว ไง
‎คือฉันคิดๆ เรื่องเดินชมธรรมชาติน่ะ
‎อีลองก้าชอบอวยเรื่องป่าให้ฟังไม่หยุด
‎แถมฉันเพิ่งรับวิตามินมาหมดถุงด้วย
‎ก็เลยมีพลังล้นเหลือ เพราะงั้น…
‎เราน่าจะไปออกแรงกันหน่อยนะ
‎ไม่รู้สิ
‎วันนี้ฉันอาจจะอยู่ห้องอย่างเดียว
‎ได้ๆ ได้สิ เราอยู่แต่ในห้องก็ได้
‎คือฉัน ไม่รู้สิ
‎วันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี คิดว่าอาจจะ…
‎ใช้เวลาทั้งวันอยู่กับตัวเอง
‎ได้ เอาอย่างนี้
‎ฉันจะไปหยิบหนังสือแล้วปักหลักหน้าประตู
‎จะอยู่ข้างนอกนี่เลย ‎ประหนึ่งพนักงานต้อนรับ เธอแค่…
‎ถ้าเธออยากได้อะไรก็เปิดประตู ‎ฉันจะอยู่ตรงนั้นแหละ
‎- อย่าทำแบบนั้นเลย ‎- มันเว่อร์วังไปเหรอ
‎มันน่าขนลุกขนพองสุดๆ ต่างหาก
‎ก็ได้ ฉันแค่…
‎ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ
‎ฉันรู้ ฉัน…
‎ฉันขอโทษ ฉัน…
‎ขอโทษนะ
‎นายโอเคไหม
‎ครับ
‎ไม่เป็นไรเลยนะ ถ้านายอยากกลับ
‎สเปนเซอร์ ลูกมาทำอะไรที่นี่ ‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ผมไม่เป็นไร แค่…
‎ผมจะมาคุยกับแม่น่ะ
‎ในช่วงชีวิตสั้นๆ เพียง 25 ปี
‎เขารับความวิปริตทางเพศมากมายเข้ามาในชีวิต
‎เขายังเป็นโรคอ้วนด้วย…
‎สเปนเซอร์
‎สวัสดีครับ แม่
‎การต่อสู้กับปีศาจร้ายที่จะ…
‎- แกมาทำอะไร… ‎- คือผมลองซ้อมมาแล้ว
‎แต่ไม่รู้ว่ามันจะช่วยให้ผมทำได้ไหม
‎ดังนั้น แม่ให้ผมลองพูดได้ไหม
‎แล้วถ้าแม่ยังอยากคุยด้วยก็คุย
‎ผมกำลังจะตาย
‎นี่คือสิ่งที่เป็นอยู่
‎ผมไม่มีทางหาย ผมไม่มีทางได้กลับบ้าน และ…
‎เพื่อนผม เพื่อนที่ดีคนนึง เธอเพิ่ง…
‎เธอเพิ่งตายไปโดยไม่มีใครอยู่เคียงข้าง ‎นอกจากพวกเรา
‎ไม่มีครอบครัว ไม่มีเพื่อนฝูง มีแค่เรา และ…
‎แค่เราก็พอแล้ว
‎แล้วผมก็เข้าใจ
‎และ…
‎- ไม่รู้สิ มันทำให้ผมคิดนะ… ‎- สเปนซ์
‎ผมเองก็ขอแค่พวกเขา
‎นั่นคือสิ่งที่ผมคิดได้
‎และเมื่อถึงคราวของผม…
‎ซึ่งจะมาถึงแน่ อย่างที่ผมบอก
‎ผมจะได้อยู่ท่ามกลางคนที่รักผม
‎ในแบบที่ผมเป็น
‎โดยไม่มีการตัดสินหรือด้อยค่า
‎หรือว่าอะไรแย่ๆ อย่างที่แม่ว่าผม
‎คือผมเข้าใจนะ
‎ทั้งวิถีที่แม่เติบโตมา ความเชื่อที่แม่ยึดมั่น
‎ผมเข้าใจ
‎และ…
‎ผมก็อยากผูกพันกับแม่เหมือนกัน ‎ผูกพันกันจริงๆ
‎พ่อแม่พาผมไปโบสถ์ตั้งแต่เด็กจนโต ‎เลี้ยงผมให้เป็นคนเข้มแข็ง
‎ให้เป็นอย่างพระเจ้าและไม่ต้องร้องขอความรัก
‎เพราะงั้นผมจะไม่ขอ แต่…
‎ผมก็จะไม่โกหกในสิ่งที่ผมเป็น
‎ไม่ว่ามันจะสร้างความอัปยศให้แม่ ‎หรือลบหลู่พระเจ้าของแม่ก็ตาม
‎จะทำอะไรก็ตามใจ
‎จะเมินผมไปจนผมตาย ‎หรือรักผมไปจนผมตาย ก็…
‎แล้วแต่แม่เลย
‎เพราะว่า
‎ผมรักแม่
‎ผมรักแม่อย่างที่แม่เป็น
‎ผมรักตัวเอง อย่างที่ผมเป็น
‎และผมมั่นใจว่าพระเจ้าก็รักผม
‎ผมรักแม่นะ
‎แน่ใจนะ
‎ว้าว โอเค
‎วิเศษสิ
‎วิเศษสุดเลยล่ะ
‎ช่วยแฟกซ์ผลตรวจมาให้ฉันทีได้ไหม
‎ขอบคุณอีกครั้งนะ
‎โอเค นายไม่พูดอะไรเลยตลอดทางมานี่
‎ดังนั้นก่อนจะให้นายขึ้นไป ‎ฉันอยากแน่ใจว่านายไม่เป็นไร
‎ผมแค่อึ้งที่ตัวเองทำลงไป
‎ย้อนกลับไปจะทำอีกไหมล่ะ
‎- แน่นอน ‎- งั้นนายก็รู้แล้วว่าตัดสินใจถูก
‎วันนี้ขอบคุณนะครับ
‎คืนนี้อย่าใจร้ายกับตัวเองแล้วกันนะ
‎ครับ
‎ผมจะสมมติว่าตัวเองอยู่ในโลกคู่ขนาน
‎กับเพื่อนพ้องชาวเกย์ ‎ที่ทำอะไรบ้องตื้นตามฉบับเกย์
‎ทุกคนสนับสนุนกันสุดฤทธิ์
‎แล้วผมก็จะเต้นปิดท้าย
‎ฟังดูดีเชียว
‎ไง
‎- อ้าว ‎- นาย…
‎- รอนัตสึกิอยู่เหรอ ‎- ใช่ เขา…
‎เขาน่าจะไปด้วยอยู่มั้ง
‎- พวกนายสองคนโอเคกันไหม ‎- เราเหรอ โอเคสิ แน่นอน
‎เพราะเรื่องอันยาน่ะ
‎มันสะเทือนใจเรามาก
‎นายจะรอเขาหรือว่า…
‎ไม่ ไปกันเถอะ
‎มีอะไรเหรอ
‎ใช่ เลือดเย็นนัก
‎นางบอกเราแท้ๆ ว่ายังไม่ได้ตัดสินใจ ‎ว่าจะให้เรามาเจอกันได้อยู่ไหม
‎คงยังไม่อยากให้เราคุยกันเยอะไปล่ะมั้ง
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎ยุติธรรมไหมไม่รู้ ‎แต่คืนนี้คงไม่ได้รวมกลุ่มกันแล้วล่ะ
‎ไม่เป็นไร ยังไงฉันก็ล้าแล้วด้วย
‎งั้นก็เดินเล่นรอบดึกสินะ
‎นี่
‎เธออยู่นี่เอง
‎โทษที คือฉัน… ขอโทษ
‎ฉันเดินอ้อมไกลไปหน่อยนะ ‎ทุกคนอยู่ข้างล่างเหรอ
‎ประตูล็อกน่ะ
‎งั้นก็แย่เลยสิ
‎ใช่ แย่จริง
‎ฉัน…
‎คิดถึงเธอนะวันนี้
‎เหรอ
‎เธอไม่ต้องรู้สึกแย่หรอกนะ
‎ถ้าจะทิ้งฉัน พูดจริงๆ
‎- อะไรนะ ‎- เขาบอกว่าชีวิตมันสั้น
‎เกินกว่าจะคบคนที่รู้ว่าไม่ใช่
‎ซึ่งมันก็ตรงกับเราเลยไง เพราะงั้น…
‎ไม่นะ ไม่ใช่นะ ไม่ใช่
‎ฉันกะว่าคืนนี้จะเล่าเรื่องที่ชมรม
‎นายอยากฟังไหม
‎อยากสิ
‎ขอโทษที่ฉันหลบหน้านะ
‎ไม่ใช่เพราะฉันจะผลักไสนาย
‎- ไม่ๆ บอกแล้วไงว่าฉันเข้าใจ ‎- มันเป็นเพราะ…
‎เพราะฉันอยากให้นายเข้ามา
‎จริงๆ นะ และ…
‎ฉันคิดมาตลอดตั้งแต่อันยาตาย
‎คิดถึงสิ่งที่เหลืออยู่และ…
‎เรื่องนายกับฉัน
‎แล้วฉันก็อยากให้นายได้ฟังเรื่องนี้จริงๆ
‎ฉันฟังอยู่
‎ฉันตั้งชื่อเรื่องว่า "เส้นทางพิศวง"
‎มีเด็กสาวคนนึงชื่อเทรีซ่า
‎เธอแกร่ง เข้าใจยาก และเข้าถึงยากด้วย
‎ตอนที่เราได้เจอเธอ ‎มันเป็นคืนที่เทรีซ่ารู้สึกว่าต้องหนีไป
‎(ระดับเสียง)
‎ฉิบหาย
‎เราต้องการรถ ขอไปด้วยได้ไหม
‎- ไม่รู้สิ ฉันแค่ขับไป… ‎- ทางเหนือเหรอ
‎- ขับตรงไป ใช่ แต่ฉัน… ‎- เราจะไปทางนั้นพอดี
‎มีงานน่ะ
‎งั้นก็เอาสิ โอเค ขึ้นมาเลย
‎ขอบคุณที่ให้ติดรถนะ ชื่ออะไรล่ะ
‎- เทรีซ่า ‎- อ๋อ ฉันฟรีดอม แจ็ค
‎นั่นแฟนฉัน ป๊อปปี้คอร์น
‎ว้าว ชื่อเจ๋งดีนะ
‎แหม ตั้งวงร็อกทั้งที จะให้ชื่อแช้ดคงไม่ได้มั้ง
‎ขอสูบหน่อยได้ไหม
‎- อ๋อ ฉัน… ‎- ไม่ต้องห่วง มันไม่ใช่ยาสูบจ้ะ เธอจ๋า
‎ถ้าเธอกังวลเรื่องนั้นนะ
‎จะสูดอะไรเข้าไปก็ต้องระวัง เข้าใจไหม
‎พวกคุณอยู่วงร็อกเหรอ
‎เราเป็นวงร็อก
‎มีอีกสองคน ไม่งั้นคงเป็นแค่ดูโอ้
‎แล้วนี่…
‎เธอจะไปไหนล่ะ เทรีซ่า
‎ฉันเองก็ไม่แน่ใจ
‎ไปไหนก็ได้ยกเว้นที่นี่
‎รู้ไหม ฉันพอคุ้นๆ กับที่นั่นอยู่นะ
‎เผลอๆ อาจเคยไปด้วย ‎อาจเคยไปเล่นที่นั่นครั้งสองครั้ง
‎ขับรถไปทั้งคืน ไม่รู้จุดหมาย แบบนั้นเหรอ
‎แบบนั้นแหละ
‎แบบนั้นก็ดีนะ ขับไปเรื่อยๆ
‎ไม่เจาะจงว่าจะไปไหน
‎โอ้โฮ ไม่ค่อยเห็นใครทำนะ
‎มันเป็นสิ่งสวยงามจ้ะ สาวน้อย
‎อ้าว มีคนโบกรถอีก
‎เขาไม่น่าจะโบกรถนะ ไม่เห็นยกนิ้วโป้งเลย
‎งั้นอย่าชะลอดีกว่า
‎เขาอาจอยากให้ช่วย อาจมีปัญหาอยู่ก็ได้
‎ถ้าจะให้ช่วยก็คงโบกให้จอดแล้วมั้ง
‎เขาอาจไม่รู้ก็ได้ว่าต้องขอความช่วยเหลือ
‎หรืออาจจะไม่รู้ว่าต้องขอยังไง
‎เผื่อจะรู้สึกดีขึ้นนะ ‎ฉันว่าเธอทำถูกแล้วที่ขับต่อไป
‎(ระดับเสียง)
‎นี่ไม่ใช่รถคุณนะ ฟรี ‎ถามเธอก่อนสิว่าจะเปิดดังได้ไหม
‎อ๋อ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก
‎ถนนโล่งๆ แบบนี้ โล่งกว้างดี
‎- เปิดนี่เป็นเพลงประกอบ ‎- เห็นไหม เขาเข้าใจ
‎อย่าไปฟังเจ๊แก เปิดดังๆ ไปเลย
‎ขับทั้งคืนไปเลย นี่แหละร็อกแอนด์โรล
‎อาจจะไม่ทั้งคืนมั้ง ‎เหลือน้ำมันแค่หนึ่งส่วนสี่ถังเอง
‎นั่นมัน…
‎- แปลกแฮะ ฉัน… ‎- มีปั๊มน้ำมันอยู่ข้างหน้า
‎หนึ่งส่วนสี่ก็เยอะแล้ว ไม่ต้องแวะหรอก
‎แวะดีกว่านะ
‎เดี๋ยวก็ต้องแวะ แต่หนึ่งส่วนสี่ก็ยังเหลือเฟือ
‎- ไปต่อได้อยู่ ‎- แวะสิ
‎(ปั๊มน้ำมันและร้านค้าข้างทาง)
‎(เปิด)
‎เดี๋ยว อย่าเพิ่ง
‎ขอฉันไปดูก่อนว่ามีใครอยู่ไหม
‎ข้างนอกเย็นชะมัด
‎เปิดฮีตเตอร์ไว้ด้วยล่ะ
‎รับคนโบกรถแบบนี้มันไม่ปลอดภัยนะ
‎ยิ่งเป็นหญิงสาวขับรถคนเดียวด้วย
‎เธอใจกล้ามาก
‎ฉันไม่สนหรอก
‎นั่นสิ ฉันเข้าใจอยู่
‎เธอไม่สนใจหรอก ขึ้นมาเลย
‎ขับไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่
‎ขับหนีอะไรมาล่ะแม่หนู
‎เปล่านี่
‎ก็แค่ต้องไปจากนี่เฉยๆ
‎ทำไมล่ะ
‎ไม่มีอะไร มันสำคัญด้วยเหรอ
‎ตอนเด็กๆ ชีวิตดีไหมล่ะ
‎- ดีอยู่มั้ง แต่… ‎- เธอฝันอยากเป็นอะไรตอนโต
‎แบบที่อยากเป็นซะยิ่งกว่าอะไร
‎เวลานึกถึงอนาคตอันเลิศเลอของตัวเอง
‎เธอจะหน้าตายังไง ทำงานอะไร
‎จะรู้ไปทำไมล่ะ
‎เพราะฉันเห็นว่าเธอน่าทึ่งดีไง
‎ทำไม
‎ฉันดูออก
‎เธออยากอยู่ที่ไหนในอีกสิบปีข้างหน้า
‎หรืออีกห้าปี หนึ่งปี หรือพรุ่งนี้
‎ไหนลองบอกมาหน่อย
‎สักอย่างที่เธออยากทำ
‎หลังจากคืนนี้
‎ไม่รู้สิ
‎ไม่มีใครสักคน บนถนนไม่มีรถเลย
‎ไม่มีใครเลย ฉันมาที่นี่ได้ยังไง
‎ฉันมา… ฉันไม่น่ามาอยู่นี่สิ
‎- บ้าเอ๊ย ‎- อะไรเนี่ย
‎อะไรวะนั่น
‎ทุกคนที่นี่คงมีทางของตัวเองล่ะมั้ง
‎มีคนหลงทางตามจุดพักรถมากมาย
‎เทวดา ปีศาจ และอีกสารพัดสิ่ง
‎เป็นผู้หญิงต้องระวังนะ
‎นี่ ดับเครื่องก่อน
‎- ทำไมล่ะ ‎- ดับเครื่องก่อน
‎- ทำไมล่ะ ความร้อนมัน… ‎- ไม่หายไปหรอก
‎ไม่มีใครอยู่เลย
‎สงสัยจะปิดแฮะ
‎คุณแน่ใจเหรอ ที่รัก
‎ข้างหน้าน่าจะมีอีกหลายปั๊ม ขับต่อไปเถอะ
‎นี่มันรถเธอนะ ฟรี
‎อย่ามาสั่งนั่นนี่
‎ขอโทษทีนะ
‎(ระดับเสียง)
‎ฉันชอบขับรถตอนกลางคืนมาก ‎โดยเฉพาะมืดๆ แบบนี้
‎ได้เห็นรถคันอื่นบนถนนที่หมอกลง
‎ตอนแรกเราจะเห็นแค่ไฟท้าย ‎เหมือนดวงตาสีแดงในความมืด
‎อ้าว อะไรอีกล่ะเนี่ย
‎- มีอะไรเหรอ ‎- มันไม่ยอมเลื่อนลงมา
‎ไม่ได้กลิ่นกันเหรอ
‎- อะไรน่ะ กลิ่นเหมือน… ‎- นี่ เธอจอดก่อนดีกว่า
‎ถ้ามันมาจากเครื่องยนต์ เธอควรจอดนะ
‎โทษที กลิ่นยาสูบฉันเอง
‎คุณไปจุดตอน…
‎ไม่ใช่กลิ่นนั้น
‎เธอไหวไหม เทรีซ่า
‎ไหวอยู่ แค่มันดึกแล้ว ฉันเลยเพลียๆ
‎- นี่ช่วยได้นะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ถามจริง นั่นกลิ่นอะไรน่ะ
‎เชี่ย
‎นี่ ไม่เป็นไรนะ
‎อะไรน่ะ
‎เราอาจชนอะไรที่บินอยู่ก็ได้ อย่างนกงี้
‎- กลางดึกเนี่ยนะ ‎- ค้างคาวแล้วกัน
‎หน้าตามันเป็นไง
‎ไม่รู้สิ ฉันมองไม่ค่อยเห็น คือมัน…
‎น่าจะสีเขียวนะ
‎คงเจ็บน่าดูเลยล่ะ
‎อะไรนะ
‎- คุณพูดอะไรกับเธอน่ะ ฟรี ‎- เปล่า
‎อะไรวะน่ะ
‎เป็นไงล่ะคราวนี้ น่าสนใจดีแฮะ
‎เขาคงเดินแซงไปตอนเราแวะปั๊ม
‎เราควรจอดนะ
‎บ้าเอ๊ย
‎โอ้โฮ ต้องอย่างนี้สิ
‎โอเค จอดก่อน ข้างหน้ามีอีกปั๊ม
‎- เมื่อกี้อะไรน่ะ ‎- จอดรถสิ
‎(น้ำมันและร้านค้า)
‎(เดอะคอฟฟี่มัก)
‎(เปิด)
‎นี่ปั๊มน้ำมันเดียวกันเหรอ
‎ไม่หรอก ปั๊มไหนก็ดูเหมือนกันหมดแหละ
‎แล้วคืนนี้มีใครทำงานบ้างไหมเนี่ย
‎เดี๋ยว นั่งเฉยๆ เลย
‎รอนี่แหละ ฉันลงไปดูเอง
‎ดึกแล้ว เดี๋ยวจะอันตราย
‎ติดเครื่องไว้ด้วยล่ะ
‎นี่รถเธอนะ เทรีซ่า
‎นี่รถของเธอ
‎ไม่ต้องทำตามที่เขาบอกก็ได้
‎เหม็นไม่ไหวแล้ว
‎งั้นไปสูดอากาศกัน
‎ออกไปเดินข้างนอก แค่เธอกับฉัน
‎ไปให้พ้นกลิ่นนี้ เธอคิดว่าไง
‎นั่นแหละ
‎ไปเลย ขึ้นรถเดี๋ยวนี้
‎เราต้องไปแล้ว ขึ้นรถสิวะ
‎เกิดอะไรขึ้น มีคนตามเรามาเหรอ
‎ขับไป เดี๋ยวนี้ ไปเลย
‎อะไรวะ
‎ไม่มีอะไรหรอก ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎- อะไรเนี่ย ‎- ไม่มีอะไรหรอก
‎ตายจริง ฉันมั่นใจว่าเขาพูดถูกนะ
‎ฉันค่อนข้างมั่นใจเลยล่ะว่ามันไม่มีอะไร
‎เกือบไปแล้ว
‎อะไรเนี่ย
‎- เขาแค่สะใจน่ะ ‎- เขาแค่อิจฉาน่ะ
‎คุณสองคนพูดบ้าอะไร แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน
‎ถ้าเกิดว่าฉันฆ่าเด็กปั๊มล่ะ
‎อย่ามา
‎จริงๆ นะ ถ้าเกิดฉันฆ่าเขาล่ะ
‎สมมติว่าฉันซื้อเบียร์ลังนึง ‎แล้วเขามองฉันแปลกๆ ฉันเลยของขึ้น
‎พอฉันไปกดเครื่องคิดเงิน เขาก็ขัดขืนฉัน
‎ฉันเลยจับหัวเขากระแทกกับเคาน์เตอร์
‎แล้วฟันเขาก็หัก
‎ฉันกระโดดข้ามเคาน์เตอร์
‎ทุบขวดแตกแล้วใช้มันบั่นคอเขา
‎ใช้เวลาพักนึงเลยล่ะ
‎แต่แล้วเลือดก็กระฉูดออกมา
‎แบบนี้มันถึงดีกว่าไงล่ะ
‎ถ้าเรายืนจัดการเขาจากข้างหลัง
‎เพราะเวลาเลือดกระฉูด ‎ส่วนใหญ่จะได้ไม่โดนเสื้อผ้าเราด้วย
‎ส่วนใหญ่นะ
‎นี่คงเป็นเหตุผลที่ฉันใส่เสื้อสีเข้มล่ะมั้ง
‎เพราะมันช่วยซ่อนรอยเลือดได้
‎ไสหัวลงจากรถฉันไปเลย
‎- ได้ไง ‎- ฉันจะจอดรถ
‎และแกต้องลงไปจากรถฉัน
‎คงไม่ได้หรอก อย่าเชียวนะ
‎นี่ พอได้แล้ว เขามันเพ้อเจ้อน่ะ
‎ฉันอาจเพ้อเจ้อก็จริง ‎หรือไม่งั้นป๊อปปี้ก็น่าจะรู้แก่ใจ
‎เขาอาจจะรู้
‎ว่าเราจะไม่ไว้ชีวิตใคร ‎ถ้าพวกเขารู้ว่าเราทำอะไร
‎เขาอาจจะชอบเธอไง
‎ถึงได้ไม่อยากให้เธอเชื่อฉัน
‎เผลอๆ เราอาจจะต้องจัดการเธอ
‎แบบเดียวกับที่เราจัดการหมอนั่น
‎ที่รับเราขึ้นรถก่อนหน้านี้
‎ฟรี
‎ฉันอาจจะเพ้อเจ้อไปเองก็ได้ ‎แต่จะบอกอะไรให้นะ
‎คงเจ็บน่าดูเลยล่ะ
‎นั่นเป็นความจริงเดียวจากทั้งหมดที่คุณพูดมา
‎เธอเป็นอะไรไหม
‎เวรเอ๊ย
‎เวร
‎- นี่มันบ้าอะไรเนี่ย ‎- ไม่เอาน่า
‎- ภูมิใจนักเหรอ ‎- จะพูดขึ้นมาทำไม
‎- คุณทำอะไรบ้างล่ะ ‎- ทำไมสันดานแบบนี้วะ
‎พูดอะไรของคุณ
‎- ทำแบบนี้ทุกครั้งเลย ‎- พระเจ้า
‎- คุณอยู่ในวงด้วยเหรอ ‎- ไม่รู้จักโตสักที
‎- คุณไปเป็นศิลปินเดี่ยวเหอะ ‎- แล้วแต่เลย
‎เป็นแฟนกันจริงไหมเนี่ย
‎(น้ำมัน)
‎เกิดอะไรขึ้น
‎อะไรเนี่ย
‎แล้วก็อย่ามากวนประสาทฉัน ‎เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นตรงนั้น
‎แล้วไม่ต้องมาขู่ให้ฉันกลัวด้วย ‎ไม่งั้นฉันจะจอดให้พวกคุณลงเดิน
‎เกิดอะไรขึ้นที่ไหนนะ
‎ที่ปั๊มน้ำมันไง
‎บอกแล้วไงว่าไม่มีใครอยู่
‎ฉันขโมยเบียร์มาลังนึง แล้วก็ได้ยินเสียง
‎เธอจำได้ไหม
‎ต้องจำได้สิ เธอแค่เหม่อไปแป๊บนึงเอง เนอะ
‎ใช่ ฉันเหม่อไปน่ะ
‎ขอโทษนะ ฉันเหนื่อยน่ะ
‎นี่เราขับวนเป็นวงกลมเหรอ
‎- ไม่น่านะ ‎- อาจจะใช่
‎ไอ้กลิ่นนั่นอีกแล้ว
‎อะไรวะ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎เทรีซ่า
‎ไม่นะ จอดตอนนี้ไม่ได้นะหนู
‎ระวัง
‎นั่นเด็กเหรอ ฉัน…
‎ลงไปดูเด็กดีกว่า ดับเครื่อง
‎ไม่ อย่านะ
‎ฉันรู้เรื่องนี้ดี เด็กคนนี้เป็นเหยื่อล่อ
‎มันใช้เด็กมาหลอกให้หยุดรถ
‎แล้วไอ้โรคจิตนั่นก็รออยู่หลังพุ่มไม้
‎หรือไม่ก็หมอบอยู่ข้างประตู
‎เตรียมจะควักไส้เราทั้งเป็นบนถนน
‎หรือจะเป็นตอนที่มันยึดพวงมาลัย ‎แล้วค่อยๆ ขับทับเราไป
‎จนกระดูกเราหักหมด ทีละชิ้นๆ
‎นี่เด็กผู้หญิงนะ ฟรี
‎พวกมันอยากให้เราคิดแบบนั้นแหละ
‎ฉันรู้สึกเหมือนรู้จักเธอมาก่อน
‎ยังเด็กอยู่เลย ฉัน…
‎ไม่นะ ไม่ๆ อย่าลงไป
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎เดี๋ยวสิ
‎นี่ อย่า อย่าตามไปนะ มันเป็นกับดัก เชื่อฉันสิ
‎เดี๋ยวฉันไปด้วย
‎เธอมันบ้ากันทั้งคู่
‎อะไรวะ
‎กลิ่นนั่นมัน…
‎อะไรเนี่ย
‎(ร้านค้าข้างทาง)
‎เด็กไม่อยู่ในนั้น
‎แล้วจะไปอยู่ไหนได้ล่ะ
‎เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อยู่ข้างนอกคนเดียว ‎เราต้องหาให้เจอ
‎โรงรถไง
‎(เดอะคอฟฟี่มัก)
‎เปิดสิ
‎นี่ ช่างมันเถอะน่า เรากลับขึ้นรถกันดีกว่า
‎ไม่จริง ฉัน…
‎ฉัน…
‎ฉันไม่…
‎เธอไม่ได้ออกจากโรงรถ
‎เธอกำลังจะตาย
‎คงเจ็บน่าดูเลยล่ะ
‎- การตายเหรอ ‎- การมีชีวิต
‎คงเจ็บน่าดูถ้าเธออยู่ต่อไป เธอก็รู้นี่
‎คงเจ็บปวดน่าดูถ้าเธออยู่ต่อไป
‎ตัดสินใจถูกแล้วล่ะ
‎ปล่อยมันไป
‎ปล่อยให้มันวิ่งทั้งคืนจนถึงเช้า
‎เขาไม่ได้โกหกเรื่องนั้น
‎ทุกอย่างที่เธอพูดก่อนขึ้นรถ
‎ก่อนที่จะติดเครื่องยนต์
‎เธอพูดถูก
‎คงจะเจ็บน่าดูถ้าเธออยู่ต่อไป
‎มันต้องยากมากแน่ๆ
‎ชีวิตนั้นแสนยากเย็น ซ้ำยังเจ็บปวดด้วย
‎แต่ฉันจะสู้เพื่อเธอ
‎คุณเป็นใคร
‎เราคือเธอนั่นแหละ แม่หนู
‎คงลำบากน่าดูถ้าเธออยู่ต่อ
‎แต่ฉันจะสู้เพื่อเธอ ฉันจะยังอยู่ตรงนี้
‎แต่มันจะง่ายกว่าเยอะ ถ้าเธอปล่อยวาง
‎ปล่อยเครื่องยนต์ทำงานไป จนตัวเองหลุดลอยไป
‎เธอจะพาเราสองคนไปด้วยเสมอ
‎เราจะเถียงกันในหัวเธอตลอดเวลา
‎คงลำบากน่าดู แต่ฉันจะช่วยเธอจัดการเอง
‎ฉันเหนื่อยมากเลย
‎ฉันรู้ แต่เธอเป็นที่ต้องการนะ ‎ในแบบที่เธอแค่ยังไม่รู้
‎ไม่หรอก ใครๆ ก็แทนที่เธอได้
‎ไม่มีใครแทนได้หรอก
‎- เธอต้องอยู่ต่อนะ ‎- ไม่ต้องหรอก
‎- เป็นอิสระซะสิ ‎- แข็งใจอยู่ต่ออีกหน่อยแล้วกัน
‎แค่อีกแป๊บเดียว
‎แล้วดูว่าจะเป็นไงต่อ
‎แบบนี้ง่ายกว่าเหอะ
‎มันเป็นการขับรถที่ยาวนานที่สุดในชีวิตเธอ ‎ทั้งที่เธอไม่ได้ออกจากบ้านเลย
‎เป็นเส้นทางที่มืดมนที่สุดในชีวิต ‎ทั้งที่เธอไม่ได้ออกจากโรงรถด้วยซ้ำ
‎แต่สุดท้ายแล้ว
‎เธอเลือกที่จะอยู่
‎เธอเลือกที่จะอยู่ต่อไป
‎แต่ไม่รู้สุดท้ายจะมีความหมายไหม
‎หมายความว่าไง
‎เพราะฉันเปลี่ยนตอนจบนิดหน่อย
‎มันฟังดูดีกว่าถ้าจบที่เธอเปิดประตูโรงรถ ‎แต่ว่า…
‎ที่จริงคืออย่างนี้
‎อย่างน้อยเธอออกมาจากรถได้
‎แต่เธอไม่ได้ไปไกลกว่านั้น
‎สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ คือแม่เธอกลับบ้านมา
‎และได้กลิ่นแก๊ส
‎แม่เข้าไปหาลูกสาวที่ตาแดงก่ำและหน้าบวมเป่ง
‎หายใจไม่ออกเพราะคาร์บอนมอนอกไซด์
‎แม่กรีดร้องออกมา
‎ร้องแบบที่เคยทำแค่ครั้งเดียว
‎ร้องแบบเดียวกับตอนที่รู้ว่าสามีตาย
‎เธอผายปอดให้ลูก
‎ปั๊มหัวใจลูกให้กลับมาเต้น
‎เธอนั่งข้างๆ ลูกสาวบนรถพยาบาล ‎และจับมือลูกไว้
‎แล้วลูกสาวเธอก็รอด
‎ลูกมีชีวิตรอดและหายใจได้อีกครั้ง จากนั้น…
‎จากนั้นหมอก็บอกว่าเจอพิษอีกอย่าง
‎อยู่ในตัวลูกเธอ
‎เธอชุบชีวิตลูกสาวขึ้นมา แต่ลูกก็จะตายอยู่ดี
‎คราวนี้แค่ช้าลง
‎ขอโทษนะ ฉันไม่รู้จะพูดอะไร ‎นอกจากว่าฉันดีใจที่เธออยู่ตรงนี้
‎ถึงจะอยู่นานขึ้นแค่นิดเดียวก็เถอะ
‎มันแปลกเป็นบ้าเลยล่ะ
‎ฉันคิดจริงๆ นะว่าไม่อยากอยู่แล้ว
‎ฉันคิดจริงๆ นะ
‎ใช่ อาการซึมเศร้ามันไม่ธรรมดาแบบนี้แหละ
‎สมองพยายามจะฆ่าเรา
‎ความคิดของเราพยายามจะฆ่าเรา ‎และฉันก็เชื่อฟังมัน
‎จากนั้น…
‎ฉันนึกว่าฉันอยากตาย
‎แต่ฉันก็รอดมาได้ ‎และได้รู้ว่าอยากมีชีวิตอยู่แค่ไหน
‎แล้วฉันก็ดันมารู้ว่ายังไงก็ต้องตาย
‎นั่นแหละที่กวนใจฉัน
‎กวนใจฉันมาตลอด
‎ขอโทษนะ ฉันไม่…
‎ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
‎ทำไมเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังล่ะ
‎เพราะฉันอยากให้นายรู้จักฉัน
‎รู้จักฉันจริงๆ
‎เพราะฉันอยากให้นายอยู่ต่อ
‎หวัดดี
‎นี่
‎ฉันเรียกไง
‎เลิกแกล้งไร้สาระได้แล้ว
‎บอกมาว่าต้องการอะไรจากฉัน
‎เควิน
‎ให้ตายสิ
‎นายเป็นไรไหม
‎เอาอีกแล้ว
‎(หากคุณหรือคนรู้จัก ‎กำลังประสบปัญหาคิดฆ่าตัวตาย)
‎(สามารถหาข้อมูลและความช่วยเหลือได้ที่ ‎www.wannatalkaboutit.com)
‎คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์