ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Sweetheart.
Darling.
Mayroong uuwi?
Ano'ng sinasabi mo?
Narinig kita kagabi.
-Maupo ka. -Sino 'yon?
Ang sabi ko umupo ka.
Sinusumpa kong ikakandado ko na talaga ang lahat ng kuwarto n'yo sa gabi.
Sino 'yon?
Baka wala nga.
May karapatan kaming malaman
-kung may uuwi. -Kung may uuwi, malalaman n'yo.
Kapag narinig 'to ng iba, hihilingin nilang malaman 'to.
Walang makakarinig nito sa kanila ngayon.
Wala kang sasabihin. Naiintindihan mo ba?
Dahil hanggang masiguro natin, ang pagbanggit nito kanino man
ay isang kalupitan, Ilonka. Napakalupit.
Malupit ang hindi sabihin sa amin.
Naalala mo kung gaano kahirap no'ng nalaman mo?
No'ng nalaman mo na mamamatay ka.
Mapayapa mong tinanggap 'yon.
Banggitin mo 'to kahit kanino, nanakawan mo sila ng kapayapaang 'yon.
Kaya, kung kaibigan ka nila,
kung may malasakit ka sa kahit sino sa kanila,
wala kang sasabihin.
At kung mayroon mang pagbabago sa kahit sino, sasabihin ko sa kanila.
Ako ang magsasabi.
Kapag nakakatiyak na ako.
At hindi pa ngayon 'yon. Naiintindihan mo ba ako?
Ako ba 'yon?
Hindi.
Kailangan mong mangako sa 'kin,
dahil alam ko kung gaano kahirap umupo sa harap nila
at tumingin sa mga mukha nila at walang sasabihin.
At gusto kong mangako ka ngayon na 'yan ang gagawin mo.
Nakapagdesisyon ka na?
Kung puwede pa kami magtagpo sa aklatan sa gabi.
Hindi.
Hindi pa ako nakapagdesisyon.
Pero kung gusto nating ibalik ang tiwala,
ang pagiging tapat sa isa't isa ang pinakamainam na paraan,
ang kausapin ang isa't isa.
Kailangan na malaman ko na mapagkakatiwalaan kayo.
Katapatan?
Katapatan? 'Yan ba ang gusto mo sa 'min?
Oo, 'yan ang gusto ko.
Nami-miss ko si Anya nang sobra. At 'di ko alam, galit ako ngayon.
BASE SA LIKHA NI CHRISTOPHER PIKE
Uy, sandali lang!
Sandali.
Ano'ng problema?
-Wala. -Kalokohan.
Nakikita ko sa mukha mo. Ano'ng problema?
Wala lang 'to.
Pasensiya…
Pasensiya ka na kagabi.
-Ayos lang 'yon. -Hindi. 'Di ayos 'yon.
Nakokonsiyensiya ako at…
Ilonka, ano'ng problema?
May sasabihin ako sa 'yo, pero…
'di mo puwede sabihin sa iba, okay?
Baka lab error lang o kung ano man.
Sa palagay ko, hindi.
At nakita ko ang mukha niya. Gano'n din ang tingin niya.
Pasensiya na at sinabi ko sa 'yo, pero kailangan kong…
kailangan kong sabihin sa iba kundi
bigla na lang akong iiyak.
Baka nagkamali lang sila.
-Paano kung hindi? -E 'di hindi.
Pero ano ang mga posibilidad?
Ibang sirkumstansiya 'to.
-Bakit? -Dahil sa ginawa natin.
Gumana 'yong ritwal. Hindi lang…
kay Anya.
E, ano'ng gagawin natin ngayon?
Babalik ako agad, at sasabihin ko sa 'yo ang malalaman ko.
Saan ka pupunta?
Hindi lang si Stanton ang may mga kasagutan.
No'ng tinanong ko kung ako 'yon, ang sabi niya ay hindi.
Pagkatapos niyang sabihin na 'yon pa rin ang sagot niya
kung nagsisinungaling man siya.
Naiintindihan ko.
Iniisip mo na ikaw 'yon.
-Diyos ko, tingnan mo ang sarili mo. -'Di ko alam.
Oo, may nakikita ako. May nakikita akong lumalabas sa 'yo.
Palagi kang punong-puno ng liwanag. Pero ngayon…
Oo, mas maliwanag ito.
Kung ako 'yon,
'di ko alam ang gagawin, dahil kung magaling na ako at uuwi na ako,
-ang iba ay… -Ilonka.
Ang puso mo.
May ipapakita ako sa 'yo.
Ah, tamang-tama.
Nakapagtataka naman. Sangria ang inorder ko.
Tinigil na namin 'yan. Sumasabit palagi ang prutas sa linya.
Gano'n ba? E 'di sparkling rose na lang.
Halika na. Hindi ipapasok ng mga bitaminang 'to
ang sarili nila sa ugat mo.
Ayos ka lang?
Oo, may ginagawa ako sa isang panibagong akto.
Isang bagong akto?
Oo. Ako…
Minsan kailangan mo pakitaan ang mga tao ng kaunting Chaplin.
-Sino ba ang may ayaw kay Chaplin? -'Di ba?
Mabuti para sa 'yo kung ipapaalam mo kung bumalik na ba ang mga sintomas mo
o nakakaranas ka ng kahit anong panibagong sintomas.
Wala, pisikal na komedya lang ang panibago kong sintomas.
Sigurado ka bang alam mo ang ginagawa mo?
Relaks, alam ko ang ginagawa ko.
Tama. Ginagawa mo 'to dati para sa mga lalaki sa boarding school.
'Yan ang sinabi ko.
Sandali, 'yan ang sinabi mo o 'yan ang ginawa mo?
-Mahalaga pa ba 'yon? -Sa 'yo?
Oo. Oo, mahalaga 'yon.
Dahil 'di mo alam kung nagsasabi ako ng totoo,
ibig sabihin lang no'n ay 'di ka talaga nagbibigay ng atensiyon.
Baka naiinip ka lang.
At nagpasya ka na baka masaya ang paggupit ng buhok ko.
Kaya nag-imbento ka lang ng kuwento.
Posible 'yan.
Alam mo 'yong kuwento mo no'ng isang araw tungkol sa kilala mong babae?
Bakit 'yon?
Totoo ba 'yon?
Oo naman.
E 'di… tomboy ka.
Ano naman?
Sinabi mo ba sa mga magulang mo?
Oo naman.
Sana mas maayos kaysa sa nangyari sa 'kin.
Bakit?
Kasi, ang nanay ko…
Diyos ko, ang nanay ko.
'Di pa kami nagkakaayos, kahit…
Ipinagmamalaki kita.
Ang tapang mo, Cheri.
Hindi naman.
Hindi talaga.
Hindi naman mahirap sabihin sa mga magulang ko
dahil wala naman silang pakialam para maging mahirap 'yon.
'Di ko nga alam kung talagang narinig nila ako.
Puwede ko sabihin sa kanila na adik ako o may walong sanggol sa tiyan ko,
at sa tingin ko wala pa rin silang pakialam, kaya, hindi.
Ikaw ang matapang, kaibigan.
Sinabi mo sa mga magulang mo, at may halaga 'yon sa kanila.
Pero 'di ko alam.
Marami pa akong 'di sinabi sa kanila.
Lalo na sa nanay ko. At…
Ngayon. Pagkatapos no'ng nangyari kay Anya…
Sana nagkaroon ako ng lakas ng loob para sabihin 'to.
Uy.
Abalang-abala yata.
Sige na.
Okay, okay, okay. Kakaiba 'to.
Pakitigil na 'yan. Ano'ng balita?
Gusto niya maging matapang, pero kailangan niya ng masasakyan.
Dito namin binobote ang tsaa, na ayos lang naman,
pero dito hindi masyadong mabango.
'Di ko… 'di ko gustong sabihin 'yon.
Alam mo ba kung bakit "Good Humor" ang ipinangalan ko sa kompanya ko?
Dahil pinakamahusay na gamot o anuman ang pagtawa?
Umiikot sa teorya ng katatawanan ang lahat ng medisina sa sinaunang Greece.
Isang chemical system ang katatawanan na nagsasaayos ng katawan.
Ang apat na mga katatawanan sa sinaunang Greece
ay dugo, plema, dilaw na apdo at itim na apdo.
Naniniwala sila na kapag maibalanse mo nang perpekto ang apat na 'to,
mawawala ang sakit sa katawan mo.
May koneksiyon ang lahat ng 'to at tungkol sa balanse ang lahat ng 'to.
Sandali…
Apdo 'yan?
Ang iba riyan ay galing sa amin, na nakakadiri, sa totoo lang.
Pero hindi naman namin pinapalabas 'yan sa mundo. 'Wag kang mag-alala.
Para sa aming eksperimento lang 'yan.
Alam mo ba na naniniwala sila na nagkakaroon ng kanser
kapag may sobrang itim na apdo.
Totoo ba 'yan?
May isang espesyal na bagay
tungkol sa lugar kung saan itinayo ang Brightcliffe.
Isang espeyal na bagay tungkol sa eksaktong lugar.
At alam 'yan ng taong nagpatayo ng Brightcliffe.
-Alam mo ba ang kuwentong 'yon? -Si Stanley Oscar Freelan.
Tama. Kaya ko itinayo ang lugar na 'to dahil ito ang pinakamalapit,
pinakamalapit sa lugar na 'yan.
Nakaupo si Stanton sa isang nexus point na walang katulad
sa labas ng sinaunang Ehipto, at ayaw niyang ipamahagi 'to,
na ayos lang naman. Sa ibang panahon na lang.
Kaya, ang ritwal na 'yon, ang Limang Magkakapatid na babae,
ang apat na katatawanan sa ari-arian na 'yan,
sa lugar na 'yan na pinamunuan ng babaeng 'to, gumana 'to sa tingin ko.
Ilang taon na namin sinusubukan,
ilang dekada ang iba sa amin, na lumikha ng katulad ng nahanap mo no'ng isang gabi,
at ito ang dahilan kung bakit gusto namin na sumali ka sa amin.
Para makakita kami ng higit pa ng balanseng 'yon.
Anong "sa amin"?
Ano ang lugar na 'to?
Lugar ito para sa mga taong naglalakbay.
Isang ligtas na lugar para sa mga taong naghahanap ng totoong kasagutan.
At tanggap ka rito kahit anong oras.
At hindi namin 'yan inaalok sa kahit sino lang.
Puwede kang magkaroon ng isang tahanan dito…
kung gusto mo.
Pag-isipan mo 'yan.
Mahusay na babaeng tulad mo. Matalinong babaeng tulad mo.
Pag-isipan mo 'yan.
At kung maaari.
Sinabi mo na gumamit ka ng isang lumang talaarawan para sa ritwal.
-Talaarawan ni Athena. Tama? -Opo, tama 'yan.
Gusto ko sanang makita 'yon.
Kung puwede kong…
mahiram 'yon.
Ayos lang ba na dalhin mo 'yon dito?
Maiintindihan ko kapag nakita ko 'yon.
At baka makahanap tayong dalawa ng paraan para tulungan sila.
Tulungan sino?
Mga kaibigan mo. Lahat sila.
Lahat.
Na kay Stanton.
Ang talaarawan. Kinuha niya.
Siyempre kinuha niya.
Kung gano'n…
ano sa tingin mo ang puwede nating gawin diyan?
-Uy. -Uy.
Naisip kong puwede tayong maglakad-lakad sa labas.
Nagkukuwento si Ilonka kung gaano kaganda sa kagubatan
at kakabigay lang sa 'kin ng sobrang daming bitamina,
kaya marami akong enerhiya. Kaya…
baka makahanap tayo ng paraan para gamitin ang enerhiyang 'to?
'Di ko alam.
Baka dito na lang ako ngayong gabi.
Oo, sige. Dito na lang tayo sa loob.
Baka…
'Di ko alam. Hindi maganda ang pakiramdam ko ngayong araw.
Baka…
mag-isa muna ako ngayong araw.
Sige. Ganito na lang,
kukunin ko lang ang libro ko at dito lang ako sa labas ng pinto mo.
Nasa labas lang ako.
At parang concierge, ikaw ay…
Kung may kailangan ka na kahit ano, buksan mo lang, nandiyan lang ako.
-Pakiusap 'wag mong gawin 'yon. -Dahil napakaluho no'n?
Dahil parang kakaiba 'yon, parang nakakasuya.
O, sige. Nagbibiro…
Nagbibiro lang ako.
Alam ko. Pasen…
Pasensiya na. Pasen…
Pasensiya na.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Ayos lang talaga kung hindi mo na ituloy.
Spencer. Ano'ng…
Ano'ng ginagawa mo rito?
-Ayos ka lang ba? -Ayos lang ako. Kailangan ko…
Kailangan kong makausap si Mama.
Sa loob ng 25 taon na pamumuhay…
hinayaan niya ang napakaraming sekswal na kabuktutan sa buhay niya.
Naging sobrang taba rin niya.
Spencer?
Kumusta, Ma.
Ang pakikipaglaban sa demonyo na pumupunta sa--
-Ano ang… -Bale…
Pinagpapraktisan ko 'to, pero 'di ko alam kung ang ibig sabihin nito
ay malalampasan ko, kaya…
Puwede ko bang subukan?
At pagkatapos puwede kang magsalita kung gusto mo.
Mamamatay ako.
Nangyayari na 'to ngayon.
Hindi ako gagaling. Hindi ako uuwi at…
Ang kaibigan ko…
Isang mabuting kaibigan. Kamamatay…
Kamamatay lang niya, at wala siyang kasama kundi kami lang.
Walang pamilya. Walang kaibigan. Kami lang at…
Sapat na kami.
At nakita ko 'yon.
At…
-'Di ko alam. Napaisip ako. -Spence.
Sapat na rin sila para sa 'kin.
'Yan ang napagtanto ko.
At kapag dumating na ang panahon ko…
at malapit na ito, gaya ng sabi ko…
mapapaligiran ako ng mga taong mahal ako
sa kung sino ako.
Walang halong panghuhusga
o kahit anong nakakabuwisit na ginawa mo sa 'kin.
At, alam mo, naiintindihan ko.
Ang mga pangaral kung saan ka lumaki. Mga paniniwala na pinanghahawakan mo.
Naiintindihan ko po.
Opo.
Gusto ko po sanang may ugnayan tayong dalawa, Ma,
'yong totoo sana.
Pinalaki mo ako sa simbahan, pinalaki para maging isang malakas na tao.
Nilikha sa imahen ng Diyos at hindi 'yong magmamakaawa para mahalin.
Kaya, hindi ko gagawin 'yon, pero…
hindi rin ako magsisinungaling sa kung sino ako.
Kahit na ipinahiya ka nito, o ng kaibigan o ang idea mo ng Diyos o anuman.
Gawin ninyo ang gusto n'yo.
Balewalain ako hanggang mamatay ako o mahalin ako hanggang mamatay ako. Pero…
nasa inyo po 'yon.
Dahil…
Mahal kita, Ma.
Mahal kita maging ano ka man.
Mahal ko ang sarili ko, maging ano man ako.
At sigurado ako na mahal din ako ng Diyos.
Mahal kita, Ma.
Sigurado ka?
Grabe.
Grabe, sige.
Oo.
Napakaganda nito.
Puwede mo bang i-fax ang resulta para sa file niya.
Salamat ulit.
O, sige. Hindi ka nagsalita sa buong biyahe pauwi.
Kaya, bago kita payagang umakyat, gusto kong malaman kung ayos ka lang.
Hindi lang ako makapaniwalang ginawa ko 'yon.
Gagawin mo ba ulit 'yon?
-Oo. -Ngayon alam mo nang tama ang ginawa mo.
Salamat para dito.
'Wag mo masyadong sisihin ang sarili mo, okay?
Oo.
Magpapanggap lang ako na nasa ibang realidad ako
na may kasamang mga bakla at tomboy at gumagawa ng kalokohan
at sinusuportahan ng lahat ang bawat isa.
At sumasayaw na ako sa bandang huli.
Mukhang maganda 'yan.
Uy.
-Uy. -Hinihintay…
-Hinihintay mo si Natsuki? -Oo, baka…
Baka sasama siya.
-Ayos lang ba kayong dalawa? -Kami? Oo naman, siyempre.
Dahil lang siguro kay Anya, alam mo 'yon?
Matindi ang epekto sa atin.
Hihintayin ba natin siya o…
'Wag na. Tara na.
Ano 'yon?
Oo. Ang sama.
Sinabi naman niya sa 'tin na hindi pa siya nagdedesisyon
kung puwede pa tayo magpulong
'Di pa niya siguro gusto na masyado tayong nag-uusap.
Hindi patas 'yon.
Ayos lang. Mukhang hindi na tayo magpupulong ngayong gabi.
Ayos lang. Pagod din naman ako.
Buweno, maglalakad na lang tayo sa labas.
Uy.
Uy, nandiyan ka pala.
Pasensiya na. 'Yon ay… Pasensiya na.
Sa iba ako dumaan. Nando'n na ba ang lahat?
Sarado ang mga pinto.
Ang…
Ang sama no'n.
Oo nga.
Na…
Na-miss kita ngayon.
Oo nga.
Alam mo, hindi ka dapat makonsiyensiya
kung ayaw mo sa akin. Ayos lang.
-Ano? -Sabi nila napakaiksi ng buhay
para makasama ang isang taong alam mong hindi tama.
At 'yan ang nangyayari sa 'tin. Kaya…
Hindi sa gano'n. Hindi.
Magkukuwento sana ako ngayong gabi…
sa club.
Gusto mo ba marinig?
Oo.
Pasensiya na nagtago ako.
'Di 'to dahil gusto kong itaboy ka.
-Hindi. Sabi ko sa 'yo, naiintindihan ko. -Dahil…
Dahil gusto kitang papasukin.
Talaga, at…
Marami akong iniisip mula nang namatay si Anya
tungkol sa naiwan at…
tungkol sa ating dalawa.
At gusto ko talaga na marinig mo ang kuwento.
Nakikinig ako.
"Daang Walang Patutunguhan" ang tawag ko sa kuwentong 'to.
Tungkol ito sa isang babae na nagngangalang Teresa.
Malakas siya, komplikado, at hindi madaling makilala.
At makikilala natin siya no'ng gabi kung saan kailangan umalis si Teresa.
Buwisit!
Kailangan namin ng masasakyan. Puwedeng sumabay?
-Ah, 'di ko alam. Papunta akong-- -Hilaga?
-Deretso lang. Oo, Ako… -Patungo rin kami roon.
May gig kami.
Oo. Sige. Sakay na.
Ayos.
Salamat sa pagpapasakay. Ano'ng pangalan mo?
-Teresa. -Ako si Freedom Jack.
At ang nobya ko, si Poppy Corn.
Hanep, astig na mga pangalan.
Pangit na pangalan ang Chad kung miyembro ka ng rock band.
Okay lang ba manigarilyo rito?
-Ay, ano-- -'Wag ka mag-alala. Hindi tabako 'to.
Kung 'yan ang pinoproblema mo.
Kailangan alam mo ang hinihitit mo, naiintindihan mo ba ako?
Nasa rock band ba kayo?
Rock band kami.
May dalawa pa kaming kasama, kundi magiging duo lang kami.
Bale…
Saan ka papunta, Teresa?
'Di talaga ako sigurado.
Kahit saan basta 'wag lang dito.
Ang pagkakataon nga naman. Parang narinig ko na ang lugar na 'yan.
Baka nakapunta na ako riyan.
Baka nakapagtugtog na ako riyan minsan o dalawang beses.
Magmaneho ng buong gabi. 'Di alam ang patutunguhan.
'Yan ba?
'Yan na nga.
Magandang idea 'yan. Maneho lang nang maneho.
Walang tiyak na pupuntahan.
Uy, bihira 'yan.
Maganda 'yan.
Aba, isa na namang gustong makisakay.
Tingin ko hindi nila gusto sumakay. Hindi nakasenyas ang hinlalaki.
-Kung gano'n, mabuti nang bilisan mo. -Baka nangangailangan sila ng tulong.
Baka may problema.
Kakaway naman siguro sila kapag kailangan nila ng tulong.
Baka 'di nila alam na kailangan nila ng tulong.
O baka 'di lang nila alam kung paano humingi ng tulong.
Kung makakatulong man 'to, sa tingin ko tama ka
na nagpatuloy ka lang sa pagmamaneho.
'Di sa 'yo ang kotseng 'to, Free.
Kailangan mong tanungin kung ayos lang ba sa kaniya 'yan.
Ah, ayos lang sa 'kin.
Isang bukas na kalsadang ganito.
-Parang soundtrack 'to. -Kita mo? Naiintindihan niya.
'Wag kang makinig sa kaniya. Oo, lakasan mo pa.
Magmaneho nang buong gabi. Rock and roll 'yan.
Baka hindi buong gabi. Sangkapat ng tangke na lang ang gas mo.
Nakakapag…
-Nakakapagtaka naman. Ako… -May istasyon ng gas sa unahan.
Ibig kong sabihin, marami pa ang sangkapat ng tangke.
'Di mo kailangang huminto.
-Kailangan mong tumabi. -Kalaunan.
Pero marami pa ang sangkapat na tangke. Puwede kang magpatuloy.
Itabi mo.
BUKAS
Sandali lang.
Tignan ko muna kung may tao rito.
Ang lamig sa labas.
'Wag mo patayin ang heater.
Alam mo, hindi ligtas ang magpasakay ng mga gustong sumabay.
Lalo na ang isang batang babae na nagmamanehong mag-isa.
Matapang kang babae.
Wala akong pakialam.
Oo, naiintindihan ko 'yan.
Wala kang pakialam. Lintik 'to.
Nagmamaneho ka para lang makaalis dito.
Ano bang tinatakbuhan mo?
Wala.
Kailangan ko lang umalis.
Bakit?
Hindi ko… Ibig kong sabihin, mahalaga pa ba 'yon?
Hindi ba maganda ang kabataan mo?
-Siguro, pero-- -Ano ang gusto mo maging paglaki mo?
Higit sa lahat, no'ng iniisip mo ang perpekto mong hinaharap?
Ano'ng hitsura mo? Ano'ng ginagawa mo?
Bakit ba gusto mong malaman?
Dahil interesante kang tao.
Ano?
Alam ko.
Saan mo gustong makarating sampung taon mula ngayon?
O kaya mga limang taon o isang taon, bukas?
Mag-imbento ka.
Isang bagay na gusto mong gawin
pagkatapos ng gabing 'to.
'Di ko alam.
Walang ibang tao. Walang sasakyan sa daan.
Walang iba. Paano ako nakarating dito?
Paano ako… Wala dapat ako rito.
Ano?
Ano'ng nangyari?
Mukhang may sariling landas ang lahat dito.
Maraming nawawalang kaluluwa sa mga pahingahan.
Mga anghel at mga demonyo at marami pang iba.
Kailangan maging maingat.
Patayin mo ang makina.
-Bakit? -Patayin mo ang makina.
-Pero bakit? Ang init-- -Ay tatagal.
Walang tao rito.
Sarado siguro.
Sigurado ka ba, baby?
Marami pa sigurong istasyon ng gas sa unahan. Ituloy mo lang ang pagmamaneho.
Kotse niya 'to, Free.
'Wag mo siyang diktahan.
Pasensiya ka na ro'n.
Gustong-gusto ko ang magmaneho sa gabi, lalo na kapag ganitong madilim.
Nakikita mo ba ang ibang kotse sa unahan sa hamog?
Sa umpisa nakikita mo lang ang ilaw sa likod.
Parang mga pulang mata sa dilim.
Ano 'yan?
-Ano'ng problema? -Ayaw… ayaw magbukas.
'Di n'yo ba naaamoy 'yon?
-Ano 'yon? Parang amoy… -Kailangan mong tumabi.
Kung galing 'yan sa makina, kailangan mong tumabi.
Ay, pasensiya na. Ito lang 'yon.
Kailan ka nagsindi?
Hindi 'yan 'yong nangangamoy.
Ayos ka lang ba, Teresa?
Oo, gabi na. Pagod na ako.
-Makakatulong 'to. -Ayos lang ako.
Seryoso? Ano ang amoy na 'yon?
Lintik!
Uy. Ayos lang 'yon.
Ano 'yon?
Parang may tinamaan tayong lumilipad. Isang ibon…
-Sa kalagitnaan ng gabi. -E 'di paniki.
Ano'ng nakita mo?
'Di ko alam. Wala akong nakita. Parang…
Parang kulay berde.
Magiging masakit 'to.
Ano?
-Ano'ng sinasabi mo sa kaniya, Free? -Wala.
Ano 'yan?
Tingnan n'yo 'yan. Ayos 'yan.
Siguro nilagpasan niya tayo no'ng huminto tayo.
Kailangan nating huminto.
Lintik!
Naku! 'Yan ang sinasabi ko.
Okay, itabi mo. May isang istasyon ng gas sa unahan.
-Ano 'yon? -Itabi mo!
BUKAS
Ito ba 'yong istasyon ng gas kanina?
Hindi, pare-pareho lang sila tingnan dito.
May nagtatrabaho man lang ba sa kanila ngayong gabi?
Diyan ka lang.
Maghintay ka rito. Ako na ang titingin.
Gabi na. Baka delikado.
'Wag mong patayin ang makina.
Kotse mo 'to, Teresa.
Kotse mo ang lintik na 'to.
'Di mo kailangang gawin ang sinasabi niya.
Ang baho.
E 'di magpahangin tayo.
Maglakad tayo sa labas. Tayong dalawa.
Lumayo tayo sa amoy. Ano sa tingin mo?
Ganiyan nga.
Bilis! Pasok na sa kotse!
Kailangan nating umalis! Pasok sa kotse!
Anong nangyayari? May sumusunod ba sa 'tin?
Magmaneho ka na! Ngayon na! Ngayon na!
Ano ba 'yon?
Wala… wala 'yon. Ayos lang 'yon.
-Ano 'yon? -Wala 'yon.
Naku. Sigurado akong tama siya.
Sigurado akong wala 'yon.
Muntik na.
Ano ba 'yon?
-Nagyayabang lang siya. -Nagseselos lang siya.
Ano bang sinasabi n'yong dalawa? At ano bang nangyayari dito?
Paano kung pinatay ko ang nagbabantay?
Tumigil ka nga.
Sersoyo, paano kung pinatay ko siya?
Paano kung bumili ako ng isang kahon ng serbesa
at tumingin siya sa 'kin nang masama at nagalit ako,
at may kinuha ako sa register at nag-away kami?
Kaya, sinunggaban ko ang mukha niya at hinampas ko 'yon sa counter,
at natanggal lahat ng ngipin niya.
At lumundag ako sa counter.
Binasag ko ang bote at ginamit ko 'yon para ilagare sa lalamunan niya.
At medyo tumagal 'yon.
Pero dumanak ang dugo.
Kaya nga mas mabuti
na nakatayo ka sa likuran kung ginagawa mo 'yan,
dahil dadanak ang dugo at hindi ito tatama sa damit mo.
Halos lahat.
Baka 'yan ang dahilan kung bakit ako nagsusuot ng itim na damit.
Dahil tinatago nito ang dugo.
Bumaba kayo sa kotse ko.
-Sandali lang. -Tatabi ako
at bababa kayo sa kotse ko.
Ayoko nga. At subukan mo lang.
Hoy, tama na 'yan. Puro siya kasinungalingan.
Siguro puro ako kasinungalingan. O baka mas may alam si Poppy.
Baka alam niya
na wala kaming iniiwanang buhay kapag nalaman nila ang ginagawa namin.
At baka gusto ka niya.
At 'yan ang dahilan kung bakit ayaw niya na maniwala ka sa 'kin.
Baka kailangan namin gawin sa 'yo
ang ginawa namin sa isang tao
na nagpasakay sa amin kanina.
Free.
O baka puro ako kasinungalingan, pero ito ang sasabihin ko sa 'yo,
magiging masakit 'to.
At 'yan lang ang totoo sa lahat ng sinabi mo.
Uy, ayos ka lang?
Diyos ko.
-Ano ba'ng ginawa mo? -Ano ka ba.
-Natutuwa ka ba sa sarili mo? -Ano bang pake mo ro'n?
-Bakit ka ba… -Bakit ba napakagago…
Ano ba ang pinagsasabi mo?
-Palagi mo 'tong ginagawa… -Diyos ko.
-'Di ka ba parte ng banda? -Napakaisip-bata mo.
-Magsolo ka na lang kaya? -Tumigil ka nga.
Nobya ba talaga kita?
Ano? Ano ang nangyayari?
Ano?
Seryoso ako. Ano'ng nangyari ro'n?
At 'wag n'yo akong takutin o ano.
O tatabi ako at maglakad na lang kayo.
Ano? Ano'ng nangyari saan?
Sa istasyon ng gas.
Sinabi ko sa 'yo, walang tao ro'n.
Kumuha ako ng isang kahon ng serbesa at may narinig ako.
Naalala mo ba 'yon?
Siyempre naalala niya 'yon. Nablangko lang siya saglit, tama?
Oo, nablangko lang ako.
Pasensiya na. Pagod ako.
Paikot-ikot lang ba tayo?
-Hindi siguro. -Baka nga.
Ang baho.
Ano 'yon?
Ayos lang 'yan.
Teresa.
Hindi ka na puwedeng huminto ngayon.
Tumingin ka!
Bata ba 'yan…
Kailangan natin siyang tingnan. Patayin mo ang makina.
Hindi, 'wag.
Alam ko kung ano 'to. Pain lang siya.
Ginagamit nila ang bata, titigil ang sasakyan,
at pagkatapos may baliw na naghihintay sa mga puno
o nakatago sa may pintuan.
Handa silang tagain ka mismo sa kalsada,
kahit na nakawin nila ang sasakyan mo at mabagal ka nilang sasagasaan
para mabali ang bawat buto mo. Isa-isa.
Maliit na bata lang 'yan, Free.
'Yan ang gusto nilang isipin mo.
Parang kilala ko siya mula kung saan.
Ang liit niya.
Hindi. 'Wag kang lumabas.
Ayos ka lang ba?
Teka!
Uy. 'Wag. 'Wag kang sumunod sa kaniya. May bitag diyan. Sinasabi ko na.
Sasamahan kita.
Pareho kayong baliw.
Ano 'to?
Ang amoy, ito…
Ano?
Wala siya sa loob.
Pero nasaan siya?
Isang maliit na batang babae na mag-isa lang dito.
Kailangan natin siyang hanapin.
Ang garahe.
Buksan mo.
Hayaan n'yo na 'yan. Bumalik na tayo sa kotse.
Imposible.
Hindi…
'Di ko… 'Di ko…
Hindi ka nakaalis sa garahe.
Mamamatay ka na.
Magiging masakit 'to.
-Ang mamatay? -Ang mabuhay.
Magiging masakit 'to kung mananatili ka.
Alam mo 'yan.
Magiging masakit kapag nanatili ka.
Tama itong ginawa mo.
Hayaan mo lang.
Hayaan mo lang buong gabi at magpatuloy hanggang umaga.
Hindi siya nagsisinungaling.
Lahat ng sinabi mo bago ka pumasok sa kotse,
bago mo pinaandar ang makina.
Tama ka.
Magiging sobrang sakit kung mananatili ka.
Magiging mahirap.
Napakahirap ng buhay. At magiging masakit 'to.
Pero ipaglalaban kita.
Sino ka?
Ikaw kami.
Magiging mahirap kung mananatili ka.
Pero ipaglalaban kita. Nandito pa rin ako.
Pero mas madali kung bibitaw ka.
Hayaan mong umandar ang makina. Hayaan mong mawala ka.
Dala-dala mo kaming dalawa palagi.
Palagi kaming magtatalo sa isipan mo. Palagi.
Magiging mahirap. Pero tutulungan kitang kargahin siya.
Napapagod na ako.
Alam ko. Pero kailangan ka pa.
Sa mga paraang 'di mo nakikita.
Walang nangangailangan sa 'yo. Madali kang palitan.
Hindi ka mapapalitan.
-Kailangan ka rito. -Hindi ka kailangan.
-Maging malaya ka. -Kapit lang kahit sandali.
Kaunting na lang.
At tingnan mo ang mangyayari.
Mas madali kapag ganito.
'Yon ang pinakamatagal na biyahe sa buong buhay niya,
at 'di man lang siya umalis ng bahay.
'Yon ang pinakamadilim na daan sa buhay niya,
at hindi man lang siya umalis ng garahe.
Pero sa huli,
pinili niyang manatili.
Pinili niyang manatili.
'Di ko alam kung mahalaga pa ba 'to sa huli.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Dahil binago ko ang katapusan nang kaunti.
Mas maganda ang kuwento kung binuksan niya ang pintuan ng garahe.
Pero ang totoo…
Nakalabas siya ng kotse, kahit papaano.
Pero hindi na siya nakalayo.
Ang totoong nangyari ay nakauwi ang nanay niya
at naamoy niya ang gas.
Pumasok siya at nakita niya ang anak niyang namumula ang mata
at namamaga ang mukha.
Nawalan ng hininga dahil sa carbon monoxide.
Sumigaw siya.
Sumigaw siya sa paraan na minsan na rin niyang nagawa.
Tulad ng pagsigaw niya noong nalaman niya na namatay ang asawa niya.
Hinipan niya ng hangin ang baga ng anak niya,
at diniin ang puso ng anak niya para tumibok.
At sumabay siya sa ambulansiya na katabi at hawak ang kamay niya.
At pagkatapos ay nabuhay ang anak niya.
Buhay siya at humihinga ulit. Tapos…
At pagkatapos sinabi ng mga doktor na may nakita silang ibang klaseng lason
na namumuhay sa loob niya.
Binalik niya ang buhay ng anak niya, pero mamamatay rin siya.
Dahan-dahan sa pagkakataong ito.
Pasensiya na. 'Di ko alam ang sasabihin ko kundi natutuwa ako na nandito ka.
Kahit na kaunting sandali lang.
Kakaiba 'to.
Akala ko talaga na ayoko nang mabuhay.
Akala ko talaga.
Gano'n kapambihira ang depresyon.
Utak mo mismo ang pumapatay sa 'yo.
Ang sarili mong isipan ang gustong pumatay sa 'yo.
At nakinig ako sa kanila.
Akala ko gusto kong mamatay.
Pero nakaligtas ako at napagtanto ko kung gaano ko gustong mabuhay.
Pagkatapos, natuklasan ko na mamamatay rin pala ako.
'Yan ang problema sa 'kin.
Problema ko sa lahat ng bagay.
Pasensiya na. 'Di ko…
'Di ko alam ano'ng…
Bakit mo ikinuwento sa 'kin 'yan?
Dahil gusto ko na makilala mo ako.
Talagang makilala ako.
Dahil gusto kong manatili ka.
Hello?
Hoy!
Sabi ko, hoy.
Tigilan na natin 'to.
Sabihin mo kung ano'ng kailangan mo sa 'kin.
Kevin.
Diyos ko.
Ayos ka lang ba?
Ito na naman.
KUNG IKAW O KAKILALA MO AY NAGTATANGKANG IPAHAMAK ANG SARILI,
MAY MGA HANDANG TUMULONG SA WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Andrew Jan Novera