ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Μετρητά ή κάρτα;
PEOPLE ΟΙ 50 ΩΡΑΙΟΤΕΡΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΣΧΟΛΗ ΧΟΡΟΥ ΤΖΕΪΝ ΜΠΑΛΕΤΟ, ΤΑΝΓΚΟ
ΧΙΠ ΧΟΠ, ΤΖΑΖ, ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΧΟΡΟΙ
Τρία, τέσσερα. Επόμενο.
Στα προηγούμενα επεισόδια…
Δεν μπορεί να είναι νεκρή τόσο καιρό. Το πτώμα δεν έχει σημάδια αποσύνθεσης.
Επειδή την είχε σε καταψύκτη βδομάδες.
Την άφησε στα κρύα του λουτρού.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΠΑΪΚ
Συγγνώμη. Δεν θα είμαι εκεί…
ΤΟΜΑΤΟΣΟΥΠΑ CAMPBELL'S
-Γεια, πώς είσαι; -Γεια. Τι κάνεις;
-Τέλεια. -Γεια.
Γεια.
Έχεις ένα λεπτό να τα πούμε;
-Τα σκάτωσα; -Όχι, καθόλου. Πέρασα να δω τι κάνεις.
Πώς τα πας;
-Τέλεια, είναι… -Βαρετά.
Ναι, ξέρω, κι εγώ ξεκίνησα από το ταμείο.
Δεν παραπονιέμαι.
Είμαι ευγνώμων που δουλεύω.
Κάθε δουλειά έχει τις δυσκολίες της.
Έχεις χόμπι ή στόχους;
Δεν θέλω να γίνω αδιάκριτη. Και τα πας μια χαρά.
Δεν είσαι η πρώτη από το πρόγραμμα,
και θέλουμε να μείνεις.
Ξέρω για τα προβλήματα στην προηγούμενη δουλειά
και στην πιο πριν.
Η μετάβαση από το πώς ήσουν στο πώς πρέπει να είσαι,
είναι δύσκολη.
Πόσο καιρό είσαι στο πρόγραμμα;
-Δύο χρόνια. -Και κάνεις μια νέα αρχή,
κι αυτό δεν είναι εύκολο, αλλά…
αν έχεις στόχους, έστω και μικρούς, επαγγελματικούς ή άλλους,
ειδικά σε ένα βαρετό μέρος σαν αυτό, μπορεί να σε βοηθήσουν.
Συγγνώμη γι' αυτό που είπα. Δεν μπορώ να φανταστώ τι πέρασες.
Εγώ έμεινα μια βδομάδα
στο νοσοκομείο με πνευμοθώρακα, αλλά…
Άνια…
φαίνεσαι λίγο αποχαυνωμένη.
Λοιπόν, έχεις;
Στόχους.
Αριστερό. Πρέπει πρώτα…
Ολόκληρο το σώμα. Μπράβο.
Και πάνω. Ναι.
Ωραία. Και πάνω.
Στα προηγούμενα επεισόδια…
Δεν υπάρχουν ίχνη διάρρηξης, άρα ήταν προμελετημένο.
Τραύμα από αμβλύ αντικείμενο και στα δύο θύματα.
Νομίζω ότι πρώτα σκότωσε το κορίτσι στο κρεβάτι με σφυρί.
Και το αγόρι;
Θα άκουσε τη φασαρία.
Πώς ήταν η μέρα σου;
Λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.
Να ψάξουμε για αποτυπώματα.
Κρίμα.
Μπορεί τα παιδιά να μην έπιναν, αλλά έγιναν λιώμα.
-Στους πριν. -Στους μετά.
Σε εμάς εδώ.
Ακούτε τον σταθμό σας στα ΑΜ με ισχύ FM 50.000 βατ.
Βρείτε μας στην κορυφή των τσαρτ
να παίζουμε ροκ εντ ρολ όλο το πρωί.
Είμαστε ο KSXP.
Είναι στο δέρμα σου, με απορροφάς
Είναι αλήθεια, γιατί τώρα το νιώθω
Αυθόρμητη υποχώρηση.
Είχα μια συγκάτοικο εκεί που έμενα παλιά.
Έκανε διάφορα πράγματα που τα έβρισκα…
πολύ χαζά.
Μια φορά, μου είπε για έναν άγιο.
Είχε έναν όγκο στο πόδι που δεν έφευγε.
Αρρώστησε από κάτι άλλο,
το σώμα του προσπάθησε να αντιμετωπίσει το κρύωμα ή τη γρίπη
και τελικά σκότωσε και τον όγκο.
Έτσι απλά, το σώμα του αποφάσισε να φερθεί σωστά.
Αυθόρμητη υποχώρηση.
Κι εγώ γέλασα στα μούτρα της.
Ήμουν σε άσχημη κατάσταση πριν από μερικά χρόνια.
Και οι φίλοι μου τότε…
Βασικά, ήταν η ιδέα της συγκατοίκου μου.
Με έβγαλαν κρυφά από το δωμάτιό μου ένα βράδυ και αποφάσισαν…
να δοκιμάσουν κάτι…
εντελώς… Απίστευτα τρελό.
Για να με βοηθήσουν.
Και αρρώστησα σοβαρά.
Πολύ σοβαρά.
Είχα πυρετό, έχανα τις αισθήσεις μου.
Όλοι νόμιζαν ότι θα πέθαινα.
Και τότε…
για μια φορά,
το σώμα μου αποφάσισε να κάνει το σωστό.
Και ξύπνησα.
Και μάλλον…
Μάλλον βελτιώθηκα, έτσι;
Κι αυτό…
το πράγμα που με είχε καθορίσει τόσο…
Που είχε καθορίσει τόσο μεγάλο μέρος της ζωής μου…
ξαφνικά…
χάθηκε.
Αλλά αντί να νιώσω ότι σώθηκα,
ένιωσα να με μασουλάει και να με φτύνει,
σαν να είχε φάει κομμάτια μου.
Καλά κομμάτια.
Και να 'μαι.
Ό,τι απέμεινε.
Αυθόρμητη υποχώρηση.
Μου ακουγόταν…
εντελώς ηλίθιο.
Ακόμα ακούγεται.
Αλλά η συγκάτοικός μου…
όπου κι αν είναι…
ελπίζω…
να…
γελάει.
Νομίζω ότι της αξίζει.
ΧΡΥΣΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΙΑΤΛ
ΣΧΟΛΗ ΧΟΡΟΥ ΤΖΕΪΝ ΜΠΑΛΕΤΟ, ΤΑΝΓΚΟ
ΧΙΠ ΧΟΠ, ΤΖΑΖ, ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΧΟΡΟΙ
Εμπρός;
Γεια.
Ρετ;
Ναι.
Σ' ακούω.
Τι κάνεις; Πώς τα πας;
Χαίρομαι που ακούω τη φωνή σου.
Άνια, τι θέλεις;
Τίποτα, απλώς…
Ένα τηλέφωνο σε πήρα.
Έχω…
να σ' ακούσω από…
-Τι θέλεις; -Τίποτα.
Πάω καλύτερα…
τώρα.
Πολύ καλύτερα.
Σκέφτηκα να σε πάρω για να σου το πω.
Να σου πω ότι είμαι καλά.
Και λυπάμαι.
Για ποιο πράγμα;
Για όλα.
Δεν ξέρω…
τι θέλεις από μένα, Άνια.
Τίποτα, απλώς…
Είμαι στην πόλη τώρα και…
είμαι μόνη και δεν ξέρω κανέναν.
Και σκέφτηκα ότι θα μπορούσες να μου πεις…
Ίσως μπορείς να μου πεις ότι όλα θα πάνε…
Ότι όλα θα πάνε καλά.
Τι θα πάει καλά;
Όλα.
Δεν μπορώ…
να επανορθώσω.
Δεν μπορώ να διορθωθώ.
Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ μια ζωή όπου όλα να μου πάνε καλά.
Ποτέ δεν μπορούσα.
Μια φωνή στο κεφάλι μου μου λέει συνέχεια
"Είσαι χαλασμένη".
"Είσαι χαλασμένη". Ξανά και ξανά.
Και δεν μπορώ…
να τη σταματήσω.
Μακάρι…
να μου μιλούσες.
Ζήτησα συγγνώμη.
Και, ναι, ήμουν εφιάλτης…
και τα σκάτωσα.
Αλλά εξαφανίστηκες!
Σε χρειαζόμουν!
Ήσουν η μόνη οικογένεια που μου είχε απομείνει!
Και, ναι, έφυγα.
Αλλά το μόνο που ήθελα ήταν να έρθεις να με βρεις.
Άνια…
Γιατί δεν μπορούσες να έρθεις να με βρεις, Ρετ;
Με ήξερες καλά. Ήξερες ότι εγώ δεν θα ερχόμουν ποτέ.
Ρετ;
Ρετ!
Ορατοί ή αόρατοι. Εδώ, αλλά όχι εδώ.
Θέλω να αναφερθώ σε κάτι που είπες στην προηγούμενη συνεδρία μας.
Εντάξει.
Παρατήρησα πώς το έθεσες, είπες…
"Οι φίλοι μου τότε".
Θα έλεγες ότι δεν είναι πια φίλοι σου;
-Δεν είναι πια εδώ. -Εννοείς στην περιοχή ή…
Χριστέ μου, μόνο εγώ συνεισφέρω στην ομάδα;
Πείτε κι εσείς κάτι,
οτιδήποτε, παιδιά.
Τίποτα, εντάξει.
Ξέρεις, οι άνθρωποι…
που χάνουμε,…
δεν χάνονται ποτέ.
Μαλακίες.
Ξέρεις,
κάποτε πίστευα ότι επικοινωνούσαν.
Ότι οι νεκροί έστελναν μηνύματα. Ότι έστελναν σημάδια.
Παλιά έψαχνα παντού, αλλά είναι όλα…
Το θέμα με την αυθόρμητη υποχώρηση είναι ότι φαίνεται…
σαν μαγεία, ενώ απλώς το ανοσοποιητικό ενισχυμένο από μια μόλυνση
κάνει τη δουλειά του.
Δεν υπάρχει μαγεία.
Γιατί αν υπήρχε μαγεία, αν υπήρχε…
οποιαδήποτε…
δικαιοσύνη στον κόσμο…
ό,τι έπιασε σ' εμένα θα έπιανε και σ' αυτούς.
Και θα ήταν ακόμα εδώ.
Αλλά δεν είναι.
Είναι όλοι νεκροί.
Και πέντε…
αναθεματισμένες αδερφές θα θεράπευαν όλη τη λέσχη.
Κάναμε την τελετή άλλες έξι φορές…
Οι πέντε σκύλες μάς έστειλαν στον τηλεφωνητή.
Τώρα χάθηκαν όλοι οι φίλοι μου.
Η Σάντρα πέθανε. Η Σερί πέθανε.
Ο Αμές πέθανε τόσο…
Ο Κέβιν πέθανε. Η Νάτσουκι πέθανε.
Η Ιλόνκα, η ίδια η υπέρμαχος της μαγικής σκέψης…
πέθανε.
Πριν από έναν χρόνο.
Κι αν αληθεύει αυτό που λες,
αν ήταν ακόμα μαζί μου,
θα φώναζαν.
Δεν θα ψιθύριζαν.
Θα φώναζαν, θα ούρλιαζαν, θα ταρακουνούσαν τους τοίχους,
για να μου πουν ότι δεν χρειάζεται να φοβάμαι πια.
Ότι δεν χρειάζεται να μισώ τον εαυτό μου, επειδή είμαι εδώ, ενώ εκείνοι όχι.
Δηλαδή,
αν ήταν ακόμα εδώ.
Ποιος φίλος δεν θα το έκανε αυτό;
Τι σκατά;
Συγγνώμη, δεν έβρισκα τιμή σ' αυτό.
Όλα καλά εδώ;
Δεν βρήκα την ετικέτα.
Αναλαμβάνω εγώ.
Θέλω έλεγχο τιμής σε ένα σφυρί.
Έλεγχος τιμής σε σφυρί.
Θεέ μου.
Θεέ μου. Αμές;
Αμές. Θεέ μου!
Θεέ μου. Έπιασε και σ' εσένα!
Κυρία;
Για δες. Νόμιζα ότι δεν είχε πιάσει.
Τι έπιασε;
Η τελετή, η αυθόρμητη υποχώρηση.
Είσαι εδώ, Αμές!
Με λένε Λουκ, κυρία.
Όπως λέει στο ταμπελάκι.
-Δεν… -Εγώ…
-Όλα καλά; -Δεν καταλαβαίνω.
Νομίζω ότι αυτή η κυρία χρειάζεται λίγη βοήθεια.
Εσείς…
Με…
Με δουλεύετε;
-Λουκ, να καλέσουμε κάποιον. -Ναι, καλή ιδέα.
Ναι, γεια. Είμαστε στο παιχνιδάδικο στην οδό Μέιν.
Έχουμε μια γυναίκα εδώ. Είναι λίγο αποπροσανατολισμένη.
Ίσως χρειάζεται βοήθεια.
Ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Ποιο είναι το πρόβλημα;
Είστε καλά, δεσποινίς;
Δεν το ήθελα.
Αλήθεια.
Πείτε μας τι συνέβη.
Απλώς πήδηξε πίσω του,
αλλά αφού δεν ανέβηκαν αμέσως, έκανα το μόνο που σκέφτηκα.
Βούτηξα κι εγώ, αλλά δεν τον βρήκα πουθενά.
Γεια σου, Άνια.
Είναι μεσάνυχτα, φίλη μου.
Ως συνήθως, μεταδίδουμε ζωντανά από τον διάδρομο.
Με χαρά αναφέρω ότι η Στάντον είναι έξαλλη.
Δεν μας έχει μιλήσει από τότε που μας είδε στο υπόγειο.
Και εννοείται ότι δεν μας αφήνει να μπούμε στη βιβλιοθήκη τώρα.
Αλλά μίλησα με τον Μαρκ και μου είπε ότι δεν είχε πρόβλημα,
οπότε ξέρουν ότι είμαστε εδώ τώρα.
Νάτσουκι, θες να πεις κάτι;
-Ιλόνκα, επίκληση. -Συγγνώμη.
Στους πριν και στους μετά.
Σ' εμάς εδώ και σ' όσους πέρασαν.
-Στους πριν, στους μετά. -Στους πριν, στους μετά.
-Σ' εμάς εδώ και σ' όσους πέρασαν. -Σ' εμάς εδώ και σ' όσους πέρασαν.
Ορατοί ή αόρατοι, εδώ αλλά όχι εδώ.
-Ορατοί ή αόρατοι, εδώ αλλά όχι εδώ. -Ορατοί ή αόρατοι, εδώ αλλά όχι εδώ.
Προχθές το βράδυ είχαμε τον Κέβιν και χθες τον Σπενς.
Και απόψε, έχουμε κάτι ξεχωριστό για σένα.
Νάτσουκι;
Άνια, το έγραψα για σένα.
Ρώτησα τους άλλους, γιατί υπήρχαν κάποια πράγματα που δεν ήξερα για σένα.
Είσαι κρυμμένος θησαυρός μυστικών.
Εντάξει, πάμε. "Είναι η βραδιά της τελετής.
Ψάλλουμε όλοι γύρω σου.
Και τότε συμβαίνει. Μια λάμψη.
Εξαφανίστηκες από το δωμάτιο.
Και για μια βδομάδα, όπως την Τζούλια Τζέιν,
δεν σε έβρισκε κανείς.
Αλλά μετά εμφανίστηκες.
Θεραπευμένη, υγιής, όπως η Τζούλια.
Η Στάντον εξηγεί τις επιλογές σου. Εσύ όμως μένεις
μερικές εβδομάδες ακόμα. Επαναλαμβάνεις την τελετή για τον καθένα μας.
Και πετυχαίνει.
Για όλους μας.
Καταλαμβάνουμε έναν ολόκληρο όροφο.
Πρόκειται για εισβολή στο Μπράιτκλιφ,
με έλεγχο ενοικίων, συν επιδόματα αναπηρίας, συν…"
Νόμιζα ότι θα το κρατούσαμε προσγειωμένο μετά την τελετή.
Εγώ λέω την ιστορία. Εντάξει;
-Συγγνώμη, Άνια. -Δεν πειράζει.
"Το θέμα είναι ότι είναι πάμφθηνο και μπορούμε να ζήσουμε εκεί για πάντα.
Μπαίνεις στο πανεπιστήμιο και βάζεις προσθετικό πόδι,
για να ξαναρχίσεις μαθήματα χορού.
Μετά από μια υπέροχη πρόβα χορού μια μέρα…
μπαίνει μέσα ο παιδικός σου φίλος.
Ο Ρετ.
Συμφιλιώνεστε.
Και διαλέγετε ένα σπίτι μαζί,
με έναν λευκό φράχτη.
Και μένετε εκεί…
για πολλά χρόνια.
Κάνετε παιδιά".
Η Σάντρα υπολόγισε πόσα ακριβώς παιδιά.
-Δυόμισι όμορφα παιδιά. -Αστειεύεται.
Με τα μωρά, πάντα τα στρογγυλοποιείς. Τρία.
-Κι ένας γερμανικός ποιμενικός. -Κι ένας χνουδωτός γερμανικός ποιμενικός.
Ξέχασα τίποτα;
Το αμάξι.
Ένα ροζ τζιπ με ένα κρανίο ζωγραφισμένο στο καπό.
Τέλεια.
Και ζεις την υπόλοιπη ζωή σου με την οικογένειά σου.
Με υγεία, ευτυχία κι αγάπη.
Κι εμείς αγοράσαμε τα άλλα σπίτια στη γειτονιά, οπότε…
Τι τρέχει;
Η ζωή στα προάστια.
Σε βρίσκουν παλιοί φίλοι και κάνετε τραπέζια,
και δεν υπάρχει διαφυγή.
Αυτά για απόψε.
Η Ιλόνκα θα πει ιστορία αύριο, οπότε…
σε περιμένει έκπληξη.
Καληνύχτα, Άνια.
-Καληνύχτα, φίλη. -Όνειρα γλυκά.
Καληνύχτα, δούκισσα.
Καληνύχτα, Άνια.
Οι δυο μας τώρα.
Ελπίζω να μη σε ξενυχτάω.
Ήθελα να σου πω μερικά πράγματα.
Συγκάτοικος προς συγκάτοικο.
Ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη.
Για την τελετή.
Όταν λιποθύμησες…
Δεν έχω πανικοβληθεί ποτέ τόσο.
Έπρεπε να δεις τη Στάντον.
Δεν ξέρω αν θα μου ξαναμιλήσει, για να είμαι ειλικρινής.
Είπε λέξεις που μόνο εσύ θα μπορούσες να της μάθεις.
Ελπίζω να με συγχωρήσεις.
Είναι τόσο άδικο.
Αυτό που σου συμβαίνει. Που συμβαίνει σ' εμάς.
Οπότε…
ελπίζω να με ακούς όταν λέω…
ότι είμαστε όλοι μαζί σου εκεί…
και πάντα θα είμαστε.
Ευχαριστώ.
Δεν είσαι μόνη.
Όλα θα πάνε καλά.
Καληνύχτα, Άνια.
Καληνύχτα.
Όχι, ευχαριστώ.
Θέλω να τα νιώσω.
Ξέρεις, κάποιος είπε κάποτε…
"Πρέπει να πεθάνεις περήφανα
όταν δεν μπορείς πια να ζεις περήφανα".
Φρίντριχ Νίτσε.
Είπα τον αποχαιρετιστήριο λόγο στο λύκειο…
σε μια άλλη ζωή.
Μια πολύ σύντομη ζωή.
Το θέμα δεν είναι η διάρκεια, αλλά το πόσο ουσιαστική είναι η ζωή.
Τάδε έφη Ραλφ Γουάλντο Έμερσον.
Και η φίλη σου…
Ξέρεις, ζούσε με ουσία.
Και ήταν ευγενική, ακόμα κι όταν πονούσε.
Είναι δύσκολο.
Πολύ όμορφο.
Μερικές φορές, ήταν…
μια άγρια, γαμάτη τύπισσα με ρόδες.
Αλλά κι αυτό ήταν όμορφο.
Ο Ραλφ Γουάλντο Έμερσον είπε άλλο ένα που πάντα μου άρεσε.
"Το μυστικό του κόσμου είναι
ότι όλα τα πράγματα επιβιώνουν και δεν πεθαίνουν,
αλλά αποσύρονται λίγο από το προσκήνιο…
και στη συνέχεια…
επιστρέφουν και πάλι".
Ο Τζον Λένον είπε κάποτε…
"Θάνατος είναι να μπαίνεις από το ένα αμάξι στο άλλο".
Ξέρετε τι θα έλεγα εγώ;
Χέσε το αμάξι.
Χέσε και τον καρκίνο.
Όλα;
Τα άφησε όλα σ' εσένα.
Τι είναι αυτό;
Εκτός από τον λογαριασμό,
την ασφάλεια και ό,τι είναι στο δωμάτιο,
μόνο αυτό άφησε.
Δεν με νοιάζουν τα λεφτά.
Ούτε κι εκείνη.
-Είπε γιατί; -Υπάρχει και κάτι άλλο.
Θέλω να μου πεις πού το βρήκες, τι κάνατε στο υπόγειο
και γιατί να μη σε πετάξω έξω.
Μη διανοηθείς ούτε στιγμή ότι θα διστάσω.
Δεν με ξέρεις, Ιλόνκα.
Δεν ξέρεις τίποτα.
Βρήκα το ημερολόγιο στη βιβλιοθήκη.
Αν περιμένετε καλύτερη ιστορία,
λυπάμαι που σας απογοητεύω.
Και τι κάναμε στο υπόγειο;
Σπαταλούσαμε χρόνο προσπαθώντας να αλλάξουμε κάτι που δεν αλλάζει.
Σπαταλούσαμε τον χρόνο της Άνια.
Κι αυτό είναι το χειρότερο, γιατί δεν της είχε μείνει καθόλου.
Αν είναι να με πετάξετε έξω, κάντε το τώρα,
γιατί αρκετά άντεξα σήμερα.
Η τελετή των Πέντε Αδερφών.
-Δεν πέτυχε. -Όχι για την Άνια. Όχι, δεν πέτυχε.
Και δεν φταις εσύ γι' αυτό.
Αυτά τα πράγματα δεν είναι… Δεν είναι ζαχαροπλαστική.
Δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα σωστά λόγια και υλικά.
Προσπάθησες κι αυτό έχει σημασία. Είχε σημασία για την Άνια. Σου το υπογράφω.
Το τατουάζ σου.
Τι είναι;
Όλοι έχουμε.
Δεν είναι κάτι κακό. Είναι μια κλεψύδρα.
Η κλεψύδρα ήταν σημαντική για τον αρχαίο κόσμο.
Ήταν από τις πρώτες μεθόδους μέτρησης του χρόνου.
Βλέπεις από τι αποτελείται;
Στην αρχαία Ελλάδα, αυτή ήταν η Γη κι αυτό ο αέρας.
Όπως πάνω, έτσι και κάτω.
Αλλά το πιο σημαντικό με την κλεψύδρα…
είναι ότι μπορείς να τη γυρίσεις ανάποδα.
Η ζωή μπορεί να επικρατήσει.
Αυτό προσπαθούσαν να κάνουν στην Πάραγκον. Απλώς…
χάθηκαν στον δρόμο.
Πώς ξέρεις για την Πάραγκον;
Ήρθαν εδώ για τους ίδιους λόγους μ' εμάς.
Το έδαφος, το νερό, τις ενεργειακές γραμμές.
Όλες οι φήμες αληθεύουν.
Τα αεροπλάνα παθαίνουν βλάβες στα όργανά τους
όταν πετούν πάνω από αυτήν την περιοχή.
Αυτό το δάσος είναι γεμάτο θρύλους για θεραπείες.
Έρχονται πλούσιοι, ετοιμοθάνατοι, αιρέσεις, οπαδοί των εξωγήινων
και κάθε άλλου είδους τρελοί ανά τα χρόνια.
Είμαστε νατουροπαθητικοί συλλέκτες, είμαστε τρυφεροί σαν γατάκια
σε σχέση με άλλους που ήρθαν εδώ.
Είναι σημαντικό να μην κάνουμε κακό.
Εκτός αν χρειαστεί.
Πρέπει… να φύγω.
Η Στάντον είναι ήδη έξαλλη.
Η Τζορτζίνα κουβαλάει πολλή πίκρα. Αναμφίβολα.
Ίσως κάποια μέρα καταλάβει ότι μπορεί να την αφήσει.
Λυπούμαστε, η κλήση σας δεν μπορεί να ολοκληρωθεί.
Παρακαλώ ελέγξτε τον αριθμό και καλέστε ξανά ή καλέστε…
Λυπάμαι…
Λυπάμαι για την…
Λυπάμαι.
Τι θέλει να τα κάνουμε;
Δεν είπε.
Τουλάχιστον στις οδηγίες.
Και άφησε αυτό.
Δεν το άνοιξα ακόμα.
Άνοιξέ το.
"Στους πριν και στους μετά. Σ' εμάς εδώ και σ' όσους πέρασαν.
Ορατοί ή αόρατοι, εδώ αλλά όχι εδώ.
Έχω σκεφτεί πολύ αυτήν την επίκληση,
και είναι πολύ γενναιόδωρη.
Οπότε, θα την απλοποιήσω.
Σ' εμάς, σ' εσάς…
την οικογένειά μου.
Είχα εμμονή με τους αρχαίους Έλληνες,
οι οποίοι πίστευαν ότι αν πήγαινες στον Άδη
κι έπινες από το ποτάμι της Λήθης, ξεχνούσες τα πάντα.
Γι' αυτό δεν στέλνει κανείς σημάδι.
Άθλια δικαιολογία, αλλά για να δούμε.
Αν μπορεί κανείς να στείλει σημάδι από την άλλη πλευρά,
ξεκάθαρο και ολοφάνερο, εγώ είμαι αυτή που θα τα καταφέρει.
Αν το διαβάζετε αυτό και δεν παίρνετε απάντηση, χαλαρώστε.
Φταίει η αναθεματισμένη λήθη.
Σηκώστε ένα άδειο ποτήρι για μένα.
Προς το παρόν, δεν πίνω.
Φιλιά σε όλους σας, Άνια.
Υ.Γ. Λυπάμαι για την τέφρα. Πολύ δραματικό, έτσι;
Σνιφάρετέ τη, βάλτε τη στο φαγητό
ή σκορπίστε τη στο φεγγάρι, σκασίλα μου.
Έγινα σουπερνόβα".
Να πάρει.
Όλα αυτά.
Τα σημάδια, η συμφωνία,
οι ιστορίες.
Λίγο χαζά δεν φαίνονται απόψε;
Στην Άνια…
που δεν πίνει πια.
Στην Άνια που δεν πίνει πια.
Πάντα μου άρεσε η βιβλιοθήκη χωρίς φώτα.
Σβηστά φώτα και φωτιά. Αυτός είναι ο σωστός τρόπος.
Ιδανικό περιβάλλον για συνάντηση της Λέσχης του Μεσονυχτίου.
Όλα αυτά τα χρόνια, μου φαίνεται περίεργο
που νομίζετε ότι επειδή δεν σας σταματάω,
σημαίνει ότι δεν ξέρω.
Λέτε να μην καταλαβαίνουμε που όλοι οι ασθενείς βγαίνουν κρυφά τα μεσάνυχτα;
Λέτε οι νοσηλευτές να μην ακούν τις φωνές σας μέσα απ' την πόρτα;
Φυσικά και το ξέρουμε.
Γιατί λέτε να υπάρχουν πάντα ξύλα;
Μ' αρέσει να με παίρνει ο ύπνος ξέροντας ότι άναψε η φωτιά.
Ξέροντας ότι η λέσχη συναντήθηκε.
Χρόνο με τον χρόνο, τα πρόσωπα αλλάζουν.
Αλλά οι διάδρομοι του Μπράιτκλιφ γεμίζουν τη νύχτα
με ψίθυρους ιστοριών.
Οι ήχοι των ιστοριών είναι οι ήχοι της ζωής.
Δεν ξέρω τι να κάνω μ' εσάς.
Αυτό που κάνατε εκεί πέρα…
δεν ξέρω πώς να το χειριστώ.
Θα ήταν απλό να κλειδώνω τις πόρτες.
Αυτές τις πόρτες.
Και τις πόρτες των δωματίων σας, αλλά μου φαίνεται λάθος.
Έχουμε κάνει μια συμφωνία.
Θέτω πολύ λίγους κανόνες.
Και σε αντάλλαγμα προσφέρω…
Ξέρετε πια τι σας προσφέρω.
Ανεξαρτησία, αξιοπρέπεια, αυτενέργεια. Μη με κάνετε να το μετανιώσω.
Ποτέ ξανά.
Θα σας ζητήσω να επιστρέψετε στα κρεβάτια σας.
Θα το σκεφτώ αύριο.
Ξέρετε πώς να γυρίσετε στα δωμάτιά σας. Εντάξει;
Λοιπόν…
Τέρμα, υποθέτω.
Πάμε για ύπνο.
Έχω μια καλύτερη ιδέα.
-Μα η Στάντον είπε… -Ξέρω τι είπε.
Αλλά ξέρω και ότι δεν θα μας διώξει όλους από το Μπράιτκλιφ.
Ιλόνκα, ίσως είναι ώρα να πάμε για ύπνο.
Όχι, δεν νομίζω. Όχι ακόμα.
Η Άνια δεν κηδεύτηκε.
Όχι κανονικά, τουλάχιστον.
Αυτό διορθώνεται.
Άλλο ένα σημείο καμπής Ένα σταυροδρόμι στον δρόμο
Ο χρόνος σε αρπάζει από το χέρι Σε κατευθύνει πού να πας
Βάλε τα δυνατά σου στη δοκιμασία Και μη ρωτήσεις γιατί
Δεν είναι ερώτηση Αλλά μάθημα που πήραμε με τον καιρό
Είναι κάτι απρόβλεπτο Αλλά στο τέλος είναι σωστό
Ελπίζω να πέρασες τέλεια
Πάρε τις φωτογραφίες Και κράτα τις σκηνές στο μυαλό σου
Κρέμασέ τες στο ράφι Με υγεία και χαρά
Τατουάζ αναμνήσεων και νεκρό δέρμα
Αν έχει καμιά σημασία Άξιζε όλη η διαδρομή
Είναι κάτι απρόβλεπτο Αλλά στο τέλος είναι σωστό
Ελπίζω να πέρασες τέλεια
Είναι κάτι απρόβλεπτο Αλλά στο τέλος είναι σωστό
Ελπίζω να πέρασες τέλεια
Θα έρθετε;
Σ' ένα λεπτό.
Τι κάνεις;
Βλέπω πόση ώρα θα κάνω να μουδιάσω στο νερό.
Συγγνώμη.
Όχι, δεν πειράζει.
Άκου…
Μην τρελαίνεσαι.
Δεν έχει σημασία.
Όλοι εμείς εδώ…
έχουμε ήδη φύγει.
Συγγνώμη…
Δεν το είπα σωστά.
Να πάρει.
Γεια. Συγγνώμη, είναι αργά.
Όχι, δεν είμαι καλά.
Έχασα ένα κορίτσι και…
Μια όμορφη νέα γυναίκα.
Μια πολύ άγρια νέα γυναίκα.
Κι αυτό ήταν πολύ μεγάλο πλήγμα. Δεν ξέρω γιατί.
Και τα άλλα παιδιά προσπάθησαν να…
Επανήλθαν όλα αυτά…
τα παλιά πράγματα.
Άλλο είναι το τρελό.
Το πιο τρελό είναι ότι με παίρνουν…
τηλέφωνο δύο γιατροί.
Μου έτυχε μόνο μία φορά στη ζωή μου
και δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ.
Ένα από τα παιδιά μου γυρίζει σπίτι.
Δεν ξέρω λεπτομέρειες ακόμα.
Κοίταξα τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Είναι πολύ…
Ίσως δεν είναι σε τελικό στάδιο.
Αλλά νομίζω…
Δηλαδή…
θα στείλουμε κάποιον σπίτι.
Γι' αυτό είμαι…
Ναι, κάνω μπάφο και σου τηλεφωνώ.
Θέλω να μιλήσω σε κάποιον.
Είμαι έξω από τα νερά μου.
Περιμένεις λίγο;
Γλυκιά μου.
Πεινάω.
Πεινάω πολύ.
Γλυκιά μου.
Αγάπη μου.
Υποτιτλισμός: Πολυξένη Γεωργίου