SERIAL NETFLIX
Skarbie.
Kochanie.
Ktoś wraca do domu?
O czym ty mówisz?
Słyszałam. Wczoraj?
- Usiądź. - Kto?
Powiedziałam, siadaj.
Przysięgam, że zacznę zamykać was na noc.
Kto?
Być może nikt.
- Mamy prawo wiedzieć czy ktoś wychodzi. - Dowiecie się.
Gdy inni się dowiedzą, zażądają odpowiedzi.
Nie dowiedzą się o tym teraz.
Masz milczeć. Rozumiesz?
Bo dopóki nie będziemy pewni ujawnienie tego komukolwiek…
To byłoby okrutne, Ilonko. Niewiarygodnie okrutne.
Okrucieństwem jest milczeć.
Pamiętasz, jak było ci ciężko, gdy usłyszałaś diagnozę?
Dowiedzieć się, że umierasz.
Pogodzić się z tym.
Jeśli komuś o tym wspomnisz, pozbawisz ich tego.
Jeśli jesteś ich przyjaciółką,
jeśli ci na nich zależy…
Nic nie powiesz.
Jeśli coś się zmieni, sama im powiem.
Ja.
Jak tylko będę wiedziała na pewno.
I ani sekundy wcześniej. Słyszysz mnie?
Czy to ja?
Nie.
Masz mi to przysiąc
bo wiem, jak trudno jest siedzieć naprzeciw nich,
patrzeć im w oczy i nic nie mówić.
I musisz mi obiecać, że to właśnie zrobisz.
Podjęła pani decyzję?
Możemy spotykać się nocą w bibliotece?
Jeszcze nie.
Ale jeśli chcemy odbudować zaufanie,
musimy być ze sobą szczerzy,
rozmawiać ze sobą.
Muszę móc wam zaufać.
Szczerość?
Szczerość, tego pani od nas wymaga?
Tak.
Bardzo tęsknię za Anyą. I nie wiem, jestem dziś zła.
NA PODSTAWIE DZIEŁ CHRISTOPHERA PIKE’A
Hej, zaczekaj.
Czekaj.
Co się stało?
- Nic. - Gówno prawda.
Przecież widzę. Co się stało?
Nic takiego.
Słuchaj, ja…
Przepraszam za wczoraj.
- W porządku. - Wcale nie. Ja…
Źle mi z tym i…
Ilonko, co się stało?
Muszę ci coś powiedzieć, ale…
nie możesz nikomu powiedzieć.
To mógł być błąd w laboratorium. To mogło być cokolwiek.
Nie sądzę.
Widziałam jej minę. Ona też tak myśli.
Przykro mi, ale…
Musiałam komuś powiedzieć albo…
wybuchnęłabym płaczem.
To pewnie pomyłka.
- A jeśli nie? - To nie.
Ale jakie są szanse?
To nietypowe okoliczności.
- Dlaczego? - Przez to, co zrobiliśmy.
Rytuał zadziałał. Tylko…
nie na Anyę.
Co teraz zrobimy?
Wrócę jak najszybciej. Powiem ci, czego się dowiedziałam.
Dokąd idziesz?
Nie tylko Stanton ma odpowiedzi.
Gdy zapytałam, czy chodzi o mnie, zaprzeczyła.
Zaraz po tym, jak oznajmiła, że zaprzeczy, nawet gdyby miała skłamać.
Rozumiem.
Myślisz, że to ty.
- No proszę. - Sama nie wiem.
Tak, coś widzę. Czuję coś od ciebie.
Zawsze biło od ciebie światło, ale dziś…
Tak, jest jaśniejsze.
Jeśli to ja…
nie wiem, co zrobię, bo jeśli wrócę do domu,
- to inni… - Mądralo.
twoje serce.
Pokażę ci coś.
W samą porę.
Dziwne. Zamawiałem sangrię.
Musieliśmy ją wycofać. Owoce ciągle blokowały wężyk.
Aha. W takim razie różowe z bąbelkami.
Siadaj. Witaminy same się nie podadzą się dożylnie.
W porządku?
Pracuję nad nowym numerem.
Nowym numerem?
Tak.
Trzeba dać ludziom trochę Chaplina.
- Kto nie kocha Chaplina? - Prawda.
W twoim interesie leży poinformowanie mnie, jeśli objawy wrócą,
Lub pojawią się nowe.
Moim jedynym nowym objawem jest talent komediowy.
Na pewno wiesz, co robisz?
Spokojnie. Wiem.
Jasne. Robiłaś to dla chłopaków z internatu.
Tak mówiłam.
Zaraz, tak mówiłaś czy robiłaś?
- Czy to ważne? - U ciebie?
Tak. Ważne.
Bo nie wiesz, kiedy mówię prawdę,
co znaczy, że nie słuchasz uważnie.
Albo że ty się nudziłaś.
Więc uznałaś, że obetniesz mi włosy
i coś zmyśliłaś.
To możliwe.
Pamiętasz, co opowiadałaś? O tej twojej dawnej przyjaciółce?
Co z nią?
To prawda?
Oczywiście.
Czyli… jesteś lesbijką.
I co?
Powiedziałaś rodzicom?
Oczywiście.
Liczę, że poszło ci lepiej niż mnie.
Dlaczego?
Moja mama…
Jezu Chryste, moja mama.
Wciąż się nie pogodziliśmy.
Szacun.
Odważna jesteś.
Wcale nie.
Nie bardzo.
Nie było trudno powiedzieć rodzicom,
bo ich to na tyle nie obchodzi.
Nie wiem nawet, czy mnie słyszeli.
Mogłabym powiedzieć, że biorę heroinę albo że noszę ośmioraczki,
a i tak by się nie przejęli.
To ty jesteś odważny.
Powiedziałeś rodzicom i to miało znaczenie.
Sam nie wiem.
Nie powiedziałem im wielu rzeczy.
Zwłaszcza mojej mamie. I…
Teraz, po Anyi.
Żałuję, że nie miałem odwagi.
Cześć.
Jest zajęty.
Idź.
Dobra. To dziwne.
Nie zachowujcie się tak. Co jest?
Chce zrobić coś bardzo odważnego, ale potrzebuje podwózki.
LIŚĆ SZKARŁATKI
Tu butelkujemy herbatę i nie ma z tym żadnego problemu.
Za to tu nie pachnie najlepiej.
Nie chciałam tego mówić.
Wiesz, czemu nazwałam firmę Good Humor?
Bo śmiech to najlepsze lekarstwo?
W starożytnej Grecji wszystkie leki opierały się na teorii humoralnej.
Humory tworzą chemiczny system regulujący pracę ciała.
W starożytnej Grecji cztery humory to krew, śluz, żółć i czarna żółć.
Grecy wierzyli, że jeśli zachowają między nimi idealną równowagę,
ciało będzie wolne od chorób.
Wszystko jest połączone. Chodzi o równowagę.
Chwila.
To żółć?
Częściowo. Nasza. Wiem że to obrzydliwe.
ale nie wysyłamy jej ludziom. Nie martw się.
To tylko dla naszych eksperymentów.
Grecy wierzyli, że rak powstaje,
z nadmiaru czarnej żółci.
To prawda?
Jest coś wyjątkowego w miejscu,
gdzie zbudowano Brightcliffe,
coś bardzo wyjątkowego.
I ten, kto go zbudował, o tym wiedział.
- Znasz tę historię? - Stanley Oscar Freeland.
Zgadza się. A ja założyłam firmę tu, bo tu mogłam być tak blisko
tamtego miejsca, jak się dało.
Stanton ma dostęp, do miejsca niespotykanego
poza starożytnym Egiptem i nie podzieli się nim.
Ale to nieistotne. Może kiedyś.
Ten rytuał, pięć sióstr, cztery humory, na terenie tej posesji,
prowadzony przez tę dziewczynę, Myślę, że się powiódł.
Niektórzy z nas od wielu lat.
Próbują odtworzyć choć część czegoś, co tobie udało się tamtej nocy.
dlatego chcielibyśmy cię tutaj, by móc odnaleźć tę równowagę.
My czyli kto?
Co to za miejsce?
To miejsce dla tych, którzy kroczą ścieżką.
Azyl dla tych, którzy szukają prawdziwych odpowiedzi
jesteś tu mile widziana.
Nie składamy takiej oferty byle komu.
To może być twój dom.
Jeśli tego zechcesz.
Przemyśl to.
Jesteś bystra. Genialna.
Przemyśl to.
I gdybyś mogła,
mówiłaś, że do rytuału użyłaś starego dziennika.
- Dziennika Ateny. Zgadza się? - Tak.
Chciałabym go zobaczyć.
Czy mogłabym… go pożyczyć?
Możesz go tu przynieść?
Gdybym mogła go przejrzeć, mogłabym zrozumieć
i może wymyśliłybyśmy sposób, jak im pomóc.
- Komu? - Twoim przyjaciołom. Wszystkim.
Wszystkim.
Stanton go ma.
Dziennik. Zabrała go.
No jasne.
Cóż…
Co możemy na to poradzić?
- Cześć. - Cześć.
Co powiesz na spacer.
Ilonka ciągle gada, jaki fajny ten las,
a ja właśnie przyjąłem cały worek witamin,
więc mogę podzielić się energią.
Może uda nam się ją zużyć?
Nie wiem.
Chyba zostanę dziś w domu.
Tak, jasne. Zostańmy w domu.
Ja… chyba…
Nie wiem. Nie czuję się dziś najlepiej.
Chyba…
zrobię sobie dzień dla siebie.
No jasne. Wiesz co?
Wezmę książkę i posiedzę pod twoimi drzwiami.
Będę na zewnątrz.
Jak konsjerż. Gdybyś…
czegoś potrzebowała, otwórz drzwi, a ja przyjdę.
- Nie rób tego. - Zbyt luksusowo?
Bo to trochę dziwne i megażenujące.
Dobra. Ja tylko…
Tylko żartowałem.
Wiem. Ja…
Przepraszam. Bo…
Przepraszam.
W porządku?
Tak.
Jeśli chcesz wracać, nie ma problemu.
Spencer? Co…
Co ty tu robisz?
- Wszystko w porządku? - Tak. Ja tylko…
muszę pomówić z mamą.
W ciągu krótkiego, 25-letniego życia
wpuścił do swojego życia wiele perwersji seksualnych.
Stał się też bardzo otyły…
Spencer?
Cześć, mamo.
Walka z diabłem, który…
- Co ty… - Ja…
Ćwiczyłem to, ale nie wiem, czy to sprawi, że mi się uda, więc…
Mogę spróbować?
Potem ty możesz mówić, jeśli będziesz chciała?
Ja umieram.
To się dzieje już teraz.
Nie wyleczę się. Nie wrócę do domu.
Moja przyjaciółka. Dobra przyjaciółka. Niedawno…
umarła i nie miała przy sobie nikogo poza nami.
Żadnej rodziny, Żadnych przyjaciół. Tylko nas i…
To jej wystarczyło.
Widziałem to.
I…
- Nie wiem. Dało mi to do myślenia. - Spence?
Mnie też to wystarczy.
Zrozumiałem to.
I gdy przyjdzie mój czas…
a jak mówiłem, on nadchodzi.
będę otoczony ludźmi, którzy kochają mnie.
Za to, kim jestem.
Bez oceniania, zastrzeżeń
i reszty tego gówna, którego doświadczyłem od ciebie
i ja to rozumiem.
Mówisz o przekonaniach, w których się wychowałaś.
Rozumiem.
Tak…
Bardzo chciałbym być z tobą blisko, mamo. Jak wszyscy.
Wychowaliście mnie w wierze na silnego mężczyznę.
Zbudowanego na podobieństwo Boga. Nie powinienem musieć żebrać o miłość.
Więc nie będę tego robił, ale…
Nie będę też kłamał na temat tego, kim jestem.
Bez względu na to, czy przynoszę ci wstyd, czy obrażam twoją ideę Boga.
rób, co chcesz.
Ignoruj mnie do śmierci albo kochaj mnie do śmierci…
Twoja decyzja.
Bo…
ja cię kocham, mamo.
Kocham cię. Taką, jaka jesteś.
Ty też mnie kochaj. Takim, jaki jestem.
Jestem pewien, że Bóg mnie kocha.
Kocham cię, mamo.
Jesteście pewni?
Rany, dobrze.
Tak.
To wspaniale.
Możecie mi przefaksować jej wyniki?
Dziękuję.
Dobrze, nie odezwałeś się przez całą drogę do domu.
Zanim pójdziesz na górę, chcę wiedzieć, czy wszystko w porządku.
Nie wierzę, że to zrobiłem.
Zrobiłbyś to ponownie?
- Tak. - Więc wiesz, że postąpiłeś słusznie.
Dziękuję za to.
Postaraj się nie zadręczać.
Jasne.
Udam, że to alternatywna rzeczywistość
z gromadą gejów i odwalamy jakieś gejowskie głupoty,
i wszyscy się wspierają.
A na końcu zatańczę.
Brzmi świetnie.
Hej.
- Hej. - Co…
- Czekasz na Natsuki? - Tak. Jest…
Tak. Może przyjdzie.
- Wszystko między wami w porządku? - Między nami? Tak, oczywiście.
Chodzi o Anyę.
Bardzo nas to dotknęło.
Czekasz na nią czy…
Nie. Chodźmy.
O co chodzi?
Tak. Powiało chłodem.
Powiedziała, że jeszcze nie zdecydowała, czy możemy kontynuować spotkania.
Może na razie nie chce, żebyśmy za dużo rozmawiali.
To nie fair.
Fair czy nie, dziś raczej się nie spotykamy.
I spoko. I tak byłem zmęczony.
A więc nocny spacer.
Hej.
Tu jesteś.
Przepraszam. To… Przepraszam.
Wybrałam trasę widokową. Wszyscy już są?
Drzwi są zamknięte.
O rany, to… Do bani.
Tak. To prawda.
Wiesz, brakowało…
mi dziś ciebie.
Tak.
Nie musisz mieć wyrzutów.
Jeśli dasz mi kosza. Naprawdę.
- Co? - Życie jest za krótkie,
by z kimś być jeśli wiesz że to nie to
Szczególnie nasze, więc…
Nie, nie o to chodzi.
Chciałam dziś coś opowiedzieć. Na spotkaniu klubu.
Chcesz posłuchać?
Tak.
Wybacz, że się ukryłam.
Nie chcę cię odtrącać.
- W porządku. Mówiłem. Rozumiem. - To dlatego…
że chcę z tobą być.
Naprawdę.
Od śmierci Anyi dużo myślałam o tym,
co nam zostało i…
o tobie i o mnie.
Naprawdę chcę, byś usłyszał tę historię.
Słucham.
Nazwałam ją Droga donikąd.
Jest o pewnej Theresie.
Jest twarda, skomplikowana i trudna w kontaktach.
Poznajemy ją w wieczór, kiedy Theresa musiała uciec.
GŁOŚNOŚĆ
Kurwa!
Podwieziesz nas?
- Nie wiem. Jadę… - Na północ?
- Prosto. Tak, ale… - Jedziemy tam.
Mamy koncert.
Wiesz co? Tak. Dobra. Pieprzyć to.
Dziękuję za podwiezienie. Jak masz na imię?
- Theresa. - Jestem Freedom Jack.
A to Poppy Corn.
To dopiero imiona.
Jako Chad nie założyłbym zespołu rockowego.
Mogę zapalić?
- Ja… - Nie martw się. To nie tytoń, skarbie.
Jeśli tym się martwisz.
Uważaj na to, czym oddychasz.
Gracie w zespole rockowym?
Zgadza się.
Jest nas jeszcze dwójka, inaczej bylibyśmy duetem.
To…
Dokąd jedziesz, Thereso?
Nie jestem pewna.
Wszędzie, byle nie tu.
Co ty gadasz? Chyba słyszałem o tym miejscu.
Mogłem tam być. Może nawet grałem tam raz czy dwa.
Całonocna jazda. Cel nieznany, O to chodzi?
O to chodzi.
Świetny pomysł. Jazda przed siebie.
Bez konkretnego celu.
To rzadkość.
To piękne, młoda damo.
Kolejny autostopowicz.
Chyba nie łapie stopa. Nie wystawia kciuka.
Więc lepiej nie zwalniaj.
Może mieć kłopoty.
Gdyby potrzebował pomocy, to by pomachał.
Może nie wie, że potrzebuje pomocy.
Albo nie wie, jak poprosić.
Uważam, że dobrze zrobiłaś, jadąc dalej.
GŁOŚNOŚĆ
To nie twój wóz, Free. Zapytaj, czy lubi głośno.
Och, nie… Nie przeszkadza mi to.
Taka droga
- potrzebuje ścieżki dźwiękowej. - Widzisz, ona rozumie.
Nie słuchaj jej. Tak. Zrób głośniej.
I jedź całą noc. To jest rock and roll.
Całej nie da rady. Masz tylko ćwierć baku.
To…
- To dziwne, ja… - Przed nami jest stacja.
Ćwierć baku wystarczy. Nie musisz stawać.
- Powinnaś się zatrzymać. - Ale ćwierć baku to dużo. Jedź dalej.
Zatrzymaj się.
STACJA BENZYNOWA I SKLEP
OTWARTE
Chwileczkę.
Sprawdzę, czy ktoś tu jest.
Straszny ziąb.
Nie wyłączaj ogrzewania.
Niebezpiecznie zabierać autostopowiczów.
Szczególnie dla samotnej młodej kobiety.
Jesteś dzielna.
Mam to gdzieś.
Jasne, czaję.
Masz to gdzieś. Pieprzyć to.
Jedziesz gdziekolwiek, byle nie tu.
Przed czym uciekasz, kochanie?
Przed niczym.
Po prostu musiałam wyjechać.
Dlaczego?
Nie… Czy to ważne?
Miałaś dobre dzieciństwo?
- Tak, ale… - Kim chciałaś być, gdy dorośniesz?
Najbardziej na świecie?
Kiedy myślałaś o idealnej przyszłości?
Jak wyglądałaś? Co robiłaś?
Dlaczego chcesz wiedzieć?
Bo jesteś fascynująca.
Czemu?
Po prostu to widzę.
Gdzie chciałaś być za 10 lat?
Albo za pięć lat, albo za rok?
Wymyśl coś.
Co chciałaś zrobić
Po tym dniu?
Nie wiem.
Nikogo nie ma. Żadnych samochodów na drodze.
Nikogo więcej. Jak się tu znalazłem?
Skąd… Nie powinno mnie tu być.
Co?
Co to, kurwa, było?
Widać tutaj każdy podąża swoją drogą.
Sporo zagubionych dusz,
anioły, diabły i cała reszta.
Dziewczyny muszą uważać.
Wyłącz silnik.
- Czemu? - Wyłącz silnik.
- Ale czemu? Ciepło… - Nie ucieknie.
Nikogo tu nie ma.
Chyba jest zamknięte.
Jesteś pewien?
Po drodze musi być więcej stacji. Jedź.
To jej jebany samochód, Free.
Nie mów jej, co ma robić.
Przepraszam.
GŁOŚNOŚĆ
Uwielbiam nocną jazdę, zwłaszcza gdy jest tak ciemno.
Widzisz inne samochody we mgle.
Najpierw widzisz tylko tylne światła. Jak czerwone oczy w ciemności.
Co to?
- Co się stało? - Nie chcą się otworzyć.
Nie czujecie tego?
- Co to? Śmierdzi jak… - Zatrzymaj się.
Jeśli to silnik, zatrzymaj się.
Przepraszam. To mój skręt.
Kiedy zapaliłeś…
To nie to.
Wszystko gra, Thereso?
Tak, po prostu jest późno. Jestem zmęczona.
- To pomoże. - Nie trzeba.
Serio? Co to za zapach?
Kurwa!
Już dobrze.
Co to było?
Pewnie uderzyliśmy w coś latającego, może ptaka.
- W środku nocy? - No to nietoperza.
Jak wyglądało?
Nie wiem. Nie widziałam tego. Chyba…
Chyba było zielone.
Będzie bolało.
Co?
- Co mówiłeś, Free? - Nic.
Co jest, kurwa?
Co wy na to? A to ciekawe.
Musiał nas minąć, gdy staliśmy.
Zatrzymajmy się.
Kurwa!
Tak lepiej.
Zatrzymaj się. Przed nami kolejna stacja benzynowa.
- Co to było? - Zatrzymaj się!
BENZYNA
KAWA
OTWARTE
To ta sama stacja benzynowa?
Nie, wszystkie wyglądają tak samo.
A czy któraś jest dziś otwarta?
Zaczekaj.
Zaczekaj tu. Ja sprawdzę.
Jest późno. To może być niebezpieczne.
Lepiej nie gaś silnika.
To twój samochód, Thereso.
To twój pieprzony samochód.
Nie musisz go słuchać.
Ale śmierdzi.
Przewietrzmy się.
Na zewnątrz. Ty i ja.
Uciekniemy od smrodu. Co ty na to?
Dobrze.
Szybko! Do samochodu!
Musimy jechać! Wsiadajcie do samochodu!
Co się dzieje? Ktoś nas śledzi?
Jedź! Już!
Co jest, kurwa?
Nic. Wszystko gra.
- Co jest? - Nic.
Na pewno ma rację.
To na pewno nic takiego.
Było blisko.
Co to było?
- Chełpi się. - Jest zazdrosna.
O czym wy, kurwa, mówicie? I co się, kurwa, dzieje?
A jeśli zabiłem kasjera?
Zamknij się.
Serio, co jeśli go zabiłem?
Co, jeśli kupiłem skrzynkę piwa, on dziwnie patrzył ja się wkurzyłem
sięgnąłem do kasy, a on się rzucał,
Chwyciłem go za twarz i uderzyłem nią o ladę
wybijając mu zęby
Przeskoczyłem przez ladę,
Rozbiłem butelkę i poderżnąłem mu nią gardło
Trochę to trwało,
Ale potem trysnęła krew.
Dlatego w takim wypadku
zawsze trzeba stać za nimi
bo krew tryska i leci głównie na ubranie.
Głównie.
Może dlatego noszę ciemne ubrania.
Ukrywają krew.
Wypierdalajcie z mojego auta.
- Hej. - Zatrzymam się,
a wy wypierdalajcie z mojego auta.
Nic z tego. I nie waż się…
Hej, przestań. Pieprzy bzdury.
Może to ja pieprzę bzdury, a może Poppy wie coś więcej.
Może wie…
że nie zostawiamy przy życiu nikogo, kto dowie się, co robimy.
I może cię lubi
i dlatego nie chce, żebyś mi uwierzyła.
Może zajmiemy się tobą tak,
jak tym kolesiem,
który zgarnął nas wcześniej.
Free.
A może pieprzę bzdury, ale coś ci powiem,
będzie bolało.
I to jedyna prawda, jaką do tej pory powiedziałeś.
Wszystko dobrze?
Jezu.
- Co to, kurwa, było? - Hej. Daj spokój.
- Jesteś z siebie dumny? - Co ty gadasz?
- Co ty w ogóle… - Czemu jesteś takim zjebem?
O czym ty mówisz?
Robisz to za każdym razem…
- Jesteś w zespole? - Jesteś jak dziecko.
- Może powinnaś działać solo. - Spadaj.
Jesteś ze mną czy nie?
PALIWO
Co się dzieje?
Co?
Nie pogrywajcie ze mną. Co tam się stało?
I nie straszcie mnie. Bo się zatrzymam. I dalej pójdziecie pieszo.
Co się stało gdzie?
Na stacji benzynowej.
Mówiłem, że nikogo tam nie było.
Zwinąłem skrzynkę piwa i usłyszałem hałas.
Pamiętasz to?
Pewnie, że pamięta. Odpłynęła na chwilę, prawda?
Tak. Odpłynęłam.
Przepraszam. Jestem zmęczona.
Jeździmy w kółko?
- Nie sądzę. - Możliwe.
Ten jebany smród.
Co jest, kurwa?
To nic.
Thereso.
Nie możesz się teraz zatrzymać.
Uważaj!
Czy to dziecko?
Sprawdźmy, co z nią. Wyłącz silnik.
Nie.
Znam tę sztuczkę. To przynęta.
Psychole biorą dziecko, zatrzymują auto
i czekają w krzakach
albo czają się przy drzwiach,
gotowi rozszarpać cię żywcem na drodze,
kradną samochód i powoli po tobie przejeżdżają,
łamiąc ci każdą kość po kolei.
To mała dziewczynka, Free.
Chcą, żebyś tak myślała.
Czuję, że skądś ją znam.
Jest taka mała. Ja…
Nie. Nie wysiadaj!
Nic ci nie jest?
Czekaj.
Hej. Nie. Nie idź za nią. To pułapka. Przysięgam.
Pójdę z tobą.
Obie jesteście pojebane.
Co jest, kurwa?
Ten zapach.
Co?
STACJA BENZYNOWA I SKLEP
Nie ma jej tu.
Gdzie może być?
To mała dziewczynka. Jest zupełnie sama. Musimy ją znaleźć.
Garaż.
KUBEK KAWY
Otwórz.
Zostaw to. Wracajmy do samochodu.
Nie, ja…
Ja…
Ja nie…
Nie wyszłaś z garażu.
Umierasz.
Będzie bolało.
- Umieranie? - Życie.
Będzie kurewsko bolało, jeśli zostaniesz. Wiesz o tym.
Będzie kurewsko bolało, jeśli zostaniesz.
To właściwa decyzja.
Jedź.
Jedź całą noc aż do rana.
On nie kłamie.
Wszystko, co mówiłaś, zanim wsiadłaś do auta,
zanim włączyłaś silnik.
Miałaś rację.
Jeśli zostaniesz, będzie bardzo bolało.
Będzie ci bardzo ciężko,
życie jest kurewsko ciężkie. I będzie bolało.
Ale walczę o ciebie.
Kim jesteście?
Tobą, skarbie.
Będzie ciężko, jeśli zostaniesz.
Ale będę o ciebie walczyła. I będę przy tobie.
Ale będzie o wiele łatwiej, jeśli odpuścisz.
Nie wyłączaj silnika. Pozwól sobie odpłynąć.
Zawsze będziemy przy tobie.
Zawsze będziemy kłócić się w twojej głowie.
Będzie ci cholernie trudno, ale pomogę ci to znieść.
Jestem taka zmęczona.
Wiem. Ale jesteś potrzebna. Nawet nie wiesz, jak bardzo.
Nieprawda. Można cię zastąpić.
To niemożliwe.
- Musisz tu zostać. - Wcale nie.
- Bądź wolna. - Wytrzymaj jeszcze chwilę.
Tylko chwilę.
I zobacz, co się stanie.
Tak będzie łatwiej.
To była najdłuższa podróż w jej życiu. A wcale nie wyszła z domu.
To była najtrudniejsza droga w jej życiu. A nawet nie opuściła garażu.
Ale ostatecznie
postanowiła zostać.
Postanowiła zostać.
Nie wiem, czy to miało znaczenie.
Jak to?
Trochę zmieniłam zakończenie.
Historia jest lepsza, gdy otwiera drzwi garażu, ale…
Było tak.
Uciekła z samochodu.
Ale dalej już nie dała rady.
W rzeczywistości jej mama wróciła do domu
i poczuła gaz.
Weszła i zobaczyła córkę z czerwonymi oczami i opuchniętą twarzą,
zatrutą tlenkiem węgla.
Zaczęła krzyczeć.
Krzyczała w sposób, w jaki krzyczała tylko raz.
Gdy dowiedziała się, że jej mąż nie żyje.
Wdychała powietrze do płuc córki
i uciskała jej serce.
Usiadła w karetce obok niej i wzięła ją za rękę.
Jej córka miała żyć.
Żyła i znów oddychała. A potem…
Lekarze powiedzieli, że znaleźli w niej inny
rodzaj trucizny.
Przywróciła córkę do życia, ale ona i tak umierała.
Tym razem wolniej.
Przepraszam. Nie wiem, co powiedzieć. Poza tym, że cieszę się, że tu jesteś.
Nawet jeśli tylko chwilę dłużej.
To bardzo dziwne.
Myślałam, że nie chcę żyć.
Naprawdę tak myślałam.
Depresja jest niesamowita.
Własny mózg próbuje cię zabić.
Własne myśli próbują cię zabić. A ja ich słuchałam.
I…
Myślałam, że chcę umrzeć.
Ale przetrwałam i zrozumiałam, jak bardzo chcę żyć.
A potem dowiedziałam się, że i tak umieram.
To mnie, kurwa, zniszczyło.
Na każdy z możliwych sposobów.
Przepraszam. Ja…
Nie wiem, co…
Po co mi to opowiedziałaś?
Bo chcę, żebyś mnie poznał.
Naprawdę poznał.
Bo chcę, żebyś został.
Halo?
Hej!
Powiedziałam: hej!
Skończmy te bzdury…
Mów, czego ode mnie chcesz.
Kevin.
Boże.
Nic ci nie jest?
Tylko nie to.
JEŚLI TY LUB KTOŚ, KOGO ZNASZ, MA MYŚLI SAMOBÓJCZE,
POSZUKAJ INFORMACJI NA STRONIE WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Agnieszka Putek